Księga grodzka winnicka 1769–1770 (potoczna) · część 5 z 24
Akty 161–200a
Wpisy od 9 V 1769 do 10 VI 1769
Akt nr 161
Relacja woźnego Pawła Matiaszewskiego [?] o areszcie w Niemirowie na Wyszławka [?], poddanego klucza niemirowskiego, jako hultaja, na rzecz Jełowickiego [?], starosty b[racławskiego?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 V 1769, Winnica (areszt w Niemirowie, data nieczytelna)
Karty / skanyk. 97v (skan 0100, strona lewa – dół) – k. 98 (skan 0100, strona prawa – góra)
7nickim. Stanowszy Oczewisto Woźny Gnał. WWa Bracł. y Jnnych
8Opatrzny Paweł Matiaszewski[?] w moc skuteczney Relacyi swo-
9iey dobrowolnie zeznał: Jż on Roku y Miesiąca na Akcie wyrażo-
10nych Dnia … na Affektacyą y prawną Rekwizycyą JW.
11… [Jełowickiego?] … Bracław.[?] maiąc przy sobie Stronę
12Szlachty Ludzi wiary godnych Urz. Jchmć Panow Szymona
13[reklamant:] Bydzkiego
k. 98 (skan 0100, strona prawa, góra)
1Bydzkiego y Antoniego Furmickiego[?] dla tym większey wagi
2y wiary do tego Aktu użytych zieżdżał do Miasta Niemiero-
3wa, gdzie będąc w Zamku tameczny u Wiel. Bitkowskiego[?]
4Ekonoma y Kommendanta Klucza Niemirowskiego prawowi-
5tego Wyszławka[?] Poddanego Niemirowskiego Klucza w Busz[y]-
6nce[?] mieszkaiącego iako Hultaia w Grzywnach prawnych aresz-
7tował y przypowiedział, ktory Areszt Wiel. Bitkowski[?] Jmieniem
8JWW. Pryncypałow swoich przyiął, y do rozprawy prawney
9dotrzymać deklarował y submittował się, a tak Woźny Szla-
10chtą Sobie przytomną oswiadczywszy się tu przybywszy ad Acta
11przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu uczynił y ze-
12znał Relacyą. De quo præsens Mis Rell. Mis ignarus scri-
13bendi Crucem Sanctam posuit Paweł Matiaszewski[?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „ex Requisitione” (ex Rne) – na żądanie; „w Grzywnach prawnych aresztował y przypowiedział” – ogłosił areszt pod grzywnami prawnymi; „De quo præsens Ministerialis Relatio; Ministerialis ignarus scribendi Crucem Sanctam posuit” – o czym niniejsza relacja woźnego; woźny, nie umiejąc pisać, położył krzyż święty.
Odczyty niepewne (k. 97v dół bardzo wyblakły; data aresztu i nazwisko zlecającego nieczytelne): nazwisko i tytuł zlecającego „Jełowickiego[?] S. B.[?]” (może Jełowicki, starosta bracławski? – w nagłówku wyraźniejsze „JW. Jełowickiego”); nazwisko woźnego „Matiaszewski[?]” (dwukrotnie); szlachta „Szymona Bydzkiego” i „Antoniego Furmickiego[?]”; „Bitkowskiego[?]” (ekonom i komendant klucza niemirowskiego); imię aresztowanego „Wyszławka[?]” i miejsce zamieszkania „w Busz[y]nce[?]”. Akt dotyczy zapewne uczestnika rebelii hajdamackiej (hultaja).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
9V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego i innych Paweł Matiaszewski [?] zeznał, że na żądanie Jełowickiego [?], starosty b[racławskiego?], ze szlachtą Szymonem Bydzkim i Antonim Furmickim [?] przybył do miasta Niemirowa i na zamku, u Bitkowskiego [?], ekonoma i komendanta klucza niemirowskiego, ogłosił areszt pod grzywnami na Wyszławka [?], poddanego klucza niemirowskiego mieszkającego w Busz[y]nce [?], jako hultaja; Bitkowski [?] w imieniu swych pryncypałów przyjął areszt i zobowiązał się stawić go do rozprawy prawnej. Woźny położył krzyżyk. Data aresztu nieczytelna.
Akt nr 162
Manifest w pilności Stefana Pawła Nosalskiego w swoim, matki Anny z Bruszyńskich Nosalskiej i krewnych (Ziembowskich, Myślickich, Baczyńskich, Bruszyńskich, Sałkowskich, Klemaszewskich, Masiewskich) imieniu o wypełnienie (expleta) posesji części wsi Witawa po Walentym Bruszyńskim
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 98 (skan 0100, strona prawa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 98 (skan 0100, strona prawa)
1Maa Urz. Nosalskiego y
2Jnnych in Diligentia de
3expleta Possessione Częsci
4Witawy
5Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
6Miesiąca Maji Dziewiątego Dnia
7Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnc. y przede-
8mną Antonim Jałowickim Namiesnikiem Burgrabstwa
9Grodzkim Winnickim. Compns Pter Urz. Jmć Pan Stefan Paweł
10binominis Nosalski swym, y Urod. Jeymć Pani Anny z Bru-
11szyńskich Nosalskiey Matki swey, tudzież UUrz. Kazimierza
12Jana, Franciszka y Pawła Ziembowskich Braci, Jana y Mary-
13anny z Ziembowskich Myslickich Małł., Theodora y Teressy iti-
14dem z Ziembowskich Baczyńskich Małł., Jana Bruszyńskiego
15Andrzeia y Magdaleny z Bruszyńskich Baczyńskich Małł., Ste-
16fana y Anastazyi z Bruszyńskich Sałkowskich Małł., Tomasza
17y Katarzyny itidem z Bruszyńskich Klemaszewskich Małł., nie-
18gdy Urz. Kazimierza Bruszyńskiego Sukcessorow, Tomasza y Mar-
19cyanny z Ziembowskich Masiewskich Małł. Jmieniem in Di-
20ligentia Sui manifestuie się o to: Jż UUrz. Comparentes za-
21chowuiąc we wszystkim Prawo pospolite Possessyą w Dobrach
22Wsi Witawie na Częsci niegdy Urz. Walentego Bruszyńskiego
23Antecessora swego na Siebie iure Successivo spadłey spokoy-
24nie y nieprzerwanie wysiedzieli, dla czego de Continuata
25pacifica Possessione, tum Eadem ulterius continuanda idem
26Comparens nne quo supra iterata manifestatur vice. Ste-
27fan Nosalski mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „binominis” – dwojga imion; „itidem” – również; „in Diligentia Sui” – w swojej pilności; „iure Successivo” – prawem sukcesji; „de Continuata pacifica Possessione, tum Eadem ulterius continuanda idem Comparens nomine quo supra iterata manifestatur vice” – o ciągłej spokojnej posesji, a także o jej dalszym kontynuowaniu tenże komparent imieniem jak wyżej ponownie się manifestuje.
Por. akt 124 – manifest Jagiełłowicza, Mielszkiewiczów, Nosalskiego, Myślickich i Masiewskich przeciw Bruszyńskim i Nelickim o części Wytawy (Witawy) po Walentym Bruszyńskim; tu współspadkobiercy dokumentują czterotygodniową [?] spokojną posesję tych części. Nazwa wsi w rkp. „Witawa” (w akcie 124 „Wytawa”).
Streszczenie
9V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Stefan Paweł Nosalski, w swoim imieniu oraz matki Anny z Bruszyńskich Nosalskiej, braci Kazimierza, Jana, Franciszka i Pawła Ziembowskich, małżonków Jana i Maryanny z Ziembowskich Myślickich, Teodora i Teresy z Ziembowskich Baczyńskich, Jana Bruszyńskiego, Andrzeja i Magdaleny z Bruszyńskich Baczyńskich, Stefana i Anastazji z Bruszyńskich Sałkowskich, Tomasza i Katarzyny z Bruszyńskich Klemaszewskich (sukcesorów Kazimierza Bruszyńskiego) oraz Tomasza i Marcjanny z Ziembowskich Masiewskich, manifestuje się w pilności, że zgodnie z prawem spokojnie i nieprzerwanie wysiedzieli posesję części wsi Witawa (Wytawa), spadłej na nich prawem sukcesji po Walentym Bruszyńskim, i manifestuje się o jej dalsze spokojne kontynuowanie.
Akt nr 163
Manifestacja (oświadczenie pod przysięgą) Kazimierza Czaplińskiego, szypra Stanisława Kordysza, cześnika winnickiego, że transportowane do Gdańska 34 beczek (fas) potażu [?] z lasów dziedzicznych Kordysza nie pochodzą z królewszczyzn ani nie są skupowane na handel
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 [?] V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 98 (skan 0100, strona prawa – dół) – k. 98v (skan 0101, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 98 (skan 0100, strona prawa, dół – tekst silnie wyblakły)
1Maa Urz. Czaplińskiego[?] cum
2Juramento[?] […]
3[…]
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Maji Dziewiątego[?] Dnia
6[reklamant:] Przed Urzędem
k. 98v (skan 0101, strona lewa, góra)
1Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win-
2nickiemi y przedemną Antonim Jałowickim Namiesni-
3kiem Burgrabstwa Grodzkim Winnickim. Compns pter
4Urod. Jmć Pan Kazimierz Czapliński Wiel. Jmć Pana
5Kordysza Cześnika Winnickiego Aktualny Szyper te w
6pilnosci przed Aktami Grodz. Winnc. czynił oswiadczenie.
12Potasz[?] Wiel. Kordysza Cześnika Winnc. do Gdań-
13ska transportuiący Fas in numero Trzydziesci Czterý
14z własnych Dobr y Lasow Ziemskich Dziedzicznych te-
15goż Wiel. Kordysza nie z Krolewszczyzn, ani skupowany
16na Handel, ale z własnych Lasow wyrabiany prowadzi,
17wykonał. tak mi … Panie Boże dopomoż y niewinna
18Męka Jezusa, po ktorym Juramencie tę kopią do Akt
19przyiąć prosił co y otrzymał. Kazimierz Czapliński mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Comparens personaliter” (Compns pter) – stawiwszy się osobiście; „recenter napisanemu” – niedawno uchwalonemu; „Juramen … natę Rotę … wykonał” – przysięgę według tej roty złożył; „Fas in numero Trzydziesci Cztery” – w liczbie trzydziestu czterech „fas” (beczek; tu zapewne jednostka spławianego towaru – drewno, popiół lub potaż); „mpp” (manu propria) – ręką własną.
Kontekst: przysięga szypra (kierownika transportu wiślanego) wymagana przez konstytucję sejmową (zapewne 1764/1768) – dla wolności od cła trzeba było zaprzysiąc, że towar pochodzi z własnych dóbr ziemskich dziedzicznych właściciela, a nie z królewszczyzn ani z kupna na handel. „Potasz[?]” – litera t niepewna (możliwe „Polasz”); potaż – popiół drzewny transportowany do Gdańska w beczkach, co zgadza się z „Fas” (beczki) i „z własnych Lasow wyrabiany”; „iako potasz … transportuiący Fas … Trzydziesci Cztery” = przewożący 34 beczki potażu. Odczyty niepewne: nazwisko „Czapliński” w nagłówku (bardzo wyblakły; w tekście i podpisie wyraźne), drugi i trzeci wiersz nagłówka nieczytelne, dzień miesiąca (Dziewiątego[?]), notka marginalna „Lect.[?]”.
Streszczenie
9[?] V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Kazimierz Czapliński, aktualny szyper Stanisława Kordysza, cześnika winnickiego, w pilności oświadczył, że – czyniąc zadość niedawno uchwalonemu prawu – w obecności Antoniego Pawłowskiego, Jana Mastowskiego i innych osób z kancelarii grodu winnickiego oraz woźnego Błażeja Liniewskiego złożył przysięgę według przepisanej roty, iż transportowane przez niego do Gdańska 34 beczki (fas) potażu [?] pochodzą z własnych dóbr i lasów ziemskich dziedzicznych cześnika Kordysza, a nie z królewszczyzn, i nie są skupowane na handel, lecz wyrabiane w jego własnych lasach. Po przysiędze prosił o przyjęcie tej kopii do akt.
Akt nr 164
Relacja woźnego Stefana Prystupy o doręczeniu w dworze wsi Rachnów pozwu na Sąd Marszałkowski Koronny z powództwa Jana Mikołaja Chodkiewicza, starosty generalnego żmudzkiego, przeciw Piaskowskiemu [?], podkomorzemu krzemienieckiemu, o zapłatę 65 000 zł z prowizją ze skryptu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 V 1769, Winnica (pozew dat. Warszawa 13 IV 1769; doręczony 11 V 1769)
Karty / skanyk. 98v (skan 0101, strona lewa – dół) – k. 99 (skan 0101, strona prawa – góra)
26tego. De quo Prs Eiusd. Mis Rell. Mis qui supra Scdi ignarus
27Crucem posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „de tenore tali” – takiej treści; „Jnstancya” – wniosek, żądanie; „roborowany” – wpisany (oblatowany) do akt; „kontrawencya” – naruszenie (zapisu); „przymusie” – przymusowo (?); „Dziato się” – działo się (zdziało się); „De quo praesens eiusdem Ministerialis Relatio; Ministerialis qui supra scribendi ignarus Crucem posuit” – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; woźny wyżej wymieniony, nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Pozew wystawiony w kancelarii marszałka wielkiego koronnego Stanisława Lubomirskiego (marszałek w. kor. 1766–1783, starosta spiski). Powód: Jan Mikołaj Chodkiewicz, starosta generalny żmudzki (w rkp. „Mikołaja Hrabi na Turow[?] Czarnobylu y Petrykowie” – Czarnobyl był dziedziczną własnością Chodkiewiczów). Kwota 65 000 zł w złocie obrączkowym (dukatach holenderskich), dukat liczony po 16 zł 22½ gr („Groszy Dwadziescia Pułtrzecia” = 22½ grosza), z prowizją 10% – ze skryptu z 13 XI 1767 r., oblatowanego w grodzie warszawskim. Dolna część k. 98v silnie wyblakła (zawilgocenie): nazwisko, imię i tytuły pozwanego odczytane bardzo niepewnie (akt 188 potwierdza: Mikołaj Junosza Piaskowski, podkomorzy krzemieniecki, dziedzic klucza krasnieńskiego) – w nagłówku „JW. Piaskowskiego[?] P. K.” (P. K. = podkomorzy krzemieniecki?), w tekście „Piaskowskiemu[?] Podkomorzemu Krzemienieckiemu Piaseczyńskiemu[?] y Taraszczańskiemu[?] … Staroscie” (tytuły starościńskie – por. akt 198, gdzie ten sam pozwany: „Piaseczyńskiemu, Taraszczańskiemu &c. Staroscie”). Nazwisko woźnego „Prystupa” wyraźne. „Rachnów” – wieś w powiecie winnickim / latyczowskim (Rachny?); odczyt „Rachnow” wyraźny.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
12V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny Stefan Prystupa zeznał, że 11 V 1769 zaniósł do dóbr wsi Rachnów i złożył we dworze pozew na Sąd Marszałkowski Koronny, publikując jego treść. Pozew, wystawiony w Warszawie 13 IV 1769 w kancelarii marszałka wielkiego koronnego Stanisława Lubomirskiego, wzywa Piaskowskiego [?], podkomorzego krzemienieckiego [?] (i starostę […]), by stanął w pierwszej instancji z powództwa Jana Mikołaja Chodkiewicza, hrabiego na Czarnobylu, starosty generalnego żmudzkiego, który na podstawie skryptu z 13 XI 1767 (Warszawa) na 65 000 zł w dukatach holenderskich (po 16 zł 22½ gr) z prowizją 10% oraz manifestu o pilność żąda zapłaty sumy z prowizją, kar za naruszenie skryptu i kosztów prawnych. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyżyk. Odczyt danych pozwanego (dolna część k. 98v wyblakła) niepewny; zapewne Mikołaj Junosza Piaskowski, podkomorzy krzemieniecki (por. akt 188).
Akt nr 165
Manifestacja Jana Bidzieńskiego, porucznika wojsk Rzeczypospolitej, stryjecznego brata i opiekuna dzieci zm. Kajetana Iwanowskiego, przeciw Ignacemu i Teofili Morawskim, dziedzicom klucza szpiczynieckiego, oraz ich komisarzom (Karwowski, Baranowski i in.) o niedotrzymanie kontraktu na dobra Smorżynce [?] i odebranie Iwanowskim posesji wsi Sopin [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 99 (skan 0101, strona prawa – dół) – k. 99v (skan 0102, strona lewa) – k. 100 (skan 0102, strona prawa – góra)
15pacifica et debitoria wspomnianych Stron privavit, onus
16zas odpowiedzi tak pro expulsione, iako już powyższe
17Odziały Possessyi, niemnieyszkody wszelkiey Straty Expen-
18sow, ile pod ten Czas odpadnięcia Jntrat Walansu Sum-
19my, Prowentow, zupełnych upadku w Skarbie nadgrody y
20powinnych na tydzie[?] JW. Morawskich, Quorum Re czynit
21zaciągnął. A zatym ninieyszy Compns nne Quorum supra
22iako Opiekun czyniący, przychylaiąc się do Kontraktow
23Opisow, Dyspozycyi między JW. Morawskiemi, a Samym
24niegdy Wiel. Brata swego, tudzież Praw, Tranzakcyi
25wszelkich w Grodzie Jntymowanych, tak de stabilita
26Possessione Dobr, iako y o pokrzywdzenie zaniesionych,
27ktore iako ex Re Oyczyzny były stwierdzaiąc, a ex vi nexus
28Opieki o też same pokrzywdzenia y bezprawne
29odebranie Dobr via Juris Jncolis Regni unanima[?] in quo-
30vis foro et Subsellio Regni dopomnieć się tak Sam,
31iako y Nomine Sukcessorow ostawiuięc[?] się, de præmis-
32sis Omnibus przeciwko zwyż wzmiankowanym itera-
33ta queritur et manifestatur vice.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z licznymi łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „post fata defuncti” – po śmierci zmarłego; „in bino Toro” – z dwóch małżeństw; „in Secundo Toro” – w drugim małżeństwie; „pro principali” – jako mocodawcy (w miejsce mocodawców); „prout Contractus edocet” – jak poucza kontrakt; „ad correspondentiam Jntraty” – w odpowiedniości do intraty (dochodu); „stante Possessione Jnnych” – póki trwała posesja innych; „ut supponitur” – jak się przypuszcza; „ad Jmplendo” – do wypełnienia; „nulla parte contradicente et contraveniente ad mentem Prawa y Statutu” – bez sprzeciwu i przeszkody żadnej strony, zgodnie z myślą prawa i statutu; „ab apprehensa Possessione de Die Vigesima Prima Martii Anni Praesentis usque ad Actum praesentem” – od objęcia posesji 21 marca roku bieżącego aż do niniejszego aktu; „Possessione pacifica et debitoria … privavit” – pozbawił spokojnej i należnej posesji; „onus … odpowiedzi” – ciężar odpowiedzialności; „ex vi nexus Opieki” – mocą węzła opieki; „via Juris Jncolis Regni unanima[?] in quovis foro et Subsellio Regni” – drogą prawa (przysługującą) obywatelom Królestwa przed jakimkolwiek sądem i trybunałem Królestwa; „de praemissis Omnibus … iterata queritur et manifestatur vice” – o wszystko powyższe … ponownie skarży się i manifestuje.
Por. akt 153 (Antoni Drużbowicz, skarbnik smoleński, przeciw Ignacemu i Teofili Morawskim, dziedzicom klucza szpiczynieckiego [?], i ich komisarzom – o dobra „Smorżynce[?]” wypuszczone kontraktem za sumę). Tu nazwa dóbr w rkp. „Smaryńce” (dwukrotnie, „Smaryńce” / „Smaryńce” – może Smarżyńce); w indeksie ujednolicono z aktem 153. Odczyty bardzo niepewne: dolne wiersze k. 99 (tytuł Kajetana Iwanowskiego, formuła testamentowa) – silnie wyblakłe; „Teressy de Stamskie[?]”, „Rozalią Swięcicką[?]”; „Oboźn.[?] Woysk Lit.” (tytuł Morawskiego – w rkp. skrót z indeksem „ow”, może inny urząd); „Komorn.[?] Warszaw.” (Karwowski); „Rewizorowi[?]” (Baranowski); „Tyszeniczowi[?]” (plenipotent Morawskich); „Kulesow[?]”; „Truney[?]”, „Sopina[?]” (wieś objęta przez Iwanowskich 21 III 1769 i odebrana przez Baranowskiego listem Morawskich); „Dromader[?] zostat[?]”, „Oycznie Odebrat[?]” – sens niejasny; „ostawiuięc[?]” (oświadczając?). Brak podpisu komparenta.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
12V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Bidzieński, porucznik wojsk Rzeczypospolitej, brat stryjeczny zm. Kajetana Iwanowskiego (skarbnika […]?), ustanowiony jego testamentem (?) opiekunem, działając też w imieniu wdowy Teresy ze Stamskich [?] Iwanowskiej i dzieci z dwóch małżeństw Iwanowskiego (z Rozalią Święcicką [?] i z Teresą), dla ochrony całości majątku sukcesorów skarży się przeciw Ignacemu i Teofili Morawskim, dziedzicom klucza szpiczynieckiego [?], Karwowskiemu, komornikowi [warszawskiemu?], Baranowskiemu, rewizorowi [?] dóbr, i Tyszeniczowi [?], plenipotentowi Morawskich. Morawscy zaciągnęli u Iwanowskich na kontraktach lwowskich sumę i wyznaczyli w odpowiedniości do niej dobra Smorżynce [?] (Smaryńce) i Kulesów [?], które jednak nie mogły być puszczone z powodu trwającej posesji innych; po kolejnych dyspozycjach Iwanowscy objęli 21 III 1769 posesję wsi Sopin [?] i spokojnie ją trzymali, aż Baranowski na mocy listu Morawskich odebrał im posłuszeństwo poddanych i pozbawił spokojnej posesji, narażając na szkody, straty intrat i prowentów oraz koszty. Bidzieński jako opiekun, powołując się na kontrakty, opisy, dyspozycje i tranzakcje między Morawskimi a zmarłym Iwanowskim, zastrzega dochodzenie praw sukcesorów w każdym sądzie i ponownie się manifestuje. Odczyt wielu miejsc (zwłaszcza k. 99 dół) niepewny.
Akt nr 166
Protestacja z relacją woźnego – Maciej Pieniążek, komisarz dóbr ukraińskich Joanny z Ostrowskich Czetwertyńskiej, podkomorzyny bracławskiej, i dyspozytor Franciszek Chmusicki [?] przeciw Helenie Czetwertyńskiej, podkomorzynie bracławskiej, Sasimowskiemu, Czeczelowi, Kuliczyckiemu, Witkowskiemu i Kozakom o pobicie dyspozytora, uprowadzenie i najazd na wieś Pilipy (Wygnankę)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data13 V 1769, Winnica (zajście 11 V 1769; obdukcja 13 V 1769 w Szołudkach)
Karty / skanyk. 100 (skan 0102, strona prawa – dół) – k. 100v (skan 0103, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 100 (skan 0102, strona prawa, dół – tekst wyblakły)
52dał, ktore razy od Urz. Witkowskiego y Kozakow z nim będących
53zadane być słyszał, y o tym prawdziwą przed Urzędem ninieyszym
54zeznał Relacyą, W czym tak Komparent Protestacyą, iako y Woźny
55tey[?] Relacyą actis connotari prosili, co y otrzymali. M. Pieniążek mp
56Woźny zas iako ignarus scribendi Crucem posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Uwaga (akt 189): nazwa wsi odczytana tu jako „Łabuża / Łabieża” w akcie 189 brzmi wyraźniej „Żabura[?]” – w indeksie ujednolicono jako Żabura [?].
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „solennissime” – najuroczyściej; „Quorumvis Nominum” – jakichkolwiek imion; „Obżałowani” (Obżall.) – obwinieni; „ratyszcze” – drzewca (kopii, pik); „Comptis” – Comparentis (komparenta; por. akt 170); „Kompta” – Komparenta (skrót); „pro Libitu Sui” – według swego upodobania; „evidentioris testimonii gratia” – dla wyraźniejszego świadectwa; „actis connotari” – zapisać w aktach; „ignarus scribendi Crucem posuit” – nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Por. akt 149 (Witkowski i Sasimowski przeciw Kuliczyckiemu [?], plenipotentowi Czetwertyńskiej, podkomorzyny bracławskiej). Tu występują dwie podkomorzyny bracławskie: protestantka Joanna z Ostrowskich, wdowa po Aleksandrze Światopełku Czetwertyńskim, i obwiniona Helena z Żurakowskich [?], wdowa po Michale Czetwertyńskim (obaj tytułowani podkomorzymi bracławskimi). Odczyty niepewne: „Buszynki[?]”, „Zostawiony[?]”, „Chmusicki[?]” (może Chmusiecki / Chmielecki), „Zurakowskich[?]”, „Czeczel[?] Chor.[?] Zwin.” (zapewne chorąży zwinogrodzki – por. akt 167, gdzie skrót wyraźniejszy), „niespo-brosiu[?]”, „Urz. Kit[?]kowski[?]” (zapewne pomyłka pisarza za Witkowski), „Łabuża[?]”, „połkozowali[?]” (może „pokozowali” – trzymali pod kozą?), „tydzie[?]”, „Kalwnie[?]”, nazwisko woźnego „Cichoski[?]”, „Crotowski[?]”. „Urz. Kompta” – skrót „Komparenta” (tj. samego Macieja Pieniążka), por. „Comptis” = Comparentis w aktach 167 i 170. Dolne wiersze nagłówka (k. 100) wyblakłe.
Streszczenie
13V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Maciej Pieniążek, komisarz dóbr ukraińskich księżnej Joanny z Ostrowskich Czetwertyńskiej, podkomorzyny bracławskiej (dziedziczki Szołudek, Buszynek [?] i Pilipów, dożywotniczki dóbr zmarłego męża Aleksandra Światopełka Czetwertyńskiego, podkomorzego bracławskiego), w jej, jej synów i Franciszka Chmusickiego [?], dyspozytora szołudeckiego, imieniu, protestuje przeciw księżnej Helenie z Żurakowskich [?] Czetwertyńskiej, wdowie po Michale Czetwertyńskim, podkomorzym bracławskim, oraz Sasimowskiemu, Pawłowi Czeczelowi [?], chorążemu zwinogrodzkiemu [?], Kuliczyckiemu, Witkowskiemu i uzbrojonym Kozakom. 11 V 1769 obwinieni kazali Chmusickiemu, orzącemu na polu szołudeckim, dać sobie przewodnika, a gdy odmówił, Witkowski kijem brzozowym, a Kozacy drzewcami i nahajkami ciężko go pobili (rozbita głowa, przetrącona lewa ręka). Następnie Kuliczycki i Witkowski z Kozakami zastąpili drogę przy promie ostapowieckim samemu komparentowi (Pieniążkowi), zabrali papiery ekonomiczne i wraz z Chmusickim uprowadzili go do wsi Łabuża [?], trzymając dzień i noc pod strażą; potem najechali wieś Pilipy (Wygnankę), zakazali chłopom posłuszeństwa i bez prawa i pozwu wyrugowali mocodawców komparenta z dóbr i wymusili na komparencie kwit. Woźny generalny Stefan Cichoski [?] ze szlachtą Janem Crotowskim [?] i Michałem Lublińskim 13 V 1769 w dworze w Szołudkach obejrzał rany Chmusickiego (cztery szerokie i głębokie rany głowy, przetrąconą i spuchniętą lewą rękę powyżej łokcia, pobite plecy) oraz zakrwawiony żupan i czapkę. Pieniążek podpisał, woźny postawił krzyżyk.
Akt nr 167
Protestacja Kajetana Gradowierskiego [?] imieniem Marcelego Czetwertyńskiego, podkomorzyca bracławskiego, posesora Łabuży, Ostapkowiec i Pałanki, przeciw Helenie Czetwertyńskiej, podkomorzynie bracławskiej, Sasimowskiemu, Czeczelowi, Kuliczyckiemu, Witkowskiemu i Kozakom o najazd i zabór inwentarza w Łabuży
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data13 V 1769, Winnica (zajście 11 V 1769)
Karty / skanyk. 101 (skan 0103, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 101 (skan 0103, strona prawa)
1Maa nne JOX. Jmci Marcellego Czetwerty-
2ńskiego P. B. pko JOX. Czetwertyńskiey P. B. y Jnn.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Maji Trzynastego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Gr. Winn. y przedemną Antonim Jałowickim
6Namiesnikiem Burgrabstwa Gr. Winn. Compns pter Urz. Jmć Pan Kajetan
7Gradowierski[?] nne et ex speciali Commisso JOX. Jmci Marcellego Czetwertyńskie-
8go Podkomorzyca Bracł. Dobr Łabieża, Ostapkowiec y Pałanki mocą Praw Swo-
9ich Possessora, tudzież Urz. Jana Schabowskiego Dyspozytora Łabieżań-
10skiego, przychylaiąc się do Konstytucyi Koron. y Praw JO. Pryncypałowi
11służących, Solennissime nne pko JOX. Jmci Helenie z Żurakowskich
12Czetwertyńskiey Podkomorzynie Bracł. sp. JOX. Jmci Michała Czetwer-
13tyńskiego Podkom. Bracł. Małż. pozostałey Wdowie, a Stryiance
Uwaga (akt 189): nazwa wsi odczytana tu jako „Łabuża / Łabieża” w akcie 189 brzmi wyraźniej „Żabura[?]” – w indeksie ujednolicono jako Żabura [?].
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „nomine et ex speciali Commisso” – imieniem i ze szczególnego zlecenia; „Solennissime” – najuroczyściej; „quorumvis Nominum” – jakichkolwiek imion; „stante deputatica … Protestantis functione na Trybunał Koronny Anni proxime elapsi” – podczas pełnienia przez protestującego funkcji deputata na Trybunał Koronny w roku ubiegłym (stąd proces nie mógł nastąpić); „salva reservata melioratione nomine quo supra iterata … solennissime protestatur” – z zastrzeżeniem poprawy (protestacji) imieniem jak wyżej ponownie najuroczyściej protestuje.
Akt równoległy do 166 (te same wydarzenia 11 V 1769: Kozacy z Witkowskim i Kuliczyckim w Ostapkowcach i Łabuży). Helena z Żurakowskich, wdowa po Michale Czetwertyńskim, była stryjenką Marcelego. „Chor.[?] Zwin.” – zapewne chorąży zwinogrodzki (Paweł Czeczel / Czeciel; w akcie 166 odczytane „Arend. Żurin.[?]” – zapewne ten sam skrót). Nazwa wsi w rkp. „Łabieża” / „Łabuża” (por. akt 166 „Łabuża”). „Comptis” – skrót Comparentis (komparenta), por. akt 170; „JO. Protestanta Comptis” – protestującego mocodawcę komparenta. Nazwisko komparenta niepewne (w akcie 190 „Kajetan Sradokierski[?]”): w tekście „Sradowier[?]ski”, w podpisie „Gradowierski” / „Zradokierski”. „Kulczycki” – w akcie 166 i 149 „Kuliczycki”.
Streszczenie
13V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Kajetan Gradowierski [?], z polecenia księcia Marcelego Czetwertyńskiego, podkomorzyca bracławskiego, posesora dóbr Łabuża (Łabieża), Ostapkowce i Pałanka, oraz w imieniu Jana Schabowskiego, dyspozytora łabużańskiego, protestuje przeciw księżnej Helenie z Żurakowskich Czetwertyńskiej, podkomorzynie bracławskiej, wdowie po Michale (stryjence Marcelego), oraz Sasimowskiemu, Pawłowi Czeczelowi, chorążemu zwinogrodzkiemu [?], Kulczyckiemu (Kuliczyckiemu) i Witkowskiemu z uzbrojonymi Kozakami. 11 V 1769 obwinieni, przejeżdżając przez Ostapkowce, dopuścili się krzywd i gwałtów, a następnie w Łabuży zmuszali Schabowskiego do zdawania rachunków i bez prawa, procesu i pozwu (gdy książę Marceli jako deputat na Trybunał Koronny nie mógł się procesować) zabrali inwentarz, bydło rogate i nierogate, konie, zboże i inne rzeczy z dworu, usiłując gwałtem wyrugować protestującego z dóbr Łabuża, Ostapkowce i Pałanka. Podpis komparenta.
Akt nr 168
Manifest w pilności Stanisława Witkowskiego, posesora tenutowego dóbr Tarnawa, Ferlice i Białojezierze, o utracie oryginału kontraktu podczas najazdu hajdamaków na dwór w Białojezierzu w 1768 r.
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 101 (skan 0103, strona prawa – środek)
17wraz z rzeczami własnemi w Dworze Białojezierskim stracił, Kto-
18[?] Brata[?] aieby w Czasie expiruiącego Kontraktu iakowey niedawa-
19ła pomowencyi[?] in diligentia iterum iterumque manifestatur. Stanisław
20Witkowski mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „de diligentia Sui” – w swojej pilności; „sistendo” – zapobiegając (przeciwdziałając, właśc. „wstrzymując”); „ex ratione Tenuty” – z tytułu tenuty (zastawu, dzierżawy); „ewinkuiąc Sumienie” – oczyszczając (zabezpieczając) sumienie; „per Oblatam” – przez oblatę (wpis do akt); „in diligentia iterum iterumque manifestatur” – w pilności raz po raz się manifestuje.
Stanisław Witkowski – por. akt 149 (zarządca dóbr Jakuba Sasimowskiego, arendownego posesora Tarnawy i Ferlic) oraz akty 166–167 (obwiniony Witkowski). Dwór w Białojezierzu (Białojezierze) zniszczony przez hajdamaków (koliszczyzna 1768). Odczyty niepewne: „niezegutney[?]” (może „nieszczęsney”), początek przedostatniego wiersza („Kto-[?] Brata[?]”), „pomowencyi[?]” (może „pretensyi”); nazwa „Ferlicy” – Ferlice (w akcie 149 „Ferlic”).
Streszczenie
17V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Stanisław Witkowski, aby zapobiec przyszłemu sporowi między dziedzicami dóbr Tarnawa, Ferlice, Białojezierze i in. a ich posesorem tenutowym i dla oczyszczenia sumienia, oświadcza, że oryginał kontraktu, roborowanego przez obie strony w grodzie lwowskim i podanego do oblaty w grodzie winnickim, który miał przy sobie dla instrukcji w zarządzie ekonomii w Białojezierzu, stracił wraz z własnymi rzeczami w dworze białojezierskim podczas okropnego najazdu hajdamackiego w 1768 r. Manifestuje się w pilności, aby przy wygaśnięciu kontraktu nie czyniono mu o to zarzutów. Podpis komparenta.
Akt nr 169
Relacja woźnego Jana Bożyczuka [?] o areszcie w Monasterzyskach (dobrach Macieja Lanckorońskiego) na Kozaków Wasyla Dawiskibenkę [?] i Iwana Szpiczkę [?], sprawców gwałtów w Tarnawie, na rzecz Ferdynanda Rzewuskiego i Jakuba Sasimowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 V 1769, Winnica (areszt 9 [?] V 1769)
Karty / skanyk. 101 (skan 0103, strona prawa – dół) – k. 101v (skan 0104, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 101 (skan 0103, strona prawa, dół – tekst wyblakły)
1Areszt Kozakow w Manasterzy-
2szczach[?] ex Rne JW. Rzewuskich[?] Jmc[?]
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Maji Siedmnastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Gr. Winn. y przedemną Antonim
6Jałowickim Namiesnikiem Burgrabstwa Gr. Winn. Stanowszy Ocze-
7[reklamant:] wisto
k. 101v (skan 0104, strona lewa, góra)
1wisto Woźny Gnał. WWa Podolsk. y Jnn. Opatrzny Jan Bożyczuk[?] w moc prawdzi-
2wey wierney y skuteczney Rell. swoiey, iawnie y dobrowolnie zeznał, Jż
3on Roku Tysiąc Siedmset, Sześćdziesiątego, Dziewiątego, Dnia Dziewią-
4tego[?] Maja na Affektacyą y prawną Rekwizycyą JW. Ferdynanda Rzewu-
5skiego Cześn. W. W. X. Litt. Dobr Wsi Tarnawy w Wwie Bracł. a Powiecie Winn.
6leżących Dziedzica, tudzież Wiel. Jakuba Sasimowskiego Stty Tur.[?] wy-
7wspomnionych Dobr Arendownego ad præsens Possessora maiąc przy Sobie
8Szlachtę Ludzi wiary godnych Urz. Jchmciow PP. Andrzeia Wrzeszcza[?], An-
9toniego Zwierzchza[?] eo maioris ac evidentioris Testimonii gratia adhibi-
10tos był w Dobrach Miejskich Manasterzyskach JW. Macieja Lanckoroń-
11skiego Kasztel. ad præsens Kijow. Dziedzicznych, gdzie będąc Roboczych
13nych Manasterzyskich do Dobr Wsi Tarnawy dla czynienia gwałtow y
14krzywd w Czasie praktykowanego Zamięszania w kraiu przybyłych, u
15Urz. Cuiusvis nnis Witkowskiego Pułkownika Kozackiego, Woyta, y całey Gro-
16mady aresztował y prawnie przypowiedział, ktory to Areszt na wyż wyrażonych
17Kozakow tenże Urz. Pułkownik Woyt y Gromada tameysza benevole przy-
18iąwszy do rozprawy prawney dotrzymać Jmieniem JW. Lanckorońskiego Pa-
19na Swego deklarowali y submittowali się, A tak on Woźny ze Szlachtą so-
20bie przytomną oswiadczywszy się, z tamtąd powrocił, y tu przedemną
21Urzędem uczynił y zeznał Rell. De quo præsens Eiusdem Mlis Rell. Mlis qui
22supra Crucem Sanctam posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „ex Requisitione” (ex Rne) – na żądanie; „ad praesens” – obecnie; „eo maioris ac evidentioris Testimonii gratia adhibitos” – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; „Cuiusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „benevole” – dobrowolnie; „De quo praesens eiusdem Ministerialis Relatio; Ministerialis qui supra Crucem Sanctam posuit” – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; woźny wyżej wymieniony postawił krzyż święty.
Kontekst: Kozacy (poddani dworscy) z Monasterzysk Macieja Lanckorońskiego brali udział w gwałtach w Tarnawie „w czasie praktykowanego zamieszania w kraju” (koliszczyzna 1768). Areszt przyjął Witkowski, „pułkownik kozacki” (komendant milicji dworskiej Lanckorońskiego), wójt i gromada. Ferdynand Rzewuski – w rkp. „Cześn. W. W. X. Litt.” (cześnik wielki Wielkiego Księstwa Litewskiego); Jakub Sasimowski – „Stty Tur.[?]” (starosta turzański? – por. akty 149, 168), arendowny posesor Tarnawy. Monasterzyska – w rkp. „Manasterzyskach” (miasteczko Lanckorońskiego; w innych aktach 44-1-5 też „Monasterzyszcze”). Por. wcześniejszy manifest J. B. Kucharskiego, komisarza Lanckorońskiego, o napadzie Tarnawian na Wasyla Dawiskibenkę [?] i Iwana Juszczenkę z Monasterzysk – ta sama sprawa z drugiej strony. Odczyty niepewne: nazwisko woźnego „Bożyczuk[?]”, dzień aresztu („Dziewią-tego[?]”), nazwiska szlachty „Wrzeszcz[?]”, „Zwierzchz[?]”, imiona Kozaków „Dawiskibenko[?]”, „Szpiczko[?]”, końcówka nagłówka.
Streszczenie
17V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa podolskiego i innych Jan Bożyczuk [?] zeznał, że 9 [?] V 1769, na żądanie Ferdynanda Rzewuskiego, cześnika wielkiego litewskiego, dziedzica wsi Tarnawa (woj. bracławskie, pow. winnicki), i Jakuba Sasimowskiego, starosty [turzańskiego?], arendownego posesora tych dóbr, ze szlachtą Andrzejem Wrzeszczem [?] i Antonim Zwierzchzem [?] udał się do miasteczka Monasterzyska, dziedzicznych dóbr Macieja Lanckorońskiego, obecnego kasztelana kijowskiego, i tam u Witkowskiego, pułkownika kozackiego, wójta i całej gromady ogłosił areszt na dziedzicznych poddanych monasterzyskich – Kozaków Wasyla Dawiskibenkę [?] i Iwana Szpiczkę [?], którzy podczas zamieszek w kraju przybyli do Tarnawy dopuszczać się gwałtów i krzywd. Pułkownik, wójt i gromada przyjęli areszt i zobowiązali się w imieniu Lanckorońskiego stawić aresztowanych do rozprawy. Woźny postawił krzyżyk.
Akt nr 170
Manifest Onufrego Czaykowskiego imieniem Stanisława Lubomirskiego, wojewody bracławskiego, przeciw Janowi Godziembie Wandeńskiemu, podkomorzemu parnawskiemu, o nierozliczenie intrat z dóbr Godziemba [?] i Baksza [?] (z dóbr pobereskich) zastawionych jego ojcu Andrzejowi, stolnikowi latyczowskiemu, tranzakcją z 1760 r.
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 101v (skan 0104, strona lewa – dół) – k. 102 (skan 0104, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 101v (skan 0104, strona lewa, dół – ostatnie wiersze wyblakłe)
1Maa nne JO. Xcia Jmci Lubomirskie-
2go Wdy B. pko W. Wandeńskiemu P. P.
3Roku Tysiąc Siedmset, Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Maji Siedmnastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Gr. Winn. y przedemną Antonim Jałowic-
6kim Namiesnikiem Burgrabstwa Gr. Winn. Compns pter Urz. Jmć Pan Onufry Czay-
7kowski Nne et ex speciali Commisso JO. Xcia Jmci Stanisława Lubomirskiego Wdy
8Bracł. tak w pilnosci onego, iako też na pko Wiel. Jmć Panu Janowi Godziembie
17czone Dobra, przywiedziawszy się do Aktu Daty wspomnioney Tran-
18zakcyi Summę na tych Dobrach ostrzeżoną miał na Dniu
19Dzisieyszym, nieczekaiąc osądzenia sprawy in exemptionem Dobr
20wypłacić, prawnie o to czynić nie zaniedba, de præmissis itaque om-
21nibus iterum atque iterum salva si opus fuerit Eiusdem mandatis me-
22lioratione manifestował się prosit mnie[?] Urzędu o przyięcie do
23Akt tey kopii co y otrzymał. Onufry Czaykowski mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „nomine et ex speciali Commisso” – imieniem i ze szczególnego zlecenia; „mandatis Principalis” – z polecenia mocodawcy; „Comparentis Principalis” (Comptis Pryptt / Pryal) – mocodawca komparenta; „de Data eius Die Decima Sexta Maii” – z datą 16 maja; „modo Evictionis” – tytułem ewikcji (zabezpieczenia); „ktore correspondentiam provisionis de Lege & praxi non merentur” – które według prawa i praktyki nie zasługują na odpowiednią prowizję; „nullo iure usque ad Fata sui” – bez żadnego prawa aż do swej śmierci; „sine ullo iure legitimo” – bez żadnego prawnego tytułu; „in cognitionem” (w kognicyą) – w rozpoznanie (rachunków); „de inexistentia contractus Obligatorii & Inventarii Proventus demonstrantis, obviandoque Extensioni provisionis a Summis ex praetensionibus et Provisionibus retentis (Transactione … facta) agnitis de Lege non Competentibus” – o nieistnieniu kontraktu obligacyjnego i inwentarza wykazującego dochody oraz dla zapobieżenia rozciąganiu prowizji od sum z pretensji i zatrzymanych prowizji (uznanych tranzakcją), które według prawa nie przysługują; „in nullo fundamento ad usque posiadanych” – posiadanych dotąd bez żadnej podstawy; „iure agere” – dochodzić prawem; „in exemptionem Dobr” – na wykup dóbr; „de praemissis itaque omnibus iterum atque iterum salva si opus fuerit eiusdem mandatis melioratione” – o wszystko powyższe raz po raz, z zastrzeżeniem w razie potrzeby poprawy z polecenia tegoż.
Skrót „Comptis” (Comparentis – komparenta) wyjaśnia też niejasne miejsca w aktach 166–167. Dobra pobereskie – klucz Pobereże (Pobereżańskie) Lubomirskich; w rkp. wsie „Godziemba” (Godziemby, Godziembę) i „Baksza” (Bakszy, Bakszę) – odczyt nazw niepewny (zbieżność „Godziemba” z przydomkiem Wandeńskich może być przypadkowa lub błędem pisarza). Andrzej Młodziejowski – biskup poznański i kanclerz wielki koronny, obecny posesor zastawny dóbr. Odczyty niepewne: „na wsadzenie[?]”, „w Rownym[?]” (miejsce zawarcia tranzakcji – w akcie 171 wyraźnie „in Rowno”), „ineto[?]”, „kwerend[?]”, „Wadkowiec[?] y Kaletynki”, „w kaczym[?] Dniu[?] … exemptibilis[?]”, „w sumie[?]” (dolne wiersze k. 101v wyblakłe), „ofiarował[?]” (rkp. „oparłował”), „Aepi[?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Onufry Czaykowski, z polecenia księcia Stanisława Lubomirskiego, wojewody bracławskiego, manifestuje się (także w pilności) przeciw Janowi Godziembie Wandeńskiemu, podkomorzemu parnawskiemu, synowi zm. Andrzeja Godziemby Wandeńskiego, stolnika latyczowskiego. Wojewoda, nie znając stanu swoich dziedzicznych dóbr pobereskich, tranzakcją zawartą w Równem 16 V 1760 wypuścił Andrzejowi Wandeńskiemu w zastaw dobra Godziemba [?] i Baksza [?] na zabezpieczenie sumy 49 316 zł (wyniesionej z Wadkowiec [?] i Kaletynki tytułem ewikcji) oraz innych prowizji i pretensji, nie spisując kontraktu ani inwentarza intrat. Dopiero z kwerend, przejrzenia archiwum i lustracji dowiedział się, że dobra te przynoszą ok. 20 000 zł rocznie, a stolnik pobierał je aż do śmierci bez rozliczenia, teraz zaś posiada je bez prawa jego syn. Wojewoda zaproponował dziś polubowną ugodę i rozliczenie, czego Jan Wandeński nie przyjął, odmawiając rachunków i potrącenia nadwyżki dochodów z sumy głównej. Komparent manifestuje się o brak kontraktu i inwentarza, przeciw naliczaniu nienależnych prowizji, zastrzega dochodzenie rachunków na drodze prawa, a gdyby biskup poznański Andrzej Młodziejowski, kanclerz wielki koronny, obecny zastawny posesor, wykupując dobra wypłacił sumę zastawną przed rozstrzygnięciem sprawy – także i o to będzie się prawował. Podpis komparenta.
Akt nr 171
Manifest w pilności Jana Przytulskiego imieniem Andrzeja Młodziejowskiego, biskupa poznańskiego, kanclerza wielkiego koronnego, przeciw Janowi Godziembie Wandeńskiemu, podkomorzemu parnawskiemu, z prezentacją do akt sumy 73 096 zł 19 gr na wykup dóbr Godziemba [?] i Baksza [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 V 1769, Winnica (termin złożenia sumy 16 V 1769)
Karty / skanyk. 102 (skan 0104, strona prawa – dół) – k. 102v (skan 0105, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 102 (skan 0104, strona prawa, dół – ostatnie wiersze wyblakłe)
28towałem, a tak to maiąt[?] offerendo JW. Pryała swego cui pro Ostium[?]
29Calculum aut ex re Judicata, aut ex Amicabili Compositione compe-
30tient, też samą Summę intacto sigillo Castr. Vinn. oddać rursus do Skrzy-
31ni wyrzecz[?] y zwyczayney Urząd ninieyszy zakwitowawszy powtornie Jmie-
32niem JW. Pryała swego w pilnosci iako nayuroczysciey manifestuie się
33oswiadczaiąc tegoż JW. Pryała swego w Possessyą Dobr wyżey wyrażonych
34prawnie weyść nie zaniedbać. J. Przytulski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „de Data Eius in Rowno Die Decima Sexta Maii Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Anno” – z datą w Równem 16 maja 1760 r.; „ad Calculum Praestandum … tenetur” – jest zobowiązany do złożenia rachunku; „vigore Contractus Obligatorii de Data Eius Varsaviae Die Decima Secunda Decembris Anno immediate Elapso Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Octavo” – na mocy kontraktu obligacyjnego datowanego w Warszawie 12 grudnia roku bezpośrednio ubiegłego 1768; „respectu eorundem Bonorum” – względem tychże dóbr; „de inexistentia Contractus Obligatorii & Inventarii Bonorum … Proventus demonstrantis” – o nieistnieniu kontraktu obligacyjnego i inwentarza dóbr wykazującego dochody; „in Exonerationem dictorum Bonorum” – na uwolnienie (wykup) tych dóbr; „circa exolutionem Summy” – przy spłacie sumy; „superata” – nadwyżka; „Non obstante Solennitate festivitatis” – z powodu uroczystości świątecznej; „in attendentia Partis” – w oczekiwaniu na stronę; „affectatum Annuendo” – przychylając się do żądania; „cui … aut ex re Judicata, aut ex Amicabili Compositione competient” – któremu (suma) przypadnie bądź z wyroku, bądź z polubownej ugody; „intacto sigillo Castrensi Vinnicensi” – z nienaruszoną pieczęcią grodu winnickiego; „rursus” – z powrotem.
Por. akt 170 (manifest Lubomirskiego, wojewody bracławskiego, przeciw J. Wandeńskiemu w tej samej sprawie – cytowany tu jako „Manifest … ktorym de inexistentia Contractus …”). Suma 73 096 zł 19 gr 1 szeląg = 49 316 zł (przeniesione z Wadkowiec [?] i Kaletynki) + 23 780 zł 19 gr 1 szeląg (inne sumy). 16 V 1769 – wtorek po Zielonych Świątkach (Wielkanoc 1769: 26 III), dzień świąteczny, stąd urząd nie przyjął prezentacji sumy. Złożona w trzech workach, w złocie i srebrze, opieczętowana pieczęcią grodu winnickiego. Odczyty niepewne: drugi wiersz nagłówka („cum Prznie[?] Summ[?]” – może „cum Praesentatione Summae”); „Wadkowiec[?]”; „Wiecznie[?]”; „uczyniony[?]”; ostatnie wiersze k. 102 (silnie wyblakłe) – „Komplanacyi[?] tusząc[?] Ale że propter Ceremoniam[?] Solennem[?] […]”; „maiąt[?]”, „pro Ostium[?]” (może „pro post”), „wyrzecz[?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Przytulski, w imieniu i z woli Andrzeja Młodziejowskiego, biskupa poznańskiego i kanclerza wielkiego koronnego, manifestuje się w pilności przeciw Janowi Godziembie Wandeńskiemu, podkomorzemu parnawskiemu. Tranzakcją zawartą w Równem 16 V 1760 między wojewodą bracławskim (Stanisławem Lubomirskim) a zm. Andrzejem Wandeńskim, stolnikiem latyczowskim, przeniesiono na dobra Godziemba [?] i Baksza [?] sumę 49 316 zł (z Wadkowiec [?] i Kaletynki) oraz inne sumy 23 780 zł 19 gr 1 szeląg, bez oznaczenia terminu i bez spisania kontraktu zastawnego (miał być spisany 16 VIII 1760); Jan Wandeński jako sukcesor jest więc obowiązany do rachunku z prowentów. Kanclerz, na mocy kontraktu obligacyjnego zawartego z wojewodą w Warszawie 12 XII 1768, był gotów złożyć 16 V 1769 całą sumę 73 096 zł 19 gr 1 szeląg w złocie i srebrze, w trzech workach, na wykup tych dóbr, lecz z powodu święta urząd prezentacji nie przyjął; uczynił to dziś. Na prośbę komparenta urząd opieczętował worki pieczęcią grodu winnickiego, a suma ma być wydana z nienaruszoną pieczęcią temu, komu przypadnie z wyroku lub ugody. Komparent zastrzega wejście kanclerza w posesję dóbr i powołuje się na manifest wojewody (akt 170). Podpis „J. Przytulski”.
Akt nr 172
Manifest w pilności Antoniego Jurewicza [?], stolnika wiłkomierskiego, imieniem Andrzeja Młodziejowskiego, biskupa poznańskiego, kanclerza wielkiego koronnego, o dwunastu wielbłądach Jana Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego, sprowadzonych do Żabokrzyk (dóbr zastawnych kanclerza)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
10w pilnosci swiadczy y manifestuie się w ten sposob y o to: Jż ponie-
11waż Jmć Pan Kostałowski[?] Emtly[?] na Owbas[?] Ekonom y Jmć P. Turkiewicz Gubernator
12Godziembowski W. Jana Wandeńskiego Podkom. Parnaw. Wielbłądow Sztuk
13kilkanascie z Pasow[?] Tatarskich niewiedzieć iakim pretextem za-
14pędziwszy do Dobr Żabokrzycza natenczas w Possessyi Zastawney JW. Manifestu-
15iącego[?] Pryncypała zostaiących przypędzili, tedy aby JW. Kanclerz Wielki Koron.
16z Dobra Żabokrzycza Possessyi Onego Zastawney podległe od impetycyi
17wolne były, przerzeczone Wielbłądy trzech Sztuk Dwanascie na Gmin[?]
18cie Żabokrzyckim są dla tey szczegulnie przytrzymane przyczyny
19Zatwosi[?] onych iednak wydania każdego Czasu Komuby należało
20Wiel. Manifestant Jmieniem JW. Kanclerza W. K. oswiadcza, a zaś ieżeliby się
21[?] pokazał się y gdy by czego niedostawało dnia[?] Onienia[?] […]
22Wandeńskim P. P. oswiadczywszy powtornie w pilnosci JW. Pryała swego
23manifestuie się. Antoni Jurewicz[?] mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „in diligentia” – w pilności; „impetycya” – zaskarżenie, roszczenie; „Gmin” – grunt gminny (?).
Por. akty 170–171 (spór o dobra Godziemba i Baksza między Lubomirskim, Młodziejowskim i Wandeńskim). Żabokrzycze (Żabokrzyki) – w posesji zastawnej kanclerza Młodziejowskiego. Wielbłądy „z Pasów Tatarskich” – zapewne z Budżaku (pasy = pastwiska / koczowiska); sprowadzone przez ekonoma i gubernatora (rządcę) godziembowskiego Wandeńskiego. Odczyty niepewne: nazwisko komparenta (w tekście „Jurewicz[?]”, w podpisie „Antoni Jurewicz[?]” – może Juszkiewicz), „Bpkuk[?]” w nagłówku (zapewne „Biskupa”), „Kostałowski[?] Emtly[?] na Owbas[?]”, „Turkiewicz”, „trzech Sztuk Dwanascie” (sens: dwanaście sztuk? – w rkp. „trzech Sztuk Dwanascie”), „na Gmin[?] cie” (może „na Gruncie”), „Zatwosi[?]”, przedostatnie wiersze (wyblakłe).
Streszczenie
17V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Antoni Jurewicz [?], stolnik wiłkomierski, w imieniu i z woli Andrzeja Młodziejowskiego, biskupa poznańskiego i kanclerza wielkiego koronnego, manifestuje się w pilności, że Kostałowski [?], ekonom, i Turkiewicz, gubernator godziembowski Jana Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego, nie wiadomo pod jakim pretekstem zapędzili do dóbr Żabokrzycze, pozostających w posesji zastawnej kanclerza, kilkanaście wielbłądów z pasów tatarskich. Aby dobra kanclerza były wolne od roszczeń, dwanaście wielbłądów zatrzymano na gruncie żabokrzyckim; komparent oświadcza gotowość wydania ich w każdym czasie temu, komu będą należeć, i zastrzega, że nie odpowiada za ewentualne braki. Podpis komparenta.
Akt nr 173
Manifestacja Mikołaja Michałowskiego (ojca) i synów Jana, Pawła, Piotra i Grzegorza przeciw Franciszkowi Jabłonowskiemu, staroście k[uropackiemu?], rotmistrzowi pancernemu, o uwięzienie i zabór koni i dobytku po koliszczyźnie 1768
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 V 1769, Winnica (wydarzenia od 15 XII 1768)
9kę Złłch Dziewięćdziesiąt, Pistoletow Parę Złłch Czterdziesci, Bełkiszek[?] Trzy
10Złł Sto Siedmdziesiąt Sześć, Kontusz Złłch Czterdziesci, Szabel Trzy Złł Osm-
11dziesiąt, Opończ Trzy Domowey roboty Złł Dwadziescia Cztery, Nahay
12Złł Osm, Szarawary Złłch Osm, Wilkow Dwa wyprawnych Złł Czter-
13dziesci, Worow Pięć z Krzesla[?] Owsem y Pszenicą Złł Szesnascie, Kot-
14łow Wożnych[?] Dwie Złł Trzy, gr Dwadziescia Siedm, Siwrzeń[?] Żelazny Złł Je-
15den gr Osmnascie, Krzemienia nowego do Kulbaki, Poprągi, Postuska[?],
16Tork[?], y Woytok[?], Złł Osmnascie, Weret[?] Trzy Złł Trzy gr Dwadziescia
17Siedm, Maści Pszczoney[?] Garzec Jeden Złł Siedm, Ansztow[?] Swięch[?] Siedm
18Złł Czterdziesci, Łuzyc[?] Złł Trzydziesci, Sitnicę[?] Złł Dwadziescia Cztery
19Buty Koźlowe Złł Cztery. A potym Urz. Manifestantow Oyca y Piotra
20Syna ze Szkwestru wypusciwszy dla wywodu niesłusznych Za-
21rzutow ktorzy z niemałą Expensą idąc naiętemi Końmi o Mil
22kilkanascie o wywod y Swiadkow, a gdy od W. Ekonoma Tetyiskie-
23go Testymonium y Ludzi Dwunastu wiary godnych do Konstan-
24tynowa na wywod stawili, tych JW. Obżał. tylko obaczywszy zaraz
25Jmi isc zbicu[?] kazał, a Urz. Maantow w Kaydany pozakładać kazał,
26potym na rożne Jnstancye przez wielo Dystyngwowanych osob
27zachodzące dopiero postrzegłszy oczewisto niewinnosć dobro-
28wolnie wypuscił z więzienia wszystkich, A zatym Ninieysi
29Maantes mocno będąc w Substancyi pokrzywdzeni, iakoteż o nie-
30słuszną y niesprawiedliwą inkarceracyą przyprawieni do o-
31statnich Szkod przyprowadzeni y ze wszystkiego ogołoceni zostaiąc
32oddaiąc się do prawa pełnego y sprawiedliwosci chcąc upomnieć
33się według Prawa niesłuszney Jnkarceracyi y Zabrania wszyst-
34kich rzeczy mizerney Substancyi Szlacheckiey ratione Præmissorum
35Omnium pko wyż wyrażonemu Obżał. Nne Suo et Quorum supra
36iterum atque iterum obiecuiąc o to prawnie czynić niezanie-
37dbać. Mikołay Michałowski. Jan Michałowski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Summopere” – w najwyższym stopniu; „Solennissime” – najuroczyściej; „Mtis” (Manifestantis) – manifestanta; „Valoris” – wartości; „ratione Praemissorum Omnium” – z powodu wszystkiego powyższego; „Nomine Suo et Quorum supra iterum atque iterum” – w imieniu swoim i wyżej wymienionych raz po raz.
Kontekst: echo koliszczyzny 1768. Paweł Michałowski został schwytany przez hajdamaków w Stadnicy (dobra Stadnickie), uratowany przed śmiercią przez gromadę stadnicką i uwolniony po rozbiciu hajdamaków pod Humaniem przez podjazd pułkownika wojsk rosyjskich [Korpon?]; jego ojciec i bracia schronili się z dobytkiem do Michałowiec [na Wołyniu?]. Franciszek Jabłonowski (rotmistrz pancerny), dowiedziawszy się, że Paweł był „w hultajskich rękach”, uwięził ojca i synów na 16 tygodni (od jesieni 1768 do 15 XII 1768), torturował najmłodszego syna (kręcenie palców w kurku strzelby) i zabrał konie, broń i odzież. Kapitan Malicki z regimentu Królowej Jadwigi, wysłany przez hetmana Jana Klemensa Branickiego (hetmana wielkiego koronnego; w rkp. „Generała Pułkownika[?]”) dla rewizji zbuntowanych chłopów, oczyścił Pawła z zarzutów (przysięga gromady i szlachty stadnickiej). Sanguszkowa – Barbara z Duninów Sanguszkowa, marszałkowa nadworna litewska (wdowa po Pawle Karolu Sanguszce), w której służbie byli Michałowscy. Odczyty niepewne: tytuł Jabłonowskiego „Kuropacki[?]” (może „Konopacki”, „Korsuński”), „Korpon[?]” (nazwisko pułkownika), „na Wotyn[?]”, „Żywotowie[?]” i „Steynie / Stebnie[?]”, „warstwiący[?]”, „nagumi[?]” (nahajami?), wiele pozycji rejestru zabranych rzeczy (nazwy maści koni, „Bełkiszek[?]”, „Siwrzeń[?]”, „Postuska[?]”, „Tork[?]”, „Woytok[?]”, „Weret[?]” – wereta, „Maści Pszczoney[?]”, „Ansztow[?] Swięch[?]”, „Łuzyc[?]”, „Sitnicę[?]”), „zbicu[?]”. Podpisują Mikołaj i Jan Michałowscy.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Mikołaj Michałowski (ojciec) i syn Jan, w imieniu swoim oraz synów Pawła, Piotra i Grzegorza, służący dworowi księżnej Sanguszkowej, marszałkowej nadwornej litewskiej, manifestują się przeciw Franciszkowi Jabłonowskiemu, staroście k[uropackiemu?], rotmistrzowi pancernemu. Podczas buntów hajdamackich 1768 r. w województwie bracławskim Paweł Michałowski został wraz z kilkoma szlachcicami schwytany w Stadnicy i uratowany przed śmiercią przez gromadę stadnicką; po rozbiciu hajdamaków pod Humaniem przez podjazd rosyjski odzyskał wolność. Ojciec i bracia uszli z dobytkiem do Michałowiec. Jabłonowski, dowiedziawszy się, że Paweł był w rękach hajdamaków, uwięził ojca i synów na 16 tygodni, zakuł w żelaza, głodził, kazał bić i torturować najmłodszego syna; uwięzieni wydali 320 zł na wyżywienie. Gdy kapitan Malicki z regimentu Królowej Jadwigi, wysłany przez Branickiego, po indagacji uznał Pawła za porwanego przymusem i wydał mu świadectwo, Jabłonowski w Starym Konstantynowie uwięził również Pawła i zabrał konie (wycenione: klacz bułaną 64 zł, srokate i inne maści po 56–80 zł, źrebca 40 zł), wozy, kulbakę, janczarkę (90 zł), pistolety, broń, kontusz, szable, opończe, wilcze futra, worki zboża, kotły i drobne sprzęty. Gdy Michałowscy przyprowadzili 12 świadków i świadectwo ekonoma tetyjowskiego, Jabłonowski kazał świadków przepędzić, a ich zakuć w kajdany; dopiero po wstawiennictwie wielu dystyngowanych osób, przekonawszy się o ich niewinności, wypuścił wszystkich (15 XII 1768). Manifestanci zapowiadają dochodzenie prawne krzywd. Podpisy Mikołaja i Jana Michałowskich.
Akt nr 174
Relacja woźnego Andrzeja Zielińskiego o areszcie w Andruszowcach na Szybalskiego, komisarza andruszowieckiego, Andrzeja Raciborowskiego [?] i Kozaków na rzecz Michała Jakubowskiego, podkomorzego [?], o zabór pasieki
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
5Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Gr. Winn. y przedemną Antonim Jałowickim
6Namiesnikiem Burgrabstwa Gr. Winn. Stanowszy Oczewiscie Woźny Gnał WWa
7Bracł. y Jnn. Szlachetny Andrzey Zieliński, ktory w moc wierney Rell.
8swoiey iawnie ustnie y dobrowolnie zeznał: Jż On Roku teraznieysze-
9go Tysiąc Siedmset, Sześćdziesiąt, Dziewiątego Dnia Trzynastego Ma-
10ja na Affektacyą y prawną Rekwizycyą Wiel. Michała Jakubowskiego
11Podk.[?] Pomorsk.[?] był w Dobrach Wsi Andruszowce maiąc przy sobie Stronę
12Szlachty Ludzi wiary godnych Urz. Jchmciow PP. Stanisława Jaworskiego[?]
13y Andrzeia Jarszewskiego[?] gdzie będąc tamże we Dworze tameyszym
14Urz. Jmci Pana Cuiusvis Nnis Szybalskiego ad præsens Kommissarza Andru-
15szowieckiego, Urz. Andrzeia Raciborowskiego[?] do wszystkiego motora, tu-
16dzież Kozakow po Jmionach y przezwiskach Jm wiadomych, a czasu
17Sprawy specifikować się maiących Szlachtę y Gromadę całą. A zas
18tegoż Urz. Cuiusvis Nnis Szybalskiego u Woyta y Gromady tameyszey
19aresztował y prawnie przypowiedział, ktory to Areszt tak Urz. Szybalski
20na wyż wyrażonych uwolnienie[?] Pasieki gwałtem zabraney, iako też
21Gromada y Woyt na Urz. Szybalskiego benevole Jmieniem Pana swego
22przyięli do rozprawy prawney dotrzymać deklarowali a tak On Wo-
23źny ze Szlachtą sobie przytomną oswiadczywszy się przedemną uczy-
24nił y zeznał Relacyą. Andrzey Zieliński
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „ex Requisitione” (ex Rne) – na żądanie; „Cuiusvis Nominis” – jakiegokolwiek imienia; „ad praesens” – obecnie; „benevole” – dobrowolnie.
Por. akty 4 i 104–105 (Michał Jakubowski; w 44-1-5 akt 1 – Szembek przeciw Jakubowskiemu). Tytuł Jakubowskiego w nagłówku i tekście skrócony, odczyt niepewny („P. P.[?]”, „Podk.[?] Pomorsk.[?]”). Andruszowce – wieś w pow. winnickim. Woźny Andrzej Zieliński podpisał się sam (umiał pisać). Odczyty niepewne: nazwiska „Raciborowski[?]”, „Jaworski[?]”, „Jarszewski[?]” (może Jarszowski), „uwolnienie[?] Pasieki” (sens: „o zabranie pasieki”?); ostatnie wiersze wyblakłe.
Streszczenie
17V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego i innych Andrzej Zieliński zeznał, że 13 V 1769, na żądanie Michała Jakubowskiego, podkomorzego [?], ze szlachtą Stanisławem Jaworskim [?] i Andrzejem Jarszewskim [?] udał się do wsi Andruszowce i tam we dworze ogłosił areszt na Szybalskiego, obecnego komisarza andruszowieckiego, Andrzeja Raciborowskiego [?], głównego sprawcę, oraz Kozaków (imiona do wymienienia w czasie sprawy), szlachtę i gromadę; areszt na Szybalskiego ogłosił też u wójta i gromady – w sprawie gwałtownie zabranej pasieki. Szybalski oraz wójt i gromada przyjęli areszt w imieniu swego pana i zobowiązali się stawić obwinionych do rozprawy. Podpis woźnego.
Akt nr 175
Manifestacja z wizją Felicjana Dorzyńskiego [?], miecznikowica m[ielnickiego?], przeciw Tadeuszowi Miastkowskiemu i wspólnikom o napad na dwór w Niżechowcach [?], pobicie i zabór dobytku
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
36Et in continenti Stawił Woźnego Stefana Zezelińskiego[?] ktory in vim
37sui veræ ac fidelis Relationis palam publice libereque ac per expressum
38zeznał: Jż On ad Affectationem Jnstantiamque requisitionem W. Dorzyń-
39skiego maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Urz.
40Jchmciow PP. Michała Karaszowskiego[?] y Piotra Kaczyńskiego[?], widział
41y oglądał we wsi Niżechowce[?] natymże Wiel. Dorzyńskim oko
42podbite krwią zakipiałe, na ciele to iest na głowie raz cięty, odcza-
43bli na ciele całym Razem przez Razem bicie trzydziesci krwią
44zaszłe y siniałe, całego prawie na smierć zbitego, y nic niewładną-
45cego przy ktorym to zrabaniu y zkaleczeniu miał sobie opowia-
46dzenie że przez Jmci Pana Miastkowskiego okrutnie zbity zo-
47stał, y przy tym zbiciu y zkaleczeniu Chudoba, to iest Konie,
48Owce, Bydło rogate y nierogate, tudzież Sprzęt wszelki Gospo-
49darski zabrane przez W. Miastkowskiego zostały, ktore to wi-
50zyi y opowiedzi przez kogo to się stało pokrzywdzenie prze-
51demną Urzędem istotną y rzetelną uczynił y zeznał Relacyą,
52ktory ut Scriba ignarus scribendi Crucem Sanctam posuit
53Stefan Zezeliński[?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „in Complicitate et Consortio … Conditionis Ludziom” – wspólnikom i towarzyszom (różnego) stanu ludziom; „mobilia quaedam” – niektóre ruchomości; „ut innotescat Actis Patriae ratione Praemissorum queritur & protestatur” – aby wiadomo było aktom Ojczyzny, z powodu powyższego skarży się i protestuje; „Et in continenti” – i zaraz; „in vim sui verae ac fidelis Relationis palam publice libereque ac per expressum” – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, swobodnie i wyraźnie; „ad Affectationem Instantiamque requisitionem” – na żądanie i usilną prośbę; „ignarus scribendi Crucem Sanctam posuit” – nie umiejąc pisać, postawił krzyż święty.
Odczyty niepewne: nazwisko komparenta „Dorzyński[?]” (w rkp. „Dorzyński” / „Dorzyński”; może Doczyński), jego tytuł „M. M.” / „Miecznikowicz M.[?] Mielsz.[?]”; „uarde[?]” (zapewne „variae”); nazwa wsi „Niżechowce[?]” (rkp. „nyżiechowce”); „Potockiego Krayczego Koron.” – zapewne Ignacy (?) Potocki, krajczy koronny – dziedzic wsi; „Źrzelęta Cerwone[?]”; „Żelaza Rzeźne[?]”; nazwisko woźnego „Zezeliński[?]” (może „Zieliński” z dittografią – por. akt 174, woźny Andrzej Zieliński); nazwiska szlachty „Karaszowski[?]”, „Kaczyński[?]”. Tadeusz Miastkowski – por. 44-1-4 (Zabokrzycze, Miastkowski c/a Bakorzewski[?]). Data napadu nie podana.
Streszczenie
17V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Felicjan Dorzyński [?], miecznikowic m[…], skarży się przeciw Tadeuszowi Miastkowskiemu i jego wspólnikom różnego stanu. Miastkowski, korzystając z czasu ruiny kraju i obecności obcego wojska, zebrał uzbrojonych ludzi i napadł na komparenta w domu, który ten posiadał na mocy kontraktu we wsi Niżechowce [?], dziedzicznej Potockiego, krajczego koronnego; Dorzyńskiego i jego ludzi związano, okrutnie pobito, obdarto z odzieży i zabrano konie, klacze ze źrebiętami, wóz kowany, chomąta, szablę damasceńską, kobierzec, 29 sztuk bydła rogatego, 34 nierogatego, 100 owiec matek, żelaza, brony i sprzęt gospodarski; komparent ledwie uszedł z życiem. Woźny Stefan Zezeliński [?] ze szlachtą Michałem Karaszowskim [?] i Piotrem Kaczyńskim [?] obejrzał w Niżechowcach Dorzyńskiego: podbite i zakrwawione oko, ranę ciętą głowy, ok. 30 krwawych pręg od bicia na całym ciele, ciężko pobitego i bezwładnego; słyszał, że sprawcą był Miastkowski, który zabrał też dobytek. Komparent podpisał, woźny postawił krzyżyk.
Akt nr 176
Manifest w pilności Antoniego Opackiego w imieniu swoim oraz Rocha Lewandowskiego, Tomasza Wężyka Rudzkiego, Franciszka Huriatowicza [?] i Pawła Tyszki, opiekunów dzieci zm. Tomasza Choynowskiego, o objęciu opieki i substancji sierot w Brahiłowie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 104 (skan 0106, strona prawa – nagłówek) – k. 104v (skan 0107, strona lewa) – k. 105 (skan 0107, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 104 (skan 0106, strona prawa, dół – nagłówek wyblakły)
1Maa Wiel. Lewandowskiego K. K.[?]
2y Jnn. względem Opieki y Substan-
3cyi Dzieci W. Tomasza Choynowskiego.
k. 104v (skan 0107, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca Maji Osmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Gr. Winn. y przedemną Anto-
4nim Jałowickim Namiesnikiem Burgrabstwa Gr. Winn. Compns
5pter Urz. Jmć Pan Antoni Opacki swym y WW. Jchmciow PP. Rocha Le-
6wandowskiego Komorn. Gran. Krzemienieć., Tomasza Wężyka
7Rudzkiego Łowczego Smoleńsk., Franciszka Huriatowicza[?] Kur-
8cewicza[?] Cześn. Żytomir., y Pawła Tyszka Chorążego y Kommendan-
40dliwą Ceną potaxować dysponowali. A że nie tylko pomienio-
41ne deterioracyi czyli korrupcyi podlegaią, ale też w Czasie teraz-
42nieyszym grassuiących haydamakow nikt nie iest pewny Swo-
43iey własnosci, nawet y Życia, więc obawiaiąc się żeby haydama-
44cy pomienionych rzeczy nie zabrali, więc one WW. Maantes do
45sprzedania, y Pieniędzy wziętych dla Dzieci dotrzymania, W. Jmć
46Tyszce Kommendantowi Brahiłł. Charakterem y Przymiotami
47Sumienia Zaszczyconemu, w manutencyą oddali. Oswiadcza-
48iąc się przed niebem y Swiatem, że czyli Pieniądze zate rzeczy
49wzięte, czyli same rzeczy in natura, nie na żaden Swoy pożytek
50tylko na Potrzeby, y emolument często rzeczonych Sierot (: oprocz
51Expensy na Pogrzeb y Suffragia zmarłego Oyca łożyć y dotrzy-
52mać będą. Jeśliby zas ktora Jchmć Krewni Sierot tych Sierot
53chcieli onych w Opiekę Swoią odebrać, tedy WW. Manifestantes
54[…]
k. 105 (skan 0107, strona prawa, góra)
1za pokazaniem bespieczeństwa też Sieroty ze wszystkiemi rze-
2czami, tak in natura, iako też z Pieniążkami[?] libenter oddać
3przyrzekaią. A zatym Czasem dla bespieczeństwa przerzeczonych
4Sierot, rzegestr wszystkich rzeczy wraz z taxą sprawiedliwą y Jnwen-
5tarzyk Papierow do Akt ninieyszych per oblatam podaw-
6szy, powtornie Præmissorum Omnium, tum de diligentia
7Sui, et quorum supra tenże Compns zanos[?] manifestuie się.
8Antoni Opacki mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „Solennissime de diligentia sui” – najuroczyściej w swojej pilności; „Anno Praesenti” – roku bieżącego; „ad usum honestam educationem” – na użytek przyzwoitego wychowania; „manutencya” – przechowanie, zarząd; „emolument” – pożytek; „Suffragia” – modlitwy (nabożeństwa) za duszę; „libenter” – chętnie; „per oblatam” – przez oblatę; „Praemissorum Omnium, tum de diligentia Sui, et quorum supra” – o wszystko powyższe, w pilności swojej i wyżej wymienionych.
Kontekst: Tomasz Choynowski, sługa Franciszka Salezego Potockiego, wojewody kijowskiego (dziedzica Humańszczyzny), zmarł 2 IV 1769 na przedmieściu Brahiłowa w drodze z Humańszczyzny do Krystynopola, bez testamentu; krewni rozproszeni po buntach hajdamackich 1768. Opiekę nad sierotami (Tomasz – najstarszy syn, Jan, Salomea) objęli: Roch Lewandowski, komornik graniczny krzemieniecki (Tomasz), Tomasz Wężyk Rudzki, łowczy smoleński (Jan), Franciszek Huriatowicz [?] Kurcewicz, cześnik żytomierski (Salomea); ruchomości otaksowane z udziałem urzędu miejskiego brahiłowskiego i złotnika Fajbisza Mendlowicza złożono u Pawła Tyszki, chorążego i komendanta garnizonu brahiłowskiego. Odczyty niepewne: „K. K.[?]” w nagłówku (Komornik [Graniczny] Krzemieniecki), „Huriatowicza[?] Kurcewicza[?]” (w tekście „Huriatowicza Kur-cewicza”, dalej „Kurcewicz Cześn. Żytom.” – zapewne jedna osoba o podwójnym nazwisku), „obucurom[?]” (podeszłym?), „odawnych[?] pię dopuneti[?]” (sens: „dawnych przyjaźni w służbie u …”?), „Pieniążkami[?]”, „zanos[?]”, ostatni wiersz k. 104v (wyblakły).
Streszczenie
18V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Antoni Opacki, w imieniu swoim oraz Rocha Lewandowskiego, komornika granicznego krzemienieckiego, Tomasza Wężyka Rudzkiego, łowczego smoleńskiego, Franciszka Huriatowicza [?] Kurcewicza, cześnika żytomierskiego, i Pawła Tyszki, chorążego i komendanta garnizonu brahiłowskiego, manifestuje się w pilności w sprawie małoletnich sierot Tomasza, Jana i Salomei Choynowskich. Ich ojciec Tomasz Choynowski, jadąc z dziećmi z Humańszczyzny przez Brahiłów do Krystynopola, zachorował i zmarł 2 IV 1769 na przedmieściu Brahiłowa bez testamentu i bez ustanowienia opieki; krewni po buntach hajdamackich byli rozproszeni. Manifestanci – przez przyjaźń z nim i chrześcijańskie miłosierdzie – wzięli dzieci na wychowanie (Tomasza – Lewandowski, Jana – Rudzki, Salomeę – Kurcewicz), spisali ruchomości i papiery w obecności szlachty i przysięgłego urzędu miejskiego brahiłowskiego, część rzeczy przeznaczyli na potrzeby sierot, a resztę, otaksowaną z udziałem złotnika Fajbisza Mendlowicza, oddali na przechowanie i sprzedaż komendantowi Tyszce, obawiając się zaboru przez hajdamaków. Oświadczają, że pieniądze i rzeczy użyją wyłącznie na potrzeby sierot (oprócz kosztów pogrzebu i nabożeństw za zmarłego) i chętnie oddadzą dzieci z majątkiem krewnym, którzy by się o nie upomnieli. Rejestr rzeczy z taksą i inwentarzyk papierów podali do akt per oblatam. Podpis Antoniego Opackiego.
Akt nr 177
Manifest Stanisława Zawadzkiego, egzekutora testamentu i opiekuna substancji zm. Kazimierza Jakubowskiego, towarzysza chorągwi pancernej Małachowskiego, o pogrzebie testatora w Brahiłowie, otaksowaniu i zdeponowaniu jego rzeczy wobec zagrożenia hajdamackiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 V 1769, Winnica (testament 3 V, śmierć Jakubowskiego 4 V 1769)
23w przytomnosci Urzędu Ninieyszego w Kancellaryi Burgrabskiey
24Gr. Winn. pomienione rzeczy osobliwym regestrem spisane
25podług Sytuacyi y Szacunku Onych, Ceną sprawiedliwą w
26tymże Regestrze opisaną potaxowali, y tę taxę wraz z Rege-
27strem Actu præsenti do Akt ninieyszych per oblatam podali; A
28tak otaxowane Urz. Compns do Siebie odebrał, oswiadczaiąc się czę-
29sto rzeczone mobilia dla wyż wyrażonego niebespieczeństwa
30podług taxy sprzedawać, y pieniądze in Suffragia Duszy S. P.
31Urz. Kazimierza Jakubowskiego ad mentem Testatoris rozdawać,
32ieśliby zas kto ze Krewnych niebosczykowskich odezwać się miał,
33tedy residuum onych za poprzedzaiącym Kwitem, wraz z
34obligacyą Testamentu oddać oswiadcza, ieśliby zas quo fato
35w tych rzeczach, lub pieniądzach od haydamakow iakową chło-
36dę[?] poniosł, y w tym swoią całosć y niewinnosć od impetycyi
37ostrzega: A że inne rzeczy, oprocz regestru w testamencie
38specifikowane w Dobrach Umaniu, Tulczynie, Dereniusze[?],
39Korzowey[?], Ostowce[?], znayduiące się, także Długi u niektorych
40Jchmciow miane, w tym Czasie Maans żadną miarą odebrać
41ani nawet, dla haydamakow przeiechać dla rekuperacyi
42onych niemoże, więc aby za nie niebył w odpowiedzi, y w tym
43swoią oswiadczaiąc pilnosć, powtornie przed Aktami Ni-
44nieyszemi manifestuie się. Stan. Zawadzki
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „impositive” – stanowczo, z nałożeniem obowiązku; „Dnia Czwartego Praesentis” – dnia czwartego bieżącego (miesiąca – kwietnia?); „fatis” – po śmierci; „Ad Cuius affectationem” – na którego żądanie; „Actu praesenti … per oblatam” – niniejszym aktem przez oblatę; „mobilia” – ruchomości; „in Suffragia Duszy … ad mentem Testatoris” – na nabożeństwa za duszę, zgodnie z wolą testatora; „residuum” – reszta; „quo fato” – jakim losem; „impetycya” – roszczenie, zaskarżenie; „rekuperacya” – odzyskanie.
Kontekst: Kazimierz Jakubowski, towarzysz chorągwi pancernej kasztelana Małachowskiego, zmarł w Komarówce (włość humańska, zarządzana przez Zawadzkiego) i według testamentu miał być pochowany w kościele trynitarzy w Brahiłowie; kondukt z ciałem został zagrożony zasadzką hajdamaków pod wsią Mogiłki [?], ciało złożono tymczasem w cerkwi, a potem przewieziono do Brahiłowa. W Komarówce stała komenda rosyjska. „Dnia Czwartego Praesentis” – 4 maja 1769 (testament spisany w Komarówce 3 V 1769 – por. akt 178). Taksatorzy: woźny Maciej Szczygielski, Jan Semelnicki, Tomasz Szaszkiewicz, Dominik Kostałowski, złotnik winnicki Berek Judkowicz. Odczyty niepewne: „Ewiseracye[?]”, „tuk[?]”, „mi[?] pomagaiącego”, ostatnie wiersze k. 105 (wyblakłe: „haydamactwo[?] kraj[?] … de iure[?] ex citra[?] … niemyslą[?]”), „Cię[?]”, „Mogiłkami[?]”, „Cerkwi Mogilskiey[?]”, „Smnie[?]” (może „Gumnie”), „Kompertował[?]” (komportował – przywiózł), „chłodę[?]” (szkodę), nazwy dóbr „Tulczynie” (Tulczyn – por. akt 178), „Dereniusze[?]”, „Korzowey[?]”, „Ostowce[?]”. Kompt = komparent (por. akt 170).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
18V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Stanisław Zawadzki manifestuje się, że Kazimierz Jakubowski, towarzysz chorągwi pancernej kasztelana Małachowskiego, przybywszy w kwietniu 1769 chory do Komarówki (włość humańska, zarządzana przez Zawadzkiego), poprosił go o opiekę, a gdy jego stan się pogarszał – nie wspominając o krewnych – testamentem spisanym przy spowiedniku i świadkach ustanowił Zawadzkiego egzekutorem i opiekunem swej substancji, prosząc o pogrzeb w kościele trynitarzy w Brahiłowie i przeznaczenie majątku na nabożeństwa za duszę. Jakubowski zmarł 4 V 1769 (testament z 3 V). Gdy wieziono ciało, hajdamacy zrobili zasadzkę pod wsią Mogiłki [?], by zagrabić rzeczy konduktu i pochwycić komparenta; ostrzeżony, odesłał konie do Komarówki (gdzie stała komenda rosyjska), ciało złożył w cerkwi, a potem przewiózł je do Brahiłowa. Obawiając się hajdamaków, przywiózł do grodu wszystkie rzeczy i papiery zmarłego (z Komarówki i z depozytu konwentu brahiłowskiego); w kancelarii burgrabskiej woźny Maciej Szczygielski, Jan Semelnicki, Tomasz Szaszkiewicz, Dominik Kostałowski i złotnik winnicki Berek Judkowicz otaksowali je według rejestru, który podano do akt. Zawadzki odebrał rzeczy, zobowiązując się sprzedawać je według taksy, a pieniądze przeznaczać na nabożeństwa za duszę zmarłego, resztę zaś oddać krewnym, jeśliby się zgłosili; zastrzega, że nie odpowiada za szkody od hajdamaków ani za rzeczy i długi wymienione w testamencie, a znajdujące się w Humaniu, Tulczynie, Dereniusze [?], Korzowej [?] i Ostowcach [?], których z powodu hajdamaków nie może odebrać. Podpis „Stan. Zawadzki”.
Akt nr 178
Manifestacja Stanisława Zawadzkiego, egzekutora testamentu zm. Kazimierza Jakubowskiego, przeciw ks. Hortulanowi [?] Tomalskiemu, przeorowi konwentu dominikanów w Tulczynie, o pochowanie Jakubowskiego wbrew woli testatora i zatrzymanie pieniędzy i rzeczy
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 V 1769, Winnica (testament 3 V 1769, Komarówka)
37dać niechciał, dla czego aby mens Testatoris zgwałcona y Du-
38sza in Suffragiis ukrzywdzona niebyły, z racyi bez żadnego
39Pretextu, y obligu zatrzymanych wyż wyrażonych rzeczy w Te-
40stamencie specifikowanych, więc ninieyszy Kommparens powtor-
41ną ratione præmissorum zanosi Maacyą. Stan. Zawadzki.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „per Oblatam” – przez oblatę; „solennissime” – najuroczyściej; „WW. OO. Dominikanow” – wielebnych ojców dominikanów; „post dolenda fata” – po opłakanej śmierci; „ad mentem Testatoris” – zgodnie z wolą testatora; „per vim” – przemocą; „contra mentem Testatoris” – wbrew woli testatora; „Rekwizycya Comptis” – żądanie komparenta; „ullatenus” – w żaden sposób; „mens Testatoris” – wola testatora; „in Suffragiis” – w nabożeństwach (za duszę); „ratione praemissorum” – z powodu powyższego.
Por. akt 177 (ten sam komparent, ta sama sprawa – rzeczy po Kazimierzu Jakubowskim). Testament spisany 3 V 1769 w Komarówce (parafia humańska), oblatowany 18 V 1769. Ciało, wiezione „nieznacznym wozem” do Brahiłowa, zostało przy przejeździe przez Tulczyn zatrzymane przez przeora dominikanów tulczyńskich i pochowane w ich kościele wbrew testamentowi; przeor nie wydał też 277 zł i rzeczy zdeponowanych w konwencie. W rkp. „P. T. O. P.” (nagłówek) – zapewne Przeorowi Tulczyńskiemu Ordinis Praedicatorum. Odczyty niepewne: imię zakonne „Hortulanowi[?]”, „Burłaka[?]” (kocioł?), „Matelzaka[?] Ciełęcego”, „Jupy Kasowey[?]”, „Żupana Barmanowego[?] Pietrkskiego[?]”, „Jupy Wołoskiey[?]”, „Tołubu[?]”, „Pusni[?]” (futra?), „Harabinka[?]” (karabinka?). Alembik z czapką i rurami, rury, kotły miedziane – sprzęt gorzelniczy (destylacyjny). Nagłówek (k. 105v dół) wyblakły.
Streszczenie
18V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Stanisław Zawadzki, egzekutor testamentu i opiekun substancji zm. Kazimierza Jakubowskiego (testament spisany 3 V 1769 w Komarówce, w parafii humańskiej, oblatowany dziś), manifestuje się przeciw ks. Hortulanowi [?] Tomalskiemu, przeorowi konwentu dominikanów w Tulczynie. Według testamentu Zawadzki miał pochować Jakubowskiego w kościele trynitarzy w Brahiłowie i przeznaczyć na pogrzeb 277 zł zdeponowane wraz z innymi rzeczami w konwencie tulczyńskim. Gdy w czasie grasowania hajdamaków wyprawił ciało nieznacznym wozem do Brahiłowa, a sam pojechał przodem przygotować kondukt, przeor Tomalski zatrzymał przemocą ciało przewożone przez Tulczyn – choć zmarły nie był z parafii tulczyńskiej i nie tam chciał być pochowany – i pochował je w swoim kościele wbrew woli testatora, by nie wydać zdeponowanych pieniędzy i rzeczy; na żądanie komparenta nie oddał 277 zł ani rzeczy (trzy kotły miedziane, rury, alembik z czapką i rurami, odzież – żupan karmazynowy, kołdra atłasowa czerwona, jupy, tołub, bielizna, dywan, futra, karabinek, pistolety, pięć połci słoniny, trzy sadła, dwie piły żelazne). Komparent ponawia manifestację, aby wola testatora i dusza zmarłego nie zostały pokrzywdzone. Podpis „Stan. Zawadzki”.
Akt nr 179
Manifestacja Feliksa Krzyształowskiego [?] imieniem ojca Antoniego, stolnika przemyskiego [?], przeciw Antoniemu Drużbowiczowi o niezgłoszenie się w terminie po odbiór sumy 300 zł należnej ze skryptu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 V 1769, Winnica (termin 15 V 1769)
Karty / skanyk. 106 (skan 0108, strona prawa – dół) – k. 106v (skan 0109, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 106 (skan 0108, strona prawa, dół – tekst silnie wyblakły)
1domionym o Terminie w odebraniu Summy w Skrypcie sobie
2służącym opisanym pro Die Decima Quinta Maji Kwoty nale-
3żącey od Wiel. Antoniego Krzyształowskiego[?] Złłch Polłch Trzysta, nie
4zieżdżawszy ani też ex parte sui żadnego niezesławszy Pleni-
5potenta do odebrania, więc Jdem Wiel. Antoni Krzyształowski[?] zna-
6iąc się do zapłacenia należącey Summy in Termino w Grodzie
7Winn. tęż Summę chciał zeponować, aże pod Czas teraznieyszy
8szego niebespieczeństwa y rożnych owo[?] Grod przyiąć niechciał,
9ażeby Urz. Drużbowicz Prowizyi in Post pretendować niechciał,
10Dla czego W. Compns Nne Oyca swego iako de diligentia & obse-
11quitatem[?] sui na pko Urz. Drużbowiczowi protestuie y mani-
12festuie się. Feliks Krzyształowski[?] mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „Nomine et ex Speciali Commisso” – imieniem i ze szczególnego zlecenia; „pro Die Decima Quinta Maji” – na dzień 15 maja; „ex parte sui” – ze swej strony; „in Termino” – w terminie; „Prowizyi in Post pretendować” – na przyszłość domagać się prowizji (odsetek); „de diligentia & obsequitatem[?] sui” – w swojej pilności i gotowości (?).
Odczyty niepewne: nazwisko komparenta (w nagłówku „Krzystenskiego[?]”, w tekście i podpisie „Krzyształowski” / „Krzystenski” – litery niewyraźne); tytuł ojca „Stoł. Przemys.[?]”; trzeci wiersz nagłówka; ostatnie wiersze k. 106 (silnie wyblakłe) – „będąc[?] […]”; „domionym” (zapewne „uwiadomionym”); „zeponować” (zdeponować); „rożnych owo[?] Grod”; „obsequitatem[?]”. Antoni Drużbowicz – por. akty 153 i 165 (skarbnik smoleński, arendarz Smarzyniec).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
18V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Feliks Krzyształowski [?], z polecenia ojca Antoniego Krzyształowskiego [?], stolnika przemyskiego [?], manifestuje się przeciw Antoniemu Drużbowiczowi, że ten, uwiadomiony o terminie 15 V 1769 odbioru sumy 300 zł należnej mu od Antoniego Krzyształowskiego ze skryptu, nie przyjechał ani nie przysłał plenipotenta. Antoni Krzyształowski, gotów zapłacić w terminie, chciał zdeponować sumę w grodzie winnickim, lecz gród z powodu obecnych niebezpieczeństw nie chciał jej przyjąć; aby Drużbowicz nie domagał się w przyszłości prowizji, komparent w imieniu ojca manifestuje się o swoją pilność i gotowość zapłaty. Podpis komparenta.
Akt nr 180
Manifest w pilności ks. Jana Śliwskiego, ministra kolegium winnickiego Towarzystwa Jezusowego, imieniem rektora Antoniego Bagińskiego i kolegium, o nieotrzymaniu mandatu z relacją w sprawie zajazdu, wpisanego przez Józefa Kolumnę Czosnowskiego, starostę winnickiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
5Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Gr. Winn. y przedemną
6Antonim Jałowickim Namiesnikiem Burgrabstwa
7Gr. Winn. Stawiwszy się osobiscie W. w Bogu X. Jan Sliwski
8Minister Kollegium Winnickiego S. J. swym, y Przewiele-
9bnego w Bogu X. Antoniego Bagińskiego Rektora y całe-
10go tegoż Kollegium Zgromadzenia Jmieniem iak tylko mogł przyiąć
11wiadomosć o uczynionym wpisie przez JW. Józefa Kolumnę Czosnowskie-
12go Winn.[?] y Mars.[?] Stt.[?] pko Collegium Winnickiemu w Zaiazd
13Zadwornych Appertinencyi[?], tak zaraz postrzegaiąc wszelkiey cało-
14sci rzeczonego Kollegium uroczyscie w pilnosci swiadczy y ma-
15nifestuie się w ten sposob. Jż za przełożeństwa Przewielebnego
16w Bogu Jmci Xiędza Antoniego Bagińskiego Rektora Kolle-
17gium Winnickiego Societ. Jesu żadnego od JW. Kolumny Czo-
18snowskiego Stty Winn. Mandatu Relacyi nad Pozwy apper-
19tinencye[?] sobie położonego nie miało, z dawnieyszych Akt dla
20schowania onych w Czasie teraznieyszego niebespieczeństwa
21informować się niemoże. Przeto aby też Kollegium Winn.
22S. J. Sukkubuiąc[?] iakowey nieponiosło Ninieyszy Maant
23powtornie Nne Cuius Supra w pilnosci de Præmissis iako
24nayuroczysciey manifestuie się. X. Jan Sliwski S. J. mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „S. J.” (Societatis Jesu) – Towarzystwa Jezusowego; „in diligentia” – w pilności; „Nomine Cuius Supra” – imieniem jak wyżej; „de Praemissis” – o powyższe; „Sukkubuiąc” (succumbens) – przegrywając (sprawę), ponosząc szkodę.
Kolegium jezuitów w Winnicy (rektor ks. Antoni Bagiński, minister ks. Jan Śliwski) manifestuje się, że nie otrzymało żadnego mandatu (pozwu) z relacją woźnego od starosty winnickiego Józefa Kolumny Czosnowskiego w sprawie o zajazd (dóbr / przynależności zadwornych), a z dawniejszych akt – schowanych z powodu niebezpieczeństwa – nie może się informować. Por. 44-1-4 akt 301 (Kurnatowski c/a Czosnowski) i akty w 44-1-5 o staroście winnickim. Odczyty niepewne: tytuły Czosnowskiego „Winn.[?] y Mars.[?] Stt.[?]” (w rkp. „Winn. y Mars. Stt.” – może „Starosty Winnickiego y Marszałka …”); „Zadwornych Appertinencyi[?]” / „nad Pozwy appertinencye[?]”; „Sukkubuiąc[?]”.
Streszczenie
20V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, ks. Jan Śliwski, minister kolegium winnickiego Towarzystwa Jezusowego, w imieniu swoim, rektora ks. Antoniego Bagińskiego i całego zgromadzenia, gdy tylko dowiedział się o wpisie uczynionym przez Józefa Kolumnę Czosnowskiego, starostę winnickiego, przeciw kolegium w sprawie zajazdu [przynależności zadwornych?], manifestuje się w pilności, że kolegium za rektorstwa Bagińskiego nie otrzymało od starosty żadnego mandatu z relacją woźnego, a z dawniejszych akt, schowanych z powodu obecnych niebezpieczeństw, nie może się informować; zastrzega, aby kolegium nie poniosło przez to szkody. Podpis ks. Jana Śliwskiego SJ.
Akt nr 181
Relacja woźnego Macieja Szczygielskiego o rekwizycji (poszukiwaniu) w kancelarii grodu winnickiego mandatu z relacją, wydanego przez Józefa Czosnowskiego, starostę winnickiego, przeciw kolegium jezuitów winnickich, i o nieodnalezieniu go
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data20 V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 106v (skan 0109, strona lewa – dół) – k. 107 (skan 0109, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 106v (skan 0109, strona lewa, dół – tekst wyblakły)
1Rekwizycya Mandatu
2od JW. Czosnowskiego[?] S. W.
3po Kollegium Winn. S. J. wydanego.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Maja Dwudziestego Dnia.
6Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Gr. Winn. y przedemną An-
7tonim Jałowickim Namiesnikiem Burgrabstwa Gr. Winn.
8Stanowszy Oczewiscie Woźny Gnał WWa Bracł. y Jnn. Szla-
9chetny Maciey Szczygielski w moc skuteczney Rell.
10swoiey zeznał: Jż On Roku teraznieyszego Tysiąc Siedmset
11Sześćdziesiątego Dziewiątego Dnia Dwudziestego Maja
12na Affektacyą y Prawną Rekwizycyą Wiel.[?] w Bogu
13Jmci Xiędza Antoniego Bagińskiego Rektora y całego
14[reklamant:] Jmieniem[?]
k. 107 (skan 0109, strona prawa, góra)
1Zgromadzenia Collegium Winn. Societ. Jesu maiąc przy so-
2bie [skreślone: Stronę] Szlachty Ludzi wiary godnych Urz. Jchmciow PP. An-
3toniego Pantowskiego[?], y Jacka Cichockiego pierwnie[?] do tego
4Aktu użytych był w Kancellaryi Gr. Winn. gdzie będąc re-
5kwirował sobie Mandatu Relacyi nad Pozwy assessor-
6skie[?] od JW. Czosnowskiego[?] Stty Winn. y Winn.[?] po też
7Collegium Winnickie Autentice wydania, aże Po-
8mieniona Tranzakcya przez Jchmciow PP. Stefana
9Lenskiego[?] et Eiusd. Nnis Pułtolskiego[?] Palestrantow
10Gr. Winn. w Protokułach Burgrabskim y Regenta-
11skim Zaczęnszy od Dnia Piętnastego Julii Tysiąc
12Siedmset, Sześćdziesiątego Osmego Roku usque ad
13Actum Præsentem quam diligentissime kwerendowa-
14na nieznayduie się. Przeto de non reperta Eadem Tran-
15sactione Pomieniony Woźny Szlachtą sobie przytomną
16Oswiadczywszy się przedemną Urzędem Prawdziwey
17Rekwizycyi Mandatu uczynił y zeznał Rell. Maciey
18Szczygielski Woźny mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Autentice” – w autentyku (oryginale); „Eiusdem Nominis” – tegoż imienia; „usque ad Actum Praesentem quam diligentissime kwerendowana” – aż do niniejszego aktu jak najstaranniej poszukiwana (kwerendowana); „de non reperta Eadem Transactione” – o nieznalezieniu tejże tranzakcji (wpisu).
Akt związany z aktem 180 (manifest kolegium jezuitów winnickich). Kwerendę w protokołach burgrabskim i regenckim grodu winnickiego od 15 VII 1768 do dnia aktu przeprowadzili palestranci Stefan Leński [?] i […] Pułtolski [?]; mandatu nie odnaleziono. Nazwisko starosty w rkp. zapisane „Czernowskiego” / „Czesnowskiego” – zapewne Józef Czosnowski, starosta winnicki (por. akt 180 i wcześniejsze). Odczyty niepewne: „Wiel.[?]” (tytuł rektora, rkp. „wiel.”), „Pantowskiego[?]”, „pierwnie[?]” (umyślnie?), „Pozwy assessorskie[?]”, „Stty Winn. y Winn.[?]” (drugi skrót niejasny), „Lenskiego[?]”, „Pułtolskiego[?]”; custos k. 106v „Jmieniem[?]”.
Streszczenie
20V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego i innych Maciej Szczygielski zeznał, że tego dnia, na żądanie ks. Antoniego Bagińskiego, rektora, i całego zgromadzenia kolegium winnickiego Towarzystwa Jezusowego, ze szlachtą Antonim Pantowskim [?] i Jackiem Cichockim był w kancelarii grodu winnickiego i żądał wydania w oryginale mandatu z relacją woźnego, wystawionego przez Józefa Czosnowskiego, starostę winnickiego, przeciw kolegium; palestranci grodzcy Stefan Leński [?] i Pułtolski [?] przeszukali najstaranniej protokoły burgrabski i regencki od 15 VII 1768 do dnia dzisiejszego, lecz wpisu nie znaleziono. Woźny złożył relację o tej rekwizycji i podpisał się.
Akt nr 182
Manifestacja Jana Bala Miedźwieckiego, stolnika mścisławskiego, przeciw ks. Howińskiemu [?], proboszczowi cerkwi unickiej w Hajnakach [?], o niewydanie zdeponowanej sukni i pasa
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data20 V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 107 (skan 0109, strona prawa – dół)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 107 (skan 0109, strona prawa, dół)
1maa W. Jmka Jana Bala
2Miedźwieckiego S. M. pko
3W. Xiędzu Howinskiemu
4P. S.[?] o zatracenie Sukien y Pasa.
5Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
6Miesiąca Maji Dwudziestego Dnia
7Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Gr. Winn. y przedemną
8Antonim Jałowickim Namiesnikiem Burgrabstwa Gr. Winn.
9Compns Pter W. Jmć Pan Jan Bal Miedźwiecki Stoł. Mścisł.
10solennie pko W. w Bogu Jmci Xiędzu Howinskiemu[?] Ri-
11tus Græci uniti Cerkwi w Dobrach Hajnakach[?] Proboszczo-
12wi skarży y manifestuie się o to: Jż W. Wyż wyrażony
13Jmć Xiądz Obżałł. wziowszy[?] z rąk Ninieyszego Kompta
14grassante protunc hostilitate hultayow w Kraiu Depo-
15zyt do Konserwy, z tegoż Depozytu Sukien Pare Sukna
16Franciskiego[?] dobrego garniturowe z Tasmą Bogatą war-
17tuiące ceny Złłch Dwanascie y Pas Bayowi[?] Jedwabia-
18ni[?] szyty warthiący ceny Złłch Cztery nieoddał, daiąc
19przyczynę że zdiak Jego Cerkiewny wykradł, ktorych
20po tyle rekwizycyach nawet w Sądzie Duchownym od-
21dać lub zapłacić zwłoczy, Zaczym Ninieyszy Compns
22ostrzegaiąc całosć, tak zaczynaiąc[?] Szkody Swiey kto-
23rey poszukiwać niezaniedba, iak tylko W. Manife-
24stantowi z wydaniem[?] Prawnego[?] pozywać niemogący
25iterato de præmissis queritur et manifestatur.
26Jan Bal Miedźwiecki S. M. mpp
27[reklamant:] Sukn[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Ritus Graeci uniti” – obrządku greckiego unickiego; „grassante protunc hostilitate hultayow w Kraiu” – gdy wówczas szalała w kraju wrogość (napaść) hultajów (hajdamaków); „Depozyt do Konserwy” – depozyt na przechowanie; „iterato de praemissis queritur et manifestatur” – ponownie o powyższe skarży się i manifestuje.
Jan Bal Miedźwiecki, stolnik mścisławski – por. akty 119, 126 i in. (namiestnik grodu winnickiego od 25 II 1769, plenipotent Mniszcha). Odczyty niepewne: nazwisko duchownego „Howinski[?]” (może „Hawiński”), skrót „P. S.[?]” w nagłówku, nazwa wsi „Hajnakach[?]” (rkp. „Hujanach” / „Hajanach”), „wziowszy[?]”, „Franciskiego[?]” (francuskiego), „Bayowi[?] Jedwabiani[?]” (pas bajowy? jedwabny), „zaczynaiąc[?]”, przedostatni wiersz („z wydaniem[?] Prawnego[?] pozywać niemogący”). „Zdiak” – diak (diakon, kościelny) cerkiewny. Custos niepewny.
Streszczenie
20V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Bal Miedźwiecki, stolnik mścisławski, skarży się przeciw ks. Howińskiemu [?], proboszczowi cerkwi greckokatolickiej (unickiej) w dobrach Hajnaki [?], który w czasie napaści hajdamaków wziął od niego depozyt na przechowanie, a teraz nie oddał z niego pary sukien z dobrego sukna francuskiego z bogatą taśmą (wartości 12 zł) i pasa jedwabnego (wartości 4 zł), tłumacząc, że ukradł je diak cerkiewny; mimo wielu żądań, nawet przed sądem duchownym, zwleka z oddaniem lub zapłatą. Komparent zastrzega dochodzenie szkody i ponownie się manifestuje. Podpis.
Akt nr 183
Relacja woźnego Błażeja Liniewskiego o areszcie w Tarnawie na Wojciecha Bartkiewicza, dyspozytora dóbr, na rzecz Macieja Lanckorońskiego, kasztelana kijowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
21kiewicza, iako Dobrom y Ludziom wspomnianego Re-
22kwirenta Krzywdy czyniącego[?] Aresztował w Kwocie Tysią-
23ca Dziesięciu przypowiedział, ktory to Areszt benevole przy-
24ięty od tegoż Woyta y Gromady był, y tegoż Aresztu u-
25rzędownie odprawionego przez Siebie Ninieyszy Woźny
26sprawiedliwą y istotną uczynił y zeznał Rell. Bła-
27żey Liniewski nieumieiący pisać Znak Krzyża Swię-
28tego kładnie ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Authenticatus Juratus Officio Praesenti notus, in Vim suae verae ac Fidelis Relationis palam publice, libereque ac per expressum” – zatwierdzony, zaprzysiężony, znany niniejszemu urzędowi, mocą swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, swobodnie i wyraźnie; „ad Affectationem Juridicamque requisitionem” – na żądanie i prawną rekwizycję; „ad Praesens” – obecnie; „benevole” – dobrowolnie.
Por. akt 169 (areszt w Monasterzyskach Lanckorońskiego na rzecz Rzewuskiego i Sasimowskiego, w sprawie Tarnawy) – tu kontrareszt: Lanckoroński każe aresztować w Tarnawie (posesji Jakuba Sasimowskiego, starosty turzańskiego) Wojciecha Bartkiewicza (por. wcześniejsze akty 44-1-5 o Tarnawie – Wojciech Bartkiewicz, zarządca / komisarz dóbr Tarnawa, strona Sasimowskiego; por. też manifest Kucharskiego, komisarza Lanckorońskiego, o Monasterzyskach). Areszt ogłoszony u wójta i gromady pod nieobecność zwierzchności, lecz z jej powiadomieniem. Kwota aresztu „Tysiąca Dziesięciu” – zapewne 1010 grzywien / złotych (odczyt niepewny). Odczyty niepewne: „Kurbanowskiego[?]”, „Jmey[?] Zwierzchnosci”, „Krzywdy czyniącego[?]” (rkp. „Krzywdę gniącego”).
Streszczenie
20V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego i innych Błażej Liniewski zeznał, że 18 V 1769, na żądanie Macieja Lanckorońskiego, kasztelana kijowskiego, ze szlachtą Zygmuntem Kurbanowskim [?] i Jerzym Kulikiem był we wsi Tarnawa, obecnie w posesji Jakuba Sasimowskiego, starosty turzańskiego, i tam – pod nieobecność zwierzchności, lecz z jej powiadomieniem – u wójta i gromady ogłosił areszt na Wojciecha Bartkiewicza, wyrządzającego krzywdy dobrom i ludziom kasztelana, w kwocie tysiąca dziesięciu [?]; wójt i gromada przyjęli areszt. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyżyk.
Akt nr 184
Manifestacja Jana Bala Miedźwieckiego, stolnika mścisławskiego, imieniem Adama Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, przeciw Zarczyńskim, byłym posesorom (arendarzom) kluczy sosenskiego i suprunowskiego, o zabór zbóż, pasiek, miodu i nienależyte zdanie dóbr po wygaśnięciu kontraktu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data20 V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 107v (skan 0110, strona lewa – dół) – k. 108 (skan 0110, strona prawa – góra)
5Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Gr. Winn. y prze-
6demną Antonim Jałowickim Namiesnikiem Bur-
7grabstwa Gr. Winn. Compns Pter Wiel. Jmć Pan Jan Bal
8Miedźwiecki Stoł. Mścisł. Nne et ex parte JW. Mniszcha[?] Chorą-
9żego Nadw. Koron. Pryncypała Swego Solennie pko
10Urz. Jchmciom PP. Zarczyńskim przeszłym Dobr Kluczow So-
11senskiego y Suprunowskiego suo titulo Possessorom ska-
12rży y manifestuie się o to: Jż Ciż Urz. Zarczyńscy maiąc
13ostrzeżony w Kontrakcie de Tenu[?] y quotitulo[?] Onegoż
14in vi[?] JW. Prypła oddania pod wyiscie[?] Dobre[?] Kon-
15[reklamant:] traktu
k. 108 (skan 0110, strona prawa, góra)
1Kontraktu involando w też Dobra wszystkie Zboża Ja-
2rzyne zabrali, wymierli na wieloktotne rekwizycye od-
3dać niechcieli, y przez to wiosne cała w Zasiewach nietylko
4do opoźnienia ale y do Zupełney utraty przyprowadzi-
5li, Pasieki y miodu nachodawle[?] pozostałych niedali, y
6nieodkupili, przez co y w pozostałych Pszczołach ponosi
7Skarb upadek. Dla czego ninieyszy Compns widząc tak
8wielkie y znaczne w Dobrach JW. Prypła przez obiatach[?]
9szkody y detrymenta, ostrzegaiąc całosć y zupełnosć
10tegoż Skarbu de Præmissis Nne quo supra iterato queritur
11et Maatur Jan Bal Miedźwiecki Mmp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „Nomine et ex parte” – imieniem i ze strony; „suo titulo” – swoim tytułem (tu: tytułem arendy); „involando” – wkradając się, zagarniając; „detrymenta” – szkody; „de Praemissis Nomine quo supra iterato queritur et manifestatur” – o powyższe imieniem jak wyżej ponownie skarży się i manifestuje; „Mmp” (manu mea propria) – ręką własną.
Por. akty 154–159 (spór Mniszcha z Zarczyńskimi o klucz suprunowski i Sosenki; Jakub Zarczyński, cześnik sieradzki, były arendarz klucza). Klucze: sosenski (Sosenki) i suprunowski (Supronów / Suprunów). Odczyty niepewne: „Mniszcha[?]” (rkp. „Mniszka”), „de Tenu[?] y quotitulo[?]”, „in vi[?] … oddania pod wyiscie[?] Dobre[?] Kontraktu” – dolne wiersze k. 107v wyblakłe; „wymierli” (wymłócili?); „wieloktotne” (wielokrotne); „nachodawle[?]” (może „na hodowle”); „przez obiatach[?]” (przez nich?).
Streszczenie
20V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Bal Miedźwiecki, stolnik mścisławski, w imieniu Adama Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, skarży się przeciw Zarczyńskim, byłym posesorom (arendarzom) kluczy sosenskiego i suprunowskiego. Zarczyńscy, choć kontrakt zobowiązywał ich do należytego oddania dóbr po jego wygaśnięciu, zabrali w tych dobrach wszystkie zboża jare, wymłócili je i mimo wielokrotnych żądań nie oddali, przez co całe zasiewy wiosenne zostały opóźnione, a nawet zupełnie stracone; nie oddali też ani nie odkupili pasiek i miodu, co przynosi skarbowi szkodę także w pozostałych pszczołach. Komparent ponownie się manifestuje o te szkody. Podpis.
Akt nr 185
Manifest w pilności Kozaków mieszkających w województwach kijowskim i bracławskim (Stefan Batuh, Kondrat Zarzycki i in.) o odcięciu się od hajdamaków, którzy pod pozorem obrony prawosławia buntują lud, i o oddaniu się pod opiekę wojska rosyjskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data22 V 1769, Winnica (nawiązanie do manifestu z 25 II 1769)
16smy, z tym iedynie przedsięwzięciem, aby zapoczynione pod
17Czas weyscia tu Pogan, Tatarow, y Turkow wielkie
18Desolacye, za wziętych w niewolą Żon naszych y
19Dzieci zaiąganie naszych Prawosławnych Cerkwi
20słowem mowiąc zatrzymaną okrutnie naszą Krew
21msćić y prawosławną Wiarę zaszczycać mogli;
22Jednakowo oprocz tych, ktoresmy ponieśli, ktore też
23przez wewnętrzne tuteyszę zamieszania mielismy
24biedy, cierpiemy ieszcze nowe ostatnie nieszczęsliwo-
25sci, gdyż niewiedzieć iacy pętaiący się hultaie, a
26złączywszy się z większą częścią tuteyszych naszych
27Kozakow sprawili y sprowadzili wielkie czaty hay-
28damackie, ktore pod pokrywką rozszerzenia y ocale-
29nia wiary naszey Prawosławney Grekoruskiey z-
30pomiędzy nas przeszły nawet omamiaią y buntuią
31[reklamant:] a przez to
k. 108v (skan 0111, strona lewa, góra)
1a przez to krzewią y mnożą swoie rozboynicze Partyie
2Samą zas rzeczą nic innego nierobią iak tylko
3rabuią, rabiiaią[?] y inne Tyraństwa sprawuią, ta-
4kie ktore nietylko w Naszy Prawosławney, lecz w
5żadney Chrzesciańskiey wierze nie są pozwolone, za
6ktore też od Nayiwyższego Stworcy nie nadgrody,
7lecz wiecznego ukarania oczekiwać trzeba. Czyli-
8męga[?] Rozboynicy y hultaie bydż Zaszczytem Pra-
9wosławney Wiary y dobrych uczynkow. Więc te
10wyrażone wyżey okolicznosci pobudziły nas dla
11ochronienia Samych nas od takich nieszczęsliwosci
12dobrowolnie bez żadnego przymuszenia przytulić do
13Woyska Rossyiskiego, aby za tegoż pomocą hulta-
14iow tych wykorzenić, a miło pożądaną wewnę-
15trzną Spokoyność zupełnie przemyslnosci utrzy-
16mać, tudzież Prawosławną Wiarę naturalnie[?]
17utwierdzić. dla czego ten Nasz manifest iako
18y pierwszy Nasi wespoł Bracia do Akt Grodz.
19Winn. podaiemy. Comparentes pisać nie
20umieiące przy Krzyżykach podpisuią się.
21Stefan Batuh ✠ Kondrat Zarzycki ✠ Maciey
22Suszczenko[?] ✠ Petro Hrabkow Zięć ✠ Michayło
23Hucał[?] ✠ Fedor Danilow ✠ Łukiian[?] Sewe-
24ryn[?] ✠ Kostio Mielnik ✠ Olesza Zirawtenko[?]
25✠ Jwan Juchow[?] Zięć ✠ Michayło Dawbnia[?]
26✠ Jwan Taran ✠ Semen Moroszenko[?] ✠
27Hawryło Sulist[?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski (z elementami ruskimi w imionach). „de diligentia” – w pilności; „Comparentes” – stawający; „Imperatorowa Rymska[?] całey Rossyi” – cesarzowa (imperatorowa) całej Rosji (Katarzyna II); „pokrywka” – pozór; „czaty hajdamackie” – oddziały hajdamaków.
Kontekst: wojna rosyjsko-turecka 1768–1774 i najazd tatarski na Ukrainę na początku 1769 r.; zarazem odradzanie się hajdamaczyzny wiosną 1769. Kozacy (zapewne dworscy / ziemscy, nie zaporoscy) mieszkający w woj. kijowskim i bracławskim nawiązują do wcześniejszego manifestu swych współbraci z 25 II 1769 (wśród aktów 44-1-5 z 25 II – akty 55–60 – takiego wpisu nie ma; być może wpisany w inną księgę grodu winnickiego) o przyłączeniu się kilkuset z nich do wojska rosyjskiego dla pomsty za zniszczenia, uprowadzenie żon i dzieci w jasyr i zbezczeszczenie cerkwi przez Tatarów i Turków; teraz odcinają się od hajdamaków, którzy „pod pokrywką” obrony prawosławia buntują i rabują, i oświadczają, że dobrowolnie przyłączają się do wojska rosyjskiego, by z jego pomocą wykorzenić hultajów. Odczyty niepewne: „Niżeymi[?]” (niżej wymienieni), „w Przerzecz.[?]” (rkp. „w Przesięzk”), „Rymski[?]”, „rabiiaią[?]” (zabijają?), „Czyli-męga[?]” (czyż mogą?), „naturalnie[?]”, wiele imion i przezwisk sygnatariuszy (Suszczenko, Hucał, Łukijan Seweryn, Zirawtenko, Juchow, Dawbnia, Moroszenko, Sulist).
Streszczenie
22V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, niżej wymienieni Kozacy mieszkający w województwach kijowskim i bracławskim składają uroczysty manifest. Zgodnie z manifestem uczynionym w grodzie winnickim 25 II 1769 kilkuset ich współbraci przyłączyło się do wojska rosyjskiego (cesarzowej całej Rosji), aby pomścić spustoszenia dokonane przez Tatarów i Turków, uprowadzenie żon i dzieci w niewolę i zbezczeszczenie cerkwi prawosławnych oraz bronić wiary prawosławnej. Mimo to cierpią nowe nieszczęścia: nieznani włóczędzy-hultaje, połączywszy się z większą częścią miejscowych Kozaków, utworzyli wielkie oddziały hajdamackie, które pod pozorem obrony wiary prawosławnej greckoruskiej mamią i buntują lud, mnożą swe rozbójnicze partie, a w istocie tylko rabują i zabijają, popełniając okrucieństwa niedozwolone w żadnej wierze chrześcijańskiej. Dlatego Kozacy dobrowolnie przyłączają się do wojska rosyjskiego, by z jego pomocą wykorzenić hultajów, przywrócić spokój i utwierdzić wiarę prawosławną. Jako niepiśmienni podpisują się krzyżykami: Stefan Batuh, Kondrat Zarzycki, Maciej Suszczenko [?], Petro Hrabkow (zięć), Michajło Hucał [?], Fedor Danilow, Łukijan Seweryn [?], Kostio Mielnik, Olesza Zirawtenko [?], Iwan Juchow [?] (zięć), Michajło Dawbnia [?], Iwan Taran, Semen Moroszenko [?], Hawryło Sulist [?].
Akt nr 186
Manifestacja z relacją woźnego Łukasza Saliewicza imieniem Barbary z Duninów Sanguszkowej i jej synów Janusza i Hieronima, dziedziców klucza ilinieckiego, przeciw Platerom, wojewodom mścisławskim, dziedzicom kluczy daszowskiego i kalnickiego, ich ekonomom i pułkownikowi Kozłowskiemu o najazd Kozaków na grunty wsi Jabłonowica, pobicie oraczy i zabór pługów z wołami i końmi
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
30Bronę Żelazną iedną, Drugą Drewnianą; Batogow rze-
31miennych Dwa zabrali do Dobr Daszowa czyli Kalnika
32zaprowadzili, rzeczy inne przytychże Ludziach y na Jnnych
33mieyscach, gdzie tylko kogo na Polu tych Dobr mogli zastać
34łapali, bili, y obdzierali, co wszystko Czasu Prawa specifikacyą
35do wiadomosci dano będzie, A zatym idem Comparens iterata vice
36zapobiegaiąc dalszey całosci Dobr y Gruntow JOO. Dzie-
37dzicow Klucza Jlinieckiego tudzież całosci Zdrowia y Ży-
38cia Poddanych onychże zamanifestowawszy się, Stawił
39przedemną Urzędem Woźnego Opatrz. Stanisława Sko-
40morowskiego, ktory w moc wierney Rell. Swiey dobro-
41wolnie zeznał: Jż on Roku teraznieyszego na Akcie
42wyrażonego Dnia Dziewiętnastego[?] Maja na Affekta-
43cyą Prawną Rekwizycyą JOO. XX. Jmc Sanguszkow
44[reklamant:] Dziedzicow
k. 109v (skan 0112, strona lewa, góra)
1Dziedzicow Klucza Jlinieckiego ieździł do wsi Jabło-
2newicy z Urz. Jchmć PP. Bazylim Janowskim y Jako-
3bem Martynowskim, gdzie będąc widział na roboczym
4Tymku Perezinku[?] na Głowie razow Dwa właśnie ciętych
5z naruszeniem Kosci Samego wszystkiego zbitego y zsiniałego,
6na roboczym Hawryle Czeniu[?] rękę lewą przetrąconą do ruszania
7się niepodobnego, y samego Smiertelnie zbitego y zsi-
8niałego, na Michayle Szewcu Głowę rozciętą, rękę prawą
9szkodliwie z naruszeniem żył y Kosci przestrzeloną czyli
10Spisą przebitą, y samego wkoło zbitego y zsiniałego widział
11y oglądał, ktore razy zbicia y kaliżenia iż Rannie
12mienili sobie być zadane przez Urz. Kozłowskie-
13go y Kozakow w Kommendzie Jego będących, wszy[stko]
14Szlachtą przytomną oswiadczywszy się, przybywszy
15tu ad Acta takową Comparens Maacyi, iako y Woźny swey
16Rell. Actis Connotari prosili, co y otrzymali. Łukasz
17Saliewicz, Woźny Stanisław Skomorowski ignarus
18Scribendi Crucem S. posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Comparens Personaliter” – stawiwszy się osobiście; „Quorumvis Nominum” – jakichkolwiek imion; „de nomine et cognomine Onemu wiadomym” – z imienia i nazwiska jemu wiadomym; „unum sentiendo secum” – będąc z sobą w zmowie; „pacificus usus” – spokojne użytkowanie; „supponendo” – podstawiając się (jako główny sprawca); „ab Antiquissimo pacifice” – od najdawniejszych czasów spokojnie; „violento modo” – gwałtownie; „horrendissime” – najstraszliwiej; „iterata vice” – ponownie; „Actis Connotari” – zapisać w aktach; „ignarus Scribendi Crucem S[anctam] posuit” – nie umiejąc pisać, postawił krzyż święty.
Por. 44-1-3 akty 227/238 (spór graniczny Platerów z Sanguszkami) i 44-1-5 – spory Sanguszków z Chołoniewskimi. Sanguszkowie: Barbara z Duninów, wdowa po Pawle Karolu Sanguszce, marszałku wielkim litewskim („Marszałk. W. W. X. Litt.” – marszałkowa wielka litewska); jej synowie Janusz (w rkp. „Marszałk. Nadw. W. X. Litt. Stty Krzem.” – marszałek nadworny litewski, starosta krzemieniecki) i Hieronim (starosta czerkaski). Platerowie – Konstanty Ludwik Plater, wojewoda mścisławski, i jego żona (dziedzice kluczy daszowskiego i kalnickiego). Ofiary nazwane różnie w częściach aktu: Tymko Peryzko / Perezinko, Hawryło Czynia / Czenia, Michajło Szewczuk / Szewiec. Odczyty niepewne: dolne wiersze k. 108v („ktorych Jmieniem […] y Poddanych … Zabitych[?]”), „niedługo[?]”, „przez Woy[?]”, „przeciwko onym[?]”, „narżnąwszy[?]” (natrafiwszy?), „Strzygałę[?]”, dzień obdukcji („Dziewiętnastego[?]”); „Siekior” – siekier.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
22V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Łukasz Saliewicz, w imieniu Barbary z Duninów Sanguszkowej, marszałkowej wielkiej litewskiej, i jej synów – Janusza, marszałka nadwornego litewskiego, starosty krzemienieckiego, oraz Hieronima, starosty czerkaskiego – dziedziców klucza ilinieckiego, a także poddanych wsi Jabłonowica (Tymka Peryzka, Hawryły Czyni, Michajła Szewczuka i innych, ciężko pobitych), manifestuje się przeciw Platerom, wojewodom mścisławskim, dziedzicom kluczy daszowskiego i kalnickiego, ich ekonomom – [N.] Wolskiemu (daszowskiemu) i Klemensowi (kalnickiemu), Kozłowskiemu, pułkownikowi ludzi nadwornych, oraz Kozakom z kluczy daszowskiego i kalnickiego. Choć grunty wsi Jabłonowica były od dawna spokojnie użytkowane bez sporu, a niedawno uznane przez dziedziców obu stron, Kozłowski z ok. 40 Kozakami uzbrojonymi w spisy, samopały i inną broń najechał pola Jabłonowicy, kazał bić drzewcami i nahajkami oraz kłuć spisami orzących poddanych, zabrał 4 pługi z wołami i końmi (37 sztuk), dwa źrebięta, [strzygałę?], 5 siekier, bronę żelazną i drewnianą, dwa baty, uprowadzając je do Daszowa czy Kalnika, i łapał, bił i obdzierał ludzi na polach. Woźny Stanisław Skomorowski ze szlachtą Bazylim Janowskim i Jakubem Martynowskim obejrzał w Jabłonowicy rannych: Tymko – dwie rany cięte głowy z naruszeniem kości, cały pobity; Hawryło – przetrącona lewa ręka, śmiertelnie pobity; Michajło – rozcięta głowa, prawa ręka przestrzelona lub przebita spisą z naruszeniem żył i kości; ranni wskazali sprawców – Kozłowskiego i jego Kozaków. Komparent podpisał, woźny postawił krzyżyk.
Akt nr 187
Manifest w pilności Wojciecha Ignacego Burbińskiego, palestranta grodu winnickiego, o niewypłacenie mu rocznej kapitulacji (wynagrodzenia) 200 zł przez Józefa Putawskiego [?], [pisarza nadwornego koronnego?], za prowadzenie jego interesów w grodzie winnickim
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data22 V 1769, Winnica
Karty / skanyk. 109v (skan 0112, strona lewa – dół) – k. 110 (skan 0112, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 109v (skan 0112, strona lewa, dół – ostatnie wiersze wyblakłe)
1Maa Urz. Burbin-
2skiego in diligentia.
3Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Maji Dwudziestego Drugiego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Gr. Winn. y przede-
6mną Antonim Jałowickim Namiesnikiem Burgrab-
7stwa Gr. Winn. Comparens Personaliter Urz. Woyciech Jgna-
8cy Burbinski Palestrant Grodu Winn. idque in diligen-
9tia obviando omnimodæ integritati sue manifestu-
10ie się. Jż Urz. Komparent, maiąc zleconą attencyą Jnte-
11ressow Wiell. Jozefa na Putazin[?] Putawskiego[?] Pisa-
12rza Nadwornego Koronnego[?] Starosty[?] Wareckiego do Gro-
13du Winnickiego przychodzących od Czasu oznaczo-
14ney y podpisaney wroczney po Złłch Polłch Dwiescie
15Kapitulacyi z pilną applikacyą zadosyć obowiąz-
16kom czynił y dotąd nieiest ukrzywdzonym[?], wczym iednak
17oznaczoney y podpisaney za podięte prace wrok po
18Złłch Dwiescie Kapitulacyi oprocz Expensy załą-
19czonym Regestrzykiem podaney wypłacić się ma-
20iącey dotąd nieodbierał, y tylko Złłch Polłch Sto in
21Vim pod ieden[?] Rok[?] wziął, więc aby tak przez teraz-
22nieysze niebespieczeństwa, iako y inne okolicznos-
23ci niepodpadł ubliżeniu wczesney w pilnosci za-
24nosząc manifestacyą upomnie nie się należącey
25Kapitulacyi za Lat kilka zawieszoney, ceno[?] […]
26[…] […] […]
27[reklamant nieczytelny]
k. 110 (skan 0112, strona prawa, góra)
1[…]iącey czyni oswiadczenie, ostawiwszy w Czasie potrzeby
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Comparens Personaliter” – stawiwszy się osobiście; „idque in diligentia obviando omnimodae integritati suae” – i to w pilności, zapobiegając (szkodzie) wszelkiej swojej całości; „attencya Interessow” – pieczy nad interesami (sprawami); „Kapitulacya wroczna” – roczne wynagrodzenie (umowa z palestrantem); „in Vim” – na poczet.
Wojciech Ignacy Burbiński – palestrant grodu winnickiego. Odczyty bardzo niepewne: nazwisko i tytuły mocodawcy („Jozefa na Putazin[?] Putawskiego[?] Pisarza Nadwornego Koronnego[?] Starosty[?] Wareckiego” – rkp. „Pisa-rza Nadwornego Kirmnego[?] Pransty[?] Wareckiego”), „ukrzywdzonym[?]” (sens: „nie jest dotąd zaspokojony”?), „pod ieden[?] Rok[?]”, „ceno[?]”, dwa ostatnie wiersze k. 109v (silnie wyblakłe); „mmp” – manu mea propria.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
22V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Wojciech Ignacy Burbiński, palestrant grodu winnickiego, manifestuje się w pilności, że od czasu ustalenia i podpisania umowy (kapitulacji) o roczne wynagrodzenie 200 zł pilnie prowadził w grodzie winnickim interesy Józefa Putawskiego [?], [pisarza nadwornego koronnego, starosty wareckiego?], lecz należnego wynagrodzenia po 200 zł rocznie (oprócz wydatków wykazanych w załączonym rejestrzyku) dotąd nie otrzymał, pobrawszy jedynie 100 zł na poczet [jednego roku?]. Aby w obecnych niebezpieczeństwach i innych okolicznościach nie poniósł szkody, upomina się w pilności o należną kapitulację, zawieszoną od kilku lat, zastrzegając sobie prawo poprawienia manifestu. Podpis komparenta. Końcowe wiersze k. 109v nieczytelne.
Akt nr 188
Relacja woźnego Macieja Martynenki o doręczeniu w mieście Krasne pozwu na Sąd Ziemski Żytomierski z powództwa instygatora sądowego i delatora Wawrzyńca Pruszyńskiego przeciw Mikołajowi Junoszy Piaskowskiemu, podkomorzemu krzemienieckiemu, i Antoniemu Sobolewskiemu, pisarzowi ziemskiemu włodzimierskiemu, o zwrot sumy zastawnej 200 000 zł z klucza horodyskiego i prowentów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 V 1769, Winnica (pozew dat. Żytomierz 12 V 1769; doręczony 22 V 1769)
40[…] Aktora, ktory Aktor przychylaiąc się do Praw-
41[…] […] […] […] tak w Grodzie Łuckim
42[…]
43[reklamant:] […]ratu[?]
k. 110v (skan 0113, strona lewa)
1ratu też Żytomirskim in ea Causa zaniesionych, tudzież
2ex vi inscripti Fori contrahentem Zastawnym obwarowane-
3go WW. JW. Piaskowski Podkomorz. Krzem. czyli też W. Sobo-
4lewski Pisarz Ziem. Włodz. Possessorze teraznieyszy Klu-
5cza Krasnianskiego do oddania Summy Dwoch kroć Sta[?]
6Tysięcy Złł Dwakroć Sto Tysięcy na Kontrakt Za-
7stawny na Klucz Horodyski w Wwie y Powiecie
8Kijow. na Kontrakt Zastawny między nimi y na wszyst-
9kich Dobrach y Summach asseturowanych, a zas
10w Kluczu Smilańskim Sytuowanych, tudzież do
11przywrocenia z gury Summy Dziewiętnastu
12Tysięcy Kilkuset Złł Polłch za oddytament z
13tychże Dobr Klucza Horodyskiego między ato-
14tąd zaszłey rewolucyi Kraiu tameyszego nieode-
15branych, niemniey do przywrocenia Prowentu
16Rocznego za Rok cały Tysiączny Siedmsetny
17Sześćdziesiąty Osmy a Die Vigesima Quarta Martii
18zaszły od Summy Dwoch kroć Sta Tysięcy
19Dwadziescia Tysięcy Prowentu należącego, oraz
20y za Rok pierwszy Tysiączny Siedmsetny Sześćdzie-
21siąty Siodmy niedobranych Prowentow od Arę-
22darzow z Arend, y za Czynsze z Gromad, do bonifikowa-
23nia y kompensowania y innych Pretensyi w Czasie
24wydemonstrować się maiących, po ktorym totalnym
25wypłaceniu y uspokoieniu przez Wmć do odebra-
26nia w Possessyą Swią tychże Dobr Klucza Ho-
27rodyskiego, tum pro Litis expensis exinde ema-
28nantibus na Termin wyż oznaczony pozywa. Si-
29tis partium Terminum attenti & ad Omissa om-
30nia Judicialiter responsuri. Datt w Żytomirzu
31Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo
32Nono Die Decima Secunda Maij. De quo præ-
33sens Ministerialis Relatio. Ministerialis qui
34Supra Crucem Sanctam posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „ex vi inscripti Fori Kontraktem Zastawnym ostrzeżonego” – na mocy zapisanego w kontrakcie zastawnym (wyboru) sądu; „tenor sequitur” – treść następuje; „Cuiusvis titulo Possessorowi” – posesorowi jakimkolwiek tytułem; „vel his deficientibus in aliis proxime Subsequentibus” – albo, gdyby te nie doszły do skutku, na następnych najbliższych; „asseturowanych” – zabezpieczonych (asekurowanych); „oddytament” – dodatek, dopłata; „a Die Vigesima Quarta Martii” – od 24 marca; „tum pro Litis expensis exinde emanantibus” – a także o koszty procesu z tego wynikające; „Sitis partium Terminum attenti & ad Omissa omnia Judicialiter responsuri” – bądźcie baczni na termin stron i gotowi sądownie odpowiadać na wszystko; „Datum w Żytomierzu … Die Decima Secunda Maij” – dan w Żytomierzu 12 maja 1769; „De quo praesens Ministerialis Relatio; Ministerialis qui supra Crucem Sanctam posuit” – o czym niniejsza relacja woźnego; woźny wyżej wymieniony postawił krzyż święty.
Pozew przed Sąd Ziemski Żytomierski z kontraktu zastawnego zawartego w styczniu 1767 r. o klucz horodyski (Horodyszcze) w kluczu smilańskim (woj. i pow. kijowski) – zastawnik żąda zwrotu sumy zastawnej 200 000 zł, ok. 19 000 zł dopłaty (oddytamentu), prowentu za 1768 r. (20 000 zł = 10% od 200 000 zł, od 24 III) i niedobranych prowentów za 1767 r. (od arendarzy i czynsze gromad), utraconych wskutek „zaszłej rewolucji kraju tamtejszego” (koliszczyzny 1768). Pozwani: Mikołaj Junosza Piaskowski, podkomorzy krzemieniecki, dziedzic klucza krasnieńskiego (Krasne w pow. winnickim – tu doręczono pozew), oraz Antoni Sobolewski, pisarz ziemski włodzimierski, posesor tych dóbr. Rozstrzyga to odczyt pozwanego w akcie 164 („Piaskowski[?] P. K.” = Mikołaj Junosza Piaskowski, podkomorzy krzemieniecki). Odczyty niepewne: tytuł Pruszyńskiego w nagłówku („S. Z.[?]”) i w tekście („Skarbn.[?]”), nazwisko w rkp. „Prusyński”; trzy ostatnie wiersze k. 110 (silnie wyblakłe); „nasta-łoczywszy[?]” (zostawiwszy?), „Dwoch kroć Sta[?] Tysięcy”; nota marginalna „Lect. per Zgrzda mmd.” – kolacjonujący (por. akt 153 „Legi Zgrzda”).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
23V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa kijowskiego i innych Maciej Martynenko zeznał, że 22 V 1769 zaniósł do miasta Krasne (woj. bracławskie, pow. winnicki) i złożył we dworze pozew na Sąd Ziemski Żytomierski, publikując jego treść. Pozew wystawiony w Żytomierzu 12 V 1769 w imieniu króla Stanisława Augusta wzywa Mikołaja Junoszę Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego, dziedzica klucza krasnieńskiego, oraz Antoniego Sobolewskiego, pisarza ziemskiego włodzimierskiego, posesora tych dóbr, by na najbliższej kadencji sądu ziemskiego żytomierskiego (sądu wybranego w kontrakcie zastawnym ze stycznia 1767 r. o klucz horodyski w kluczu smilańskim) stanęli z powództwa instygatora sądowego i delatora Wawrzyńca Pruszyńskiego, [skarbnika?] […]. Powód żąda zwrotu sumy zastawnej 200 000 zł zabezpieczonej na kluczu horodyskim (woj. i pow. kijowski) i innych dobrach, ok. 19 000 zł dopłaty, prowentu za rok 1768 (od 24 III, 20 000 zł) oraz niedobranych w 1767 r. prowentów od arendarzy i czynszów gromad, utraconych wskutek rewolucji (rebelii) w tamtym kraju, a po całkowitej spłacie – oddania dóbr klucza horodyskiego w posesję pozwanych; nadto kosztów procesu. Woźny postawił krzyżyk.
Akt nr 189
Manifestacja Pawła Kulczyckiego, wicegerenta grodzkiego kijowskiego, imieniem Heleny z Żurakowskich Czetwertyńskiej, podkomorzyny bracławskiej (wdowy po Michale Czetwertyńskim), przeciw Joannie z Ostrowskich Czetwertyńskiej, podkomorzynie bracławskiej, jej synom i ich ludziom (Pieniążek, Chmusicki) o bezprawne zajęcie wsi Pilipy (Wygnanka) i odparcie zarzutów z jej protestacji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
13fuerit, iterata Nomine cuius supra manifestatur & re-
14protestatur vice offerendo Suam Jllustrissimam
15Principalissam de hoc omni iure acturam. Paweł
16Kulczycki mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z obszernymi łacińskimi formułami. Tłumaczenia (wybór): „Comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „Vicesgerent Grodzki Kijowski” – wicegerent (zastępca starosty) grodu kijowskiego; „generaliter do wszystkich Spraw zapisany Plenipotent” – plenipotent ustanowiony ogólnie do wszystkich spraw; „ad Actum executivum” – do aktu egzekucyjnego; „in assistentia Officii Castrensis Latticoviensis Vicesgerentialis executorialis” – przy asystencji wicegerenckiego urzędu grodzkiego latyczowskiego, wykonującego egzekucję; „etiam per inquisitiones sola deducetur irrealitas” – nawet przez inkwizycje (śledztwa) wykaże się sama nieprawdziwość (zarzutów); „de irrealibus obiectis” – o zarzutach nieprawdziwych; „Dekret executionis uti post plenarie per ductum Processum” – dekret egzekucyjny wydany po pełnym przeprowadzeniu procesu; „ad tradenda” – do podania (tradycji, wwiązania); „attento Decreto Tribunalitio” – zważywszy na dekret trybunalski; „sine ulla impugnatione benevole” – bez żadnego sprzeciwu, dobrowolnie; „cum suis Sibus (Synibus)” – ze swymi synami; „valoris” – wartości; „qua propter subveniendo Legi & Justitiae tam ratione irritatae Traditionis, quam in iisdem Bonis Impeditae Possessionis, irrealiumque obiectorum solam meram vexam & circumscriptionem in se complectentium, nec non in vitam Sui Comparentis ac aliorum machinationis tum variarum Iniuriarum, ac falsae recognitionis per Ministerialem iniunctis, salva reservata melioratione Manifestationis eiusdem per aliam faciendam si opus fuerit, iterata Nomine cuius supra manifestatur & reprotestatur vice offerendo Suam Illustrissimam Principalissam de hoc omni iure acturam” – przeto, przychodząc z pomocą prawu i sprawiedliwości, tak z powodu unieważnienia (pogwałcenia) tradycji, jak przeszkodzenia w posesji tychże dóbr i nieprawdziwych zarzutów, zawierających w sobie samo tylko szykanowanie i podstęp, a także zamachów na życie komparenta i innych, różnych krzywd i fałszywego zeznania nakazanego woźnemu – z zastrzeżeniem poprawienia tej manifestacji przez inną, jeśli będzie trzeba – imieniem jak wyżej ponownie manifestuje się i reprotestuje, ofiarując, że jego najjaśniejsza mocodawczyni będzie o to wszystko dochodzić prawem.
Odpowiedź (reprotestacja) strony Heleny z Żurakowskich Czetwertyńskiej na protestację Joanny z Ostrowskich Czetwertyńskiej z 13 V 1769 (akt 166; por. też akt 167 i 149). Według Kulczyckiego (w aktach 149, 166–167 „Kuliczycki”) Helena, jako dożywotniczka po mężu Michale (Statut Litewski, dekret Trybunału Lwowskiego, oprawa wpisana w grodzie żydaczowskim), wygrała wszczęty w 1765 r. w Trybunale Lwowskim proces z Aleksandrem Czetwertyńskim i konsukcesorami o wieś Buszynka czyli Pilipy (Wygnanka), oderwaną od dóbr Żabura [?]; na mocy dekretu egzekucyjnego urząd wicegerencki grodzki latyczowski 12 V 1769 wwiązał (tradycja) jej plenipotenta w posesję w obecności komisarza Pieniążka, który przyjął to bez sprzeciwu. Zarzuty pobicia Chmusickiego na gruncie szołudeckim są – według komparenta – całkowicie zmyślone (Witkowski w ogóle tam nie był), a fałszywa relacja woźnego obejmowała zeznanie o ranach człowieka zdrowego. Strona Joanny miała następnie z kilkudziesięcioma uzbrojonymi ludźmi najechać Żaburę [?], wyrzucić z posesji, uwięzić Zultańskiego [?] (pozostawionego tam jako dyspozytora) z czterema ludźmi, zabrać jego konia bułanego (20 czerw. zł), cztery konie ludzkie (ok. 55 rubli) i rzeczy, a także grozić komparentowi przez sługę Pielakowskiego i Chmusickiego. Konstytucja 1538 r. – zapewne o karach za fałszywe zarzuty / relacje; konstytucja 1565 r. – „de irrealibus obiectis”. Ważne ustalenia: wieś w aktach 166–167 odczytana „Łabuża / Łabieża” jest tu pisana wyraźniej „Żabura[?]” – zapewne ta sama (dobra Marcelego Czetwertyńskiego wraz z Ostapkowcami i Pałanką, por. akt 190); Buszynka = Pilipy = Wygnanka. Odczyty niepewne (oprócz zaznaczonych w tekście): dolne wiersze k. 111 i k. 111v (wyblakłe), „Zultański[?]”, „Possessora[?] Szołudeckiego”, „Pielakowski”, „Tatego[?]”, „prydestatyczney[?]”, „zwolarzyzowanie[?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
27V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Paweł Kulczycki, wicegerent grodzki kijowski, generalny plenipotent księżnej Heleny z Żurakowskich Czetwertyńskiej, podkomorzyny bracławskiej, wdowy i dożywotniczki po Michale Czetwertyńskim, podkomorzym bracławskim, a także w imieniu Jakuba Sasimowskiego, starosty turzańskiego, Stanisława Witkowskiego i Franciszka Zultańskiego [?], odpowiada na manifest wniesiony w imieniu Joanny z Ostrowskich Czetwertyńskiej, wdowy po Aleksandrze, i jej synów (akt 166). Zarzuty, że uzbrojeni Kozacy w obecności Kulczyckiego i Witkowskiego pobili i poranili na gruncie Szołudek dyspozytora Franciszka Chmusickiego, uważa za całkowicie zmyślone (relację woźnego – za fałszywą); przeciwnie – Helena, po wygranym w Trybunale Lwowskim (od 1765) procesie z Aleksandrem Czetwertyńskim o wieś Buszynka czyli Pilipy (Wygnanka), 12 V 1769 została wwiązana w jej posesję przez urząd wicegerencki grodu latyczowskiego w obecności komisarza Macieja Pieniążka, który to przyjął bez sprzeciwu. Mimo to strona Joanny (z najstarszym synem ks. Gabrielem Czetwertyńskim, kanonikiem łuckim, komisarzem Pieniążkiem, Chmusickim, komornikami, szlachtą, Kozakami buszynieckimi, szołudeckimi, żaburskimi i ostapkowieckimi – ok. 35 osób) pogwałciła tradycję: z kilkudziesięcioma uzbrojonymi ludźmi najechała dobra Żabura [?], wybiła z posesji, uwięziła na kilka dni Zultańskiego [?] z czterema ludźmi, zabrała jego konia bułanego (20 czerw. zł), cztery konie ludzkie (ok. 55 rubli) i rzeczy, a ludzie jej odgrażają się komparentowi. Kulczycki ponownie manifestuje się i reprotestuje, zastrzegając dochodzenie prawne. Podpis Pawła Kulczyckiego.
Akt nr 190
Manifestacja z reprotestacją Pawła Kulczyckiego, wicegerenta grodzkiego kijowskiego, imieniem Jakuba Sasimowskiego, starosty turzańskiego, posesora dóbr Żabura [?], Ostapkowce i Pałanka, przeciw Marcelemu Czetwertyńskiemu, podkomorzycowi bracławskiemu, ks. Gabrielowi Czetwertyńskiemu, kanonikowi łuckiemu, i ich ludziom (Gradowierski, Schabowski, Chmusicki) o pogwałcenie tradycji i wyrugowanie z posesji tych dóbr
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia (wybór): „Comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „generaliter do wszystkich Spraw zeznaney” – zeznanej ogólnie do wszystkich spraw (plenipotencji); „vigore Contractus … Conscripti Possessora” – posesora na mocy spisanego kontraktu; „nullo Jure” – bez żadnego prawa; „Millesimi Sexcentesimi Septuagesimi & Millesimi Septingentesimi Vigesimi Sexti” – (konstytucji) 1670 i 1726; „uti in Causa privilegiata … post instantiam experimenti” – jako w sprawie uprzywilejowanej … po próbie (pierwszej instancji); „ad tradenda Bona” – do podania (wwiązania w) dóbr; „pro sui officiosa securitate” – dla swego urzędowego bezpieczeństwa; „non praeiudicando Actui suo parti liberam vindicationem zostawiło” – nie przesądzając swego aktu, zostawiło stronie wolną windykację; „simpliciter negat” – po prostu zaprzecza; „tam ratione irritatae Traditionis, tum in Possessione supra dictorum Bonorum factae Expeditionis nec non circumscriptionis … inhaerendo Legibus Regni et Constitutionibus Nomine Cuius supra, Salva manente melioratione si opus fuerit, iterata manifestatur & reprotestatur vice. Offerendo Principalem Suum hoc Omne iure vindicaturum” – tak z powodu pogwałcenia tradycji, jak i dokonanego wyrugowania z posesji wyżej wymienionych dóbr oraz podstępu, trzymając się praw Królestwa i konstytucji, imieniem jak wyżej, z zastrzeżeniem poprawy w razie potrzeby, ponownie manifestuje się i reprotestuje, ofiarując, że jego mocodawca będzie tego wszystkiego dochodził prawem.
Akt równoległy do 189 (te same wydarzenia, ten sam komparent – Paweł Kulczycki, w aktach 149, 166–167 „Kuliczycki”), tu w imieniu Jakuba Sasimowskiego, starosty turzańskiego, arendownego posesora dóbr Żabura [?], Ostapkowce i Pałanka na mocy kontraktu z Heleną z Żurakowskich Czetwertyńską; odpowiedź na manifest Marcelego Czetwertyńskiego (akt 167). Według Kulczyckiego proces o te dobra – jako sprawa uprzywilejowana (konstytucje 1670 i 1726) – wygrał w 1768 r. przed Trybunałem Lwowskim; urząd wicegerencki grodu latyczowskiego wwiązał Sasimowskiego w posesję i spisał remanent przy przysięgłym i ludziach gromadzkich (tradycja wpisana do akt grodu winnickiego). Następnie Kajetan Sradokierski [?] (zapewne ten sam co „Kajetan Gradowierski[?]” – komparent aktu 167, plenipotent Marcelego Czetwertyńskiego) z Chmusickim i ludźmi ks. Gabriela Czetwertyńskiego (kilkadziesiąt osób) wpadł do dóbr, unieważnił tradycję, wyrugował posesora, uwięził dyspozytora Zultańskiego [?] z czterema ludźmi, zabrał konia bułanego (20 czerw. zł), rzeczy i cztery konie ludzkie (ok. 55 rubli). Kulczycki odpiera zarzuty dwóch manifestów strony przeciwnej (akty 166–167). Konstytucja 1590 – o gwałtownym zajeździe na egzekucję urzędową (?). Odczyty niepewne: „Mar[celemu?]” w nagłówku; „Bracł.[?] Starszemu” (tytuł Gabriela; może „Synowi Starszemu”); „Jakowi[?] Katanowi[?] Sradokierskiemu[?]” (w dalszym tekście „Kajetan Sradokierski” – więc zapewne „Kajetanowi Sradokierskiemu”); „Pany[?] Pryncypalnieyszemu”; „sitita[?]”; „ill[?]”; „punagało[?]” (pomiarowało?); „ob[oz?]nych”, „poradowali[?]”, „mideremus[?]” (miserrimus?) „dumieniem” (sumieniem?).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
27V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Paweł Kulczycki, wicegerent grodzki kijowski, generalny plenipotent Jakuba Sasimowskiego, starosty turzańskiego, posesora kontraktowego (z ramienia Heleny z Żurakowskich Czetwertyńskiej, dożywotniczki po Michale Czetwertyńskim) dóbr Żabura [?], Ostapkowce i Pałanka, a także w imieniu Stanisława Witkowskiego i Franciszka Zultańskiego [?], manifestuje się przeciw Marcelemu Czetwertyńskiemu, podkomorzycowi bracławskiemu, posiadającemu te dobra bez prawa, ks. Gabrielowi Czetwertyńskiemu, kanonikowi łuckiemu, Kajetanowi Sradokierskiemu [?], Janowi Schabowskiemu, Franciszkowi Chmusickiemu, dyspozytorowi szołudeckiemu, szlachcie, Kozakom buszynieckim, szołudeckim, żaburskim i ostapkowieckim i innym uzbrojonym ludziom. Strona Heleny wygrała w 1768 r. proces w Trybunale Lwowskim; na mocy dekretu egzekucyjnego urząd wicegerencki grodu latyczowskiego bez hałasu i szkody wwiązał Sasimowskiego w dobra i spisał remanent. Mimo to Sradokierski [?] z Chmusickim i ludźmi ks. Gabriela (kilkadziesiąt osób) wpadł do dóbr, unieważnił tradycję, gwałtem wyrugował posesora, uwięził Zultańskiego [?] i czterech jego ludzi, zabrał konia bułanego (20 czerw. zł), rzeczy i cztery konie ludzkie (ok. 55 rubli) i nie stawił ich do prawa, a komparenta oczernił w dwóch manifestach (akty 166–167); Kulczycki zaprzecza zarzutom (nic z gruntu nie wziął, nikogo nie skrzywdził, zostawił remanent zgodnie z tradycją) i ponownie manifestuje się i reprotestuje. Podpis Pawła Kulczyckiego.
Akt nr 191
Manifest w pilności Łukasza Mirowskiego, gubernatora (ekonoma) klucza dechowieckiego [?], o złożeniu rachunków (percept i ekspens) dóbr Marcina i Katarzyny z Nitosławskich Dydyńskich, kasztelaństwa lubaczowskich, i o niedopuszczeniu go do przysięgi
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
31lacyą uczynić każdego Czasu oswiadcza się; Rema-
32nent zas na Gruncie w Dechowcach wszystek po-
33dług regestru przy Dworze Urz. Franciszka Gurskiego[?]
34Gumiennego, y całey Gromady Dechowieckiey zosta-
35wia. Ł. Mirowski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „in diligentia sui” – w swojej pilności; „Comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „Calamitas publica” – klęska publiczna (tu: zamieszki i wojna 1768–1769); „per oblatam” – przez oblatę; „Percepta” i „Expensa” – przychody i rozchody; „Krescencya” – płody rolne, zbiory; „Kapitulacya” – umówione roczne wynagrodzenie; „ad Complementum” – do pełnej kwoty; „Ordynarya” – deputat w naturze; „Czetwertyk” – miara zboża (ćwierć korca); „Impetycya” – zaskarżenie, roszczenie; „Vir bonae famae” – człowiek dobrej sławy; „ad mentem” – według treści.
Łukasz Mirowski – gubernator (ekonom) klucza dechowieckiego [?] Marcina i Katarzyny z Nitosławskich Dydyńskich, kasztelaństwa lubaczowskich. Ponieważ kasztelan nie przysłał nikogo do przyjęcia rachunków na miejscu, a zamieszki uniemożliwiają dalszy zarząd, Mirowski oblatuje rejestry przychodów i rozchodów (na sumę 15 698 zł 6 gr), deklaruje przysięgę na ich rzetelność (kancelaria grodzka nie chciała jej przyjąć), wylicza swoje zaległe wynagrodzenie (z rocznej kapitulacji 500 zł – zaległe 311 zł 6 gr, plus 26 czetwertyków ordynarii zbożowej) i zostawia remanent przy gumiennym Franciszku Gurskim [?] i gromadzie. Odczyty niepewne: nazwa dóbr (rkp. „Dezhowieckiego”, „Dephowcach”, „Deszhowieckiey” – ujednolicono jako Dechowce [?]); nazwisko kasztelana („Dzydzyński” / „Dzydzyńskich”); „pro mei Distinctus[?]”; „nie schod[zi?]”; „Gurskiego[?]”. Data: „Trzydziestego Dnia” Maja (30 V 1769). Nazwisko kasztelana rozstrzygnięte aktem 909 (pozew Mirowskiego c/a Marcin DYDYŃSKI, kasztelan lubaczowski) – w rkp. tu „Dzydzyński”; dobra w akcie 909 „Deszkowice [?]”.
Streszczenie
30V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Łukasz Mirowski manifestuje się w pilności, że kasztelan lubaczowski Dydyński, jego dobrodziej, mimo wielokrotnych próśb i listów nie przysłał nikogo, by na miejscu, w dobrach Dechowce [?], przyjąć rachunki rocznych przychodów i rozchodów klucza dechowieckiego, owszem listownie życzył sobie, by Mirowski dalej sprawował zarząd (gubernię); ponieważ klęska publiczna w kraju uniemożliwia dalsze prowadzenie ekonomii, Mirowski podał do akt grodu winnickiego rejestry przychodów pieniężnych i innych oraz rozchodów (na sumę 15 698 zł 6 gr) i chciał złożyć przysięgę, że są rzetelne, że z dochodów dóbr Marcina i Katarzyny z Nitosławskich Dydyńskich, kasztelaństwa lubaczowskich, nic mu nie zostało i nic im nie jest winien, a przeciwnie – należy mu się zaległa kapitulacja (z rocznych 500 zł podpisanych przez kasztelana – 311 zł 6 gr) i 26 czetwertyków zboża ordynarii. Ponieważ kancelaria grodzka nie przyjęła przysięgi, deklaruje gotowość złożenia jej w każdym sądzie, zastrzega się przed roszczeniami kasztelana i oświadcza gotowość rozliczenia; cały remanent w Dechowcach zostawia według rejestru przy dworze, u gumiennego Franciszka Gurskiego [?] i gromady. Podpis „Ł. Mirowski”.
Akt nr 192
Relacja woźnego Teodora Techowicza o areszcie w Ujarzyńcach [?] (klucz krasnieński) na Żyda Abramka Berkowicza, arendarza ujarzynieckiego, dłużnika z arendy, na rzecz Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 V 1769, Winnica (areszt 27 V 1769)
Karty / skanyk. 114 (skan 0116, strona prawa – dół) – k. 114v (skan 0117, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 114 (skan 0116, strona prawa, dół – tekst wyblakły)
1Areszt niewiernego Abran-
2ka w Dobrach Ujarzyncach[?]
3ad Requisitionem Wo Wan-
4denskiego P. P.
5Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
6Miesiąca Maji Trzydziestego Dnia
7Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Gr. Winn. y prze-
9dnych Urz. Jchmć PP. Jana Gryzinskiego[?] y Antoniego
10Grybowskiego dla większey wiary, do tego Aktu uży-
11tych był w dobrach Wsi Ujarzyńcach[?] do Klucza Kra-
12snianskiego należących, gdzie będąc niewiernego
13Abramka Berkowicza Arędarza Ujarzynskiego iako
14Dłużnika z Arędy y remanentowey czasy teraznieyszey
15Ujarzynieckiey temuż W. Rekwirentowi należącey
16wedrone[?] Ujarzynieckim u Urz. Dyspozytora ta-
17meyszego, iako też u Woyta y Gromady tameyszey
18w Grzywnach prawem opisanych Aresztował y pra-
19wnie przypowiedział, ktory Areszt tak Urz. Dyspozytor
20iako też Woyt y Gromada Ujarzyniecka na pomie-
21nionego niewiernego Abramka Berkowicza
22Arędarza Ujarzynieckiego Jmieniem JW. Pias-
23kowskiego Podkomorz. Krzemien. Pana swoiego do-
24browolnie przyiowszy, onego do rozprawy pra-
25wney dotrzymać deklarowali y submittowali się.
26W czym On Woźny Szlachtą sobie przytomną
27Oswiadczywszy się, tu ad Acta przybył y przed
28Urzędem Ninieyszym prawdziwego Aresztu we-
29go uczynił y zeznał Relacyą. Woźny nieumie-
30iący pisać Krzyż Swięty kładnie Teodor Techo-
31wicz ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „ad Requisitionem” – na żądanie; „w Grzywnach prawem opisanych” – pod grzywnami określonymi prawem; „submittowali się” – poddali się (zobowiązali się).
Ujarzyńce [?] (rkp. „Ujarzyncach”, „Ujarzyniecka”, „Ujarzyński”) – wieś klucza krasnieńskiego Mikołaja Junoszy Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego (por. akty 164, 188). Jan Godziemba Wandeński, podkomorzy parnawski (por. akty 170–172), był zapewne poprzednim posesorem lub wierzycielem arendy. Odczyty niepewne: „Gryzinskiego[?]”, „wedrone[?]” (może „we Dworze”), „czasy” (kwoty?).
Streszczenie
30V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa podolskiego i innych Teodor Techowicz zeznał, że 27 V 1769, na żądanie Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego, ze szlachtą Janem Gryzińskim [?] i Antonim Grybowskim był we wsi Ujarzyńce [?], należącej do klucza krasnieńskiego, i tam u dyspozytora oraz u wójta i gromady ogłosił pod grzywnami areszt na Żyda Abramka Berkowicza, arendarza ujarzynieckiego, jako dłużnika z arendy i remanentu należnego Wandeńskiemu. Dyspozytor, wójt i gromada przyjęli areszt w imieniu Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego, i zobowiązali się stawić Berkowicza do rozprawy. Woźny postawił krzyżyk.
Akt nr 193
Manifestacja i remanifestacja z wizją woźnego – Józef Puchotka Kortowski imieniem Konstantego Ludwika Platera, wojewody mścisławskiego, dziedzica kluczy daszowskiego i kalnickiego, oraz jego oficjalistów przeciw Sanguszkom, dziedzicom klucza ilinieckiego, gubernatorowi Ilnickiemu, poddanym z Jabłonowicy i szlachcie z Dobrowiniec o naruszanie gruntów, lasów i stawów klucza kalnickiego i odparcie zarzutów z manifestu z 22 V 1769
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 V 1769, Winnica (wizja 27 V 1769)
Karty / skanyk. 114v (skan 0117, strona lewa – dół) – k. 115 (skan 0117, strona prawa) – k. 115v (skan 0118, strona lewa) – k. 116 (skan 0118, strona prawa) – k. 116v (skan 0119, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 114v (skan 0117, strona lewa, dół)
1Maa nne JW. Platera y
2Jnn. pko JOO. XX. Sangusz-
3kom M. W. W. X. Litt. y Jnn.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Maij Trzydziestego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn.
7y przedemną Antonim Jałowickim Namiesnikiem
8Burgrabstwa Gr. Winn. Comparens personaliter
9Urz. Jmć Pan Jozef Puchotka Kortowski swym &
10ex prencomisso[?] JW. Konstantego Ludwika Platera Wo-
11iewody Mścisł. Dobr Klucza Daszowskiego y Kalnicki[e]-
12go Dziedzica Pana y Wiell. Michała Wolskiego Leśn.[?]
13Daszowskiego, tegoż Klementa Kalnickiego
14Ekonomow Jmieniem oczywiscie[?] widząc co raz
15[reklamant:] większe
k. 115 (skan 0117, strona prawa)
1większe a większe przez niżey wyrażonych Jchmciow Panow
2w Gruntach, Lasach, y Stawach do Klucza Kalnickie-
3go należących, kopcami y Jnnemi Znakami Granicz-
4nemi oznaczonych in continuo usu ab Antiquo Dobr
5Klucza Kalnickiego będących krzywdy pochodzą
6a Dewolacyą[?] Lasow, przywłaszczania Gruntow, y
7uciemiężenia Ludzi wzmagaiące się, a niemogąc
8onych ob tam multas Jniurias tacite[?] pratinire[?] […]
9iako nayuroczysciey przed Aktami ninieyszemi Grodz.
10Winn. za pomięta[?] wiadomoscią o manifescie de
11Die Vigesima Secunda Maij Anno præsenti w
12Grodzie Ninieyszym przez niżey Jchmciow Obwi-
13nionych sinistre & cribrose[?] zaniesionym na prze-
14ciwko JOO. XX. Jchmciom Barbarze z Duninow Mar-
15szałkowey Wielkiego Xięstwa Litewskiego Matce,
16Janussowi Marszałkowi Nadwornemu Wielkiego
17Xięstwa Litew. Krzemienieckiemu &c. Staro-
18scie y Hieronimowi Staroscie Czerkaskiemu
19Synom Sanguszkom Dobr Klucza Linieckie-
20go Dziedzicom Panom, Urod. cuiusvis nomi-
21nis Ilnickiemu Dobr Liniec Gubernatorowi
22tudzież roboczym Poddanym Dobr wsi Jabło-
23nowicy do Klucza Linieckiego należących
24tudzież Urodz. Szlachcie w Dobrach wsi Do-
25browińcach gratuito modo mieszkaiącym po
26Jmionach y przezwiskach lepiey Jmci Panu
27Ilnickiemu Gubernatorowi Linieckiemu wia-
28domym skarży manifestuie y na niesłuszne
29zarzuty w manifescie wyżey de Actu wyrażonym
30zadane remanifestuie się w takowy sposob.
31Jż Urodzony Jmć Pan Ilnicki Gubernator
32tudzież Szlachta y Poddaństwo Dobr Klucza
33Linieckiego znać że proprio ausu, bo bardziey
34sobie zakładaią mieć szacunek w Dewolacyach[?]
35Lasow w udzieraniu się w Grunta nie kwestyo-
36nowane, że wielkie w używaniu Dobr Klucza
37[reklamant:] Kalnickiego
k. 115v (skan 0118, strona lewa)
1Kalnickiego będące, niżeli dawne używanie
2Znakami Granicznemi Oznaczone Dekreta-
3mi y Dokumentami stwierdzone, bardziey prawa
4zaiąc[?] powieści omamione niżeli Prawa-
5mi Sąsiedzkiey zachowanie, kiedy niemaiąc
6baczenia na dawne używanie na kopce, dosta-
7tecznie między Dobrami Kluczem Linieckim
8a Dobrami Kluczem Kalnickim Granice oka-
9zuiące, ani też niemaiąc żadnych względow
10na Dekreta Trybunalskie niedawno in ordine
11do zgraniczenia wypadłe Poddanym ktoszi[?]
12swoiey Lasy dewolować, Stawy stawiać w Grun-
13ta udzierać się licencyią, y kiedy Urz. Kortow-
14ski moderunus[?] Comparens maiący kilku kora-
15low[?] do usługi Grunta Klucza Kalnickiego
16obierał, y obaczywszy Ludzi z Jabłonowicy
17Grunta własne Klucza Kalnickiego orzących
18ktorym chcący wyperswadować by Dobrom
19Kalnickim tey krzywdy nieczynili przyie-
20chał, natychmiast Gromada Jabłonowicka
21y Jnnych wsiow poblizszych zebrawszy Urz. Ma-
22nifestanta wkoło y zięła[?] między sobą, uzbro-
23iwszy się z Strzelbą, Kosami, Cepami, na własne
24Grunta Kalnickie do Urz. Komparenta przypadł-
25szy o smierć onego przyprawić usiłowali,
26y lubo Urz. Kortowski będąc z własnych Dzie-
27dzicznych & ab antiquo in continuo usu Dobr
28Kalnika Gruntow będących tanta vi & rebelli-
29tate Chłopstwa expulsus, przecież na znak
30tak wielkiey wiolencyi szczęsciem pracuie[?]
31kilka wołow y Koni pługowych zaiął. W. Kle-
32ment Ekonom Kalnicki niechcący Panow
33w niepotrzebne litigia wprowadzać Juris[?] po
34tym widząc publiczne zamięszania w Oy-
35czyznie domowe chcący przyiazniey usmierzyć
36[reklamant:] intrygi
k. 116 (skan 0118, strona prawa)
1Jntrygi na pierwszą rekwizycyą Urz. Ilnickiego
2Gubernatora Linieckiego za daniem Deklaracyi
3że w Grunta Kalnickiego Klucza wdzierać się,
4Lasow dewolować, y Stawow stawiać niebędą,
5też woły y Konie dobrowolnie oddał, lecz Jchmć
6Obwinieni nieprzestawszy na tym tak La-
7sy dewolować, w Grunta wdzierać się, Stawy
8stawiać, a nayparziey Sorocki za naywięk-
9szą sobie postanowili maxymę, y chcący swo-
10ie nieprawne y gwałtowne czyny w prawne
11obrocić kroki, przywiązawszy się do dawne-
12go z przysłowia Sytua[?] Causa mala est sis pri-
13mus accusans, napełniwszy wielu niesprawiedli-
14wemi obiekcyami de Actu Eius Vigesima Secun-
15da Maij w Grodzie Ninieyszym uczynili ma-
16nifest, ktorego iako Kontenta wszystkie są nie-
17sprawiedliwe, et in meram vexatoriæ cau-
18sam są poradowane[?], tak żadnemi Jn-
19kwizycyami dowiedzione niebędą, bo czy-
20liż podobna żeby człowiek samowtor czyli
21samotrzeć bądź samoczwart dawny więcey
22kilku wsi zgromadzonych pobić Ludzi
23mogł, więc oswiadczaiąc niewinność swoią po-
24dyncsii[?] y niezmierną krzywdę JW. Wdy Pa-
25na swoiego przed Aktami ninieyszemi
26in verificationem præmissorum omnium
27po prezentowaniu Osci y Jnnego naczynia
28do łowienia ryb, Sindra[?] do probowania
29w tymi Skarbow[?], przez Szlachtę w Do-
30brach Dobrowińcach gratuito modo miesz-
31kaiących w Stawie Sorockim zostawionych
32[reklamant:] stawił
k. 116v (skan 0119, strona lewa)
1stawił przedemną Urzędem Woźnego Gnła Wo-
2iewodztwa Bracławskiego y Jnnych Opatrz-
3nego Wawrzyńca Jarzyńskiego ktory in
4vim suæ veræ ac fidelis Relationis palam
5publice libereque recognovit. Jż On Roku
6teraznieyszego Tysiąc Siedmset Sześćdzie-
7siąt Dziewiątego Dnia Dwudziestego Sio-
8dmego Maii na Affektacyą y prawną
9rekwizycyą JW. Jmci Pana Konstantego Lu-
10dwika Platera Woiewody Mścisł. maiąc
11przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary
12godnych Urodz. Jchmciow Panow Alexandra
13Brylińskiego y Antoniego Dynowskiego
14ob maius Testimonium sobie przydanych
15ieździł na Grunta do Dobr Klucza Kal-
16nickiego należące, gdzie będąc nad dni Trzy-
17dziesci czyli więcey Pola poorane[go] y Lasy
18podewolowane więcey nad dwa Tysiące Krzow[?]
19ściętych widział y oglądał, co widziaw-
20szy y urzędownie oglądawszy Szlachtą so-
21bie przytomną oswiadczywszy się, z tam-
22tąd odiechał, y tu ad Acta przybywszy przede-
23mną Urzędem prawdziwey Wizyi swo-
24iey uczynił y zeznał Relacyą y pro-
25sili tak Comparens swoiey manife-
26stacyi, iako y Woźny Wizyi Rela-
27cyi do Akt o przyięcie, co y otrzy-
28mali. Comparens nieumieią-
29cy pisać przy Krzyżyku
30podpisuie się Jozef Puchot-
31ka Kortowski ✠ Woźny
32qui supra Scribendi ignarus
33Crucem posuit ✠.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia (wybór): „Comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „in continuo usu ab Antiquo” – w ciągłym użytkowaniu od dawna; „Dewolacya Lasow” – pustoszenie lasów (wyrąb); „ob tam multas Iniurias” – z powodu tak licznych krzywd; „sinistre & cribrose[?]” – fałszywie i podstępnie (?); „cuiusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „gratuito modo mieszkający” – mieszkający bezpłatnie (szlachta czynszowa / zagrodowa bez opłat); „proprio ausu” – z własnej śmiałości (samowolnie); „in ordine do zgraniczenia” – w sprawie rozgraniczenia; „tanta vi & rebellitate Chłopstwa expulsus” – wyparty tak wielką siłą i buntem chłopstwa; „litigia” – spory sądowe; „Causa mala est, sis primus accusans” – (gdy) sprawa zła, bądź pierwszym oskarżycielem (przysłowie); „in meram vexatoriae causam” – dla samego szykanowania; „samowtor, samotrzeć, samoczwart” – we dwóch, trzech, czterech; „in verificationem praemissorum omnium” – na potwierdzenie wszystkiego powyższego; „ość” – oścień (narzędzie do łowienia ryb); „in vim suae verae ac fidelis Relationis palam publice libereque recognovit” – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i swobodnie zeznał; „ob maius Testimonium” – dla większego świadectwa; „dzień” – miara gruntu (dzień orki); „Scribendi ignarus Crucem posuit” – nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Remanifestacja strony Platerów na manifest Sanguszków z 22 V 1769 (akt 186). Według Kortowskiego to gubernator iliniecki Ilnicki, szlachta i poddani klucza ilinieckiego samowolnie pustoszą lasy, stawiają stawy i wdzierają się w grunty klucza kalnickiego, oznaczone kopcami granicznymi, wbrew dekretom trybunalskim o rozgraniczeniu; gdy Kortowski z kilkoma ludźmi przyjechał na pole, gdzie chłopi z Jabłonowicy orali grunty kalnickie, gromada jabłonowicka i okolicznych wsi, uzbrojona w strzelby, kosy i cepy, otoczyła go i usiłowała zabić; wyparty, zajął kilka wołów i koni pługowych na znak gwałtu, lecz ekonom kalnicki Klemens, dla uniknięcia sporów w czasie zamieszek, oddał je na pierwsze żądanie Ilnickiego, za jego deklaracją zaprzestania szkód. Mimo to obwinieni nie przestali (zwłaszcza w sprawie stawu Sorockiego [?]) i wnieśli fałszywy manifest (akt 186) według przysłowia „gdy sprawa zła, oskarżaj pierwszy” – a przecież nie jest możliwe, by kilku ludzi pobiło zgromadzenie kilku wsi. Komparent okazał oścień i inne narzędzia do połowu ryb oraz [sidła?] zostawione w stawie Sorockim [?] przez szlachtę z Dobrowiniec. Woźny Wawrzyniec Jarzyński ze szlachtą Aleksandrem Brylińskim i Antonim Dynowskim 27 V 1769 obejrzał grunty klucza kalnickiego: ponad 30 dni (miar) zaoranego pola i lasy wyrąbane – ponad 2000 ściętych krzów [?]. Odczyty niepewne: „ex prencomisso[?]”, „Leśn.[?]” (tytuł Michała Wolskiego, może „Ekon.”), „oczywiscie[?]”, „Dewolacya” (rkp. „Derolacya” / „Dewolacya”), „tacite[?] pratinire[?]”, „za pomięta[?]”, „cribrose[?]”, „zaiąc[?]”, „ktoszi[?]”, „moderunus[?]”, „koralow[?]”, „zięła[?]”, „szczęsciem pracuie[?]”, „Juris[?]”, „Sorocki” (staw lub wieś), „Sytua[?]”, „poradowane[?]”, „podyncsii[?]”, „Sindra[?] … w tymi Skarbow[?]”, „Krzow[?]”. Komparent niepiśmienny – krzyżyk przy nazwisku.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
30V 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Józef Puchotka Kortowski, w imieniu własnym, Konstantego Ludwika Platera, wojewody mścisławskiego, dziedzica kluczy daszowskiego i kalnickiego, oraz oficjalistów Michała Wolskiego (daszowskiego) i Klemensa (ekonoma kalnickiego), manifestuje się przeciw Barbarze z Duninów Sanguszkowej, marszałkowej wielkiej litewskiej, jej synom Januszowi (marszałkowi nadwornemu litewskiemu, staroście krzemienieckiemu) i Hieronimowi (staroście czerkaskiemu), dziedzicom klucza ilinieckiego, gubernatorowi ilinieckiemu Ilnickiemu, poddanym z Jabłonowicy i szlachcie mieszkającej w Dobrowińcach, oraz remanifestuje się na ich manifest z 22 V 1769 (akt 186). Strona ilinicka samowolnie wyrąbuje lasy, stawia stawy i wdziera się w grunty klucza kalnickiego, oznaczone kopcami i potwierdzone dekretami trybunalskimi o rozgraniczeniu; gdy Kortowski z kilkoma ludźmi przybył na grunt kalnicki, gdzie orali chłopi z Jabłonowicy, gromada jabłonowicka i okolicznych wsi, uzbrojona w strzelby, kosy i cepy, otoczyła go i usiłowała zabić; wyparty, zajął na znak gwałtu kilka wołów i koni pługowych, które ekonom Klemens, chcąc uniknąć sporów w czasie zamieszek, oddał na pierwsze żądanie Ilnickiego za jego zapewnieniem zaprzestania szkód. Obwinieni jednak kontynuowali szkody i – wedle przysłowia „gdy sprawa zła, oskarżaj pierwszy” – wnieśli niesprawiedliwy manifest; komparent zaprzecza, by kilku ludzi mogło pobić gromady kilku wsi, i okazuje oścień i inne narzędzia rybackie zostawione przez szlachtę dobrowiniecką w stawie Sorockim [?]. Woźny Wawrzyniec Jarzyński ze szlachtą Aleksandrem Brylińskim i Antonim Dynowskim 27 V 1769 oglądał na gruntach klucza kalnickiego ponad 30 dni zaoranego pola i lasy wyrąbane (ponad 2000 ściętych drzew/krzów [?]). Komparent i woźny, niepiśmienni, postawili krzyżyki.
Akt nr 194
Protestacja Abramka Berkowicza, Żyda, arendarza ujarzynieckiego, przeciw Janowi Godziembie Wandeńskiemu, podkomorzemu parnawskiemu, i jego oficjalistom (Szczerski, Bryszczycki, Dudziński) o przymuszenie do arend w Żabokrzyczu, Tarnawie i Ujarzyńcach, wymuszenia, uwięzienia i zabory
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
45Membran na Złł Pols. Trzysta Pięć, te odebrawszy, ani Kwitu ani
46Membranu nieoddaie Urz. Bystrzycki z Markowskim wzięli[?]
47Gorzałki Wiader Sto Dwanascie po Złł Pols. Dziewięć, wiadro kładąc
48by się po Złł Sześć przewieli[?], a co wszystko na przeciwko
49wyż wyrażonym […] Maant protestatur Salva si opus
50fuerit Cum Edita melioratione. Abramko Berkowicz po Hebraysku podpisuię[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Comparens Personaliter” – stawiwszy się osobiście; „solennie” – uroczyście; „protestatur Salva si opus fuerit Cum Edita melioratione” – protestuje z zastrzeżeniem, w razie potrzeby, poprawy; „rekuperował się” – wydostał się, odzyskał (wolność); „Proba” – stopień mocy gorzałki („Trzecia Proba” – trzecia, najmocniejsza destylacja?); „Kufa” – duża beczka; „Membran” – pokwitowanie, zapis (na pergaminie / papierze); „rumacya” – opróżnienie, wyprowadzka.
Por. akt 192 (areszt Abramka Berkowicza w Ujarzyńcach na żądanie Jana Wandeńskiego, 27 V 1769) – tu odpowiedź arendarza. Opisane dzieje arend Berkowicza: najpierw przymuszony do arendy w Żabokrzyczu (dobra zm. Andrzeja Wandeńskiego, stolnika latyczowskiego) za 10 000 zł, następnie w Tarnawie (dawniej za 400 [?] zł, on za 2000 zł) i w Ujarzyńcach; uwięzienia, wymuszone okupy, zabór gorzałki i kotłów, a w 1768 straty od konfederatów (4 konie) i ucieczka przed hajdamakami. Tarnawa – tu zapewne wieś dóbr Wandeńskich (Żabokrzycze), nie Tarnawa Sasimowskiego z aktów 168–169, 183 (por. jednak indeks). Nagłówek wpisu – inna ręka; namiestnik zapisany „Jakowickim[?]” (zapewne pomyłka pisarza za Jałowickim). Odczyty niepewne bardzo liczne, zwłaszcza w dolnych, wyblakłych wierszach obu stron: „poczynadrał[?]”, „Kontusik Bodetowy[?]”, „niedzielasięty[?]”, „nieporzysławszy[?]”, „Czterysta[?]”, „Dalliarzyce[?]”, „Dał[?]”, „z kut[?] intrata zaloista[?]”, „Proza[?] nocna”, „przynaydowane[?]”, „doprasał[?]”, „przewieli[?]”, podpis „po Hebraysku podpisuię[?]”. Oficjaliści Wandeńskiego: komisarz […] Szczerski, rachmistrz Stefan Bryszczycki (w dalszym tekście „Bystrzycki”), gubernator żabokrzycki Jan Dudziński, Markowski.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2VI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Żyd Abramko Berkowicz, arendarz ujarzyniecki, protestuje przeciw Janowi Godziembie Wandeńskiemu, podkomorzemu parnawskiemu, synowi zm. Andrzeja Wandeńskiego, stolnika latyczowskiego, oraz jego sługom: komisarzowi Szczerskiemu, rachmistrzowi Stefanowi Bryszczyckiemu (Bystrzyckiemu) i Janowi Dudzińskiemu, gubernatorowi żabokrzyckiemu. Andrzej Wandeński, podniósłszy arendę żabokrzycką do 10 000 zł i nie mogąc znaleźć arendarza, groźbami i więzieniem zmusił Berkowicza do jej przyjęcia, obiecując remonty browarów i karczem, czego nie dotrzymał; po pół roku Dudziński więzieniem wymusił od niego całą gotówkę, postawił straż, zabronił ściągać długi z gromady, zabrał kufę gorzałki i kotły; za pozwolenie wyjazdu do pana Berkowicz musiał dać kontusik karmazynowy. Następnie był przenoszony na arendę w Tarnawie (2000 zł zamiast dawniejszych kilkuset) i gwałtem na arendę w Ujarzyńcach, wskutek czego w obu nie mógł gospodarować; w 1768 r. konfederaci zabrali mu cztery konie i rzeczy, a przed hajdamakami musiał uchodzić przez całe lato. Wandeński zabronił mu wywieźć ze Tarnawy 160 wiader gorzałki, nie wykonywał remontów, a przez okradanie spichlerza poniósł szkody na kilkaset złotych; zginęła mu też skrzynka z 40 rublami. Po odwołaniu posesji, gdy dobra Ujarzyńce przeszły na podkomorzego krzemienieckiego (Piaskowskiego), Wandeński niesłusznie domagał się od niego płacy; Markowski, mając jego membran (pokwitowanie) na 305 zł, nie oddał go ani kwitu, a Bystrzycki z Markowskim zabrali 112 wiader gorzałki po 9 zł. Berkowicz protestuje, zastrzegając poprawę; podpis po hebrajsku [?]. Liczne miejsca nieczytelne.
Akt nr 195
Relacja woźnego Stanisława Łobodzińskiego [?] o doręczeniu w Kaniowie pozwu na roczki grodzkie lwowskie z powództwa Adama Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, oraz Franciszka Przyłęckiego [?] i Aleksego Tarszeńskiego, przeciw Ignacemu Potockiemu, staroście kaniowskiemu, dziedzicowi Olchowca, o zapłatę 300 000 zł z kontraktu obligacyjnego na dobra Olchowiec i Teklów [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 VI 1769, Winnica (pozew dat. Lwów 25 IV 1769; doręczony 29 V 1769)
46Prætensionum ex fundo et Possessione memoratorum Bonorum emer-
47gentium demandari, Bona Eadem retinenda[?] declarari, in Damnis
48[reklamant:] Litisque
k. 118v (skan 0121, strona lewa, góra)
1Litisque Expensis condemnari, Ceteraque pro Causæ Præsentis et negotii exigentia
2contra te decerni, statui et sententiari; Citaris igitur seu adcitaris, Sis pa-
3riturus Terminum eundem attentaturus, ac ad Præmissa hæc et alia fu-
4sius tibi Oretenus proponenda Judicialiter responsurus. Datum in Castro Nostro Leopolien. Fe-
5ria Tertia post Dominicam Cantate proxima videlicet Die Vigesima Quinta Aprilis Mil-
6lesimo, Septingentesimo, Sexagesimo Nono, Anno. De quo præsens Eiusdem
7Ministerialis Relatio. Ministerialis qui Supra Crucem Sanctam posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski (formuła relacji) i łaciński (pozew). Tłumaczenie pozwu (w skrócie): „Jan z Kitek Kicki, generał lwowski [?] (= sędzia grodzki generalny), starosta okniński [?], kawaler orderu św. Stanisława. Tobie, jaśnie wielmożny Ignacy z Potoka Potocki, starosto kaniowski, dziedzicu wsi Olchowiec należącej do traktu husiatyńskiego [?], a na mocy przysługujących ci praw posesorze (dóbr) Teklów [?] – w sprawie niżej opisanej, z mocy królewskiej i naszej starościńskiej władzy, z urzędu nakazujemy, abyś przed nami, czyli urzędem naszym grodzkim starościńskim lwowskim, na pierwszych najbliższych rokach skargowych (sądów grodzkich) we Lwowie stanął osobiście, prawnie i zawicie, na żądanie instygatora naszego urzędu i jego delatora – jaśnie wielmożnego Adama z Bożenina Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, starosty mościskiego, obligacyjnego posesora wsi Olchowiec i Teklów [?], oraz wielmożnych Franciszka Mintuit [?] Przyłęckiego [?], [leżajskiego?], i Aleksego Tarszeńskiego, komisarza swego jaśnie wielmożnego aktora, cześnika żytomierskiego; którzy cię pozywają (przede wszystkim chorąży nadworny jako obligacyjny posesor tych dóbr), na mocy kontraktu obligacyjnego zawartego we Lwowie 13 I 1767 między tobą a nim co do tych dóbr i roborowanego w aktach naszego urzędu w sobotę przed św. Fabianem i Sebastianem (17 I 1767), a także swoich manifestów przeciw tobie – ze względu na zapisany (w kontrakcie) sąd naszego urzędu, a raczej na gotowy wcześniejszy i pierwotny termin – byś widział i słuchał, jak zostaniesz zobowiązany do zapłaty sumy 300 000 złotych polskich, zapisanej obligacyjnie na tych dobrach Olchowiec i Teklów [?], wraz z sumą dodatku od dochodu z tych dóbr, jak nakaże się uspokojenie wszelkich pretensji wynikających z gruntu i posesji tych dóbr, jak dobra te zostaną uznane za zatrzymane [?], jak zostaniesz skazany na szkody i koszty procesu i jak zostanie postanowione wszystko inne, czego wymaga sprawa. Jesteś więc pozwany – stawisz się, dopilnujesz terminu i odpowiesz sądownie na powyższe i inne zarzuty, które ci zostaną przedstawione ustnie. Dan na naszym zamku lwowskim we wtorek po niedzieli Cantate, mianowicie 25 kwietnia 1769.” – „De quo praesens eiusdem Ministerialis Relatio; Ministerialis qui supra Crucem Sanctam posuit” – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; woźny wyżej wymieniony postawił krzyż święty.
Data pozwu: Wielkanoc 1769 – 26 III, niedziela Cantate – 23 IV, wtorek po niej – 25 IV 1769 (zgodne z tekstem). Kontrakt roborowany „Sabbatho ante Festum SS. Fabiani et Sebastiani” 1767 – 17 I 1767. Namiestnik w rkp. „Jakowickim” (pomyłka pisarza za Jałowickim, por. akt 194) z przekreślonym „protunc”. Aleksy Tarszeński – komisarz Mniszcha (por. akty 154–159), tu „Pincerna Zytomiriensis” – cześnik żytomierski. Odczyty niepewne: skrót w nagłówku „R. K.[?] Lw.” (Roczki Grodzkie Lwowskie), nazwisko woźnego „Łobodzinski[?]”, „Gnalis Okninen.[?]” (tytuły Kickiego), „Husiatinen.[?]”, „Teklow[?]” (rkp. „Techłuw”), „Francisci Mintuit[?] Przyłęcki[?] Leżańsk.[?]”, „distituta[?]”, „retinenda[?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
3VI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego i innych Stanisław Łobodziński [?] zeznał, że 29 V 1769 zaniósł do miasta Kaniowa i położył we dworze na stole pozew na roczki grodzkie lwowskie, publikując jego treść. Pozew, wystawiony na zamku lwowskim 25 IV 1769 przez Jana Kickiego, [generała lwowskiego], starostę [okninskiego?], kawalera orderu św. Stanisława, wzywa Ignacego Potockiego, starostę kaniowskiego, dziedzica wsi Olchowiec (trakt husiatyński [?]) i posesora Teklowa [?], z powództwa instygatora i delatorów: Adama Mniszcha z Bożenina, chorążego nadwornego koronnego, starosty mościskiego, obligacyjnego posesora Olchowca i Teklowa [?], Franciszka Przyłęckiego [?] i Aleksego Tarszeńskiego, cześnika żytomierskiego, komisarza Mniszcha. Na mocy kontraktu obligacyjnego zawartego we Lwowie 13 I 1767 i roborowanego w grodzie lwowskim 17 I 1767 powodowie żądają zapłaty 300 000 zł zapisanych na tych dobrach wraz z dodatkiem z dochodów, uspokojenia wszelkich pretensji z gruntu i posesji, kosztów i szkód. Woźny postawił krzyżyk.
Akt nr 196
Manifestacja i protestacja wójtów i mieszczan starostwa bracławskiego (Iwan Matwijenko z Bracławia, Mikoła Szumbureńko z Salińca, Hordij, Stepan Paradienko z Monastyrska, Łućko z Cukowa [?]) przeciw Pawłowi [?] Makowskiemu, komisarzowi starostwa, o wymuszenie ponad 5000 zł na wybór ludzi do wojska województwa
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
46radienko ✠ Łućko ✠ Jako Assystent woytow z Gromad Stwa Bracł. pod-
47pisuię się J. Okoński mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Comparentes Personaliter” – stawiwszy się osobiście; „itidem” – również; „in diligentia” – w pilności; „in ante” – dawniej (były); „Census” – pogłówne, opłata; „nolentes volentes” – chcąc nie chcąc; „Preces et Severos[?]” – prośby i surowości (groźby); „Donatywa” – datek; „coactive” – przymusowo; „ob quam Rationem” – z jakiej przyczyny; „ementitive” – fałszywie, kłamliwie; „nullitatis” – nieważności; „et ubi de Jure venerit promowowane będą” – i będą dochodzone tam, gdzie prawnie przypadnie; „si necessitas exigerit” – jeśli zajdzie potrzeba; „Salva manente melioratione” – z zachowaniem prawa poprawy; „Praesentem vero copiam Actis Connotari” – a niniejszą kopię zapisać w aktach; „Comparentes ignari Litterarum Signa Crucis Sanctae posuerunt” – stawający, nie znając liter, położyli znaki krzyża świętego.
Kontekst: uchwała województwa bracławskiego (konfederacji 1768?) o wyprawie (zaciągu) ludzi do milicji wojewódzkiej i składce (census) na nich; Makowski, dawniej komisarz starostwa bracławskiego (Jełowickich), wybrał od gromad ponad 5000 zł, a potem – chcąc uchylić się od funkcji – wymusił od wójtów i gromad dokumenty (kwity) na „donatywę”, które podał do akt grodu winnickiego jako dobrowolne. Wójtowie protestują, że były wymuszone i są nieważne. Asystentem wójtów był Józef Okoński, cześnik żytomierski, generalny komisarz starostwa bracławskiego. Nagłówek następnego aktu (197) na marginesie dolnym („Maa nne JW. Jełowickich S. B. in diligentia o niewolność płacenia Kwart.”). Odczyty niepewne: „Roboże[?]” (może „Robocze” – poddani), „Okońskiego” (rkp. „Okońskiego” / „J. Okoński”), „Piotrowi[?]” (rkp. „Piotrowi”), „Cukowa[?]”, „Hordyi” (imię bez nazwiska), „Severos[?]”, „przysyływszy[?]”, „ementitive[?]”. Namiestnik „Jakowickim” (pomyłka pisarza, por. akty 194–195).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
3VI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, wójtowie starostwa bracławskiego – Iwan Matwijenko z miasta Bracławia, Mikoła Szumbureńko ze wsi Saliniec, Hordij ze wsi Monastyrska, Stepan Paradienko i Łućko ze wsi Cukowa [?] – w nieobecności Józefa Okońskiego, cześnika żytomierskiego, generalnego komisarza starostwa bracławskiego, w obronie dóbr swoich panów i krzywd poddanych, manifestują się w pilności i protestują przeciw Piotrowi [?] Makowskiemu, byłemu komisarzowi starostwa. Gdy województwo bracławskie uchwaliło wyprawę ludzi (zaciąg) i składkę na nich, Makowski, jako komisarz Jełowickich, starostów bracławskich, objeżdżał wsie i kazał składać pieniądze; gromady posłusznie złożyły ponad 5000 zł. Następnie Makowski, zamierzając wobec zamieszek uchylić się od funkcji, nakłaniał wójtów w Bracławiu i we wsiach do „dawania sobie” tej kwoty; jedni się ukryli, inni pod przymusem, w imieniu całych gromad, musieli podpisać dokumenty o dobrowolnym „donatywie”, które Makowski następnie podał do akt grodu winnickiego. Wójtowie protestują, że dokumenty te są wymuszone i nieważne, i zastrzegają dochodzenie krzywd. Wójtowie położyli krzyżyki; jako asystent podpisał J. Okoński.
Akt nr 197
Manifest w pilności Józefa Okońskiego, cześnika żytomierskiego, generalnego komisarza starostwa bracławskiego, imieniem Jełowickich, starostów bracławskich, i mieszczan bracławskich o niemożności płacenia kwarty i podatków z powodu zniszczeń hajdamackich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 VI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 119 (skan 0121, strona prawa – góra)
7szczan y Arędarzow Stwa Bracł. in diligentia manifestował się oto: Jż Lubo na
8Przeswietł. Kommissyi Kwarcianey naznaczono z Starostw wszelkich Kwarty, Jntrat y Jnne
9Podatki mieyskie y Żydowskie do Skarbu Koronnego coroczne importować ale
10z nieszczęsliwosci y Bunt Chłopski Roku przeszłego wszędy miasta wsie przez Bun-
11towników zdewolowane zostały, nietylko Żydzi, ale też y mieszczanie pozabiiani
12Tyrańsko, y zgoła miasta wszystkie, iako też y Starostwo Bracł. spustoszone
13są, Domy Rynkowe iedne popalone, Drugie porozbierane, ktore Hultaystwo
14Haydamackie, y w Roku teraznieyszym okolicznie nieustaie Ludzi, Chrzesciany[?] y
15Żydow na rożnych mieyscach zabija, spokoynego mieysca y pomieszkania ni-
16gdzie niedaie, przez co że Jntraty wszystkim naybardziey w Wwie Bracł. po-
17upadały, y do Skarbu Koronnego wyznaczonych Kwart z Starostw y miast
18tudzież Jnnych Podatkow, iakoż y z Stwa Bracł. przez tę nieszczęsliwą klęskę
19wybicie y Tyrańską rzeź[?] mieszczan y Żydow przez tychże Hultaiow Bun-
20towniczych że wypłacać sposobu niemaią, iterata vice in diligentia JWW.
21Pryncypałow swich, tudzież mieszczan Bracł. ktorzy z pomiernieyszych[?]
22na mieyscu utrzymali się y zostaią, Jmieniem manifestuie, y przychy-
23laiąc się do Jnnych Manifestow przez rożnych Jchmciow o tęż samą niemo-
24żność poczynionych protestuie się. Jozef Okonski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „in diligentia” – w pilności; „Comparens Personaliter” – stawiwszy się osobiście; „Kommissya Kwarciana” – Komisja Skarbowa / kwarciana (pobór kwarty – podatku z królewszczyzn na wojsko); „iterata vice” – ponownie.
Kontekst: kwarta – podatek z dóbr królewskich (starostw) na wojsko. Komisarz Jełowickich, starostów bracławskich, zgłasza niemożność płacenia kwarty, intrat i podatków miejskich i żydowskich z powodu zniszczeń buntu chłopskiego (koliszczyzny) 1768 r. i trwającej w 1769 r. aktywności hajdamaków (zabójstwa chrześcijan i Żydów, spalone i rozebrane domy rynkowe). Jełowiccy – Michał Jełowicki, starosta bracławski (por. 44-1-5 akty 42 i in.) i jego żona. Odczyty niepewne: „Mian.[?]” (rkp. „Mian.” – może „Mianowany”), „Chrzesciany[?]”, „rzeź[?]” (rkp. „wyktunie”?), „pomiernieyszych[?]” (pozostałych?). Wpis ten sam dzień i komparent co akt 196. Namiestnik „Jakowickim” (pomyłka pisarza).
Streszczenie
3VI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Józef Okoński, cześnik żytomierski, generalny komisarz Jełowickich, starostów bracławskich, w ich imieniu oraz mieszczan i arendarzy starostwa bracławskiego manifestuje się w pilności, że choć Komisja Kwarciana nałożyła na starostwa coroczne kwarty, a na miasta i Żydów podatki do Skarbu Koronnego, to wskutek buntu chłopskiego z ubiegłego roku miasta i wsie zostały spustoszone, Żydzi i mieszczanie okrutnie wymordowani, domy rynkowe spalone lub rozebrane, a hajdamacy także w roku bieżącym w okolicy zabijają chrześcijan i Żydów i nigdzie nie dają spokoju; dochody w województwie bracławskim upadły, dlatego ani starostwo bracławskie, ani ocalali mieszczanie nie mają z czego płacić kwarty i podatków. Komparent, przyłączając się do innych manifestów w tej sprawie, protestuje. Podpis Józefa Okońskiego.
Akt nr 198
Relacja woźnego Stefana Przystupy o doręczeniu w mieście Krasne pozwu na Sąd Marszałkowski Koronny z powództwa Jana Mikołaja Chodkiewicza, starosty generalnego żmudzkiego, przeciw Mikołajowi Junoszy Piaskowskiemu, podkomorzemu krzemienieckiemu, i Antoniemu z Piątek Sobolewskiemu, pisarzowi ziemskiemu włodzimierskiemu, dzierżawcy klucza krasnieńskiego, o 65 000 zł ze skryptu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data5 VI 1769, Winnica (pozew dat. Warszawa 20 V 1769; doręczony 5 VI 1769)
Karty / skanyk. 119 (skan 0121, strona prawa – dół) – k. 119v (skan 0122, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 119 (skan 0121, strona prawa, dół – ostatnie wiersze wyblakłe)
1Rell. Pozwu na Sądy MK.[?] od JW. Chod-
2kiewicza S. Ż. po JW. Piaskowskiego
3y Jnn.
4Roku Tysiąc, Siedmset, Szescdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Junii Piątego Dnia.
6Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Gr. Winn. y przedemną Antonim Jakowic-
7kim [skreślone: protunc] Namiesnikiem Burgrabstwa Gr. Winn. Stanowszy Oczewisto
8woźny Gnłł WWa Wołyń. y Jnn. Opatrzny Stefan Przystupa w moc wierney Rell.
9swoiey ustnie y dobrowolnie zeznał: Jż on Roku teraznieyszego Tysiąc Siedm-
10set, Szescdziesiąt Dziewiątego Dnia Piątego Junii, Pozew na Sądy Marszał-
11kowskie Koronne odniosł do Dobr Miasta Krasnego y tam ten Pozew w Szta-
12bie[?] Dworu tameyszego na Stole położywszy, o położeniu y Essencyi onego od ko-
13go, po kogo y w iakiey Sprawie pisany był prawnie publikuiąc do wia-
14domosci przywiodł, de tenore tali: Stanisław na Wisniczu y Łańcucie Hra-
15bia Xiąże Lubomirski Marszałek wielki Koronny Wiślicki[?] ettc. Starosta. Wam
7nakturych[?] bespieczeństwo wzmiankowaney Summy Sobie Powodowi iest obwarowa-
8ne, do zapłacenia teyże Summy Szescdziesiąt y Pięciu Tysięcy Złł Pols. w
9Złocie ważnym Obrączkowym Holenderskim, każdy Czerwony Złoty rachuiąc po Złłch
10Pols. Szesnascie y Groszy Dwadziescia pułtrzecia wraz z Prowizyą po Dzie-
11sięć od Sta assekurowaną, oczyszczaiąc Possessyą tychże Dobr mocą Sądu
12ninieyszego natychmiast przymusić, y to co z Prawa y Sprawiedliwosci
13wyciągać będzie postanowić, Stawcie się więc Wmc Terminu pilnuycie, y na
14to wszystko cokolwiek wam Sądownie wniesiono będzie odpowiedźcie. Dzia-
15ło się w Warszawie w Kancellaryi naszey Marszałkowskiey Koronney Dnia Dwu-
16dziestego miesiąca Maja, Roku Pańskiego Tysiąc, Siedmset, Szescdziesiąt,
17Dziewiątego. De quo præsens Eiusdem Mlis Rell. Mlis qui supra Scribendi Jgna-
18rus Crucem posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „de tenore tali” – takiej treści; „Jnstancya” – wniosek; „kontrawencya” – naruszenie zapisu; „pułtrzecia” – dwa i pół (22½ grosza); „De quo praesens eiusdem Ministerialis Relatio; Ministerialis qui supra Scribendi Ignarus Crucem posuit” – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; woźny wyżej wymieniony, nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Drugi pozew w tej samej sprawie co akt 164 (Chodkiewicz c/a Piaskowski, skrypt warszawski z 13 XI 1767 na 65 000 zł w dukatach holenderskich po 16 zł 22½ gr, 10% prowizji). Ten pozew (dat. 20 V 1769) skierowano także do Antoniego z Piątek Sobolewskiego, pisarza ziemskiego włodzimierskiego, dzierżawcy klucza krasnieńskiego (por. akt 188), z żądaniem oczyszczenia posesji dóbr, na których suma była zabezpieczona. Tekst pozwolił rozstrzygnąć odczyty w akcie 164: pozwany = Mikołaj Junosza Piaskowski, podkomorzy krzemieniecki, starosta piaseczyński [?] i taraszczański; tytuł Lubomirskiego – „Wiślicki[?]” (tu wyraźniej niż „Spiski” w akcie 164; Stanisław Lubomirski był starostą spiskim – odczyt niepewny); Chodkiewicz „Hrabia na Surcu[?] (Szkłowie?), Czarnobylu i Petrykowie”. Woźny Przystupa – w akcie 164 „Prystupa”, tu tytułowany woźnym województwa wołyńskiego. Odczyty niepewne: „Sądy MK.[?]”, „w Sztabie[?] Dworu” (może „w Izbie”), „Wiślicki[?]”, „na Surcu[?]”, „nakturych[?]” (na których); fragment pierwszego wiersza k. 119v („y w zwyczayny sposobem wiekszey” – zapewne zniekształcone).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
5VI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa wołyńskiego i innych Stefan Przystupa zeznał, że tego dnia zaniósł do miasta Krasne i położył na stole we dworze pozew na Sąd Marszałkowski Koronny, publikując jego treść. Pozew, wystawiony w Warszawie 20 V 1769 w kancelarii marszałka wielkiego koronnego Stanisława Lubomirskiego, wzywa Mikołaja Junoszę Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego, starostę piaseczyńskiego [?] i taraszczańskiego, dziedzica klucza krasnieńskiego, oraz Antoniego z Piątek Sobolewskiego, pisarza ziemskiego włodzimierskiego, dzierżawcę tego klucza, z powództwa Jana Mikołaja Chodkiewicza, hrabiego na [Szkłowie?], Czarnobylu i Petrykowie, starosty generalnego żmudzkiego. Na podstawie skryptu z 13 XI 1767 (Warszawa) na 65 000 zł w dukatach holenderskich (po 16 zł 22½ gr), oblatowanego w grodzie warszawskim, i manifestu o pilność, powód żąda zapłaty sumy z 10% prowizją, kar za naruszenie skryptu i kosztów, a od Sobolewskiego – jako posesora dóbr, na których suma jest zabezpieczona – zapłaty lub oczyszczenia posesji. Woźny postawił krzyżyk. Por. akt 164 (wcześniejszy pozew w tej sprawie, doręczony w Rachnowie).
Akt nr 199
Manifestacja z prezentą i relacją woźnego – Marcin Kupnowski imieniem Jełowickich, starostów bracławskich, i gromady wsi Saliniec przeciw Piotrowi Potockiemu, staroście śniatyńskiemu, dziedzicowi Pieczary, i Żydowi Leybikowi, arendarzowi z Pieczary, o porzucenie arendy karczemnej w Salińcu, niezapłacenie kwarty i wymuszenie kwitu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 VI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 119v (skan 0122, strona lewa) – k. 120 (skan 0122, strona prawa – góra)
8ich tudziez Ludzi Gromadzkich wsi Saliniec Stwa Bracł. na pko JWiell.
9Piotrowi Potockiemu Staroscie Sniatyń. Dobr miasta Pieczary Dziedzicowi
10Panu, Przeswietł. Kapitule Kamienieckiey, ad præsens tychże Dobr miasta Pieczary
11quovis iuris Titulo w Possessyi zostaiącey, a osobliwie Niewiernemu Ley-
12bikowi Obywatelowi Pieczarskiemu Przezwiskiem w Kontrakcie wyra-
13żonemu in diligentia manifestuie y protestuie się o to: Jż niewierny
14wspomniany Leybik w Roku teraznieyszym Diebus mensis zawartszy
15Kontrakt z samym JW. Comptis Pryłem o Arędę Karczemną w Dobrach wsi
16Salińcach Stwa Bracł. co Kwartału iezeli dłużey będzie na Arędzie Kar-
17czemney tenże Leybik y w teyże wsi, tedy Kwartał Jntraty przeszłego Ro-
18ku iuż po nawroceniu się do Swiey Arędy wsi Saliniec w ktorey Pos-
19siadał przeszłego Roku ad mentem Kontraktu rzeczonego ad Martium
20ta rata Ćwierciowa defalkowana bydż miała, aże tenże niewierny
21Leybik dokonawszy swiego Kontraktu przesłowanego[?], y zaduszywszy[?] się
22u Gromady Salinskiey zanakopienie[?] dana, y wzięcie onego dla siebie od Groma-
23dy sterty o Sążni Pięć Kruszonych[?] wzdłuż, a wszerz pułtrzecia, Kontra-
24ktu na Drugi Rok następnego bez żadney Racyi pomimo wiadomość
25Dyspozycyi Dworskiey, ktora na ten czas znaydowała się szczegulnie
26tylko dysponendo na iakowyś pretext od stąpiwszy, przez co JWiell. Com-
27ptis Pryłowie niemałą szkodę w Jntracie ponoszą; Bydła rogatego Sztuk
28Cztery, to iest: Krow Trzy, z między ktorych iedna od niedziel trzech, Dru-
29ga dnia drugiego præsentis, Trzecia iszcze cielna, a Czwarta Cieliczkę
30zrzniaśną[?], także Kotłow, Browarnych Miedzianych Cztery z Rura-
31mi Czternastu, y Burtak Piąty własnie na napasć Browar spaliwszy
32y wymiarkowawszy wprzody podstępnie Kwit od W. Jmć Fedra Jłowickie-
33go Karmelity a Rodzonego JW. Comptis Pryła niczym niewiadomego, ani do
34żadney Dyspozycyi nienależącego zostawił, za czym idem Generosus
35Comptis ex Commissa potestate samego JW. Pryła swiego, iako Pana
36Dobr swich Stwa Bracł. o nieważność tego Kwitu iako też o przetrzy-
37mywanie do tegoż niewiernego Leybika przeszłego Arędarza Salinieckie-
38go z Gruntu y od Gromady pochodzące, iterata vice manifestowawszy
39się prezentował in Eodem officio Kotłow Cztery miedzianych y Burtak
40Piąty, tudziez Rur miedzianych Czternascie, wszystkie Kotły z Bur-
41takiem y Rurami Ok Czterdziesci Sześć warzące, tudzież Krow trzy, iedną
42gniadą, drugą Białą, Trzecią Siwą y Czwartą Cieliczkę z Gniada Siwą
43[reklamant:] ktore
k. 120 (skan 0122, strona prawa, góra)
1ktore prezentowawszy idem Comptis prosit mnie Urzędu o przydanie woźne-
2go Gnła, ktorego Ja Urząd annuendo affectationi przydałem Opatrz. Michała
3Rudlińskiego, ktory w obecności Urz. Jchmciow PP. Jacka Cichockiego y Pawła
4Maszniewicza Evidentioris Testimonii gratia do tego aktu użytych Krowę
5gniadą z cieleciem małenkim, za Złł Czternascie, Krowę Białą iesz-
6cze cielną także za Złł Czternascie, Krowę Siwą z cie-
7lem starszym za Złł Dwanascie, Cieliczkę Gniadą Siwą Pocz-
8ką[?] za Złł Sześć, tudzież Kotłow Cztery z Rurami Czternastą y Burtak
9Piąty Ok Czterdziesci Sześć warzące oko po Złł Cztery rachuiąc za
10Złł Polsk. Sto Osmdziesiąt Cztery otaxował a otaxowane idem Generosus
11Comptis Officium præsens zakwitowawszy tak pomienione Bydło ia-
12ko też y Kotły z Rurami naraz do Siebie wziął, w czym on Woźny
13Szlachtą sobie przytomną oswiadczywszy się przedemną Urzędem praw-
14dziwey taxy swiey zeznał Relacyą, prosząc tak Urz. Comptis Maacyi
15y Prezenty, iako też Woźny taxy Rell. copiam actis connotari co y otrzy-
16mali, Comptis nieumieiący pisać Krzyżem Swiętym podpisuie się
17Marcin Kupnowski ✠ Woźny nieumieiący pisać Krzyż Swięty
18kładzie ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Comparens Personaliter” – stawiwszy się osobiście; „quovis iuris Titulo” – jakimkolwiek tytułem prawnym; „ad praesens” – obecnie; „in diligentia” – w pilności; „Diebus mensis” – w dniach miesiąca (dzień niewypełniony); „Comparentis Principalis” – mocodawca komparenta; „ad mentem Kontraktu” – zgodnie z treścią kontraktu; „defalkowana” – potrącona; „praesentis” – (dnia) bieżącego (miesiąca); „ex Commissa potestate” – z powierzonej władzy; „iterata vice” – ponownie; „annuendo affectationi” – przychylając się do żądania; „Evidentioris Testimonii gratia” – dla wyraźniejszego świadectwa; „copiam actis connotari” – kopię zapisać w aktach.
Kontekst: Leybik, Żyd z Pieczary (miasta Piotra Potockiego, starosty śniatyńskiego, obecnie w posesji kapituły kamienieckiej), arendarz karczemny w Salińcu (starostwo bracławskie Jełowickich), porzucił arendę przed terminem drugiego roku kontraktu, zostawiając cztery krowy, cztery kotły browarne miedziane ze 14 rurami i burtak (kocioł) piąty, spaliwszy wcześniej browar, i wymógłszy podstępem kwit od Fedora Jełowickiego, karmelity, rodzonego brata starosty, który nie miał prawa dyspozycji. Komparent zaprezentował urzędowi krowy i kotły; woźny Michał Rudliński z Jackiem Cichockim i Pawłem Maszniewiczem otaksował je: krowy po 14, 14, 12 zł, jałówkę 6 zł, kotły (46 „oka” po 4 zł) – 184 zł. W nagłówku tytuł Potockiego „S. S.[?]” (starosta śniatyński). Odczyty niepewne: „przesłowanego[?]”, „zaduszywszy[?] się”, „zanakopienie[?]”, „Kruszonych[?]” (rkp. „Krzyżowych”?), „zrzniaśną[?]”, „Fedra Jłowickiego” – zapewne Fedora (Teodora) Jełowickiego, karmelity, „Poczką[?]”, nazwiska Rudliński i Maszniewicz.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
7VI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Marcin Kupnowski, w imieniu Jełowickich, starostów bracławskich, i gromady wsi Saliniec (starostwo bracławskie), manifestuje się w pilności przeciw Piotrowi Potockiemu, staroście śniatyńskiemu, dziedzicowi miasta Pieczary (obecnie w posesji kapituły kamienieckiej), a zwłaszcza przeciw Żydowi Leybikowi, mieszkańcowi Pieczary. Leybik, który zawarł z mocodawcą kontrakt na arendę karczemną w Salińcu, po pierwszym roku, wziąwszy od gromady stertę [zboża], bez przyczyny i bez wiedzy dyspozycji dworskiej porzucił arendę na drugi rok, przez co dwór poniósł szkodę; zostawił cztery sztuki bydła i cztery miedziane kotły browarne z czternastoma rurami oraz piąty kocioł (burtak), spaliwszy browar, a wcześniej podstępnie wyłudził kwit od ks. Fedora (Teodora) Jełowickiego, karmelity, brata mocodawcy, nieuprawnionego do dyspozycji. Komparent protestuje o nieważność kwitu i zaprezentował urzędowi bydło i kotły; woźny Michał Rudliński ze szlachtą Jackiem Cichockim i Pawłem Maszniewiczem otaksował krowy (14, 14, 12 zł) i jałówkę (6 zł) oraz kotły z rurami (46 „oka” po 4 zł – 184 zł), które komparent odebrał. Komparent i woźny postawili krzyżyki.
Akt nr 200
Manifestacja i protestacja woźnego Pawła Matiaszewskiego wraz z Antonim Sumickim [?] i Szymonem Ryckim przeciw Józefowi Bychowskiemu [?], sardarowi (komendantowi) niemirowskiemu nadwornemu wojewody poznańskiego Potockiego, i Kozakom niemirowskim o uwięzienie podczas czynności urzędowej (aresztu poddanego z Buszynki)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 VI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 120 (skan 0122, strona prawa – środek)
29Obżał. y więcey sobie domyslaiąc się, widzący absolutność Kom-
30mendanta swiego biorąc bez naymnieyszey Dyskrecyi Urz.
31Manifestantow y Generała szarpali, bili, do Turmy zbitych
32zaprowadzili, y blisko tygodnia w Detencyi trzymali, Zaczym
33o takowe Krzywdy swie wbrew Prawa poczynione przez te-
34goż Jmci y Ludzi Niemirowskich iterata vice na pko temuż
35Jmci Obżał. idem Comptes suo et quorum supra Nne
36manifestował y protestował się, protestant pisać nieu-
37mieiący Krzyżem Swiętym podpisuie się Paweł Matia-
38szewski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „authenticatus Juratus” – zatwierdzony, zaprzysiężony (woźny); „nihili pendendo Prawo pospolite, ktore Neminem iniuriari iubet” – za nic mając prawo pospolite, które każe nikogo nie krzywdzić; „de securitate woźnych y Szlachty, actum Officiosum expedyuiących rigorose opisanych” – (prawa) o bezpieczeństwie woźnych i szlachty wykonujących akt urzędowy, surowo opisanych; „ad Affectationem et Juridicam Requisitionem” – na żądanie i prawną rekwizycję; „extendendo” – rozciągając; „Turma” – więzienie (wieża); „explendo mandata” – wypełniając rozkazy; „Detencya” – areszt; „idem Comparentes suo et quorum supra Nomine” – ciż komparenci w imieniu swoim i wyżej wymienionych.
Por. akt 161 (woźny Paweł Matiaszewski [?] – areszt w Niemirowie na Wyszławka z Buszynki na żądanie Jełowickiego) – tu woźny wraz z towarzyszącą szlachtą skarży się, że podczas tej czynności (ok. dwa tygodnie wcześniej) Józef Bychowski [?], sardar (komendant milicji) nadworny niemirowski Potockich, wojewodów poznańskich, kazał ich bić i wtrącić do więzienia, gdzie trzymano ich blisko tydzień. Nazwisko woźnego tu czytelne „Matiaszewski / Matyaszewski” – potwierdza odczyt z aktu 161. Odczyty niepewne: „Bychowski[?]” (rkp. „Brythowski” / „Bigthowski”), „Sumickiego[?]”, „immediatek[?]”, „wyż[?] kwartę”, „wypędzenie[?]”, „Swięcy[?]”, „Kaiszimkami[?]”, „z Arept[?] … ukaltowac[?]”, „Owiadczenie”, „Generała” (woźnego generalnego).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
7VI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny przysięgły Paweł Matiaszewski wraz z Antonim Sumickim [?] i Szymonem Ryckim protestuje przeciw Józefowi Bychowskiemu [?], sardarowi nadwornemu niemirowskiemu (komendantowi) Potockich, wojewodów poznańskich, jego ludziom i Kozakom niemirowskim. Ok. dwa tygodnie wcześniej, gdy woźny na żądanie Jełowickich, starostów bracławskich, przybył aresztować poddanego ze wsi Buszynka (klucz niemirowski) za wypędzenie arendarza ze wsi [Święcy?] w starostwie bracławskim i gwałtowne zabranie jego rzeczy, Bychowski, wbrew prawu o bezpieczeństwie woźnych i szlachty pełniących czynności urzędowe, groził im, a jego Kozacy, wykonując jego rozkazy, szarpali i bili woźnego i szlachtę, wtrącili ich do więzienia i trzymali blisko tydzień. Protestujący ponawiają protestację; woźny postawił krzyżyk.
Akt nr 200a
Nagłówek wpisu niewprowadzonego: manifestacja Okulskiego [?] i innych przeciw Ładomirskiemu [?] („zostawuie się Blanka”)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data10 VI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 120 (skan 0122, strona prawa – dół)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 120 (skan 0122, strona prawa, dół – silnie wyblakłe)
1Die 10. Junii Maa nne[?] […] […] […]
2Urz. Okulskiego[?] y Jnn. pko Urz. Ładomirskiemu[?] […]
3dy, zostawuie się Blanka.
Objaśnienia i tłumaczenia
Wpis niewprowadzony – zapisano tylko numer, datę (10 VI 1769) i skrócony tytuł z adnotacją „zostawuie się Blanka” (zostawia się puste miejsce na wpis), który nie został dokonany. Tekst silnie wyblakły; nazwiska „Okulski[?]” i „Ładomirski[?]” bardzo niepewne. Numeracja marginalna rękopisu w czerwcu: akt 200 = „7”, ten wpis = „Nro 8”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
10VI 1769 – w księdze pozostawiono tylko nagłówek wpisu (manifestacja Okulskiego [?] i innych przeciw Ładomirskiemu [?]) z adnotacją, że zostawia się puste miejsce; treść nie została wpisana.