Księga grodzka winnicka 1769–1770 (potoczna) · część 4 z 24
Akty 121–160
Wpisy od 11 IV 1769 do 9 V 1769
Akt nr 121
Manifest Józefa Kaczorowskiego imieniem Tekli z Dąbrowskich Galiczowej, podczaszyny parnawskiej, i jej małoletnich synów przeciw Rochowi i Maryannie z Galiczów Potockim, podczaszym żytomierskim, oraz synom Antoniego Turczynowicza o zabór ruchomości i sukcesji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
13nie między Synami działu pozostałego, ktore na schedę Sp. W. Małżonka
14Reniestantis[?] Pryncypałki y w Jnnych pretensyach należyć by powinna
15y tę przez Zarażenie się stante vita tegoż niegdy W. Mał. Pryncypałki wię-
16cey powyzdychało, ktorego W. Pryncypałka Kompntis pt Fata Mzża swego Mał.
17co [?] iesz zastało a wyż wyrażeni Jchmć obrazy WW. Potoccy Mał. Sukcessyą Pra-
18wa zupełną y iszcze in Super z Jnnemi Konsukcessorami zabrawszy niena-
19leżnie[?] iakoby zostaiącą w Ręku W. Pryncypałki Kompntis też Sukcessyą pozosta-
20łą Manifestem swoim Die Undecima Martij w Grodzie Winnc. zaniesionym
21opisali, z ktorey Mał. co iako się wyżey namieniło W. Pryncypał Comptis pt
22Fata Mał. swego do rąk swoich na schedę Sp. Mał. swego należącą pod do-
23żywotnie Prawo W. Pryncypałki podpadaiące obiela[?]. A zatym tak o niesłusza-
24Jmć Obwinionych in vetive[?] iakotez y o inne pretensye idem Compns imie-
25niem Pryncypałł. swoich pko tymże wyż wyrażonym Obrazł. W. Potockim
26Mał. y Jnnym Synom Sp. W. Antoniego Turczynowicza Łow. Smoll. de præ-
27missis omnibus superius expressis Manifestuie się y reprotestuie[?] viribus zostawu-
28iący salwę wolnego poprawienia lub umnieyszenia iezeliby tego potrzeba wyma-
29gała ninieyszey Manifestacyi ktory Actis connotari prosił co y otrzymał.
30Józef Kaczorowski[?] mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „ex speciali commisso” – ze szczególnego zlecenia; „primo … secundo voto” – z pierwszego … z drugiego małżeństwa; „ab Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo tertio” – od roku 1763; „Suffragijs Animæ … de propria Expensował” – na modlitwy (nabożeństwa) za duszę … łożył z własnych środków; „stante vita” – za życia; „pt Fata” – po śmierci (post fata); „in Super” – ponadto; „Die Undecima Martij” – dnia 11 marca; „de præmissis omnibus superius expressis Manifestuie się y reprotestuie” – o wszystko wyżej wyrażone manifestuje się i ponownie protestuje; „Actis connotari” – zapisać do akt; „Salwa wolnego poprawienia lub umnieyszenia” – zastrzeżenie prawa do poprawienia lub zmniejszenia manifestu.
Odczyty niepewne: nazwisko komparenta „Kaczorowski[?]” (podpis wyraźny: Józef Kaczorowski mpp, ale wcześniej [?] ze względu na kształt liter); „Zabockiey[?]” – nazwisko pierwszego męża Maryanny z Galiczów, skarbnika żytomierskiego; „Potockiey[?]” na początku wiersza (zatarte); „na kturz[?]” – niezrozumiałe słowo przed [Tur]czynowicza (początek wiersza zatarty); „ludziach[?] w boże[?]” (może „ludzi w boże” – ludzi poddanych?); „Namierzynice[?]” – nazwa dóbr Turczynowicza; „niezgodne[?]”, „Reniestantis[?]”, „obiela[?]”, „in vetive[?]” (in vetitum?), „reprotestuie[?]”. Dolne wiersze k. 74v są wyblakłe; odczyt wspomagany odejmowaniem tła.
Por. akt 120 (manifest tejże komparentki o intromisje do Lemieszówki) i akt 106. Antoni Galicz, podwojewodzi bracławski, i Piotr Galicz, stolnik smoleński – bracia rodzeni, zapewne bracia lub krewni zmarłego Stanisława Galicza.
Streszczenie
11IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Józef Kaczorowski [?] w imieniu Tekli z Dąbrowskich Galiczowej, wdowy po Stanisławie Nieczaju Galiczu, podczaszym parnawskim, oraz jej małoletnich synów, manifestuje się przeciw Rochowi i Maryannie z Galiczów (primo voto Zabockiej [?], skarbnikowej żytomierskiej) Potockim, podczaszym żytomierskim, oraz innym synom zm. Antoniego Turczynowicza, łowczego smoleńskiego. Zarzuca im niewdzięczność: zm. Stanisław Galicz sprowadził własnymi podwodami sukcesję po Turczynowiczu (ruchomości, stado, bydło) z dóbr Namierzynice [?] do Lemieszówki, od 1763 r. przez kilka lat utrzymywał ją swoim sianem i zbożem, opłacał dozorców i łożył na nabożeństwa za duszę Turczynowicza bez rekompensaty, a nadto dobrowolnie rozdzielał spadkobiercom zboże, konie i ruchomości – Potoccy wzięli m.in. srebrny zegarek paryski, zboże i obrazy, a Antoni Galicz, podwojewodzi bracławski, i Piotr Galicz, stolnik smoleński, bracia rodzeni, zabrali część stada, zboża, sukien i srebra. Reszta stada, nie podzielona wskutek niezgody, w znacznej części wyzdychała od zarazy jeszcze za życia Stanisława Galicza. Mimo to Potoccy wraz z innymi współspadkobiercami zabrali sukcesję i w manifeście z 11 III 1769 (gród winnicki) twierdzą, że pozostaje ona w rękach Galiczowej. Komparent protestuje o to oraz o inne pretensje i zastrzega prawo poprawienia manifestu.
Akt nr 122
Manifest Stanisława Jankiewicza imieniem Franciszki Anny z Szaszkiewiczów Czeczelowej, cześnikowej bracławskiej, starościny hajsyńskiej, i jej syna Rocha Sudymontowicza Czeczela, miecznika bracławskiego, przeciw Boniakiewiczom o proces o wieś Czeczelówkę
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 75 (skan 0077, strona prawa – dół) – k. 75v (skan 0078, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 75 (skan 0077, strona prawa, dół)
1Maa nne W. Czeczelowey C. B. S. H. pko
2UUrod. Boniakiewiczom
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Jedynastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y przedemną
7Compns pter Urodz. Jmć Pan Stanisław Jankiewicz nne et ex speciali comm[isso]
8[reklamant:] Wielm.
k. 75v (skan 0078, strona lewa)
1Wielm. Jmć Pani Franciszki Anny z Szaszkiewiczow Czeczelowey Cześn. Bracł. Sto-
2ściny Haysyńsk. niegdy W. Piotra Czeczela Cześn. Bracł. Sta Haysyńsk. Dobr Czeczelow-
3ki y Jnnych w Wwie Bracł. leżących Dziedzica pozostałey Mał. wdowy Pani opra-
4wney y dożywotney Matki W. Jmć Pana Rocha Sudymontowicza Czeczela Miecz. Bra-
5cł. Syna Pryncypałow swoich Jmieniem iak tylko bespiecznie do Akt ninieyszych
6stawić się mogł tak zaraz na pko Ur. cuiusvis nominis Boniakiewiczom w Dobrach
7Wsi Popowcach quovis iuris Titulo Possessorom żali się y Manifestuie w ten opisa-
8ny sposob y oto. Jż Jchmć Obzałł. zaczowszy Proces pewny o Dobra Wieś Czeczelowkę bez
9żadnego Prawa y dowodu usiłuią tegoż Jmć Pryncypałow ile w czasie teraznieyszego By-
10czyny zamieszania do rożnych pociągaiąc Subselliow wiedząc zas dobrze ze w procedencyi
11przez samychże Jchmć Obżałł. w Manifestach y pozwach wyrażoney rożnośc y zawitość
12w wyprowadzeniu zachodzi, Jże pomienione Dobra w Domu Czeczelow bez żadney przesz-
13kody y klutni z dawna ab Antecessoribus w spokoyney zostawały Possessyi y Dziedzictwie, prze-
14cie nieuważaiąc na żadne sprawiedliwości srzodki WW. Kompntis Pryncypałow na prawne
15koszta y nakłady, a w czasie Kraiu tuteyszego od Woysk rożnych uciśnionego niesposobnym
16y niewczesnym[?] wyciągaią. Dlaczego Ur. Manifestant Jmieniem Pryncypałow swoich, przy-
17chylaiąc się do Prawa y sprawiedliwosci zapobiegaiąc ich całości Substancyi y ich włas-
18nych Szkod po Sp. W. Piotrze Czeczelu Staroscie Haysyńsk. pozostały, na pko wyż wyra-
19żonym Jchmć Obzałł. iako niesłusznie y bez żadnego Prawa do cudzey Substancyi wdzie-
20raiącym się wwyż wyrażonych Pryncypałow swoich Jmieniem powtornie quam
21solennissime żali y Manifestuie się salva melioratione et Repetitione tegoż Manifestu.
22Stanisław Jankiewicz mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „ex speciali commisso” – ze szczególnego zlecenia; „cuiusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia (wszystkim członkom rodziny); „quovis iuris Titulo Possessorom” – posesorom z jakiegokolwiek tytułu prawnego; „Subsellia” – sądy, ławy sądowe; „procedencya” – wywód (pochodzenie, genealogia) w sprawie; „zawitość” – zawiłość; „ab Antecessoribus” – od przodków; „quam solennissime” – jak najuroczyściej; „salva melioratione et Repetitione” – z zastrzeżeniem poprawienia i powtórzenia (manifestu).
Odczyty niepewne: „By-czyny” (zapewne „Oyczyzny”, przy przeniesieniu wyrazu); „niewczesnym[?]”; „Szkod … pozostały” – składnia oryginału. Nagłówek marginalny „C. B. S. H.” = Cześnikowej Bracławskiej, Starościny Hajsyńskiej. Kustosz „Wielm.” na k. 75 częściowo zakryty pieczęcią archiwum (ЦДІАК України).
Streszczenie
11IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Stanisław Jankiewicz w imieniu Franciszki Anny z Szaszkiewiczów Czeczelowej, wdowy po Piotrze Czeczelu, cześniku bracławskim i staroście hajsyńskim, dziedzicu Czeczelówki i innych dóbr w województwie bracławskim, oraz jej syna Rocha Sudymontowicza Czeczela, miecznika bracławskiego, manifestuje się przeciw Boniakiewiczom, posesorom wsi Popowce. Boniakiewiczowie wszczęli proces o wieś Czeczelówkę bez żadnego prawa i dowodu, pociągając mocodawców do różnych sądów w czasie zamieszania w kraju, choć ich własne manifesty i pozwy zawierają sprzeczny i zawiły wywód; tymczasem dobra te od dawna spokojnie pozostawały w posiadaniu i dziedzictwie rodu Czeczelów. Komparent protestuje o narażanie mocodawców na koszty w czasie, gdy kraj jest uciskany przez różne wojska, i zastrzega prawo poprawienia manifestu.
Akt nr 123
Manifest Jana Antoniego Jelity Bukojemskiego, podstolego podlaskiego, przeciw Ignacemu Beszyńskiemu, cześnikowi płockiemu, gubernatorowi kluczów berszadzkiego i pieczarskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 75v (skan 0078, strona lewa – dół) – k. 76 (skan 0078, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 75v (skan 0078, strona lewa, dół)
1Maa Ur. Bukoiemskiego Podstol. Podla.
2pko W. Beszyńskiemu
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Jedynastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y przedemną Onu-
6frym Moskwickim Namiesnikiem Burgrabstwa Grodz. Winnc. Compns pter W. Jmć Pan
7Jan Ant. Jelit. Bukoiemski Podstol. Podla. przychylaiąc się we wszystkim do Praw Pllgo
8niemniey Manifestu swego w przeszłym Roku hac in re uczynionego solennie na pko
9W. Jmć Panu Jgnacemu Beszyńskiemu Cześn. Pł. in Ante Dobr Kluczow Berszadzkiego
10y Pieczarskiego Gubernatorowi skarży y Protestuie się o to. Jż W. Beszyński niewiedząc
11czyli ex Jussu W. Jmć Pana Sokołowskiego Podstol. Latycz. Dobr Ukrainskich JWielm. Sty Śnia-
12tyńskiego Kommissarza czyliteż proprio Ausu goniąc na oczernienie nieskażytelnego Ja-
13nie Wielm. Pocieia Strażnika WWXLit. Honoru, a podstępną dla Ur. Kompnta knuiąc
14zdradę śmiał y ważył się in Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Septimo Die
15Vigesima Nona Aprilis List do Ur. Kompnta z przyłączonemi do zaniesienia przeciw-
16ko JWielm. Pocieiowi Strażnikowi WWXLit. Manifestu przysłać y aby podług napisanych
17punktow był wyrażony y podany suplikował usilną układnoscią zobligować a w umyslonym ułudzenia
18sposobem do wikłania w Proces od JW. Pocieia Strażnika WWXLit. Ur. Kompntowi
19[reklamant:] być
k. 76 (skan 0078, strona prawa, góra)
1być przyczyną a z tego do znacznego przyprowadzenia Expensu y Trudu być okazyą wczym
2widząc tak znaczną szkodę z przyczyny Wiel. Obżałł. wyniknioną emundando sui inte-
3gram[?] innatam conscientiam a przychylaiąc się we wszystkim ad Assistum[?] Sacro Sanctæ Justitiæ
4tam ratione evictionis Ipsi Compntis a Juridica Jllris Mag. Pocieij supremi Excubiar. M.
5D. Lit. Præfecti prosecutione quam refusione Damnorum ac Litis Expensarum Causa Ma.
6Beszyński ergatorem[?] contra supra nominatum inculpatum iterata de præmissis omnibus
7idem Ipsius Manifestatio vice offerendo hoc totum iure probaturum velle. Jan Bukoiemski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińską formułą końcową. Tłumaczenia: „hac in re” – w tej sprawie; „ex Jussu” – z rozkazu; „proprio Ausu” – z własnej śmiałości (z własnej inicjatywy); „in Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Septimo Die Vigesima Nona Aprilis” – w roku 1767 dnia 29 kwietnia; „emundando sui integram innatam conscientiam” – dla oczyszczenia swego nieskazitelnego, wrodzonego sumienia; „ad Assistum Sacro Sanctæ Justitiæ” – ku pomocy najświętszej sprawiedliwości; „tam ratione evictionis Ipsi Compntis a Juridica … Pocieij supremi Excubiarum Magni Ducatus Lituaniæ Præfecti prosecutione quam refusione Damnorum ac Litis Expensarum” – tak względem ewikcji (obrony) samego komparenta od sądowego popierania (sprawy) przez … Pocieja, strażnika wielkiego litewskiego, jak i zwrotu szkód i kosztów procesu; „iterata de præmissis omnibus … Manifestatio” – ponowiona o wszystko powyższe manifestacja; „vice offerendo hoc totum iure probaturum velle” – oświadczając zarazem, że chce to wszystko prawem udowodnić.
Odczyty niepewne: tytuł Beszyńskiego „Cześn. Pł.” – cześnik płocki (pierwotnie odczytane „Bł.”; rozstrzyga pionowa notka przy akcie 125: „Cześn. Płockiemu Dobr Klucza Berszadzkiego y Pieczarskiego”); „integram[?]”, „Assistum[?]”, „ergatorem[?]” (forma niezrozumiała, może „erga torem[?]”); składnia zdania o liście (k. 75v dół) oddana dosłownie. Por. wcześniejsze manifesty Bukojemskiego, podstolego podlaskiego (akty 119 i n.). Pociej – strażnik wielki litewski (w 1769 r. urząd ten piastował Ludwik Pociej).
Streszczenie
11IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Antoni Jelita Bukojemski, podstoli podlaski, nawiązując do swego manifestu w tej sprawie z roku ubiegłego, skarży się i protestuje przeciw Ignacemu Beszyńskiemu, cześnikowi płockiemu, niegdyś gubernatorowi kluczów berszadzkiego i pieczarskiego. Beszyński – nie wiadomo, czy z rozkazu Sokołowskiego, podstolego latyczowskiego, komisarza dóbr ukraińskich starosty śniatyńskiego (Potockiego – por. akt 125), czy z własnej inicjatywy – dążąc do oczernienia honoru Pocieja, strażnika wielkiego litewskiego, i knując zdradę przeciw komparentowi, 29 IV 1767 przysłał mu list z gotowym manifestem przeciw Pociejowi, nakłaniając go do jego zaniesienia według podanych punktów; wskutek tego komparent został wplątany w proces z Pociejem, ponosząc koszty i trudy. Dla oczyszczenia sumienia ponawia manifest, domagając się od Beszyńskiego obrony (ewikcji) w procesie wytoczonym przez Pocieja oraz zwrotu szkód i kosztów, i deklaruje gotowość udowodnienia tego prawem.
Akt nr 124
Manifest Wojciecha Jagiełłowicza i Stefana Mielszkiewicza, w swoim i towarzyszy imieniu, przeciw Bruszyńskim i Nelickim o wydanie ich w niewolę moskiewską i grabieże dokonane przez wojsko rosyjskie w Wytawie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
16y Tytuń zabrali, Gorzałki naymniey na złł. Pięć wypili y więcey Szkody na złł. Dwie-
17scie naczynili, Żony y Dziatki Mnsow okrutnie bijąc poprzestraszali nareszcie samych
18Ur. Żalących się w niewolą zabrali y przez Dni kilka w niey rigorose trzymali, a tym
19swoim nieprzyzwoitym uczynkiem nieukontentowawszy się ile razy tylko Moskale
20do Wsi za Furażem lub Podwodami przyiadą tyle cię[?] Jchmć Bruszyńscy uczęstowaw-
21szy wprzod dobrze gorzałką Onych po Szlachcie wodzą, z Chałup własnych wypędzaią
22obdzieraią y iescze na życiu godząc kołyow naninieyszych Maantow sprowadzić sam
23JP. Bruszyński oswiadczał się a zatym ninieysi Kompntes zapobiegaiąc takowemu Bezpra-
24wiu powtornie na pko wyż wyrażonym Obżałł. Manifestuią się. Woyciech
25Jagiełłowicz mmd. Stefan Mielszkiewicz mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi wtrętami. Tłumaczenia: „Compntes” – komparenci (stawający); „z Jnstynktu” – z namowy, za podszeptem; „itidem” – również, także; „konfessata” – zeznania; „Sukcessive” – w drodze sukcesji; „rigorose” – surowo; „mmd” – manu mea dixi[?] / manu propria (formuła podpisu); „Mangiery” – drobna moneta turecka (miedziana); „Talarbity” – zapewne „talarbity” (talary bite?); „kołyow”[?] – może „kozaków” lub „Kałmyków”.
Odczyty niepewne: „Liżbowskich[?]” (może Ziębowskich); „Nautuła[?]” – imię arendarza żydowskiego (dwukrotnie); „z sprawcą[?]”, „dobiorszy[?]”, „nigdzie[?]”, „Mnstwo[?] / Mnsow” (Manifestantów?), „ctna[?]”, „podrzanego[?]” (podżarego?), „cię[?]” (może „cię = też”), „Mosiężnik[?]”, „kołyow[?]”; „z Wi-/nicy[?]” – zapewne Winnica (koniec wiersza zakryty pieczęcią archiwum). Dolna część k. 76 częściowo zasłonięta pieczęcią ЦДІАК України.
Akt dotyczy wydarzeń po koliszczyźnie 1768 r. i wkroczeniu wojsk rosyjskich (walki z konfederacją barską). Por. akt 125 (relacja woźnego na proces Bukojemskiego) i wcześniejsze akty o szkodach od wojsk rosyjskich.
Streszczenie
12IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Wojciech Jagiełłowicz i Stefan Mielszkiewicz, w swoim imieniu oraz Kazimierza Mielszkiewicza, Stefana Nosalskiego, Liżbowskich [?], Myślickich i Masiewskich, zaraz po uwolnieniu z niewoli moskiewskiej, w którą dostali się za sprawą obwinionych, protestują przeciw Stanisławowi i Marcjannie Bruszyńskim, Szymonowi i Agnieszce z Bruszyńskich Nelickim oraz Antoniemu (stryjowi) i Jakubowi (synowcowi) Nelickim. Podczas buntów chłopskich 1768 r. arendarz Jagiełłowicza z Wytawy, Żyd Nautuła [?], uciekł, zostawiając w spichlerzu rzeczy i kilka spustów gorzałki; Maryanna Bruszyńska z poddanym Antonem Bohonosem, za wiedzą męża, otworzyła spichlerz kluczem i zabrała gorzałkę i dobytek wartości 200 zł (co potwierdzają świadkowie i zeznania Bohonosa); Bruszyński odmówił satysfakcji, a na upomnienia odpowiadał obelgami. Gdy komparenci objęli części wsi Wytawa, spadłe na nich po Walentym Bruszyńskim, a niesłusznie trzymane przez Stanisława Bruszyńskiego, Neliccy i Bruszyńscy, chcąc je odzyskać, oskarżyli ich przed wojskiem rosyjskim (o konfederację) i sprowadzili 80 koni żołnierzy rosyjskich z Winnicy [?] i Braiłowa. Żołnierze bili mieszkańców, w dworku Jagiełłowicza zabrali suknie, czapki, bieliznę, noże, karabin (3 czerwone złote), konie (m.in. gniadego wartości 15 czerwonych złotych, w zamian dając starego dereszowatego), gotówkę 140 zł w rublach i 5 zł 15 gr w mangierach, potłukli flaszki – szkody co najmniej 500 zł; arendarza zmuszano biciem do dawania Moskalom pieniędzy, wypito gorzałkę; w dworku Mielszkiewiczów zabrano karabin, tabakierkę i in., szkody 200 zł; wreszcie samych komparentów wzięto w niewolę i przez kilka dni surowo trzymano. Bruszyńscy nadal oprowadzają przyjeżdżających po furaż i podwody Moskali po domach szlachty, a Bruszyński grozi sprowadzeniem [kozaków?] na komparentów. Komparenci ponownie się manifestują.
Akt nr 125
Relacja woźnego Józefa Tarnawskiego o doręczeniu pozwu do Trybunału Koronnego Lwowskiego od Jana Antoniego Bukojemskiego Ignacemu Beszyńskiemu, cześnikowi płockiemu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 IV 1769, Winnica (pozew dany we Lwowie 4 IV 1769, doręczony 10 IV 1769)
Karty / skanyk. 76v (skan 0079, strona lewa – dół) – k. 77 (skan 0079, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 76v (skan 0079, strona lewa, dół)
1Rella na TKL. od Urodz. Bukoiemskie-
2go po Wiell. Beszyńskiego
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Dwunastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y przedemną
5tenta Aktora, ktory Aktor przychylaiąc się we wszystkim do Prawa pospolitego
6y Listu W. T. Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Septimo Die vigesima
7nona Aprilis wraz z przyłączonemi punktami do zaniesienia pko JW. Pocieiowi y
8przewielebney Kapitule Kamienec. Manifestu do Ur. Aktora pisanego y obliguią-
9cego niemniey Manifestu hac in re uczynionego Wierz.[?] pozywa o to. Jż wiernosć twoia
10gonięc na zdradliwie Urodz. Aktora ukrzywdzenie y do znacznych szkod y kosztow przy-
11prowadzenie, własnym domysłem swoim napisawszy listy y inkludowawszy punkta
12do zaniesienia Manifestu na przykrzoną Ustnay Listowną obliguiąc przymusiłeś, przeco
13do niewinnego processu y znacznych Expensow Trudow Ur. Aktora przyprowadziłeś, więc
14iako Causa tui Ur. Aktor iest zapozwany od JW. Ludwika Pocieia Strażnika WWXięz.
15Lit. tak wiernosć twoie pro evictione ab Jllustri Mci Pocij Excubiar. Magni Ducatus
16Lit. Juridica prosecutione ac inpetitione tum refusione damnorum ac litis Expensarum per
17Ipsum Actorem Causa tui erogatarum nihil ominus pro pœnis superte Jnvadandis[?] tam
18ratione Literis missibilibus una cum adiunctis punctis Ipsum Actorem seductionis ac in-
19debite Jpsis Jnvolutionis pro qualitate facti super te decerni Statui et Sententiari pro
20quo termino ita ris[?] sisitaque[?] parilit. terminum attentaturus et ad præmissa omnia iudi-
21aliter responsurus. Datt. Leopoli Die Quarta Aprilis Millesimo Septingentesimo
22Sexagesimo Nono Anno de quo præsens eiusque Mis Rella Mis qui supra igna-
23rus scribendi crucem Sanctam posuit. Józef Tarnawski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski i łacina. Nagłówek „Rella na TKL.” = relacja (woźnego) na Trybunał Koronny Lwowski. Tłumaczenia (łac.): „de Tenore tali” – takiej treści; „Causa tui” – z twojej przyczyny; „pro evictione ab Illustri Magnifici Pocij Excubiarum Magni Ducatus Lituaniæ … Juridica prosecutione ac impetitione” – o ewikcję (obronę) od sądowego popierania i pozywania przez Jaśnie Wielmożnego Pocieja, strażnika Wielkiego Księstwa Litewskiego; „tum refusione damnorum ac litis Expensarum per Ipsum Actorem Causa tui erogatarum” – a także o zwrot szkód i kosztów procesu poniesionych przez samego powoda z twojej przyczyny; „nihilominus pro pœnis super te [inwadowania?]” – a niemniej o kary na ciebie [wskazane]; „ratione Literis missibilibus una cum adiunctis punctis Ipsum Actorem seductionis ac indebite Ipsis Involutionis pro qualitate facti super te decerni, statui et sententiari” – z powodu listami posyłanymi wraz z dołączonymi punktami uwiedzenia powoda i bezprawnego wplątania go (w proces), aby według okoliczności czynu na ciebie uznano, postanowiono i wyrokowano; „pro quo termino … terminum attentaturus et ad præmissa omnia iudicialiter responsurus” – na który termin [stawisz się] … termin popierać będziesz i na wszystko powyższe sądownie odpowiesz; „Datum Leopoli Die Quarta Aprilis 1769” – dan we Lwowie dnia 4 kwietnia 1769; „Anno de quo præsens eiusque Mis Rella Mis qui supra ignarus scribendi crucem Sanctam posuit” – roku, o którym niniejsza jego relacja; ten, który wyżej (woźny), nie umiejąc pisać, położył znak krzyża świętego.
Odczyty niepewne: „wieney[?]” (może „wierney”), „Trybał.[?]”, „Kiszczowca[?]” (nazwa wsi z dworem Beszyńskiego; może Kiszczowiec / Kiszczówka), „pozwany[?] … przypadaiący[?]”, „Wierz.[?]”, „Jnvadandis[?]”, „ita ris[?] sisitaque[?]”. Wstawki międzywierszowe: „przeszłemu Ekonomowi pozwanemu” (nad wierszem) oraz pionowa notka na lewym marginesie z odsyłaczem: „Cześn. Płockiemu Dobr Klucza Berszadzkiego y Pieczarskiego” – rozstrzyga tytuł Beszyńskiego (cześnik płocki; por. akt 123). Delator (Bukojemski) występuje tu jako plenipotent dóbr ukraińskich Potockiego, starosty śniatyńskiego.
Streszczenie
12IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województw bracławskiego i innych Józef Tarnawski zeznał, że 10 IV 1769 zaniósł do wsi Kiszczowca [?] i złożył we dworze Ignacego Beszyńskiego, cześnika płockiego, byłego ekonoma dóbr klucza berszadzkiego i pieczarskiego, pozew królewski (Stanisław August) do Trybunału Koronnego Lwowskiego, wydany we Lwowie 4 IV 1769 na instancję instygatora sądowego i jego delatora Jana Antoniego Jelity Bukojemskiego, plenipotenta dóbr ukraińskich Potockiego, starosty śniatyńskiego. Bukojemski pozywa Beszyńskiego o to, że ten listem z 29 IV 1767 z dołączonymi punktami nakłonił go do zaniesienia manifestu przeciw Ludwikowi Pociejowi, strażnikowi wielkiemu litewskiemu, i kapitule kamienieckiej, wskutek czego Bukojemski został przez Pocieja zapozwany i poniósł koszty; żąda od Beszyńskiego obrony (ewikcji) w tym procesie, zwrotu szkód i kosztów oraz ukarania za uwiedzenie i wplątanie w proces. Woźny, nie umiejąc pisać, położył krzyżyk. Por. akt 123.
Akt nr 126
Manifest Jana Bala Miedźwieckiego, stolnika mścisławskiego, przeciw Ludwikowi Pociejowi, strażnikowi wielkiemu litewskiemu, Dulskiemu, stolnikowi sochaczewskiemu, i Antoniemu Skolskiemu, palestrantowi grodu kamienieckiego, o zarzuty w sprawie protokołu ukrytego przed wojskiem
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 77 (skan 0079, strona prawa – dół) – k. 77v (skan 0080, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 77 (skan 0079, strona prawa, dół)
1Maa Urodz. Jana Bala Miedźwieckiego pko
2JW. Pocieiowi Strażn. WWXięz. Lit. y Jnnym
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Dwunastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnc. y przedemną Onufrym
6Moskwickim Namiesnikiem Burgrabstwa Grodz. Winnc. Compns pter W. Jmć
7Pan Jan Bal Miedźwiecki Sto. Mścisł. subveniendo Jndemnitati Substantiæ ac hono-
8ris sui solennie pko JW. Ludwikowi Pocieiowi Strażnikowi WWXLit. W.
9Dulskiemu Stolnikowi Sochacz. Ur. Antoniemu Skolskiemu Palestrantowi Grodu
10Kamien. y Jnnym przychylaiąc się do dawnieyszey Videndy a suffragando defectus po-
11przednieyszego Manifestu swego skarży y Manifestuie się o to. Jż W. Komparent za
12przybyciem Ur. Skolskiego maiąc powierzony sobie Protokuł do Suscepty y u-
13miiąc[?] w pilnosci y ostrożnosci Ale pod ten czas nieszczęśliwy w praktykowa-
14nych ninie[?] w iednym Grodzie przypadkach y szkodach gdy Ur. Skolski razem po[...][?]
15z tym z Dekretu terminu zey Akta wywiezione eliminationem Jnsertionum extra
16omnem nexum legis pretenduiąc pozyskać niemogły gdy tenże W. Komparent
17[reklamant:] unikaiąc
k. 77v (skan 0080, strona lewa, góra)
1unikaiąc szkody w Aktach za powzięciem wiadomosci o przyiściu Woyska iako-
2wegoś z Protokułem schronić się musiał, y JWiel. Wiel. Obżałł. zadaiąc kondykt z stro-
3ny ktorego ullatenus dowieść niebędą mogli osobę Susceptanta y Ziemianina ob-
4winiać oczerniać termino mere vexatorio pociągać do Expens wprowadzać usi-
5łuią. Dlaczego ninieyszy Kompns de læso honore et obiectis iure agere cum
6Obiicientibus declarans teraz de præmissis queritur et Manifestatur. Jan Bal Miedźwiecki
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „subveniendo Jndemnitati Substantiæ ac honoris sui” – dla zabezpieczenia nienaruszalności swego majątku i honoru; „Videnda” – akt do wglądu, wcześniejszy wpis (manifest); „suffragando defectus poprzednieyszego Manifestu” – dla uzupełnienia braków poprzedniego manifestu; „Suscepta” – przyjmowanie wpisów do akt (susceptant – urzędnik przyjmujący akta); „eliminationem Jnsertionum extra omnem nexum legis” – wyrugowanie (usunięcie) wpisów poza wszelkim związkiem z prawem; „ullatenus” – w żaden sposób; „termino mere vexatorio” – terminem czysto szykanującym; „de læso honore et obiectis iure agere cum Obiicientibus declarans … queritur et Manifestatur” – oświadczając, że o naruszony honor i zarzuty będzie dochodził prawem z zarzucającymi, … skarży się i manifestuje.
Odczyty niepewne: „umiiąc[?]”, „ninie[?]”, „razem po[...][?]” (koniec wiersza nieczytelny); zdanie o protokole i dekrecie oddane dosłownie, sens: komparent, mając powierzony protokół (księgę wpisów) do suscepty, podczas „nieszczęśliwych przypadków” w grodzie musiał ukryć się z protokołem przed nadchodzącym wojskiem, a obwinieni zarzucają mu (w kondykcie) czyny, których nie mogą udowodnić. Tytuł „Sto. Mścisł.” – stolnik mścisławski (por. akty 41–120). Pociej – Ludwik, strażnik wielki litewski (por. akty 123, 125).
Streszczenie
12IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Bal Miedźwiecki, stolnik mścisławski, w obronie majątku i honoru, nawiązując do wcześniejszego wpisu i uzupełniając swój poprzedni manifest, protestuje przeciw Ludwikowi Pociejowi, strażnikowi wielkiemu litewskiemu, Dulskiemu, stolnikowi sochaczewskiemu, Antoniemu Skolskiemu, palestrantowi grodu kamienieckiego, i innym. Miedźwiecki, któremu po przybyciu Skolskiego powierzono protokół (księgę) do suscepty i który strzegł go pilnie, w czasie nieszczęśliwych wypadków w grodzie, chroniąc akta przed szkodą, musiał na wieść o nadejściu wojska ukryć się z protokołem; obwinieni zaś, wysuwając w kondykcie zarzuty, których nie mogą udowodnić, oczerniają go jako susceptanta i ziemianina i szykanującymi terminami narażają na koszty. Komparent zapowiada dochodzenie prawem o naruszony honor i manifestuje się.
Akt nr 127
Manifest Michała Jaworskiego imieniem Heleny z Sokulskich Lubkowskiej, wdowy po Janie Lubkowskim, przeciw Józefowi Przezdzieckiemu, podkanclerzemu litewskiemu, dziedzicowi klucza dziunkowskiego, jego komisarzowi Komorowskiemu, gubernatorowi Pieńkowskiemu i innym o gwałtowne wygnanie z Dołoteckiego i zabór majątku; z relacją woźnego Walentego Szasłowskiego [?] o areszcie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 IV 1769, Winnica (areszt 16 III 1769, Dziunków)
35wychowańca, y wszystkie rzeczy Urodz. Affektantki a zas UUr. Komorow-
36skiego y Pieńkowskiego Gubernatła Dziunk. y Woyta tameczne(go) y całey Grom[ady]
37[reklamant:] Dzyliński[?]
k. 78v (skan 0081, strona lewa, góra)
1aresztował y przypowiedział[?], ktory Areszt tak Ur. Pieńkowski na pomie-
2nioną ^[Szlachtę] Chłopow y rzeczy wszystkie iako Woyt z całą Gromadą na Urodz.
3Komorowskiego Pieńkowskiego Gubernatła Jmieniem JW. P. WXLit. Pana
4swego benevole przyięli w czym tenże Woźny też Strona Szlachty sobie przy-
5domną oswiadczywszy się z tamtąd odiechał y tu ad Acta przybywszy prze-
6demną Urzędem prawdziwego Aresztu swego uczynił y zeznał Rella de qua
7præsens Mis Rella Mis ignarus Litterarum Crucem Sanctam posuit.
8Walenty Szasłowski[?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „ad eunde Acta præsentia” – do tychże akt niniejszych; „hisce coram Actis” – przed niniejszymi aktami; „sive alterius nominis” – albo innego imienia; „Quorumvis nominum” – jakichkolwiek imion; „Gracyaliści” – gracjaliści (mieszkańcy dóbr na łasce dziedzica, bez czynszu); „licencyował” – pozwolił; „Moderni Kompntis Pryncypał.” – obecnego komparenta pryncypałka (mocodawczyni); „iterata contra Easdem Personas … de præmissis Manifestatur et protestatur vice” – ponownie przeciw tymże osobom … o wszystko powyższe manifestuje się i protestuje po raz [drugi]; „in vim suæ veræ ac fideli Rellnis palam publice libereque recognovit” – na mocy swojej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał; „Ex maioris Evidentiorisque Testimonij Gratia ad hunc Actum sibi adhibitos” – dla większego i oczywistszego świadectwa do tej czynności przybranych; „benevole” – dobrowolnie; „ignarus Litterarum Crucem Sanctam posuit” – nie znając pisma, położył znak krzyża świętego.
Odczyty niepewne: imię Przezdzieckiego „Jozefowi sive alterius nominis” (w 1769 podkanclerzym litewskim był Antoni Przezdziecki – stąd zapewne formuła „sive alterius nominis”); „sustym[?]”, „wroscziowszy[?]”, „Ultro[?]”, „prosit[?]”, „ialowi[?]”, „przykim[?]”, „nattło Jnculp.” (zapewne „nominatim Jnculpatas”), „Leszka[?] Jwana Dworkowych”, „Podwieżonego[?]”, „przypowiedział[?]”; nazwisko woźnego „Szasłowski[?]” (może Szastowski; por. akt 130); kustosz na k. 78 „Dzyliński[?]” niezgodny z początkiem k. 78v. Wieś „Dołoteckie” (Dołotecko) – dobra klucza dziunkowskiego. Kwota szkód 1500 zł (zboże) i łącznie 4700 zł.
Streszczenie
12IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Michał Jaworski w imieniu Heleny z Sokulskich Lubkowskiej, wdowy po Janie Lubkowskim, manifestuje się przeciw Józefowi [? – Antoniemu] Przezdzieckiemu, podkanclerzemu litewskiemu, dziedzicowi klucza dziunkowskiego, jego komisarzowi Komorowskiemu, gubernatorowi dziunkowskiemu Pieńkowskiemu, Dziunkowskiemu, Radziszewskim, Izdebskiemu, Laskowskiemu, Daniewiczowi, Świderskiemu (namiestnikowi dołoteckiemu), braciom Michałowi i Grzegorzowi Jasyłkowskim, arendarzowi Mordkowi i innym. Komorowski, za namową Pieńkowskiego, bez przyczyny i bez woli podkanclerzego odebrał Janowi Lubkowskiemu funkcję rotmistrzowską i wygnał go z Dołoteckiego; ciężko chorego kazał gwałtem włożyć na wóz i pod strażą wywieźć do Dowhalówki, za radą Radziszewskich, wskutek czego Lubkowski wkrótce zmarł. Następnie obwinieni zabrali złożone w Dołoteckim zboże w snopach (wart. 1500 zł), nie dopuszczali do doglądania bydła, które zimą wymarło z głodu; gdy wdowa, ogołocona, chciała z dziećmi uchodzić przed grasującymi po Ukrainie hajdamakami, kazali szlachcie i chłopom dołoteckim zastąpić jej drogę, wyprzęgli woły, zabrali bydło i rzeczy, syna jej pobili kijami, a ją samą kazali wyrzucić ze dworu i wygnać kozakom; mimo próśb jej braci i interwencji listownej nie zwracają zabranych rzeczy. Szkody 4700 zł. Woźny generalny Walenty Szasłowski [?], ze szlachtą Piotrem Zatwardnickim i Michałem Lipińskim, zeznał, że 16 III 1769 w zamku w Dziunkowie u Pieńkowskiego ogłosił areszt na wymienionych szlachciców, gracjalistów, arendarza i poddanych (Leszko [?], Iwan Dworkowie, Denys Parok – szewc, Jusko – pastuch, Daćko Samorocki, Jędrzej – wychowaniec) oraz na wszystkie rzeczy Lubkowskiej, który Pieńkowski i wójt z gromadą w imieniu podkanclerzego przyjęli. Woźny niepiśmienny położył krzyżyk.
Akt nr 128
Manifest Jana Jedleckiego, instygatora grodzkiego winnickiego, imieniem księcia Janusza Tomasza Świętopełka Czetwertyńskiego, podkomorzego JKMci, przeciw Bazylemu Linkiewiczowi, cześnikowi mozyrskiemu, arendarzowi wsi Lipówka, o przekroczenie kontraktu arendownego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 78v (skan 0081, strona lewa) – k. 79 (skan 0081, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 78v (skan 0081, strona lewa)
1Maa nne JOX. Jmci Janusza Czetwer-
2tyńskiego P. K. M.[?] pko W. Linkiewiczowi
3Cześnikowi Mozyrskiemu
4Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Aprilis Dwunastego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y przede-
12dzenia y dla rozeyścia się z uciemiężenia Poddaństwa y Arędarzow odrażenia
13niebył pko temuż wyż wyrażonemu Obżałł. o postępowanie w Dobrach prze-
14rzeczonych nad obowiązki kontraktu niemniey w pilnosci iż gotow był z pa-
15Possessyi wrocić powtornie iakowy uroczyściey Zostawiwszy gdyby tego potrze-
16ba była wolnosci tego Manifestu poprawienia swiadczy y Manifes-
17tuie się. Jan Jedlecki Jnsgr. Grz. Winnc. mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „JOX.” – Jaśnie Oświecony Książę; „Arędowna Possessya” – dzierżawa arendowna; „Jmpartowane do skarbu” – wniesione (zapłacone) do skarbu; „obliwidować się” – zapewne „obliczyć się / zlikwidować” (rozliczyć się); „exekwuiąc” – egzekwując, ściągając.
Odczyty niepewne: tytuł Czetwertyńskiego „Podkomorz. JKMci” – podkomorzy Jego Królewskiej Mości (por. akt 129, gdzie ten sam tytuł nosi Kajetan Czetwertyński); skrót w nagłówku marginalnym „P. K. M.[?]” niewyraźny; tytulatura „na Nowey Czetwertni Komargrodzie Borowicach[?] Sechach[?] y Kijowcu[?]”; „nieznaiąc[?]”, „z Wilkom[?] spuszczonemi[?] Lasow”, „przez kotę[?] … przez Mełnie[?]”, „obliwidować[?]”, „niepomiosł[?]”, „z pa-/Possessyi” (składnia oryginału, zapewne „z possessyi”). Klucz komargrodzki – Komargród na Podolu (pow. winnicki / bracławskie pogranicze).
Streszczenie
12IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Jedlecki, instygator grodzki winnicki, w imieniu księcia Janusza Tomasza Świętopełka Czetwertyńskiego, podkomorzego JKMci, pana na Nowej Czetwertni, Komargrodzie i in., manifestuje się przeciw Bazylemu Linkiewiczowi, cześnikowi mozyrskiemu. Książę wypuścił mu w trzyletnią arendę dziedziczną wieś Lipówkę w kluczu komargrodzkim; Linkiewicz jednak, wbrew kontraktowi i zwyczajowi krajowemu, obciąża poddanych niezwyczajnymi powinnościami, zmuszając ich do rozchodzenia się, pędzi gorzałkę wbrew zakazowi, każe tłuc proso, więzi arendarzy karczemnych i wymusza od nich datki, przez co upadnie dochód z arendy karczemnej. Książę proponował ugodę: zwrot pieniędzy wniesionych za dwa niewytrzymane lata dzierżawy i rozliczenie za rok wytrzymany, czego Linkiewicz nie przyjął. Komparent protestuje o postępowanie ponad kontrakt, oświadcza gotowość zwrotu pieniędzy i zastrzega prawo poprawienia manifestu.
Akt nr 129
Manifest Marcina Karczewskiego imieniem Andrzeja Żułtowskiego, łowczego kruszwickiego, zastawnego posesora Iliaszówki, przeciw książętom Włodzimierzowi i Anieli Czetwertyńskim, starostom woronowickim, oraz ich synowi Kajetanowi, podkomorzemu JKMci, o gwałtowne odebranie Iliaszówki
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data13 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 79 (skan 0081, strona prawa – dół) – k. 79v (skan 0082, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 79 (skan 0081, strona prawa, dół)
1Maa nne Wiel. Żułtowskiego Łow. Krusz.
2pko JJOOXX Czetwertyńskim
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Trzynastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y przedem-
13skim manifestuie się o to. Jż JOOXX Czetwertyńscy wziowszy Summy Dwadzie-
14scia Tysięcy złł. Poll. na Dobra od W. Andrzeia Żułtowskiego Łow. Krusz.
15Prowizyi za Lat kilka od tey że Summy niezapłacili, tandem gdy wieś swoią na-
16zwaną Jliaszuwkę tu w Wwie y Powiecie Bracł. leżącą w pomienioney Sum-
17mie modo obligatorio temuż W. Żułtowskiemu puscili y Possessyą onemuż
18rożnemi swoiemi tranzakcyami stwierdzili, w ktorą wszedłszy Possessyą w Jli-
19aszuwkę niemał przez Rok trzymał, Possessyą wysiedział, aż JOOXX Czetwer-
20[reklamant:] tyńscy
k. 79v (skan 0082, strona lewa, góra)
1Czetwertyńscy Roku teraznieyszego in Martio tęż wieś Jliaszuwkę przez Ludzi
2subordynowanych y nasłanych violenter odebrali y z niey Wiel. Żułtowskiego
3y Dyspozytora iego gwałtownie wygnali y wypędzili z Dworku y Possessyi Poddań-
4stwo y Posłuszeństwo odebrali Prowenta wszelkie zabrali y wiolencyi rożnych nacz-
5ynili, zaczym ninieyszy Manifestans Nne quo supra pko tymże JOOXX. Czetwertyń-
6skim iterato o gwałtowne odebranie Dobr Jliaszuwki y uczynienie Expulsyi
7z niey, zabranie Prowentow, naczynienie wiolencyi Manifestuie się. Marcin Karczewski
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „ex speciali commisso” – ze szczególnego zlecenia; „cuius Subveniendo Jntegritati Substantiæ Summarum ac provisionum tum Bonorum obligatorum” – dla zabezpieczenia nienaruszalności jego majątku, sum i prowizji oraz dóbr zastawionych; „modo obligatorio” – tytułem zastawu; „violenter” – gwałtem; „Nne quo supra” – imieniem jak wyżej; „iterato” – ponownie; „Expulsya” – wygnanie z posiadania.
Odczyty niepewne: „z Czerwińskich[?]” – nazwisko rodowe Anieli Czetwertyńskiej; „Stom Woronowskim[?]” – starostom woronowickim (por. akt 130: „JX. Jmć Czetwertyńskiego Sty Woron.”). „Podkomorzemu JKMci” – podkomorzy Jego Królewskiej Mości. Por. akt 128 (Janusz Tomasz Czetwertyński). Iliaszówka – wieś w województwie i powiecie bracławskim.
Streszczenie
13IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Marcin Karczewski w imieniu Andrzeja Żułtowskiego, łowczego kruszwickiego, zastawnego posesora Iliaszówki, manifestuje się przeciw książętom Włodzimierzowi i Anieli z Czerwińskich [?] Czetwertyńskim, starostom woronowickim [?], oraz ich synowi Kajetanowi, podkomorzemu JKMci. Czetwertyńscy wzięli od Żułtowskiego 20 000 zł na swe dobra, przez kilka lat nie płacili od tej sumy prowizji, wreszcie puścili mu w zastaw za tę sumę wieś Iliaszówkę w województwie i powiecie bracławskim, co potwierdzili różnymi tranzakcjami; Żułtowski trzymał ją blisko rok, lecz w marcu 1769 Czetwertyńscy przez nasłanych ludzi odebrali ją gwałtem, wygnali Żułtowskiego i jego dyspozytora z dworku, odebrali posłuszeństwo poddanych i zabrali wszystkie prowenta. Komparent ponownie protestuje o gwałtowne odebranie dóbr, wygnanie, zabór prowentów i przemoc.
Akt nr 130
Relacja woźnego Walentego Szasłowskiego [?] o areszcie w Kośnicy (dobra księcia Czetwertyńskiego, starosty woronowickiego) na szlachtę i poddanych – wiolatorów, z ramienia Teodora Potockiego, starosty smoleńskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data13 IV 1769, Winnica (areszt 5 IV 1769, Kośnica)
Karty / skanyk. 79v (skan 0082, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 79v (skan 0082, strona lewa)
1Arest w Kosnicy Szlachty y Jnnych Wi-
2olatorow ex parte JW. Potockiego S. S.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Trzynastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y przedemną
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Wiolatorowie” – gwałciciele (sprawcy gwałtów); „ex parte” – ze strony, na rzecz; „w grzywnach przypowiedział” – zapowiedział (ogłosił) areszt pod groźbą grzywien; „benevole” – dobrowolnie; „submittował się” – poddał się (zobowiązał); „ad Acta præsentia” – do niniejszych akt; „ignarus Literarum Crucem Sanctam posuit” – nie znając pisma, położył znak krzyża świętego.
Odczyty niepewne: „Przewerskiego[?]”, „Bazylana[?]”, „Tymoszczuka[?]” (rkp. „Tymoniuka”?), „z Kawczyny[?]” (dwukrotnie; nazwa przysiółka lub przydomek), „Sopilnikowego[?]”, „Drupinczuka[?]”, „Buhałuka[?]”, „Łupę[?]”, „Antonowskiego[?]” (wójt – może wsi Antonówka). Nazwisko woźnego czytane „Szasłowski” (por. akt 127, gdzie ten sam woźny). Teodor Potocki, starosta smoleński – zapewne powód w sprawie o gwałty dokonane przez ludzi z Kośnicy.
Streszczenie
13IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa podolskiego i innych Walenty Szasłowski [?] zeznał, że 5 IV 1769 na żądanie Teodora Potockiego, starosty smoleńskiego, ze szlachtą Jerzym Przewerskim [?] i Mikołajem Marszyckim, był we wsi Kośnica w województwie bracławskim, powiecie winnickim, dziedzicznej księcia Czetwertyńskiego, starosty woronowickiego, gdzie u Jurkowskiego, komisarza dóbr księcia, ogłosił areszt pod grzywnami na namiestnika Rybickiego i innych szlachciców znanych Jurkowskiemu z imion, a także na poddanych: Iwana Grzebennika, Matwieja syna Czubatego, dziada Wojtka Winnika, Iwana Rudyka, Fedka Bazylana [?], Iwana i Łukiana Mukaniuków, Iwana Rybaka, Jakowa Tymoszczuka [?], Klima i Wasyla oraz Romana z Kawczyny [?], Mikołę Sopilnikowego [?], Iwana Swarniuka, Iwana Drupinczuka [?], Josypa Słobodzianika, Jędrzeja Buhałuka [?], Maksyma Łupę [?] i wójta Antonowskiego [?]. Jurkowski w imieniu księcia przyjął areszt i zobowiązał się stawić do rozprawy prawnej. Woźny niepiśmienny położył krzyżyk.
Akt nr 131
Manifest ks. Jakuba Wolskiego, parocha cerkwi winnickiej Opieki (Pokrowy) Matki Bożej, przeciw ks. Grzegorzowi Mokrzyckiemu, byłemu oficjałowi metropolitalnemu bracławskiemu i kijowskiemu, przełożonemu cerkwi radomyskiej, o zawłaszczenie domu plebańskiego i alienację gruntów cerkiewnych
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data13 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 79v (skan 0082, strona lewa – dół) – k. 80 (skan 0082, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 79v (skan 0082, strona lewa, dół)
1Maa przewielebnego w Bogu JXiędza
2Wolskiego pko WXiędzu Mokrzyckiemu
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Trzynastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y przedemną
25krzywdzić odważył się y usiłował o co więc krzywdy y Jnne stąd po-
26chodzące pretensye quam solennissime iteratis Queritur et Protes-
27tatur vicibus. Xiądz Jakub Wolski Paroch Pokrow. Winnc. mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „et Super non alienatione onych … zaprzysiężonych” – a także co do zaprzysiężonej przy instalacji nie-alienacji (niezbywania) tychże (gruntów); „reassumuiąc się” – wznawiając, nawiązując; „ad præsens vero” – obecnie zaś; „contraventor” – sprzeciwiający się, naruszyciel (przepisów); „Moderni Manifestantis” – obecnego manifestanta; „quam solennissime iteratis Queritur et Protestatur vicibus” – jak najuroczyściej, po wielokroć ponowionych, skarży się i protestuje. Cerkiew „pod tytułem Protekcyi Matki Bożey” = cerkiew Pokrowy (Opieki) Matki Bożej w Winnicy (stąd „Paroch Pokrow.”).
Odczyty niepewne: „wy-/zbez płatnego” (zapewne „wygodę z bezpłatnego”); „na posesy-/ynym Grancie” (składnia niejasna, może „na possessyinym gruncie” – na gruncie posesyjnym); „uyciem” (użyciem); „Romanowi z Wyhowa Wyhoskiemu” – Roman Wyhowski (z Wyhowa), wcześniej oficjał metropolitalny bracławski, obecnie archidiakon katedralny włodzimierski. Data wcześniejszej protestacji: 7 V 1766.
Streszczenie
13IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, ks. Jakub Wolski, paroch winnickiej cerkwi Opieki (Pokrowy) Matki Bożej, w obronie praw i poświęconych gruntów swej cerkwi, których nieobzbywania przysięgał przy instalacji, nawiązując do swej protestacji z 7 V 1766 przeciw ks. Romanowi z Wyhowa Wyhowskiemu (dawniej oficjałowi metropolitalnemu bracławskiemu, obecnie archidiakonowi katedralnemu włodzimierskiemu), protestuje przeciw ks. Grzegorzowi Mokrzyckiemu, dawniej oficjałowi metropolitalnemu bracławskiemu, potem kijowskiemu, obecnie przełożonemu cerkwi radomyskiej. Mokrzycki, sprawując urząd oficjała bracławskiego, korzystał bezpłatnie z domu plebańskiego tej cerkwi, który z prawa instytucji należy do manifestanta, a nadto – idąc w ślady swego poprzednika – puszczał ów dom różnym osobom do zamieszkania wraz z gruntem pod zabudowę i czerpał z niego pożytki, narażając cerkiew na alienację poświęconego gruntu. Wolski uroczyście protestuje o te krzywdy.
Akt nr 132
Manifest Onufrego Moskwickiego i Onufrego Czajkowskiego, ziemian i palestrantów województwa bracławskiego, przeciw Ludwikowi Pociejowi, strażnikowi wielkiemu litewskiemu, Dulskiej, stolnikowej sochaczewskiej, i Antoniemu Skolskiemu, palestrantowi grodu kamienieckiego, o pozwy do Trybunału Koronnego Lwowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data13 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 80 (skan 0082, strona prawa – dół) – k. 80v (skan 0083, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 80 (skan 0082, strona prawa, dół)
1Maa Wiel. Moskwickiego y Czaykowskie-
2go P. G. W.[?] pko JW. Pocieiowi y Jnnem
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Trzynastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y przede-
6mną Janem Jerzskim[?] Subdelegatem do tego Aktu uproszonym Compntes
7pter Urodz. Jchmć PP. Onufry Moskwicki y Onufry Czaykowski Ziemia-
8nie y Palestra WWa Bracł. iak prędko odebrali z Zapozwania od JW. Po-
9cieia Strażnika WWXLit. y W. Dulskiey Sto. Sochacz. takowąż na pko
10[reklamant:] Jasnie W.
k. 80v (skan 0083, strona lewa, góra)
1JW. Ludwikowi Pocieiowi Strażnikowi WWXLit. y W. Dulskiey niemniey Urod.
2Skolskiemu Palestrantowi Grodu Kamien. Plenipotentowi tychże żalą y Manifestu-
3ią się w takowy sposob. Jż Jchmć Obżałł. et Specialiter Ur. Skolski niemaiąc żadney
5kowoś Kapcyą[?] przybywszy ad Acta Castr. Vinnc. y Urodz. Manifestow zobligowawszy
6przytomnych Kompntom iuż w nieszczęśliwym czasie na ochronie Życia w Kraiu
7tuteyszym codziennie zbieraiących się praktykowane zgromadzonych sposobem
8przyiazni sprowadziwszy iuż po upadłym Terminie y wywiezionych Aktach
9niektorych do Kancellaryi Grz. Winnc. uprosił gdzie nietylko Protokuł ale y sa-
10mego W. Namiesnika Grz. Winnc. niezastali, sami dla rapłowego[?] iakowegoś
11nieznaiomego Woyska y rozruchu rozbieżyć się musieli. A zatym iako in tam
12nata Conscientia W. Jmć Pana Miedźwieckiego pro tunc Namiesnika Grz. Winnc.
13postrzegaiąc całosci honoru niemniey swego ostrzegaiąc bespieczeństwa a sami
14ile w teraznieyszym nieszczęsliwym czasie y niebespieczeństwie Życia w Kraiu
15tuteyszym Ukrainskim iuż iuż zbliżaiącym się chroniąc życie osobiscie com-
16parere Przeswietn. Trybunał. Korony Lwow. dla bez trudnego przeiazdu niemo-
17gąc osobliwie dla zbliżaiącego się hultaystwa disparere y rozieżdżać się przymusze-
18ni. Przeto his obstantibus rationibus iako ullatenus stanąć niemogący na pko
19wyż wyrażonym Obżałł. osobliwie Urodz. Skolskiemu o niesłuszne dla iedyne-
20go wsparcia Jnteresow Pryncypałow swoich ninieyszych Manifestantow za-
21pozwanie y w Proces Jnwolwowanie tudzież in diligentia suie[?] że dla wyż wyrażo-
22nych przyczyn chcąc być Prawu posłusznemi zieżdżać do Lwowa niemogą
23y powtornie Manifestuiąc się Salvam viam Agendi cum vexatoria expor-
24tuiącym termina rezoluiąc y zostawuiąc. Onufry Moskwicki mp. Onu-
25fry Czaykowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „ad Acta Castrensia Vinnicensia” – do akt grodu winnickiego; „in tam nata Conscientia” – w tak powstałym (zrodzonym) sumieniu, tj. będąc świadkiem; „pro tunc” – ówczesnego, wówczas; „comparere” – stawić się; „disparere” – rozejść się, zniknąć; „his obstantibus rationibus” – wobec tych przeszkód (powodów); „ullatenus” – w żaden sposób; „Jnwolwowanie” – wplątanie (w proces); „Salvam viam Agendi cum vexatoria exportuiącym termina rezoluiąc y zostawuiąc” – zastrzegając sobie wolną drogę dochodzenia (prawa) przeciw tym, którzy wynoszą (wyprowadzają) szykanujące terminy.
Odczyty niepewne: w nagłówku marginalnym skrót tytułu „P. G. W.[?]” (palestrantów grodu winnickiego?); nazwisko subdelegata „Jerzskim[?]”; „Kapcyą[?]” (kaptacją? – wyłudzenie); „rapłowego[?]” (nagłego?); „suie[?]”. Akt dotyczy tej samej sprawy co akt 126 (Miedźwiecki – protokół grodzki ukryty przed wojskiem). W tym akcie sam namiestnik burgrabstwa Onufry Moskwicki występuje jako komparent – stąd wpis przed subdelegatem. Ludwik Pociej, strażnik wielki litewski (por. akty 123, 125, 126); „W. Dulska, stolnikowa sochaczewska” – w akcie 126 „W. Dulski, stolnik sochaczewski”.
Streszczenie
13IV 1769 przed aktami grodu winnickiego i Janem Jerzskim [?], subdelegatem uproszonym do tego aktu, Onufry Moskwicki i Onufry Czajkowski, ziemianie i palestranci województwa bracławskiego, po otrzymaniu pozwu od Ludwika Pocieja, strażnika wielkiego litewskiego, i Dulskiej, stolnikowej sochaczewskiej, manifestują się przeciw nim oraz ich plenipotentowi Antoniemu Skolskiemu, palestrantowi grodu kamienieckiego. Skolski, bez żadnej podstawy do manifestów, przybył do akt grodu winnickiego i nakłonił obecnych (komparentów, którzy w nieszczęsnym czasie gromadzili się dla ratowania życia), by udali się z nim do kancelarii grodzkiej już po upadłym terminie i po wywiezieniu części akt; nie zastali tam ani protokołu, ani namiestnika, a z powodu nagłego nadejścia nieznanego wojska i rozruchu musieli się rozbiec. Świadkami tego byli oni i ówczesny namiestnik Miedźwiecki. Ponieważ wobec niebezpieczeństwa i zbliżających się hultajów nie mogą stawić się w Trybunale Koronnym we Lwowie, protestują przeciw niesłusznemu pozwaniu i wplątaniu w proces, a także zastrzegają drogę prawną przeciw tym, którzy wynoszą szykanujące terminy.
Akt nr 133
Manifest Józefa Bartłomieja Benedykta i Honoraty z Witkowskich Kwaśniewskich, skarbnikostwa gostyńskich, oraz jej matki Marcjanny z Juszkowskich Czyżewskiej i braci, przeciw Pawłowi Gutowskiemu i Stanisławowi Worcellowi, sędziemu ziemskiemu halickiemu, o sukcesję po Łukaszu Juszkowskim (części wsi Sabarówka)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 80v (skan 0083, strona lewa – dół) – k. 81 (skan 0083, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 80v (skan 0083, strona lewa, dół)
1Maa WW. Kwasniewskich y Jnne
2pko W. Gutowskiemu y Jnnym
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Czternastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnc.
6y przedemną Onufrym Moskwickim Namiesnikiem pro tunc
7Burgrabstwa Grodzkiem Winnc. Osobiscie stanowszy WW. Jchmć PP.
8Józef Bartłomiey Benedykt troyga Jmion y Honorata z Witkowskich niegdy Ur.
9Jana y Marcyanny z Juszkowskich Witkowskich Corka, niegdy zas Ur. Łukasza Ju-
10szkowskiego Wnuka, a zas Ur. Franciszka Juszkowskiego w Roku niedawno prze-
11szłym Tysiącznym Siedmsetnym Sześdziesiątym Osmym podczas Hultay-
12skiey Rebellii zabitego Dobr Częsci Wsi Sabarowki z przyległosciami Dziedzi-
13[reklamant:] ca Siostra
k. 81 (skan 0083, strona prawa)
1Siostra Rodzona y potymże wraz z Braćią swoiemi rodzonemi tegoż Dziedzi-
2ctwa naturalna Sukcessorka Kwaśniewscy Skar. Gostyń. Mał. w Assystencyi
3Małżonka swym Ur. Jmć P. Marcyanny z Juszkowskich pierwszego Witkow-
4skiey powtornego Małżeństwa Czyżewskiey pozostałey Wdowy Matki także Ant[o]-
5niego y Karola Witkowskich y Jakoba Czyżewskiego Braci W. Jmć Pani Skar. Gostyń.
6rodzonych Jmieniem postrzegaiąc całosci Substancyi po niegdy Ur. Łukaszu Jusz-
7kim Dziadu swoim Spadłey solennie na pko Ur. Jmć Panu Pawłowi Gu-
8towskiemu wspomnionego niegdy Ur. Łukasza Juszkowskiego Siestrzeńco-
9wi także W. Jmć P. Stanisławowi Worcellowi Sędziemu Ziem. Halicz. Mani-
10festuią się o to. Jż Ur. Jmć P. Paweł Gutowski wraz z Ur. Antonim Bratem y
11Siostrami swemi do Posagu tylko Tysiąca złł. Poll. dyspozycyą Testamento-
12wą niegdy Ur. Łukasza Juszkowskiego Ur. Helenie z Juszkowskich Gutowskiey
13Matce swoiey oznaczonego y na Dobrach Wsi Sabarowce ostrzeżonego nale-
14żąc y w tymże Posagu daleko większą Część niż własciwe Dziedzica posiadaiąc
15też Część z krzywdą Matki teraz żalących W. Jmć Panu Worcellowi Sędz. Ziem.
16Halicz. zbył, y W. Jmć P. Worcell widząc dowodnie że wspomniany W. Jmć
17P. Paweł Gutowski nic bynaymniey procz Posagu Tysiąca złł. Poll. wraz
18z Bratem y Siostrami swemi do Substancyi Juszkowskich nienależy ważył
19się też Część u nienależytego Prawodawcy nabywać, zaczym teraz Stawaiąca
20w Assystencyi z Prawa powinney należytey swym y wyż wyrażonych Jmie-
21niem tę czynią oswiadczenie. Jż tey własnosci swoiey y tych czyia Jmieniem
22czyni się Prawnie dochodzić usiłuią. Honorata Kwaśniewska iako Assystent żo-
23ny moiey podpisuię się. Józef Kwasniewski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi wtrętami. „pro tunc” – ówczesnym; „troyga Jmion” – trojga imion; „w Assystencyi Małżonka” – przy asystencji (z udziałem) męża (kobieta działała przed sądem w asyście męża); „Prawodawca” – tu: zbywca, ten, kto przekazuje prawo (do dóbr).
Odczyty niepewne: tytuł „Skar. Gostyń.” (skarbnikowie gostyńscy; skrót mógłby być też „Star.”); formuła podpisu oddana dosłownie („Honorata Kwaśniewska iako Assystent żony moiey podpisuię się. Józef Kwasniewski” – zapewne pisarz połączył dwa podpisy). Franciszek Juszkowski, brat Marcjanny, zabity w czasie „hultajskiej rebelii” (koliszczyzny) 1768. Sabarówka – wieś (w akcie także „Sabarowce”).
Streszczenie
14IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, stanęli Józef Bartłomiej Benedykt Kwaśniewski i jego żona Honorata z Witkowskich, skarbnikostwo gostyńscy; Honorata – córka Jana i Marcjanny z Juszkowskich Witkowskich, wnuczka Łukasza Juszkowskiego i siostrzenica Franciszka Juszkowskiego, dziedzica części wsi Sabarówka, zabitego w 1768 r. podczas rebelii hajdamackiej – działając w asyście męża, w swoim imieniu oraz matki Marcjanny (primo voto Witkowskiej, secundo voto Czyżewskiej, wdowy) i braci Antoniego i Karola Witkowskich oraz Jakuba Czyżewskiego. Manifestują się przeciw Pawłowi Gutowskiemu, siostrzeńcowi Łukasza Juszkowskiego, oraz Stanisławowi Worcellowi, sędziemu ziemskiemu halickiemu. Gutowski wraz z bratem Antonim i siostrami miał prawo jedynie do posagu 1000 zł zapisanego testamentem Łukasza Juszkowskiego ich matce Helenie z Juszkowskich Gutowskiej i zabezpieczonego na Sabarówce, a mimo to posiadał dużo większą część i sprzedał część dóbr z krzywdą matki manifestantki Worcellowi, który kupił ją, wiedząc, że Gutowski nie ma do niej prawa. Manifestanci zapowiadają prawne dochodzenie swej własności.
Akt nr 134
Manifest Franciszka Lisowskiego imieniem księcia Kajetana Czetwertyńskiego, podkomorzego JKMci, o wypełnienie (expleta) posesji czterotygodniowej we wsi Iliaszówka, klucz komargrodzki
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 81 (skan 0083, strona prawa – dół) – k. 81v (skan 0084, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 81 (skan 0083, strona prawa, dół)
1Maa nne JOX. Kajetana Czetwertyńskie-
2go P. JKMci de Expleta Possessione
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Czternastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y prze-
1przez Niedziel Cztery nemine Jmpugnante et contradicente nieprzerwanie wy-
2siaduiąc Possessyą one na Dniu Dzisieyszym spokoynie wypełnił et de Exple-
3ta Eadem et ulteriori Pacifica continuanda Possessione iteratis Maatur vicibus.
4Compns pisać nieumieiący Krzyż Swięty kładnie. Franciszek Lisowski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „de Expleta Possessione” – o wypełnionej (dopełnionej) posesji; „de continuata Possessione” – o ciągłej (nieprzerwanej) posesji (wymóg prawa: czterotygodniowe nieprzerwane posiadanie dla umocnienia tytułu); „nemine Jmpugnante et contradicente” – gdy nikt nie zaczepiał i nie sprzeciwiał się; „et de Expleta Eadem et ulteriori Pacifica continuanda Possessione iteratis Manifestatur vicibus” – i o tęż wypełnioną oraz o dalsze spokojne kontynuowanie posesji po wielokroć się manifestuje.
„Eliaszuwce” = Iliaszówka (por. akt 129, gdzie Żułtowski skarży się na gwałtowne odebranie Iliaszówki przez Czetwertyńskich w marcu 1769; tu strona Czetwertyńskiego dokumentuje czterotygodniowe objęcie posesji od 17 III 1769). Komparent niepiśmienny („pisać nieumieiący”), mimo podpisu imiennego zapisanego ręką pisarza.
Streszczenie
14IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Franciszek Lisowski w imieniu księcia Kajetana Czetwertyńskiego, podkomorzego JKMci, zgodnie z prawem o ciągłej posesji, oświadcza, że w imieniu księcia, zacząwszy 17 III 1769, przez cztery tygodnie nieprzerwanie i bez czyjegokolwiek sprzeciwu przesiedział posesję we wsi Iliaszówka (Eliaszówka) w województwie bracławskim, powiecie winnickim, należącej do klucza komargrodzkiego, a będącej dotąd w posesji Żułtowskiego, i dziś ją spokojnie wypełnił; manifestuje się o tę dopełnioną posesję i jej dalsze spokojne kontynuowanie. Komparent, niepiśmienny, kładzie znak krzyża. Por. akt 129.
Akt nr 135
Manifest Macieja Lasoty imieniem Andrzeja Młodziejowskiego, kanclerza koronnego, o wypełnienie (expleta) posesji czterotygodniowej w Zabokrzyczu Wielkim, Tarnawie i Bondurowie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 81v (skan 0084, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 81v (skan 0084, strona lewa)
1Maa nne JW. Młodziejowskiego K. K.
2in Diligentia de Expleta Possessione
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Czternastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y przede-
7Personaliter compns Ur. Jmć P. Maciey Lasota Jmieniem y z wyrazney woli
8JW. Andrzeia Młodziejowskiego Kanclerza Koronnego przychyliwszy się do Pra-
9wa pospolitego de Continuata Possessione opisanego takową w pilnosci zano-
10si Manifestacyą. Jż ninieyszy compns Jmieniem JW. Pryncypała swoiego w
11Dobrach Miescie Zabokrzyczu wielkim y Wsiach Tarnawie y Bondurowie
12do tychże Dobr Zabokrzycza należących tu w Wwie Bracł. y Powiecie Winnc. Sy-
13tuowanych zaczowszy od Dnia Siedmnastego Marca Roku teraznieyszego Ty-
14siącznego Siedmsetnego Sześdziesiątego Dziewiątego podług Prawa przez Nie-
15dziel Cztery nieprzerwanie nemine Jmpugnante et contradicente wysiaduiąc
16Possessyą onę na Dniu Dzisieyszym spokoynie wypełnił, de Expleta itaq[ue]
17Eadem et ulteriori continuanda pacifica nne quo Supra iteratis in Diligen-
18tia Jllris Mgci Pryncipalis sui Maatur vicibus. Compns nieumieiący pisać
19znak Krzyża Swiętego kładnie. Maciey Lasota ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „in Diligentia” – w trybie pilnym; „de Continuata Possessione” – o ciągłej posesji; „nemine Jmpugnante et contradicente” – gdy nikt nie zaczepiał i nie sprzeciwiał się; „de Expleta itaque Eadem et ulteriori continuanda pacifica nomine quo supra iteratis in Diligentia Jllustris Magnifici Principalis sui Manifestatur vicibus” – o tęż przeto wypełnioną i dalej spokojnie kontynuowaną (posesję), imieniem jak wyżej, po wielokroć w pilności swego Jaśnie Wielmożnego mocodawcy się manifestuje.
Formularz identyczny z aktem 134 (ta sama data rozpoczęcia posesji: 17 III 1769). Maciej Lasota – por. akt 113 (zabójstwo Antoniego Lasoty przez hajdamaków w Sałohubówce). Andrzej Młodziejowski – kanclerz wielki koronny (od 1767).
Streszczenie
14IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Maciej Lasota w imieniu Andrzeja Młodziejowskiego, kanclerza koronnego, zgodnie z prawem o ciągłej posesji oświadcza, że od 17 III 1769 przez cztery tygodnie nieprzerwanie i bez sprzeciwu przesiedział w imieniu mocodawcy posesję w miasteczku Zabokrzycz Wielki oraz należących do niego wsiach Tarnawa i Bondurów w województwie bracławskim, powiecie winnickim, i dziś ją spokojnie wypełnił; manifestuje się o tę dopełnioną posesję i jej dalsze spokojne kontynuowanie. Komparent, niepiśmienny, kładzie znak krzyża.
Akt nr 136
Remanifest Michała Stefanowicza imieniem Michała Bożonia Głowieckiego, starosty bracławskiego, i jego posesora Antoniego Kubiszewskiego przeciw księciu Antoniemu Jabłonowskiemu, wojewodzie poznańskiemu, posesorom Lipowca – arendarzom Dawidowi Kusznowiczowi i Arunowi oraz Marcinowi Wolańskiemu, Janowi Łuczyńskiemu i woźnemu Eliaszowi Łuczyńskiemu – o arendę karczemną w Medówce i pobicie ludzi; z relacją woźnego Trochima Żytyńskiego o areszcie w Lipowcu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 IV 1769, Winnica (areszt 30 III 1769, Lipowiec)
9sać nieumieiący znak Krzyża Swiętego kładnie. Trochim Żytyński ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „Remanifestuie y Reprotestuie się” – ponownie manifestuje się i protestuje (odpowiedź na manifest strony przeciwnej); „Assekuracya” – zobowiązanie pisemne; „Prazniki” (ros./ukr. праздники) – święta (Boże Narodzenie), najkorzystniejszy dla arendy okres; „Protekcya” – opieka, list ochronny; „w Zamku tameyszym w zwierzchnosci” – na zamku tamtejszym, w ręce zwierzchności.
Odczyty niepewne: „Krapasie[?]” (może „na trakcie / na popasie”); „w Ladza[?] Zamku” (zapewne „władza zamku” – zwierzchność zamkowa); „niewinnych[?]” – w rkp. raczej „niewiernych” (= Żydach), jak wyżej „niewiernych Duwida Kusznowicza”. Imię arendarza „Josio” (Josi) – w nagłówku aktu „Josiowi”, w relacji „Josia Bohdanowskiego”. „Bohdanowski” – arendarz z Bohdanówki (?). Kwoty: arenda dwuletnia 4150 zł; trzeci rok 3800 zł; nowa asekuracja z 13 X 1768 – 2630 zł do św. Jana 1769. „Powtórny rozruch” 17 XII 1768.
Streszczenie
15IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Michał Stefanowicz w imieniu Michała Bożonia Głowieckiego, starosty bracławskiego, i jego posesora dóbr Medówka Antoniego Kubiszewskiego ponownie protestuje przeciw księciu Antoniemu Jabłonowskiemu, wojewodzie poznańskiemu, posesorowi Lipowca, żydowskim mieszczanom lipowieckim – arendarzom medowskim i bohdanowskim Dawidowi Kusznowiczowi, Arunowi i Josiowi – oraz Marcinowi Wolańskiemu, Janowi Łuczyńskiemu i woźnemu Eliaszowi Łuczyńskiemu. Dawid i jego wspólnik Arun trzymali przez dwa lata arendę karczemną w Medówce (4150 zł), na trzeci rok do św. Jana 1768 najęli ją za 3800 zł, ale mimo pomocy dworu w ściąganiu długów zwlekali z zapłatą, a uchodząc przed rabunkiem hajdamackim, nie zapłacili należności rocznej (3800 zł). Po powrocie z ucieczki, na mocy asekuracji z 13 X 1768, przejęli arendę na nowo za 2630 zł do św. Jana 1769, lecz po dwóch miesiącach i czterech dniach, w najkorzystniejszym czasie świąt, 17 XII 1768 uciekli od powtórnego rozruchu; potem, ściągnąwszy z pomocą dworu długi, zbiegli do Lipowca, namówiwszy także arendarza bohdanowskiego, który jest winien kilkaset zł. Na żądanie Kubiszewskiego nie dano satysfakcji, a Wolański, Jan Łuczyński i woźny Eliasz Łuczyński, przybywszy z aresztem, pili w karczmie z chłopami, wszczęli bójkę, pobili ludzi i porzucili konie, które Kubiszewski gotów jest zwrócić. Woźny Trochim Żytyński zeznał, że 30 III 1769, ze szlachtą Wojciechem Krasnosielskim i Andrzejem Czerwińskim, w Lipowcu aresztował arendarzy Dawida Kusznowicza, Aruna i Josia wraz z żonami, dziećmi, końmi, wołami, kotłami i całym dobytkiem na sumę należną skarbowi starosty bracławskiego, w ręce zwierzchności zamku lipowieckiego i gromady, które areszt przyjęły. Woźny niepiśmienny położył krzyżyk.
Akt nr 137
Manifest Ignacego Radanowicza imieniem Mikołaja Ruszczańskiego Proskury, towarzysza znaku pancernego, oraz Anny z Czarnotulskich [?] i Samuela Imickich [?], spadkobierców Konstantego Proskury, przeciw Mikołajowi, Teodorowi i Janowi Ruszczańskim Proskurom o dobra Kornin
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 82v (skan 0085, strona lewa) – k. 83 (skan 0085, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 82v (skan 0085, strona lewa)
1Maa nne JW. Proskury y Wiel. Jmickich[?]
2Mał. pko Wiell. Proskurom y Jnnym
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Siedmnastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y prze-
2skimi Proskurami Braćią między sobą rodzonemi stałego y żadną Tranzakcyą
3niegdy nienadwerężoney wspomnianemu W. Jerzemu Proskurze Woyskiemu
4Owruckiemu Predecessorowi Manifestantow dostały się y trzymane były, pod cza-
5sztych zaś woiennych w tym Wwa Kijowsk. Kraiu rewolucyach gdy tenże wspo-
6mniony tylekroć W. Jerzy Proskura Woyski Owrucki unikaiąc niebespieczeń-
7stwa do Wielkiey Polski odiechał y tam z Sukcessorami swemi osiedział się, Wiel.
8Teodor Proskura Pisarz Ziem. Kijow. Dobra ogulnie wszystkie Proskuryńskie
9to iest Ruszczanką[?] z przyległosciami podług Działu wspomnionego Roku Tysią-
10cznego Siedmsetnego Dwudziestego Trzeciego swoię własne iakotez Dobra Kornin
11z przyległosciami mocą tego Działu W. Jerzego Proskury Woyskiego Owruckie-
12go Dziedziczne odebrał, y do Onych Ur. Konstantego Proskury y Jnnych tegoż
13naturalnych Sukcessorow niedopuscił, y te Dobra Kornin nienależycie trzy-
14maiąc One Synom swoim z krzywdą Dziedzicow naturalnych niesprawiedli-
15wie zostawił, y te Dobra z Racyi Dziedzicow własciwych podczas woiennych Re-
16wolucyi wyniesienia się w Jnsze Wwa od pierwszego niesprawiedliwie posiada-
17iącego W. Teodora Proskury aż do Possessyi teraz obwinionych przyszły y z
18okazyi zwłoki w prawnym dochodzeniu nawiększe wraz Expensą wycią-
19gaiących y dotychczas w tyże zostaią a tak własnosci swoiey ci ktorych
20Jmieniem czyni się prawnie dochodzić y Processa zaczęte kontynuować
21usiłuią y o to zanosi się Manifestacya. Jgnacy Radanowicz mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi wtrętami. „Towarzysz znaku pancernego” – towarzysz chorągwi pancernej; „Dział wieczysty” – podział majątku na zawsze; „Antecessorowie / Predecessor” – poprzednicy, przodkowie; „Woyski Owrucki” – wojski owrucki (w rkp. „Owrucki” zapisane jako „Awnicki”/„Ownicki”, zapewne przez pomyłkę pisarza lub skrót; odczyt „Owrucki” wg kontekstu województwa kijowskiego); „rewolucye” – zamieszki, wojny.
Odczyty niepewne: „Jmickich[?] / Jmickiey[?] / Jmickiego[?]” (może Imiccy, Iwiccy); „Czarnotulskich[?]”; „Słonow[?]” (zapewne „Córek” lub „Sukcessorów” – słowo przed „Dobr”); „Ruszczanką[?]” – dobra Ruszczanka (od niej przydomek Ruszczańskich Proskurów?); tytuł „Woyski Owrucki” – w rkp. wyraźnie „Awnicki/Ownicki” (zostawiono interpretację z [?] w indeksie). Dział wieczysty z 18 IX 1723 r. w Korninie. Czacki, starosta nowogrodzki – dowódca chorągwi pancernej.
Streszczenie
17IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Ignacy Radanowicz w imieniu Mikołaja Ruszczańskiego Proskury, towarzysza chorągwi pancernej Czackiego, starosty nowogrodzkiego, a także Anny z Czarnotulskich [?] i Samuela Imickich [?] oraz innych potomków Konstantego Proskury (syna Jerzego Ruszczańskiego Proskury), dziedziców miasta Kornin z zamkiem i przyległościami, manifestuje się przeciw braciom Mikołajowi, Teodorowi i Janowi Ruszczańskim Proskurom, synom Gabriela Ruszczańskiego Proskury, podczaszego kijowskiego, i wnukom Teodora Ruszczańskiego Proskury, pisarza ziemskiego kijowskiego. Na mocy wieczystego działu z 18 IX 1723 r. w Korninie między braćmi Teodorem, pisarzem ziemskim kijowskim, a Jerzym, wojskim owruckim [?], Kornin przypadł Jerzemu; gdy jednak podczas wojennych rewolucji w województwie kijowskim Jerzy wyjechał do Wielkopolski i tam osiadł z potomkami, Teodor zajął wszystkie dobra Proskurów – zarówno swoje (Ruszczankę [?]) jak i Kornin – nie dopuścił do nich Konstantego Proskury i innych spadkobierców i zostawił je synom; dobra te przeszły w ręce obwinionych, którzy korzystają ze zwłoki w dochodzeniu prawnym. Mocodawcy zapowiadają dochodzenie swej własności i kontynuowanie rozpoczętych procesów.
Akt nr 138
Relacja woźnego Kosta [?] Czajki o doręczeniu pozwu do Komisji Skarbu Koronnego od Józefa i [syna] Osolińskich, Andrzeja Sienkiewicza i innych oraz Żydów chmielnickich Szlomy Dawidowicza i Dawida Szlomowicza Stanisławowi Wendyszewskiemu [?] i jego synom (sprawa szkód w towarach w Chmielniku)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data19 IV 1769, Winnica (pozew dany w Warszawie 10 III 1769, doręczony 17 IV 1769)
Karty / skanyk. 83 (skan 0085, strona prawa – dół) – k. 83v (skan 0086, strona lewa) – k. 84 (skan 0086, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 83 (skan 0085, strona prawa, dół)
1Rella na Kommissyą Sk. od JW. Osso-
2lińskich WW.[?] po Ur. Dombrowskiego[?]
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Dziewiętnastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y prze-
5Sądu naszego naznaczyć się maiącego rzetelnie zapłacić, za nieutrzyma-
6nie tegoż Syna Wiel. Oyca obwinić[?] koszta wszelkie od początku tey
7Sprawy poniesione na kilkanascie Tysięcy poniesione nadgrodzić.
8Na zniesienie zas Processu na WW. Wasz Mciach otrzymanego winy
9iakolwiek Wiel. W. Mciom prawnie będzie proponowano odpowiedzieć.
10Pozywaią Wiel. W. Mciow tedy y przypozywaią, będziecie na Terminie
11ku stawieniu się gotowi, oraz Prawu pospolitemu posłuszni. Datt.
12w Warszawie Dnia Dziesiątego Miesiąca Marca Roku Pańskiego
13Tysiącznego Siedmsetnego Sześdziesiątego Dziewiątego de quo præsens
14Eius de Mis Rella Mis qui supra Jllignarus[?] Signum Crucis posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińską formułą końcową. Nagłówek „Rella na Kommissyą Sk.” = relacja (woźnego) o pozwie na Komisję Skarbu Koronnego. Tłumaczenia: „in Contumaciam” – zaocznie (z powodu niestawiennictwa); „Kondemnata” – wyrok zaoczny; „Jnkwizycya” – śledztwo, przesłuchanie świadków; „Remissya” – odesłanie sprawy; „per Oblatę” – przez oblatę (wpisanie do ksiąg); „Attentowanie” – popieranie (sprawy); „Datum in Varsavia” – dan w Warszawie; „de quo præsens Eius de Mis Rella Mis qui supra illiteratus Signum Crucis posuit” – o czym niniejsza jego relacja; ten, który wyżej, niepiśmienny, położył znak krzyża.
Odczyty niepewne (odczyt częściowy – dolne wiersze k. 83 bardzo wyblakłe, zasłonięte częściowo pieczęcią archiwum): imię woźnego „Kost.[?]” (Konstanty?), nazwa dóbr „Czer[...]pina[?]”, nazwisko pozwanego „Stanisławowi Mier[...]kowi[?] Wendyszewskiemu[?]” oraz imiona synów; w nagłówku „WW.[?] po Ur. Dombrowskiego[?]” – w treści pozwu mowa o szkodach wyrządzonych przez Marcina Dąbrowskiego (być może jednego z pozwanych – syna?); „Hrabi[?]” (w rkp. skrót), „Trubnowskiego[?]”, „Sielierzyńskiego[?]”, „przynależnych[?]”, „Wicesgerenatury[?]”, „Małżonce[?]”, „Ewinkuiących[?]”, „naypierwod[?]”, „obwinić[?]”, „Jllignarus[?]”. Józef Ossoliński – wojewoda wołyński; jego syn (tegoż imienia) – starosta sandomierski i chmielnicki. Chmielnik – miasto na Podolu (starostwo chmielnickie). Sprawa wywodzi się z dekretu Komisji Skarbu Koronnego z 29 XI 1768 r. (proces zaoczny).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
19IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa podolskiego i innych Kost [?] Czajka zeznał, że 17 IV 1769 zaniósł do dóbr Czer…pina [?] i złożył we dworze pozew Komisji Skarbu Koronnego, wydany w Warszawie 10 III 1769, skierowany do Stanisława Mier…ka [?] Wendyszewskiego [?] (ojca) i jego synów (m.in. Marcina [?]). Pozew wydano na instancję instygatora sądowego i delatorów: Józefa Ossolińskiego, wojewody wołyńskiego, i jego syna Józefa, starosty sandomierskiego i chmielnickiego, a także Andrzeja Sienkiewicza, Józefa [?] Trubnowskiego [?], Walentego Filipkowskiego, Ignacego Sielierzyńskiego [?] oraz Żydów, obywateli chmielnickich, Szlomy Dawidowicza i jego syna Dawida Szlomowicza. Powodowie, nawiązując do dekretu Komisji Skarbu z 29 XI 1768 (wydanego po zaocznym procesie) oraz do całego procesu – terminów, kondemnat, inkwizycji przeprowadzonych w Chmielniku i remisji grodu latyczowskiego (poniedziałek po Matki Boskiej Gromnicznej 1769; oblata w aktach latyczowskich w poniedziałek po niedzieli wstępnej 1769) – przypozywają pozwanych o zapłatę szkód wyrządzonych przez Marcina Dąbrowskiego Szlomie Dawidowiczowi w jego towarach na 17 410 zł oraz o zwrot kosztów procesu (kilkanaście tysięcy zł). Woźny, niepiśmienny, położył krzyżyk.
Akt nr 139
Oświadczenie (manifest w pilności) Józefa Płuchowskiego, podczaszego trembowelskiego, o padnięciu bydła i innego dobytku wniesionego przez żonę Wiktorię z Małachowskich (primo voto Kalinowską, secundo voto Kozińską)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data21 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 84 (skan 0086, strona prawa – dół)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 84 (skan 0086, strona prawa, dół)
1Maa Wiel. Płuchowskiego Podcz.
2Tremb. in Diligentia sui
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiątego Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Dwudziestego Pierwszego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y prze-
7Compns pter Wiel. Jmć P. Józef Płuchowski Podcz. Tremb. postrzegaiąc
8całosci Substancyi swoiey ne in post aliquod patiatur Detrimentum
9w pilnosci swoiey te zanosi Oswiadczenie. Jż W. Kompns wziowszy sobie in
10Sociam vitæ W. Wiktoryą z Małachowskich primi Kalinowskiey Secundi
11Kozińskiey[?] Tertij ad præsens voti Żonę swoią rożnego dobytku zas rogatego
12iakoteż y nierogatego zastawny[?] ktory że z dopuszczenia Boskiego w Zi-
13mowey[?] wyzdychał, przeto Wiel. Kompns aby wpotym Sukcessorom Sp.
14post Fata Wiel. Kozińskiego y Mał. swey Wdi voti[?] Męża pozostały
15nie zostawał w odpowiedzi in Diligentia Sui Manifestuie
16się salva huius Mnti Mtis[?] [...]ioris[?] Jozef Płuchowski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „in Diligentia sui” – w swojej pilności (dla własnego zabezpieczenia); „ne in post aliquod patiatur Detrimentum” – aby później nie poniósł jakiejś szkody; „in Sociam vitæ” – za towarzyszkę życia (za żonę); „primi … Secundi … Tertij ad præsens voti” – z pierwszego … drugiego … trzeciego, obecnego małżeństwa; „post Fata” – po śmierci; „salva huius Manifesti melioratione[?]” – z zastrzeżeniem poprawienia niniejszego manifestu.
Odczyty niepewne: „Kozińskiey[?]” (w rkp. „Kozińskiego” w dalszej części – drugi mąż Wiktorii); „zastawny[?]” (może „zastany”, tj. zastany dobytek, wniesiony przez żonę); „w Zi-/mowey[?]” (zapewne „w zimowey [porze]” lub „w zarazie”); „Wdi voti[?]” (secundi voti?); końcowa formuła „salva huius Mnti Mtis[?] […]ioris[?]” – częściowo nieczytelna. Tytuł „Podcz. Tremb.” – podczaszy trembowelski.
Streszczenie
21IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Józef Płuchowski, podczaszy trembowelski, dla zabezpieczenia swego majątku przed przyszłą szkodą oświadcza, że po poślubieniu Wiktorii z Małachowskich (primo voto Kalinowskiej, secundo voto Kozińskiej [?], obecnie po raz trzeci zamężnej) zastał [?] różny dobytek – bydło rogate i nierogate – który z dopuszczenia Bożego [zimą?] wyzdychał. Aby nie odpowiadać za to przed spadkobiercami zmarłego Kozińskiego, poprzedniego męża żony, manifestuje się w pilności, zastrzegając prawo poprawienia manifestu.
Akt nr 140
Manifest Stanisława Witkowskiego imieniem Jakuba Sasimowskiego, starosty turzańskiego [?], dziedzica Tarnawy, jego arendownego posesora Wojciecha Bartkiewicza i kozaka Stacha Jakubenka przeciw Maciejowi Lanckorońskiemu, kasztelanowi kijowskiemu, dziedzicowi klucza monasterzyskiego, jego urzędnikom i kozakom monasterzyskim o napady hajdamackie na Tarnawę
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data21 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 84v (skan 0087, strona lewa) – k. 85 (skan 0087, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 84v (skan 0087, strona lewa)
1Maa nne Wiel. Sasimowskiego
2Sty Turzańs.[?] y Jnne pko JWielmożne-
3mu Lanckorońskiemu Kasztel. Ky.[?] y Jnne
4Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Aprilis Dwudziestego Pierwszego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grz. Winnickiemi y
15y krzywd poczynieniem każe, oco wszystko przy postrzeżeniu całosci W. Pryn-
16cypała swego idem Comparens contra Easdem præmminatas[?] Jnculpatas Salva ma-
17nente huius Manifestationis si opus fuerit melioratione Jterata Manifestatur
18et Protestatur vice. Stanisław Witkowski mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „cuiusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „nescitur” – nie wiadomo; „ut supponitur” – jak się przypuszcza; „in Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Octavo” – w roku 1768; „Haydamaczyzna” – powstanie hajdamackie (koliszczyzna); „Spisa” – spisa, włócznia (broń kozacka); „Winnica” – tu: gorzelnia (miejsce pędzenia wódki), a „Winnicy” – gorzelnicy; „contra Easdem præmminatas Jnculpatas Personas, Salva manente huius Manifestationis si opus fuerit melioratione, Jterata Manifestatur et Protestatur vice” – przeciw tymże wymienionym obwinionym osobom, z zachowaniem (prawa) poprawienia niniejszego manifestu w razie potrzeby, ponownie manifestuje się i protestuje.
Odczyty niepewne: tytuł Sasimowskiego „Sty Turzańs.[?]” (w nagłówku i w tekście; może „Turzański” / „Tarnawski”); urząd komparenta „Komornik G. Bł.[?]” (komornik graniczny bracławski?); „Kasztel. Ky.[?]” (kijowski – potwierdzone w tekście: „Kasztelanowi Kijowskiemu”); „Ruchańskiemu Kommiss.[?] Urz.” (może „Rommię[?]” – skrót niejasny); „Wilczewskiemu[?]”; „Dawiszenkowi[?]” (dalej w tekście „Wasyl Daszkiewicz” – zapewne ta sama osoba, Daszkiewicz/Daszenko); „Juszczukowi[?]”; „tenże Swar[?] / […]szczęli[?]” – koniec k. 84v zniszczony; „Stacheciec[?]” (zapewne „stajnie, chlewy” lub nazwa); „przeprasza[?]” (może „przechowuje”); „præmminatas[?]” (præmemoratas?). Kustosz „chem Jakubenkiem” – początek k. 85 brzmi „Jakubenkiem”, poprzedni wiersz k. 84v kończy się „zacho-” (w przeszłey się zacho-[dzili?] z … Sta-]chem Jakubenkiem).
Streszczenie
21IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Stanisław Witkowski, komornik [graniczny bracławski?], w imieniu Jakuba Sasimowskiego, starosty turzańskiego [?], arendownego posesora wsi Tarnawa i in. w województwie bracławskim, powiecie winnickim, a także Wojciecha Bartkiewicza, zarządzającego tymi dobrami, i kozaka tarnawskiego Stacha Jakubenka, manifestuje się przeciw Maciejowi Lanckorońskiemu, kasztelanowi kijowskiemu, dziedzicowi klucza monasterzyskiego, jego komisarzowi Ruchańskiemu [?], pułkownikowi Wilczewskiemu [?], kozakom monasterzyskim Wasylowi Daszkiewiczowi (Dawiszence [?]) i Iwanowi Juszczukowi [?] oraz wójtowi Monasterzysk. Kozacy ci – nie wiadomo, czy z rozkazu, czy z własnej woli – już podczas hajdamaczyzny 1768 r. wraz z hajdamakami najeżdżali i rabowali Tarnawę, będącą wówczas w posesji Winnickich; teraz ponownie zbrojnie najechali wieś, kazali sobie dawać wódkę w gorzelni, wypędzili gorzelników, pijani biegali konno ze spisami po wsi i do karczmy, bili ludzi; napadłszy na podwórze Stacha Jakubenka chcieli zabrać mu konia, a potem napadli na dwór, gonili Bartkiewicza ze spisami i chcieli podpalić dworki, czego broniła gromada tarnawska; wreszcie, zebrawszy kilku hultajów, wrócili, by zabić Bartkiewicza, a nie zastawszy nikogo, powybijali okna i zabrali parę koni do Monasterzysk, których nie chcą zwrócić. Wójt grozi większym najazdem. Komparent ponownie się manifestuje.
Akt nr 141
Manifest w pilności z przysięgą Maryanny z Kondrackich Zabołockiej, wojszczyny zwinogrodzkiej, wdowy po Stefanie Zabołockim, wojskim zwinogrodzkim, z oblatą regestru ruchomości pozostałych po mężu (Michałówka, 27 IV 1768)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data21 IV 1769, Winnica (regestr spisany w Michałówce 27 IV 1768)
Karty / skanyk. 85 (skan 0087, strona prawa – dół) – k. 85v (skan 0088, strona lewa) – k. 86 (skan 0088, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 85 (skan 0087, strona prawa, dół)
1Maa W. Zabołockiey W. Z.
2in Diligentia Sui cum Juramento
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Dwudziestego pierwszego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnc. y przedemną
7go przydałem, a tak W. Kompnta ktora ad imaginem Cruci-
8fixi Genibus nixa Juramentu rotę Ja Maryanna z Kon-
9drackich Zabołocka Woysz. Zwinog. niegdy W. Stefana Za-
10bołockiego Woyskiego Zwinog. Mał. pozostała Wdowa przy-
11sięgam Panu Bogu wszechmogącemu w Troycy Swię-
12tey Jedynemu, iż regestr rzeczy ruchomych rzeczy po smier-
13ci Męża mego niegdy W. Stefana Zabołockiego Woyskiego
14Zwinog. pozostałych sprawiedliwie do Akt ninieyszych
15podałam y nic na szkodę Sukcessorow nieutaiłam, tak mi
16Panie Boże dopomoż y niewinna Męka Chrystusa Pana w
17przytomnosci wielmożnego Aktowi temu przytomnego
18y wyż wyrażonego Woźnego Generała Opatrz. Macieia Szczy-
19gielskiego zaprzysięgła, et de diligentia manifestuie
20się M. Zabołocka.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „in Diligentia Sui cum Juramento” – w swojej pilności z przysięgą; „ad Acta præsentia” – do niniejszych akt; „Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Octavo Die Vigesima Septima Aprilis” – roku 1768 dnia 27 kwietnia; „ad imaginem Crucifixi Genibus nixa Juramentu rotę [wykonała]” – przed obrazem Ukrzyżowanego, klęcząc, (wypowiedziała) rotę przysięgi; „de diligentia manifestuie się” – manifestuje się w pilności. Obowiązek konstytucji: wdowa-dożywotniczka musiała w określonym czasie podać do akt inwentarz ruchomości po mężu; opóźnienie usprawiedliwiono „rewolucjami” (koliszczyzną 1768).
Odczyty niepewne: „[iednak?]” (słowo podkreślone w rkp. „idnak”), „Blachmalowa[?]”, „Pasciami[?]”, „Mitukiem[?]”, „tryszlikiem[?]”, „Fuzya Wrocławska[?]” (rkp. „Wrocła-/ska”), „Morowy[?]” (mory – tkanina), „Lozi[?]”, „naderpiany[?]” (2×), „Pas perłowy[?] Bandacki[?]”, „Hodzymkowe[?]”, „Łyżek Lichtarzow[?]”, „Deko[?]”, „pułtorawiadrach[?]”, „Bursztak[?]”, „Murą[?]”, „Sztory poczwornę[?]”, „Aryenteryi[?]”, „Tompasowy[?]”, „Portą[?] Turzańską[?]”, „Tymiński[?]”, „Affectatowi[?]”, „ad [przysięgi?]” (puste miejsce w rkp.). Na k. 86 zmiana ręki (pismo szybsze, bardziej kursywne).
Streszczenie
21IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Maryanna z Kondrackich Zabołocka, wojszczyna zwinogrodzka, wdowa po Stefanie Zabołockim, wojskim zwinogrodzkim, oprawna i dożywotnia pani pozostałych dóbr i ruchomości, czyniąc zadość konstytucji – choć z pewnym opóźnieniem z powodu rewolucji w kraju – podaje do akt regestr ruchomości po mężu, spisany w Michałówce 27 IV 1768 w obecności zaproszonych przyjaciół. Regestr obejmuje broń i rząd (szable, rząd srebrny pozłacany, ładownicę, kulbakę, pistolety węgierskie, fuzję, karabin, konia szeregowego z mundurem chorągwi pancernej), stroje (mundur pancerny, kontusze, żupan, pas, delię, kiereję, jupkę, czapkę), obicia tureckie i perskie, łyżki srebrne, naczynia miedziane, kotły, pojazd i wóz, konie, woły, krowy, jałowiznę, 120 pni pszczół, trzodę, owce, kozy oraz klejnoty (pierścień z trzema diamentami, sygnet herbowy, złotą spinkę z rubinami). Regestr podpisali M. Zabołocka, Michał Zabołocki oraz przyjaciele Józef Borowski i Tymiński [?]. Na prośbę wdowy urząd przydał woźnego generała Macieja Szczygielskiego, w którego obecności złożyła przed krucyfiksem przysięgę, że regestr podała sprawiedliwie i niczego na szkodę sukcesorów nie zataiła.
Akt nr 142
Manifest w pilności Jana Jedleckiego, instygatora grodzkiego winnickiego, imieniem Józefa Czosnowskiego, starosty winnickiego, o niemożności płacenia kwarty ze starostwa winnickiego z powodu niepokojów i zbiegostwa Żydów i chłopów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data21 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 86 (skan 0088, strona prawa – dół) – k. 86v (skan 0089, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 86 (skan 0088, strona prawa, dół)
1Maa nne JW. Czosnow-
2skiego S. W. in diligentia
3o niemożnosci płacenia Kwarty
4Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Aprilis Dwudziestego Pierwszego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grz. Winnc. y przede-
7mną Onufrym Moskwickim Namiesnikiem Burgrab-
8stwa Grz. Winnc. osobiscie się stawiąc Ur. Jmć Pan Jan Je-
9dlecki Jnstygator Grz. Winnc. JW. Józefa z Obór na Wielkim[?]
10Czernowie[?] Kolumny Czosnowskiego Winnc. y Ułan.[?] Stty
22że z pomienionego Stawa[?] Winnc. Kwarty płacić nie
23może, ninieyszy Stawaiący się powtornie Jmieniem
24Onego wypłacenia[?] Jntrat y Prowentow tegoż Sta-
25[wa]
k. 86v (skan 0089, strona lewa, góra)
1y wyż wyrażonych przyczyn iako nayuroczyscie w pil-
2nosci swiadczy y manifestuie się. Jan Jedlecki Jnsg. Grz. Winnc.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi wtrętami. „Kwarta” – podatek z królewszczyzn (starostw) na utrzymanie wojska; „in diligentia” – w pilności (manifest zabezpieczający); „Kolumna” – herb Czosnowskich (z Obór … Kolumna Czosnowski).
Odczyty niepewne (dolne wiersze k. 86 bardzo wyblakłe, częściowo zakryte pieczęcią archiwum; odczyt wspomagany odejmowaniem tła): tytulatura „z Obór na Wielkim[?] Czernowie[?]”; „Ułan.[?] Stty” (może drugi tytuł starościński); „Zełkow[?]” (może „Wsi” lub nazwa); „uniosły[?]”, „zguła[?]” (zgoła), „nierdat[?]”, „[…]awn[?]”, „zapewniać[?]”, „Stawa[?]” (= Starostwa), „wypłacenia[?]”. Ogólny sens pewny: starosta winnicki z powodu niepokojów wojskowych, ucieczki Żydów-arendarzy i buntu chłopów nie ma dochodów ze starostwa i nie może płacić kwarty.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
21IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Jedlecki, instygator grodzki winnicki, jako plenipotent Józefa z Obór Kolumny Czosnowskiego, starosty winnickiego [i innego starostwa?], rotmistrza pancernego wojsk koronnych, manifestuje się w pilności, że w starostwie winnickim – z powodu szczególnych niepokojów, przemarszów licznych wojsk, ucieczki Żydów z miasta i z arend karczemnych oraz rozejścia się chłopów przed buntującymi się – dochody całkowicie upadły; starosta nie ma więc z czego płacić kwarty ze starostwa winnickiego i protestuje o tę niemożność.
Akt nr 143
Remanifest i protestacja Józefa Wilińskiego, cześnika liwskiego [?], dziedzica części Terlowa [?] i Zabokrzycza, przeciw Józefowi Potockiemu, krajczemu koronnemu, Józefowi Komorowskiemu, pułkownikowi wojsk koronnych, ich ekonomom i dyspozytorom oraz kozakom niemirowskim o zabór pól, siana i zboża i najazd na dwór; z relacją woźnego Hrynka Tycholiza [?] o areszcie w Zabokrzyczu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data22 IV 1769, Winnica (areszt 14 IV 1769, Zabokrzycz)
Karty / skanyk. 86v (skan 0089, strona lewa) – k. 87 (skan 0089, strona prawa) – k. 87v (skan 0090, strona lewa) – k. 88 (skan 0090, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 86v (skan 0089, strona lewa)
1Maa W. Wilinskiego C. L.[?] pko
2JW. Potockiemu K. K. y Jnnem
3Vone et Arestt.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Aprilis Dwudziestego Drugiego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnc. y prze-
7demną Onufrym Moskwickim Namiesnikiem Bur-
8grabstwa Grz. Winnc. Osobiscie stawiwszy się W. Jmć Pan
9Józef Wiliński Cześnik Liwski[?] Dobr Wsi Terlowa[?] Za-
10bokrzycza y Jnnych co należących Częsciow swoich Dzie-
11dzic iak tylko do Akt ninieyszych przybywszy o niespra-
12wiedliwym w tychże Aktach oczernieniu siebie y niewin-
13ney wezie[?] dowiedzieć się mogł, tak zaraz zapobiegaiąc
14całosci Honoru y Fortuny swoiey się znacznie widząc
15być ukrzywdzonym o niewinne oskarżonym iak
16nayuroczysciey na pko JW. Jmć Panu Józefowi Potoc-
17kiemu Krayczemu Koron. Dobr Wsi Zabokrzycza Częsci swo-
18iey ad præsens Dziedzicowi Panu, Witt. Józefowi Komo-
19rowskiemu Pułkownikowi Woysk Koron. tyże Częsci
20Possessorowi Jurysdykatorowi[?], y UUr. Jchmć PP. Tadeu-
21szowi y Michałowi Miastkowskim Miecznikowiczom[?]
22Urzęd. Jurysdatorom[?] Andrzeiowi Łowcz.[?] Kruszwic.[?] y
23Franciszkowi Cześn. Hrubiesz.[?] Ekonomom y Rządcom
24Klucza Niemirowskiego Litewskim[?] Braci między sobą
21natenczas będących, y znayduiących się, oraz Poddanych
22tegoż W. Komorowskiego Zabokrzyckich Woyta y Groma-
23dy tameyszych w grzywnach prawem opisanych aresz-
24tował, y prawnie przypowiedział, ktory Areszt, tenże Woyt
25y Gromada Jmieniem Panow swoich dobrowolnie przy-
26iowszy, Areszt do rozprawy prawney dotrzymać dekla-
27rowali y submittowali się. A tak on Woźny Szlachtą so-
28bie przytomną oswiadczywszy się tu ad Acta przybył, y
29przedemną Urzędem tak wyżey iako y Aresztu praw-
30dziwą uczynił y zeznał Rellą. O czym teraznieysze
31tegoż Woźnego zeznanie Woźny pisać nieumieiący
32Krzyż Swięty kładnie. Hrynko[?] Tycholiz[?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Nagłówek „Vone et Arestt.” – z wizją (oględzinami) i aresztem. Tłumaczenia: „Die tertia Februarii Anno præsenti, læsive, mere et vexatorie” – dnia 3 lutego roku bieżącego, krzywdząco, czysto szykanująco; „sine ulla disquisitione” – bez żadnego sporu (dochodzenia); „Rentem y Expensem Querulantis” – nakładem i kosztem żalącego się (komparenta); „Diebus Mensis præsentis” – w dniach bieżącego miesiąca; „per vim et potentiam suam” – przemocą i swoją potęgą; „in Commodum et emolumentum Sui” – na swój pożytek i korzyść; „Manifestationem indebite, mere et vexatorie … opisać” – manifest niesłusznie, czysto szykanująco spisać; „cum salva huius Manifesti Melioratione reservata” – z zastrzeżeniem poprawienia niniejszego manifestu; „Et in verificationem præmissorum” – a dla potwierdzenia powyższego.
Odczyty niepewne: tytuł Wilińskiego „C. L.[?] / Cześnik Liwski[?]” (skrót „Lwski”/„Liwsk.”; może łukowski); nazwa jego dóbr „Terlowa[?]” / „Terkowie[?]” (dwie formy w rkp.); „Jurysdykatorowi[?] / Jurysdatorom[?]”; „Miecznikowiczom[?]”; „Łowcz.[?] Kruszwic.[?]”, „Cześn. Hrubiesz.[?]”, „Litewskim[?]” (może nazwisko braci-ekonomów); „Pierchowieckiemu[?]”; „Ratowskiemu[?]”; „Oleszy[?]”, „Knyszce[?]”, „Piszczememu[?]”, „Dworskim[?]”, „Obar[?] Wieczym[?]” (może „obywatelom wiejskim”); „wezie[?]” (dwukrotnie, może „weź[?]” – zarzut); „Consulti[?] Sporo-na”, „mnie[?]”, „Lecie[?]”, „Wysiechowki[?]”, „trzech kop[?]” (rkp. „trzech kopni”), „zutaney[?]”; „swie[?] spendziwszy[?]”, „Karpcorać[?]”, „pretarat[?]” (pretendował?), „nieomieszka[?]”, imię i nazwisko woźnego „Hrynko[?] Tycholiz[?]”; „Dzieńskiego[?]”, „Owadowskiego[?]”, „zaorandowana[?]”, „ar[?]”, „na Gorze[?]”, „robocych[?]”. Listy kozaków w manifeście i w relacji wzajemnie się potwierdzają (Andrij, Ostap, Kirył, Leśko, Fedor, Semen Łyśko, Iwan Kuryło, Iwan Ostapenko, Szumiło, Olesza, Popenko, Ihnat Sahajdak, Jakim Knysza, Matwij, Stepan Perepeliczka, Danił, Leśko). Józef Potocki – krajczy koronny.
Streszczenie
22IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Józef Wiliński, cześnik liwski [?], dziedzic części wsi Terlów [?], Zabokrzycza i innych, dowiedziawszy się o oczernieniu go w aktach (manifest przeciwników z 3 II 1769), remanifestuje się i protestuje przeciw Józefowi Potockiemu, krajczemu koronnemu, dziedzicowi części Zabokrzycza, Józefowi Komorowskiemu, pułkownikowi wojsk koronnych, posesorowi tej części, Tadeuszowi i Michałowi Miastkowskim, braciom Andrzejowi i Franciszkowi [Litewskim?] – ekonomom i rządcom klucza niemirowskiego, dyspozytorom Komorowskiego Pawłowi Pierchowieckiemu [?] i Mikołajowi Obuchowskiemu, Józefowi Boguskiemu, chorążemu kozaków nadwornych niemirowskich, Ratowskiemu [?] oraz kozakom niemirowskim (Andrij, Ostap, Kirył i in.). Wiliński od przodków spokojnie posiadał swe części gruntów, a mimo to Komorowski w roku ubiegłym i bieżącym najeżdżał je i odbierał: zabrano mu pole przy Wysiechówce [?] (ok. 30 dni orki), siano z sianożęci (stertę wykoszoną jego kosztem) i kilkadziesiąt kóp żyta, pszenicy i owsa; Obuchowski i Boguski z kozakami niemirowskimi wielokrotnie napadali na pola, bili jego poddanych, a Boguski tumultem najechał dwór, bijąc czeladź, czym przestraszył żonę i dzieci Wilińskiego. W bieżącym miesiącu Komorowski z kozakami niemirowskimi odebrał mu gwałtem dwa łany (ok. 20 dni orki) tuż pod dworkiem, zaorał je i obsiał żytem i pszenicą ozimą; ponadto w manifeście z 3 II oczernił Wilińskiego bezpodstawnymi zarzutami. Wiliński ponownie protestuje. Woźny generalny Hrynko Tycholiz [?] zeznał, że 14 IV 1769 ze szlachtą Janem Dzieńskim [?] i Franciszkiem Owadowskim [?] oglądał na gruncie Wilińskiego zaorane dwa łany pod jego dworkiem przy Zabokrzyczu, a następnie w Zabokrzyczu, w części Komorowskiego, ogłosił areszt na dyspozytora Mikołaja Obuchowskiego, chorążego Józefa Boguskiego, Ratowskiego [?], kozaków niemirowskich oraz wójta i gromadę zabokrzycką, którzy areszt przyjęli. Woźny niepiśmienny położył krzyżyk.
Akt nr 144
Manifest w pilności Jana Zabołockiego, łowczego [żydaczowskiego?], zastawnego posesora Słobody Iwankowskiej alias Witawki, a obecnie Rudenicy [?] w kluczu czerlenkowskim [?], o zabezpieczenie sumy zastawnej 8000 zł w złocie u Stanisława Szczeniowskiego [?], starosty trechtymirowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 88 (skan 0090, strona prawa – dół) – k. 88v (skan 0091, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 88 (skan 0090, strona prawa, dół)
1Maa W. Zabołockiego Ł. Ż.[?]
2in diligentia uczyniona
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Dwudziestego Czwartego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieysz. Grz. Winnc. y przedemną Onufrym
6Moskwickim Namiesn. Burg. Grz. Winnc. osobiscie się stawiwszy W. Jmć
7Jan Zabołocki Łow. Żydacz.[?] przeszły Dobr Wsi Słobody Jwano-
8wieckiey[?] Witawka nazwaney, a teraznieyszy Dobr Wsi Rude-
9nicy[?] w Kluczu Czerlenkowskim[?] leżących zastawny Posses[sor]
10postrzegaiąc całosci Substancyi swoiey aby z niżey wyra-
11żonych przyczyn w dalszym Czasie iakowego nie poniosł u-
12szkodzenia, takowe w pilnosci swoiey zanosi oswiadczenie
13[y oto. Jż] maiąc spisany Kontrakt Zastawny z […][?]
14w Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Siodmego o Dobra
15Wieś Słobodę Jwankiwkę[?] Witawka zwaną w Kluczu
16Czerlenkowskim[?] leżące z W. Jmć Panem Stanisławem Szczeniowskim[?]
31musi, za wszelkie się Onego swego Czasu nie będzie wydobyć mogł[?]
32dzi, a z tych miar na importowaney Summie swoiey nie
33poniosł uszczerbku, zawczasu w Kontraktach zawartego
34Terminum de promptitudine et integritate Sui powtornie
35w pilnosci swoiey iak nayuroczysciey manifestował się z wol-
36nym tey Manifestacyi przez prawo, iezeli tego potrzeba będzie, po-
37prawieniem. Jan Zabołocki mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi wtrętami. „Złoto ważne obrączkowe” – dukaty pełnej wagi (z obrączką na krawędzi); „Czerwony złoty” – dukat; kurs umowny 16 zł 22,5 gr za dukat; „Sedulacya” – zapewne „seda” / cedula (taryfa monetarna); „expiracya Kontraktu” – wygaśnięcie kontraktu; „Kurs w Koronie” – kurs monety w Koronie; „Terminum de promptitudine et integritate Sui” – termin (zastrzeżenie) o gotowości i całości (zwrotu) swojej sumy.
Odczyty niepewne (dolne wiersze k. 88 bardzo wyblakłe; odczyt wspomagany odejmowaniem tła): tytuł Zabołockiego „Ł. Ż.[?] / Łow. Żydacz.[?]”; nazwy „Słobody Jwanowieckiey[?] / Jwankiwkę[?]” (alias Witawka), „Rudenicy[?]” (może Studenica), klucz „Czerlenkowski[?]” (może Czertenkowski); nazwisko starosty „Szczeniowskim[?]” (por. akt 145: „W. Stanisławowi Szczeniowskiemu Stcie Trecht.”; tu prawie nieczytelne) i jego tytuł „Trecht.[?] / Trechtymirowskim[?]”; „obrączkowym[?]”, „pułtora[?]” (półtora – tj. 22,5 gr), „Kwietnym[?]”, „podług[?] maie[?]”, „aseby[?]”, „nabitey[?]”, „dome[?]”, „wydobyć mogł[?]”. Sens: Zabołocki obawia się, że przy wykupie zastawu otrzyma zdeprecjonowaną monetę zamiast złota pełnej wagi, i że poniesie straty przez upadek inwentarza i poddanych Rudenicy w czasie zamieszek; zastrzega w pilności prawo do zwrotu sumy w całości.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
24IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Zabołocki, łowczy [żydaczowski?], dawniej zastawny posesor wsi Słoboda Iwankowska (Iwanowiecka [?]) alias Witawka, obecnie Rudenicy [?] w kluczu czerlenkowskim [?], manifestuje się w pilności: w 1767 r. zawarł z Stanisławem Szczeniowskim [?], starostą trechtymirowskim [?], dziedzicem klucza, kontrakt zastawny, wnosząc na Słobodę 8000 zł w złocie pełnej wagi (dukat liczony po 16 zł 22,5 gr); w tymże roku suma ta została drugim kontraktem przeniesiona na Rudenicę [?]. W kontraktach nie zastrzeżono wyraźnie, że starosta zwróci sumę tą samą monetą (złotem pełnej wagi), lecz wspomniano, że zapłaci monetą kursującą w Koronie, co grozi komparentowi znaczną stratą. Obawiając się podstępu, straty na kursie dukata oraz szkód z powodu upadku inwentarza i poddanych Rudenicy w czasie powszechnych zamieszek (musi ich wspomagać), zastrzega w pilności prawo do zwrotu sumy w całości i w złocie, z prawem poprawienia manifestu.
Akt nr 145
Manifest Stefana Melechkiewicza [?] przeciw bratu rodzonemu Kazimierzowi Melechkiewiczowi [?] i Stanisławowi Szczeniowskiemu, staroście trechtymirowskiemu, o kontrakt rezygnacji części wsi Sanporki [?] (1767) i plenipotencję
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 88v (skan 0091, strona lewa – dół) – k. 89 (skan 0091, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 88v (skan 0091, strona lewa, dół)
1Maa Ur. Melechkiewicza[?] pko
2Urz. Kaz. Meleszkiewiczowi[?] y Jnn.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Aprilis Dwudziestego Piątego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grz. Winnc. y przedemną
1natenczas Ur. Manifestuiącego się w tych Traktach niebytnego a do
2Substancyi wcale należącego tenże Urz. Brat Comptis podciągnął
3y imieniem iego Część Dobr Compntis Dziedziczną we Wsi[?]
4Sanporce[?] miane wzwyż wspomnianemu W. Szczeniow-
5skiemu niemaiąc nietylko Plenipotencyi, ale nawet y
6od Kompntis żadnego zlecenia sobie danego rezygnował, Donacyą y Kwi-
7tacyą[?] z Wielką szkodą tak Swoią iako y Mntis ile nie
8pozwalaiących wdawszy się tenże wydziat[?] w akceptowaną
9summę[?] zapewniwszy[?] ze Skarbu tak ktory dziwnie in Summa
10podał, o ktorey krzywdzie Sobie uczynioney niniey-
11szy tak zaraz de nullitte et invaliditate Kontraktu resigna-
12tionis Donationis et quietationis Nne Mntis facti inter-
13zona[?] W. Szczeniowski Sub eodem Termino manifestuje[?] Re-
14fan[?] Melechkiewicz[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Kontrakt resignationis” – kontrakt rezygnacji (zrzeczenia się dóbr); „de nullitate et invaliditate Kontraktu resignationis, Donationis et quietationis nomine Manifestantis facti” – o nicość i nieważność kontraktu rezygnacji, donacji i kwitu uczynionego w imieniu manifestanta; „Sub eodem Termino” – pod tym samym terminem.
Odczyty niepewne (pismo w końcowej części aktu skrótowe i wyblakłe, zakończenie aktu częściowo niezrozumiałe): nazwisko komparenta „Melechkiewicz[?]” (w nagłówku marginalnym „Melechkiewicza / Meleszkiewiczowi”, w podpisie „Stefan Melechkiewicz”); nazwa wsi „Sanporki[?] / Sanporce[?]”; „we Wsi[?]”, „Kwitacyą[?]”, „wydziat[?]”, „summę[?]”, „zapewniwszy[?]”, „interzona[?]”, „manifestuje[?]”; podpis „Re-/fan[?]” zapewne „Stefan”. Stanisław Szczeniowski, starosta trechtymirowski – por. akt 144 (zastaw Zabołockiego).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
25IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Stefan Melechkiewicz [?] manifestuje się przeciw bratu rodzonemu Kazimierzowi Melechkiewiczowi [?] oraz Stanisławowi Szczeniowskiemu, staroście trechtymirowskiemu. Kazimierz, zawierając w 1767 r. ze Szczeniowskim kontrakt rezygnacji części wsi Sanporki [?], podciągnął pod niego także dziedziczną część Stefana, który nie był obecny przy tych układach, i bez plenipotencji ani żadnego zlecenia zrzekł się jej na rzecz starosty, dając donację i kwit, z wielką szkodą dla obu braci. Stefan protestuje o nicość i nieważność kontraktu rezygnacji, donacji i kwitu uczynionych w jego imieniu.
Akt nr 146
Relacja woźnego Macieja Szczygielskiego o areszcie na poddanych i arendarza w Żarwańcach (część Ostrowskiego, chorążego bracławskiego) na rzecz Dominika Chodykiewicza, towarzysza znaku pancernego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 IV 1769, Winnica (areszt 25 IV 1769, Żarwańce)
Karty / skanyk. 89 (skan 0091, strona prawa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 89 (skan 0091, strona prawa)
1Arest Poddanych y Jnn. w Żar-
2wańcach ex pte Urz. Chodykie-
3wicza
4Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Aprilis Dwudziestego Piątego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grz. Winnc. y przedemną Onu-
17go[?] tey Częsci Arędarza, y roboczych Ozadczego[?], Przyięzego[?], Osa-
18unte[?], y wszystkich Poddanych Częsci pomienioney, a z tam-
19tąd powrociwszy, wsadczego[?] y całey Gromady Urz. Popław-
20skiego iako Wiolatora, w przytomnosci tey Szlachty arezto-
21wał, y prawnie przypowiedział, ktory Areszt Urz. Popławski
22Dyspozytor na Poddanych y Arędarza wtorny[?], iako też Ozad-
23czy[?] Urz. Popławskiego Dyspozytora Jmieniem Pana swego
24dobrowolnie przyiowszy, tak Ozadczy[?] wspomnianego Dy-
25spozytora iako też sam Popławski Dyspozytor Arędarza y Pod-
26danych oraz y krowy z Cielętami do rozprawy prawney dotrzy-
27mać deklarował, a tak on Woźny Szlachtą sobie przytomną oswiad-
28czywszy się z tamtąd powrocił y przedemną Urzędem prawdziwe-
29go Aresztu uczynił y zeznał Rellą. De quo præsens Mis Relatio
30Maciey Szczygielski Woźny ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „pro maioris Testimonij Evidentia sibi adhibitos” – przybranych dla większej oczywistości świadectwa; „De quo præsens Mis Relatio” – o czym niniejsza relacja.
Odczyty niepewne: „Radłtoko[?]” (zapewne nazwisko rotmistrza / dowódcy znaku pancernego, np. „Radeckiego”? – wiersz zaczyna się od skrótu); „Brzozowskiego[?]”; imię arendarza „Josia Szepego[?]”; imiona poddanych „Ozadczego[?], Przyięzego[?], Osaunte[?]” – zapewne przezwiska (osadczy? – osadnik); „wsadczego[?]”, „wtorny[?]”. Tytuł Ostrowskiego – chorąży bracławski (por. 44-1-4: Ostrowski, chorąży bracławski). Areszt obejmował też krowy z cielętami (zapewne zajęte bydło Chodykiewicza).
Streszczenie
25IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego i innych Maciej Szczygielski zeznał, że tego dnia na żądanie Dominika Chodykiewicza, towarzysza znaku pancernego [Radłtoko?], ze szlachtą Antonim Brzozowskim [?] i Janem Makowskim był we wsi Żarwańce, w części Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, gdzie we dworze dyspozytora Popławskiego ogłosił areszt na arendarza tej części, Żyda Josia Szepego [?], na poddanych (Ozadczego [?], Przyięzego [?], Osaunte [?] i wszystkich innych) oraz na wójta [?] i całą gromadę, a także na samego Popławskiego jako sprawcę gwałtu. Popławski w imieniu swego pana przyjął areszt i zobowiązał się stawić do rozprawy prawnej arendarza, poddanych oraz krowy z cielętami. Woźny położył krzyżyk.
Akt nr 147
Manifest Wojciecha Jagiełłowicza, dziedzica części wsi Sanporki [?], przeciw Stanisławowi Szczeniowskiemu, staroście trechtymirowskiemu, o zajęcie jego części i niewydzielenie gruntu iwanowieckiego wbrew kontraktowi rezygnacji (1767)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 89 (skan 0091, strona prawa – dół) – k. 89v (skan 0092, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 89 (skan 0091, strona prawa, dół)
1Maa Ur. Jagiełłowicza pko
2W. Szczeniowskiemu S. T.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Apr. Dwudziestego Piątego Dnia
5Przed Urzędem y Akt. ninieysz. Grz. Winnc. y przedemną Onufrym Mo-
1Jmć Pan Woyciech Jagiełłowicz Dobr Częsci Wsi Sanporki[?] Dziedzic
2meliorando antecedentem Manifestum defectus przychylaiąc się do Wi-
3zyi[?] Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Osmego Roku w Miesiącu
4Kwietniu zapisaney solennie na pko W. Stanisławowi Szczeniow-
5skiemu Star. Trecht. zali y manifestuie się o to. Jż W. Sta Trecht.
6niemogąc scierpieć Sąsiada w Dobrach swoich tyle sposobow szukał
7aby Ur. Żalącego się z Possessyi Dobr Częsci Jasnorzeski[?] wyrzut[?], atak
8ktorymś sposobem wynalazłszy, do zamiany Quasi Dobr teraz wspo-
9mnianych na Dobra Częsci Jwanowiec[?], gdzie y ninieyszy Kompnt
10ma Swoie Dziedzictwo, znie wolił, y co gorzey Kontrakt Resignatio-
11nis Ur. Mnifestowi spisawszy, tymże Kontraktem obowiązał się Grun-
12tu Jwanowieckiego Częsci Dwie z iedną Sanporki[?] wydzielić, a
13gdy do rozmiaru przyszło, Ur. Kompnt, od tey roboty dalekim uczy-
14niwszy Mnifest przed Aktami tuteyszemi de nullitte całey roboty
15y Kontraktu wspomnionego zaniosł, ale W. Sta na to nieuważaiąc
16Dobra wspomnione Częsci Jasnorzeski[?] bezprawnie zaiechał y Ni-
17nieyszego Mnanta z onych niesłusznie wziere[?] in Anno Mille-
18simo Septingentesimo Sexagesimo Septimo wyrzucił y wypędził,
19Poddanych Prowizyi sobie[?] pełnie[?] przymusił, y z tych[?] wszelkie
20Prowentus dotychczas zabiera. Zaczym teraznieyszy Kompnt o takową
21krzywdę sobie udziałaną powtornie manifestuie się. Woyciech
22Jagiełłowicz mmd.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „meliorando antecedentem Manifestum defectus” – poprawiając braki poprzedniego manifestu; „Kontrakt Resignationis” – kontrakt rezygnacji (zrzeczenia się); „de nullitate” – o nieważność; „in Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Septimo” – w roku 1767; „mmd” – formuła podpisu (manu mea [dixi?]).
Odczyty niepewne: nazwy „Sanporki[?]” (por. akt 145 – ta sama wieś, części Melechkiewiczów), „Jasnorzeski[?]” (część dóbr, może „Jasnorzecki”), „Jwanowiec[?] / Jwanowieckiego” (por. akt 144 – Słoboda Iwanowiecka); „Wizyi[?]” (może „Videndy”); „wyrzut[?]”, „wziere[?]”, „Prowizyi sobie[?] pełnie[?]”, „z tych[?]”. Data zawarcia kontraktu rezygnacji i wypędzenia – 1767 (por. akty 144–145: Szczeniowski, starosta trechtymirowski, w tym samym roku zawierał kontrakty z Zabołockim i Melechkiewiczami).
Streszczenie
25IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Wojciech Jagiełłowicz, dziedzic części wsi Sanporki [?], uzupełniając poprzedni manifest i nawiązując do wizji [?] z kwietnia 1768, protestuje przeciw Stanisławowi Szczeniowskiemu, staroście trechtymirowskiemu. Starosta, nie mogąc ścierpieć sąsiada, szukał sposobów, by usunąć Jagiełłowicza z posesji części Jasnorzeski [?]; nakłonił go do zamiany tych dóbr na części Iwanowca [?] (gdzie Jagiełłowicz ma swoje dziedzictwo), spisując kontrakt rezygnacji, w którym zobowiązał się wydzielić mu dwie części gruntu iwanowieckiego z jedną [część] Sanporek [?]; gdy jednak przyszło do rozmiaru, nic nie wydzielił, a Jagiełłowicz zaniósł manifest o nieważność całej transakcji. Starosta mimo to w 1767 r. bezprawnie zajechał części Jasnorzeski [?], wypędził z nich Jagiełłowicza, przymusił poddanych do posłuszeństwa i dotąd pobiera wszystkie dochody. Komparent ponownie się manifestuje.
Akt nr 148
Taksa konia dereszowatego, przedstawionego przez Wojciecha Jagiełłowicza (koń pozostawiony mu przez żołnierzy rosyjskich), dokonana przez woźnego Macieja Szczygielskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 89v (skan 0092, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 89v (skan 0092, strona lewa)
1Taxa Konia Dereszowatego
2ex pte Urz. Jagiełłowicza
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Apr. Dwudziestego Piątego Dnia
5Przed Urzędem y Akt. ninieysz. Grz. Winnc. y przedemną Onufrym
13w przytomnosci Szlachty Ludzi wiary godnych Urz. Jchmć
14PP. Jacka Wilkockiego[?] y Andrzeia Charzewskiego[?] po-
15mienionego Konia Dereszowatego Starego za Złł. Dwadzie-
16scia Cztery otaxował, w czym Szlachtą sobie przytomną
17oswiadczywszy się prawdziwey Taxy Konia zeznał Rellą
18prosząc tak Compns præsenty iako y Woźny Taxy Rell.
19Konia, do Akt o przyięcie co y otrzymali. Woyciech Jagieł-
20łowicz mmd. Maciey Szczygielski Woźny ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „Persltr” – personaliter, osobiście; „Annuendo Affectationi” – przychylając się do żądania; „Lat niemaiący” – bez lat, tj. stary (o koniu bez oznak wieku w zębach); „Taxa” – oszacowanie wartości.
Por. akt 124: żołnierze rosyjscy, sprowadzeni przez Bruszyńskich i Nelickich, zabrali Jagiełłowiczowi gniadego konia wartości 15 czerwonych złotych, a „niby w zamian” zostawili mu starego, dereszowatego konia „Regestru Lat niemaiącego” – ten właśnie koń został tu oszacowany na 24 zł. Odczyty niepewne: nazwiska szlachty „Wilkockiego[?]” (może Witkowskiego) i „Charzewskiego[?]” (może Chorzewskiego).
Streszczenie
25IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Wojciech Jagiełłowicz, nawiązując do swego wcześniejszego uroczystego manifestu (por. akt 124), przedstawił urzędowi starego konia dereszowatego i poprosił o przydanie woźnego; urząd przydał woźnego generalnego województwa bracławskiego Macieja Szczygielskiego, który w obecności szlachty Jacka Wilkockiego [?] i Andrzeja Charzewskiego [?] oszacował konia na 24 zł. Komparent i woźny poprosili o wpisanie taksy do akt.
Akt nr 149
Manifest w pilności Stanisława Witkowskiego, w swoim i Jakuba Sasimowskiego imieniu, przeciw [N.] Sasimowskiemu i Pawłowi Kuliczyckiemu [?], plenipotentowi Czetwertyńskiej, podkomorzyny bracławskiej, o odebranie mu rządu dóbr i nieuzasadnione zarzuty
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
6Podkomorz. Bracł. wraz z W. Pryncypała skarży y Manifestuie się
7o to. Jż gdy Urz. Kompns stante disturbio publico przy nabiegach y woiskach[?]
8częstych postronnego Narodu Woyska a do tego wszcze[?] przy niespokoy-
9nosci zupełnym prespektywa[?] Dobr tegoż W. Pryncypała Rząduiąca
10[...] uczynić niemogł, y do Dobr Winnicy Miasta Grodowego schro-
11nił się przez częste naiazdy tak hultaystwa klęskę Dobr poniosł, przy an-
12te[?] latus zas przez Jntrażyą[?] Jmć P. Prżecorskiego[?] y Jnne rożne rozrządze-
13nia widząc y pokrzywdzenia Skarbu teraz zas gdy ciż Wiell. Obżałł.
14pretextu żadnego ani Dyspozycyi W. Pryncypała okazuiąc Sło-
15wnie gromiąc y grożąc odbronieniem Jntrozyi[?] tey iezeliby bez fundamentu
16były w Dobra Kompnta uchylili, Jnwentarze oddania wymogli, Prożałow[?]
17przy Komparencie będących odebrali, y takowym postępkiem podtera-
18znieyszy Czas nieszczęsliwy na Kray klęski, Dobra tegoż W. Pryncypała
19incognito demotivo et prelatu[?] obiowszy Rząd uciemiężenie y Szkody Pod-
20daństwu y Jntracie Pryncypalskiey przynieść mogą y przynoszą, zaczym
21ninieyszy Kompns odebrania Rządu Dobr gwałtownego niewidziawszy
22przyczyny a bronić onymże niemogąc ile przy odebraney władzy żacho-
23wuiąc in robore iezeliby stąd iakowe w Skarbie wynikły Szkody woł-
24ne W. Pryncypałowi swemu dopomnienie się, a zatym ostrzegaiąc całosci
25Honoru y Substancyi swoiey a do tego ile w teraznieyszym Czasie y
26porze nieszczęsliwym Kraju rownie z Jnnemi w niepewnosci Zdrowia
27y Życia zostaiąc usprawiedliwienie się osobliwą Tranzakcyą co do Jntrat
28sobie powierzonych z Osoby swoiey W. Pryncypałowi swemu uczy-
29nić y obiaśnić oswiadczaiąc się præsenti in Termino aczby iakowey
30niepodlegał klęsce lub porozumieniu w uchyleniu się Ratto[?] pre-
31missorum[?] tymże wyż wyrażonym Obżałł. Queritur et Protes-
32tatur. Stanisław Witkowski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „pro tunc” – ówczesnym; „subveniendo … Substancyi” – dla zabezpieczenia majątku; „cuiusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „stante disturbio publico” – w czasie publicznego zamieszania; „incognito demotivo et prelatu[?]” – bez znanego powodu i [uprzedzenia?]; „in robore” – w mocy; „præsenti in Termino” – w niniejszym terminie; „Ratione præmissorum … Queritur et Protestatur” – z powodu powyższego … skarży się i protestuje.
Odczyty niepewne (pismo szybkie; dolne wiersze k. 89v wyblakłe): skrót tytułu „S. T.[?] / Sty Turz.[?]” (por. akt 140 – Jakub Sasimowski, starosta turzański [?]); „Ja[…]nym[?]”, „koligacenium[?]” (zapewne „z koligacyą familii nie wiadomości” – drugi Sasimowski, krewny o nieznanym imieniu); nazwisko „Kuliczyckiemu[?]”; „woiskach[?]”, „wszcze[?]”, „prespektywa[?]”, „ante[?] latus”, „Jntrażyą[?]”, „Prżecorskiego[?]”, „Jntrozyi[?]” (intromisji?), „Prożałow[?]” (może „Prowentów”), „prelatu[?]”, „Ratto[?]”. Sens ogólny: Witkowski, zarządca dóbr Jakuba Sasimowskiego (por. akt 140 – Tarnawa), zbiegły do Winnicy wskutek najazdów hajdamaków i obcego wojska, został pozbawiony rządu dóbr przez drugiego Sasimowskiego i Kuliczyckiego [?], którzy bez okazania dyspozycji pana odebrali mu inwentarze; Witkowski zastrzega się przed odpowiedzialnością za szkody i zapowiada rozliczenie z dochodów.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
26IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Stanisław Witkowski, w swoim imieniu oraz Jakuba Sasimowskiego, starosty turzańskiego [?], manifestuje się w pilności przeciw [N.] Sasimowskiemu (krewnemu o nieznanym imieniu) i Pawłowi Kuliczyckiemu [?], plenipotentowi księżnej Czetwertyńskiej, podkomorzyny bracławskiej. Witkowski, zarządzający dobrami Sasimowskiego, wskutek publicznych zamieszek, częstych napadów obcego wojska i hultajstwa nie mógł w nich przebywać i schronił się do Winnicy; dobra poniosły klęski. Teraz obwinieni, nie okazując żadnej dyspozycji jego mocodawcy, słownie grożąc, odebrali mu rząd dóbr i inwentarze, co w nieszczęsnym czasie przynosi szkody poddanym i dochodom pana. Witkowski, nie widząc przyczyny gwałtownego odebrania zarządu, zastrzega, że nie odpowiada za szkody powstałe w skarbie po odebraniu mu władzy, oświadcza gotowość rozliczenia się z powierzonych dochodów przed swym mocodawcą i protestuje przeciw obwinionym.
Akt nr 150
Manifest Wiktorii z Wilkowskich Porplewiczowej (primo voto Bogorajskiej), przy asystencji męża Kazimierza Porplewicza, chorążego starostwa winnickiego, przeciw sierotom po Adamie Wyleżyńskim, mieczniku wendeńskim, i ich opiekunowi Marcinowi Zadyńskiemu, kasztelanowi lubaczowskiemu, o niewypłacanie prowizji od sumy posagowej
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 IV 1769, Winnica
Karty / skanyk. 90 (skan 0092, strona prawa – dół) – k. 90v (skan 0093, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 90 (skan 0092, strona prawa, dół)
1Maa Urz. Porplewiczowey pko
2Sierotom W. Wyleżyńskich y Jnne
3o niepłacenie Prowizyi
4Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Aprilis Dwudziestego Siodmego Dnia
6[reklamant:] Przed
k. 90v (skan 0093, strona lewa)
1Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
18czyscie żali y Manifestuie się w niżey opisany sposob y oto. Jż lubo Dekret
19poprzedni Roku Tysiąc Siedmset Pięćdziesiąt Siodmego Dnia Piętnastego No-
20vembris między Urz. Manifestantką y Jnnemi z iedney a Wiel. Adamem Wyleżyń-
21skim Miecz. Wędyń. y Jnnemi z drugiey Strony nastąpiony nakazał aby W.
22Adam Wyleżyński Miecz. Wędyń. podten czas Tysiąc od Summy Pięciu
23Tysięcy Złł. Poll. sposobem Posagu po niegdy W. Anastazyi z Wilkowskich
24Wyleżyńskiey Miecz. Wędyń. Małżące swoiey a niegdy W. Piotra Wilko-
25wskiego wziętych y zaciągnionych a do Działu należących przysądzonych poło-
26we Prowizyi, to iest Złł. Poll. Dwiescie Pięćdziesiąt do Rąk y za kwitem być
27ręcznym Urz. Manifestantki corocznie w pierwszy Poniedziałek po Swięcie
28Swiętych Trzech Krolow Rzymskich przed Aktami Grz. Krzemien.[?] pod Winą
29Banicyi wieczney wypłacił, przecież Wiell. Obwinieni iako W. Adama Wyle-
30żyńskiego Miecz. Wendyń. Sukcessorowie sprzeciwiaiąc się przerzeczonemu
31Dekretowi przez Lat iuż kilka po smierci Oyca swego pomienioney
32Prowizyi niewypłacaią, a zatym Urz. Manifestantka o takowe ukrzyw-
33dzenie siebie przez niewypłacenie rzeczoney Prowizyi y Dekretowi
34wyż wyrażonemu sprzeciwienie się wroczną pko tymże wyżey Obżałł.
35powtornie iako nayuroczysciey skarży y żali się. Wiktorya Porple-
36wiczowa iako Assystent Żony moiey podpisuię się Kazimierz Porplewicz mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi wtrętami. „w Assystencyi z Prawa należytey” – przy asystencji (udziale) męża wymaganej przez prawo; „Rajtarowskim Woysk JKMci Adjutantom” – adiutantom rajtarii wojsk Jego Królewskiej Mości; „pod Winą Banicyi wieczney” – pod karą banicji wiecznej; „Swięto Swiętych Trzech Krolow Rzymskich” – Trzech Króli (6 I) wg kalendarza rzymskiego (gregoriańskiego).
Odczyty niepewne: tytuł pierwszego męża „Stol. Bł.[?]” (stolnik bełski?); tytuł Wyleżyńskich „Miecz. Wendyń. / Wędyń.” – miecznik wendeński (inflancki); „Grz. Krzemien.[?]” – akta grodzkie, w których miała następować wypłata (może krzemienieckie). Podpis w rkp. łączy dwa podpisy (żona i mąż-asystent), jak w akcie 133. Suma posagowa w nagłówku aktu: 2500 zł (połowa z 5000 zł po Anastazji z Wilkowskich, przysądzona manifestantce); prowizja roczna 250 zł.
Streszczenie
27IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Wiktoria z Wilkowskich, primo voto Bogorajska (żona Wojciecha Bogorajskiego, stolnika [bełskiego?]), secundo voto żona Kazimierza Porplewicza, chorążego starostwa winnickiego, przy jego asystencji, manifestuje się przeciw sukcesorom Adama Wyleżyńskiego, miecznika wendeńskiego: synom z pierwszego małżeństwa z Anastazją z Wilkowskich – Kajetanowi, mieczniku wendeńskiemu, Wojciechowi i Franciszkowi, adiutantom rajtarii wojsk JKMci; synom z drugiego małżeństwa z Konstancją z Zadyńskich – małoletnim Ignacemu, Marcinowi i Tomaszowi; oraz ich opiekunowi Marcinowi Zadyńskiemu, kasztelanowi lubaczowskiemu. Dekret z 15 XI 1757, wydany między manifestantką a Adamem Wyleżyńskim, nakazał mu wypłacać jej corocznie w pierwszy poniedziałek po Trzech Królach, przed aktami grodzkimi [krzemienieckimi?], pod karą banicji, 250 zł prowizji od jej połowy (2500 zł) sumy 5000 zł posagu zmarłej Anastazji z Wilkowskich, córki Piotra Wilkowskiego. Od kilku lat po śmierci ojca sukcesorowie prowizji nie płacą, sprzeciwiając się dekretowi; manifestantka uroczyście się skarży.
Akt nr 151
Manifest Tomasza Straszewskiego, towarzysza wojska koronnego, w swoim, brata Jana i Anny z Kobylańskich Straszewskich oraz synowca Andrzeja imieniem, przeciw księciu Antoniemu Lubomirskiemu, wojewodzie lubelskiemu, dziedzicowi Pikowa, Józefowi Poznańskiemu, gubernatorowi klucza pikowskiego, Brzezińskiemu, pisarzowi zamkowemu, i kozakom pikowskim o gwałty na jarmarku i uwięzienie; z relacją woźnego Stefana Widerskiego o areszcie w Pikowie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 IV 1769, Winnica (areszt 26 IV 1769, Pików)
33sobie Myto płacić y Dawną każąc Jnnym żeby na Jarmarki przy-
34bytym umyslnie dla wziątku swoiego dla napasci y Kradzieży Koza-
35kow y Gromadnych Ludzi w Dyspozycyi swoiey maiących często
36krocie Subordynował y krzywdy czynić pozwalał, iakoż y temi czasy
37na Kwietną Niedzielę Ruską[?] wzięte z praw takowym sposobem
38zręcznemi y zgromadzonemi pod czas tego Jarmarku do bicie wyna-
39lazłszy y na ninieyszych Uskarżaiących się wprzody Kidnaty[?]
40wo Zymnieckiego[?] dla Dania Kłaszy[?] Onym na dobrowolney Drodze[?]
41cenciował[?], potym in Supplementum onego Pisarza swoiego Urz. Brze-
42zińskiego z Kozakami Małgorzatkami[?] Bobolczym[?] Korniłem[?] y Jn-
43nego Jmienia Niedokanem[?] Atan[?] a com[?] pikowskim z Jnnemi
44[reklamant:] Kozakami
k. 91v (skan 0094, strona lewa)
1Kozakami Subordynował ktorzy naiechawszy w Drodze Urz.
2Jana Straszewskiego Bratu rodzonego Kompntis iadącego do Domu z Żo-
3ną y Synem nic niewinnego napadłszy bez żadney racyi zbili z Kulbaki[?]
4zrzucali y nazad do Miasta zawrociwszy do Urz. Obżałł. zbitych do Zamku
5iescze więcey biiąc zaprowadzili, gdzie y sam Obżały bez żadney y ob-
6serwy[?] Stanu Szlacheckiego rożnemi Dyzgustami traktuiąc w De-
7tencyą wziąć kazał y blisko Tygodnia Jnkarcerował y wypuszczać się
8z Detencyi przymusił, na Urz. Komparenta Łapaniem y zasadzeniem[?]
9onemu Jndechwałki[?] czynił, przy ktorey Aggrawacyi niemało Szko-
10dy poczyniono, Adeoq[ue] Jdem Comparens iterata Vice Suo et nne Quorum
11supra Manifestowawszy się stawił przedemną Urzędem Woźnego
12Gnta Opatrz. Stefana Widerskiego Authenticatum Juratum, ktory na Af-
13fektacyą y prawną Rekwizycyą Urz. Tomasza Straszewskiego Towarzy-
14sza Woyska Koronnego Una cum Nobilibus Josephe[?] Michaele Radeckie[?] et Joan-
15ne Kowalski Anno præsenti Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Nono
16Die Vigesima Sexta Aprilis zieżdżał do Dobr Miasta Pikowa, gdzie będąc
17u Woyta y Mieszczan Urz. Poznańskiego Gubernatora, a zas Brzezińskiego
18Pisarza y Korniła Niedokona[?] y Jnne Kozakow u Urz. Poznańskiego u Woy-
19ta y Mieszczan Areształ y prawnie przypowiedział, ktory isty przyię-
20li, prosząc tak Kompnt Mnij y Woźny Rellis Actis connotari y otrzyma-
21li Compns et Mtis ignari Sti Crucis Signum posuerunt Tomasz
22Straszewski ✠ Stefan Widerski Woźny ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „in Lecto Ægritudinis” – w łożu choroby; „cuiusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „in contrarium” – przeciwnie; „Suplement” – tu: dopłata, okup; „Myto” – opłata drogowa (cło); „Jnkarcerował” – uwięził; „Aggrawacya” – obciążenie, krzywda; „Adeoque Idem Comparens iterata Vice Suo et nomine Quorum supra Manifestatus” – a zatem tenże komparent po raz wtóry w swoim i tych, których wyżej, imieniu zamanifestowawszy się; „Authenticatum Juratum” – uwierzytelnionego, zaprzysiężonego (woźnego); „Una cum Nobilibus … Anno præsenti 1769 Die Vigesima Sexta Aprilis” – wraz ze szlachetnymi … roku bieżącego 1769 dnia 26 kwietnia; „Relationis Actis connotari” – (prosili) o zapisanie relacji do akt; „Comparens et Ministerialis ignari Scribendi Sanctæ Crucis Signum posuerunt” – komparent i woźny, nie umiejąc pisać, położyli znak krzyża świętego.
Odczyty niepewne (pismo staranne, ale dolne wiersze k. 91 wyblakłe, zakryte pieczęcią): „Senat[?]”, „Pobelnę[?]” (może „Pobereżnę” – nazwa miejsca/rogatki), „Mytą[?] osobno ex[?] tow[?]”, „zaniemiłego[?]”, „na Kwietną Niedzielę Ruską[?]” (Niedziela Palmowa wg kalendarza juliańskiego – w 1769 r. 16 IV st. st. = 27 IV n. st.?), „Kidnaty[?] wo Zymnieckiego[?] dla Dania Kłaszy[?]”, „cenciował[?]”, imiona kozaków „Małgorzatkami[?] Bobolczym[?] Korniłem[?] … Niedokanem[?] / Niedokona[?] Atan[?]” – zapewne Korniło Niedokon, ataman pikowski; „z Kulbaki[?]” (z siodła), „obserwy[?]”, „zasadzeniem[?]”, „Jndechwałki[?]” (może „niesławy”); szlachta przy areszcie „Josephe[?] Michaele Radeckie[?]” (Józef Michał Radecki?) „et Joanne Kowalski”. Pików – miasto, klucz pikowski księcia Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego (por. akt 120 – Lubomirski, Lemieszówka). Józef Poznański, gubernator pikowski – por. akty 41–120 (spory Małkowski / Poznański).
Streszczenie
27IV 1769 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Tomasz Straszewski, towarzysz wojska koronnego, w imieniu własnym oraz brata Jana i bratowej Anny z Kobylańskich Straszewskich i synowca Andrzeja, którzy leżą ciężko pobici, manifestuje się przeciw księciu Antoniemu Lubomirskiemu, wojewodzie lubelskiemu, dziedzicowi miasta i klucza pikowskiego, a zwłaszcza Józefowi Poznańskiemu, gubernatorowi klucza, Brzezińskiemu, pisarzowi zamkowemu, i kozakom pikowskim. Poznański, zamiast dbać o spokój, sam dopuszcza się krzywd i pozwala swoim kozakom i poddanym napadać na przyjezdnych na jarmarki: w roku ubiegłym od szlachty i ludzi uciekających przed rzezią hajdamacką i buntem chłopskim kazał kozakom pobierać w mieście i na wyjeździe myto i okupy; ostatnio, podczas jarmarku na ruską Niedzielę Palmową, jego pisarz Brzeziński z kozakami (m.in. Korniłem Niedokonem [?], atamanem pikowskim) napadł w drodze na Jana Straszewskiego, jadącego z żoną i synem do domu, pobił ich, zrzucił z koni i zawlókł do zamku, gdzie Poznański, nie bacząc na stan szlachecki, uwięził ich na blisko tydzień; grożono też uwięzieniem komparentowi. Woźny generalny Stefan Widerski zeznał, że 26 IV 1769 ze szlachtą Józefem Michałem Radeckim [?] i Janem Kowalskim w Pikowie ogłosił areszt na gubernatora Poznańskiego, pisarza Brzezińskiego, Korniła Niedokona [?] i innych kozaków, w ręce wójta i mieszczan, którzy go przyjęli. Komparent i woźny, niepiśmienni, położyli krzyżyki.
Akt nr 152
Manifest i remanifest Bazylego Linkiewicza, cześnika mozyrskiego, arendownego posesora Lipówki, przeciw księciu Januszowi Tomaszowi Czetwertyńskiemu, podkomorzemu JKMci, dziedzicowi i jurysdatorowi Lipówki, o odebranie arendy, uciemiężenie i szkody (odpowiedź na akt 128)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
11y Narzuty Tłuczenia Prosa na Poddanych Lipowieckich wy-
12rzucił[?] kazał, co się nigdy pokazać niemoże aby W. Manifes-
13tant nad Kontrakt sobie pozwolił, y lubo Prosa do Tłuczenia
14Poddanym kazał rozdać, to nietylko że się w Sąsiedzkich praktykuie
15Kluczach, lecz y Kontraktem ma sobie pozwoloną, uciemiężenia
16żadnego czynić niemogł, bo nawet Dyspozytor na Gruncie
17JO. Xięcia Jmć Jurysdatora mieszkaiący w Lipowce Pańszczyznę
18y powinnosciami Rządzi, a większa że sam Xiąże Jmć na po-
19trzeb swoią Wszystkich prawie Poddanych wyprowadziwszy
20w drogę gwałtownie Transport w pole [?] czynić kazał przez
21co Dobytku wiele wyzdychało, y teraz do Jnwentarza nie do-
22staie od Arędarzow, nic nad należytosc Zwyczayną nie wy-
23magał, iedynie sposobami należytosci od Arędarzow wybierał,
24ktorego sam JO. Xiąże Jmć Jurysdator wzięcia trzy maiąc
25przymusił Za Arędę Lipowiecką dać sobie Zastaw a po wię-
26tszy Zastawie uwolnił, y ten teraz obawiaiąc się niebespie-
27czeństwa iakowegoś przed Jnkursyą zewszystkim w
28Kray bespiecznieyszy wyiechał, iako nietylko w Lipowce
29się Arędarze nie znayduią, ale w tym Kraju y gdzie, nareszcie
30Xiąże Jmć Jurysdator wyraża, iż pretendo-
31wał pieniądze oddać, ktore W. Manifestans sobie życzył, by
32teraz Złotych wedle radzy[?] odebrał, tylko JO. Xiąże Jmć
33nie chce wyliczać, więc oczewiscie[?] krzywdy W. Manifestanta, tak przez Xiążęcia Jurysda-
34tora formowane pretensye iako nienależyte opisywanie
35manifestem, a niedobory swoie w tym Roku iako dalsze
36… ktore przy likwidacyi się pokażą iterata Ma-
37nifestatur et Remanifestatur vice Salva … ac
38… melioratione Bazyli Lenkiewicz mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „Jurysdator” – właściciel dóbr sprawujący władzę nad dzierżawcą/posesorem; „modo obligatorio” – tytułem zastawu; „Jnkursya” – najazd, inkursja (tu: najazdy wojsk / hajdamaków); „iterata Manifestatur et Remanifestatur vice, Salva … melioratione” – ponownie manifestuje się i remanifestuje, z zastrzeżeniem poprawienia.
Akt jest odpowiedzią na manifest księcia Janusza Tomasza Czetwertyńskiego z 12 IV 1769 (akt 128), który zarzucał Linkiewiczowi przekroczenie kontraktu arendownego w Lipówce (uciemiężanie poddanych, tłuczenie prosa, więzienie arendarzy). Nazwisko w tym akcie zapisane „Lenkiewicz” (w akcie 128 „Linkiewicz”) – ta sama osoba. Od tego aktu w roli namiestnika burgrabstwa ponownie występuje ANTONI JAŁOWICKI (por. akty 1–119).
Odczyty niepewne (dół k. 91v bardzo wyblakły, wiele słów nieczytelnych – oznaczone „…”; na k. 92 pismo staranne, ale dolne wiersze wyblakłe): „Czyiąż[?]”, „Kompntowi[?] zaraz[?] lub Summę[?]”, „w To[?]”, „wpowszy[?]”, „z Zawołaniem[?]”, „Zowymogł[?]”, „dla Zawodu[?]”, „niechciał[?]”, „wyrzucił[?]”, „w pole [?]”, „wedle radzy[?]”, „oczewiscie[?]”. Kwoty: suma pożyczona przez księcia 37 000 zł; zwrot 20 000 zł, a za resztę 17 000 zł Lipówka w arendzie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
29IV 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Bazyli Linkiewicz (Lenkiewicz), cześnik mozyrski, arendowny posesor wsi Lipówka, manifestuje się i remanifestuje przeciw księciu Januszowi Tomaszowi Czetwertyńskiemu, podkomorzemu JKMci, dziedzicowi i jurysdatorowi Lipówki. Książę pożyczył od niego 37 000 zł i kontraktem zobowiązał się zwrócić sumę albo puścić mu w zastaw swoje dobra; następnie, oddawszy 20 000 zł, za resztę 17 000 zł wypuścił mu Lipówkę kontraktem arendownym, choć Linkiewicz posesji nie potrzebował, a w czasie obecnych najazdów poniósł przy niej znaczne straty. Mimo to książę oczernił go w manifeście (por. akt 128), zarzucając uciemiężanie poddanych i narzucanie tłuczenia prosa – co Linkiewicz odpiera: rozdawanie prosa do tłuczenia praktykuje się w sąsiednich kluczach i jest dozwolone kontraktem, pańszczyzną i powinnościami rządzi dyspozytor księcia mieszkający w Lipówce, a sam książę wyprowadził prawie wszystkich poddanych do przymusowego transportu, przez co wiele dobytku padło; od arendarzy nie wymagał nic ponad zwyczajną należność, a arendarz, którego zastaw książę wymusił, uciekł przed najazdami w bezpieczniejsze strony. Linkiewicz zarzuca księciu, że nie chce wyliczyć należnych pieniędzy, i protestuje o jego bezpodstawne pretensje i niedobory w tym roku, które wykaże likwidacja.
Akt nr 153
Manifest Antoniego Drużbowicza, skarbnika smoleńskiego, przeciw Ignacemu i Teofili Radziwiłłównie [?] Morawskim, dziedzicom klucza szpiczynieckiego [?], ich komisarzowi Będzińskiemu [?] i innym o niewydanie sumy i dóbr Smorżynce [?] oraz zabór pszenicy
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
17skiemu y Jnnym Kommiss. y Dyspozycye Dobr pomienio-
18nego Klucza maiącym skarży y manifestuie się o to. Jż JWW.
19Morawscy przez Zestanych[?] w Opisie swey wziowszy u W. Kom-
20parenta Summę y ad Obloquentiam opisu Kontraktu Dobra
21Smorżynce[?] obowiązawszy do wytrzymania, teraz ani Summy
22nieoddali, ani Dobr wypuscić do wytrzymania niechcą, y w
23potrzebie zostaiąc od Skarbu żadney zatwosci[?], y nadgrody nie
24czynią, Pszenicy Sto Dwadziescia kop po Korcu Jednym z Mia-
25sypem[?] wydaiącey bez żadney wiadomosci Kompnta na Skarb
26wziowszy, nieoddali, y niezapłacili, a co większa posłuszeństwo
27odebrawszy, w Zbożu snie[?] ktorym Czasy, iako Obgadaniu[?] Possessori
28zaniosł pożytek, y Sumki odbioł z prowentem przez zabronienie
29wolnego wymłotu znaczne, y z Zguba zupełną przynieśli szkody.
30Albowiem Woysko Rossyiskie, ktore do Magazynu skupuiąc
31gotowym płaciło po Złłch Cztery Żyta Korzec groszem, teraz w za-
32mieszaniu Kraju może przynieść upadek. Więc ninieyszy Compns
33z przyczyny oddalenia siebie od Possessyi, nieoddania Summy, od-
34ięcia Posłuszeństwa, y zabronienia wymłotu o tak wielkie Szko-
35dy w Skarbie przesiaku wała[?] ^[pomoże[?]] y dopomnie się obiawiąc, teraz
36ratione Emissorum contra supra latos iterata queritur et
37manifestatur vice. A. Drużbowicz mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Acta præsentia adire” – przybyć do niniejszych akt; „quam solennissime” – jak najuroczyściej; „Quorumvis Nominum” – jakichkolwiek imion; „ad Obloquentiam opisu Kontraktu” – zgodnie z brzmieniem zapisu kontraktu; „ratione Emissorum contra supra latos iterata queritur et manifestatur vice” – z powodu powyższego przeciw wyżej wymienionym ponownie skarży się i manifestuje. Na lewym marginesie pionowa adnotacja kolacjonującego „Legi … mmd.” (przeczytałem – ręką własną).
Odczyty niepewne: „z JOO Xiążąt Radziwiłłow[?]” (rkp. „Radziwiłłow” – Teofila Morawska z Radziwiłłów?); „Szpiczynieckiego[?]” (klucz szpiczyniecki – Szpiczyńce? / Szczerzyniec?); „Będzińskiemu[?]”; „przez Zestanych[?]” (może „przez zezwolenie”); „Smorżynce[?]”; „zatwosci[?]” (zapłaty?); „z Miasypem[?]” (z nasypem?); „w Zbożu snie[?]”, „Obgadaniu[?]”; „przesiaku wała[?] ^[pomoże[?]]” – miejsce poprawione w rkp., niezrozumiałe; nazwisko w nocie marginalnej „Zgrzda[?]”. Data dawniejszego manifestu: 13 X 1768.
Streszczenie
2V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Antoni Drużbowicz, skarbnik smoleński, przybywszy do akt, gdy tylko pozwalały na to warunki w kraju, i nawiązując do swego manifestu z 13 X 1768, skarży się przeciw Ignacemu i Teofili z Radziwiłłów [?] Morawskim, dziedzicom klucza szpiczynieckiego [?], oraz ich komisarzom i dyspozytorom (Będzińskiemu [?], Piotrowskiemu i in.). Morawscy, wziąwszy od niego sumę i zobowiązawszy się kontraktem puścić mu do wytrzymania dobra Smorżynce [?], ani sumy nie oddali, ani dóbr nie wypuszczają; ponadto bez jego wiedzy zabrali na swój skarb 120 kop pszenicy (wydającej po korcu z kopy) i jej nie oddali ani nie zapłacili, odebrali mu posłuszeństwo poddanych i zabronili wymłotu zboża, przez co poniósł wielkie szkody – zwłaszcza że wojsko rosyjskie, skupujące do magazynu, płaciło gotówką po 4 zł za korzec żyta. Komparent ponownie się manifestuje. Na marginesie adnotacja kolacjonująca „Legi Zgrzda [?]”.
Akt nr 154
Manifest Jana Bala Miedźwieckiego, stolnika mścisławskiego, plenipotenta [Adama?] Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, przeciw Jakubowi, Tomaszowi i Janowi Zarczyńskim i ich wspólnikom o zajazd klucza supronowskiego [?], wygnanie posesora Szymona Przyłuckiego [?] i spustoszenie dóbr
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data5 V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 93 (skan 0095, strona prawa – dół) – k. 93v (skan 0096, strona lewa) – k. 94 (skan 0096, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 93 (skan 0095, strona prawa, dół)
1Maa nne JW. Mniszka Chor.
2N. K. pko Urod. Zarczyńskim
3y Jnne o naiazd Dobr y
4Jnnych pretensye
5Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
6Miesiąca Maji Piątego Dnia
7Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grz. Winnc. y przede-
22Compns ostrzegaiąc Całosć Dobr JWiel. Pryncypała y Praw,
23tudzież Kontraktu Wiel. Przyłuckiewiczowi qua temporaneo Pos-
24sessori służącego o naiazd y pokrzywdzenia wszelkie prawem
25dochodzić, teraz zas uskarżaiąc się, pko tymże nne quo su-
26pra powtornie manifestuie się. Jan Bal Miedźwiecki mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi wtrętami. „nullo Titulo” – bez żadnego tytułu (prawnego); „tantisper ile stante hostilitate” – na ten czas, dopóki trwają działania wojenne; „his formalibus” – tymi słowy; „usque adhunc Actum” – aż do tego aktu; „non parcendo Swiętom Uroczystym Wielkonocnym” – nie szanując uroczystych świąt wielkanocnych; „qua temporaneo Possessori” – jako czasowemu posesorowi; „Remanent” – pozostałość (inwentarz do zwrotu przy zdaniu dóbr); „Kotły Maydańskie” – kotły z majdanu (do wyrobu potażu / smoły); „nne quo supra” – imieniem jak wyżej.
Odczyty niepewne: imię i tytulatura mocodawcy na k. 93 (dolne wiersze wyblakłe): „Adama[?] z Bożenina[?] Mniszcha Chor. Nadw. Kor.” – w nagłówku marginalnym „JW. Mniszka Chor. N. K.” (chorąży nadworny koronny); „Rumacyi[?]” (rumacja – usunięcie się z dóbr, ustąpienie); nazwa klucza „Supronowski[?]”; nazwisko posesora: „Przyłuckiego[?] / Przyłuckiewicz[?]” (w rkp. obie formy, nieostre – w akcie 155 pada imię Szymon); „Medwedki[?]” (dobra, do których wywieziono zboże – może Medwedówka); „Przewłokach[?]”, „sruszczona[?]”, „Staty[?]”, „deceßem[?]”, „Paskudzkiemu[?]” (posesor osadzony przez Zarczyńskich), „czyste[?]”. Por. akt 155 – manifest tychże stron (Tomasz Zarczyński, cześnik [sieradzki?], przeciw Przyłuckiemu [?]). Por. też POSTEP: do weryfikacji tytuł Jakuba Zarczyńskiego (akt 82 „Chełm.” vs akt 115 „Sieradz.”).
Streszczenie
5V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Bal Miedźwiecki, stolnik mścisławski, plenipotent [Adama?] Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, manifestuje się przeciw braciom rodzonym Jakubowi i Tomaszowi oraz stryjecznemu Janowi Zarczyńskim i ich ludziom. Zarczyńscy, wiedząc, że na mocy kontraktu i rumacji musieli ustąpić z klucza supronowskiego [?], a Mniszech jako jurysdator wypuścił go kontraktem arendownym Przyłuckiemu [?], który wprowadził się do dóbr z intromisją woźnego i osadził ekonoma Chojeckiego – i choć w obecności komisarza Mniszcha Tarszeńskiego zgodnie ustąpili z dóbr na czas wojny – po wyjeździe Tarszeńskiego z zebranymi ludźmi najechali klucz, wygnali podstarościego Przyłuckiego [?], omal go nie zabijając, gwałtem przymuszali poddanych do posłuszeństwa, ganiali z pistoletami i bronią za szlachcicem Piątkowskim po wsi, dworze i obejściu duchownego, wołając, że zabiją go jak psa, i grożąc wieszaniem; wywieźli zboże przeznaczone na zasiew do dóbr Medwedki [?], nie szanując świąt wielkanocnych, wybierali miód z uli, zniszczyli pasieki (z 150 pni remanentu zostawili tylko 48, i to słabych), zabrali drób, sprzęty, kotły majdanowe, nie dopuścili do wiosennego zasiewu, przez co dochody upadną, ciemiężyli poddanych, ogłosili pod cerkwią jakiś rzekomy list pański, nakazując gromadzie posłuszeństwo, i osadzili własnego posesora Paskudzkiego [?], który niszczy ludzi egzekucjami. Komparent zastrzega dochodzenie prawne i ponownie się manifestuje.
Akt nr 155
Protestacja Tomasza Zarczyńskiego, cześnikowica sieradzkiego, przeciw Aleksemu Tarszeńskiemu, komisarzowi Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, o wygnanie z klucza supronowskiego [?] wbrew kontraktowi arendownemu, podburzanie chłopstwa w Sosenkach i napaść na niego (odpowiedź na akt 154)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data5 V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 94 (skan 0096, strona prawa – dół) – k. 94v (skan 0097, strona lewa) – k. 95 (skan 0097, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 94 (skan 0096, strona prawa, dół)
1Protta W. Tomasza Zarczyn-
2skiego C. S. pko Wiel. Tarszen-
3skiemu Komm. JW. Ch. N. Kor.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiątego Dziewiątego
5Miesiąca Maji Piątego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
14między tymże JW. Mniszkiem Ch. Nadwor. Koron. z iedney, a Wiel. Ja-
15kubem Zarczyńskim Cześnikiem Sieradz. Bratem moteczl[?] Rodzonym od-
16o Klucz Suprunowski[?] z drugiey zawartego, ktorym to Kontraktem Bu[dy]-
17nki[?] magazyn[?] y przezimowanie Bydła z wolnym posiedzeniem do S. Woy-
18ciecha pozwolone y ostrzeżone są, w tychże Dobrach Klucza Suprunow-
19skiego przy … y Brata swego własności na Gruncie będącey
20… na Rezolucyą gdzieby do wywozu lub dalszey Dzierżawy Dob[r]
21od tegoż Wiel. Jakuba Zarczyńskiego Brata swego, ktory dla appro-
22baty Kontraktu do JW. Ch. Nadw. Kor. iechał, uwiadomiony przez niego
23… Dzierżawy samego … w Kraju … ieżdżania Onego
24na Wołyń
k. 94v (skan 0097, strona lewa)
1na Wołyń do tych Czas oczekiwał, y dotąd Oney doczekać się niemogł, w
2tym gdy tenże Jmć Pan Kommissarz Obżały wraz z Wiel. Pokutyńskim dla obe-
3brania Possessyi do tychże Dobr ziechał, tedy ninieyszy Maant, ile żadney
4niemaiący Rezolucyi od Brata nivocym[?] temuż oskarżonemu niepo-
5czył y owszem z wolą Onego chętnie stosował się, żadnych nadem y Dyspozy-
6cyi dopoty niewtrącał się, poki Urz. Chojecki, niewiedzieć z czyiego Rozkazu,
7czy JW. Chorążego Nadw. Koron. czyli też Nowego Possessora, y na iakim Funda-
8mencie (iako sam przed Ludźmi y Ninieyszym Prottem powiadał) do iako-
9wychsz usług niedo Gospodarstwa (bo żadney Dyspozycyi od Nikogo
10ani pisaney (ut mivis est[?]) ani Słowney sobie zostawioney niemiał) do Dobr
11Sosenki od Jchmciow sprowadzony, żadnego dla Siebie nie mniemaiąc ugruntowa-
12nia dla wznawiaiącego się w Kraiu tuteyszym teraz swieżo Hultaystwa
13y w dzień zbliżaiącego się Niebespieczeństwa, gdy z Ukrainy y z całey
14okolicy tuteyszey, Ludzie chroniąc Życie swoie uciekać poczęli, wpuszcza[ł?]
15po wyieździe tegoż Obżałł. Sam dobrowolnie niewyiechał y Dobr nieod-
16stąpił, dopiero tenże Maant przez wyiechanie y porzucenie tey Dy-
17spozycyi Urz. Chojeckiego widząc w Czasie teraznieyszym niesmiarną[?]
18Stratę Czasu y omieszkanie Gospodarstwa, a żadnego porządku ani Dy-
19spozycyi od Jmci Obżałł. niezostawioney, też Gospodarstwo oswiadczywo-
20szy się wprzod przed Aktami Grodu tuteyszego (iako w pilnosci zanie-
21siony Manifest swiadczy) dla dalszych iedynie względow JW. Chor. Nad-
22worn. Koron. Pana y Dobrodzieia, ile rzywey[?] zawsze maiąc konsyderacyi
23szacowne Łaski Pańskie czyniąc przysługę aby Skarb Onego z tey przy-
24czyny nieponosił Decessu, a do tego obawiaiąc się, aby Brat Pro-
25testantis ile maiący przydeklarowaną sobie od tegoż JW. Ch. Koron.
26bonifikacyą swego niedoboru y Szkod poniesionych, tym bardziey ma-
27iąc nadzieię dalszey tenuty tychże Dobr, że pod bytnosc Protta iepresna[?]
28Gruncie ze wszystkim znayduiącego się takowy dzierżę nieporządek,
29za oczewisty niedobór ziemiał nagany, y ukrzywdzenia w decepcie
30swoim, acz w oczewistym per zostaiąc niebespieczeństwie z Hazar-
31dem Życia swego pracą y staraniem nolens volens zaiąć mu-
32siał, y oczekuiąc dalszey Dyspozycyi JW. Chor. Nadwor. Koronnego
33wszelki aż do tych Czas w Polu y w Domu czynił porządek gospodar-
34ski. Tenże Jmć Obżały, niżeby wdzięcznosć y obligacyą za Dozor pod-
35ięte Fatygi około Dobr w Czasie tak nieszczęsliwym oprzecznie[?]
36mieć powinien, ale raczey nescitur quo odio et motivo ku Osobie Protta
37uwiodłszy się, za przybyciem swoim na Dniu onegdayszym do
38Dobr Suprunowa, naypierwod Koraka Człowieka nieznaiomego Słu-
39gę Do Dobr Sosenki przysłał z tą Dyspozycyą, aby Gromada Sosen-
40ska w Punkcie z Kosami y Cepami zebrawszy się y mosty porzu-
41cawszy w pilney Protta do przyiazdu Obżałł. miała Straży, y ze
42Dworu na krok niewypuściła, czegoż niewdzięcznie y tak się stało.
43albowiem Chłopstwo ile pod teraznieysze Swięta swoie będąc piiane
44a do Buntow nadarzną[?], czuiąc bliskie grasuiące w kraju tuteyszym
45Hultaystwo y swawolne Kupy zbieraiące się, na naymnieysze ski-
46nienie zawsze skłonne, samym z mocnym Cepami y Kosami opatrzo-
47wszy się w tłumy zgromadzone, Tumultem ku Dworowi idąc Prze
48Dwor wokoło obsaczać poczęło, to uyrzawszy tenże Żalący się by
49naymniey o takowym postępku y Dyspozycyi tegoż Oskarżonego
50niespodziewaiąc się, wniomał[?] przestraszony że nagle (ile w tym
51kraiu teraz trzeba dać kredyt) Bunty Chłopskie z praktykowa-
52nym iuż w Roku przeszłym, gdy też Chłopstwo przez naprowa-
53dzenie woyska w Czasie Rabunkow same na Życie Protta Godzi[?]
54… zbraii … z Rzetelem[?] nabywało y nabiiaiąc …
55… nie … ziomie[?] niebespieczeństwem …
56… Życie Swoie salwować przymuszony został, w ktorym też
57Chłopstwo
k. 95 (skan 0097, strona prawa)
1Chłopstwo opite z rozkazu y poduszczenia tegoż Jmci Pana Kommissarza,
2hæc formalia propalando: z Dobiemy dobić wesele rozpoczniem na wszystkie
3Tratwy[?] rozbiegłszy się, na Życie y Zdrowie Protta godząc, po wszystkich prze-
4iazdach Zasadzki poczyniło tak dalece, że tenże Żalący się, widząc oczy-
5wiste niebespieczeństwo Życia swego, po beadrzu[?] nocy y dzień iezdząc
6o mil kilka do Dobr wsi Medwedki Tratty[?] obiezdżać musiał, gdzie
7gdyby był kwerulans tey ucieczki nie ocalił Życia swego zapewne
8by chłopstwo napite dobra maiąc otuchę, ile w tym Czasie vesanam[?]
9sui Rabiem wykonało było, poktorym to postępku tenże Obżały iadąc na
10Dniu wczorayszym z Dobr Suprunowa przez Dobra wieś Medwed-
11kę w Possessyi Wiel. Jakuba Zarczyńskiego Brata Protts zostaiącą
12do Dobr Sosenki, tegoż Protta przez Szlachcica z drogi od Siebie przy-
13słanego do Sosenki zaprosił, gdzie przybyłego, y nic sobie niewin-
14nego na mnieyszym wstępie in Conspectu całego Pospolstwa y tegoż
15Chłopstwa nieuczciwemi zdyzgustowawszy słowy bez żadne-
16go względu dyskrecyi wraz z Towarzyszem Nadwornym JW.
17Chorąż. Nad. Koron. od Siebie namowionym po Jmieniu y Prze-
18zwisku lepiey Jmci wiadomym do Szabli porwawszy się Tyrań-
19ską zrąbać y skaleczyć chciał, Honor brał, y Jnne mealia nun-
20quam deducenda zadawał. Urz. zas Jana Zarczyńskiego Brata
21Protts Stryiecznego sromotnie nahaiami bić pretendował, y
22Jnne tym podobne Krzywdy y Dyzgusta wyrządzał. O ktore tenże
23Żalący się na pko wyż wyrażonemu Obżałł. powtornie protestu-
24iąc się Præmissa Omnia Jnkwizycyami dowieść y każdego Czasu gdzie
25z Prawa należeć będzie (co do osoby tylko swoiey ściągaiących) Honor swoy nie-
26winnie wzięty prawnie czwinlikować[?] oświadcza się. Tomasz Zarczynski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi wtrętami. „nolens volens” – chcąc nie chcąc; „Decessus” – ubytek, strata; „nescitur quo odio et motivo” – nie wiadomo z jakiej nienawiści i pobudki; „hæc formalia propalando” – rozgłaszając takie słowa; „vesanam sui Rabiem” – szaloną swą wściekłość; „in Conspectu” – na oczach; „mealia nunquam deducenda” – zarzuty, których nigdy nie da się udowodnić; „Præmissa Omnia Jnkwizycyami dowieść” – wszystko powyższe dowieść inkwizycjami (przesłuchaniami świadków); „czwinlikować” – zapewne „windykować” (dochodzić prawnie).
Akt jest odpowiedzią strony Zarczyńskich na manifest Miedźwieckiego w imieniu Mniszcha z tego samego dnia (akt 154). Rozstrzyga tytuły: Jakub Zarczyński – cześnik SIERADZKI (por. POSTEP: „do weryfikacji tytuł Jakuba Zarczyńskiego – akt 82 »Chełm.« vs akt 115 »Sieradz.«”), Tomasz – cześnikowic sieradzki; komisarz Mniszcha – Aleksy Tarszeński; klucz zapisany tu „Suprunowski / Suprunów” (w akcie 154 „Supronowski”). Wspomniany „Wiel. Pokutyński” – por. akty 94, 111–112.
Odczyty niepewne (dół k. 94 i dół k. 94v bardzo wyblakłe – miejsca nieczytelne oznaczone „…”): „moteczl[?]” (słowo przed „Rodzonym”), „Bu[dy]nki[?] magazyn[?]”, „nivocym[?]”, „ut mivis est[?]”, „niesmiarną[?]”, „rzywey[?]”, „iepresna[?]”, „oprzecznie[?]”, „nadarzną[?]”, „wniomał[?]”, „Godzi[?]”, „z Rzetelem[?]”, „ziomie[?]”, „Tratwy[?] / Tratty[?]” (może „trakty”), „po beadrzu[?]”, „czwinlikować[?]”. Koniec k. 94v zawiera opis wcześniejszego (1768) zagrożenia ze strony chłopstwa i ucieczki komparenta – odczytany tylko fragmentarycznie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
5V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Tomasz Zarczyński, cześnikowic sieradzki, gdy tylko po ciężkiej zniewadze mógł przybyć do akt, protestuje przeciw Aleksemu Tarszeńskiemu, komisarzowi dóbr Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego. Na mocy kontraktu arendownego między Mniszchem a jego bratem rodzonym Jakubem Zarczyńskim, cześnikiem sieradzkim, o klucz suprunowski (przewidującego m.in. przezimowanie bydła i wolne posiedzenie do św. Wojciecha), Tomasz przebywał w dobrach, czekając na decyzję brata, który pojechał na Wołyń po aprobatę kontraktu. Gdy Tarszeński z Pokutyńskim przybył objąć posesję, Tomasz mu się nie sprzeciwiał; dopiero gdy sprowadzony do Sosenek Chojecki – bez żadnej dyspozycji i wobec odnawiającego się hultajstwa – porzucił dobra, Tomasz, zgłosiwszy to wcześniej manifestem w grodzie, dla dobra pana chcąc nie chcąc zajął się gospodarstwem, z narażeniem życia. Tarszeński zamiast wdzięczności przysłał do Sosenek człowieka z rozkazem, by gromada z kosami i cepami pilnowała Tomasza i nie wypuszczała go ze dworu; pijane chłopstwo tumultem obsaczyło dwór, poczyniło zasadzki na drogach, grożąc jego życiu, tak że musiał nocą uciekać kilka mil do wsi Medwedka [?], posesji brata. Wczoraj Tarszeński, wezwawszy go do Sosenek, na oczach pospólstwa znieważył go słowami, wraz z towarzyszem nadwornym Mniszcha porwał się na niego z szablą, a stryjecznego brata Jana Zarczyńskiego chciał bić nahajami. Tomasz protestuje, zapowiada dowody inkwizycjami i prawne dochodzenie honoru.
Akt nr 156
Manifest Jana Batka w swoim i Aleksandra Małkowskiego imieniu oraz Stanisława i Urszuli z Kitosławskich [?] Szczeniowskich, starostów trechtymirowskich, dziedziców klucza śledziskiego [?], przeciw Bołkiewiczowi, byłemu pisarzowi majdańskiemu, o długi wobec skarbu i karczmy oraz zabór kilimka
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data5 V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 95 (skan 0097, strona prawa – dół) – k. 95v (skan 0098, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 95 (skan 0097, strona prawa, dół)
1Maa Urz. Batka y Jnn. pko Urz. Bołt-
2kiewiczowi
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Maji Piątego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grod. Winn. y przedemną Anto-
10Dziedzicow y Panow Jmieniem, solennie pko Urz. Bołtkiewiczo-
11wi in Ante Pisarzowi Maydańskiemu skarży y manifestuie
12się o to: Jż Urz. Bołtkiewicz niepamiętaiąc nato, że w rachun-
13kach Skarbu Pańskiego tykaiących się niesprawiedliwie się
14u Kompntow Długi po kilka Złtch porozciągawszy y do tych Czas
15nieoddawszy, w Arędzie Karczemney u Niewiernego Dunia[?]
16Szkoperzy[?] Trunkiem nabrawszy, ktorey gdy Arędarz z woli zwierz-
17chnosci Dworskiey y Samego Państwa gdy iako zacisny[?] istotny
18Dług przez Urz. Compta Dworowi postuszonego[?] y Skarby pełnią-
19cego zagrabiony został, y Kilimek zadług niewartuiący postania
20… Dopachetskiego[?] wziął Urz. Obżały, toiest Bołtkiewicz,
21… nie wykupuiąc pod teraznieyszy
22… Czasu tegoż Kilimka niewykupuiąc Skarb nisy[?]
23… y zbieg[?] … wyslawszy[?] …
24w … Krolewskich zmawiaiąc się pomienionych …
25… pod … grabić y uciemiężać …
26… Ex quibus maximis … Swe Długi … maiący
27… upomnienia … a Długow swoich …
k. 95v (skan 0098, strona lewa, góra)
1oddania y nabrawszy sobie iakowes Dokumenciki, onychże na
2grada[?]. Zaczym Ciż Compntes ostrzegaiąc Całosć maiątku swego Osob sta-
3iąc przy Prawie y Wolnosci swoiey Szlacheckiey zapobiegaiąc ogłoszonym
4przez tegoż Urz. Bołtkiewicza ile pod teraznieyszy Czas y porę nieszczęsli-
5wą wiolencyom, a ubespieczaiąc Domki swoie Szlacheckie suo, et quo-
6rum supra nomine iterata queritur et manifestatur vice. Compns igna-
7rus scribendi Crucem posuit Jan Batko ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi wtrętami. „suo et quorum supra nomine iterata queritur et manifestatur vice” – w swoim i tych, których wyżej, imieniu ponownie skarży się i manifestuje; „ignarus scribendi Crucem posuit” – nie umiejąc pisać, położył krzyż; „a præcipue et pro maximo” – a szczególnie i przede wszystkim; „in Ante Pisarzowi Maydańskiemu” – byłemu pisarzowi majdańskiemu (majdan – zakład produkcji potażu/smoły); „Kilimek” – mały kilim (kobierzec).
Odczyty niepewne (akt w dolnej połowie skanu bardzo wyblakły; od ok. połowy tekstu odczytano tylko pojedyncze słowa – fragmenty nieczytelne oznaczone „…”; zakończenie na k. 95v czytelne, podpis: „Jan Batko” z krzyżykiem): nazwisko rodowe Urszuli Szczeniowskiej „z Kitosławskich[?]”; „Sledziskiego[?]” (klucz – może „Śledziski” / „Świdziski”); imię arendarza „Dunia[?]”, „Szkoperzy[?]”, „zacisny[?]”, „postuszonego[?]”, „Dopachetskiego[?]”, „nisy[?]”, „zbieg[?]”, „wyslawszy[?]”. Nazwisko obwinionego w nagłówku „Bołt-/kiewiczowi”, w tekście „Bołtkiewicz” (nie Bołkiewicz). Szczeniowscy, starostowie trechtymirowscy – por. akty 144–147. Aleksander Małkowski – por. spór Małkowski / Poznański (akty 41–120).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
5V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Batko w swoim i Aleksandra Małkowskiego imieniu, a przede wszystkim w imieniu Stanisława i Urszuli z Kitosławskich [?] Szczeniowskich, starostów trechtymirowskich, dziedziców klucza śledziskiego [?], manifestuje się przeciw Bołtkiewiczowi, byłemu pisarzowi majdańskiemu. Bołtkiewicz, niesprawiedliwie rozciągając w rachunkach skarbu pańskiego długi i do dziś ich nie oddawszy, nabrał na kredyt trunków w arendzie karczemnej u Żyda Duni [?]; gdy dług ten ściągnięto, zabrał [w zastaw?] kilimek … i dotąd go nie wykupił. Dalsza część aktu na k. 95 (o zmowie i uciemiężaniu, długach i upomnieniach) jest prawie nieczytelna; na k. 95v komparenci, broniąc majątku, osób, prawa i wolności szlacheckiej i zabezpieczając swe domki szlacheckie przed zapowiadanymi przez Bołtkiewicza gwałtami w obecnym nieszczęsnym czasie, ponownie się manifestują. Komparent, niepiśmienny, położył krzyż.
Akt nr 157
Protestacja Jana Bonieckiego imieniem Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, dziedzica Salnika, przeciw Adamowi z Bożenina [?] Mniszchowi, chorążemu nadwornemu koronnemu, i poddanym z Lisiejówki [?] o wycinanie lasów salnickich i groźby; z relacją woźnego Fedora Janowskiego o wizji i sekwestrze konia
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 V 1769, Winnica (wizja 5 V 1769, lasy salnickie)
Karty / skanyk. 95v (skan 0098, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 95v (skan 0098, strona lewa)
1Maa nne JW. Chołoniewskiego K. B.
2pko JW. Mniszkowi Chor. Nadworskie[mu]
3Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiątego Dziewiątego
4Miesiąca Maji Szostego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grz. Winn. y przedemną Anto-
22y z przegrożką na Życie doglądaiących Lasow, y ktoby w Las wiechać
23miał, do bronienia Onego gwałtownie w pomieniony Las Salnicki
24wiechali, z ktoremi y Duchowny teraznieyszy swoią wysłał Podwodę,
25w Pień cieli, y znaczną Szkodę uczynili, Dębow kilkadziesiąt wzięli.
26Przeto o spustoszenie takowe Lasu, y gwałtowne Naiazdy y przegroż-
27ki, aby iakowy zobowy[?] swey własnosci nieuymiknął[?] przypadek, Gro-
28downie oswiadczywszy się wyż wyrażony Protestans stawił przede-
29mną Urzędem Woźnego Jenerała WWa Bracł. y Jnnych Opatrznego
30Fedora Janowskiego, ktory w moc wierney y prawdziwey Relacyi
31swoiey zeznał. Jż On na Affektacyą Urzędowną JW. Adama Myszki
32Chołoniewskiego Kasztelana Buskiego maiąc przy sobie Stro-
33nę Szlachty Urz. Bazylego Łubrzyckiego[?] y Jana Wysockiego dla tym
34większego Swiadectwa przydanych Dnia wczorayszego do Lasow
35Salnickich ieździł, gdzie bywszy widział y oglądał Pniow Czter-
36dziesci z Dębow swieżo sciętych y iedney Brzozy, Co przytomną
37Szlachtą oswiadczywszy się, przedemną Urzędem uczynił y zeznał
38Relacyą. Et in Continenti wyż wyrażony Protestans Konia pary z Wo-
39zem przy pomienionym wycinaniu Lasow Salnickich w ciętych u … [?]
40ta Smaluka Poddanego Lisiejowskiego Kłaczkam[?] y Konia Dereszo-
41watego wiernie przed Urzędem ninieyszym Grodz. Winnc. prezen-
42tował, y one do wyręczenia in Sequestro Officii zostawił. Compns pi-
43sać nieumieiący Krzyżem Swiętym podpisuie się. Jan Bo-
44niecki ✠ Woźny, qui supra Scribendi ignarus Crucem posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „za Prawem swym Possessorowi” – posesorowi z mocy swego prawa; „Rewolucya” – zamieszki; „Gro-downie oswiadczywszy się” – zgłosiwszy w grodzie; „Affektacya Urzędowna” – urzędowe żądanie; „Et in Continenti” – i zaraz; „in Sequestro Officii” – w sekwestrze urzędu (w przechowaniu urzędowym); „qui supra Scribendi ignarus Crucem posuit” – ten, który wyżej (woźny), nie umiejąc pisać, położył krzyż.
Odczyty niepewne: „z Bożęcina[?]” (w akcie 158 wyraźnie „z Bożenina”). Chołoniewski występuje w akcie 158 jako „Dobr Janowszczyzny Dziedzic”, a Boniecki jako jego dyspozytor; konie zostawione w sekwestrze odebrał tego samego dnia plenipotent Mniszcha (akt 158); nazwy dóbr Mniszcha „Uściow[?] Lesiejowki[?] y Sosenki” (dalej w tekście wyraźnie „Lisiejowka / Lisiejowskiemi” – zapewne Lisiejówka; Sosenki – por. akt 155); „polichłoniętnych[?] rzeczywiścich[?] y srodz-wych używaniach” – nieczytelny zwrot (może „po licznych … rozbojach”); imiona poddanych „Sawczuk[?] Oleynirzuk[?]”, „Juśko Peszeżeniuk[?]”, „Hrnat[?] (Hnat?) Smaluk”; „zobowy[?]”, „nieuymiknął[?]”; „Łubrzyckiego[?]”; „w ciętych u … [?]ta Smaluka … Kłaczkam[?]” – zdanie o zajętych koniach częściowo niezrozumiałe. Adam Myszka Chołoniewski, kasztelan buski – por. akty 12, 36 (44-1-5).
Streszczenie
6V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Boniecki w imieniu Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, dziedzica wsi Salnik i innych, nawiązując do wcześniejszych protestacji, skarży się przeciw Adamowi z Bożenina [?] Mniszchowi, chorążemu nadwornemu koronnemu, posesorowi dóbr Lisiejówka [?] i Sosenki: Mniszech nie powstrzymuje swoich poddanych, którzy często gwałtem wpadają do dziedzicznych lasów salnickich i je wycinają; w ostatnią środę poddani z Lisiejówki – Sawczuk [?] Olejnirzuk [?], Wojtko Mazur, Szczerbaty Juśko Peszeżeniuk [?], Hnat [?] Smaluk, Pilip i inni – zbrojnie, z drągami, grożąc śmiercią strażnikom lasu, wjechali do lasu salnickiego (miejscowy duchowny wysłał też swoją podwodę), ścięli kilkadziesiąt dębów i zabrali je. Woźny generał województwa bracławskiego Fedor Janowski zeznał, że wczoraj (5 V) ze szlachtą Bazylim Łubrzyckim [?] i Janem Wysockim oglądał w lasach salnickich 40 pni świeżo ściętych dębów i jednej brzozy. Komparent przedstawił też urzędowi parę koni z wozem (zajętych przy wycinaniu, należących m.in. do Smaluka) oraz konia dereszowatego i zostawił je w sekwestrze urzędowym. Komparent i woźny, niepiśmienni, położyli krzyżyki.
Akt nr 158
Manifest Jana Bala Miedźwieckiego imieniem Adama z Bożenina Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, przeciw Adamowi Myszce Chołoniewskiemu, kasztelanowi buskiemu, dziedzicowi Janowszczyzny, jego dyspozytorowi Bonieckiemu i kozakom o przekraczanie granic dóbr suprunowskich i sosenskich, zabór koni i wozów oraz postrzelenie ludzi; z wyręczeniem koni z sekwestru
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 96 (skan 0098, strona prawa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 96 (skan 0098, strona prawa)
1Maa nne JW. Mniszka Chor. Nad. Kor.
2pko JW. Chołoniewskiemu K. B. y Jnne
3cum Effidejussione[?] Koni pary z Wozem
4Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiątego Dziewiątego
5Dnia Szostego Miesiąca Maji
6Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnc. y przedemną
16wuiąc Prawo Oyczyste transcendere metam et Limites Dobr Klu-
17cza Supronowskiego y Sosenskiego nunquam proximiori contigui-
18tate Dobr swych będące spodziewaiąc się, że niezaleci iednak ex re-
19su Dziedzictwa swego responsione pro Cuiusvis nexo contraxit[?],
20Urz. zas Boniecki, lub Jnny Dobr Janowszczyzny Dyspozytor
21Wsi lub Miasta tegoż Klucza Zawiedca[?] miał y ważył się, vio-
22lando pacem Amicorum et vicinitatis transcendendo limites
23Granic swywoli Ludzi w kraiu daiąc ponierenie[?] bez żadney
24chrosci[?] Rodowitego y wiadomego Szlachcica nastać na Lasy
25y Grunta JW. Pryncypała, y w Onychże Zabory Ludzi z Końmi
26Wozami w swych własciwych Lasach robiących Konie zabrać,
27Ludzi postrzelać, przestraszać, od Wozow odstraszyć, Onychże
28Obrażyć, Chłopca wziąć, sekwestrować, y do tych Czas nie
29wypuscić, a może y o Smierć przyprawić dopuscił, A zatym
30ninieyszy Compns przychylaiąc się do dawnieyszych Ma-
31nifestow o przestąpienie Granic pko Dyspozytorom, Poddan-
32stwu Janowskiemu y Samemu Dziedzicowi zaniesionych
33tak o Dawnieysze iako y teraznieysze przez przestąpienie
34y mniey poważanie Granic między Dobrami zaszłych viam
35agendi JW. Pryncypałowi zostawiwszy nne quo supra, manifestatur.
36Et in continenti Jdem Compns Koni parę, to iest Klacz karą
37y Konia Dereszowatego Woz z Szlami[?] Poddanego Lisiejow-
38skiego ex Sequestro Officii wyręczył, y Grod z oddania przerze-
39czoney Chudoby y Woza kwitował, y tegoż samego wyręczenia
40swego Chudoby w Grodzie prezentowaney, iako y Manifestu
41o przyięcie prosił Jan Bal Miedźwiecki mppa
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „cum Effidejussione[?]” – z poręczeniem (wyręczeniem – odebraniem za poręką); „nomine et ex speciali Commissu” – w imieniu i ze szczególnego zlecenia; „transcendere metam et Limites” – przekraczać kopce i granice; „nunquam proximiori contiguitate Dobr swych będące” – (dobra klucza) nigdy nie będące w bliższym sąsiedztwie z jego dobrami; „violando pacem Amicorum et vicinitatis transcendendo limites” – łamiąc pokój przyjacielski i sąsiedzki, przekraczając granice; „viam agendi … zostawiwszy” – zostawiwszy drogę dochodzenia (prawa); „nne quo supra” – imieniem jak wyżej; „ex Sequestro Officii wyręczył” – odebrał z sekwestru urzędowego; „Grod … kwitował” – pokwitował gród z oddania.
Akt jest bezpośrednią odpowiedzią na akt 157 (protestacja Bonieckiego w imieniu Chołoniewskiego). Konie pozostawione przez Bonieckiego w sekwestrze urzędowym (klacz kara i koń dereszowaty z wozem poddanego lisiejowskiego) zostały tego samego dnia odebrane przez plenipotenta Mniszcha. Odczyty niepewne: „Effidejussione[?]”, „ex resu … responsione pro Cuiusvis nexo contraxit[?]” (formuła niezrozumiała), „Zawiedca[?]” (zawiadowca?), „ponierenie[?]” (pozwolenie?), „chrosci[?]”, „z Szlami[?]” (z szlejami – uprzężą?).
Streszczenie
6V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Bal Miedźwiecki, zapisany w grodzie plenipotent Mniszcha z Bożenina, chorążego nadwornego koronnego, manifestuje się przeciw Adamowi Myszce Chołoniewskiemu, kasztelanowi buskiemu, dziedzicowi dóbr Janowszczyzna, jego dyspozytorowi Bonieckiemu, kozakom oraz gromadzie i poddanym tego klucza. Wbrew przyjaźni sąsiedzkiej i prawu Boniecki (lub inny dyspozytor) przekraczał granice dóbr suprunowskich i sosenskich Mniszcha, nasyłał ludzi na jego lasy i grunty, zabierał konie ludziom pracującym z wozami we własnych lasach Mniszcha, strzelał do nich, płoszył ich od wozów, zabrał i dotąd przetrzymuje chłopca. Komparent, nawiązując do wcześniejszych manifestów o przekraczanie granic, zastrzega drogę prawną. Następnie odebrał z sekwestru urzędowego parę koni – klacz karą i konia dereszowatego – z wozem poddanego lisiejowskiego (zostawione tam przez Bonieckiego, por. akt 157), pokwitował gród z ich oddania i prosił o wpisanie manifestu.
Akt nr 159
Remanifest Tomasza Zarczyńskiego, cześnikowica sieradzkiego, w swoim, brata Jakuba, cześnika sieradzkiego, i stryjecznego brata Jana imieniu, przeciw Aleksemu Tarszeńskiemu, komisarzowi Mniszcha, i Janowi Balowi Miedźwieckiemu, jego plenipotentowi, o zarzuty w manifeście (odpowiedź na akt 154)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 96 (skan 0098, strona prawa – dół) – k. 96v (skan 0099, strona lewa) – k. 97 (skan 0099, strona prawa) – k. 97v (skan 0100, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 96 (skan 0098, strona prawa, dół)
1Remia WW. Zarczyńskich pko
2W. Tarszeńskiemu y W. Miedz-
3wieckiemu o Obiekcye
4Roku Tysiąc Siedmset Sześdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Maji Szostego Dnia
6[reklamant:] Przed Urzędem
k. 96v (skan 0099, strona lewa)
1Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnc. y przede-
2mną Antonim Jałowickim Namiesnikiem Burgrabstwa
3Grodzkim Winnickim. Pter Compns W. Pan Tomasz Zarczyński
4Cześnikowicz Sieradzki iak tylko w zaniesionym na Dniu wczo-
5rayszym pko Sobie y Braci swoim Manifescie, y iego niespra-
6wiedliwych Obiekcyach przeyrzeć się mogł, tak natychmiast
7emunduiąc honor swoy przez niżey wyrażonych Obżałł. nie-
8winnie y zawzięcie oczerniony, swym, y Wiel. Jakuba Zarczyń-
9skiego Cześnika Sieradzkiego Rodzonego, tudzież Urz. Jana
10Zarczyńskiego Stryiecznego Braci swoich Jmieniem uroczy-
11scie z niezmiernym Żalem na pko Wiel. Jchmć PP. Alexemu
12Tarszeńskiemu Kommissarzowi Dobr JW. Jmć Pana Adama Mnisz-
13ka Chor. Nadwor. Kor. y Janowi Balowi Miedźwieckiemu tera-
1iakowesci naiazdy y uganiania się po Wsi za Ludźmi, niemniey
2iakowesci formalia na iedyną wzgardę dobrey Sławy y honoru
3Protestantium w manifescie wyrażone y Jnne in Rerum natura
4niepraktykowane zarzuty do wierzenia nigdy niepodobne, ia-
5ko żadną miarą dowieść się niebędą mogły, tak o te Ciż Prttes nie-
6sprawiedliwe oczernienie każdego Czasu prawnie honor swoy
7emunduiąc, upomnieć się niezaniedbaią. Zboża zas na odsiew
8Ozimego iako to insuper nad Jnwentarz podany pomusiewał[?], Jar-
9zas iedne na Parach przeszłorocznych powysiewał, drugie goto-
10we w ziarnie w Szpichlerzach y na Gromadzie pozostawiał, na res-
11tę zas Jaryny, iako to Grochu, Siemienia Konopnego, Prosa, nie-
12mniey Drobiu Folwarcznego y Częściowniki[?] do remanentu
13niedostaie, iako swiadczy Explikacya Regestrem temuż JPanu
14Kommissarzowi przez ninieyszego Prtta podana: dana iest Assy-
15gnacya, od tegoż Prtta Naftule Arędarzowi Sosenskiemu, aże-
16by z Raty przeszłoroczney Bratu Prttis od tegoż należącey sku-
17pił, Co się zas tycze Pasieki Skarbowey, ktorey Pni tylko Czter-
18dziesci Osm Jmć Pan Kommissarz rachuie, ninieyszy Kwe-
19rulant Pni Siedmdziesiąt Siedm Żywych y Dobrych na Toczku[?]
20wystawionych, y nie bynaymniey niezepsutych y nienadru-
21szonych zostawił. Że zas Jmć Oskarżony Manifestem swoim
22y tiryą[?] zadaie, iakoby ninieyszy Protestant z Ołowy[?] w Ulach
23Miod powyrzynał, y Wodą Woski spłukiwał, a to zwodą drugie
24Żywe karmił Pszczoły, przez co iakoby pospadać miały, to chy-
25ba przez Urz. Piątkowskiego y Pasiecznika Poddanego Sosen-
26skiego, ktorzy pod niebytnosć manifestanta, iako w pilnosci
27zaniesiony Manifest swiadczy, swoim domysłem tęż Pasie-
28kę wystawiali na zdradę, podstęp y szkodę Protestanta goniąc
29stało się, na resztę zas do Siedmdziesiąt Siedmiu Pni przez
30Manifestanta zostawionych ad Complementum Sta Pięćdzie-
31siąt na Gruncie zostać się powinnych, Acz że Szkodą Prttow, kto-
32rym Pięćdziesiąt y Dwa Pni od miodu w Stelmiku[?] spadło, nietylko
33w tey Pasiece, ale y wszędzie w Całey Okolicy znacznie w tym Roku
34w Pasiekach przez spadnienie Pszczół od miodow stał się detry-
35ment, takie Assygnacya do tegoż Arędarza Sosenskiego, chcąc się gna-
36leźć[?] Skarbowi uczcie[?], wydał na Skupienie naczynia y wszel-
37kie Posudki Gospodarskie te na Gruncie wszystkie u Woyta, o kto-
38rych On naylepiey wiadomy, w Szpichlerzu y w Domu pozostały,
39Ogrody wszystkie skopane y zasiane, y wszelkie Gospodarstwo w na-
40leżytym swoim porządku zostawione, Kotły Maydańskie y Pota-
41szu Fas[?] Osmiusetfuntowych Pięć, iako Jmć Pan Kommissarz
42na Gruncie zatrzymać kazał, tak y teraz zatrzymane, w czym
43oczewisty Zarzut y niesprawiedliwa napaść wydaie się, Jnne
44zas Obiekcye y umyslne pretensye niedoniedowiedzione[?] z
45niezmiernym Oczernieniem honoru Prttum w Manifescie Obżałł.
46wyrażone, y złą wymiaiące Aryndy[?] tenże Protestans, gdzie
47z Prawa
k. 97v (skan 0100, strona lewa, góra)
1Prawa należeć będzie, Jnkwizycyami dowieść, y pokazać ofia-
2ruie się, teraz powtornie a solennie tak na pko temuż W. Tar-
3szeńskiemu Kommissarzowi niesłuszne pretensye do Prttow formu-
4iącemu, y niewinnie w Proces z JW. Chorążym Nadwor. Kor. Onychże
5involwuiącemu o takowe Obiekcye y oczewiste napaść, iako też
6pko Wiel. Janowi Balowi Miedźwieckiemu Plenipotentowi w
7Kompartycypacyi[?] læsivæ manifestationis przyczyniaiącemu, o opis y oczer-
8nienie suo et quo supra nne manifestuie, protestuie, remanife-
9stuie y reprotestuie się, salva huius remanifestationis melioratione re-
10servata. Tomasz Zarczyński mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „emundando honorem” (emunduiąc honor) – oczyszczając honor; „in Rerum natura niepraktykowane” – niespotykane w naturze rzeczy; „insuper” – ponadto; „Videnda” – wcześniejszy wpis do wglądu (manifest w pilności); „Decessus” – ubytek; „ad Complementum” – do uzupełnienia (do pełnej liczby); „detryment” – szkoda; „involwuiącemu” – wplątującemu; „in Kompartycypacyi læsivæ manifestationis” – we współudziale w krzywdzącym manifeście; „suo et quo supra nomine” – w swoim i jak wyżej imieniu; „salva huius remanifestationis melioratione reservata” – z zastrzeżeniem poprawienia niniejszego remanifestu.
Akt jest odpowiedzią na manifest Miedźwieckiego w imieniu Mniszcha (akt 154) i uzupełnieniem protestacji Tomasza Zarczyńskiego z 5 V (akt 155). Zarczyński odpiera kolejne zarzuty: (1) Chojecki sam porzucił dyspozycję; (2) zboże na siew ozimy wysiał, część jarego zostawił w spichlerzach i u gromady, a brak reszty (groch, siemię konopne, proso, drób) wyjaśnił komisarzowi w regestrze i wydał asygnację na arendarza sosenskiego Naftulę; (3) pasieka: zostawił 77 pni żywych (a nie 48, jak liczy komisarz) – 52 pnie padły od miodu [w stelmiku?], co w tym roku zdarzało się w całej okolicy; ewentualne szkody spowodowali Piątkowski i pasiecznik sosenski; (4) naczynia, sprzęty, ogrody, 5 beczek potażu po 800 funtów i kotły majdanowe pozostały na miejscu (zatrzymane z rozkazu komisarza). Przyłuckiewicz – arendowny posesor klucza suprunowskiego (por. akt 154).
6V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Tomasz Zarczyński, cześnikowic sieradzki, gdy tylko zapoznał się z wczorajszym manifestem przeciw sobie i braciom (akt 154), w swoim imieniu oraz brata rodzonego Jakuba, cześnika sieradzkiego, i stryjecznego brata Jana, oczyszczając honor, manifestuje się i remanifestuje przeciw Aleksemu Tarszeńskiemu, komisarzowi dóbr Adama Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, oraz Janowi Balowi Miedźwieckiemu, jego plenipotentowi. Komisarz, który już bez wiedzy pana wyrządził im ciężkie krzywdy, teraz, chcąc pokryć swoje czyny protekcją pańską, wciąga ich w proces z Mniszchem i oczernia w manifestach. Zarczyński odpiera zarzut wygnania ekonoma Chojeckiego (sam porzucił dyspozycję w czasie świeżego rozruchu hultajstwa na Ukrainie) oraz zarzuty najazdów i obelg; wyjaśnia, że zasiał zboże ozime, część jarego pozostawił, braki wykazał w regestrze i wydał asygnację na arendarza sosenskiego Naftulę; z pasieki zostawił 77 pni żywych, a straty pszczół były powszechne w okolicy (szkody mógł wyrządzić Piątkowski z pasiecznikiem); naczynia, sprzęty, ogrody, kotły majdanowe i 5 beczek potażu pozostały na miejscu. Zapowiada dowody inkwizycjami i ponownie protestuje.
Akt nr 160
Manifest w pilności Antoniego Tarłowskiego [?], ekonoma klucza ilinieckiego [?], imieniem Stanisława Kordysza, cześnika winnickiego, o wypełnienie (expleta) posesji czterotygodniowej w młynie Czawulskim [?] należącym do dóbr Iliniec i Kordyszówka
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 97v (skan 0100, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 97v (skan 0100, strona lewa)
1Maa nne W. Kordysza Cz. W.
2in Diligentia de Expleta
3Possessione
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Maji Dziewiątego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grz. Winnc. y przedemną
14Pryncypała swoiego w Młynu Czawulskim[?] zwanym antiqui-
15tus do Dobr Jliniańca y Kordyszowki należącym y iego attynen-
16cyach zacząwszy od Dnia Osmego Kwietnia Roku teraznieyszego
17Tysiąc Siedmset Sześćdziesiątego Dziewiątego observata omni
18juris solennitate nietylko przez Niedziel Cztery podług Prawa
19nemine impugnante et contradicente na Dniu dzisieyszym wy-
20siedział spokoynie Possessyą, ale też y teraz one sine ulla prope
21ditione pacifice kontynuuiąc o zupełnie wysiedzianey teyże
22Possessyi, y dalszey kontynuować się maiącey Jmieniem wyż wyra-
23żonego Wiel. Pryncypała swoiego powtornie w pilnosci manife-
24stuie się. Antoni Tarłowski[?] mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „de Expleta Possessione” – o wypełnionej posesji; „de Continuata Possessione” – o ciągłej posesji; „antiquitus” – od dawna; „attynencye” – przynależności; „observata omni juris solennitate” – z zachowaniem wszelkiej uroczystości (formalności) prawnej; „nemine impugnante et contradicente” – gdy nikt nie zaczepiał i nie sprzeciwiał się; „sine ulla prope[?]ditione pacifice” – bez żadnej przeszkody (?) spokojnie.
Odczyty niepewne: nazwisko komparenta „Tarłowski[?]” (w podpisie „Antoni Tarłowski”, litery niepewne – może Turłowski / Torłowski); nazwa klucza „Jliniańieckiego[?]” (iliniecki – od Ilińca); „Młyn Czawulski[?]” (może Czarnulski); „prope[?]ditione”. Formularz identyczny z aktami 134–135. Stanisław Kordysz – cześnik winnicki; Kordyszówka – wieś (od nazwiska Kordyszów).
Streszczenie
9V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Antoni Tarłowski [?], ekonom klucza ilinieckiego [?], w imieniu Stanisława Kordysza, cześnika winnickiego, zgodnie z prawem o ciągłej posesji manifestuje się w pilności, że od 8 IV 1769, z zachowaniem wszelkich formalności, przez cztery tygodnie bez sprzeciwu przesiedział posesję młyna zwanego Czawulskim [?], należącego od dawna do dóbr Iliniec i Kordyszówka, wraz z przynależnościami, i nadal ją spokojnie kontynuuje; manifestuje się o wypełnioną posesję i jej dalsze kontynuowanie.