Księga grodzka winnicka 1768 (potoczna) · część 20 z 21
Akty 581–620
Wpisy od 13 grudnia 1768 do 22 grudnia 1768
Akt nr 581
Relacja woźnego Mikołaja Sabatowskiego o awizacji (urzędowym zawiadomieniu) posesorów różnych dóbr w województwie bracławskim na żądanie ks. Stanisława Lubomirskiego, wojewody bracławskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data13 grudnia 1768 (awizacje 15 listopada – 3 grudnia 1768), Winnica
6Generał Wwa Bracł. y Jnnych Opatrzny Mikołay Sabatow-
7ski, Ktory w moc wierney Relacyi Swoiey dobrowolnie ze-
8znał. Jż on Roku na Akcie wyrażonego Dni Rożnych na
9Affektacyą y Prawną Rekwizycyą J. O. X. JmC Stanisławowi
10Lubomirskiemu Wojewody Bracławskiego w przytomności
11Szlachty Ludzi godnych Ur. JmC. Panow Kazimierza Wit-
12kowskiego, y Macieja Oszmulkiewicza[?], et quidem Dnia Pięt-
13nastego Nowembris był w Dobrach Wsiach Cerniowcach[?] Cer-
14niowce[?] Borowce Kalitynce Wołodziowce, Dnia Szesnastego
15ejusdem w Dobrach Wsiach Pokutyńcach, Saińkach[?], Dnia
16Siedmnastego ejusdem Mensis Babczyńcach, Rozniatowcach[?]
17Dnia Osmnastego ejusdem Antonowcach Widłach. Dnia
18ejusdem Dwudziestego ejusdem w Babatyńcach[?] Mirzwińcach[?]
19Dnia Dwudziestego Pierwszego ejusdem w Buszyhlebowcach[?]
20Dzikowcach, Dnia Dwudziestego Drugiego ejusdem w Arbi-
21jowcach[?] Dębkowcach[?] Dnia Dwudziestego trzeciego ejusdem
22w Secianie[?], Dnia Dwudziestego Czwartego w Pilinowcach[?]
23w Kotorusawie[?] Rusawce, Dnia Dwudziestego Szostego
24ejusdem w Jurkowce Pinkowce. Dnia Dwudziestego
25Osmego ejusdem w Kaczkowce Werbce Dnia Dwudzies-
26tego Dziewiątego ejusdem w Tomaszpolu, Miastkowcach, Dnia
27Pierwszego Mensis Decembris w Szarapanowcach Dnia
28Drugiego ejusdem w Lewkowcach, Sokołowcach, Dnia
29trzeciego ejusdem w Dziugastrze[?], w Hruskotyszczach[?] y
30[kustosz:] Słobodzie
k. 370v (skan 0374, strona lewa – górna część)
1Słobodzie Chrestyskiey[?] Dnia Czwartego ejusdem w Liszczanie[?], Dnia
2Piątego w Haraczkowce Dnia Szostego ejusdem w Popie-
3luchach, y Słobodzie Popieluszcze[?], Dnia Dziewiątego ejusdem
4w Rudnice, Dnia Dziesiątego ejusdem w Rozboyney gorze
5będąc Dobra wyż wspomnione Awizował, y Owytupnie[?]
6JchMość Panom Possessorom Oznaymił, A wtym Szlachtą
7Sobie Przytomną Oswiadczywszy się Powrocił, y tu ad Acta
8przybywszy prawdziwey Swoiey Awizacyi Uczynił y Ze-
9znał Relacyą, de quo praesens ejusdem Mllis. Rell. Mllis.
10qui Supra Sti[?] Jgnarus Signum Crucis posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „560”. Wpis 13 XII 1768 przed Antonim Jakowickim[?], ówczesnym (protunc) namiestnikiem. Awizacje od 15 XI do 10 XII 1768 (pierwsza data – „Piętnastego Nowembris” – odczyt prawdopodobny). Cel awizacji nie został w akcie określony (zapewne zawiadomienie posesorów dóbr wojewody o czynnościach jego „officium”, np. lustracji lub poborze).
Objaśnienia: „Awizacja” – urzędowe zawiadomienie (przez woźnego) posesorów i gromad o zarządzeniu lub terminie; „dni różnych” – w różne dni; „Rozbójna Góra” – nazwa miejscowa; dobra wymienione leżą w kluczach tomaszpolskim, szarapanowskim, popieluskim itp. (powiat bracławski, nad Rusawą).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
13grudnia 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Mikołaj Sabatowski zeznał przed ówczesnym namiestnikiem Antonim Jakowickim[?], że na żądanie ks. Stanisława Lubomirskiego, wojewody bracławskiego, w obecności szlachty Kazimierza Witkowskiego i Macieja Oszmulkiewicza[?], w różne dni od 15 listopada do 10 grudnia 1768 r. objeżdżał kolejno dobra i wsie – m.in. Czerniowce[?], Borowce, Kalitynce, Wołodziowce, Pokutyńce, Babczyńce, Antonowce, Widły, Dzikowce, Rusawkę, Jurkowce, Pinkowce, Kaczkowce, Werbkę, Tomaszpol, Miastkowce, Szarapanowce, Lewkowce, Sokołowce, Haraczkowce, Popieluchy, Rudnicę i Rozbójną Górę – i we wszystkich dokonał awizacji, oznajmiając ją posesorom; po powrocie złożył relację. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 582
Manifestacja Tomasza Gronkiewicza, ekonoma dóbr Dmytraszówka[?], Kukuty[?] i Bołhan, imieniem Jana Godziemby Wardyńskiego, podkomorzego parnawskiego – in diligentia, o spokojnie wysiedziane posesji (po śmierci Andrzeja Godziemby Wardyńskiego, stolnika latyczowskiego)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
6pała Swego powtornie in Diligentia tegoż manifestu
7ie się. Tomasz Gronkiewicz mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „561”. Wpis 14 XII 1768 przed Antonim Jakowickim[?], ówczesnym namiestnikiem. Posesja wysiedziana od 12 XI do 10 XII 1768 (cztery tygodnie).
Odczyt: nazwy dóbr „Dmytraszowki / Dmytraszowce[?]”, „Kukuty / Kukutach[?]” (nagłówek: „Kuku-/tow”) – niepewne; „Bołhan / Bołhanie” – prawdopodobnie Bołhan (Bołhań?) w województwie bracławskim; „Podkom. Par.” – podkomorzy parnawski (por. akty 569, 572–573).
Objaśnienia: „vigore iurium sibi servientium post extinctum caput” – na mocy przysługujących mu praw po śmierci (ojca); „Possessyą siedzieć” – faktycznie przebywać w dobrach (posiadanie spokojne przez określony czas, tu cztery tygodnie, umacniało tytuł); „sine ulla praepeditione” – bez żadnej przeszkody; „de expleta pacifica possessione” – o wypełnionym (dopełnionym) spokojnym posiadaniu; „in diligentia” – dla zachowania staranności.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14grudnia 1768 r. Tomasz Gronkiewicz, ekonom dóbr Dmytraszówka[?], Kukuty[?] i Bołhan w województwie bracławskim, należących na mocy praw po śmierci Andrzeja Godziemby Wardyńskiego, stolnika latyczowskiego, do jego syna Jana Godziemby Wardyńskiego, podkomorzego parnawskiego, zamanifestował in diligentia, że imieniem swego pana od 12 listopada 1768 r. przez cztery tygodnie, do 10 grudnia, bez żadnej przeszkody „wysiedział” posesję tych dóbr, i tym samym zgłasza dopełnienie spokojnego posiadania. Podpisał.
Akt nr 583
Manifestacja Jana Dudzińskiego, ekonoma dóbr Zabokrzycze z przyległościami, imieniem Jana Godziemby Wardyńskiego, podkomorzego parnawskiego – in diligentia, o spokojnie wysiedzianej posesji Zabokrzycza i Tarnawy
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
14ctus czyni Manifestacyą. Jż ten że Ur. Maans Jmieniem
15Wiell. Pryncypała Swego zacząwszy od Dnia Dwudzies-
16tego Miesiąca Novembris Anno praesenti Millesimo Septingen-
17tesimo Sexagesimo Octavo w Dobrach wspomnianych
18Zabokrzyczu y Tarnawie cum attinentiis Siedzieć Possessyą
19Ktorą przez Niedziel Cztyry Kontynuiąc na Dniu Dzie-
20siątym[?] Miesiąca Grudnia, w tych że Dobrach Zabokrzy-
21czu y Tarnawie cum Attinentiis sine ulla praepeditione
22ac Contradictione wypełnił przeto de expleta eadem paci-
23fica in praememoratis
k. 371v (skan 0375, strona lewa – górna część)
1in praememoratis Bonis Possessione Nne cujus Supra in Diligentia
2iterum Manifestatur Jan Dudziński mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „562”. Wpis 14 XII 1768 przed Antonim Jakowickim[?], ówczesnym namiestnikiem. Posesja wysiedziana od 20 XI 1768 przez cztery tygodnie (data końcowa w rkp. „Dzie-/siątym[?]” – zapewne pisarz powtórzył formułę z aktu 582; przy rozpoczęciu 20 XI cztery tygodnie upływałyby 18 XII).
Odczyt: w nagłówku „Tarnawy”, w tekście „Tarnawie” – wieś Tarnawa (Tarnawka?) przyległa do Zabokrzycza; „Dudziński” – ekonom (por. akt 569 – „Jakub Polek[?] Dudziński” wśród ludzi Wardyńskiego); „post decessum Caput” – formuła jak w akcie 582 („post extinctum caput”).
Objaśnienia: posesja „wysiedziana” przez cztery tygodnie bez sprzeciwu – czynność umacniająca prawo do posiadania (tu wobec sporu z J. Sosnowskim o Zabokrzycze – akty 569, 572–573); „sine ulla praepeditione ac contradictione” – bez żadnej przeszkody i sprzeciwu.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14grudnia 1768 r. Jan Dudziński, ekonom dóbr Zabokrzycze z przyległościami, imieniem Jana Godziemby Wardyńskiego, podkomorzego parnawskiego, posesora tych dóbr z prawa po zmarłym ojcu Andrzeju Godziembie Wardyńskim, stolniku latyczowskim, zamanifestował in diligentia, że od 20 listopada 1768 r. przez cztery tygodnie bez żadnej przeszkody i sprzeciwu „wysiedział” posesję dóbr Zabokrzycze i Tarnawa z przyległościami, i tym samym zgłasza dopełnienie spokojnego posiadania (por. spór z J. Sosnowskim – akty 569, 572–573). Podpisał.
Akt nr 584
Manifestacja Tomasza Guzyńskiego[?], ekonoma dóbr Godziembie[?], Baksza[?] i Mierzwna[?] we włości pohrebyskiej[?], imieniem Jana Godziemby Wardyńskiego, podkomorzego parnawskiego – in diligentia, o spokojnie wysiedzianej posesji tych dóbr
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data14 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 371v (skan 0375, strona lewa)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 371v (skan 0375, strona lewa – od ok. 1/8 wysokości)
1Roku. Tysiąc. Siedmset. Szesdziesiąt. Osmego,
2Miesiąca. Decembris. Czternastego. Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnickie-
4mi y przedemną Antonim Jakowickim[?] Namiesnikiem ptunc
5Burgrabstwa Grodu Winnickiego Comparens Pttiter Ur. JmC
6Pan Tomasz Guzyński[?] Dobr Godziemby[?] Bakszy y Mierzwney[?]
7Ekonom tu w Wwie Bracł. a Włości Pohrebyskiey[?] leżących Wiell.
8JmC Pana Jana Godziemby Wardyńskiego Podk. Parn. tych
9że Dobr vigore jurium eidem Servientium post decessum
10Caput niegdy S. P. Wiell. JmC Pana Andrzeja Godziemby War-
12tegoż Wiell. Pryncypała Swoiego takową przed Aktami
13niniejszemi Grodzk. Winn. proprij Districtus in Diligentia
14zanosi Manifestacyą. Jż ten że Ur. Compns Jmieniem Wiell.
15Pryncypała Swego zacząwszy od Dnia Czternastego Miesiąca
16Listopada Roku teraznieyszego Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt
17Osmego w Dobrach wspomnionych Godziembie[?] Bakszy y
18Mierzwney[?] Siedzieć Possessyą Ktorą przez Niedziel Cztery kon-
19tynuiąc na Dniu Dwunastym Miesiąca Grudnia Roku
20niniejszego, w tych że Dobrach Godziembie[?] Bakszy y Mierzt-
21ney[?], Sine ulla praepeditione wysiedział, y wypełnił, zaczym de
22expleta eadem pacifica Possessyone Jmieniem tegoż Wiell. Pryn-
23cypała Swego powtornie in Diligentia Ejusdem Manifestu-
24ie się. Tomasz Guzyński[?] mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „563”. Wpis 14 XII 1768 przed Antonim Jakowickim[?], ówczesnym namiestnikiem. Posesja wysiedziana od 14 XI do 12 XII 1768 (cztery tygodnie).
Odczyt: nazwisko ekonoma „Guzyński[?]” (rkp. „Guzyński”/„Gurzyński”) – niepewne; nazwy dóbr „Godziemby / Godziembie[?] Bakszy y Mierzwney / Mierztney[?]” – bardzo niepewne (może jedna miejscowość „Godziemba” lub nazwa własna pisana jak przydomek Wardyńskich – możliwe przeniesienie przez pisarza); „Włości Pohrebyskiey[?]” (rkp. „Woseci Poborzkiey”/„Pohorzkiey”?) – niepewne.
Objaśnienia: jak w aktach 582–583 – posesja „wysiedziana” przez cztery tygodnie bez przeszkód umacniała tytuł do posiadania dóbr po śmierci poprzedniego posesora.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14grudnia 1768 r. Tomasz Guzyński[?], ekonom dóbr Godziemba[?], Baksza[?] i Mierzwna[?] w województwie bracławskim (włość pohrebyska[?]), imieniem Jana Godziemby Wardyńskiego, podkomorzego parnawskiego, posesora tych dóbr po zmarłym ojcu Andrzeju Godziembie Wardyńskim, stolniku latyczowskim, zamanifestował in diligentia, że od 14 listopada do 12 grudnia 1768 r. przez cztery tygodnie bez żadnej przeszkody „wysiedział” posesję tych dóbr, zgłaszając dopełnienie spokojnego posiadania (por. akty 582–583). Podpisał.
Akt nr 585
Manifestacja Stefana Czerniawskiego w imieniu własnym i brata Aleksandra, zastawnego posesora wsi Krupoderyńce w kluczu pohrebyskim, przeciw Franciszkowi Wróblewskiemu, miecznikowi owruckiemu, posesorowi Pohrebyszcz, gubernatorowi pohrebyskiemu Szyszkowskiemu i rotmistrzowi milicji nadwornej Kuderewiczowi (o rabunek dworu krupoderynieckiego w czasie buntu hajdamackiego i przywłaszczenie odzyskanych rzeczy i koni)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
33tego niechciał uczynić y ani na Grunt dla indygacyi zjachał
34ani na rekwizycyą Listowną nie odpisał dlaczego idem Comps
35o tę krzywdę
k. 373 (skan 0376, strona prawa – górna część)
1o tę krzywdę iterata vice manifestuie się. Stefan Czerniawski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „564”. Wpis 14 XII 1768 przed Antonim Jakowickim[?], ówczesnym namiestnikiem. Nagłówek i data zapisane na dole k. 371v, tekst od k. 372.
Odczyt: „Franciszkowi lub innego Jmienia Wroblewskiemu Mieczn. Owrucz.” – imię niepewne dla samego pisarza; por. Wróblewski – miecznik wendeński (akty 261, 358) – tu „Mieczn. Owrucz.” (miecznik owrucki) – do porównania; „Krupoderyniec / Krupoderyńcach” – wieś Krupoderyńce (por. Czerniawscy – akty 440–441, 444–445); „Szarazyńce[?] / Szarazyniecy[?]” – wieś niepewna; „Mykytka” – hajdamak; „Krajututeyszego[?]” (‘kraju tutejszego’); „Sinkowskim[?]”/„Senkowski[?]” – nazwisko szwagra niepewne; „pałubit[?]”, „Skadli[?]”, „z Dech[?]”, „Obrznie[?]”, „niezganiwszy[?] iszcze[?]”, „zawy[?] danie” – niejasne; „Dowhalowki[?]” – wieś niepewna; „ancimaiąc[?]” – zapewne ‘nie mając’.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14grudnia 1768 r. Stefan Czerniawski, w imieniu własnym i brata Aleksandra, zastawnego posesora wsi Krupoderyńce w kluczu pohrebyskim, nie mogąc mimo osobistych, listownych i przyjacielskich rekwizycji odzyskać zagrabionych rzeczy, zaniósł skargę przeciw Franciszkowi[?] Wróblewskiemu, miecznikowi owruckiemu, posesorowi Pohrebyszcz, jego gubernatorowi pohrebyskiemu Szyszkowskiemu i Kuderewiczowi, rotmistrzowi milicji nadwornej chorążego litewskiego. W czasie buntów chłopskich hajdamak Mykytka z innymi buntownikami zrabował dwór w Krupoderyńcach (skrzynie, kufry, obicia tureckie, cynę, miedź, siodła, strzelby, skóry, pościel i konie) i wywiózł łup do wsi Szarazyńce[?], ćwierć mili od Pohrebyszcz; gdy tamtejsza gromada, dowiedziawszy się, że Moskale i Kozacy dońscy łapią hajdamaków, związała Mykytkę i jego towarzyszy, Szyszkowski ze szwagrem Sinkowskim[?], Kuderewiczem i kozakami przyjechał i zabrał wszystkie rzeczy i konie do Pohrebyszcz; z trzech koni jednego oddał, dwa pozostałe, które uciekły do Krupoderyniec, kazał kozakom odebrać ze stajni; jednego Sinkowski[?] sprzedał Witwickiemu za 11 talarów, a ten dalej szlachcicowi za 6 czerwonych złotych; rzeczy Szyszkowski zatrzymał, sam chodzi w pasie i spodniach ponsowych z łupu. Wróblewski nie ukarał swego dyspozytora i jeszcze sam ubliżał poszkodowanemu, a Kuderewicz, choć komisarz Grodecki polecił mu wymierzyć sprawiedliwość, nie przyjechał na grunt i nie odpisał. Komparent ponownie się manifestuje; podpisał.
Akt nr 586
Manifestacja Heleny z Sokulskich Lubkowskiej[?], wdowy po Janie Lubkowskim, w imieniu własnym i synów – in diligentia (o zachowanie pretensji mimo kompromisu i ugody zmarłego męża z ks. Konstancją z Denhoffów Sanguszkową, marszałkową W. Ks. Lit., i Ledóchowskimi, staroście włodzimierskimi)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data14 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 373 (skan 0376, strona prawa)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 373 (skan 0376, strona prawa – od ok. 1/12 wysokości)
1Roku. Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego.
2Miesiąca Decembris Czternastego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi
5grabstwa Grodu Winn. Comparens Pttiter Ur. JmC Pani Helena
6z Sokulskich Lubkowska[?] ponigdy S. P. Janie Lubkowskim[?] pozostała
7Wdowa Swym y Synow Swoich Jmieniem postrzegaiąc wszelkiey
8całości Substancyi Swoiey aby w dalszym Czasie iakowego naniey
9nieponiosła ubliżenia jak tylko po Smierci Męża Swego mogła
10do Akt niniejszych przybyć tak zaraz takową w pilności Swo-
11iey zaniosła Manifestacyą Oto: Jż S. P. Jan Lubkowski[?] Mąż Ur. Compns
12wszedłszy w Kompromiss y przyiacielską ugodę z J. O. X. JmCi z
13Denhoffow Sanguszkową Marsz. W. X. Litt. y J. W. Ledochowskiemi
14Statt. Włodzim. za poczynione Krzywdy y Oppressyę, a chcąc zupełną
15tak za Swoie Sprawiedliwą pretensyę, Jako też y za inszych w ten
16że w chodzących interes zupełną wziąć Satysfakcyą, Cze przez
17nastąpioną Przyiacielską Ugodę y Dekret Kompromissarski Ktory
18nakazaną Ur. S. P. Janowi Lubkowskiemu[?] Mężowi Compt. za iego
19tyko pretensyę, y iego ukrzywdzenia od Strony zupełną wziąć Satys-
20fakcyą nie niety kaiąc[?] inszych pretensyi zostawiaiąc każdemu
21z Osobna Drogię do upomnienia się, y windykowania Swego Ukrzyw-
22dzenia Przeto jako żadney od J. O. X. JmCi Marsz. W. X. Litt. y od J. W.
23Statt. Włodzim. pro parte Ur. Jana Sokulskiego y Krzyżanowskiego za
24Jch Sprawiedliwe pretensye niewziął, Ur. niegdy S. P. Jan Lubkowski[?] Mąż
25Compt. Solucyi, tudzież O nieważność jakowey kolwiek Dokumentu Ur. Krzy-
26zanowskiemu od S. P. Męża Compt. danego tak powtornie Solennie
27Manifestowawszy się, prosiła mnie
28Owyz wspomnioną rzecz w pilności Swoiey Manifestu Compns nieumie-
29iąca Pisać Krzyż S. kładnie, Helena Lubkowska ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „565”. Wpis 14 XII 1768 przed Antonim Jakowickim[?], ówczesnym namiestnikiem. W lewym górnym rogu zakończenie aktu 585 (podpis Stefana Czerniawskiego).
Odczyt: nazwisko „Lubkowska / Lubkowskim[?]” (rkp. „Lubkowska”/„Lubhowska”/„Zubkowska”?) – niepewne; „z Sokulskich” – nazwisko rodowe prawdopodobne; „Sanguszkową Marsz. W. X. Litt.” – Konstancja z Denhoffów Sanguszkowa, marszałkowa wielka litewska (por. akt 551 – ks. Janusz Sanguszko, ordynat ostrogski); „Ledochowskiemi Statt. Włodzim.” – Ledóchowscy, starostowie włodzimierscy; „Cze przez” – zapewne ‘że przez’; „nie niety kaiąc[?]” – zapewne ‘nie tykając’ (nie dotykając); „Jana Sokulskiego y Krzyżanowskiego” – osoby, których pretensje ugoda nie obejmowała (por. Krzyżanowski – akt 356); fragment końcowy „prosiła mnie / Owyz wspomnioną rzecz” – składnia zawiła.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14grudnia 1768 r. Helena z Sokulskich Lubkowska[?], wdowa po Janie Lubkowskim[?], w imieniu własnym i synów, jak tylko po śmierci męża mogła przybyć do akt, zamanifestowała in diligentia: jej zmarły mąż zawarł kompromis i przyjacielską ugodę z ks. Konstancją z Denhoffów Sanguszkową, marszałkową wielką litewską, i Ledóchowskimi, starostami włodzimierskimi, w sprawie wyrządzonych krzywd i ucisków; dekret kompromisarski przyznał satysfakcję tylko za jego własne pretensje, zostawiając innym osobną drogę dochodzenia. Ponieważ mąż nie otrzymał żadnej zapłaty za słuszne pretensje Jana Sokulskiego i Krzyżanowskiego, wdowa manifestuje się o to oraz o nieważność wszelkich dokumentów danych przez zmarłego męża Krzyżanowskiemu. Jako niepiśmienna postawiła krzyż.
Akt nr 587
Areszt sumy 4500 zł u Józefa Wrzeszcza[?] należnej ks. Kajetanowi Świętopełk-Czetwertyńskiemu, podkomorzemu bracławskiemu[?], na żądanie Gabriela Antoniego Bobrowskiego, skarbnika kijowskiego[?] (relacja woźnego Jana Tarawskiego[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data14 grudnia 1768 (areszt 7 grudnia 1768), Winnica
5Winn. Stanowszy Osobiscie Woźny Gnłł. Wwa Bracł. y Jnnych Opatrzny
6Jan Tarawski[?] w Moc Prawdziwey Relacyi Swoiey jawnie y Dobrowolnie
7zeznał. Jż on
k. 373v (skan 0377, strona lewa)
1Jż on Roku teraznieyszego Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego Dnia
2Siodmego Grudnia na Affektacyą y Prawną Rekwizycyą W. JmP.
3Gabryela Antoniego Bobrowskiego S. K.[?] Maiąc przysobie Stronę Szlachty
4Ur. JchMościow P. Jana Kotnickiego[?] y Jakuba Majowskiego[?], był w Mieście Jego
5K. Mości w Winnicy w Kancellaryi Grodz. Winn. gdzie zastawszy Li-
6czenie Summy od J. O. X. JmCi Kajetana na nowey Czetwertni Komargro-
7dzie[?] Swiatt. Czetwertyńskiego Pod. J. K. Mości[?] Cztery Tysięcy Pięćset in rem
8W. JmC Pana Jozefa Wrzeszcza L. C.[?] też Summę u J. O. X. JmCi Kajetana
9Czetwertyńskiego Pod. J. K. Mości Aresztował, y Prawnie przyporęczył, Ktory
10to Arest Ur. JmC P. Ludwik Jurkowski Kommissarz, tegoż X. JmCi jako
11Summę wyż wyrażoną Cztery Tysiące Pięćset złotych Poll. liczący bene-
12vole przyiąwszy y Jmieniem J. O. Pryncypała Swego tey Summy do
13rozprawy Prawney Deklarował się y Submittował, a tak On pomieniony
14Woźny Szlachtą Sobie przytomną Oswiadczywszy się Prawdziwego przed
15demną Urzędem Uczynił y Zeznał Aresztu Relacyą prosząc o przyięcie
16y do Akt zapisanie co y otrzymali Woźny qui Supra nieumieiący pi-
17sać Krzyż Swięty Kładnie ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „566”. Wpis 14 XII 1768 przed Antonim Jakowickim[?], ówczesnym namiestnikiem; areszt 7 XII 1768 w kancelarii grodu winnickiego, podczas wypłacania (liczenia) sumy.
Odczyt: nagłówek „P. B.[?] K.[?] Rossi[?]” – skróty niejasne; nazwisko woźnego „Tarawski[?]” (rkp. „Jan Tarawski”/„Taraw[s]ki”; por. Jan Tarański[?] – akt 544, J. Tarhański – akty 301–347) – niepewne; tytuł Bobrowskiego „S. K.[?]” / „Skarbn. Kijowskiego[?]” – niepewny; świadkowie „Kotnickiego[?]” (wpisane innym atramentem nad wierszem), „Majowskiego[?]” – niepewne; „na nowey Czetwertni Komargrodzie[?]” – zapewne ‘na Nowej Czetwertni, [dziedzica] Komargrodu’ (por. Czetwertyńscy – Komargród, akty 275, 286); „Pod. J. K. Mości[?]” – może ‘podczaszy’ lub ‘podkomorzy J.K.Mci’ – urząd niepewny; „Jozefa Wrzeszcza L. C.[?]” – nazwisko i skrót urzędu niepewne (rkp. „Wrzeszcza”).
Objaśnienia: „Areszt sumy” – zajęcie (zatrzymanie) pieniędzy należnych dłużnikowi na zabezpieczenie roszczeń wierzyciela; „in rem” – na rzecz; „przyporęczył” – oddał pod poręczenie; „benevole” – dobrowolnie; „submittował się” – zobowiązał się (zatrzymać sumę do rozprawy).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14grudnia 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Jan Tarawski[?] zeznał przed ówczesnym namiestnikiem Antonim Jakowickim[?], że 7 grudnia 1768 r., na żądanie Gabriela Antoniego Bobrowskiego, skarbnika kijowskiego[?], ze szlachtą Janem Kotnickim[?] i Jakubem Majowskim[?], w kancelarii grodu winnickiego, zastawszy wypłacanie sumy 4500 zł przez ks. Kajetana Świętopełk-Czetwertyńskiego z Nowej Czetwertni na rzecz Józefa Wrzeszcza[?], zaaresztował tę sumę u księcia i oddał ją pod poręczenie. Ludwik Jurkowski, komisarz księcia, liczący tę sumę, dobrowolnie przyjął areszt imieniem swego pana i zobowiązał się zatrzymać sumę do rozprawy sądowej. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 588
Manifestacja Dionizego Radziszewskiego imieniem Jana Pieńkowskiego, cześnika owruckiego, przeciw Matuszewskiemu i Żmijowskiemu, towarzyszom kompanii (szwadronu?) ks. Antoniego Przeździeckiego, podkanclerzego W. Ks. Lit., o najazd na zamek w Dziuńkowie i okrutne pobicie, z relacją woźnego Piotra Pyszniewskiego[?] z wizji i obdukcji
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data16 grudnia 1768 (wizja 7 grudnia 1768), Winnica
15gnarus Scribendi D. Radziszewski ✠ Et In Verificationem Comis-
16sorum Stanowszy Oczewisto Woźny Gnł. Wwa Bracł. y Jnnych
17Opatt. Piotr Pyszniewski[?] w moc Wierney y Skuteczney Relacyi
18Swoiey jawnie zeznał, Jż On Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt
19[Osmego] Dnia Siodmego Decembris był w Zamku Dziuńkow-
20skim gdzie będąc z przytomną Sobie Szlachtą do tego Aktu
21wziętemu Urodz. Deonizym Radziszewskim y Janem Studzińskim
22Widział y Oglądał Wiell. Jana Pieńkowskiego C. O. Okrut-
23nie Zbitego Suknie porąbane, y rękę Skaleczoną y Całego już
24do Życia niepodobnego Ktoren przez tak Okrutne Zbicie Sła-
25bości Zdrowia do tych Czas leży co widziawszy y Oglądawszy
26Szlachtą Sobie przytomną Oswiadczywszy się Stamtąd Odjechał
27y tu ad Acta przybywszy prawdziwey Wizyi y Obdukcyi Swo-
28iey uczynił y Zeznał Relacyą de quo praesens ejusdem Mllis Rell.
29Mllis qui Supra Crucem S. posuit. Piotr Pyszniewski[?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „567”. Wpis 16 XII 1768 przed Antonim Jakowickim[?], ówczesnym namiestnikiem; wizja i obdukcja woźnego 7 XII 1768 (w rkp. brak słowa „Osmego” po „Szesdziesiąt”).
Odczyt: obwinieni – „quorum vis Nomine Zmijowskiemu Matuszewskiemu Zawadzkiemu Kompaniy” – nie jest jasne, czy „Zawadzki” to trzecia osoba, czy nazwa (np. kompania Zawadzkiego); „Dziuńkow” – miasto Dziunków (dobra ks. Antoniego Przeździeckiego, podkanclerzego litewskiego) – prawdopodobne; „z Dworu Zaleb[?]” – niejasne (por. „Zaleb[?]” w akcie 576); nazwisko woźnego „Pyszniewski[?]” (rkp. „Pysznieski”/„Pyszniewski”) – niepewne; świadek „Studzińskim” – prawdopodobne; „Szeregowym” – szeregowcom (żołnierzom).
Objaśnienia: „Kompania, szeregowi” – oddział wojskowy (żołnierze pod komendą obwinionych); „płazami” – płazem szabli; „kwitowanie przymusić” – wymusić pokwitowanie (zrzeczenie się roszczeń); „volens nolens” – chcąc nie chcąc; „de nullitate” – o nieważność; „offerendo hanc iniuriam iure vindicaturum velle” – oświadczając, że chce dochodzić tej krzywdy prawem; „obdukcja” – urzędowe oględziny ran.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
16grudnia 1768 r. Dionizy Radziszewski imieniem Jana Pieńkowskiego, cześnika owruckiego, który z powodu choroby nie mógł sam przybyć do akt, zamanifestował przeciw Matuszewskiemu, Żmijowskiemu (i Zawadzkiemu?) oraz szeregowcom z ich kompanii: przejeżdżając przez miasto Dziunków ks. Antoniego Przeździeckiego, podkanclerzego litewskiego, obwinieni z ludźmi pod swoją komendą najechali zamek, gdzie bez żadnej przyczyny bili Pieńkowskiego w twarz, targali za włosy, rąbali, a ludzie ich bili go płazami, nie zważając na stan szlachecki, aż był prawie nieżywy; potem, chcąc się wybielić, zmusili go do pokwitowania ich z wszelkich pretensji. Komparent manifestuje się o najazd, pobicie, zniesławienie i o nieważność wymuszonego kwitu; jako niepiśmienny postawił krzyż. Zaraz potem woźny Piotr Pyszniewski[?] zeznał, że 7 grudnia 1768 r. w zamku dziunkowskim, ze szlachtą Dionizym Radziszewskim i Janem Studzińskim, oglądał okrutnie pobitego Pieńkowskiego z porąbanym ubraniem i okaleczoną ręką, leżącego dotąd w ciężkim stanie.
Akt nr 589
Manifestacja Antoniego Ruszkowskiego, administratora dóbr Rybnica, Gederyma[?], Jerzowa[?] i Saraca[?], imieniem Jana Godziemby Wardeńskiego, podkomorzego parnawskiego – in diligentia, o spokojnie wysiedzianej posesji tych dóbr
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
14kiem Krzyża S. podpisuie się. Antoni Ruszkowski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „568”. Wpis 17 XII 1768 przed Antonim Jakowickim[?], ówczesnym namiestnikiem. Posesja wysiedziana od 16 XI do 14 XII 1768 (cztery tygodnie). W tym i następnym akcie nazwisko pisane „Wardeński” (w aktach 569, 572–573, 582–584 „Wardyński”).
Odczyt: nazwy wsi „Gederyma / Gederymie[?]”, „Jerzowa / Jerzowie[?]” (rkp. „Jrzowie”), „Saraci / Saracce[?]” – niepewne; „Rybnica” – prawdopodobne; „Włości Pobereżkiey[?]” (rkp. „Poberezkiey”) – niepewne (por. akt 584 „Włości Pohrebyskiey[?]” – być może ten sam wyraz, do porównania); komparent „Ruszkowski” – prawdopodobne.
Objaśnienia: jak w aktach 582–584 – posesja „wysiedziana” przez cztery tygodnie bez przeszkód umacniała tytuł do posiadania dóbr po śmierci poprzedniego posesora; „iteratis vicibus” – powtórnie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17grudnia 1768 r. Antoni Ruszkowski, administrator dóbr Rybnica, Gederyma[?], Jerzów[?] i Saraca[?] w województwie bracławskim (włość pobereska[?]), imieniem Jana Godziemby Wardeńskiego, podkomorzego parnawskiego, posesora tych dóbr z prawa po zmarłym ojcu Andrzeju Godziembie Wardeńskim, stolniku latyczowskim, zamanifestował in diligentia, że od 16 listopada do 14 grudnia 1768 r. przez cztery tygodnie bez przeszkód „wysiedział” posesję tych wsi, zgłaszając dopełnienie spokojnego posiadania (por. akty 582–584). Jako niepiśmienny podpisał się krzyżem.
Akt nr 590
Manifestacja Józefa Markowskiego, administratora dóbr Ujarzyńce[?] we włości krasnieńskiej[?], imieniem Jana Godziemby Wardeńskiego, podkomorzego parnawskiego – in diligentia, o spokojnie wysiedzianej posesji tych dóbr
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 374v (skan 0378, strona lewa)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 374v (skan 0378, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego.
2Miesiąca, Decembris, Siedmnastego, Dnia.
3Przed Urzędem, y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winni-
4ckiemi, y przedemną Antonim Jakowickim[?] Namiesnikiem
5ptunc Burgrabstwa Grodu Winn. Comparens Pttiter Ur. JmC
6Pan Jozef Markowski Dobr Ujarzyniec[?] Administrator, tu w
7Wwie Bracł. a Włości Krasnianskiey[?] leżących, Wiell. JmC Pana
8Jana Godziemby Wardeńskiego Podk. Parnawskiego, tych że
9Dobr Vigore Jurium Ejusdem Servientium post Extinctum Caput
10niegdy S. P. Wiell. JmC Pana Andrzeja Godziemby Wardeńskie-
11go Stolnika Latt. Oyca Swego Possessora Jmieniem tegoż Wiell.
12Pryncypała Swego, takową przed Aktami niniejszemi Grod.
13Winn. proprii Districtus, in Diligentia zanosi Manifesta-
14cyą: Jż ten że Ur. Compns Jmieniem Wiell. Pryncypała Swo-
15iego zacząwszy od Dnia Osmnastego Miesiąca Listopada
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17grudnia 1768 r. Józef Markowski, administrator dóbr Ujarzyńce[?] w województwie bracławskim (włość krasnieńska[?]), imieniem Jana Godziemby Wardeńskiego, podkomorzego parnawskiego, posesora tych dóbr po zmarłym ojcu Andrzeju Godziembie Wardeńskim, stolniku latyczowskim, zamanifestował in diligentia, że od 18 listopada do 16 grudnia 1768 r. przez cztery tygodnie bez przeszkód i sprzeciwu „wysiedział” posesję tej wsi, zgłaszając dopełnienie spokojnego posiadania. Podpisał.
Akt nr 591
Protestacja Antoniego Tyniewicza[?] Kornelowskiego, podstolego żydaczowskiego[?], w imieniu własnym i brata Michała, przeciw Adamowi Chołoniewskiemu, kasztelanowi buskiemu, Pieseckiemu[?], subdelegatowi bełskiemu[?], posesorowi dóbr Biernaszówka[?] (Radawki[?]), szlachcie i kozakom (o naruszenia granic, wycinanie zapustów, bicie poddanych napadowieckich i zbieranie siana)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
10wna zwanych Biernaszowki[?] ad praesens Radawki[?] Possessorowi, nie-
11mniey Szlachcie, y Kozakom, naniżey wyrażone Wiolencye przybra-
12nym, y przysposobionym, Skarżył, y Protestował się w ten Spo-
13sob, y Oto: Jż Ciż JchMc Obżałowani nietylko że w Latach przeszłych
14rożne krzywdy Manifestantom poczynili, w Grunta, Sianożęci, pomimo
15Granice gwałtownie wdarli się; Zapusty Dąbrowie od Lat Sześć-
16dziesiąt jeszcze przez S. P. Oyca Manifest. zakonserwowane Wycięli, y
17Zdytolowali[?], Ludzi Manifest. napadowieckich bili, Obdzierali, Jnnych
18ranili, Ale y w Roku Teraznieyszym Coraz więcey świeżych Wiolencyi
19przymnażaiąc, Łany Dworskie y Poddanych Napadowieckich poorać,
20Sianożęci pokosić, Zapust wyżwyrażony do szczętu Rąbać, Wiell. Pia-
21seckiemu[?] Poddanym, y Szlachcie Swoiey Radziszewskiey[?] pozwala, Pod-
22danki Napadowieckie Manifest. z odzieży Zewszystkiey poobdzierać, ludziom
23Swoim licencyował, Ciż Wiolatorowie po kilkakrotnie we Wsi Napadowce
24Possessyi Manifest. podległey wpadali się, Poddanych y Szlachtę Strwożywszy
25ze Swoich Własności Odpędzali, Szkody Manifest. niemało w Dobytku
26y rożnym przyczynno Zyli[?], O co wszystko Jdem Manifestans Suo et Cujus Supra
27nne Contra Praefatos Jnculpatos Jteratis Manifestuie się Vicibus, Prosząc o wszy-
28stko Actis Connotari co y otrzymał. Antoni Tyniewicz[?] Kornelowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „570”. Wpis 17 XII 1768 przed Antonim Jakowickim[?], ówczesnym namiestnikiem. Nagłówek na dole k. 374v, tekst na k. 375.
Odczyt: „Tyniewicz[?] Kornelowski” (rkp. „Tyniewicz”/„Tymiewicz”) – nazwisko niepewne; „Podcz.[?] Żydacz.[?]” (rkp. „Podcz. Zydacz.”/„Podst. Zydacz.”) – urząd niepewny (podczaszowie żydaczowscy?); „Chołoniewskiemu Kaszt. Buskiemu” – czytelne „Buskiemu” (por. 449–451, 529–530 – kasztelan buski; w 220–222, 576 „bełski”); „Piaseckiemu[?] Subdeleg. Bełz.[?]” – nazwisko i urząd niepewne; „Biernaszowki[?] ad praesens Radawki[?]” – nazwy dóbr niepewne; „Zdytolowali[?]” – niejasne (może ‘zdetalowali’, wytrzebili); „Radziszewskiey[?]” – niepewne; „Napadowce / napadowieckich” – wieś Napadówka/Napadowce – prawdopodobne; „przyczynno Zyli[?]” – niejasne.
Objaśnienia: „Sianożęci” – łąki; „Zapusty, dąbrowie” – zarośla i lasy dębowe; „Łany dworskie” – pola folwarczne; „Wiolatorowie” – gwałciciele (cudzych granic i posesji); „iteratis vicibus” – powtórnie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17grudnia 1768 r. Antoni Tyniewicz[?] Kornelowski, podczaszy żydaczowski[?], w imieniu własnym i brata Michała, zaniósł protestację przeciw Adamowi Chołoniewskiemu, kasztelanowi buskiemu, Piaseckiemu[?], subdelegatowi bełskiemu[?], posesorowi dóbr dawniej zwanych Biernaszówką[?], obecnie Radawką[?], oraz ich szlachcie i kozakom. Obwinieni już w latach poprzednich wdzierali się przemocą w grunty i łąki protestujących, wycięli zapusty i dąbrowy chronione od sześćdziesięciu lat przez ich ojca, bili, obdzierali i ranili poddanych z Napadówki; w bieżącym roku zaorali łany dworskie i poddańskie, pokosili łąki, do szczętu wyrąbali zapust, kazali obdzierać z odzieży poddanki napadowieckie, kilkakrotnie wpadali do wsi Napadówka, przepędzali poddanych i szlachtę i wyrządzali szkody w dobytku. Komparent ponownie manifestuje się o to wszystko; podpisał.
Akt nr 592
Protestacja Antoniego Tyniewicza[?] Kornelowskiego w imieniu brata Michała, podczaszego żydaczowskiego[?], przeciw Czarnickiemu[?], łowczemu ciechanowskiemu[?], posesorowi dóbr Markowce[?] w województwie kijowskim (o wypasanie stad, zabranie siana i zboża w czasie zamieszek), z relacją woźnego Błażeja Liniewskiego z wizji
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768 (wizja 10 grudnia 1768), Winnica
21ski Ktory w moc prawdziwey Retti Swoiey Dobrowolnie zeznał: Jż on Ro-
22ku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego Dnia Dziesiątego Decembris
23na Affektacyą y prawną Rekwizycyą Wiell. JmC Pana Michała Kornelowskie-
24go Pod.[?] Żydacz.[?] zjeżdżał na Grunt Markowiecki gdzie będąc a maiąc przy
25Sobie Stronę Szlachty Ludzi Wiary Godnych Ur. JmC PP. Stanisława
26Asikiewicza[?] y Pawła Ostrowskiego dla tym większey Wagi y Walorem
27Zyrtych[?] Widział, te mieysce gdzie Swieżo W. Requirenta Styrta Siana
28Zabrana, Ktorey mieysce Sążniow Krzyżowych mierzył y Sążni Piętnaś-
29cie naliczył, y Urzędownie Wizyę Swoię tamże Uczyniwszy Słyszał, że
30to Siano przez W. Czarnickiego[?] Posse. Wsi Markowiec Zabrano y wtym Szlach-
31tą Sobie przytomną Oswiadczywszy się Stamtąd powrocił y przedemną
32Urzędem Stanowszy prawdziwey Swoiey Wizyi Uczynił y zeznał Rett.
33De quo Praesens Ejusd. Mllis Rett. Mllis Jgnarus Scribendi Signum S. Cru-
34cis posuit Błażey Liniewski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „571”. Wpis 17 XII 1768 przed Antonim Jakowickim[?], ówczesnym namiestnikiem; wizja woźnego 10 XII 1768.
Odczyt: obwiniony „Czarnickiemu[?] Łow. Ciech.[?]” (rkp. „Czarnickiemu Łow: Cich:”) – nazwisko i urząd niepewne; „Markowiec / Markowieckim” – wieś Markowce[?] w województwie kijowskim – prawdopodobne; „tryciu się z Stadem” – niejasne (może ‘wycieraniu się’, wydeptaniu przez stado); „pisciendo[?]” – zapewne ‘prospiciendo’ (dbając o); „Asikiewicza[?]” – nazwisko niepewne; „Zyrtych[?]” – niejasne (zapewne w formule ‘dla większej wagi i waloru [relacji]’); „Ustyrty / Styrta” – stóg (sterta) siana.
Objaśnienia: „Attak Fortecy Berdyczowskiey” – oblężenie twierdzy (klasztoru karmelitów) w Berdyczowie przez wojska rosyjskie w czerwcu 1768 (konfederacja barska); „zamieszanie w tym kraju” – koliszczyzna 1768; „kosarz” – miara łąki (tyle, ile skosi jeden kosiarz w ciągu dnia); „bez dziesięciny” – bez oddania dziesiątej części; „sążeń krzyżowy” – sążeń kwadratowy; „in gratitudinem” – w podzięce (ironicznie).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17grudnia 1768 r. Antoni Tyniewicz[?] Kornelowski imieniem brata Michała, podczaszego żydaczowskiego[?], zamanifestował przeciw Czarnickiemu[?], łowczemu ciechanowskiemu[?], posesorowi dóbr Markowce[?] w województwie kijowskim: w czasie ataku na twierdzę berdyczowską i zamieszek Michał Kornelowski udzielił sąsiadowi pastwiska dla stada (ponosząc szkody w łąkach i zbożu), żywił jego ludzi, przechowywał przez długi czas jego rzeczy i odesłał część własnymi podwodami na Wołyń; w zamian Czarnicki[?] pozwolił mu skosić bez dziesięciny łąkę na sto kosarzy na swoim gruncie markowieckim (na podstawie wydanej asygnacji), lecz gdy siano zostało skoszone i złożone w stogach, zabrał je, przez co – wobec drożyzny siana – folwarczny dobytek Kornelowskiego zdycha. Zaraz potem woźny Błażej Liniewski zeznał, że 10 grudnia 1768 r., ze szlachtą Stanisławem Asikiewiczem[?] i Pawłem Ostrowskim, oglądał na gruncie markowieckim świeże miejsce po zabranym stogu (15 sążni kwadratowych) i słyszał, że siano zabrali ludzie Czarnickiego[?]. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 593
Areszt Żyda Srula, arendarza tywrowskiego, i zabranych przez niego wołów, koni i ruchomości poddanych kossakowieckich[?] na żądanie Katarzyny z Potockich Kossakowskiej, kasztelanowej kamienieckiej (relacja woźnego Daniela Bodakowskiego)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768 (areszt 16 grudnia 1768), Winnica
1z Potockich Kossakowskiey Kaszt. Kamien. maiąc przysobie Stronę
2Szlachty Ur. JmCiow P. P. Alexandra Maczyńskiego[?] Woyciecha Doma-
3szyńskiego[?] maioris evidentioris testimonij gratia adhibitos był w
4Dobrach Mieście Tywrowie gdzie będąc we Dworze Wiell. JmCi Pana Ja-
5roszyńskiego Pod. Stol. Winn.[?] niewiernego Srula Arędarza Tywrowskie-
6go, Woły Krowy Konie Wozy rozmaite ruchomości przez tegoż niewier-
7nego Srula u Poddanych Kossakowieckich[?] Zudania[?] Zabrane u Wiell.
8Słotwinskiego Kommissarza y Gubernatora tudzież Gromady Tywrow-
9skiey w Grzywnach Prawnych Aresztował, Ktory Areszt Wiell. Słot-
10winski Kommissarz y Gubernator Tywrowski Jmieniem Pana Swego
11na pomienionego Srula Arendarza na Woły Krowy Konie y rzeczy rze-
12czy Seorsivo Regestro specifikować się maiące benevole przyiąw-
13szy ad disjudicationem Causae pomienionego Srula y rzeczy rozma-
14ite z Dobytkiem Ludziom Kossakowieckim[?] Zabrane dotrzymać deklaro-
15wali się, atak on Woźny Szlachtą Sobie Przytomną oswiadczyw-
16szy się stamtąd tu ad Akta Stanowszy przedemną Urzędem Uczy-
17nił y Zeznał prawdziwego Aresztu Relacyą de quo praesens Ministe-
18rialis Rett. Mllis Jgnarus Scribendi Crucem posuit, D. Bodakowski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „572”. Wpis 17 XII 1768 przed Antonim Jakowickim[?], ówczesnym namiestnikiem; areszt 16 XII 1768.
Odczyt: „Maczyńskiego[?]”, „Domaszyńskiego[?]” – nazwiska świadków niepewne; „Jaroszyńskiego Pod. Stol. Winn.[?]” – urząd niepewny (podstoli winnicki? – por. Z. Jaroszyński, akt 571; 44-1-3 akt 240 – część Tywrowa); „Kossakowieckich[?] Zudania[?]” – niejasne (może ‘poddanych kossakowskich [z wsi] Zudanie[?]’); „rzeczy rzeczy” – powtórzenie w rkp.; „Seorsivo Regestro” – osobnym rejestrem.
Objaśnienia: „Arendarz” – dzierżawca propinacji (karczmy); „Komisarz i gubernator tywrowski” – zarządca dóbr Tywrów; „ad disiudicationem causae” – do rozstrzygnięcia sprawy; „areszt w grzywnach prawnych” – zatrzymanie pod karą grzywien.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17grudnia 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Daniel Bodakowski zeznał przed ówczesnym namiestnikiem Antonim Jakowickim[?], że 16 grudnia 1768 r., na żądanie Katarzyny z Potockich Kossakowskiej, kasztelanowej kamienieckiej, ze szlachtą Aleksandrem Maczyńskim[?] i Wojciechem Domaszyńskim[?], we dworze Jaroszyńskiego w miasteczku Tywrów aresztował u komisarza i gubernatora tywrowskiego Słotwińskiego oraz gromady tywrowskiej Żyda Srula, arendarza tywrowskiego, wraz z wołami, krowami, końmi, wozami i różnymi ruchomościami, które zabrał on poddanym Kossakowskiej. Słotwiński imieniem swego pana dobrowolnie przyjął areszt i zobowiązał się zatrzymać arendarza i rzeczy (do wyszczególnienia w osobnym rejestrze) do rozstrzygnięcia sprawy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 594
Areszt Żydów i miedzi w Murafie i Szarogrodzie na żądanie Konstantego i Augustyny z Ogińskich Platerów, wojewodów mścisławskich, dziedziców Daszowa (relacja woźnego Wawrzyńca Jarzyńskiego[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768 (areszt 14 grudnia 1768), Winnica
23wida Jechelowicza Obywatela Murachwiańskiego w sprawie między
24Soba
k. 376v (skan 0380, strona lewa – górna część)
1Sobą Zawiedzioney, Arysztem Prawnym tamże na Gruncie przyporęczył,
2pod Zakładem Summy y także rzeczy tyle dwoie wynoszącey; Zjeżdżał oraz
3do Dobr Miasta Szarogroda y tam w przytomności wyżwyrażonych
4Szlachty, Starozakonnego Meylicha Ołowicza[?] y Brata jego Moszka
5Obywatelow Szarogrodzkich w sprawie Między temiż Rekwirenta-
6mi Zawiedzioney na Gruncie Aresztował, Ktore to Aresztta tak w Mu-
7rafie Zastał[?] Ur. JmC Pan Olszewski Ekonom Murafiański, jako y
8w Szarogrodzie Ur. JmC Pan [luka] Ekonom Szarogrodzki
9Jmieniem Pryncypałow Swoich benevole przyiąwszy tak rzeczy jako
10y Żydow Aresztowanych dotrzymać deklarowali się, A wtym Woźny
11Szlachtą Sobie przytomną Oswiadczywszy się Stamtąd powrocił y tu przy-
12bywszy przed Urzędem niniejszym prawdziwego Aresztu Swego Uczy-
13nił y Zeznał Relacyą de quo praesens Ejusd. Mllis Rett. Mllis qui Supra
14ignarus Scribendi Signum Crucis posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „573”. Wpis 17 XII 1768 przed Antonim Jakowickim[?], ówczesnym namiestnikiem; areszt 14 XII 1768. W tekście pozostawiona luka na nazwisko ekonoma szarogrodzkiego.
Odczyt: nazwisko woźnego „Jarzyński[?]” (rkp. „Jarzyński”/„Jarzyński”) – niepewne; „Augusty z Ogińskich” – Augustyna (por. akt 547); „Murafy … Potockiego Podczaszego[?] Litt.” – urząd niepewny (rkp. „Podcz.”/„Podstol.”?); „Miedzi kamieni Dwadzieścia y Trzy” – 23 kamienie (miara wagi) miedzi; „Membrany trzy” – trzy dokumenty na pergaminie (zapisy dłużne?) na 2810 zł; „Meylicha Ołowicza[?]” – nazwisko niepewne; „Zastał[?]” – w rkp. „Zastle”.
Objaśnienia: „Starozakonni” – Żydzi; „Obywatele daszowieccy” – mieszczanie żydowscy Daszowa (dobra Platerów); Murafa i Szarogród – miasteczka; „rabin murachwiański” – Murafa (Murachwa); „pod zakładem sumy y rzeczy tyle dwoie wynoszącey” – pod rygorem zapłaty podwójnej wartości; „kamień” – jednostka wagi (ok. 13 kg).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17grudnia 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Wawrzyniec Jarzyński[?] zeznał przed ówczesnym namiestnikiem Antonim Jakowickim[?], że 14 grudnia 1768 r., na żądanie Konstantego i Augustyny z Ogińskich Platerów, wojewodów mścisławskich, dziedziców Daszowa, oraz Żydów daszowskich Jewela Jankielowicza, Pejsacha Meylichowicza i Lejzora Kuszelowicza, wraz ze szlachtą Kazimierzem Zielińskim i Piotrem Zimnickim, zajechał najpierw do Murafy (dóbr Potockiego) i tam aresztował 23 kamienie miedzi zagrabionej w podróży Jewelowi Jankielowiczowi oraz trzy dokumenty pergaminowe na 2810 zł należące do Pejsacha Meylichowicza i Lejzora Kuszelowicza, zatrzymane u rabina murachwiańskiego, a także oddał pod poręczenie Żyda Dawida Jechelowicza z Murafy, pod zakładem podwójnej wartości; następnie w Szarogrodzie aresztował Żydów Meylicha Ołowicza[?] i jego brata Moszka. Areszty przyjęli ekonomowie: murafski Olszewski i szarogrodzki, zobowiązując się zatrzymać rzeczy i ludzi. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 595
Areszt zbiegłych z Janowa poddanych (Pracowity Łaźnik i Piotr Kowal z synami) we wsi Wysokie na żądanie Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego (relacja woźnego Teodora Janowskiego)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768 (areszt 12 grudnia 1768), Winnica
Karty / skanyk. 376v (skan 0380, strona lewa)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 376v (skan 0380, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego,
2Miesiąca, Decembris, Siedmnastego, Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
18Dziećmi w Dworze tameyszym u Woyta y Gromady Całey w Grzyw-
19nach prawem Opisanych Aresztował, y prawnie przyporęczył, Ktory
20Arest Ur. Dyspozytor y Cała pomieniona Wieś Wysokie Jmieniem
21Pana Swojego benevole przyiąwszy pomienionych Wykotłow[?] Zbie-
22głych, do rozprawy prawney dotrzymać Deklarowali y Submittowa-
23li się, Atak on Woźny Szlachtą Sobie przytomną Oswiadczywszy
24się Stamtąd powrocił, y tu ad Acta przybywszy prawdziwego
25Aresztu Swojego uczynił y zeznał Relacyą de quo praesens ejusd.
26Mllis Rett. Mllis qui Supra ignarus Literarum Crucem S. posuit.
27Teodor Janowski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „574”. Wpis 17 XII 1768 przed Antonim Jakowickim[?], ówczesnym namiestnikiem; areszt 12 XII 1768.
Odczyt: „Łaźnika” – może imię/przezwisko lub zawód (łaziebny); „Wykotłow[?]” (rkp. „Wykotłow”) – niejasne (może ‘wychodźców’, zbiegów); „Wysokim … w Possesyi W. Tyszkowskiego” – wieś Wysokie (por. akty 540–542 – S. Tyszkowski, posesor Wysokiego; tu potwierdzone, że Wysokie leży w województwie bracławskim, powiat winnicki); „Symeona Pieńkowskiego” – prawdopodobne.
Objaśnienia: „Zbiegli poddani” – chłopi, którzy uciekli z dóbr pana (tu z Janowa, dóbr A. M. Chołoniewskiego, por. akty 220–222); „areszt w grzywnach” – zatrzymanie pod karą grzywien u wójta i gromady.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17grudnia 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Teodor Janowski zeznał przed ówczesnym namiestnikiem Antonim Jakowickim[?], że 12 grudnia 1768 r., na żądanie Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, ze szlachtą Stanisławem Dębowskim i Symeonem Pieńkowskim, był we wsi Wysokie (województwo bracławskie, powiat winnicki), w posesji Tyszkowskiego, i tam u wójta i całej gromady aresztował zbiegłych z dóbr Janów chłopów: Łaźnika i Piotra Kowala z trzema synami, osiadłych w Wysokim, wraz z całym dobytkiem, końmi, wołami, krowami, żonami i dziećmi. Dyspozytor i gromada dobrowolnie przyjęli areszt i zobowiązali się zatrzymać zbiegów do rozprawy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 596
Areszt Żydów Zelmana i Josia w mieście Pieczara na żądanie Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego (relacja woźnego Józefa Dereszewicza)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768 (areszt 9 grudnia 1768), Winnica
Karty / skanyk. 376v–377 (skan 0380)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 376v (skan 0380, strona lewa – sam nagłówek na dole strony)
k. 377 (skan 0380, strona prawa – od góry)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego,
2Miesiąca, Decembris, Siedmnastego, Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
9bris na Affektacyą y prawną rekwizycyą J. W. Adama Myszki Cho-
10łoniewskiego, Kaszt. Buskiego, maiąc przy Sobie Stronę Szlachty Ludzi
11wiarygodnych Ur. JmC PP. Teodora Janickiego y Jozefa Sklarskiego
12dla tym większey wiary do tego Aktu użytych był w Mieście Pieczarze
13w Wwie Bracł. a Powiecie Winn. leżącym a Dziedzicznym J. W. Poto-
14ckich Woiew. Pozn.[?] gdzie będąc Starozakonnych, Zelmana, y Josia Obywa-
15telow tameyszych w Zamku tameyszym Pieczarskim u Ur. Guber-
16natora Jakoteż u Woyta, y Całey Gromady pomienionych Żydow a-
17resztował, Ze wszytką Onych Chudobą y dobytkiem prawnie przyporę-
18czył, Ktory Arest pomieniony Ur. Gubernator y Cała Gromada
19Jmieniem Panow Swoich, benevole przyiowszy do rozprawy praw-
20ney dotrzymać deklarowali, y Submittowali się. Wczym On Woźny
21Szlachtą Sobie przytomną Oswiadczywszy się Stamtąd powrocił, y
22tu ad Acta przybywszy prawdziwego Aresztu Swojego uczynił y
23zeznał Rett. de quo praesens ejusd. Mllis Rett. Mllis qui Supra
24Crucem S. posuit. Jozef Dereszewicz ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „575”. Nagłówek zaczyna się na dole k. 376v („Arest Żydow w Pieczarze ex Rqne”), kończy na górze k. 377. Wpis 17 XII 1768 przed Antonim Jakowickim, ówczesnym namiestnikiem; areszt 9 XII 1768 (nad „Dnia” drobne „B”/znak wstawki).
Odczyt: „Dereszewicz” – w tekście i podpisie „Dereszewicz” (por. akty wcześniejsze – woźny Józef Derszewicz/Dereszewicz); „Sklarskiego” – czytelne, choć możliwe „Skłarskiego”; „Woiew. Pozn.[?]” – skrót niepewny w rozwinięciu (Wojewodów/Wojewodziców Poznańskich); „Jakoteż u Woyta” = „jako też”, tj. u gubernatora i u wójta.
Objaśnienia: „Starozakonni” – Żydzi; „gubernator” – zarządca dóbr prywatnych (tu klucza pieczarskiego); „przyporęczył” – oddał pod odpowiedzialność (poręczenie) gubernatora i gromady; formuła „Crucem S. posuit” – woźny niepiśmienny postawił krzyż.
Streszczenie
17grudnia 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Józef Dereszewicz zeznał przed ówczesnym namiestnikiem Antonim Jakowickim, że 9 grudnia 1768 r., na żądanie Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, ze szlachtą Teodorem Janickim i Józefem Sklarskim, był w mieście Pieczara (województwo bracławskie, powiat winnicki), dziedzicznym Potockich, i tam w zamku pieczarskim u gubernatora oraz u wójta i całej gromady aresztował Żydów Zelmana i Josia, mieszczan pieczarskich, z całą ich chudobą i dobytkiem. Gubernator i gromada w imieniu swoich panów przyjęli areszt i zobowiązali się zatrzymać aresztowanych do rozprawy. Woźny postawił krzyż.
Akt nr 597
Areszt Żydów Leyby i Josia, dłużników, w mieście Przyłuka na żądanie Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego (relacja woźnego Teodora Janowskiego)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768 (areszt 14 grudnia 1768), Winnica
6Teodor Janowski w moc wierney Relacyi Swoiey dobrowolnie zeznał, Jż
7On Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt Osmego Dnia Czternastego
8Decembris na Affektacyą y prawną Rekwizycyą J. W. Adama Mysz-
9ki Chołoniewskiego Kasztelana Buskiego, Maiąc przy Sobie Stronę Szlach-
10ty Ludzi Wiary godnych Ur. JmC PP. Symeona Pieńkowskiego y Sta-
11nisława Dębowskiego dla tym większey wagi do tego Aktu użytych był
12w Dobrach Mieście Przyłuce w Wwie Bracł. a Powiecie Winn. leżących
13gdzie będąc Starozakonnych Leybę y Josia Obywatelow Przyłuckich
14Dłużnikow w Zamku tameyszym u Ur. Gubernatora y Całey Gro-
15mady pomienionych Dłużnikow Ze wszelką Onych Chudobą y Sprzętem
16[reklamant:] w Grzywnach
k. 377v (skan 0381, strona lewa – od góry)
1w Grzywnach prawem Opisanych Aresztował, y prawnie przyporęczył, Ktory
2Arest Zamek y Cała Gromada benevole przyiowszy pomienionych Żydow
3do rozprawy prawney dotrzymać Deklarowali, y Submitowali się, wczym
4on Woźny Szlachtą Sobie przytomną Oswiadczywszy się, Stamtąd po-
5wrocił, y tu ad Acta przybywszy prawdziwego Aresztu Swojego uczynił,
6y zeznał Relacyą de quo praesens Ejusd. Mllis Rett. Mllis qui Supra Cru-
7cem S. posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „576”. Wpis 17 XII 1768 przed Antonim Jakowickim, ówczesnym namiestnikiem; areszt 14 XII 1768. Na marginesie pionowo nota kolacjonującego („…Odolanowski”).
Odczyt: „Leybę” (rkp. „Leybe”); „Ktory Arest Zamek y Cała Gromada” – tj. zamek (urzędnicy zamkowi) i gromada przyjęli areszt; podpisu woźnego brak – tylko krzyż.
Objaśnienia: „Starozakonni” – Żydzi; „Dłużnicy” – tu dłużnicy kasztelana Chołoniewskiego (por. akt 596 – Pieczara); „w Grzywnach prawem Opisanych” – pod karą grzywien przewidzianą prawem; „Crucem S. posuit” – woźny (niepiśmienny) postawił krzyż.
Streszczenie
17grudnia 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Teodor Janowski zeznał przed ówczesnym namiestnikiem Antonim Jakowickim, że 14 grudnia 1768 r., na żądanie Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, ze szlachtą Symeonem Pieńkowskim i Stanisławem Dębowskim, był w mieście Przyłuka (województwo bracławskie, powiat winnicki) i tam w zamku, u gubernatora i całej gromady, aresztował pod grzywnami Żydów Leybę i Josia, mieszczan przyłuckich, dłużników kasztelana, z całą ich chudobą i sprzętem. Zamek i gromada dobrowolnie przyjęli areszt i zobowiązali się zatrzymać dłużników do rozprawy. Woźny postawił krzyż.
Akt nr 598
Manifestacja (protestacja) Atanazego Gwoździowskiego przeciw Jastrzębskim i Micowskim o zagarnięcie substancji (majątku) po przodkach – de diligentia
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 377v (skan 0381, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 377v (skan 0381, strona lewa – od ok. 1/4 wysokości)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego,
2Miesiąca, Decembris, Siedmnastego, Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y przedem-
5Comparens Pter. Ur. JmC Pan Athanazy Gwoździowski niegdy Urodzonych Ja-
6na y Katarzyny z Abrahamowiczow Gwoździowskich, Syn a niegdy Ur. Stefana
7y Heleny Gwoździowskich Wnuk przyszedłszy ad annos discretionis lat Swych
8w ktorych Rząd własciwy ex Lumbis antecessorum Substancyi z prawa
9pozwolony, uskarżaiąc się na przywłaszczenie[?] osierociałego od rożnych JchMciow
10umianowicie Jastrzębskich Micowskich w Substancyi w Woiewodztwie
11Wołyńskim y Ziemi Lwowskiey byłey ex Domo Starożytnego Jmienia za-
12ninieyszego Komparenta Spadaiącey tudzież w Summach y szkodzie[?] Szla-
13checkiey przez podgarnienie Substancyi y dokumentow Domu Swego, sta-
14rożytnego, biorąc przed się w tych że JchMciow y Jnnych windykowa-
15nie prawne teraz ut innotescit Actis y iakowey w nieupominaniu
16się prawney nie podpadać praescripcyi Solenniter queritur et Protestatur
17Athanazy Gwoździowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „577”. Manifestacja „de diligentia” – zastrzeżenie (protestacja) dla zachowania praw, aby niedochodzenie roszczeń nie powodowało przedawnienia.
Odczyt: „na przywłaszczenie[?]” (rkp. „na p…rzyw…enie”, zatarte) – niepewne; „szkodzie[?]” (rkp. „szkodzey/spłodzey”) – niepewne; „Rząd własciwy” – tj. własny zarząd majątku, przysługujący z prawa po osiągnięciu pełnoletności; „umianowicie” = ‘a mianowicie’; „podgarnienie” = ‘zagarnięcie’; „za ninieyszego” – zapewne ‘na niniejszego’.
Tłumaczenia: „Comparens Personaliter” – stawiwszy się osobiście; „ad annos discretionis” – do lat rozeznania (pełnoletności); „ex Lumbis antecessorum” – z lędźwi (tj. po) przodków; „ex Domo” – z domu (rodu); „ut innotescit Actis” – jak wiadomo aktom (niniejszym podaje do akt); „praescripcyi” – przedawnieniu; „Solenniter queritur et Protestatur” – uroczyście skarży się i protestuje; „de Diligentia” – (manifestacja) o pilność, tj. dla zachowania terminu/prawa.
Streszczenie
17grudnia 1768 r. Atanazy Gwoździowski, syn zmarłych Jana i Katarzyny z Abrahamowiczów Gwoździowskich, wnuk zmarłych Stefana i Heleny Gwoździowskich, osiągnąwszy pełnoletność i prawo do zarządu majątkiem po przodkach, stawił się przed namiestnikiem Antonim Jakowickim i skarżył się, że różni panowie, a mianowicie Jastrzębscy i Micowscy, zagarnęli[?] po jego osieroceniu substancję (majątek) w województwie wołyńskim i ziemi lwowskiej, spadającą na niego ze starożytnego domu, a także sumy, ze szkodą[?] dla niego, przywłaszczając majątek i dokumenty jego rodu. Zapowiadając dochodzenie praw od nich i innych, uroczyście protestował, aby zwłoka w upominaniu się nie spowodowała przedawnienia. Podpisał się.
Akt nr 599
Manifestacja Jana Bala[?] Miedźwieckiego imieniem ks. Bazylego Kremiżowicza (Krężomowicza[?]), dziekana żywotowskiego obrządku greckiego unickiego, przeciw Lipińskiemu, komisarzowi dóbr klucza tetyjowskiego, i kahałowi Tetyjowa o niewypłacone długi Żydów tetyjowskich
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 377v–378 (skan 0381)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 377v (skan 0381, strona lewa – od ok. 1/2 wysokości)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego,
2Miesiąca, Decembris, Siedmnastego, Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
17y Ubespieczenie Summy na Dłużnikach będącey na osobach sprzętach
18Swych ruchomosciach, y Domach ubespieczył, y Ostrzegł, Zaczym Ostrze-
19gaiąc ninieyszy Comparens Całych Długow Sprawiedliwych y istotnych przez
20Zwierzchność Zamkową y Kahał Mieyski przyznanych Ciężar wypłaca-
21[reklamant:] nia
k. 378 (skan 0381, strona prawa – od góry)
1nia Zaonychże natychże do odpowiedzenia Sięgniony[?] Zapatrzywszy się
2na Hultaystwo Poddanstwa Kraju Zbuntowanego, rabunki Zaboystwa
3rożnych Osob czyniących, a Wszelz Boże na Dłużnikach nieprzyiaciel-
4ską Ręką Spełnionych lub Spełni się Z woli Boga Naywyższego rządey[?]
5powstałych[?] Szkodzie przychylaiąc się do Opisow y Membranow Mieszczan
6Tetyiowskich przez Kahał, tameyszy, y Zwierzchność Dworską, porękoymie
7stwierdzanych de Securitate Corrend. Debitorum nomine quo Supra
8Contra Supra annotatis iterata queritur et Manifestatur Vice Jan Bal[?]
9Miedźwiecki mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „578”. Po akcie reszta k. 378 pusta (zamaszysta kreska wypełniająca).
Odczyt: nazwisko duchownego w nagłówku „Krężomowicza[?]”, w tekście trzykrotnie „Kremiżowicza” – przyjęto formę z tekstu; komparent: w tekście „Jan Bal Miedzwiedzki”, w podpisie „Jan Bal Miedzwiecki” – nazwisko niepewne (może Niedźwiecki); „Zapędzi-wszy[?]” (rkp. „Zapadzi-/wszy”) – niepewne; „Pańskiey[?]” – niepewne; „Wieleb. X. Dziek.[?]” (rkp. „X. Dat.”) – rozwinięcie niepewne; „Sięgniony[?]”, „rządey[?] powstałych[?]” – fragmenty niepewne; „Wszelz Boże” – zapewne ‘wszelkie [szkody], co Boże uchowaj’ – niejasne; „Iterata” – ponowna (manifestacja).
Na lewym marginesie k. 377v/378 nota kolacjonującego: „Legi cum Copia Stefan Odolanowski” – podaje imię kolacjonującego Odolanowskiego z poprzednich aktów (Stefan).
Tłumaczenia: „in nomine et ex parte” – w imieniu i ze strony; „Ritus Graeci uniti” – obrządku greckiego unickiego; „ad obloquentiam” – zapewne ‘na poświadczenie / ku zaręczeniu’ (dosł. ‘dla wypowiedzenia’); „de Securitate Corrend. Debitorum” – o zabezpieczeniu dłużników (długów) podlegających poprawie; „nomine quo Supra” – imieniem jak wyżej; „Contra Supra annotatis iterata queritur et Manifestatur” – przeciw wyżej wymienionym ponownie skarży się i manifestuje.
Objaśnienia: Tetyjów – miasto (klucz dóbr) na Ukrainie, w 1768 r. dotknięte koliszczyzną (rzeź Tetyjowa przez hajdamaków); stąd w akcie „Hultaystwo Poddanstwa Kraju Zbuntowanego, rabunki, zaboystwa”. Kahał – gmina żydowska. Komisarz – zarządca dóbr w imieniu właściciela.
Streszczenie
17grudnia 1768 r. Jan Bal[?] Miedźwiecki[?], w imieniu ks. Bazylego Kremiżowicza, dziekana żywotowskiego obrządku greckokatolickiego (unickiego), manifestował przed namiestnikiem Antonim Jakowickim przeciw Lipińskiemu, komisarzowi dóbr klucza tetyjowskiego, oraz całemu kahałowi miasta Tetyjowa. Kremiżowicz pożyczył Żydom, mieszczanom tetyjowskim, 10 000 zł na skrypty i membrany; Lipiński swoją zwierzchnością zamkową zatwierdził rzetelność tych długów, a kahał tetyjowski poręczył za dłużników, zabezpieczając sumę na ich osobach, ruchomościach i domach. Wobec buntu chłopskiego (hajdamaczyzny), rabunków i zabójstw oraz szkód, jakie mogły spaść na dłużników, komparent ponownie zastrzegł, że ciężar wypłaty sprawiedliwych długów, uznanych przez zwierzchność zamkową i kahał, spoczywa na poręczycielach (kahale i dworze), i manifestował się dla zabezpieczenia długu. Podpisał się.
Akt nr 600
Manifestacja Jana Bala[?] Miedźwieckiego imieniem ks. Bazylego Mokrzyckiego, proboszcza miejskiego tetyjowskiego, przeciw przedmieszczanom, poddanym klucza tetyjowskiego i kozakom o napad na plebanię, rabunek cerkwi i domu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 378v (skan 0382, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 378v (skan 0382, strona lewa – od góry)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego,
2Miesiąca, Decembris, Siedmnastego, Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y przedemną
19X. Mokrzyckiego Jure agere w naypierwszey Otwarciu Jurysdykcyi Są-
20dowey Okrycode[?] Swiątnicy Boskiey y Straża[?] Jey Ofiaruiąc Regestr
21Szkod wszelkich w Sądzie lub Urzędzie deklaruiąc teraz nomine quo
22supra de praemissis uskarża się y protestuie Jan Bal Miedźwiecki mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „579”. Komparent – ten sam co w akcie 599 (tu w podpisie wyraźnie „Miedzwiecki”).
Odczyt: „Pisarza Apostolskiego[?]” (rkp. „Pisarza Apostr[...]skiego”) – tytuł niepewny (może ‘protonotariusza apostolskiego’); „a więcey[?] rządu[?]” (rkp. „awiuzki rządz”) – fragment niejasny; „od Bieliszy[?]” – może ‘od bielizny’ (szaty, płótna liturgiczne); „Żelenki[?]” – niejasne (może ‘zielenki’, sprzęty); „natwiskie[?]” – niejasne (może ‘na zwierzynie’, ‘inwentarz’); „Okrycode[?] … Straża[?]” – fragment niejasny (może ‘o krzywdę Świątnicy Boskiej i straży jej’).
Tłumaczenia: „Comparens Personaliter” – stawiwszy się osobiście; „nomine et ex parte” – imieniem i ze strony; „Parochiani” – parafianie; „mantile totum ad nihilum przywiedli” – dosł. ‘cały obrus (dobytek) obrócili wniwecz’; „Jure agere” – dochodzić prawem; „nomine quo supra de praemissis” – imieniem jak wyżej o rzeczach powyższych.
Objaśnienia: napad dotyczy wydarzeń koliszczyzny (hajdamaczyzny) 1768 r. w Tetyjowie – parafianie i kozacy (zbuntowani) zaatakowali duchownego unickiego, ograbili cerkiew (swiątnicę) i plebanię.
Streszczenie
17grudnia 1768 r. Jan Bal[?] Miedźwiecki, w imieniu ks. Bazylego Mokrzyckiego, proboszcza miejskiego tetyjowskiego, manifestował przed namiestnikiem Antonim Jakowickim przeciw przedmieszczanom dóbr Tetyjów, poddanym całego klucza tetyjowskiego i kozakom. Parafianie, oderwawszy się od świątyni, podnieśli złośliwą rękę na swego pasterza: napadli na jego dom i usiłowali go zabić, jednych domowników bili, kłuli i kaleczyli, innych rozpędzili; z cerkwi zabrali rzeczy kościelne i poświęcony aparament, z domu – rzeczy i sprzęt gospodarski i kapłański; zrabowali dom Boży i plebanię, a dobytek zabrali lub wybili, obracając wszystko wniwecz. Komparent zapowiedział dochodzenie praw przy pierwszym otwarciu sądów i złożenie rejestru szkód, a tymczasem protestował. Podpisał się.
Akt nr 601
Manifestacja Jana Bala[?] Miedźwieckiego imieniem ks. Bazylego Kremiżowicza, dziekana żywotowskiego, proboszcza teleżynieckiego, przeciw przedmieszczanom, poddanym klucza tetyjowskiego i kozakom o napad i rabunek domu i cerkwi
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 378v–379 (skan 0382)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 378v (skan 0382, strona lewa – od ok. 1/2 wysokości)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego,
2Miesiąca, Decembris, Siedmnastego, Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y przedem-
5du Winn. Comparens Pter Ur. JmC P. Jan Bal[?] Miedźwiecki nomi-
6ne et ex parte Wielebnego w Bogu JMci X. Bazylego Kremiżowicza Dzie-
7kana Żywotowskiego Proboszcza Teleżynieckiego Solennie przeciwko Przed-
8mieszczanom Dobr Tetyiowa y Poddanstwu Z Całego Klucza Tetyiow-
9skiego tudzież y Kozakom Skarży y Manifestuie się Oto: JŻ wyżey Spom-
10niane poddaństwo Tetyiowskie w buntach Hultayskich y rozbiy-
11cach znayduiący się y było Regestrem y nomen Klatwą[?] Osob
12Osobliwym wzmiankowane napadłszy na Dom y pomieszkanie Wie-
13lebnego Żalącego się, cujus nomine res est Jako nieprzyiaciele Wiary
14Chrzescianskiey y Sług Boskich Cerkiew odbili Cerkiewne rzeczy, y
15Ofiary Boskie zabrali w Domu Onegoż Ludzi bili kłuli rozpędzili
16Chudobę, pienądze[?] rzeczy y ruchomosci tudzież Chudobę zabrali do
17Szczętu na życie Onegoż godzili y gonili ktorego rabunku Szkod
18wielkich y wszelkich Osobliwy Regester w Sądzie y Urzędzie po-
19dać Strona deklaruie y przy naypierwszey Sądu lub Urzędu Jury-
20zdykcyi prawnie dopomnieć się Ofiaruie, teraz zaś is idem Com-
21[reklamant:] parens
k. 379 (skan 0382, strona prawa – od góry)
1Comparens ut innotescat przez kogo Strona ponosi krzywdę Zabuy-
2stwo rabunki y Szkody coram Actis praesentibus nomine quo Su-
3pra uskarża się y protestuie Jan Bal Miedźwiecki mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „580”. Ten sam komparent co w aktach 599–600.
Odczyt: „P. T.[?]” w nagłówku – może ‘Proboszcza Teleżynieckiego’ lub ‘Proboszcza Tetyjowskiego’; „Teleżynieckiego” (rkp. „Telezynieckiego”) – parafia w Teleżyńcach (wieś koło Tetyjowa; por. akt 604); „Klatwą[?]” (rkp. „Klatwą”/„Klatwa”) – może ‘klątwą’ (wyklęci imiennie) – niepewne; „rozbiycach” = ‘rozbojach’; „pienądze[?]” (rkp. „pienidze”).
Tłumaczenia: „cujus nomine res est” – w czyim imieniu sprawa się toczy; „is idem Comparens ut innotescat” – tenże komparent, aby było wiadomo; „coram Actis praesentibus” – wobec niniejszych akt; „nomine quo Supra” – imieniem jak wyżej.
Objaśnienia: por. akty 599–600 – szkody ks. Kremiżowicza i ks. Mokrzyckiego w Tetyjowie podczas koliszczyzny 1768 r. Akt 602 (rkp „581”) – areszt gromady i kozaków w Tetyjowie z ramienia obu duchownych.
Streszczenie
17grudnia 1768 r. Jan Bal[?] Miedźwiecki, w imieniu ks. Bazylego Kremiżowicza, dziekana żywotowskiego, proboszcza teleżynieckiego, manifestował przed namiestnikiem Antonim Jakowickim przeciw przedmieszczanom dóbr Tetyjów, poddanym całego klucza tetyjowskiego i kozakom. Poddani tetyjowscy, uczestnicy buntów hultajskich i rozbojów (wymienieni imiennie w osobnym rejestrze), jako nieprzyjaciele wiary chrześcijańskiej i sług Bożych napadli na dom duchownego, odbili cerkiew i zabrali rzeczy cerkiewne i ofiary, w domu bili i kłuli ludzi, zabrali do szczętu pieniądze, rzeczy, ruchomości i dobytek, a samego księdza ścigali, nastając na jego życie. Strona zapowiedziała złożenie rejestru szkód w sądzie i dochodzenie praw przy pierwszym otwarciu jurysdykcji, a tymczasem protestowała. Podpisał się.
Akt nr 602
Areszt gromad chłopskich i kozaków tetyjowskich w Tetyjowie na żądanie ks. Bazylego Kremiżowicza i ks. Bazylego Mokrzyckiego (relacja woźnego Andrzeja Wulwarskiego[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768 (areszt 5 grudnia 1768), Winnica
Karty / skanyk. 379 (skan 0382, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 379 (skan 0382, strona prawa – od ok. 1/6 wysokości)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego,
2Miesiąca, Decembris, Siedmnastego, Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
12nieckiego[?] y Bazylego Mokrzyckiego Pisarza Apostolskiego
13Plebana Mieyskiego Tetyiowskiego Ritus Graeco uniti ma-
14iąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Urod.
15Piotra Tomaszewskiego y Jozefa Węglinskiego majoris ac
16credentioris testimonij gratia Sobie ad hunc Actum przy-
17danych był w Dobrach Mieście Tetyiowie Woiewodztwie
18Bracł. a Powiecie Winn. Sytuowanych gdzie będąc w Zam-
19ku w Zwierzchnosci Zamkowey u Samego Wiel. Lipinskie-
20go tych że Dobr Kommissarza Gromadę chłopską tak
21na przedmiesciu Tetyiowskim jako y po Wsiach Klucza
22tegoż będące, tudzież Kozakow Tetyiowskich jako na Ra-
23bunkach w Domach Onychże requirentow w Bunty tego-
24roczne będących przez ktorych Zabuystwa Zabory rabunki
25y Szkody Znaczne w Domach JchMciow przez też Hultaystwo po-
26czynione Aresztował, y prawnie do rozprawy w Sądzie przy-
27poręczył, ktorego to Aresztu istotney y Rzetelney przedemną
28Urzędem pomienionym Wielebny[?] uczynił y zeznał Relacyą
29Woźny ut Supra Jgnarus Scribendi Crucem S. posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „581”. Areszt 5 XII 1768, wpis 17 XII 1768 przed Antonim Jakowickim. Por. manifestacje ks. Kremiżowicza i ks. Mokrzyckiego (akty 599–601).
Odczyt: nazwisko woźnego „Wulwarski[?]” (rkp. „Wulwarski”) – niepewne; „Teletynieckiego” (w akcie 601 „Telezynieckiego”) – tj. teleżyniecki, parafia w Teleżyńcach (por. akt 604); „Wielebny[?]” przed „uczynił” – w rkp. zapewne omyłkowo zamiast ‘Woźny’ (por. dalej „Woźny ut Supra”); „Ritus Graeco uniti” – tak w rkp.
Tłumaczenia: „authenticatus Juratus Officio praesenti notus” – uwierzytelniony, zaprzysiężony, znany niniejszemu urzędowi; „in vim Suae Verae ac fidelis Relationis palam publice libereque ac per expressum” – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnie; „ad affectationem Juridicamque requisitionem” – na żądanie i prawne wezwanie; „majoris ac credentioris testimonij gratia” – dla większego i wiarygodniejszego świadectwa; „ad hunc Actum” – do tej czynności; „Jgnarus Scribendi Crucem S. posuit” – nie umiejąc pisać, postawił znak krzyża świętego.
Objaśnienia: „Bunty tegoroczne” – koliszczyzna (powstanie hajdamackie) 1768 r.; areszt dokonany na ręce komisarza Lipińskiego, zwierzchności zamkowej w Tetyjowie.
Streszczenie
17grudnia 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Andrzej Wulwarski[?] zeznał przed namiestnikiem Antonim Jakowickim, że 5 grudnia 1768 r., na żądanie ks. Bazylego Kremiżowicza, dziekana żywotowskiego, proboszcza teletynieckiego, oraz ks. Bazylego Mokrzyckiego, pisarza apostolskiego, plebana miejskiego tetyjowskiego (obu obrządku greckokatolickiego), ze szlachtą Piotrem Tomaszewskim i Józefem Węglińskim, był w mieście Tetyjów (województwo bracławskie, powiat winnicki) i tam w zamku, u samego komisarza dóbr Lipińskiego, aresztował gromady chłopskie z przedmieścia tetyjowskiego i ze wsi klucza oraz kozaków tetyjowskich, którzy w tegorocznych buntach dopuścili się w domach duchownych zabójstw, zaborów, rabunków i znacznych szkód, i oddał ich pod poręczenie do rozprawy sądowej. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 603
Areszt Żydów – dłużników i całego kahału w Tetyjowie na żądanie ks. Bazylego Kremiżowicza (relacja woźnego Andrzeja Wulwarskiego[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768 (areszt 5 grudnia 1768), Winnica
1Woźny Generał Wwa Bracł. y Jnn. Opatt. Andrzey Wulwar-
2ski w moc wierney y Skuteczney Relacyi Swoiey jawnie
3ustnie y Dobrowolnie zeznał, JŻ On Roku Tysiąc Siedm-
4set Szesdziesiąt Osmego Dnia Piątego Decembris na
5Affektacyą y prawną rekwizycyą Przew. W. w Bogu JMci X Ba-
6zylego Kremiżowicza maiąc przy Sobie Stronę Szlachty Ludzi
7Wiary godnych Ur. JMciow PP. Piotra Tomaszewskiego y Jozefa
8Węglinskiego eo majoris ac Credentioris Testimonij gratia
9Sibi ad hunc actum adhibitos był w Dobrach Mieście Tety-
10iowie, w Wwie Bracł. a Powiecie Winn. Sytuowanych gdzie
11będąc z Jmion y Przezwisk na Skryptach wyrażonych Staro-
12zakonnych Mieszczan y Obywatelow Tetyiowskich y Cały
13Kahał, Długiem Wiel. X. Rekwirenta Onerowany u Zwierzchno-
14ści Zamkowey Gromady[?] ze wszelką onychże majętnością tudzież
15Sprzętem y Chudobą Onychże Aresztował, y prawnie w Sum-
16mie Dwudziestu Tysięcy przyporęczył, ktoren to Arest
17Wiel. Lipiński tych że Dobr Kommissarz benevole przy-
18iowszy do rozprawy prawney dotrzymać deklarował y Sub-
19mitował się, w czym on Woźny Szlachtą Sobie przytom-
20ną Oswiadczywszy się Ztamtąd powrocił, y tu ad Akta przy-
21bywszy prawdziwego Swoiego Aresztu, uczynił y zeznał
22Relacyą Mllis qui Supra ignarus Literarum Crucem S.
23posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „582”. Areszt 5 XII 1768 (tego samego dnia co akt 602), wpis 17 XII 1768.
Odczyt: w nagłówku „Kretomowicza[?]” (por. „Krężomowicza” w nagłówku aktu 599) – w tekście „Kremiżowicza”; „Kahał Tywrowski[?]” – w nagłówku wyraźnie „Tywrowski”, ale tekst mówi o kahale tetyjowskim (zapewne omyłka pisarza nagłówka); „u Zwierzchności Zamkowey Gromady[?]” – składnia niejasna (może ‘u zwierzchności zamkowej [i] gromady’); „ktoren” – tak w rkp.
Tłumaczenia: „eo majoris ac Credentioris Testimonij gratia Sibi ad hunc actum adhibitos” – dla większego i wiarygodniejszego świadectwa przybranych sobie do tej czynności; „Onerowany” – obciążony (długiem); „Mllis qui Supra ignarus Literarum Crucem S. posuit” – opatrzny jak wyżej, nie znając pisma, postawił znak krzyża świętego.
Objaśnienia: chodzi o dług 10 000 zł z manifestacji w akcie 599 (skrypty Żydów tetyjowskich, poręczone przez kahał i zatwierdzone przez komisarza Lipińskiego); areszt „w sumie 20 000” – zapewne z podwójną kwotą jako zabezpieczeniem (por. „w Grzywnach”).
Streszczenie
17grudnia 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Andrzej Wulwarski[?] zeznał przed namiestnikiem Antonim Jakowickim, że 5 grudnia 1768 r., na żądanie ks. Bazylego Kremiżowicza, ze szlachtą Piotrem Tomaszewskim i Józefem Węglińskim, był w mieście Tetyjów (województwo bracławskie, powiat winnicki) i tam u zwierzchności zamkowej aresztował wymienionych z imion i przezwisk w skryptach Żydów, mieszczan tetyjowskich, oraz cały kahał, obciążony długiem księdza, z całym ich majątkiem, sprzętem i dobytkiem, oddając ich pod poręczenie w sumie 20 000 [zł]. Komisarz dóbr Lipiński dobrowolnie przyjął areszt i zobowiązał się utrzymać go do rozprawy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 604
Areszt gromad i kozaków klucza tetyjowskiego w Tetyjowie na żądanie hrabiny Krasickiej, starościny moreckiej[?], i Mikołaja Zaleskiego – o rabunki w Teleżyńcach (relacja woźnego Andrzeja Wulwarskiego[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768 (areszt 5 grudnia 1768), Winnica
Karty / skanyk. 379v–380 (skan 0383)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 379v (skan 0383, strona lewa – od ok. 1/2 wysokości)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego
2Miesiąca Decembris Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winni-
4ckiemi y przedemną Antonim Jakowickim Namiesnikiem ptunc
6Wwa Bracł. y Jnnych Opatrzny Andrzey Wulwarski Authenti-
7catus Juratus Officio Praesenti notus in vim Suae Verae ac fide-
8lis Relationis palam publice libereq. ac per expressum zeznał
9JŻ On Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego
10Dnia Piątego Decembris ad affectationem Juridicamq. requisitio-
11nem JW. JMci Pani Hrabiny Krasickiey Starosciny Moreckiey[?] tu-
12dzież Ur. Mikołaja Zaleskiego Maiąc przy Sobie Stronę Szlachty
13Ludzi wiary godnych Urodz. Piotra Tomaszewskiego y Jozef-
14fa Węglinskiego majoris ac credentioris testimonij gratia
15Sobie ad hunc actum przydanych był w Dobrach Miescie
16Tetyiowie gdzie będąc w Zamku w Zwierzchnosci Zamko-
17wey, y samego Wiel. Lipinskiego tych że Dobr Kommissarza
18[reklamant:] Gromadę
k. 380 (skan 0383, strona prawa – od góry)
1Gromadę Chłopską przedmieyską y wieyską, tudzież Kozakow Z Całego Klu-
2cza Tetyiowskiego jako na rabunkach we Dworze y Wsi Teleżyń-
3cach w Buntach tego Roczne będących przez ktorych Zabuy-
4stwa Zabory rabunki y Szkody Znaczne w Dobrach Teleżyń-
5cach Się poczynione Aresztował, y prawnie do rozprawy
6prawney przyporęczył Ktorego to Aresztu istotną y rze-
7telną uczynił y zeznał Relacyą Woźny ut Supra Jgna-
8rus Scribendi Crucem Sanctam posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „583”. Areszt 5 XII 1768 (ten sam dzień i ci sami świadkowie co w aktach 602–603).
Odczyt: „Moreckiey[?]” (rkp. „Moreckiey”; w nagłówku skrót „S. M.”) – tytuł starościński niepewny (może ‘Mereckiej’ – starostwo mereckie); „Zaleskiego” – prawdopodobne; „Teleżyńcach” – wyraźnie dwukrotnie, co potwierdza nazwę parafii ks. Kremiżowicza („Proboszcza Teleżynieckiego”, akty 601–602).
Tłumaczenia: „Authenticatus Juratus Officio Praesenti notus” – uwierzytelniony, zaprzysiężony, znany niniejszemu urzędowi; „ad affectationem Juridicamque requisitionem” – na żądanie i prawne wezwanie; „Jgnarus Scribendi Crucem Sanctam posuit” – nie umiejąc pisać, postawił krzyż święty.
Objaśnienia: Teleżyńce – wieś koło Tetyjowa, dobra Krasickiej; „Bunty tegoroczne” – koliszczyzna 1768 r.
Streszczenie
17grudnia 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Andrzej Wulwarski[?] zeznał przed namiestnikiem Antonim Jakowickim, że 5 grudnia 1768 r., na żądanie hrabiny Krasickiej, starościny moreckiej[?], oraz Mikołaja Zaleskiego, ze szlachtą Piotrem Tomaszewskim i Józefem Węglińskim, był w mieście Tetyjów i tam w zamku, u zwierzchności zamkowej i komisarza dóbr Lipińskiego, aresztował gromady chłopskie z przedmieścia i wsi oraz kozaków z całego klucza tetyjowskiego, którzy w tegorocznych buntach dopuścili się we dworze i wsi Teleżyńce zabójstw, zaborów, rabunków i znacznych szkód, i oddał ich pod poręczenie do rozprawy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 605
Manifestacja Adama Popławskiego[?] imieniem Kazimierza Gniewkowskiego, wicegerenta przemyskiego, posesora Szukajwody, o zabójstwo dyspozytora Jana Topolnickiego i rabunek dworu przez hajdamaków Żeleźniaka – in diligentia, z taksą (spisem) odzyskanych rzeczy
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768 (zdarzenia 20 czerwca 1768), Winnica
k. 380 (skan 0383, strona prawa – od ok. 1/3 wysokości)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego
2Miesiąca Decembris Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnicki-
4mi y przedemną Antonim Jakowickim Namiesnikiem ptunc
5Burgrabstwa Grodu Winn. Comparens Pter Ur. JmC Pan
6Adam Popławski[?] Cz. Postyn.[?] nne et ex Speciali Commisso Ur.
7JmC Pana Kazimierza Gniewkowskiego Vicegerenta Przemys-
8kiego Dobr Wsi Szukaywody do Włosci Umańskiey należą-
9cych Arędownego Possessora, w Osobności tegoż Pryncypa-
10ła Swego Manifestuie takowe Okoliczności: JŻ gdy w Roku
11ninieyszym Tysiąc Siedmset Szesdziesiątym Osmym na
12Dniu Dwudziestym Miesiąca Czerwca Hultaystwo pod
13Watażką Zeliźniakiem Włość Całą Umańską kupą Swywol-
14ną buntowniczą ogarnęła, y Aż na Wieś Szukaywodę napadł-
15szy Okrucieństwa na Osobach Szlachty tamże mieszkaiącey
16przez tyrańskim na smierć Zabijaniu wyrządzali gdzie
17et Ur. Jana Topolnickiego na Dyspozycyi Gospodarskiey
18umieszczonego we Dworze Zastawszy Spiszą[?] Życia Zgładzili
19Skrzynie z rzeczami rożnemi, y Sukniami poodbiiawszy po-
20zabierali gromienia[?] Zaś wspomnionego Haydamactwa pod
21Umaniem, rzeczy niektore jako to Żupan Stary grodetorowy
22robron kamlotowy, dwie kamizelki Białogłowskie grodetoro-
23we y Spodnicę takoż Kołpaczkow Białogłowskich dwa y Za-
24stonkę iedne Zieloną parasowa, prawdziwy Rewy[?] ze Wsi
25Chrystenowki[?] przywiozł, y Duchownemu Szukaywodzkie-
26mu oddał, a Duchowny Za powroceniem się w Umańszczyź-
27nie tez rzeczy Ur. Pryncypałowi Comptis przyniosł, ktore nad tę-[?]
28ci mało lebne[?] Kubeszykowskie[?] ktorych dwie Z miłosier-
29dzia nad bliżnym Ur. Pryncypał Comptis Okryiwa[?] y kar-
30mi, A trzecia Panienka Średna[?] Miendły[?] Ludzie posła[?] po-
31[reklamant:] dzieli[?]
k. 380v (skan 0384, strona lewa – od góry)
1podzieli w tym Czasie nie daią się, a w Czasie dalszym kor-
2rekcyi są podległe przeto modernus Comps też rzeczy in Of-
3ficio praesenti pokłada, y Aby Urzędnie otaxowane były do
4praesentacyi ktorego Affektacyi Urząd Annuendo przydał Woź-
5nego Generała Opatt. Michała Radlinskiego ktory w assystencyi
6Szlachty Ur. P. Antoniego Podbilskiego y Szymona Pruchnic-
7kiego pomienione wyż wspomnione rzeczy to iest Żupan Grode-
8torowy y niebieski Stary podarty, za Złł Pol. Dziesięć Spod-
9nicę Grodetorową Pomarańczową Starą za Złł Dziesięć
10kamizelkę Jasną kafową Grodetorową Starą za Złł Cztery
11kamizelkę żołtą Grodetorową za Złł Sześć Robron kamloto-
12wy Niebieski za Złł. Trzydziesci Kołpaczkow dwa Starych
13za Złł dwa Zastonkę Harasową Zieloną, za Złł Cztery
14Ur. Comps rursus do Siebie odebrał prosząc hanc Copiam
15Actis Connotari Co y otrzymał Adam Popławski, Woźny
16qui supra Di[?] Jgnarus Crucem posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „584”. Zdarzenia: napad hajdamaków pod wodzą Maksyma Żeleźniaka („Watażka Zeliźniak”) na włość humańską, 20 VI 1768 (rzeź Humania nastąpiła ok. 21 VI 1768).
Odczyt: „Popławski[?]” (rkp. „Poptawski/Popławski”) – nazwisko prawdopodobne; „Cz. Postyn.[?]” – tytuł nieodczytany (może ‘cześnik …’); „Spiszą[?]” – może ‘śpiącego’; „gromienia[?]” – tj. po rozgromieniu hajdamactwa pod Humaniem; „Rewy[?]” – niejasne (może imię lub nazwisko człowieka, który przywiózł rzeczy); „Chrystenowki[?]” – może Krystynówka/Chrystynówka; fragment „ktore nad tę-ci mało lebne[?] Kubeszykowskie[?] ktorych dwie … Okryiwa[?] y karmi, A trzecia Panienka Średna[?] Miendły[?] Ludzie posła[?] podzieli” – bardzo niepewny; sens: (prawdopodobnie) chodzi o osierocone dzieci (panienki), z których dwie pryncypał z miłosierdzia okrywa i karmi, a trzecią wzięli inni ludzie; „Di[?]” przed „Jgnarus” – niejasne (może ‘Literarum’ skrócone).
Słownik: „grodetor” (gros de Tours) – gruba tkanina jedwabna; „robron” – suknia damska (robe ronde); „kamlot” – tkanina z wełny wielbłądziej lub koziej; „zastonka” – zasłona, chusta; „harasowa/parasowa” – z tkaniny harasowej (arras, sukno); „kołpaczki białogłowskie” – czapeczki kobiece.
Tłumaczenia: „nomine et ex Speciali Commisso” – imieniem i ze szczególnego polecenia; „Comptis” (= Comparentis) – komparenta; „modernus Comparens” – obecny komparent; „in Officio praesenti” – w niniejszym urzędzie; „Annuendo” – przychylając się; „rursus” – z powrotem; „hanc Copiam Actis Connotari” – aby tę kopię zapisano do akt.
Streszczenie
17grudnia 1768 r. Adam Popławski[?], imieniem Kazimierza Gniewkowskiego, wicegerenta przemyskiego, arendownego posesora wsi Szukajwoda we włości humańskiej, manifestował, że 20 czerwca 1768 r. hultajstwo pod watażką Żeleźniakiem ogarnęło całą włość humańską, napadło Szukajwodę, mordując okrutnie mieszkającą tam szlachtę; we dworze zabito dyspozytora Jana Topolnickiego, a skrzynie z rzeczami i sukniami rozbito i zabrano. Po rozgromieniu hajdamaków pod Humaniem niektóre rzeczy przywieziono ze wsi Chrystenówka[?] i oddano duchownemu szukajwodzkiemu, który zwrócił je Gniewkowskiemu (wspomniano też o sierotach, którymi pryncypał się opiekuje[?]). Komparent złożył rzeczy w urzędzie dla urzędowego oszacowania; woźny Michał Radliński ze szlachtą Antonim Podbilskim i Szymonem Pruchnickim otaksował: żupan grodeturowy niebieski stary – 10 zł, spódnicę grodeturową pomarańczową – 10 zł, kamizelkę jasną kawową – 4 zł, kamizelkę żółtą – 6 zł, robron kamlotowy niebieski – 30 zł, dwa stare kołpaczki – 2 zł, zastonkę harasową zieloną – 4 zł. Komparent odebrał rzeczy i uzyskał wpis kopii do akt; woźny postawił krzyż.
Akt nr 606
Manifestacja Ludwika Ożarowskiego, subdelegata grodzkiego radomskiego, imieniem Franciszka z Leżenic Leżeńskiego, łowczego podolskiego, deputata na Trybunał Koronny – de diligentia (niemożność złożenia przysięgi deputackiej we Lwowie)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 380v–381 (skan 0384)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 380v (skan 0384, strona lewa – od ok. 1/2 wysokości)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego,
2Miesiąca, Decembris, Siedmnastego, Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
2mu Siebie in Publico nie zaciągnął Sprzeciwienia ninieyszy
3jako nay uroczyściey Zanosi Manifest Ludwik Ożarow-
4ski S. G. R. mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „585”; przed numerem skreślone „30”.
Odczyt: „Leżańskiego[?]” (rkp. „z Lezenic Lezańskiego”), w nagłówku „Leżyńskiego” – nazwisko rodowe zapewne Leżeński (z Leżenic, herbu Nałęcz); „Szczupłość[?] Lat z Spora-le Siły doley[?]” – fragment niepewny (rkp. „Sędziwszcy[?] Lat z Spora-/le Siły doley”); sens: podeszły wiek i słabe siły; „Żad jakowego” = ‘żadnego’; „S. G. R.” = Subdelegat Grodzki Radomski.
Tłumaczenia: „de diligentia” – (manifestacja) dla zachowania pilności, tj. zastrzeżenia, że niestawiennictwo nie wynika z zaniedbania; „in facie tegoż Woiewodztwa” – wobec (na sejmiku) tegoż województwa; „Limicyi Kadencyi Lwowskiey” – limicie (odroczeniu) kadencji lwowskiej Trybunału; „in Publico” – publicznie.
Objaśnienia: deputaci na Trybunał Koronny składali przysięgę na sejmiku deputackim, a powtórnie przy zagajeniu kadencji trybunalskiej (dla Małopolski – Lublin; kadencja ruska/lwowska – zob. tu „Kadencyi Lwowskiej”). Manifestant tłumaczy nieobecność słabością i odległością z Ukrainy do Lwowa.
Streszczenie
17grudnia 1768 r. Ludwik Ożarowski, subdelegat grodzki radomski, w imieniu Franciszka z Leżenic Leżeńskiego[?], łowczego podolskiego, deputata województwa podolskiego na Trybunał Koronny Prowincji Małopolskiej, wniósł manifestację: pryncypał, wybrany na deputata, złożył już na sejmiku pierwszą przysięgę i był gotów złożyć powtórną przy obecnej limicie kadencji lwowskiej Trybunału, lecz podeszły wiek[?] i słabość sił uniemożliwiają mu daleką podróż z Ukrainy do Lwowa; aby nie zarzucono mu publicznie sprzeciwu wobec prawa koronnego, uroczyście manifestuje. Podpisał Ożarowski.
Akt nr 607
Manifestacja Wojciecha Ignacego Burbińskiego przeciw Antoniemu Prandocie[?] Trzcińskiemu o zatrzymanie sumy 1000 zł z prowizją na kahale łuckim i dokumentów spadkowych po Mędelskich[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
13Testamentow y rożny Tranzakcy do Substancyi Bereżnich[?] Kopczyn-
14skich[?] Służących na wszelkich Maiątkach Summach y Jakich kolwiek porządkach
15gdzie kolwiek ulokowanych[?] y Jakimkolwiek Sposobem będących sciganie y
16dochodzenie Oswiadcza prosząc do Akt przyięcia Co y otrzymał Woyciech
17Jgnacy Burbinski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „586”. Wpis 19 XII 1768 (pierwszy wpis z tego dnia).
Odczyt: „Prandocie[?]” (rkp. „Prandocie/Prandocii”) – imię/przydomek prawdopodobny (Prandota Trzciński); nagłówek ma „Trzcinskim” (l. mn. – ojciec Jan i syn Antoni); „z Bereżnickich[?] Mędelskich[?]” (rkp. „z Bere-/żnickich Mędeleskich/Mydelskich”) – nazwiska niepewne; „zakwitowawszy[?]”, „do Lat X[?] Tysięcy” – fragment niejasny; „w Taraszczy[?]” (rkp. „w Ta-/rasczy”); „Zwieść[?] … w Jnprawnych Usyć[?]” – niejasne; „z pod Zakładu[?] Przysięgi” – niepewne; „podlesiey[?] odsła” – niejasne (może ‘podległej, odsetka’); „Bereżnich[?] Kopczynskich[?]” – nazwy rodów (substancji) niepewne; „ulokowanych[?]” (rkp. „ulogokolwiek”).
Tłumaczenia: „Comparens Personaliter” – stawiwszy się osobiście; „a per consequens” – a w konsekwencji; „altero tanto” – drugie tyle (prowizja równa kapitałowi); „Super realem Sufficientem comportationem” – pod rzeczywistym, wystarczającym zniesieniem (wydaniem dokumentów); „Mans” = Manifestans – manifestujący; „Cessya” – cesja, przelew praw; „Komportacya” – złożenie (wydanie) dokumentów.
Streszczenie
19grudnia 1768 r. Wojciech Ignacy Burbiński, syn zmarłego Macieja Antoniego Burbińskiego, nawiązując do wcześniejszych transakcji ojca w grodach łuckim i krzemienieckim oraz własnych manifestacji, manifestował przeciw Antoniemu Prandocie[?] Trzcińskiemu: obwiniony, na podstawie sfabrykowanej w grodzie kijowskim (żytomierskim) cesji, odebrał z kahału łuckiego sumę 1000 zł z prowizją 800 zł, zapisaną ojcu manifestanta przez zmarłych Jana i Annę Mędelskich[?], a także dokumenty złożone u ojców trynitarzy w Łucku, należne Burbińskim jako sukcesorom, i zatrzymał je. 14 IV 1768 w Taraszczy[?] szukał polubownego załatwienia i zobowiązał się (10 X 1768) zwrócić 1800 zł z prowizją oraz papiery, lecz tego nie uczynił. Manifestant, nawiązując do kroków ojca przeciw Janowi (ojcu) i Antoniemu (synowi) Trzcińskim, ogłasza dochodzenie sumy, prowizji, kar prawnych za sfałszowanie cesji oraz zwrotu dokumentów, membran, testamentów i transakcji do substancji Bereżnickich[?]/Kopczyńskich[?]. Podpisał się.
Akt nr 608
Manifestacja ks. Kandyda Czarnożyńskiego, przeora konwentu tywrowskiego (dominikanów), przeciw Emerykowi Stanisławowi Ostrowskiemu, stolnikowi winnickiemu, o niepłacenie prowizji od legatu 12 000 zł zabezpieczonego na Omelanach – de diligentia
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 381v–382 (skan 0385)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 381v (skan 0385, strona lewa – od ok. 2/5 wysokości)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego,
2Miesiąca, Decembris, Dziewiętnastego, Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y przedemną
Tłumaczenia: „Suo et Totius Communitatis nomine” – w imieniu swoim i całej wspólnoty; „pro re Konwentu” – na rzecz konwentu; „pia Legatione” – pobożnym legatem (zapisem); „Suo Cursu” – w swoim biegu (z czasem); „in parata pecunia” – gotówką; „Satis faciendo” – czyniąc zadość; „de actu et Data Superius expressis” – z czynnością i datą wyżej wyrażoną; „Ewikcya” – rękojmia (gwarancja); „ad requisitiones et postulata” – na wezwania i żądania; „cum remittendo … Jure agere” – z odesłaniem do dochodzenia prawem; „Succurrendo” – dla ratowania (zabezpieczenia); „iterato nomine quo Supra … Queritur et Manifestatur” – ponownie imieniem jak wyżej skarży się i manifestuje; „Prior Conventi Tywr. O. P.” – przeor konwentu tywrowskiego Zakonu Kaznodziejskiego (dominikanów).
Streszczenie
19grudnia 1768 r. ks. Kandyd Czarnożyński, przeor konwentu dominikanów w Tywrowie, w imieniu swoim i całej wspólnoty, nawiązując do zapisu zeznanego w grodzie winnickim 23 VIII 1755 r. przez Emeryka Stanisława z Nasiłowa[?] Ostrowskiego, wówczas skarbnika nowogrodzkiego, manifestował przeciw temuż Ostrowskiemu, obecnie stolnikowi winnickiemu. Matka obwinionego, Marianna ze Skałeckich[?], 1° voto Ostrowska, skarbnikowa nowogrodzka, 2° voto Kalityńska, chorążyna bracławska, zapisała pobożnym legatem konwentowi 12 000 zł i odliczyła tę sumę gotówką do rąk syna dla oddania konwentowi; Ostrowski, przyjąwszy (także na mocy transakcji z rodzonym bratem) ciężar wypłaty, zabezpieczył sumę hipotecznie na swych dziedzicznych dobrach Omelany (województwo wołyńskie, powiat łucki) z rękojmią, lecz nie płaci corocznej prowizji i odmawia jej na żądania konwentu. Przeor protestuje przeciw zaniedbaniu woli zmarłej, zapowiada dochodzenie prowizji i zastrzega zabezpieczenie sumy i zaległych prowizji na Omelanach i wszelkich innych dobrach i sumach obwinionego. Podpisał się.
Akt nr 609
Manifestacja ks. Kandyda Czarnożyńskiego, przeora konwentu, przeciw Ignacemu Krzewskiemu o zatrzymanie 30 rubli posłanych przez Elżbietę Rożniatowską na nabożeństwo za duszę jej córki
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 382 (skan 0385, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 382 (skan 0385, strona prawa – od ok. 1/4 wysokości)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego
2Miesiąca Decembris Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y prze-
15mu Manifestantowi nie oddał przy Sobie zatrzymał y do tych Czas
16korzysta, Konwent zaś nabożeństwo za duszę pomienioną odpra-
17wił, o co in foro Competenti Causae dopomnieć się Manifestant de-
18klaruie, teraz zaś o nieoddanie y zatrzymanie Boskiey Ofiary przez
19pobożne Czynności dla ratunku Duszy pko temuż Obżałowanemu
20queritur et Manifestatur Fr. Candidus Czarnożynski Prior Ctu Tyw. P. mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „588”.
Odczyt: „Chodorkowskiego[?]” – w tekście wyraźnie „Konwentu Chodorkowskiego”, w nagłówku i podpisie „Tywrowskiego/Tyw.” – zapewne omyłka pisarza lub przeor pełnił obie funkcje; „z Gurowic[?]” – przydomek/miejscowość niepewna; „quadrulanta[?]” – niejasne (może ‘quadrantem’ lub ‘kwadrans’; prawdopodobnie ‘ofiarowane’); „Ctu Tyw. P.” = Conventus Tywroviensis (Ordinis) Praedicatorum.
Tłumaczenia: „pro re Konwentowi ejusdem” – na rzecz tegoż konwentu; „in foro Competenti Causae” – w sądzie właściwym dla sprawy; „queritur et Manifestatur” – skarży się i manifestuje; „Fr.” – frater, brat (zakonny).
Streszczenie
19grudnia 1768 r. ks. Kandyd Czarnożyński, przeor konwentu (w tekście chodorkowskiego[?], w nagłówku tywrowskiego), powołując się na list Elżbiety Rożniatowskiej z Gurowic[?] z 26 V 1767 r., manifestował przeciw Ignacemu Krzewskiemu, jej zięciowi: Rożniatowska przesłała na jego ręce 30 rubli dla konwentu za nabożeństwo za duszę swej córki, a jego żony; Krzewski pieniędzy nie oddał, zatrzymał je i korzysta z nich, choć konwent nabożeństwo odprawił. Przeor zapowiedział dochodzenie w sądzie właściwym i protestował. Podpisał się.
Akt nr 610
Manifestacja ks. Kandyda Czarnożyńskiego, przeora konwentu tywrowskiego, przeciw ks. Marcinowi Lubomirskiemu o zatrzymanie prowizji od sumy 3000 zł zapisanej konwentowi przez ks. Antoniego Lubomirskiego (1749) – de diligentia respective
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
5stwa Grodu Winn. Comparens Personaliter Przewielebny w Bogu
6JMX. Kandyd Czarnożynski Konwentu Tywrowskiego Przeor Suo
7et totius Communitatis nomine providendo indemnitati Zapisu
8wyżey wspomnianemu Konwentowi przez niegdy J. O. X. JMci An-
9toniego Hrabi na Wiśniczu y Jarosławiu Lubomirskiego Ka-
10zimirskiego[?] et Atty[?] Łaskawego w Sercach y Pamięci Konwen-
11tu nieśmiertelnego Kollatora; w Roku Tysiącznym Siedm-
12[reklamant:] Setnym
k. 382v (skan 0386, strona lewa – od góry)
1setnym Czterdziestym Dziewiątym Miesiąca Kwietnia Dwudziestego Szoste-
2go Dnia, w Grodzie Winnickim Osobiscie na Summę Trzy Tysiące Złł
3Poll. Zeznanego y na Dobrach Dziedzicznych Assekurowanego Solennie
4ile w Czasie teraźnieyszym Stante disturbio publico Cyrkularny[?] nilquam[?]
5derogando[?] prowadzę[?] J. O. Sukcessorow, Lecz ex Obowiązku Swe-
6go tuitionis Całosci Konwentu Swego Przeciwko J. O. X. JMci Marcinowi
7Lubomirskiemu Żali y Manifestuie się, Oto: JŻ W. Skarbu J. O. Przerzeczo-
8nego tuo[?] tak ante fata quam et post fata, a Summa praefato titulo
9in Scripta prowizyia quotannis do wypłacenia podległa usque
10ad Annum Praesentem ab ultima Quietatione pro re Konwentu
11Comparentium Zatrzymana przy należy: Ale Stante nunc distur-
12bio Złoyney[?] Łaski y z Skarbu Pańskiego potyskana[?] y Odebrana
13przez ciężki przeiazd być niemoże, przeto upatruiąc każdego
14Czasu Zatwoźki[?] wypłacenia od J. O. Obżałowanego teraz praeviden-
15do integritati pendentis Census retenti a żeby Zaległość Prowi-
16zyi nie od bierany Corocznie jakowey Konwentowi nie przy-
17niosło Szkody Nomine quo Supra ac Suo de praemissis iterata
18Queritur et Manifestatur Vlle Fr. Candidus Czarnożynski Prior T. O. P. mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „589”.
Odczyt: „Kazimirskiego[?] et Atty[?]” (rkp. „Ka-/zimirskiego et Atty”) – tytuł niepewny (może starosty kazimierskiego); „w Roku Tysiącznym Siedm-/setnym Czterdziestym Dziewiątym” – tj. 1749 (na końcu k. 382 dopisane „Setnym” jako reklamant); „Cyrkularny[?] nilquam[?] derogando[?] prowadzę[?]” – fragment bardzo niepewny; „tuo[?]”, „Złoyney[?]”, „potyskana[?]”, „Zatwoźki[?]” – niepewne; „W. Skarbu J. O. Przerzeczonego” – zapewne ‘z wielkiego skarbu (kasy) jaśnie oświeconego wyżej wspomnianego’.
Tłumaczenia: „Suo et totius Communitatis nomine providendo indemnitati” – w imieniu swoim i całej wspólnoty, zapobiegając szkodzie; „Stante disturbio publico” – wobec trwających publicznych zamieszek (koliszczyzny, konfederacji barskiej); „ex Obowiązku … tuitionis” – z obowiązku obrony; „ante fata quam et post fata” – tak przed śmiercią, jak i po śmierci; „praefato titulo in Scripta” – z wymienionego tytułu na piśmie; „quotannis” – corocznie; „usque ad Annum Praesentem ab ultima Quietatione” – do roku bieżącego od ostatniego kwitu; „praevidendo integritati pendentis Census retenti” – dbając o całość należnego, a zatrzymanego czynszu (prowizji); „iterata” – ponowna.
Objaśnienia: ks. Antoni Lubomirski (zm. 1782?) – tu nazwany „niegdy”; jako kolator (fundator) konwentu dominikanów w Tywrowie zapisał 26 IV 1749 w grodzie winnickim 3000 zł; obecnie prowizji nie płaci ks. Marcin Lubomirski (sukcesor dóbr tywrowskich). Identyfikacja osób – do weryfikacji.
Streszczenie
19grudnia 1768 r. ks. Kandyd Czarnożyński, przeor dominikanów tywrowskich, w imieniu swoim i wspólnoty, dla zabezpieczenia zapisu na 3000 zł, zeznanego osobiście 26 IV 1749 w grodzie winnickim przez nieżyjącego ks. Antoniego Lubomirskiego, hrabiego na Wiśniczu i Jarosławiu, kolatora konwentu, i zabezpieczonego na jego dobrach dziedzicznych, manifestował przeciw ks. Marcinowi Lubomirskiemu. Prowizja od tej sumy, płatna corocznie, zalega od ostatniego kwitu do roku bieżącego i jest zatrzymana; wobec publicznych zamieszek nie można jej odebrać ze skarbu książęcego z powodu trudnego przejazdu. Przeor, aby zaległa prowizja nie przyniosła konwentowi szkody, ponownie protestuje. Podpisał się.
Akt nr 611
Manifestacja ks. Kandyda Czarnożyńskiego, przeora konwentu tywrowskiego, przeciw sukcesorom Michała Kalityńskiego, chorążego bracławskiego, fundatora konwentu (Krzewskim, Słotwińskim, Szypkowskim, Horainom, Jaroszyńskiemu i in.), o niewypełnienie zapisów fundacyjnych i krzywdy konwentu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 382v–384 (skany 0386–0387)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 382v (skan 0386, strona lewa – od ok. 2/5 wysokości)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego
2Miesiąca Decembris Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y prze-
Tłumaczenia: „Suo et totius Communitatis nomine” – w imieniu swoim i całej wspólnoty; „procedenda fata” – po śmierci; „Bonorum Successionum ex Lumbis … Kalitynscianorum Juris quaesitorum” – dóbr spadkowych po Kalityńskich nabytych prawem; „pijs legatis et transactionibus authenticis” – pobożnymi legatami i autentycznymi transakcjami; „nomenclature” – imiennie; „pro majori” – co więcej; „per praemissa Superius” – przez powyższe; „sistendo executionem quorumvis Decretorum annihilando, et de nullitate quorumvis transactionum cum avulsione et alienatione Substantiae Generalis Fundatoris Kalitynscianae oneribus et collatione Fundatoria et Erectionis Subjectae … uti Juribus Conventus Laesivarum” – wstrzymując wykonanie wszelkich dekretów, unieważniając je, oraz o nieważność wszelkich transakcji z oderwaniem i alienacją ogólnej substancji fundatora Kalityńskiego, obciążonej ciężarami i nadaniem fundacyjnym i erekcyjnym, jako krzywdzących prawa konwentu; „meliorando defectus” – poprawiając braki; „in quovis foro et Termino” – w jakimkolwiek sądzie i terminie; „ratione praemissorum … zelo[?] Divini debiti et ipso Deo collationis retractatae ductus” – z powodu powyższego, wiedziony gorliwością o dług Boży i o nadanie (dla) samego Boga cofnięte; „iterato … queritur et Manifestatur” – ponownie skarży się i manifestuje.
Objaśnienia: Michał Kalityński, chorąży bracławski, fundator konwentu dominikanów w Tywrowie (por. akt 608 – Marianna, 2° voto Kalityńska, chorążyna bracławska), zmarł bezpotomnie; jego spadkobiercy (rodziny Krzewskich, Szypkowskich, Horainów i in.) podzielili majątek (Tywrów, Wasylówka i in.) bez zabezpieczenia sum i nadań konwentu. Cudowny obraz Matki Bożej w Tywrowie („Cudami nieustannemi Słynącey”).
Streszczenie
19grudnia 1768 r. ks. Kandyd Czarnożyński, przeor dominikanów tywrowskich, w imieniu swoim i wspólnoty, manifestował przeciw sukcesorom zmarłego bezpotomnie Michała Kalityńskiego, chorążego bracławskiego, fundatora konwentu: braciom Ignacemu i Jędrzejowi (oraz Jakubowi[?]) Krzewskim, Janowi Modrzyńskiemu[?], Tomaszowi Słotwińskiemu, małżonkom Mysłowskim[?] i Jakowickim[?] (z Krzewskich), Dorożyńskim[?], Bohdaszewskim[?], Godlewskim, Paleckim[?] i Magdalenie (ze Szypkowskich), Horainom, Zachariaszowi Jaroszyńskiemu i innym. Kalityński pobożnymi zapisami grodzkimi i transakcjami uposażył konwent, pozostawiając majątek (Tywrów, Sołowiniec[?], Spiław[?], Wasylówka oraz sumy) wolny od długów; sukcesorowie jednak, zaniedbawszy wolę zmarłego, podzielili między siebie majątek przed zabezpieczeniem zapisów konwentu, uzyskali krzywdzące dekrety, zatrzymali prowizje, grunty folwarczne z osadą poddanych, staw z młynem i pola, przekazane konwentowi imiennie w Tywrowie, sprzedali swoje części, bronią konwentowi drewna na opał w lasach, zabierają siekiery i dobytek, biją, kaleczą i wiążą ludzi. Dowiedziawszy się o dekrecie działu na rzecz Horainów, przeor zastrzega pierwszeństwo konwentu, żąda wstrzymania egzekucji wszelkich dekretów i unieważnienia transakcji alienujących substancję obciążoną fundacją, nawiązuje do wcześniejszych manifestów i procesów swych poprzedników i zapowiada dochodzenie praw w każdym sądzie; ponownie protestuje. Podpisał się.
Akt nr 612
Areszt zbiegłych poddanych z Chruślińca w Słobodzie Kobryniowej i zamku łysiańskim na żądanie Szymona Głogowskiego, miecznika bracławskiego[?] (relacja woźnego Piotra Kramarczyka[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 grudnia 1768 (areszt 28 listopada 1768), Winnica
Karty / skanyk. 384 (skan 0387, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 384 (skan 0387, strona prawa – od ok. 1/6 wysokości)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego.
2Miesiąca, Decembris, Dziewiętnastego, Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
24ckich Parę Wołow Dworskich a Cztery Wołow y Krowę Jedną
25także Poddanych przez Szewczenkow w Chruslińcach Złodziey-
26skim Sposobem Wziętych na Kobryniowey Słobodzie, y w Zamku
27Łysiańskim u Gubernatora w Grzywnach Prawnych Areszto-
28wał, ktory Arest Gubernator Łysiański y Woyt Kobryniowski
29na pomienionych Poddanych zbiegłych, na Konie Woły y Krowy
30przez nich pokradzione benevole przyiowszy Onych ad dispedi-
31cationem Causae, dotrzymać Deklarował się, atak on Woźny
32Szlachtą Sobie przytomną Oswiadczywszy się y Stamtąd tu
33ad Akta Stanowszy przedemną Urzędem Uczynił y Zeznał Praw-
34dziwego Aresztu Rett. de quo praesens Mllis Rett. Mllis Jgnarus Scri-
35bendi Crucem posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „591”. Areszt 28 XI 1768, wpis 19 XII 1768.
Odczyt: nazwisko woźnego „Kramarczyk[?]” (rkp. „Kramacz-/k”) – niepewne; „Miecz.[?] Bracł.” (rkp. „Miecz. Bctt.”) – urząd niepewny; świadkowie „Kowalskiego[?]”, „Rumowskiego[?]” – niepewne; lista chłopów (imiona i przezwiska ruskie) odczytana częściowo, wiele form niepewnych: „Szewczenka[?]”, „Łuka[?]”, „Gubryna[?]”, „Ledowa[?]”, „Myczyla[?]”, „Zdziejowa[?]”, „Selima[?]”, „Hranowczyka[?]”, „Sutczenka[?]”, „Zniewaka[?]”, „Hopatna[?] Rynkowego[?]”, „Rynkowenkow[?]”; „ad dispedicationem” – tak w rkp. (‘ad expeditionem’); „Słobodzie Kobryniowey” – osada (słoboda) Kobryniowa należąca do Łysianki.
Tłumaczenia: „In vim Suae Verae ac fidelis Relationis palam publice libereque Recognovit” – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał; „ad Affectationem Juridicamque Requisitionem” – na żądanie i prawne wezwanie; „evidentioris testimonij gratia Sibi adhibitos” – przybranych dla wyraźniejszego świadectwa; „cum tota Suppellectili Domestica” – z całym sprzętem domowym; „ad expeditionem Causae” – do rozstrzygnięcia sprawy; „Jgnarus Scribendi Crucem posuit” – nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Streszczenie
19grudnia 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Piotr Kramarczyk[?] zeznał przed namiestnikiem Antonim Jakowickim, że 28 listopada 1768 r., na żądanie Szymona Głogowskiego, miecznika[?] bracławskiego, ze szlachtą Jędrzejem Kowalskim[?] i Janem Rumowskim[?], był w mieście Łysianka i tam w zamku i na Słobodzie Kobryniowej aresztował u gubernatora pod grzywnami zbiegłych z dóbr Chruśliniec poddanych (m.in. Iwana i Łukę[?] Szewczenków, Jakowa, Pawła i Jaćka Hubaczuków, Mykołę Szewca, Rynkowego[?] z synami Mychajłem, Iwanem, Markiem i Andrijem) wraz z żonami, dziećmi, końmi, wołami, krowami i całym sprzętem domowym, a także 7 koni chruślinieckich poddanych, parę wołów dworskich, 4 woły i krowę, złodziejsko zabrane przez Szewczenków. Gubernator łysiański i wójt kobryniowski przyjęli areszt i zobowiązali się zatrzymać zbiegów i bydło do rozstrzygnięcia sprawy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 613
Protestacja Hieronima Duntena, chorążego dóbr starostwa lityńskiego, imieniem Ignacego Świdzińskiego, starosty lityńskiego, przeciw Grabowskiemu, komisarzowi, Pisarskiemu[?], gubernatorowi, Obodyńskiemu, pułkownikowi milicji, i poddanym dóbr Uładówka ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego, o przekroczenie granicy i niszczenie lasów starostwa (z wizją woźnego Mikołaja Hołubkowskiego[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 grudnia 1768 (wizja 17 grudnia 1768), Winnica
Karty / skanyk. 384–385 (skany 0387–0388)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 384 (skan 0387, strona prawa – dół)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego.
2Miesiąca, Decembris, Dziewiętnastego, Dnia.
3[reklamant:] Przed
k. 384v (skan 0388, strona lewa – od góry)
1Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y przedemną
47ia Hołubkowskiego[?], Urzędowi Swemu Dobrze Znaiomemu, kto-
48ry Stawiony, w moc Swoiey wierney, y prawdziwey Relacyi
49iawnie, Publicznie, y wyraźnie zeznał, JŻ On na Urzędowną Rekwizy-
50[reklamant:] cyą J. W. JmCi
k. 385 (skan 0388, strona prawa – od góry)
1cyą J. W. JmCi Pana Swidzinskiego, Starosty Lityńskiego maiąc Sobie,
2dla większego dowodu prawdy, przydanych Ur. Antoniego Kurow-
3skiego, y Mikołaja Wurtzbowskiego[?], Stronę Szlachty, Dnia Siedmnas-
4tego, Miesiąca Grudnia, Roku, teraźnieyszego, do Dobr Bruslinowa
5y Lasow tameyszych, do Starostwa Lityńskiego należących ponad Gra-
6nicą Uładowską, leżących, Zjeżdżał, y tam Zostaiąc, widział, do-
7wodnie, Lasy Bruslinowskie, Ostai[?] Siedm, albo Osm, do Potoka
8Borki, ku Bruslinowu, Ciągnące się, w pień prawie wycięte, y
9po znaczney Częsci, na popioły spalone, gdzie miescami, też popio-
10ty, na polanach, Zgromadzone, w kupy. leżące, tudzież do dalszego
11palenia Łomy znaczney wielkości, w kilkunastu, miescach uło-
12żone budy koło tychże Łomow, y popiołow, w kilku mieyscach poczy-
13nione y przy nich Ludzi Czeladzią do nabrania z Siekierami, Czeladzią
14też Kozakow, z Samopałami, y z Spisami Zostaiących tam ze wi-
15dział, Chałupę do mieszkania, erygowaną, y na drugie budynki drze-
16wo przygotowane, co wszytko, przez Ludzi Dobr Uładowki słyszał
17być poczynione, o czym teraźnieysza Tegoż Woźnego Relacya
18Prosząc tak Comps Swoiey Manifestacyi Jako y Woźny Wizyi Rela-
19cyi, do Akt przyięcie co y Otrzymali Hieronim de Dunten Woź-
20ny qui Supra Di[?] Jgnarus Crucem posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „592”. Nagłówek i data na dole k. 384, tekst od k. 384v.
Odczyt: „S. L.” w nagłówku = Starosty Lityńskiego; „W. L.” = Wojewodzie Lubelskiemu; „Pisarskiemu[?]” (rkp. „Pisarskiemu/Piszczkiemu”) – niepewne; „nad Wormes[?]” – niejasne (może ‘nad Wormesem’ – nazwa chorągwi lub ‘nad wojskiem’); „Spryteczności[?] ziemi” – niejasne; „Rossiszewskiego[?]” (rkp. „Rossiszewskiego”), „Kanclerza[?]” (rkp. „Kancle-/rza”) – prawdopodobne; „Grat[?]” – niejasne (może ‘grunt’); „Hołubkowskiego[?]” (rkp. „Hołubkowskiego”), „Wurtzbowskiego[?]” (rkp. „Wurtzbowskiego”) – niepewne; „Ostai[?] Siedm, albo Osm” – może ‘ostai’ (staj, miara długości) – tj. na 7–8 staj; „Di[?]” przed „Jgnarus” – niejasne.
Tłumaczenia: „Quorum vis Nominum” – jakichkolwiek imion; „violenter” – przemocą; „funditus” – doszczętnie; „modo quo Supra” – sposobem jak wyżej; „Solenniter” – uroczyście.
Objaśnienia: Lityn – starostwo grodowe (królewszczyzna) w województwie podolskim; Bruslinów – wieś starostwa; Uładówka – dobra ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego; „łomy”, „popioły” – wycinanie i palenie drewna na potaż (popiół do produkcji potażu); „Chorąży dóbr starostwa” – urzędnik (zarządca) starostwa.
Streszczenie
19grudnia 1768 r. Hieronim Dunten, chorąży dóbr starostwa lityńskiego, w imieniu Ignacego Świdzińskiego (na Świdnie i Odrzywole), rotmistrza chorągwi pancernej, starosty lityńskiego, protestował przeciw Grabowskiemu, komisarzowi, Pisarskiemu[?], gubernatorowi, Obodyńskiemu, pułkownikowi milicji, oraz poddanym dóbr Uładówka ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego: nie przestrzegając granicy między Bruslinowem (starostwo lityńskie) a Uładówką, od kilkunastu lat uznanej przez ks. Kajetana Rossiszewskiego[?], poprzedniego dziedzica Uładówki, do potoku Borki, przekroczyli ją przemocą z kilkudziesięcioma uzbrojonymi kozakami, wycinają w pień i pustoszą lasy starostwa, palą popioły (potaż), wywożą drewno budulcowe innym, budują chałupy w lesie, czym przynoszą ruinę dobrom i zakłócają spokój publiczny. Manifestant zapowiedział dochodzenie szkód. Woźny Mikołaj Hołubkowski[?] zeznał, że 17 XII 1768, ze szlachtą Antonim Kurowskim i Mikołajem Wurtzbowskim[?], był w Bruslinowie i widział lasy bruslinowskie na 7–8 staj[?] ku potokowi Borki wycięte w pień i w znacznej części spalone, kupy popiołu na polanach, łomy przygotowane do palenia w kilkunastu miejscach, budy, ludzi z siekierami i kozaków z samopałami i spisami, nową chałupę i drewno na inne budynki; słyszał, że dokonali tego ludzie z Uładówki. Woźny postawił krzyż.
Akt nr 614
Protestacja (manifestacja de diligentia) Kazimierza Hlinicza[?], wojskiego nowogródzkiego, przeciw Krzewskim i gromadzie wsi Sarażyńce (klucz pohrebyski) o wydanie hajdamakom i śmierć Tomasza Piątkowskiego oraz zrabowanie depozytu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
5stwa Grodu Winn. Comparens Pter Ur. JmC Pan Kazimierz Hlinicz[?]
6Woyski Nowogr. Quam primum Acta praesentia adire Voluit, tak Za-
7łąż[?] de diligentia y na pko J. Wiel. Krzewskim Chorążym W. X. Litt. a
8nay bardziey Gromadom Dobr Wsi Sarażyńcu do Klucza Pohrebys-
9kiego należących w Czasie Calamitatis praesentis do Buntow y rożni-
10chow[?] Skłonnym, y w tychże Buntach Znayduiącym się, Żalił, y Ma-
11nifestował się Oto: JŻ Gromada Dobr wspomnianych z Bunto-
12wawszy się, w teraźnieyszym praktykowanym ruiną czasie, a mia-
13nowicie, Jacko Kołomyiczak, kryiący się, po Lasach Ur. niegdy
14S. P. Tomasza Piątkowskiego na Dyspozycyi u Wiel. Manifestanta
15będącego w Lesie, dosięgnąwszy do tey że Wsi przyprowadził, y Hul-
16taiom Całey Ukrainy Straszliwym na Zarżnięcie oddał, ktory
17w rękach ich po okrutnym biciu niegdy Ur. wyżey wspomnionego
18Tomasza Piątkowskiego, Zżyli[?] w Czasie, ktorey męczarni Ur. Piąt-
19kowski, całkie tylko Depozyta W. Manifesta Pana swoiego wiedział, te
20wszytkie, tak Hultaiom jako, y Gromadzie oddał, w ktorym Depo-
21zycie było Srebra, Cyny, Miedzi, Jnnych rzeczy do kilku dziesiąt Ty-
22sięcy wynoszących Panu Swoiemu w Męczarniach y Ostatnim Zgonie
23Życia przyniosł Szkody, nad to też Gromada Jak Osadziwszy, w Sie-
24bie, że Cały Kray Hultaystwo Zawoiewie[?], Całe korzystney, a mia-
25nowicie Łanow Dwa ieden prosem a Drugi Hreczką Usianych, kto-
26rych a minimum kop Tysiąc W. Maaft spodziewał by się zyskać
27Tak Gromada Zdzielowała[?], y tak w Zbożach, w Czynszach Jako
28też y Jnnych obwencyach na kilkadziesiąt Tysięcy przyniosła Szkody
29[reklamant:] Przeto
k. 385v (skan 0389, strona lewa – od góry)
1Przeto Wiel. Manifestans widząc tak wielką dla Siebie krzywdę y Stratę
2krwawo Zarobioney przez Siebie, y Antecessorow Swoich Substancyi
3nay bardziey w pilnosci Swoiey, y przeciwko wyż wzmiankowanym
4Gromadom własność krwawo Zapracowaną w teraźnieyszych Bun-
5tach wydzieraiącym iterum atq. iterum Manifestuie się Kazimierz Hli-
6nicz[?] mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „593”.
Odczyt: nazwisko manifestanta niepewne – w tekście „Hlinicz/Hliniez”, w podpisie „Kazimierz Hli-niez”, w nagłówku „P. Hnicla[?]”; „W. N.” = Wojski Nowogródzki; „Wmu[?]” – niejasne; „abradziey[?]” w nagłówku – zapewne ‘a nay bardziey’ (por. tekst); „Załąż[?]” – niejasne; „rożnichow[?]” – niejasne (może ‘rozbojów’); „Zżyli[?]” – może ‘zabili’; „Zawoiewie[?]” – niepewne; „Zdzielowała[?]” – niepewne (może ‘zdziesięciowała’ / zebrała); „W. Maaft” = W. Manifestant.
Tłumaczenia: „Quam primum Acta praesentia adire Voluit” – skoro tylko mógł przystąpić do niniejszych akt; „de diligentia” – (manifestacja) o pilność, dla zachowania praw; „Calamitatis praesentis” – obecnego nieszczęścia (koliszczyzna 1768); „a minimum” – co najmniej; „obwencye” – dochody; „iterum atque iterum” – raz po raz.
Objaśnienia: Sarażyńce – wieś klucza pohrebyskiego; „Chorąży W. X. Litt.” – chorąży Wielkiego Księstwa Litewskiego (tytuł Krzewskiego, odczyt prawdopodobny).
Streszczenie
19grudnia 1768 r. Kazimierz Hlinicz[?], wojski nowogródzki, przystąpiwszy do akt, gdy tylko mógł, manifestował de diligentia przeciw Krzewskim, chorążemu W. Ks. Litewskiego[?], a zwłaszcza gromadzie wsi Sarażyńce (klucz pohrebyski), skłonnej do buntów i uczestniczącej w nich w czasie obecnego nieszczęścia: chłop Jacko Kołomyjczak wytropił ukrywającego się w lesie Tomasza Piątkowskiego, dyspozytora manifestanta, przyprowadził go do wsi i oddał hajdamakom na zarżnięcie; Piątkowski, okrutnie bity, wydał w męczarniach hajdamakom i gromadzie cały znany sobie depozyt pana – srebro, cynę, miedź i inne rzeczy wartości kilkudziesięciu tysięcy – po czym zginął. Gromada, licząc, że hajdamacy zawojują kraj, zabrała też plony z dwóch łanów (prosa i gryki – co najmniej 1000 kop), czynsze i inne dochody, wyrządzając szkody na kilkadziesiąt tysięcy. Manifestant raz po raz protestuje. Podpisał się.
Akt nr 615
Manifestacja Marianny z Rusztowskich[?] 1° voto Witkowskiej, 2° voto Częstowskiej[?], Anny z Gutowskich Brzyskiej, Antoniego Gutowskiego i in., współdziedziców Sabarowa, przeciw Pawłowi Gutowskiemu, cześnikowi zwinogrodzkiemu, o zatrzymanie i utratę dokumentów dóbr Sabarów – de diligentia
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 385v (skan 0389, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 385v (skan 0389, strona lewa – od ok. 1/6 wysokości)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego,
2Miesiąca, Decembris, Dziewiętnastego, Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
37anna Częstowska Nieumieiąca pisać znakiem krzyża S.
38podpisuie się, Anna Brzyska ✠ Antoni Gutowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „594”. Marianna Częstowska podpisała się krzyżem (niepiśmienna).
Odczyt: „z Rusztowskich[?]” (rkp. „z Ruszkowskich/Rusztowskich”), „Częstowska[?]” (rkp. „Częstowska/Cziętowska”) – nazwiska niepewne; „Sabarowki” – w nagłówku (akt 616) i tekście „Sabarowki”/„Sabarowa” – por. Sabarów (akt 580); „Kalinskich, Jana y Katarzyny, ididem z Gutowskich Kopczynskich” – odczyt poprawiony wg równoległego tekstu aktu 616 („ididem” = ‘iisdem’, tak samo); „Cz. Zwin.” (w nagłówku „C. Z.”) – cześnik zwinogrodzki (potwierdzone w akcie 616: „Cześnik Zwinog.”); „tuiscyi[?]” – może ‘tuicji’ (obrony); „in corpus[?]” – niepewne; „użdania[?]” – może ‘układania’ / ‘napadania’; „exkuzy wyż dorenitentia[?]” – niejasne (może ‘renitencja’ – opór).
Tłumaczenia: „de Diligentia Sui et integritate Substancyi” – o swoją pilność i całość majątku; „munimenta” – dokumenty (zabezpieczające prawa); „Kondescensya graniczna” – zjazd sądowy na grunt dla rozgraniczenia; „Rebellia Chłopska” – bunt chłopski (koliszczyzna 1768).
Streszczenie
19grudnia 1768 r. Marianna z Rusztowskich[?], 1° voto Witkowska, 2° voto Częstowska[?], i Anna z Gutowskich Brzyska, wdowy, oraz Antoni Gutowski, współdziedzice części wsi Sabarówka, w imieniu własnym i współdziedziców: Barbary z Gutowskich Nowickiej, wdowy, Sebastiana i Teresy z Gutowskich Kalińskich oraz Jana i Katarzyny z Gutowskich Kopczyńskich, manifestowali przeciw swemu bratu Pawłowi Gutowskiemu, cześnikowi zwinogrodzkiemu: jako starszy brat od kilkunastu lat przechowywał wszystkie dokumenty do dóbr i granic, potrzebne w procesach z Worcellem, sędzią ziemskim halickim, i innymi sąsiadami w Trybunale Koronnym, odmawiał ich udostępnienia, a w końcu odstąpił swą część Worcellowi, pozostawiając rodzeństwo bez dokumentów. Aby wobec obecnego buntu chłopskiego, palenia dworów i dokumentów, nie szukał wymówek, manifestanci ponownie protestują o zachowanie swoich praw. Podpisy: Częstowska (krzyż), Anna Brzyska, Antoni Gutowski.
Akt nr 616
Manifestacja Anny z Gutowskich Brzyskiej, Antoniego Gutowskiego i in., współdziedziców Sabarówki, przeciw Pawłowi Gutowskiemu, cześnikowi zwinogrodzkiemu, i Stanisławowi Worcellowi, sędziemu ziemskiemu halickiemu, o nieważność donacji (rezygnacji) części młyna i stawu – de nullitate donationis
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 385v–386 (skan 0389)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 385v (skan 0389, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego
2Miesiąca Decembris Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
46krzyża S. podpisuie się, Anna Brzyska ✠ Antoni Gutowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „595”; przed numerem skreślone „210”. Nagłówek z omyłką: „Mca W. Gutowskiego” – właściwie manifestują rodzeństwo Brzyska i Antoni Gutowski (por. akt 615).
Odczyt: „de ntte Donacyi” = de nullitate Donationis; „Wiedencyi[?]” (rkp. „Wiedency”) – może ‘wizyi’ / ‘evidencyi’; „Jerysdatorowi[?]” (rkp. „Je-/rysdatorowi”) – może ‘rezygnatorowi’; „Jurysquesytorowi[?]” – ‘juris quaesitorowi’ (nabywcy prawa); „Justkowskiego[?]”, „z Justkowskich[?]” – nazwisko prawdopodobne; „Subdywizyi[?]” – może ‘subdywizji’ (poddziału); „Zaprzy-obiecanie” – ‘za przyobiecaniem’; formuła „Nieumieiąca pisać Znakiem krzyża S. podpisuie się” – dotyczy zapewne Anny Brzyskiej (por. akt 615, gdzie krzyżem podpisała się M. Częstowska) – krzyż stoi po nazwisku Brzyskiej.
Tłumaczenia: „Comparentes Personaliter” – stawiwszy się osobiście; „in Vim Posagu” – tytułem posagu; „Querulantes” – skarżący; „Sufficientiam Zapłacenia” – wystarczalność (możność) zapłaty; „ex vi nabycia” – na mocy nabycia; „Maantes” – manifestujący.
Objaśnienia: chodzi o prawo bliższości (retraktu) krewnych przy zbyciu dóbr rodowych – rodzeństwo uważa, że część młyna i stawu powinna była przypaść im, a nie obcemu Worcellowi, z którym toczą proces (por. akt 615).
Streszczenie
19grudnia 1768 r. Anna z Gutowskich Brzyska, wdowa, i Antoni Gutowski, rodzeństwo, współdziedzice Sabarówki, w imieniu własnym i współdziedziców (Barbary z Gutowskich Nowickiej, Sebastiana i Teresy z Gutowskich Kalińskich, Jana i Katarzyny z Gutowskich Kopczyńskich), nawiązując do wcześniejszych manifestów, manifestowali przeciw bratu Pawłowi Gutowskiemu, cześnikowi zwinogrodzkiemu, i Stanisławowi Worcellowi, sędziemu ziemskiemu halickiemu. Paweł, mając w Sabarówce część po przodkach (nadaną tytułem posagu matce, Helenie z Justkowskich[?] Gutowskiej, przez jej brata Łukasza), do której dekretem działowym przyznano wspólnie wszystkim rodzeństwu połowę młyna i niższego stawu, podczas podziału wymógł od rodzeństwa ich udziały w młynie i stawie bez zapłaty, obiecując rekompensatę, której nie dał; następnie w tym roku odstąpił tę połowę młyna i stawu wraz ze swą częścią nie rodzeństwu, bliższemu z krwi, lecz Worcellowi, który nabył część od Drożdowskiej i prowadzi z rodzeństwem ustawiczny proces, a ten bez prawa trzyma młyn i staw i pobiera pożytki. Manifestanci ponownie protestują o nieważność donacji i bezprawne posiadanie. Podpisali się (Brzyska krzyżem).
Akt nr 617
Manifestacja Stanisława Korteniowskiego[?], cześnika łukowskiego[?], imieniem Stanisława Fortunata Nowowiejskiego, byłego starosty bracławskiego, stolnika owruckiego, o niemożność objęcia posesji dóbr klucza konelskiego z kontraktu arendownego z Morawskimi z powodu buntów (koliszczyzny)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
23Jnnych wykłoli, Drugich od wszelkiey Chudoby odpędzili
24przez co żadnych Arend niebyło, ale też Całe Poddaństwo do Swoiey
25Społecznosci pociągali, przez co, ani danin, y Posłuszeństwa od Pod-
26danych, ani bespieczeństwa Życia mieć było niemożna, a więk-
27sza, Aż Rebelizanci, Ur. JmC Pana Macieja Będzinskiego[?] Ekono-
28ma Szpiczynieckiego[?] do podania Dobr przerzeczonych od J. W. Mo-
29rawskich Destynowanego, w Mieście Umaniu przy kilku Tysią-
30cy Szlachty Tyrańsko Zabili, przez Co niebyło komu tych że
31Dobr podawać z ktorych przyczyny Wiel. Pryncypał Comptis na
32Terminie przez Kontrakt, Oznaczonym do Possessyi Dobr wyż
33rzeczonych przyiść niemogł, a potym Sami J. W. Jurysdatoro-
34wie do tey że Possessyi, nie dopuscili, aż pomieniona Rebelia
35Załne[?] Łukianow[?], Olchowiec Kaniżołota[?] y Jnne przez Wy-
36cięcie Żydow y Szlachty Zruynowała, y Poddaństwo do Bun-
37tow pociągnęła, a kontraktem wyżey Specyfikowanym, bespie-
38czeństwo Summy importowaney iest Ostrzeżone, więc ulterius[?]
39Oswiadczaiąc, W. Pryncypała Swego albo Jnne Dobra w bespiecz-
40nieyszym Kraju, za Klucz Konelski, z przyiętey Ewikcyi
41przyiąć Albo Summę daną wraz z prowizyą odebrać, tę Swo-
42ią powtorną nne Commissorum Ostrzega pilność Stan. Korteniowski[?] mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „596”. Data: 20 XII 1768 (rok na dole k. 386, miesiąc i dzień na k. 386v).
Odczyt: nagłówek „o niesposobność[?] Objęcia Kontraktu z racyi[?] Buntow” (rkp. „ontiesyo kwynosc Obiania koncty Zaricyi Buntow”) – odczyt przybliżony; „Korteniowski[?]” (rkp. „Hortenowski/Korteniowski”) – nazwisko niepewne (komparent i Jerzy, horodniczy piński, tegoż nazwiska); „Cześn. Łuk.[?]” (rkp. „Cześń. Łuk.”); „Stoln. Owr.[?]” (rkp. „Stolny Owr.”); „Ziemstwie Krzem.[?]” (rkp. „Ziemstwie Krem.”) – może Krzemienieckim; „Zasciągnął[?]” (rkp. „Zasciodkuiący”) – niepewne; „Murawskiemi[?]” – w dalszym tekście „Morawskich”; nazwy dóbr „popowkę[?] Lubryckę[?] Zastrożankę[?] Łozubiniec[?] Szarnypol[?] Cebermanową[?] Groblę” – niepewne; „Będzinskiego[?]”, „Szpiczynieckiego[?]” – niepewne; „Załne[?] Łukianow[?], Olchowiec Kaniżołota[?]” (rkp. „Jalne Lukiańow, Olchowiec Kaniżołota”) – niejasne; w obszerniejszym skrócie zapewne ‘Miasto Łysiankę’ – por. „w Miesiącu teraźnieyszym Miasto Łysiankę”? – nie potwierdzone.
Tłumaczenia: „Nomine et ex speciali Commisso” – imieniem i ze szczególnego polecenia; „ad praesens” – obecnie; „Jurysdatorowie” – dawcy prawa (wydzierżawiający); „Ewikcya” – rękojmia; „Commissorum” – zleceniodawców (tu: pryncypała); „ulterius” – dalej.
Objaśnienia: Konela – miasto i klucz w województwie kijowskim/bracławskim (włość humańska), dobra Radziwiłłów–Morawskich; rzeź Humania (VI 1768) – „w Mieście Umaniu przy kilku Tysiącach Szlachty Tyrańsko Zabili”.
Streszczenie
20grudnia 1768 r. Stanisław Korteniowski[?], cześnik łukowski[?], w imieniu Stanisława Fortunata Nowowiejskiego, byłego starosty bracławskiego, obecnie stolnika owruckiego, nawiązując do manifestu z 28 VI 1768 (w ziemstwie krzemienieckim[?]), oświadczył: Nowowiejski kontraktem arendownym z Ignacym i Teofilą z ks. Radziwiłłów Morawskimi (Lwów, 12 I 1768; oblata w grodzie winnickim 20 V 1768) wniósł 60 000 zł na dobra klucza konelskiego (Konela i wsie w województwie bracławskim), z obowiązkiem podania mu posesji na św. Jana Chrzciciela. Przed tym terminem zbuntowani chłopi ukraińscy wymordowali Żydów-arendarzy, zrabowali dobytek, pociągnęli poddanych do buntu, a ekonoma Macieja Będzińskiego[?], wyznaczonego przez Morawskich do podania dóbr, zabili w Humaniu wraz z tysiącami szlachty; nie miał więc kto podać dóbr, a potem dzierżawcy sami nie dopuścili do posesji, aż bunt zrujnował okolicę. Ponieważ kontrakt zabezpieczał sumę, komparent oświadcza gotowość pryncypała do przyjęcia innych dóbr w bezpieczniejszym kraju w zamian za klucz konelski albo do odebrania sumy z prowizją, i ponownie zastrzega jego pilność. Podpisał się.
Akt nr 618
Manifestacja Marianny z Przysieckich Ambrożewiczowej, podstoliny słonimskiej, przeciw mężowi Wacławowi Michałowi Ambrożewiczowi, podstolemu słonimskiemu, o wymuszenie podpisu krzywdzącej komplanacji (ugody) z jej braćmi Przysieckimi
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data20 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 386v–387 (skan 0390)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 386v (skan 0390, strona lewa – dół)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego,
2Miesiąca, Decembris, Dwudziestego, Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
6czy y Manifestuie się w ten Sposob y Oto: JŻ Wiel. Ambroże-
7wicz Podst. Słonim. Małżonek Skarżącey się zawarłszy z Wiel.
8Żaleiącą się Małżeństwo poprzysiężoną przyiaźń nieuznaiąc
9ani na Prawo koronne, ktore Płci niewieściey z Oyczystey
10Czwartą, z Macierzystey zaś Substancyi rowną Częsc z Płcią
11Męską Oznaczyło, ani na Jntercyzę Slubną ktora zgodnie z
12Prawem iest Opisana, na to nawet niedbaiąc że Wiel. Swiadczą-
13ca się Żadney wyprawy niewzięła, ważył się z Wiel. JchMć Panami
14Stanisławem, Rochem, y Woyciechem Przysieckiemi Podst. Ło-
15żyń.[?] Wiel. Manifestantki Braćmi Rodzonemi Roku teraź-
16nieyszego Tysiąc Siedmset Szesdziesiątego Osmego Dnia
17Pierwszego Stycznia w Konopatyńcach[?] z Oznaczeniem na wypo-
18sażenie Osmiu Tysięcy Złł. Poll. Komplanacyą Spisać, y
19nietylko do podpisu ale y do roborowania oney Wiel. Małżonkę
20Swą używszy władzy krzywdney przymusił, a zatym Wiel. Mani-
21festuiąca się. Jako przymuszona była, od Wiel. Małżonka Swoie-
22go do podpisania y roborowania tey przeciwney Prawu Kom-
23planacyi tak o nieważność oney w Assystencyi z Prawa należy-
24tey powtornie Manifestuie się, Oswiadczaiąc się pokrzywdze-
25nia Swego prawnie dochodzić Marianna Ambrożewiczowa
26Jako Assystent podpisuię się Michał Jedlecki V. R.[?] Q. V.[?] mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „597”.
Odczyt: „Podst. Ło-żyń.[?]” (rkp. „Podst. Szlo-/Zyton.” lub „Podst-/Żyton.”) – tytuł braci Przysieckich niepewny (może podstolice żytomierscy); „Konopatyńcach[?]” (rkp. „Konopatyńcach”) – nazwa niepewna; „V. R.[?] Q. V.[?]” przy podpisie Jedleckiego – skróty niejasne (może urzędy); „P. S.” w nagłówku = Podstolina/Podstoli Słonimski.
Objaśnienia: według prawa koronnego córki dziedziczyły czwartą część majątku ojczystego (tzw. kwarta), a z macierzystego równo z synami; komplanacja (ugoda) z 1 I 1768 przyznawała Mariannie jedynie 8000 zł wyposażenia, co uznaje ona za krzywdzące i wymuszone przez męża. Kobieta zamężna występuje w asystencji krewnego (tu Michała Jedleckiego), gdyż manifestuje przeciw mężowi.
Streszczenie
20grudnia 1768 r. Marianna z Przysieckich Ambrożewiczowa, podstolina słonimska, w asystencji krewnego Michała Jedleckiego, manifestowała przeciw mężowi Wacławowi Michałowi Ambrożewiczowi, podstolemu słonimskiemu, który krzywdząco sprawował opiekę małżeńską: wbrew prawu koronnemu (kobiecie należy się czwarta część majątku ojczystego i równa z mężczyznami część macierzystego) i intercyzie ślubnej, a także mimo że nie otrzymała ona żadnej wyprawy, zawarł 1 I 1768 w Konopatyńcach[?] z jej braćmi rodzonymi Stanisławem, Rochem i Wojciechem Przysieckimi komplanację wyznaczającą jej tylko 8000 zł wyposażenia i przymusił ją władzą męża do jej podpisania i roborowania. Manifestantka ponownie protestuje o nieważność ugody i zapowiada dochodzenie krzywdy. Podpisała się z asystentem.
Akt nr 619
Manifestacja Jana Bala[?] Miedźwieckiego imieniem Antoniego i Joanny z Kitesławskich[?] Pruszyńskich, łowczych trembowelskich[?], przeciw Antoniemu i Franciszce Pruszyńskim, podczaszym smoleńskim, współdziedzicom wsi Borzkowce[?] (woj. kijowskie), o krzywdy w młynach, poddanych i dworze
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
25w oddaleniu z Kraju Wiel. Pryncypałow Swoich Ostrzega-
26iąc Całość Substancyi onychże iterato nomine Eorundem
27przeciwko wyżey wyrażonym Obżałowanym ratione Supra
28Annotatorum queritur et Manifestatur Jan Bal Miedźwiecki mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „598”. Wpis 22 XII 1768 (pierwszy z tego dnia).
Odczyt: „Ł. T.[?]” w nagłówku, „Łowczych Trem.[?]” (rkp. „Łow. Trē.”) – urząd niepewny (łowczy trembowelski?); „de Kitesławskie[?]” (rkp. „de Kitesławskie/Kitosławskich”) – nazwisko rodowe niepewne; „P. S.” = Podczaszym Smoleńskim; „Borzkowski[?]” (rkp. „Borżołowski/Bortzowski”) – nazwa wsi niepewna; „Zemsty[?]”, „distincte[?] Sapient[?] Querelae nieustanni[?]” – fragment niejasny; „Rogowskiego[?]” – niepewne; „Zachleb[?]” – może ‘za chleb pański zjedzony’ (niewdzięczność sługi); „doloże[?]” – niejasne; „przechwatki” – napaści, zaczepki.
Tłumaczenia: „uti inscriptus ab ijsdem Plenipotens” – jako wpisany przez nich pełnomocnik; „durante Stante disturbio praesenti” – trwających obecnych zamieszek; „eo fortius” – tym mocniej; „ante latius” – przedtem szerzej (od dawna); „iterato nomine Eorundem” – ponownie w ich imieniu; „ratione Supra Annotatorum” – z powodu wyżej zapisanych rzeczy; „Miarka” – opłata w zbożu za mielenie (pobierana przez arendarza młyna).
Streszczenie
22grudnia 1768 r. Jan Bal[?] Miedźwiecki, plenipotent Antoniego i Joanny z Kitesławskich[?] Pruszyńskich, łowczych trembowelskich[?], nawiązując do wcześniejszych manifestów w aktach województwa kijowskiego, manifestował przeciw Antoniemu i Franciszce Pruszyńskim, podczaszym smoleńskim, współdziedzicom wsi Borzkowce[?] w województwie kijowskim: obwinieni, wcześniej krzywdzący pryncypałów w czasie buntów, teraz, pod nieobecność pryncypałów, wyrządzają krzywdy ich gruntom, poddanym i dworowi. Pruszyńska, posługując się Rogowskim[?], dawnym ekonomem pryncypałów, który nie rozliczył się ze skarbem pańskim, w starym młynie (wspólnym z działu) nie pozwala arendarzowi pryncypałów pobierać miarki i bije, a nowy młyn, zbudowany wspólnym kosztem, zagarnęła dla siebie; zabrania mielenia poddanym pryncypałów, krzywdzi arendarza i dwór, podstarościego bije i grozi mu śmiercią. Wskutek tego czeladź opuszcza dwór, poddani się rozchodzą, a arendarz, zaciągnąwszy wódkę i nie zapłaciwszy intraty, uciekł; pryncypałowie ponoszą nieznośną szkodę. Komparent ponownie manifestuje. Podpisał się.
Akt nr 620
Manifestacja Jana Sobiesza Żelańskiego[?] imieniem Antoniego i Joanny z Kitesławskich[?] Pruszyńskich, łowczych trembowelskich[?], dziedziców Jakuszyniec[?], przeciw dziedzicom dóbr Zarwańce (Ostrowskiemu, Bykowskim, Kownackiemu, Przedzieckiemu[?] i sukcesorom Obodyńskiego) o wycinanie lasów i krzywdy poddanych
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data22 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 387v–388 (skan 0391)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 387v (skan 0391, strona lewa – od ok. 3/5 wysokości)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego,
2Miesiąca Decembris Dwudziestego Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
12jusvis nominis Benedowi[?] y Successorum Brata onegoż
13niemniey Successorum Ur. niegdy Jakuba Obodynskiego
14Skarży y Manifestuie się, Oto: JŻ JchMość wyżey wspom-
15nieni Obżałowani z pokrzywdzeniem Zupełności niemal
16Wielnego[?] Lasu z Azinow[?] przyległaiącym a mianowicie
17W. Bykowski Podstoli Mozyr. Lasy wycinać nietylko łą-
18żki[?], ale y Zepnia[?] Seinac[?] pozwala, y pozwalaią Sprzedaią,
19[reklamant:] Siekiry
k. 388 (skan 0391, strona prawa – od góry)
1Siekiry Jakuszynieckim[?] Poddanym Zabieraią, pod ktemu[?] odo-
2nychże wyciągaią, Sianożęci y pola Jakuszynieckim Podda-
3nym odbieraią, Siana Zabieraią, na Ludzi Jakuszynieckich
4przechwatki Czynią, Onychże biią Zabieraią, Sadki[?] pasieczne y
5pasieczyska Chłopskie y Dworskie odbierać gwałtownie gro-
6żą, Zgoła Sąsiedzką przyiaźń y Spokoyność nadwątlaią,
7Zaczym ninieyszy Comprs Ocalaiąc Grunty Dobra Pań-
8skie ac obviendo dalszym Jnkonweniencyom ile podroż[?]-
9nych[?] publiczny Kraju wynikłym y Wynikaiącemi między tym
10Nomine quo Supra Jako Dziedzicow Dobr Jakuszyniec ite-
11rata przeciwko tymże Dobr Zarwaniec Dziedzicom y Posso-
12rum ratione praemissorum queritur et Manifestatur
13Vice Jan Sobiesz Żelański[?] mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „599”.
Odczyt: nazwisko komparenta „Sobiesz Żelański[?]” (rkp. „Sobie-/sz Zelanski”, w podpisie „Jan Sobiesz Zelanski”) – niepewne (może Sobieszczański); „z Kitosławskich[?]” – por. akt 619 „de Kitesławskie”; „Sędzicowi Trc.[?]” – urząd niepewny; „Przedzieckiemu[?]” (rkp. „Przedzieckiemu”), „Benedowi[?]” – niepewne; „Wielnego[?] Lasu z Azinow[?]” – fragment niejasny; „łą-żki[?], ale y Zepnia[?] Seinac[?]” – niejasne (może ‘nie tylko łączki, ale i z pnia ścinać’); „Jakuszynieckim[?]”, „Jakuszyniec” – nazwa wsi prawdopodobna (Jakuszyńce); „pod ktemu[?]” – niejasne; „Sadki[?] pasieczne” – może ‘sadki’ (ule?) pasieczne; „podroż-nych[?]” – może ‘rozruchów’; „Zarwaniec” – Zarwańce.
Tłumaczenia: „cujusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „Successorum” – sukcesorom; „ac obviendo dalszym Jnkonweniencyom” – i zapobiegając dalszym niedogodnościom; „Nomine quo Supra” – imieniem jak wyżej; „iterata … queritur et Manifestatur” – ponownie skarży się i manifestuje; „Possessorum” – posesorom.
Streszczenie
22grudnia 1768 r. Jan Sobiesz Żelański[?], w imieniu Antoniego i Joanny z Kitesławskich[?] Pruszyńskich, łowczych trembowelskich[?], dziedziców Jakuszyniec[?], manifestował przeciw dziedzicom i posesorom dóbr Zarwańce: Bohdanowi Ostrowskiemu, chorążemu bracławskiemu, Bykowskiemu, Kazimierzowi Kownackiemu, Romanowi Bykowskiemu, podstolemu mozyrskiemu, Józefowi Przedzieckiemu[?], Benedowi[?] i sukcesorom jego brata oraz sukcesorom zmarłego Jakuba Obodyńskiego. Obwinieni, a zwłaszcza Bykowski, podstoli mozyrski, ze szkodą dla przyległego lasu pozwalają wycinać i sprzedawać drewno, zabierają poddanym jakuszynieckim siekiery, odbierają im sianożęci i pola, zabierają siano, napadają na ludzi, biją ich, grożą odebraniem pasiek chłopskich i dworskich, naruszając sąsiedzki spokój. Komparent, chroniąc grunty i zapobiegając dalszym niedogodnościom w czasie zamieszek, ponownie manifestuje. Podpisał się.