Księga grodzka winnicka 1769–1770 (potoczna) · część 6 z 24
Akty 201–240
Wpisy od 16 VI 1769 do 15 VII 1769
Akt nr 201
Protestacja Kolegium Winnickiego Towarzystwa Jezusowego (przez ks. Jana Śliwskiego, prokuratora) przeciw Juliannie Strutyńskiej, starościnie horodelskiej, i jej gubernatorowi żorniskiemu Ilnickiemu [?] oraz szlachcie czynszowej klucza żorniskiego o gwałt na gruntach piaseczyńskich (Dmytrówka)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data16 VI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 120v (skan 0123, strona lewa – dół) – k. 121 (skan 0123, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 120v (skan 0123, strona lewa; górna część strony wypełniona wielką literą „Z” – kasata pustego miejsca)
1Protta nne Collegii Vinn. Soc. JESU
2pko Wiell. Strutynskiey S. H. y Jnn.
3Roku Tysiąc Siedmset, Szescdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Junii Szesnastego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Gr. Winn. y przedemną Antonim Ja-
6łowickim protunc Namiesnikiem Burgrabstwa Gr. Winn. Stawiący się
7osobiscie wielebny w Bogu Jmc Xiądz Jan Sliwski Prokurator Domus
8et causarum Collegium Vinn. Soc. JESU, swym, Przewielebnego w Bogu Jmci
9Xiędza Antoniego Bagienskiego Rektora, y całego Kollegium tegoż Winn.
10Soc. JESU Jmieniem, postrzegaiąc wszelkiey całosci Przerzeczonego Kolle-
11gium, uczynił na pko Wiell. Jeymc Pani Juliannie Strutynskiey Starosci-
5y konie przez Czas niejaki w Żorniszczach trzymać, y do utraty dni robo-
6czych przymuszać ważył się, A zatym ninieyszy Stawiący się Jmieniem[?]
7y wyż wyrażonych Jmieniem przeciwko tymże oskarżonym o taki
8gwałt y bezprawie powtornie iako nayuroczysciey protestuie się.
9X. Jan Sliwski S. J. mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Protta nomine Collegii Vinnicensis Societatis JESU” – protestacja w imieniu Kolegium Winnickiego Towarzystwa Jezusowego; „Prokurator Domus et causarum” – prokurator domu i spraw (zarządca majątkowy i pełnomocnik sądowy kolegium); „protunc” – podówczas; „Wiolencya” – gwałt; „dyskwizycya” (disquisitio) – spór graniczny, dochodzenie; „S. J.” – Societatis Jesu (jezuita); „mp.” – manu propria (ręką własną).
„S. H.” w nagłówku = Starościnie Horodelskiey. Klucz żorniski = Żorniszcze (Żornyszcze) w pow. winnickim, majętność Strutyńskich; Piaseczna (Piaseczne) z futorem/gruntami Dmytrówka – majątek jezuitów winnickich. Pisarz pisze nazwisko namiestnika „Jakowickim” (por. akty 161–200), w transkrypcji – Jałowickim. Odczyty niepewne: „Jlnicki[?]” (rkp. „Jlnickiemu / Jlnickiego”), „Mikołajewskiemu[?]”, „Lupinskiemu[?]”, „dotyc[?]” (dotychczas?), „Szabalistow[?]” (pejoratywne określenie ludzi zbrojnych?), „Łahonykowego[?]”, „Stawiący się Jmieniem[?]”.
Streszczenie
16VI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, ks. Jan Śliwski SJ, prokurator domu i spraw Kolegium Winnickiego Towarzystwa Jezusowego, w imieniu swoim, rektora ks. Antoniego Bagieńskiego i całego kolegium, protestuje przeciw Juliannie Strutyńskiej, starościnie horodelskiej, jej gubernatorowi żorniskiemu Ilnickiemu [?] oraz szlachcie czynszowej klucza żorniskiego (Mikołajewskiemu [?], Budnickiemu, Linowskiemu, Łupińskiemu [?]). Starościna, nie poprzestając na dawniejszych gwałtach, nasłała gubernatora i szlachtę na grunty piaseczyńskie zwane Dmytrówka, niepodlegające żadnemu sporowi; tam zbito przy robocie gumiennego piaseczyńskiego Michajła Łahonykowego [?], zabrano mu wóz z końmi do Żorniszcza, potem ponownie kazano go położyć i bić nahajami, wóz i konie przetrzymywano przez pewien czas, co spowodowało utratę dni roboczych. Kolegium ponawia protestację.
Akt nr 202
Remanifestacja Feliksa Kopystyńskiego, stolnikowica przemyskiego, w imieniu ojca Antoniego Kopystyńskiego, stolnika przemyskiego, przeciw Stanisławowi i Teresie Witkowskim o niesłuszne obciążanie (część po Antonim Lasocie, cześniku nurskim)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data16 VI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 121 (skan 0123, strona prawa – środek)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 121 (skan 0123, strona prawa)
1Remanifestacya W. Kopystenskiego pko Urz. Witkowskim
2o niegodne opisanie
3Roku Tysiąc Siedmset, Szescdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Junij Szesnastego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Gr. Winn. y przedemną Antonim Ja-
7personaliter Wiell. Jmć Pan Felix Kopystenski Stoln. Przemys. No-
8mine et ex speciali Umnisso[?] Wiell. Jmci Pana Antoniego Kopysten-
9skiego Stoln. Przemys. Oyca swego, iak tylko do Akt Gr. Winn. mógł
10przybyć, przestrzegaiąc całosci Substancyi swoiey, tak zaraz na pko
11Wiell. Jmci Panu Stanisławowi, y Teresie Witkowskim żali y remanife-
12stuie się, w ten niżey opisany sposob, y oto: Jż ciż Jchmć PP. Wit-
13kowscy, nescitum quo iure trzymaiąc te część po niegdy Wiell. An-
14tonim Lasocie Czesn. Nurskim, sami różne krzywdy y przegroz-
15ki czyniąc na Poddanych Wiell. żalącego się manifestanta, ile co
16mogą wynaleść swemi Tranzakcyami opisnąć[?] y winnym Wiell.
17Comptis Oyca czynią, Wiell. zaś Comptis Ociec niemaiąc tey Czę-[?]
18sci S. P. Wiell. Antoniego Lasoty w Opiece, ani w Dzierżawie żadney
19nieparticypował, żadnych Pożytkow z oney, gdyż ani Pol, ani Sia-
20nożęci, ani Lasow żadnych nieodbierał, y owszem niebędąc w Do-
21mu swoim pod Czas nastąpionego tego Działu, tylko sam że
22S. P. Jmć Pan Lasota w raz z Ludźmi Wiell. Jarosinskiego na
23to przysłanemi z naydował się, Et ideo solennie na prze-
24ciwko wyż wspomnianym Witkowskim Nomine eius
25Oyca tam pro circumscriptione, quam indebita vexa ma-
26nifestatur et remanifestatur, przychylaiąc się do dawnieyszych Tran-
27zakcyi hac in causa poczynionych salvam zachowawszy melio-
28rationem si opus fuerit. Felix Kopystenski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „Nomine et ex speciali Umnisso[?]” – w imieniu i ze szczególnego polecenia (zapewne zniekształcone „ex speciali commisso”); „nescitum quo iure” – nie wiadomo jakim prawem; „Comptis” = Comparentis – komparenta; „Et ideo … Nomine eius Oyca tam pro circumscriptione, quam indebita vexa manifestatur et remanifestatur” – i dlatego … w imieniu tegoż ojca tak o podejście (oszukańcze obciążenie), jak o niesłuszne nękanie manifestuje się i remanifestuje; „hac in causa” – w tej sprawie; „salvam … meliorationem si opus fuerit” – z zastrzeżeniem poprawy (uzupełnienia), jeśli zajdzie potrzeba; „mpp.” – manu propria.
Antoni Lasota, cześnik nurski, zginął z rąk hajdamaków w Sałohubówce w 1768 r. (por. akt 113); Kopystyńscy posiadali część Sałohubówki (por. akt 203). „S. P.” = świętej pamięci. „Dział” (rkp. „Dziatu”) – podział dóbr. Odczyty niepewne: „Umnisso[?]”, „opisnąć[?]”, „tey Czę-sci[?]” (rkp. „tyczę-|sci”).
Streszczenie
16VI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Feliks Kopystyński, stolnikowic przemyski, w imieniu i z polecenia ojca Antoniego Kopystyńskiego, stolnika przemyskiego, remanifestuje się przeciw Stanisławowi i Teresie Witkowskim. Witkowscy, nie wiadomo jakim prawem trzymając część dóbr po zmarłym Antonim Lasocie, cześniku nurskim, sami czynią krzywdy i pogróżki poddanym Kopystyńskich, a swoimi transakcjami starają się obciążyć i obwinić ojca komparenta. Tymczasem Antoni Kopystyński nie miał tej części ani w opiece, ani w dzierżawie, nie pobierał z niej pożytków (pól, sianożęci, lasów), a podczas dokonanego działu nie było go w domu – był przy nim tylko sam nieżyjący Lasota z ludźmi Jarosińskiego. Komparent protestuje przeciw oszukańczemu obciążeniu i niesłusznemu nękaniu, przychylając się do wcześniejszych akt w tej sprawie.
Akt nr 203
Manifestacja Feliksa Kopystyńskiego, stolnikowica przemyskiego, w imieniu ojca, przeciw Antoniemu Dzubowiczowi [?] o uchylanie się od odebrania od chłopów rzeczy zrabowanych przez hajdamaków w Sałohubówce
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data16 VI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 121 (skan 0123, strona prawa – dół) – k. 121v (skan 0124, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 121 (skan 0123, strona prawa – dół; ostatnie wiersze wyblakłe)
15na potym maiącym, solenną na pko Urz. Jmci Panu Antoniemu
16Dzubowiczowi[?] zanosi manifestacyą w ten niżey opisany spo-
17sob y oto:
k. 121v (skan 0124, strona lewa – góra)
1sob y oto: Jż tenże Urz. Antoni Dzubowicz[?] maiąc skład różnych rze-
2czy y Zboża w Ziarnie różnego złożenie na Części Wiell. Comparen.
3Oyca za Czasow spokoynych sprowadzonego, a gdy nastąpiło nie-
4szczęsliwe Fatum pod Czas Buntow Chłopskich niewinnie
5Krew Szlachecką rozlewaiących, przez co Wiell. Comparen. Oy-
6ciec zostawiwszy wszystkie sprzęty ruchome y nieruchome
7rzeczy tak swie iako y Urz. Dzubowicza[?] na Część swią
8zwierzone, sam ledwo z Życiem z Hultayskiey uniosł się
9Ręki; po ktorym uniesieniu się Wiell. Comparen. Oyca Hulta-
10ie zebrawszy się w też tropy do Dobr wsi Sołohubowki w-
11padszy, wszystkie sprzęty, tak Oyca Comparentis iako y Urz.
12Dzubowicza[?] Rzeczy y Konie zabrali, y wszystko w niwec
13obrocili; po uspokoionym ktorym trochę przez różne Woyska
14hultayskim buncie, ziechawszy się do Dobr Sałohubowki
15tak Wiell. Comparentis Ociec, iako y Urz. Dzubowicz[?]
16gdzie Subdole idąc tak z Wiell. Comparen. Oycem, iako y
17Gromadą Urz. Obżał. wymogł Skrypt, u Wiell. Comparen.
18Oyca, aby Chłopow swich do zapłacenia rzeczy Urod.
19Obżał. przez Hultaiow zabranych przymusił, y tak po
20kilku Dniach zaraz Wiell. Comparentis Ociec wszelką moc
21y władzę do Exekwowania Poddanych swich y odebrania
22ieżeliby się u ktorego znalezli rzeczy dawał, ale Urz. Obwinio-
23ny wszelkiemi sposobami niechcąc na Ludziach sam poszu-
24kiwać, od tego unikał, y do tych czas czyni się bydź dalekim
25więc idem Comptis Nne magnifici Parentis sui aby impost
26in responsione niebył, w Czasie nienayduiących się tyż[?]
27na Gruncie Chłopow, od różnego y teraz Woyska iuż pra-
28wie Rabatu[?] wyciskaiącego, tak in diligentia, iż y teraz go-
29tow iest pozwolić Exekwować Poddanych, iako y od Wiell. Compar.
30Oyca z przyczyny uchylenia się indagowania powtornie
31manifestacyą y protestacyą zanosi. Felix Kopystenski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „imposterum” – na przyszłość; „Damnum” – szkoda; „Fatum” – los, nieszczęście; „Subdole” – podstępnie; „Skrypt” – pisemne zobowiązanie; „Exekwować” – egzekwować, ściągać należność; „idem Comparens Nomine magnifici Parentis sui, aby imposterum in responsione nie był” – tenże komparent w imieniu wielmożnego rodzica swego, aby na przyszłość nie był pociągany do odpowiedzialności; „in diligentia” – w gotowości (gorliwie); „indagowanie” – dochodzenie, poszukiwanie.
Tło: koliszczyzna 1768 („Bunty Chłopskie niewinnie Krew Szlachecką rozlewaiące”, „Hultaie”) – por. akt 113 (zabójstwo Antoniego Lasoty w Sałohubówce) i akt 202. Nazwisko obwinionego w rkp. „Dnzbowicz / Dzizbowicz / Dzubowicz” – odczyt niepewny (Dzubowicz? Dziubowicz?). „Rabatu[?]” – może „rabunku”. „S. P.” w nagłówku = Stolnikowica Przemyskiego.
Streszczenie
16VI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Feliks Kopystyński, stolnikowic przemyski, w imieniu ojca Antoniego, stolnika przemyskiego, manifestuje się przeciw Antoniemu Dzubowiczowi [?]. Dzubowicz za spokojnych czasów złożył na części dóbr Kopystyńskich (w Sałohubówce) skład różnych rzeczy i zboża. W czasie buntu chłopskiego (koliszczyzny) Antoni Kopystyński ledwie uszedł z życiem, a hajdamacy wpadli do Sałohubówki, zabrali i zniszczyli sprzęty, rzeczy i konie zarówno Kopystyńskiego, jak i Dzubowicza. Po uspokojeniu buntu Dzubowicz podstępnie wymógł na Kopystyńskim i gromadzie skrypt, że Kopystyński zmusi chłopów do zapłacenia za zrabowane rzeczy; Kopystyński dał mu pełną moc egzekwowania poddanych i odbierania rzeczy, gdzie by się znalazły, lecz Dzubowicz uchyla się od poszukiwania ich u ludzi. Ponieważ chłopów na gruncie nie ma, a wojska wyciskają resztę, komparent – gotów nadal pozwolić na egzekucję – manifestuje się, by ojciec nie był na przyszłość pociągany do odpowiedzialności.
Akt nr 204
Relacja woźnego Wawrzyńca Jarzyńskiego [?] o areszcie Żydów i mieszczan w Ilińcach na rekwizycję Platerów, wojewodów mścisławskich, małżonków
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data16 VI 1769 (czynność 10 VI 1769), Winnica
Karty / skanyk. 121v (skan 0124, strona lewa – dół) – k. 122 (skan 0124, strona prawa – góra)
8przyiąwszy do rozprawy[?] maiącey dotrzymać deklaro-
9wali y obowiązali się, w czym woźny Szlachtą sobie przy-
10tomną oswiadczywszy się z tamtąd też do Akt przybył
11y przedemną Urzędem prawdziwego Arestu uczynił
12Relacyą, woźny pisać nieumieiący krzyż Swięty
13kładnie Wawrzyniec Jarzynski[?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „Affektacya” – żądanie, rekwizycja; „przyporęczyć” – oddać pod poręczenie (dozór); „Relacya” – zeznanie woźnego o wykonanej czynności. „W. M.” w nagłówku = Woiewodow Mscisławskich (Platerowie, wojewodowie mścisławscy – małżonkowie; por. akty 186, 193: klucz kalnicki Platerów).
Odczyty niepewne: tytuł woźnego („Gntt.[?] Woia Bracł. y Kiiow.[?]” – woźny generalny województw bracławskiego i kijowskiego?), nazwisko woźnego („Jarzynski / Janynski”), świadkowie „Brzezinskiego[?]”, „Knysieckiego[?]”, słowo „pr[zy]ięcie[?]”, imiona i przydomki aresztowanych Żydów i mieszczan („Benusia[?] Kalnickiego[?]”, „Zelika[?]”, „Arędownika[?]”, „Słowika[?], rodka[?] Zaporożca[?]”, „Winnicka[?]”, „Iwana[?]”), „w Szynkach[?]”, „JWW.[?]” (rkp. „JOO”), „do rozprawy[?]”. Ostatnie wiersze k. 121v zalane.
Streszczenie
16VI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny Wawrzyniec Jarzyński [?] zeznaje, że 10 VI 1769 na żądanie Platerów, wojewodów mścisławskich, małżonków, w obecności szlachty Aleksandra Brzezińskiego [?] i Jana Knysieckiego [?] był w mieście Ilińcach na zamku i tam aresztował u gubernatora Ilnickiego Żydów: Lejbę, syna Benusia [?] Kalnickiego [?], Zelika [?] Chaima, brata Lejby, Chaima, arendarza [?], Jankiela Słowika [?] i innych, oraz mieszczan i poddanych ilinieckich (Andrzej Winnicki [?], Iwan [?], Ostap) i całą gromadę; gubernator, wójt i gromada ilinieccy przyjęli areszt w imieniu swoich panów (Ilińce należały do Sanguszków – por. akty 210–211) i zobowiązali się go dotrzymać do rozprawy. Woźny złożył relację, stawiając krzyżyk.
Akt nr 205
Manifestacja Antoniego Kopystyńskiego, stolnika przemyskiego, o spalenie papierów (dokumentów) w czasie buntu hajdamackiego w dworze w Sałohubówce (klucz żywotowski)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data21 VI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 122 (skan 0124, strona prawa – środek i dół) – k. 122v (skan 0125, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 122 (skan 0124, strona prawa; dolne wiersze wyblakłe i zalane)
1Maa W. Kopystenskiego
2de diligentia zagina-
3tione[?] popalenia Papie-
4row.
5Roku Tysiąc, Siedmset Szescdziesiąt Dziewiątego
6Miesiąca Junii Dwudziestego Pierwszego Dnia.
7Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Gr. Winn. y przedemną An-
8tonim Jałowickim Namiesnikiem Burgrabstwa Gr. Winn.
9Comparens personaliter Wiell. Jmć Pan Antoni Kopystenski Stoln.
10Przemys. quam primum acta praesentia adire valuit, żali zaraz
11przestrzegaiąc całosci Substancyi swoiey, ażeby ex imposteri-
12oris[?] nieponiosł iakowego uszczerbku, przychylaiąc się tedy
13do Konstytucyi Woiewodztwom Kijowskim, Wołynskim y Bracł.
14Annorum[?] et quidem Millesimi, Sexcentesimi[?], Quinquagesimi Pri-
15mi & Millesimi Sexcentesimi[?] Quinquagesimi Quarti o spa-
16lenie papierow tempore hostili służących opisanych coram
17iisdem Actis te swoię zanosi ostrożnosć, Jż Jmć maiąc
18swoię Possessyą tu w Wdztwie Bracł. a Powiecie Winnickim w
19Kluczu Żywotowskim w Dobrach wsi Sołohubowce gdzie
20się ze wszystkiemi swoiemi rzeczami, Dobytkami, papiera-
21mi różnemi do różnych Dobr y na różne Summy należą-
22cemi trzymał y dosiadywał, a gdy nagła y od wiekow
23niesłychana, a teraz całemu Swiatu wiadoma milion krwi
24rozlewny[?] iak[?] pożary wzniecitaię[?] Hultaystwa Rebellia w rękach[?]
25Kolijow ledwo co z Życiem wyminąć się, iako y cała Ukra-
26ina, też Hultaie wieś pomienioną napadszy wiele rzeczy
27zabrawszy Dwor ze Szczętem spalili, gdzie wszystkie Pa-
28piery zgoreli, A zatym tenże Wiell. Manifestans przy-
29chyliwszy się do wyżrzeczoney Konstytucyi w Obszerno-
30sci[?] niey zanosi te swoię manifestacyą, a naybardziey
1iącego się iako y Dług Cessyonalny od Jozefa Kupca[?] O-
2strogoskiego[?] nabyte, a na Dobrach w Żywotowszczyźnie
3należące Złł. Polsk. Dwanascie Tysięcy, una cum Pro-
4visione do tych czas zaległą, więc hac in causa idem
5manifestans qui supra in diligentia sui coram Actis Ca-
6strensibus Capitaneatus Vinnicensis manifestatur et protestatur. An-
7toni Kopystenski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „de diligentia zaginatione[?] popalenia Papierow” – o staranność (ostrożność prawną) w sprawie zaginięcia [?] i spalenia papierów; „quam primum acta praesentia adire valuit” – jak tylko mógł przybyć do niniejszych akt; „ex imposterioris[?]” – (zapewne „ex posterioritate”) – z powodu późniejszego (zgłoszenia); „Annorum … Millesimi Sexcentesimi[?] Quinquagesimi Primi & Millesimi Sexcentesimi[?] Quinquagesimi Quarti” – (konstytucje) lat 1651 i 1654 [?] o spalonych w czasie wojny dokumentach; „tempore hostili” – w czasie nieprzyjacielskim; „coram iisdem Actis” – wobec tychże akt; „ostrożność” – zastrzeżenie prawne (cautio); „Dług Cessyonalny” – dług nabyty przez cesję; „una cum Provisione” – wraz z prowizją (odsetkami); „hac in causa idem manifestans qui supra in diligentia sui coram Actis Castrensibus Capitaneatus Vinnicensis manifestatur et protestatur” – w tej sprawie tenże manifestant co wyżej, dla swej ostrożności (zabezpieczenia), wobec akt grodzkich starostwa winnickiego manifestuje się i protestuje.
Lata konstytucji odczytane jako 1651 i 1654 (rkp. „Sexcentesimi”?) – odczyt niepewny; dotyczyły województw kijowskiego, wołyńskiego i bracławskiego (utrata dokumentów w czasie wojen kozackich). Tło: koliszczyzna 1768 („Hultaystwa Rebellia”, „Kolije” – koliszczyzna); por. akty 113, 202, 203 (Sałohubówka, Kopystyńscy, Lasota). Odczyty niepewne: „zaginatione[?]”, „ex imposterioris[?]”, „milion krwi rozlewny[?] iak[?] pożary wzniecitaię[?]”, „w rękach[?]”, „w Obszernosci[?]”, „Kupca[?] Ostrogoskiego[?]”. Komparentem jest tu sam ojciec, Antoni Kopystyński (w aktach 202–203 występował syn Feliks w jego imieniu).
Streszczenie
21VI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Antoni Kopystyński, stolnik przemyski, jak tylko mógł stanąć przed aktami, dla zabezpieczenia swego majątku, powołując się na konstytucje (1651 i 1654 [?]) dla województw kijowskiego, wołyńskiego i bracławskiego o dokumentach spalonych w czasie wojny, wnosi zastrzeżenie: mieszkał w swej posesji we wsi Sałohubówka w kluczu żywotowskim (pow. winnicki, woj. bracławskie) z rzeczami, dobytkiem i różnymi papierami dotyczącymi różnych dóbr i sum; podczas niesłychanej, znanej całemu światu rebelii hajdamackiej (koliszczyzny) ledwie uszedł z życiem, a hajdamacy napadli wieś, zabrali wiele rzeczy i doszczętnie spalili dwór wraz ze wszystkimi papierami – także dokumentami długu cesyjnego 12 000 złp, nabytego od Józefa Kupca [?] Ostrogoskiego [?] i zabezpieczonego na dobrach w Żywotowszczyźnie, wraz z zaległą prowizją. Manifestuje się i protestuje dla zachowania swych praw.
Akt nr 205a
Nagłówek wpisu niewprowadzonego: manifestacja w imieniu Rzewuskich przeciw Schabickiemu [?] i innym („zostawuie się Blanka”)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
k. 122v (skan 0125, strona lewa; pod wpisem – wielka litera „Z” kasująca resztę strony)
1Die 21 Junii, dla niewyprowadzoney[?] Kopii, Maa
2Nne JW. Rzewuskich Hg. W. K. L.[?] pko W. Schabickiemu[?]
3y Jnnym, zostawuie się Blanka.
Objaśnienia i tłumaczenia
Wpis niewprowadzony – tylko numer (Nro 14), data, skrócony tytuł i adnotacja „zostawuie się Blanka” (pozostawia się puste miejsce); przyczyna: „dla niewyprowadzoney[?] Kopii” – brak kopii do wpisania. Reszta k. 122v i górna część k. 123 skasowane wielkimi literami „Z”. Odczyty niepewne: „niewyprowadzoney[?]”, tytuł Rzewuskich („Hg. W. K. L.[?]”), „Schabickiemu[?]”.
Streszczenie
21VI 1769 – pozostawiono tylko nagłówek manifestacji w imieniu Rzewuskich przeciw Schabickiemu [?] i innym, z adnotacją, że z powodu braku kopii zostawia się puste miejsce; treść nie została wpisana.
Akt nr 206
Manifestacja z remanifestacją Józefa Malinowskiego w imieniu Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego, i jego dyspozytorów przeciw Abramkowi Berkowiczowi, arendarzowi ujarzynieckiemu, o dług z arendy dóbr Żabokrzycz, Tarnawa i Ujarzyńce
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data21 VI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 123 (skan 0125, strona prawa – od środka) – k. 123v (skan 0126, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 123 (skan 0125, strona prawa; górna część strony skasowana wielką literą „Z”; dolne wiersze zalane i wyblakłe)
18sztu hac in causa zaszłego tę krzywdę swoią y Urod.
19Jchmciow Panow Dyspozytorow swich iure vindicatu-
20rum oswiadcza się, et Nomine quorum supra idem
21Comparens iterum contra eundem inculpatum ma-
22nifestatur. Jozef Malinowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Maa cum Remanifestatione Nomine” – manifestacja z remanifestacją w imieniu; „Nne et ex parte” – w imieniu i ze strony; „Starozakonny” – Żyd; „Mantis Pryncypał” = manifestantis principalis – mocodawca manifestanta; „Die secunda praesentis” – dnia drugiego bieżącego (miesiąca); „Cribroso[?] Calamo” – (dosł.) dziurawym (sitowym) piórem, tj. fałszywie; „iure vindicaturum” – że będzie dochodził prawem; „Nomine quorum supra idem Comparens iterum contra eundem inculpatum manifestatur” – w imieniu wyżej wymienionych tenże komparent ponownie przeciw temuż obwinionemu manifestuje się.
Data w rkp. „Szescdziesiąt Drugiego” – omyłka pisarza (1762) zamiast 1769; akt wpisany między wpisami z 21 VI 1769. „P. P.” w nagłówku = Podkomorzego Parnawskiego. Sprawa Wandeński c/a Berkowicz – por. akty 170–172 (Wandeński, Żabokrzycz), 192, 194 (Berkowicz; manifest Berkowicza z 2 VI 1769 [?] – „Die secunda praesentis”). Ujarzyńce w dziedzicznej posesji Mikołaja Junoszy Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego (klucz krasnieński – akty 164, 188, 198). Odczyty niepewne: „Martenskiego[?]”, dolne wiersze k. 123 (ilości zboża, gorzałki i łoju), „Cribroso[?] Calamo ire alter[?]”, „niewypłaciwszy[?]”, „w Księdze[?] wiarnym[?]”.
Streszczenie
21VI 1769 (rkp. omyłkowo 1762) przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Józef Malinowski w imieniu Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego, byłego zastawnego posesora dóbr Żabokrzycz, Tarnawa i Ujarzyńce, oraz jego dyspozytorów Jana Dudzińskiego, Stefana Bystrzyckiego i Józefa Martenskiego [?] manifestuje i remanifestuje przeciw Abramkowi Berkowiczowi, arendarzowi ujarzynieckiemu. Berkowicz winien jest z arendy tych dóbr, wedle rozliczenia Bystrzyckiego, 2584 złp i 4 gr gotówką oraz 60 korcy żyta, 77 garncy okowity i pewną ilość łoju; zamiast zapłacić, w swoim manifeście z 2 VI fałszywie oczernił Wandeńskiego i jego zmarłego ojca Andrzeja Godziembę Wandeńskiego, stolnika latyczowskiego, jakoby ten wyrządził mu krzywdę. Mieszkając na arendzie w Ujarzyńcach, w cudzej teraz dziedzicznej posesji Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego, długu nie oddaje mimo wielokrotnych rekwizycji na zamku krasnieńskim. Wandeński, przychylając się do aresztu zaszłego w tej sprawie, zapowiada dochodzenie prawem.
Akt nr 207
Relacja woźnego Hryćka Bahłajowskiego o areszcie gubernatora żorniskiego Ilnickiego i szlachty czynszowej w Żorniszczach na rekwizycję Kolegium Winnickiego Towarzystwa Jezusowego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 VI 1769 (czynność 21 VI 1769), Winnica
Karty / skanyk. 123v (skan 0126, strona lewa – dół) – k. 124 (skan 0126, strona prawa – góra)
14Submittowali się, o czym ninieysza tegoż woźnego
15Relacya. woźny nieumieiący pisma Krzyż kładzie
16Hryćko Bahłajowski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „ex Requisitione Collegii Vinnicensis Societatis JESU” – na rekwizycję (żądanie) Kolegium Winnickiego Towarzystwa Jezusowego; „Affektacya” – żądanie; „przyporęczyć” – oddać pod poręczenie (dozór); „Submittować się” – zobowiązać się.
Areszt w związku z protestacją jezuitów z 16 VI 1769 (akt 201: gwałt na gruntach piaseczyńskich zwanych Dmytrówka). Te same osoby: gubernator żorniski Ilnicki oraz szlachta Mikołajowski [?], Budnicki, Linowski, Łupiński [?]. Określenie szlachty „Szczegalistow[?]” (w akcie 201 odczytane „Szabalistow[?]”) – niejasne; może oznaczać szlachtę czynszową (w akcie 201: „Szlachcie na Czynszu w Żorniskim Kluczu mieszkaiącym”). Odczyty niepewne: „Prenięż-ka[?]”, „Mikołajowskiego[?]”, „Łupinskiego[?]”, „Szczegalistow[?]”.
Streszczenie
23VI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Hryćko Bahłajowski zeznaje, że 21 VI 1769 na żądanie ks. Antoniego Bagieńskiego, rektora, i całego Kolegium Winnickiego Towarzystwa Jezusowego, w obecności szlachty Stanisława Pręnięzka [?] i Jana Węgrzynowskiego, był w miasteczku Żorniszcze i tam u wójta i gromady żorniskiej aresztował gubernatora żorniskiego Ilnickiego oraz szlachtę Mikołajowskiego [?], Budnickiego, Linowskiego i Łupińskiego [?]; wójt i gromada w imieniu Julianny Strutyńskiej, starościny horodelskiej, przyjęli areszt i zobowiązali się dotrzymać aresztowanych do rozprawy. Woźny złożył relację, stawiając krzyżyk.
Akt nr 208
Protestacja Stefana Czerniawskiego w imieniu braci – Jana, miecznika parnawskiego, zastawnego posesora części Żywotowa, i Aleksandra, łowczego przemyskiego [?], zastawnego posesora Krupoderyniec w kluczu pohrebyskim – o szkody poniesione w buncie chłopskim i o fałszywy manifest dysponentów klucza pohrebyskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 VI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 124 (skan 0126, strona prawa – dół) – k. 124v (skan 0127, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 124 (skan 0126, strona prawa – dół; dolny róg karty wydarty, ostatnie wiersze zalane)
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „coram Actis propriis Districtus” – przed aktami właściwego powiatu; „in diligentia” – dla ostrożności (zabezpieczenia prawnego); „Fruktyfikacya” – pożytek, dochód z majątku; „sonant” – brzmią, świadczą; „in ultima prawie necessitate” – prawie w ostatecznej potrzebie (nędzy); „Salwowanie Życia” – ratowanie życia; „Suppellectilem[?]” – sprzęt domowy (?); „quasi … proprio Ausu” – jakby własnym zuchwalstwem; „mensis praesentis cum inventa pretensione” – w bieżącym miesiącu z wymyśloną pretensją; „sinistre” – fałszywie, złośliwie; „Generosus Comparens” – urodzony komparent; „iterata vice” – ponownie.
Akt w części końcowej uszkodzony: dolny róg k. 124 wydarty (utrata ok. 4–5 wierszy częściowo), dół k. 124v zalany i z ubytkiem papieru – zakończenie (formuła i podpis) nieczytelne. Krupoderyńce – wieś w kluczu pohrebyskim (Pohrebyszcze); Żywotów – miasteczko w pow. winnickim (por. akt 205: klucz żywotowski). Odczyty niepewne: „Łowczego Przemys.[?]”, „Zobrowskich[?]”, „dobia[?]”, „wypisaney[?]”, „wzyście[?]”, „zaiardin[?] ac Kompetytora[?]”, „wpellach[?]”, „wznyszenia[?]”, „po uieszcze[?]”, „Rydwych[?]”, „Pasieczny[?] Ormyz[?] Ypadły[?]”, „Ormym[?]”, „Suppellectilem[?]”, „Podolni[?]”, „quasi nam[?]”, „dla iakowey ści[?] uszcze[?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
23VI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Stefan Czerniawski w imieniu rodzonych braci – Jana, miecznika parnawskiego, zastawnego posesora części miasta Żywotowa (od Zobrowskich [?]), i Aleksandra, łowczego przemyskiego [?], zastawnego posesora wsi Krupoderyńce w kluczu pohrebyskim – wnosi protestację dla ostrożności. Jan już dawniej ponosił szkody w posesji, a w czasie buntu chłopskiego (koliszczyzny) stracił sprzęty gospodarskie i szlacheckie, nie miał i nie ma żadnych dochodów ani posłuszeństwa poddanych i nie mógł wrócić do posesji. Aleksander w zeszłym roku uciekał wraz z całą szlachtą z Ukrainy przed mordercami, poniósł szkody w całym majątku, do posesji wrócić nie może, dochody (pasieki itp.) upadły, a poddani nie chcą pełnić robocizny. Mimo to dysponenci dziedziców klucza pohrebyskiego, wiedząc o tych krzywdach, w bieżącym miesiącu podali fałszywy manifest z wymyśloną pretensją przeciw Czerniawskim, którzy tułają się od zeszłego roku i nie korzystają z posesji. Komparent ponawia protestację (zakończenie aktu uszkodzone).
Akt nr 209
Manifestacja Józefa Jukowskiego, rewizora generalnego ceł koronnych Prowincji Ukraińskiej, przeciw Ludwikowi Omiecińskiemu i Tomaszowi Kamienieckiemu, byłym pisarzom komór celnych w Cekinówce i Józefgrodzie, o prześladowanie, napad z bronią pod Łopiennikiem i odpędzanie od złożenia manifestu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
35mywali[?] się aż do tąd wytrzymali, jednakże Urz. Manifestant jak tylko od takowey
36opieki został uwolniony, na tych miast o pomienione naiazdu pokrzyw-
37dzenie honoru y na Życie swoie machinacye całości […] zapobiega-
38iąc, naprzeciwko pomienionym Urz. Jmć Panom Omiecinskiemu y Ka-
39mienieckiemu ninieyszym[?] manifestuie się y protestuie […] […]
40nec[?] […] wolnosci pokrzywdzenia swoiego tam gdzie Prawo y dla
41należało zaniesienia[?] […] Jozef Jukowski Rew. Gen. Ceł Kor.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z nielicznymi wtrętami łacińskimi. „Rewizor Generalny Ceł Koronnych” – urzędnik skarbowy kontrolujący komory celne; „Komora” – komora celna (Cekinówka nad Dniestrem, Józefgród nad Bohem); „Jnstruktarz” – instrukcja służbowa; „Rewolucya” – zamieszki (konfederacja barska, koliszczyzna 1768); „Ultima Nowembrowa” [?] – ostatnia (rata?) listopadowa, wyekspediowana we Lwowie; „Preswietna Kommissya Skarbu Koronnego” – Komisja Skarbu Koronnego w Warszawie; „Towarzysz Znaku Pancernego” – towarzysz chorągwi pancernej; „wizya” – oględziny dokonane przez woźnego i szlachtę.
Odczyt bardzo trudny: inna ręka, blady atrament; dolne ok. 6 wierszy k. 125 i ok. 2 wiersze k. 125v prawie zupełnie wyblakłe (rekonstrukcja fragmentaryczna, [?]). Data napadu w rkp. częściowo czytelna („Dnia Dwudziestego Szostego …”, miesiąc niepewny). „R. G. K.[?]” w nagłówku = Rewizora Generalnego Komor (Ceł). Odczyty niepewne: „Konkołowskiego[?]” (starostwo Szaniawskiego), „Ultimy[?]”, „Jmć Dobrodzieja[?]”, „chiat[?]”, „wstrzymywali[?]”, „ninieyszym[?]”. Miejsce napadu: wieś Łopiennik pod Krasnymstawem (woj. ruskie, ziemia chełmska), gdzie komparent schronił się u proboszcza; zamierzał wnieść manifest do grodu krasnostawskiego.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
3VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Józef Jukowski, rewizor generalny ceł koronnych Prowincji Ukraińskiej, wnosi manifest przeciw Ludwikowi Omiecińskiemu, byłemu pisarzowi komory w Cekinówce, i Tomaszowi Kamienieckiemu, byłemu pisarzowi komory w Józefgrodzie. Jukowski, sumiennie pełniąc przez kilka lat urząd rewizora, nie był im przychylny i doznawał od nich prześladowania i pogróżek. Gdy w bieżącym roku komory z powodu zamieszek zostały zamknięte z rozporządzenia Komisji Skarbu Koronnego, wszyscy trzej jechali do Warszawy dla złożenia wyjaśnień; Jukowski, obawiając się ich, odłączył się od nich. Obwinieni dognali go jednak z przybranymi ludźmi we wsi Łopiennik pod Krasnymstawem: Kamieniecki strzelił dwiema kulami, które ugodziły w poduszkę o trzy cale od głowy, a Omieciński rzucił się z szablą, by go zarąbać – ocalił go towarzysz chorągwi pancernej Stepański (z chorągwi Szaniawskiego, starosty [konkołowskiego?]), a Jukowski w samej koszuli schronił się na noc u miejscowego proboszcza. Gdy chciał wnieść manifest do grodu krasnostawskiego (po oględzinach przestrzelonej ściany i poduszki z kulą), obwinieni groźbami śmierci zmusili go do zaniechania; Omieciński spalił u proboszcza przestrzeloną poduszkę, a potem obaj pilnowali go w drodze i w Warszawie, odwodząc od manifestu. Uwolniony od tej „opieki”, Jukowski manifestuje się i protestuje (końcowe wiersze częściowo nieczytelne).
Akt nr 210
Manifestacja Jacka Ciechockiego w imieniu Konstantego Ludwika Platera, wojewody mścisławskiego, dziedzica Żadanówki w kluczu kalnickim, przeciw Sanguszkom (Barbarze z Duninów, marszałkowej w. lit., i synom Januszowi oraz Hieronimowi), gubernatorowi ilinieckiemu Ilnickiemu i poddanym Woronie i Ostapowi o niezwrócenie bydła lub pieniędzy za nie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 125v (skan 0128, strona lewa – dół: nagłówek) – k. 126 (skan 0128, strona prawa – góra)
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Nomine et ex promisso” – w imieniu i z polecenia (z przyrzeczenia); „JOO XX.” – jaśnie oświeconym książętom; „pro principali” – jako (obwinionemu) głównemu; „cuiusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „tam ratione … quam etiam denegatae standae satisfactionis, contra praenominatos inculpatos” – tak z racji …, jak i odmówionego dania zadośćuczynienia, przeciw wyżej wymienionym obwinionym; „iterum iterumque Manifestatur” – raz po raz manifestuje się.
Sanguszkowie: Barbara z Duninów Sanguszkowa, wdowa po Pawle Karolu, marszałku wielkim litewskim; synowie Janusz Modest (marszałek nadworny litewski, starosta krzemieniecki) i Hieronim Janusz (starosta czerkaski) – dziedzice Ilińców. Odczyty niepewne: „Nemiłki[?]” (rkp. „Nemitki / Niemiłki”), „Jedynascie[?]” (liczba sztuk), „denegatae[?]”, „niezaniedbać[?]”. Gubernator iliniecki Ilnicki – por. akt 204 (areszt w Ilińcach na żądanie Platerów).
Streszczenie
3VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jacek Ciechocki w imieniu Konstantego Ludwika Platera, wojewody mścisławskiego, dziedzica Żadanówki w kluczu kalnickim, manifestuje się przeciw książętom Sanguszkom – Barbarze z Duninów, marszałkowej wielkiej litewskiej, i jej synom Januszowi, marszałkowi nadwornemu litewskiemu, staroście krzemienieckiemu, oraz Hieronimowi, staroście czerkaskiemu – jako panom, a głównie przeciw gubernatorowi ilinieckiemu Ilnickiemu i poddanym Woronie z Ilińców i Ostapowi ze wsi Niemiłki [?]. Worona i Ostap wzięli od poddanego żadanowskiego Jakima Skopa 11 [?] sztuk bydła (wołów i jałówek) do sprzedaży, zobowiązując się oddać pieniądze, lecz po sprzedaży obrócili je na własny pożytek; mimo wielokrotnych rekwizycji zamku kalnickiego i próśb do gubernatora Ilnickiego, ten zwlekał i nie dał zadośćuczynienia. Komparent manifestuje się; niepiśmienny, podpisał się krzyżykiem.
Akt nr 211
Manifestacja Jacka Ciechockiego w imieniu Konstantego Ludwika Platera, wojewody mścisławskiego, przeciw Sanguszkom, gubernatorowi ilinieckiemu Ilnickiemu oraz szlachcie i poddanym z Dąbrowińców (klucz iliniecki) o łowienie ryb w stawie Sorockim, wdzieranie się w grunta i niszczenie lasów klucza kalnickiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 126 (skan 0128, strona prawa – dół) – k. 126v (skan 0129, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 126 (skan 0128, strona prawa – dół; tekst bardzo wyblakły)
19li, w Grunta wdzierali się, y Lasy dezelowali, dlaczego Urz. Komparent znieść
20ani też daley tych przykrosci y Krzywd dla JW. Pryncypała swoiego codzien-
21nie czynionych, y coraz bardziey wzmagaiących się daley Cierpliwoscią[?]
22pokryć niemogąc, iterum iterumque Nne cuius supra contra praenomi-
23natos inculpatos, iako nayuroczysciey manifestuie się, y Sieci[?] czyli Ryzow Czte-
24ry, Wiecierzow Osim, y Cetn[a?] ieden przez Szlachtę y Poddanstwo Klucza
25Jlinieckiego w Stawie Sorockim zastawione prezentował, et ad Effidecyiści[?]
26onemi[?] eiusque interesse in sequestro Officii zostawił, Comparens pisać
27nieumieiący Krzyżem Swiętym podpisuie się Jacek Ciechocki ⊕
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „gratuito modo” – darmo (bez czynszu?) mieszkającym; „Wiolencya” – gwałt; „Recessa” – recesy, ugody (?); „Wiolatorowie” – gwałciciele (prawa); „zławiać staw” – wyławiać ryby ze stawu; „dezelować lasy” – niszczyć lasy; „iterum iterumque Nomine cuius supra contra praenominatos inculpatos” – raz po raz w imieniu, co wyżej, przeciw wymienionym obwinionym; „in sequestro Officii zostawił” – zostawił w depozycie urzędu (jako dowody rzeczowe). „Ryzy”, „wiecierze”, „cetna[?]” – sprzęt rybacki (sieci, kosze-pułapki na ryby); w rkp. nadpisane „x sieci”.
Początek aktu (dół k. 126) prawie całkowicie wyblakły – odczytano tylko formuły; lista obwinionych (Sanguszkowie – zapewne jak w akcie 210) częściowo. Odczyty niepewne: „[…]wskiego[?] y Kalnickiego” (nazwa klucza), „Recessa[?]”, „nie omyślnie[?]”, „Ryzu[?]”, „Cetna[?]”, „Pleniat[?]” (nazwisko ekonoma kalnickiego; rkp. „Plemat / Pleniat”), „Cierpliwoscią[?]”, „Effidecyiści[?] onemi[?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
3VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jacek Ciechocki w imieniu Konstantego Ludwika Platera, wojewody mścisławskiego, dziedzica klucza kalnickiego, powołując się na wcześniejsze manifesty i wizje, manifestuje się przeciw Sanguszkom (jak w akcie 210), gubernatorowi ilinieckiemu Ilnickiemu oraz ludziom, poddanym i szlachcie mieszkającej w Dąbrowińcach (klucz iliniecki). Obwinieni, nie poprzestając na dawnych gwałtach na dobrach kalnickich – wdzieraniu się w grunta, wycinaniu lasów i wyławianiu stawów, zwłaszcza stawu Sorockiego – wbrew prawu znowu łowili ryby w stawie Sorockim; ekonom kalnicki Pleniat [?] wielokrotnie, ustnie i listownie, szukał sprawiedliwości u gubernatora Ilnickiego bez skutku, a szlachta i poddani ilinieccy tym bardziej łowili ryby, wdzierali się w grunta i niszczyli lasy. Komparent ponawia manifestację i składa jako dowody rzeczowe w depozycie urzędu sprzęt rybacki zastawiony przez nich w stawie Sorockim: 4 sieci (ryzy), 8 wiecierzy i 1 [cetnę?]. Niepiśmienny, podpisał się krzyżykiem.
Akt nr 212
Manifestacja Józefa Zielińskiego w imieniu Konstantego Ludwika Platera, wojewody mścisławskiego, przeciw Mariannie Krasickiej, starościnie mereckiej, i sukcesorom Krasickiego, starosty mereckiego, oraz dyspozytorom i ludziom dóbr Bondary [?] o najazd na grunta klucza kalnickiego i zaoranie ich; z relacją wizji woźnego Wawrzyńca Jarzyńskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 126v (skan 0129, strona lewa – dół) – k. 127 (skan 0129, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 126v (skan 0129, strona lewa – dół; dolne wiersze bardzo wyblakłe)
28y zeznał Relacyą, y prosili tak Comparens swoiey Manifestacyi, tako y woź-
29ny Wizyi Relacyi do Akt przyięcie co y otrzymali. Jozef Zielinski mp. Wawrzyniec
30Jarzynski woźny in vim subscriptionis Crucem posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Nne et ex Commisso” – w imieniu i z polecenia; „cuiusvis Nominis et cognominis” – jakiegokolwiek imienia i nazwiska; „vi et violento modo” – siłą i gwałtownie; „Dzień” (miara gruntu) – dzień orki; „hac in causa” – w tej sprawie; „salva manente huius Manifestationis melioratione, vel per edendas citationes Correctione” – z zachowaniem prawa poprawy tej manifestacji lub sprostowania przez wydane pozwy; „in verificationem praemissorum omnium” – na potwierdzenie wszystkiego powyższego; „ad affectationem iuridicamque requisitionem” – na żądanie i prawną rekwizycję; „in vim subscriptionis Crucem posuit” – zamiast podpisu postawił krzyż.
Dół k. 126v (ok. 7–8 wierszy) prawie zupełnie wyblakły – treść początku narracji (nazwy dóbr Krasickich, data najazdu) nieodczytana. Relacja woźnego datowana „Dnia Trzeciego Junij” – może omyłka za lipiec (akt z 3 VII). Odczyty niepewne: „Landyczno[?] modo”, „Bondary[?] / Bondarow” (nazwa dóbr Platera, których grunta zaorano), „uisnąć[?]”, „pozwypasali[?]”, „Mrozowickiego[?]”, „Kachnow[?]” (wieś, z której byli ludzie Krasickich – może Kachnówka?). Woźny Wawrzyniec Jarzyński – ten sam co w akcie 204.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
3VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Józef Zieliński w imieniu Konstantego Ludwika Platera, wojewody mścisławskiego, manifestuje się przeciw Mariannie hr. Krasickiej, wdowie, starościnie mereckiej, i sukcesorom hr. Krasickiego, starosty mereckiego, oraz ich dysponentowi, ludziom i Kozakom. Obwinieni najpierw dopuścili, by ich ludzie wdarli się w grunta dóbr Platera (klucz kalnicki, dobra Bondary [?]) i zaorali ponad 20 dni ziemi, a następnie, chcąc przyłączyć grunta do swoich dóbr, bez względu na jawne granice i znaki oraz odwieczne spokojne używanie, zebrawszy kilkadziesiąt pługów i zbrojnych ludzi, najechali te grunta i gwałtem zaorali blisko 180 dni, wypasali sianożęci, niszczyli lasy, zacinali znaki graniczne. Komparent, przychylając się do dawniejszych manifestów i dokumentów granicznych, manifestuje się i stawia woźnego Wawrzyńca Jarzyńskiego, który zeznaje, że 3 VI [VII?] 1769 z szlachtą Franciszkiem Mrozowickim [?] i Mikołajem Brudnickim oglądał grunta Bondarów oznaczone znakami granicznymi i widział ponad 200 dni zaoranych – jak słyszał, przez ludzi z Kachnów [?]. Zieliński podpisał się, woźny postawił krzyż.
Akt nr 213
Protestacja Stanisława Witkowskiego w imieniu Sasimowskiego, starosty turzańskiego [?], przeciw Władysławowi Przewoskiemu, łowczemu smoleńskiemu [?], o bezprawną intromisję w dobra Tarnawa i Żerdzie (Zerdza) trzymane kontraktem arendownym, łupienie poddanych i zabranie rzeczy z folwarku
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data4 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 127 (skan 0129, strona prawa – dół) – k. 127v (skan 0130, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 127 (skan 0129, strona prawa – dół; ostatnie ok. 6 wierszy prawie całkiem wyblakłe)
18Winnickich służącego pomienione Dobra trzymać w Possessyi pozwolił, o
19czym wątpić należy, gdyż JW. Chorąży Wiell. Xię. Litt. nie z Urz. Winnickiemi,
20ale z Wiell. Comptis Pryncypałem Kontrakt o Dobra Tarnawę y Zerdzę za-
21wierał, Potym w Roku ninieyszym znowu też Dobra Tarnawę y Zerdzę naie-
22chawszy, upewniwszy Woytow, Przysiężnych, y całe Gromady tym, Jż List Xią-
23żęcy[?] JW. Chorążego Litt. Dziedzica ma dozwalaiący onemu, ktorego Oryginału
24ani w Aktach oblatował, ani onym pokazywał, lecz tylko Kopię swoią ręką na-
25pisaną przyzostawiwszy od siebie Dyspozycyi rządzenia Poddaństwem y
26Folwarkami tych Dobr, na ktorych to Dobrach nietylko Wiell. Comptis Pryn-
27cypała, ale Wiell. Łukanoskiego y Mikołaia Błażewicza dane są Summy, Wiell.
28Stachurskiemu tudzież z zapisaniem Remanentem wszelkich rzeczy na Folwar-
29kach będących na Gruncie zostawił, sam zaś wybrawszy z Tarnawy y Zer-
30dzy od Poddaństwa, ktorych właściwą Exekucyą, bo poszczęście[?] Ludzi Exequen-
31tow chodził[?] to, Ludzi bili, kaleczyli, y niepraktykowane ciężary[?] brali, a nagą[?]
32zowąc[?], Rubli Czterdzieści Cztery, iako swiadczą punkta zabrawszy, z Folwar-
33ku Tarnawskiego Pszona Czetwerykow Pięć y pul, Krup Hreczanych miarek
34Trzy, Sera Dzieżek Dwie, Masła Garnek y pul, Laski[?], Wereł[?] Kilka, Kom[…]
35[…]nego Konia wartuiącego Talerow Dwanascie własnego Urz. Witkowskiego
36ninieyszego Manifestuiącego się, Regestra Długow w Gromadzie będących, ktore Pos-
37ki[?] ieszcze nieodebrano, ani Skarbowi Arędarzowi wypłacono[?], od ktorego putrzeczna[?]
38Rata, w Stawach w Tarnawie y Zerdzy, ktore nawet samemu Wiell. Comptis
39Pryncypałowi Kontraktem oprocz Kawałka[?] y usilną potrzebę Kuchni, nie
40są puszczone, wolne łowienie Ryb Poddaństwu z oznaczeniem Stawczy[?]
41Stotemu[?] o Chałupy pozwoliwszy, wyiechał, a zatym Wiell. Manifestans
42o nieważność bezprawnie wziętey Jntromissyi, iakoteż y o inne pretensye[?]
43suo et cuius supra Nomine protestatur. Stanisław Witkowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „Nomine et ex speciali Commisso” – w imieniu i ze szczególnego polecenia; „sub Arędowym” – arendowym (dzierżawnym); „onera” – ciężary, obowiązki; „Competentiam … quo iure titulo et gradu” – kompetencję … jakim prawem, tytułem i stopniem (pokrewieństwa); „Jntromissya” – wwiązanie się w posiadanie; „in quaestionem podawać” – podawać w wątpliwość (spór); „Jntruzor” – intruz, bezprawny posiadacz; „ad sinistram informationem” – na skutek fałszywej informacji; „in Cessya” – na mocy cesji; „vigore Kontraktu” – mocą kontraktu; „Czetweryk” – miara zboża; „Dzieżka” – naczynie (na ser); „suo et cuius supra Nomine protestatur” – w imieniu swoim i wyżej wymienionego protestuje. Nazwisko pryncypała ujednolicone (13 X 2026) na „Sasimowski” – zapisane wyraźnie w aktach 350 i 365; wcześniej odczytywane „Łasimowski” (inicjał S w tej ręce podobny do Ł).
Dobra Tarnawa i Żerdzie (rkp. „Zerdza / Zerdzie”) – dziedzictwo Rzewuskiego, chorążego W. Ks. Lit. (por. akt 205a: Rzewuscy; akt 206: Tarnawa w zastawie Wandeńskiego). Dół k. 127 (ok. 6 wierszy) prawie całkowicie wyblakły – nieodczytane szczegóły o braciach Winnickich, poprzednich posesorach. Odczyty bardzo niepewne: nazwisko i tytuł mocodawcy („Sasimoskiego[?] Starosty Turzanskiego[?]”), tytuł obwinionego („Łowczemu Smolen[skiemu?]”), „niektalecznemu[?]”, „bawiącemu[?] się y w rzeczy[?]”, „Łukanoskiego”, „poszczęście[?]”, „a nagą[?] zowąc[?]”, „Laski[?], Wereł[?]”, „putrzeczna[?]”, „Kawałka[?]”, „Stawczy[?] Stotemu[?]”. Komparent Stanisław Witkowski – zapewne ten sam co w akcie 202.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
4VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Stanisław Witkowski w imieniu Sasimowskiego, starosty turzańskiego [?], protestuje przeciw Władysławowi Przewoskiemu, łowczemu smoleńskiemu [?], który rości sobie prawa do dóbr Tarnawa i Żerdzie, trzymanych przez mocodawcę kontraktem arendownym od dziedzica, Rzewuskiego, chorążego W. Ks. Lit. (wcześniej trzymali je bracia Michał i Tomasz Winniccy). Przewoski bez tytułu prawnego już w zeszłym roku najechał te dobra, brał intromisję, przywłaszczał posesję i oczerniał mocodawcę; w tym roku, powołując się na rzekomy list chorążego litewskiego (którego oryginału nie oblatował ani nie okazał, tylko własnoręczną kopię), wmówił wójtom, przysiężnym i gromadom, że dziedzic pozwolił mu trzymać dobra na mocy dawnego kontraktu Winnickich – choć chorąży zawarł kontrakt z mocodawcą. Pozostawił Stachurskiemu dyspozycję poddanymi i folwarkami, a sam ściągnął od poddanych (z biciem i kaleczeniem) 44 ruble, zabrał z folwarku tarnawskiego 5,5 czetweryka pszona, 3 miarki kaszy gryczanej, 2 dzieżki sera, 1,5 garnka masła i inne rzeczy oraz konia wartego 12 talarów należącego do Witkowskiego, a także rejestry długów gromadzkich, i pozwolił poddanym na wolny połów ryb w stawach Tarnawy i Żerdzi. Komparent protestuje o nieważność bezprawnej intromisji i inne krzywdy.
Akt nr 214
Manifestacja Teresy Witkowskiej, primo voto Lasocinej, przeciw Antoniemu Kopystyńskiemu, stolnikowi przemyskiemu, o podważanie zapisu długu 1000 złp na rzecz męża Stanisława Witkowskiego i o oczernianie (część Sałohubówki, małoletni Lasotowie)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
31nium de Lumbis Lasota, praesentium uti in naturali tutella Materna
32Existentium zadawać, iakoby variis modis one niszczą, co się ma znaczyć:
33że długami obciążaią tę część Sukcessorow, na ktorą Wiell. Manifestuią-
34cy się y szeląga Długu niezaciągnęli, angaryzuiąc Poddanych w tey
35części, quod continet in se abusum zarzucał, ktorych Poddanych
36Sam Wiell. Witkowski jeszcze Zbożem, Bydłem, y pieniędzmi swemi
37wspomaga, Powinnosci nawet ile w tym Kraiu czasu teraznieyszego
38[…] od nich nakłonić nieodbywaią, żadney ani Podatkow niewypłacą[?]
39[…] […]wiem[?] dla częstych inkursyi Hajdamackich, trudno by się
40[…] […] smiały wszystko, o ktore niesłuszne obiekcye, et pro
41[…] […] […] inscriptionis simplicis Debiti […] przez Wiell. obża[łowanego?]
42[…] przeciwko temuż […] manifestuie […] […]
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „inwolucya Prawna” – uwikłanie prawne; „illegitime” – bezprawnie; „non sine poena, qui se immiscet rei ad se non pertinenti” – nie bez kary (dla tego), kto miesza się do rzeczy do niego nienależącej; „Anni praesentis” – roku bieżącego; „Jura aliena laedere[?]” – naruszać cudze prawa; „in tempore et statu competentibus” – we właściwym czasie i stanie; „post fata mariti” – po śmierci męża; „abusum Bonorum sortis Sołohubowka minorennium de Lumbis Lasota, praesentium uti in naturali tutella Materna Existentium” – nadużycie (zniszczenie) dóbr części Sałohubówki małoletnich z lędźwi (potomków) Lasoty, obecnie zostających pod naturalną opieką matczyną; „angaryzować” – obciążać robociznami; „quod continet in se abusum” – co zawiera w sobie nadużycie; „inkursya” – najazd; „inscriptionis simplicis Debiti” – zapisu prostego długu.
Manifestantka – Teresa Witkowska, wdowa po Antonim Lasocie, cześniku nurskim (zabitym przez hajdamaków w Sałohubówce w 1768 r., por. akt 113), obecnie żona Stanisława Witkowskiego (por. akt 202, gdzie Kopystyńscy remanifestują się przeciw Witkowskim). Akt jest odpowiedzią na manifest Kopystyńskiego z 21 VI 1769. Data i początek aktu (dół k. 127v) nieczytelne; data przyjęta na podstawie sąsiednich wpisów. Odczyty niepewne: nagłówek („Witkowskiey[?]”), „Starszey[?] Mancewka[?]we” (?), „laedere[?]”, „Obżał.[?] okrzciwszy[?] za Diaka” (chcieli ją wydać za mąż za diaka?), „niewypłacą[?]”; ostatnie 4 wiersze wyblakłe. Imię manifestantki (Teresa) przyjęte z aktu 202.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
[4 VII 1769?] przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Teresa Witkowska (wdowa po Antonim Lasocie, obecnie żona Stanisława Witkowskiego), w asystencji męża, manifestuje się przeciw Antoniemu Kopystyńskiemu, stolnikowi przemyskiemu, który manifestem z 21 VI 1769 podważa ważność zapisu prostego długu 1000 złp, uczynionego przez nią w zeszłym roku na rzecz obecnego męża. Podkreśla, że wdowa ma prawo swobodnie dysponować własnym majątkiem, że zapis uczyniła z własnej substancji, za radą i zgodą najbliższych krewnych, bez szkody dla dzieci z Lasotą, a jej starszy rodzony brat nie widzi w nim krzywdy; Kopystyński, choć stryj [dzieci?], nie ma prawa się wtrącać. Kopystyński gani jej pospieszne powtórne małżeństwo, nie bacząc, że po okrutnym zabiciu pierwszego męża przez zbuntowanych chłopów znalazła się w tak nieszczęsnym położeniu, iż poddani Sałohubówki chcieli ją wydać za diaka; dlatego, po sporządzeniu zaprzysiężonego rejestru rzeczy po mężu, wstąpiła w nowy związek. Odpiera też zarzut niszczenia części Sałohubówki należącej do małoletnich Lasotów, pozostających pod jej opieką: nie zaciągnęli na nią długów, nie obciążają poddanych, a Witkowski wspomaga ich zbożem, bydłem i pieniędzmi; poddani zresztą z powodu częstych najazdów hajdamackich nie odbywają powinności ani nie płacą podatków. Protestuje przeciw niesłusznym zarzutom (zakończenie wyblakłe).
Akt nr 215
Manifestacja Stanisława Witkowskiego w imieniu Łasimowskiego [?] o szkody w dobrach Tarnawa i Żerdzie (klucz białojezierski [?]) w czasie buntu chłopskiego i napadów hajdamaków
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[4 VII 1769?], Winnica
Karty / skanyk. 128 (skan 0130, strona prawa – dół) – k. 128v (skan 0131, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 128 (skan 0130, strona prawa – dół; nagłówek i początek aktu prawie zupełnie wyblakłe)
39ną mszczą niepozostał, w pilności swoiey y Wiell. Pryncypała swego
40Jmieniem Stanisław Witkowski
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „w pilności” (in diligentia) – dla ostrożności prawnej; „ob custodiam Corporis et vitae suae” – dla ochrony ciała i życia swego; „obliquidować się” – rozliczyć się; „Kozacy Dębowi[?]”, „Żołnierze Kopyscy[?]” – zapewne milicja nadworna (odczyt niepewny).
Nagłówek i początek aktu (dół k. 128) wyblakłe – nieczytelne; data przyjęta z sąsiedztwa (4 VII 1769 – ten sam komparent co w akcie 213, również w imieniu Łasimowskiego [?], arendarza dóbr Rzewuskiego). Odczyty niepewne: „S. T.[?]” (= Starosty Turzańskiego?), „Bożowskim[?] y Międzyrzeckim”, „Białojezierskiego[?] / Białojezierza[?]”, „tradząc[?] się, wronować[?]”, „Kopyskich[?]”, „Worobijowce[?]”, „Kumeyek”, „Dębowych[?]”, „pusili[?]”, „czyni[?] ząb[?]”. Akt kończy się samym podpisem (bez formuły „mp.”). Na marginesie dolnym: nagłówek następnego aktu – „Rekwizycya Kopij do Wandenskiego pko JW. Młodziejowskiemu”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
[4 VII 1769?] przed Antonim Jałowickim Stanisław Witkowski we własnym imieniu i Łasimowskiego [?], starosty turzańskiego [?], dla ostrożności manifestuje się: jako komisarz dóbr ukraińskich (klucze bożowski [?] i międzyrzecki), trzymanych przez mocodawcę kontraktem arendownym od Rzewuskiego, chorążego W. Ks. Lit., w 1768 r. z powodu buntu chłopskiego mordującego szlachtę nie mógł z narażeniem życia ściągnąć należności. W tym roku, by zmusić rozzuchwalonych chłopów do powinności i odebrać daniny, wziął 7 ludzi z Tarnawy i Żerdzi oraz 6 żołnierzy i stanął we wsi Worobijówka [?], wzywając gromady z Białojezierza [?] i Kumejek do rozliczenia. Gromady nie stawiły się (poza dwoma ludźmi, którzy zapewniali, że hajdamaków w okolicy nie ma), a gdy posłał trzech ludzi, nie ostrzegły ich o bliskości hajdamaków: 15 hajdamaków napadło, zabiło dwóch żołnierzy, szlachcica i Kozaków, innych okrutnie pobiło, zabrało konie, broń i odzież. Chłopi pomagali napastnikom, wskazując ukrywających się, i grozili samemu Witkowskiemu. Komparent, nie będąc winien przelewu krwi, manifestuje się o zabójstwo niewinnych ludzi i stratę rzeczy.
Akt nr 216
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o rekwizycji kopii manifestów od ks. Andrzeja Młodziejowskiego, biskupa poznańskiego, kanclerza w. kor., i ks. Stanisława Lubomirskiego, wojewody bracławskiego, na żądanie Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[4–6 VII 1769?], Winnica
Karty / skanyk. 128v (skan 0131, strona lewa – dół) – k. 129 (skan 0131, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 128v (skan 0131, strona lewa – dół; tekst wyblakły i zalany)
Język: polski z łacińskimi formułami. „Rekwizycya Kopij” – formalne żądanie wydania odpisów (kopii) akt; „Kancellarya Burgrabska y Regentowska” – kancelaria burgrabska i regentowska grodu (prowadząca protokoły); „Protokuł Susceptowy” – protokół przyjęć (wpisów); „Kwerendować” – szukać w aktach; „Palestrant” – członek palestry (pomocnik kancelarii, adwokat); „Ministerialis ignarus Literarum Crucem Sanctam posuit” – woźny nieumiejący pisać postawił krzyż święty.
Sprawa Wandeński c/a Młodziejowski i Lubomirski o dobra Baksza i Godziemba (dobra pobereskie Lubomirskiego) – por. akty 170–172 (manifesty Czaykowskiego i Przytulskiego). Rekwizycja dotyczy kopii trzech manifestów Wandeńskiego (17 V, 20 V, 16 VI 1769), których nie znaleziono w kancelarii. Początek aktu (dół k. 128v) wyblakły – nieczytelne m.in. imię rekwirenta, data i miejsce. Odczyty niepewne: „tond[?] mi”, „Szklinskiego[?]”, „Jozefowi[?] Jańskiemu”, „Pakłoskiego[?]”. Woźny Michał Radliński – zapewne ten sam co „Michał Rudliński” w akcie 199.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
[4–6 VII 1769?] przed Antonim Jałowickim woźny Michał Radliński zeznaje, że na żądanie ks. Andrzeja Młodziejowskiego, biskupa poznańskiego, kanclerza wielkiego koronnego, i ks. Stanisława Lubomirskiego, wojewody bracławskiego, w obecności szlachty Konstantego Szklińskiego [?] i Jacka Ciechockiego był w kancelarii burgrabskiej i regentowskiej grodu winnickiego i zażądał kopii manifestów Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego: z 17 V 1769, z 20 V 1769 (przeciw Młodziejowskiemu, Lubomirskiemu i Onufremu Czaykowskiemu – o niewypłacenie sumy z dóbr Baksza i Godziemba i zarzut posiadania tych dóbr przez zmarłego Andrzeja Wandeńskiego, stolnika latyczowskiego, bez kontraktu i inwentarza) oraz z 16 VI 1769 (przeciw Młodziejowskiemu, Józefowi [?] Jańskiemu i innym o nieważność intromisji). Palestranci grodzcy Andrzej Brudnicki i Stefan Pakłoski [?] po poszukiwaniach stwierdzili, że manifestów tych w protokołach nie ma i nie zostały podane. Woźny złożył relację, stawiając krzyż.
Akt nr 217
Protestacja Jana Bączyńskiego [?] w imieniu Rozalii z Bajbuzów Łaczyńskiej, cześnikowej bracławskiej, dziedziczki Kropiwny Niżnej, i jej synów przeciw Bogdanowi Ostrowskiemu, chorążemu bracławskiemu, dziedzicowi Kuźmińców i Semenek, Stanisławowi Nowowiejskiemu, posesorowi Semenek, ich dyspozytorom i Kozakom kuźminieckim o wieloletnie gwałty na gruntach kropiwniańskich; z relacją wizji woźnego Iwana (Jana) Sawieczuka
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 129 (skan 0131, strona prawa – dół) – k. 130 (skan 0132, strona prawa) – k. 130v (skan 0133, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 129 (skan 0131, strona prawa – dół; dolna połowa wpisu silnie wyblakła)
1Protestacya Nne WW. Łaczynskich Cześn. Bracł.
2pko W. Ostrowskiemu Chorążemu Bracł. y Jnnym
3Roku Tysiąc Siedmset Szescdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Julij Szostego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi,
49Kyzora rękę lewe przetłuczoną, Kaśka Mazura zbitego, y Konia pod nim zbitego,
50ktore to rany y razy iuże mieni[?] być zadane przez Ludzi y Kozakow Kuźmi-
51nieckich przy naieździe Gruntow Kropiwiańskich, co widziawszy y oglądaw-
52szy ztamtąd odiechał y tu przybywszy prawdziwey wizyi przedemną Urzędem
k. 130v (skan 0133, strona lewa – góra)
1uczynił y zeznał relacyą, Woźny nieumieiący pisać Krzyż kładnie
2Jan Sawieczuk ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami i wtrąconymi okrzykami po rusku (ukraińsku), oddanymi przez pisarza alfabetem łacińskim. Słowa Kozaków (k. 129v): „tak małe buty waszomu Gubernatorowi … chay ia spodiwaie, że iho tak budem … iak Łoho Kozinku” – „tak ma być waszemu gubernatorowi … niech się spodziewa, że go tak będziemy …”; „a tyto wraża Lachawko …” – „a ty, wraży Laszku (Polaczku) …”; słowa Musija Tkaczenki i Semena Sorochana (k. 130): „ne dowho ty horbaty budesz pa[ny]…” – „niedługo ty, garbaty, będziesz panował…”. Odczyty tych fragmentów bardzo niepewne. „Jn continenti” – zaraz potem; „affektacya y prawna rekwizycya” – żądanie i prawne wezwanie.
Dolna połowa wpisu na k. 129 (lista pozostałych obwinionych) prawie zupełnie wyblakła. Akt bardzo długi, pismo gęste; liczne odczyty niepewne, m.in.: „Bączyński[?]” (komparent; rkp. „Baczyński”), „Jerzego[?]”, „Owruckiemu[?]”, „Szwiechowskiemu[?]”, „Grabowskiemu[?]”, „chatyncze[?]”, „w Dziedzice[?]”, „iużcząc[?]”, „Ostrych[?] Pni”, „przywodzą[?] do wioski[?]”, „Przedkym[?]”, „pia[s]kłoli[?]”, „Brzozowskiey[?]”, „deprezyty[?]”, „Pogoniczowi[?] … dziewczyny[?]”, „Siecioczołbami[?]”, „Kamińskiego[?]”, „Rozowieccy[?]”, „Czyhurki[?]”, „Grubeza[?]”, „Łitkowieckiey[?]”, „Haydaiow[?]”, „Kozeniowski[?] / Kozenowa[?]”, „Oszczepami[?]”, „Ławrickiego[?]”, „Sorochan[?]”, „Diedło[?]”, „Powodowie[?]”, „Szczastny[?]”, „Kyzor[?]”, „przetsadowali[?]”, „załączyciel[?]”, „mieni[?]”. Woźny podpisany raz jako „Jwan”, raz „Jan” Sawieczuk.
Por. reprotestację strony Ostrowskiego z 24 VII 1769 (akt 250): dyspozytor semenecki nazwany tam „Jan Kulczycki” – odczyt „Kaleczycki” w niniejszym akcie może być błędny (zapewne Kulczycki).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
6VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Bączyński [?] we własnym imieniu i w imieniu Rozalii z Bajbuzów Łaczyńskiej, cześnikowej bracławskiej, dziedziczki Kropiwny Niżnej, oraz jej synów (m.in. Jana Łaczyńskiego, cześnika bracławskiego) protestuje przeciw Bogdanowi Ostrowskiemu, chorążemu bracławskiemu, dziedzicowi Kuźmińców i Semenek, Stanisławowi Nowowiejskiemu, posesorowi Semenek, dyspozytorowi semeneckiemu Kaleczyckiemu, atamanowi i Kozakom kuźminieckim oraz poddanym semeneckim. Wylicza wieloletnie gwałty na gruntach Kropiwny: w 1768 r. Kozacy chorążego z jego osobistego polecenia pobili nahajami poddanego Prokopa Kiełbasę łowiącego ryby w Bohu; Kozacy semeneccy bili ludzi w lasach, napadali pasieki i wybijali pszczoły; Kozacy kuźminieccy i semeneccy ze spisami i strzelbami najechali grunta dworskie, gonili dyspozytora kropiwniańskiego aż do wsi (cofnęli się dopiero na bicie w dzwony), wykrzykując po rusku obelgi; pobili parobków, zabrali pługi i woły, przetrzymywali je tygodniami; potem chorąży nasłał 60 zbrojnych Kozaków, zabrano 26 pługów do Kuźmińców, pobito ludzi i odbito żelaza od pługów; poddani kuźminieccy w nocy zabrali kilkadziesiąt kop siana; poddani semeneccy łowią ryby w rzeczce Kropiwnej, zabierają sieci i wiecierze, spuścili stawek, rozkopali groblę i wyłowili ryby; Kaleczycki z poddanymi pobił drągami ludzi objeżdżających sianożęci, a poddani grozili śmiercią Janowi Łaczyńskiemu – trzy dni później hajdamacy napadli dwór w Kropiwnie i złupili go, a Łaczyński ledwie ocalał przez ukrycie się. Ostatnio Kozacy z 9 pługami zaorali pomiarki kropiwniańskie, gonili ludzi ze spisami, zastąpili drogę cześnikowi i pobili Pawła Słobodzianika (głowa, złamana lewa ręka), Jakowa Krawca, Iwana Kyzora [?], Kaśka Mazura i jego konia. Woźny generalny Iwan (Jan) Sawieczuk w obecności szlachty Michała Kolskiego i Antoniego Pawińskiego oglądał rany tych poddanych w Kropiwnie Niżnej i złożył relację, stawiając krzyż.
Akt nr 218
Manifestacja Anny Wołańskiej, w asystencji Józefa Wołańskiego, przeciw Piotrowi Barszczewskiemu, miecznikowiczowi zwinogrodzkiemu, o bezprawną intromisję w jej dziedziczną część dóbr
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 130v (skan 0133, strona lewa – góra i środek)
7Grodzkim Winnickim. Osobiscie przyszedłszy Urz. Jmć Panna Anna Wołańska
8in assystencya Urz. Jozefa Wołańskiego czyniąca dla wielkiego w Kraiu tym nie-
9bespieczenstwa częścią dla zagranicznego Woyska częścią dla mnożącego
10się coraz więcey Haydamactwa z Kraiu oddalona tego: iak skoro powrocić
11y do Akt ninieyszych przybyć mogła, a powziowszy wiadomość o Jntromissyi
12bezprawney y bez żadnego prawa fundamentu w części własną Dziedziczną
13Urz. załączaiącey wziętą przez Wiell. Jmć Pana Piotra Barszczewskiego Miecznikowi-
14cza Zwinogr.[?] y w Aktach ninieyszych zapisaną, tak zaraz z ostrzeżeniem pil-
15nosci swoiey, że w czasie z prawa przyzwoitym o Jntromissyą niesłusznie zapisa-
16na przed Aktami manifestu nie zaniosła dla wyż wyrażonych przyczyn z Kraiu
17oddalona tego, aż dopiero za powrotem swoim po informowaniu się z Akt prze-
18rzeczoney Jntromissyi zapobiegaiąc całości substancyi przed Aktami ninieysze-
19mi manifestuie się na pko Wiell. Jmć Piotrowi Barszczewskiemu Miecz. Zwi-
20nogr.[?] o to: Jż Jmć Pan Obżałowany lekce poważaiąc Prawo o gwałtowne wybicie
21dość surowie obostrzone, w części własną Dziedziczną Urz. manifestantki nie za-
22wodną, żadney sprzeczce prawney niepodległą, Jntromissyą wziąć, y w Aktach ni-
23nieyszych zapisać, niemaiąc mocy prawney żadnym sposobem ktorego, iedynie
24tylko ufaiąc, że Urz. załączaiąca się iako Sierota upomnieć się y odporu dać nie będzie
25mogła, część rzeczoną odebrać, Poddanych intraty wszelkie, y wymiar Młynu
26na swoy pożytek obrocić, y inne krzywdy szczegolnie z osobna specyfikacyą
27wyrazić się maiące wyrządzić śmiał y ważył się, a zatym taż Urz. załączaiąca się pko
28Jmć Obżałowanemu o gwałtowne z Dobr wybicie, Jntromissyi nienależytey za-
29pisanie, częsci y intrat wszelkich niesłuszne przywłaszczenie powtornie przed
30Aktami ninieyszemi manifestuie się. Anna Wołańska, iako proszony Assystent
31nieumieiący pisać znak Krzyża Swiętego kładnie Jozef Wołański ⊕
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „in assystencya” – w asystencji (kobieta niezamężna występuje z asystentem prawnym); „Jntromissya” – wwiązanie w posiadanie; „ostrzeżenie pilności” – zastrzeżenie (cautio) z powodu spóźnionego zgłoszenia; „wymiar Młynu” – dochód z młyna (miarka); „specyfikacya” – szczegółowy wykaz.
Tytuł obwinionego w rkp. „Miecznikowicza Zwinogr.” / „Miecz. Zwinogr.” – miecznikowicz zwinogrodzki [?] (skrót niepewny). Nazwa dóbr, w które wziął intromisję, w akcie nie pada. Powód nieobecności manifestantki: niebezpieczeństwo z powodu wojsk zagranicznych (rosyjskich) i hajdamaków (1768–1769).
Streszczenie
7VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, panna Anna Wołańska w asystencji Józefa Wołańskiego oświadcza, że z powodu niebezpieczeństwa (wojska zagraniczne, mnożące się hajdamactwo) przebywała poza krajem i nie mogła w terminie wnieść manifestu; po powrocie dowiedziała się z akt o bezprawnej intromisji, jaką w jej dziedziczną część wziął i zapisał w aktach grodu winnickiego Piotr Barszczewski, miecznikowicz zwinogrodzki [?]. Barszczewski, bez żadnego prawa, licząc, że jako sierota nie upomni się o swoje, zajął jej część, obrócił na swój pożytek intraty poddanych i dochód z młyna oraz wyrządził inne krzywdy. Manifestantka protestuje przeciw gwałtownemu wybiciu z dóbr, zapisaniu nienależnej intromisji i przywłaszczeniu intrat; asystent postawił krzyżyk.
Akt nr 219
Manifestacja i reprotestacja Józefa Butkiewicza w imieniu Julianny z Kosielskich [?] Strutyńskiej, starościny horodelskiej, dziedziczki Żorniszcza, oraz Józefa Ilnickiego, ekonoma żorniskiego, przeciw ks. Antoniemu Bagieńskiemu, rektorowi, i całemu Kolegium Winnickiemu Towarzystwa Jezusowego (odpowiedź na protestację z 16 VI 1769)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 130v (skan 0133, strona lewa – dół) – k. 131 (skan 0133, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 130v (skan 0133, strona lewa – dół; ostatnie wiersze wyblakłe)
1Maa Nne Wiell. Jmć P. Strutynskiey Sty Horod. y Jnn.
9y dowieść nie będą mogli, poformowali, przeto tenże Comparens Jmie-
10niem Wiell. Pryncypałki swoiey, y Urz. Jmć Pana Jlnickiego tam de laesi[one?]
11va circumscriptione, quam de nullitate protestationis powtornie, a
12solennie manifestuie się. Jozef p[rzez] Butkiewicz.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „cum attinentiis” – z przynależnościami; „Reprotestować” – wnieść protestację przeciwną (odpowiedź); „tam de laesione [et] circumscriptione, quam de nullitate protestationis” – tak o pokrzywdzenie i podejście (oszukańcze), jak i o nieważność protestacji (jezuitów); „Jnkwizycya” – dochodzenie, przesłuchanie świadków.
Odpowiedź na protestację jezuitów z 16 VI 1769 (akt 201) i areszt z 21 VI (akt 207) w sporze o grunta Piaseczna (Dmytrówka) graniczące z Żorniszczem. Ilnicki występuje tu jako „Józef Ilnicki, ekonom dóbr żorniskich” (w aktach 201, 207 – „gubernator żorniski”). Nazwisko rektora w rkp. „Bagińskiemu” (w aktach 201, 207 – „Bagieński”). Ostatnie ok. 4 wiersze k. 130v wyblakłe: mowa o łasce Strutyńskiej, która pozwoliła jezuitom na pewien czas używać łąk [?] (sianożęci) – szczegóły nieczytelne. Odczyty niepewne: „Kosielskich[?]”, „starzy[?]”, „Swoie[?]”, „Siecioky[?]”, „nawas[?]”, „ukrzywdzić[?]”, „Jozef p[rzez] Butkiewicz” (podpis).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
8VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Józef Butkiewicz w imieniu Julianny z Kosielskich [?] Strutyńskiej, starościny horodelskiej, dziedziczki Żorniszcza z przyległościami, i Józefa Ilnickiego, ekonoma żorniskiego, manifestuje się i reprotestuje przeciw ks. Antoniemu Bagieńskiemu, rektorowi, i całemu Kolegium Winnickiemu Towarzystwa Jezusowego. Jezuici, mając dobra Piaseczna w sąsiedztwie Żorniszcza, zapomnieli o dobrodziejstwie Strutyńskiej, która z łaski pozwoliła im przez pewien czas używać części swego gruntu; teraz, widząc z niego pożytek, nie chcą ustąpić dziedziczce z jej gruntu, najeżdżają go i wyrządzają szkody, a ponadto w aktach niesłusznie opisali rzekome krzywdy, których żadnym dochodzeniem nie dowiodą. Komparent protestuje tak o pokrzywdzenie, jak i o nieważność protestacji jezuitów.
Akt nr 220
Manifestacja Antoniego Neleckiego, dziedzica części wsi Witawa, przeciw Stefanowi Meleszkiewiczowi, Teodorowi Baczyńskiemu i Stefanowi Kozłowskiemu [?] o pobieranie myta od kupców wbrew podziałowi, napaść na jego dom i zniesławienie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 131 (skan 0133, strona prawa – środek)
28niom pko wyż wyrażonym obżałowanym manifestuie się. Antoni Nelecki
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „myto” – opłata drogowa pobierana od kupców przejeżdżających przez wieś; „propinacya” – prawo wyszynku (tu: myto związane z karczmą); „dyffamować” – zniesławiać; „poiedynek Prawem zakazany” – pojedynek zakazany prawem; „Taler bity” – talar (moneta srebrna).
Odczyty niepewne: „Kozłowskiego[?]” (rkp. „Kozłoskiego / Koszłskiego”), „nie obliwie[?]” (może „niebacznie”?), „służywszy[?]”, „Trapanikiem[?]” (rkp. „Trabanikiem” – może „czekanikiem”, „trabantem”?). Witawa – wieś w pow. winnickim, podzielona między kilku dziedziców (szlachta zagrodowa / cząstkowa).
Streszczenie
8VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Antoni Nelecki, dziedzic części wsi Witawa, manifestuje się przeciw Stefanowi Meleszkiewiczowi, Teodorowi Baczyńskiemu i Stefanowi Kozłowskiemu [?]. Myto od kupców w Witawie należy się proporcjonalnie każdemu dziedzicowi mającemu na swoim gruncie karczmę; tymczasem Meleszkiewicz niedawno, dowiedziawszy się o przejeździe kupców, wyjechał im konno naprzeciw i odebrał całe myto (3 talary bite i 2 szelągi). Gdy arendarz Neleckiego upomniał się o należną część, Meleszkiewicz ze sługą uganiali się za nim konno po wsi, bili go, wpadli za nim aż do dworu Neleckiego, lżyli i zniesławiali jego żonę broniącą arendarza, a samego Neleckiego (nieobecnego w domu) wyzywali na zakazany prawem pojedynek; teraz grożą mu pobiciem. Nelecki manifestuje się przeciw obwinionym.
Akt nr 221
Manifestacja Anny Wołańskiej, skarbnikówny winnickiej [?], w asystencji Józefa Wołańskiego, przeciw Piotrowi Barszczewskiemu, miecznikowi zwinogrodzkiemu [?], swemu bratu ciotecznemu, o najazd, wybicie z dziedzicznej części dóbr Hajanówka [?] i zabór inwentarza
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 131 (skan 0133, strona prawa – dół) – k. 131v (skan 0134, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 131 (skan 0133, strona prawa – dół; tekst bardzo wyblakły)
Język: polski z łacińskimi formułami. „Wiedenda” (?) – może „Wiedeńska” / „Widenda” (= manifest, oświadczenie?) – odczyt niepewny; „itidem” – także; „in genere et specie” – co do rodzaju i gatunku (wszystko); „et totaliter” – i całkowicie; „et praecipue” – a zwłaszcza; „Subsellia” – sądy (ławy sądowe) – przy obecnym „zamieszaniu” sądy nie działają.
Ciąg dalszy sprawy z aktu 218 (manifestacja Anny Wołańskiej z 7 VII 1769 przeciw Barszczewskiemu o niesłuszną intromisję). Tu Barszczewski nazwany ciotecznym bratem manifestantki; część dóbr spadła na Annę po jej ciotce Annie z Kujawskich [?] Barszczewskiej, matce Piotra. Akt bardzo trudny: dół k. 131 i dół k. 131v silnie wyblakłe, zakończenie nieczytelne. Odczyty niepewne: „S. W.[?]”, „Skarbny[?] Winn.” (skarbnikówna winnicka?), „Szpigańskich[?]”, „Wiedendy[?]”, „Łuckim[?]” (zapewne omyłka: „w Grodzie Winnickim”), „Hajanowka[?]” (nazwa dóbr), „Kuyawskich[?]”, „Zwinog.[?]” (tytuł Barszczewskiego), „wyiśpnoł[?]”, „łatey”, „Wozaki[?]”, „Łarzeże[?]”, „Żywiec[?]”, „natężna[?]”, „niianowis[?] Subsello[?] … Reusat[?]”, „mniące[?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
8VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, panna Anna Wołańska, córka Wołańskich, skarbników winnickich [?], dziedziczka części dóbr Hajanówka [?] w woj. bracławskim, pow. winnickim, w asystencji Józefa Wołańskiego, nie mogąc dłużej znosić krzywd i powołując się na swój manifest z 29 XII 1768, skarży się na Piotra Barszczewskiego, miecznika zwinogrodzkiego [?], swego brata ciotecznego, dziedzica drugiej części tych dóbr, spadłej po jego matce Annie z Kujawskich [?] Barszczewskiej, ciotce manifestantki. Barszczewski, nie bacząc na pokrewieństwo i jej sieroctwo, z ludźmi dworskimi i gromadzkimi najechał jej część, odebrał poddanych z podatkami, pańszczyzną, daninami, arendą karczemną i pasiekami, pola z zasiewami, sianożęci i ogrody, spuścił staw, przywłaszczył dochód z młyna; grożąc jej rózgami wypędził ją z dóbr, potem sprowadził woźnego i szlachtę i wziął intromisję (por. akt 218), wygnał ją ze wsi, we dworze osadził chłopa, zabrał woły z jarzmem i pługiem, krowy z cielętami, jałówki, świnie, zboże ze stogów i gumna oraz sprzęty kuchenne i gospodarskie. Mimo próśb jej i przyjaciół nie chce niczego oddać, korzystając z tego, że sądy przy obecnym zamieszaniu nie działają; namawia ją do zrzeczenia się części (donacji), lży ją i doprowadza do nędzy. Manifestantka protestuje zwłaszcza o gwałtowne wygnanie z jej części (zakończenie nieczytelne).
Akt nr 222
Protestacja Józefa Butkiewicza w imieniu Julianny z Kosielskich [?] Strutyńskiej, starościny horodelskiej, i Józefa Ilnickiego, ekonoma żorniskiego, przeciw ks. Antoniemu Jabłonowskiemu, wojewodzie poznańskiemu, posesorowi klucza lipowieckiego, i Andrzejowi Kompanowi [?], gubernatorowi lipowieckiemu, o zaczepki i zatrzymanie pary wołów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[8 VII 1769?], Winnica
Karty / skanyk. 131v (skan 0134, strona lewa – dół) – k. 132 (skan 0134, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 131v (skan 0134, strona lewa – dół; początek aktu prawie zupełnie wyblakły)
1Maa Nne Wiell. Jmć P. Julianny Stru[tyńskiey?] […]
1Comparens Personaliter Urz. Jmć Pan Jozef Butkiewicz Nne et ex speciali Commisso Wiell. Jmć Pani
2Julianny z Kosielskich[?] Strutynskiey Starosciny Horodelskiey y Urz. Jmć Pana Jo-
3zefa Jlnickiego Ekonoma Żorniskiego przestrzegaiąc Zdrowia, Honoru, Życia tak Jl-
4nickiego iakoteż y Jnnych Ludzi w Służbie będących Wiell. Pryncypałki Compa-
5rentis, iako nayuroczysciey na pko JO. Xiążęciu Jmci Antoniemu Jabłonowskiemu
6Wdzie Poznańskiemu Dobr Klucza Lipowieckiego cum attinentiis Possesso-
7rowi, y Jmć Panu Andrzejowi, czyli innego Jmienia Kompanowi[?] ad praesens Guber-
8natorowi Lipowieckiemu skarży, żali y protestuie się w ten sposob, y oto: Jż Jmć
9Kompan[?] Gubernator ad praesens Lipowiecki szukaiąc zaczepki, y za-
10ki pokoy, iawną chcąc czynić kłotnię między Wiell. Comptis Pryncypałką a
11Xiążęciem Jmcią Panem swoim, niedosyć maiąc na tym: że w Dobrach Lipowiec-
12kich Jarmarku będącego Urz. Jlnickiego y Ludzi Wiell. Comptis Pryncypałki przesła-
13wał[?], y rożne okazye do kłotni dawał, ale nadto choć dość informowanym bydź
14przez Urz. Jmć P. Szymanskiego znayduią się Woły przywłaszczone tym
15sposobem, iako skrypt de actu eius et data w Żorniszczach Datowany świad-
16czy, a Jmć Kompan[?] maiący ad praesens Dyspozycyą choć doskonale obiaśniony
17że Wołow Para będąca w Zgonie[?] Urz. Jmć P. Szymanskiego do Wiell. Comptis Pry-
18pałki, niewiedzieć z iakiego umysłu, y ut supponitur sieno[?] rozumieiąc z Urz.
19Jmć P. Szymanskim Woły nietylko W. Comptis Pryncypałki, ale y Urz. Jmć P. Szy-
20manskiego dotychczas trzyma, y na wielokrotną rekwizycyą oddać niechce,
21więc ninieyszy Komparens Jmieniem Wiell. Pryncypałki swoiey y Urz. Jlnickiego
22tak o pocześnienie[?] Krzywey, iako y zaprzanie[?] Wołow pary, quam [o] zelżenie[?] Ł[…]
23rata vice manifestat. Jozef Jn[?] Butkiewicz.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „cum attinentiis” – z przynależnościami; „ad praesens” – obecnie; „de actu eius et data” – tegoż dnia i daty; „ut supponitur” – jak się przypuszcza; „rata vice” – ponownie (?); „manifestat” – manifestuje.
Początek aktu (nagłówek, data, formuła wstępna) na dole k. 131v prawie zupełnie wyblakły – datę przyjęto z sąsiedztwa (akty 220–223 z 8 VII 1769). Nazwisko gubernatora lipowieckiego „Kompan[?]” niepewne (może to określenie, nie nazwisko). Odczyty niepewne: „Kosielskich[?]”, „przesławał[?]”, „w Zgonie[?]” (może „w Zagonie”, tj. na pastwisku?), „sieno[?]”, „pocześnienie[?]”, „zaprzanie[?]”, „zelżenie[?]”. Klucz lipowiecki (Lipowiec) – majętność ks. Antoniego Barnaby Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
[8 VII 1769?] przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Józef Butkiewicz w imieniu Julianny Strutyńskiej, starościny horodelskiej, i Józefa Ilnickiego, ekonoma żorniskiego, dbając o zdrowie, honor i życie Ilnickiego i innych sług starościny, protestuje przeciw ks. Antoniemu Jabłonowskiemu, wojewodzie poznańskiemu, posesorowi klucza lipowieckiego, i Andrzejowi Kompanowi [?], obecnemu gubernatorowi lipowieckiemu. Gubernator, szukając zaczepki i chcąc wywołać kłótnię między starościną a księciem, nie tylko zaczepiał Ilnickiego i ludzi starościny na jarmarku w dobrach lipowieckich, ale – choć poinformowany przez Szymańskiego (skrypt datowany w Żorniszczu), że para wołów należy do starościny – zatrzymuje dotąd woły zarówno starościny, jak i Szymańskiego i mimo wielokrotnych rekwizycji nie chce ich oddać. Komparent ponownie manifestuje się o te krzywdy.
Akt nr 223
Manifestacja i remanifestacja Antoniego Neleckiego (z żoną i bratankami Szymonem i Jakubem Neleckimi) przeciw Wojciechowi Jagiełłowiczowi i jego krewnym, Stefanowi i Kazimierzowi Meleszkiewiczom, Stefanowi Kozłowskiemu [?], Ziembowskiemu, Myślickiemu, Masiowskiemu i innym o niesłuszne manifesty, zatargi i gwałty w Witawie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 132 (skan 0134, strona prawa – środek i dół) – k. 132v (skan 0135, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 132 (skan 0134, strona prawa; dolna część strony silnie wyblakła i zalana)
7Grodzkim Winn. Comparens Pter Urz. Jmć Pan Antoni Nelecki
8swym, y Małżonki swey, niemniey Urz. Jmć Panow Szymona y Jako-
9ba Neleckich swoich Synowcow Jmieniem, iak tylko do swey własno-
10ści z ucieczki przez Chłopskie bunty powrocić się mogł, a dowiedziaw-
11szy się o Manifestach niesłusznie przeciwko sobie y Synowcach swoich
12przez obżałowanych niżey wyrażonych, zaniesionych, tak zaraz przed
13Aktami Grodz. Winn. skarży, żali, manifestuie y remanifestuie się w ten
14sposob, y oto: Jż Jmć Pan Woyciech Jagiełłowicz z Krewnemi swoiemi, iako
15to z Jmć Panem Stefanem y Kazimierzem Meleszkiewiczami, Stefanem Ko-
16złowskim[?], Ziembowskiem, Myślickiem, Masiowskiem, y Jnnemi niewa-
17ża[?] Sąsiedzką przyiaźń, a maiąc z kim innym kłotnie, ninieyszego Mani-
18[festanta?] […]nowio[?] iego niesłusznie po Aktach opisuią, a co większa tym
19[…] […] […] Jchmć Panow Szymona y Jakoba Neleckich z ich
20[…] […] […] […] […] y kib.[?] possessyą wypędziwszy, to niemałym […]
21[…] […] […] […] […] […] […] […]
22[…] […] […] […] […] […] […]
23[…] […] […] […] […] […] […]
24[…] […] […] […] […] […] […]
25[…] […] […] […] […] […] […]
k. 132v (skan 0135, strona lewa – góra)
1[…] […] gwałtem zabrane przez kilka niedziel trzymaiąc w
2obozie[?], skaleczone dopiero oddali, a zatym tenże Comparens na pko
3wyż wyrażonym obżałowanym tam rerum Limitha[?] circumscriptionis,
4Variarum Violentiarum perpetrationis, rerum Variarum per Milites per
5Manifestos inculpatos Conductos interceptionis, in vitam Machinationis,
6quam etiam aliarum iniuriarum w czasie sprawy Jnquisitionibus de-
7ducendarum iteratis Manifestatur ac remanifestatur vicibus.
8Antoni Nelecki
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia (końcowa formuła): „tam rerum … circumscriptionis, variarum violentiarum perpetrationis, rerum variarum per milites per manifestos inculpatos conductos interceptionis, in vitam machinationis, quam etiam aliarum iniuriarum w czasie sprawy inquisitionibus deducendarum iteratis manifestatur ac remanifestatur vicibus” – tak o podejście (pokrzywdzenie) w rzeczach, popełnienie różnych gwałtów, zagarnięcie różnych rzeczy przez żołnierzy sprowadzonych przez jawnych obwinionych, czyhanie na życie, jak i o inne krzywdy, które w czasie sprawy zostaną wykazane w dochodzeniach (inkwizycjach), wielokrotnie manifestuje się i remanifestuje.
Związek z aktem 220 (Nelecki c/a Meleszkiewicz, Baczyński, Kozłowski [?] o myto w Witawie). Dolna część k. 132 (ok. 8 wierszy) prawie zupełnie wyblakła i zalana – opis gwałtów nieodczytany; z końcowej formuły wynika, że obwinieni sprowadzili żołnierzy, którzy zabrali różne rzeczy (zapewne bydło/konie), przetrzymywali je kilka tygodni „w obozie” i oddali okaleczone. Odczyty niepewne: „Kozłowskim[?]”, „nieważa[?]”, „[…]nowio[?]”, „kib.[?]”, „obozie[?]”, „Limitha[?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
8VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Antoni Nelecki we własnym imieniu, żony i bratanków Szymona i Jakuba Neleckich – jak tylko mógł powrócić z ucieczki przed buntem chłopskim i dowiedział się o niesłusznych manifestach wniesionych przeciw niemu i bratankom – manifestuje się i remanifestuje przeciw Wojciechowi Jagiełłowiczowi i jego krewnym: Stefanowi i Kazimierzowi Meleszkiewiczom, Stefanowi Kozłowskiemu [?], Ziembowskiemu, Myślickiemu, Masiowskiemu i innym. Obwinieni, nie bacząc na sąsiedzką przyjaźń, oczerniają go w aktach, a jego bratanków wypędzili z ich posesji [?]; dalszy opis wyblakły. Z końcowej formuły: rzeczy zagarnięte przez żołnierzy sprowadzonych przez obwinionych trzymano kilka tygodni w obozie i oddano okaleczone. Nelecki protestuje o pokrzywdzenie, gwałty, zabór rzeczy, czyhanie na życie i inne krzywdy, które wykaże w dochodzeniu.
Akt nr 224
Manifestacja Wojciecha Ignacego Burbińskiego w imieniu Tomasza Majewskiego, podstolego brzeskiego kujawskiego, przeciw Katarzynie ze Świętojańskich primo voto Majewskiej, secundo voto Makowskiej, i jej mężowi Makowskiemu o opiekę nad małoletnimi synami zmarłego Antoniego Majewskiego (dobra Witawa)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 132v (skan 0135, strona lewa) – k. 133 (skan 0135, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 132v (skan 0135, strona lewa; dolna ćwierć strony wyblakła i zalana)
1czas u siebie zatrzymali y trzymaią, przez co nieznośnie pokrzywdzili, a
2zatym ninieyszy Manifestans swoim y wyż wyrażonego Jmieniem naypierwey
3wyż wspomnionym tam de Lasiva Jncumbentium Tutella, Zonimę[?] Jniuria, quam
4et Manifestantium praetensione iterata quam solennissime manifestatur vice.
5Woyciech Jgnacy Burbinski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „de Lasiva[?] tutella minorennium” – o niedbałą (swawolną?) opiekę nad małoletnimi (rkp. „Lasiva” – może „laesiva”: krzywdzącą); „primo voto … secundo ad praesens voto” – z pierwszego małżeństwa …, z drugiego, obecnego; „Tutores” – opiekunowie; „Dekret Kompromissarski” – wyrok sądu polubownego; „Prawo Ordynacyi” – (tu) prawo pierwszeństwa / dziedziczenia; „tam de laesiva incumbentium tutella … quam et manifestantium praetensione iterata quam solennissime manifestatur vice” – tak o krzywdzącą opiekę ciążącą (na obwinionych) …, jak i o pretensję manifestujących ponownie jak najuroczyściej manifestuje się.
Dolna ćwierć k. 132v (ok. 8 wierszy) wyblakła i zalana – opis krzywd (zapewne zabranie majątku i sprzętów małoletnich przez Makowskich) nieodczytany. Witawa – ta sama wieś co w aktach 220 i 223 (pow. winnicki); w rkp. „w Wwie Bracławskim a Powiecie Krzemienieckim[?]” – odczyt powiatu niepewny (Witawa leży w pow. winnickim). Odczyty niepewne: „Lasios[?] Tutoribus”, „ze sych[?]”, „ab ora[cu]lo[?] zenie[?]”, „Zonimę[?] Jniuria”, „Podstolego[?] Starszego Rodzonego”. Tytuł Tomasza Majewskiego: „Podstoli Brzeski Kujaw.” – podstoli brzeskokujawski.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
8VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Wojciech Ignacy Burbiński we własnym imieniu i w imieniu Tomasza Majewskiego, podstolego brzeskokujawskiego, swego brata ciotecznego, manifestuje się przeciw Katarzynie ze Świętojańskich, primo voto Majewskiej, obecnie Makowskiej, i jej mężowi Antoniemu [?] Makowskiemu, opiekunom małoletnich Józefa i Stanisława Majewskich – synów zmarłego Antoniego Majewskiego (brata ciotecznego Burbińskiego i starszego rodzonego brata Tomasza). Krewni liczyli, że matka z naturalnej miłości będzie dbać o dzieci, zwłaszcza że po mężu otrzymała dożywociem wieś Witawę (po jej śmierci należną naturalnym sukcesorom) i majątek ruchomy, i należycie je wychowa; dlatego Tomasz Majewski, choć miał prawa z dekretu kompromisarskiego po ojcu Józefie (dziadku małoletnich), nie wtrącał się w opiekę i majątek bratanków. Zawiedli się jednak: Makowscy (dalszy opis wyblakły) zatrzymują u siebie [majątek małoletnich], krzywdząc ich. Komparent manifestuje się o krzywdzącą opiekę i swoje pretensje.
Akt nr 225
Manifestacja Pawła Zborowskiego przeciw Andrzejowi Śliwujewskiemu [?] o pobicie na weselu, uwięzienie przez Kozaków i odgrażanie się
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 133 (skan 0135, strona prawa – środek)
7Pan Paweł Zborowski zapobiegaiąc wszelkiey całości swoiey, a naybardziey Zdro-
8wia, Życia y Honoru swego, iak tylko do Akt Gr. Winn. przybyć mogł, tak zaraz
9z wielkim żalem na pko Urz. Jmć Panu Andrzejowi czyli innego Jmienia Śli-
10wujewskiemu[?] manifestuie y protestuie się o to: Jż Jmć Obwiniony powziowszy ia-
11kowąs nienawiść, od niedziel kilkunastu do ninieyszego Komparenta z dnia na
12dzień okazye do kłotni daie, mrzące nienależyte znaczy[?], po wsiach albo
13też trafiaiąc się być gdzie w Kompanii, w sąsiadztwo zastępuie, biciem odgraża,
14co y wykonał świeżemi, bo będąc zaproszonym na Wesele ninieyszy Kompa-
15rent, gdzie tylko postrzegłszy Urz. Obżałowany przyskoczywszy do Komparen-
16ta pięścią w Gębę samotnie przy wielu będącey Szlachty na tymże Weselu
17y Ludzi rożney Kondycyi uderzył, jeszcze tym nieukontentuiąc się za Jnteressem będ-
18ącego w Karczmie ninieyszego załączaiącego się Zażeb[?] zgrzał, pięściami porwawszy
19wiązać chciał, iakoż y uczynił, potym na własnych Służących Kozakow na-
20stawszy, ten Komparenta żeby pałki[?] takiego pod Arest wziąć, do Dworu pro-
21wadzić, przyprowadziwszy za łeb porwał, na Ziemię obalić, obalonego Kozakom
22trzymać, a sam do upodobania swego nahaiami bić, odzienie podrzeć śmiał y
23ważył się, Kozakom w Arest siedzącego wziąć, y wszelkie Tyraństwa, co mogł wy-
24myślić dokazywał, bo na Wesele Kozakom prowadzić kazał, y tam także go
25w Kłotkę[?] nie silować[?], gdzie tak zbitego jeszcze więcey tym trapił, na instancyą
26rożney Szlachty y prozby z pod Aresztu wypuścić niechciał, Toporem do Głowy
27szyi ucięć chciał, y tak nieznośne Krzywdy y Obelgi ninieyszy Komparent
28od Urz. Śliwujewskiego[?] cierpieć musiał, gdzie jeszcze nie kontentuiąc się temi,
29przywołaniami[?] poczynionemi na Dniu onegdayszym za Jnteressem Pańskim posta-
30ny[?] będąc y mi[e]y Narabnik[?] we Dworze miasteczka na ninieyszego załączaiącego się
31mnie[?] chciwe, tenże obżałowany wiozł[?], że Narabnik[?] miał wziąć, potym mi[…]
32z Kozakami gonił, y niechybnie Komparenta ozwiedział[?] się, oco wszystko moderne[?]
33Comparens tak o zbicie y napadnienie na Stancyą, o Jnkarceracyą, tudzież o innych
34Jnszych, czasu Prawa Jnquizycyami dowiedziono być ma, na pko wyż wyrażonemu
35manifestuie się y protestuie, Comparens Jgnarus Scribendi Crucem Sanctam posuit Pa-
36weł Zborowski ⊕
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „Jnkarceracya” – uwięzienie; „Stancya” – mieszkanie, kwatera; „Jnquizycya” – dochodzenie, przesłuchanie świadków; „Comparens Jgnarus Scribendi Crucem Sanctam posuit” – komparent nieumiejący pisać postawił krzyż święty.
Pismo staranne, ale wiele zdań składniowo zawiłych. Odczyty niepewne: nazwisko obwinionego („Śliwujewski / Ciwuiewski[?]”), „mrzące nienależyte znaczy[?]”, „Zażeb[?] zgrzał”, „pałki[?]”, „w Kłotkę[?] nie silować[?]”, „przywołaniami[?]”, „postany[?]”, „Narabnik[?]”, „wiozł[?]”, „ozwiedział[?]”, „moderne[?]”.
Streszczenie
8VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Paweł Zborowski, dbając o swe zdrowie, życie i honor, manifestuje się przeciw Andrzejowi Śliwujewskiemu [?], który od kilkunastu tygodni szuka z nim zwady, zaczepia go po wsiach i w towarzystwie i grozi pobiciem. Ostatnio na weselu, na które Zborowski był zaproszony, obwiniony wobec licznej szlachty i ludzi różnego stanu uderzył go pięścią w twarz, w karczmie porwał go i chciał związać, następnie kazał swoim Kozakom wziąć go pod areszt i zaprowadzić do dworu, tam porwał go za włosy, obalił na ziemię i kazał Kozakom trzymać, a sam bił go nahajami i podarł mu ubranie; trzymał go w areszcie, kazał prowadzić na wesele, mimo próśb szlachty nie chciał go uwolnić, groził ścięciem toporem. Także w ostatnich dniach ścigał go z Kozakami. Zborowski protestuje o pobicie, napaść na kwaterę, uwięzienie i inne krzywdy, które wykaże w dochodzeniu; niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 225a
Adnotacja o pustym miejscu pozostawionym na tranzakcję, wyeliminowaną za zgodą stron
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[8 VII 1769?], Winnica
Karty / skanyk. 133 (skan 0135, strona prawa – dół)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 133 (skan 0135, strona prawa – dół; pod adnotacją puste miejsce, przekreślone zawijasem)
1Tranzakcya, na ktore zostawiona Blanka,
2de Consensu Partium eliminata.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łaciną. „de Consensu Partium eliminata” – usunięta (wykreślona) za zgodą stron. Puste miejsce (blanka) pozostawione na wpis tranzakcji (ugody) nie zostało zapełnione, bo strony zgodnie zrezygnowały z wpisu; nie podano stron ani przedmiotu.
Streszczenie
Adnotacja pisarza: miejsce pozostawione w księdze na wpis tranzakcji pozostało puste, bo tranzakcję za zgodą stron wyeliminowano.
Akt nr 226
Manifestacja w pilności ks. Antoniego Bagieńskiego, rektora Kolegium Winnickiego Towarzystwa Jezusowego, o niemożność wykonania dekretu Trybunału Koronnego w sprawie z Niemiryczami [?] o rozgraniczenie dóbr Zamysłowie [?] i klucza olszańskiego [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
4Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
5y przedemną Antonim Jałowickim Namiesnikiem Bur-
6grabstwa Grodzkim Winnickim. Osobiście się stawiąc Przewie-
7lebny w Bogu Jmć Xiądz Antoni Bagiński Rektor Kollegium Win-
8nic. Soc. Jesu swoim, y tegoż Kollegium Jmieniem ubespieczaiąc wszel-
9ką całość onego wprzod czynić w pilności swiadczy y manifestuie się
10w ten sposob: Jż iako Przewielebny stawiaiąc się Przerzeczone Collegium
11Winnickie Soc. Jesu uskutkowania sobie Dekretu Trybunału Koron.
12Lwow. Roku przeszłego Tysiąc Siedmset, Szescdziesiąt Osmego Dnia
13Dwudziestego Maia między sobą z iedney, a Wiell. Niemiryczami[?]
14y Jnn. z drugiey Strony względem rozgraniczenia Dobr Zamysłowie[?]
15Jchmć Kollegium Winnic. Soc. Jesu Dziedzicznych z Dobrami Klucza
16Olszańskim[?] y Jnne następionego żąda y pragnie, gdy iednak na Ter-
17min Kondescensyi Roku ninieyszego w pierwszy Poniedziałek po Swię-
18cie Swiętego Bartłomieja wyż rzeczonym Dekretem oznaczony, ani
19Dokumentow Granicznych, ani Officyalistow w czasie teraznieyszego
20Zamieszania sprowadzić niemoże, przeto aby z tąd Kollegium Winnic.
21Soc. Jesu nie poniosło iakowey Sukkumbencyi, Przewielebny stawaiący
22trzymaiąc w mocy swoiey przerzeczony Dekret Trybunału Kor. Lwow-
23skiego, y Kollegium[?] Jmieniem o niemożność sprowadzenia Doku-
24mentow Granicznych y Officyalistow powtornie w pilności swiad[czy]
25[y] manifestuie się. Antoni Bagiński Soc. Jesu
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „in Diligentia” – w pilności (dla zabezpieczenia prawnego); „Dekret Trybunału Koronnego Lwowskiego” – wyrok Trybunału Koronnego na kadencji lwowskiej (dla prowincji ruskich); „Termin Kondescensyi” – termin zjazdu sądu na grunt (dla rozgraniczenia); „pierwszy Poniedziałek po Swięcie Swiętego Bartłomieja” – w 1769 r. 28 VIII (św. Bartłomieja 24 VIII, czwartek); „Officyaliści” – urzędnicy dworscy (świadkowie graniczni); „Sukkumbencya” – przegrana sprawy (z powodu niestawiennictwa); „Zamieszanie” – niepokoje 1768–1769.
Odczyty niepewne: „Niemiryczami[?]” (rkp. „Niemiersczami / Niemiryczami”), „Zamysłowie[?]” (nazwa dóbr kolegium), „Olszańskim[?]” (klucz sąsiedni). Nazwisko rektora w rkp. „Bagiński” (w aktach 201, 207 – „Bagieński”).
Streszczenie
10VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, ks. Antoni Bagieński (Bagiński), rektor Kolegium Winnickiego Towarzystwa Jezusowego, w imieniu swoim i kolegium wnosi manifestację w pilności: kolegium pragnie wykonania dekretu Trybunału Koronnego lwowskiego z 20 V 1768 w sprawie z Niemiryczami [?] i innymi o rozgraniczenie dziedzicznych dóbr kolegium Zamysłowie [?] od dóbr klucza olszańskiego [?], lecz na wyznaczony tym dekretem termin zjazdu granicznego (pierwszy poniedziałek po św. Bartłomieju 1769) z powodu obecnych niepokojów nie może sprowadzić ani dokumentów granicznych, ani oficjalistów. Aby kolegium nie poniosło przegranej, rektor, zachowując moc dekretu, manifestuje się o niemożność ich sprowadzenia.
Akt nr 227
Relacja woźnego Bazylego Chomickiego o areszcie poddanych Antona Bohonosa i Onyszka Pawołka [?], złodziei, w Witawie na rekwizycję Wojciecha Jagiełłowicza
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[10 VII 1769?] (czynność: 16 I 1769), Winnica
Karty / skanyk. 133v (skan 0136, strona lewa – dół: nagłówek) – k. 134 (skan 0136, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 133v (skan 0136, strona lewa – dół; nagłówek i formuła wstępna prawie zupełnie wyblakłe)
1Stanowszy Oczewisto Woźny Generał Wdztwa Bracł. y Jnn. Opatrz-
2ny Bazyli Chomicki w moc wierney relacyi swoiey dobrowolnie zeznał, iż
3on Roku Tysiąc Siedmset Szescdziesiąt Dziewiątego Dnia Szes-
4nastego Stycznia na Prawną Requizycyą Urz. Jmć Pana Woyciecha
5Jagiełłowicza maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary God-
6nych Urz. Jana Tarnawskiego y Teodora Baczyńskiego do te-
7go Aktu użytych był w Dobrach Wsi Witawie na części Urz. Jchmć Pa-
8[…]szyńskich[?] żyiące będące roboczych Antona Bohonosa y Onyszka Pa-
9wołka[?] aktualnych złodzieiow w rzeczach Prawnych Aresztował,
10ktory Arest Urz. Stanisław Nelecki dobrowolnie przyiowszy
11do rozprawy Prawney dotrzymać deklarował, w czym on Woź-
12ny Szlachtą sobie przytomną oświadczywszy się, ztamtąd powro-
13cił, y tu do Akt przybywszy przedemną Urzędem prawdziwe-
14go Aresztu zeznał Relacyą de quo praesens Ministerialis Relatio. Ministerialis qui
15supra Jgnarus scribendi Crucem S. posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „ex Parte” – ze strony (na żądanie); „Requizycya” – rekwizycja, żądanie; „aktualni złodzieje” – złodzieje schwytani na gorącym uczynku (?); „de quo praesens Ministerialis Relatio. Ministerialis qui supra Jgnarus scribendi Crucem S. posuit” – o czym niniejsza relacja woźnego. Woźny wyżej wymieniony, nieumiejący pisać, postawił krzyż święty.
Nagłówek i data wpisu (dół k. 133v) prawie zupełnie wyblakłe; data czynności w rkp. „Dnia Szesnastego Stycznia” (16 I 1769) – relacja złożona dopiero w lipcu 1769. Strona Jagiełłowicza, Teodor Baczyński i Witawa – por. akty 220 i 223 (spór Neleckich z Jagiełłowiczem, Meleszkiewiczami i Baczyńskim). Odczyty niepewne: „Antona[?]” w nagłówku, „Jagiełłowicza[?]”, „[…]szyńskich[?]” (właściciele części Witawy, na której mieszkali aresztowani), „Pawołka[?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
[10 VII 1769?] przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Bazyli Chomicki zeznaje, że 16 I 1769 na żądanie Wojciecha Jagiełłowicza, w obecności szlachty Jana Tarnawskiego i Teodora Baczyńskiego, był w Witawie na części […]szyńskich [?] i aresztował roboczych Antona Bohonosa i Onyszka Pawołka [?], przyłapanych złodziei; areszt przyjął Stanisław Nelecki i zobowiązał się dotrzymać ich do rozprawy. Woźny złożył relację, stawiając krzyż.
Akt nr 228
Relacja woźnego Bazylego Chomickiego o areszcie poddanych Jakuba i Wojtka Mazurów oraz Juliana Mielnika [?] w Witawie (część Neleckiego) na rekwizycję Kazimierza i Stefana Meleszkiewiczów oraz Wojciecha Jagiełłowicza
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 VII 1769 (czynność 10 VII 1769), Winnica
Karty / skanyk. 134 (skan 0136, strona prawa – środek)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 134 (skan 0136, strona prawa; dolne wiersze zalane)
7stwa Grodz. Winn. Stanowszy Oczewisto Woźny Generał Wo-
8iewodztwa Bracł. y Jnnych Opatrzny Bazyli Chomicki
9w moc wierney y skuteczney relacyi swoiey dobrowolnie ze-
10znał, iż on Roku Tysiąc Siedmset Szescdziesiąt Dziewiątego
11Dnia Dziesiątego Julij na affektacyą y prawną requizycyą
12Urodz. Jchmć Panow Kazimierza y Stefana Meleszkiewiczow
13Braci, tudzież Urz. Woyciecha Jagiełłowicza maiąc przy so-
14bie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Urz. Kazimierza Bu-
15czackiego[?] y Andrzeja Łokotowskiego[?] do tego Aktu prawnie u-
16żytych był w Dobrach Wsi Witawie na części Urz. Neleckiego żyiące
17będących roboczych Jakoba y Woytka Mazurow, tudzież Juliana Miel-
18nika[?] we Dworku Urz. Neleckiey Arestował, ktory Arest taż Urz.
19Nelecka Jmieniem Urz. Antoniego Neleckiego Męża swego dobrowol-
20nie przyiowszy do rozprawy Prawney dotrzymać deklarowała, w
21czym Woźny Szlachtą sobie przytomną oświadczywszy się ztam-
22tąd powrocił, y tu do Akt przybywszy przedemną Urzędem praw-
23dziwego Aresztu zeznał Relacyą de quo praesens Ministerialis Relatio. Mi[ni-]
24sterialis qui supra Jgnarus scribendi Crucem posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „affektacya y prawna requizycya” – żądanie i prawne wezwanie; formuła końcowa – jak w akcie 227.
Spór o Witawę – por. akty 220, 223, 227 (Neleccy c/a Meleszkiewicze i Jagiełłowicz). Odczyty niepewne: „Buczackiego[?]”, „Łokotowskiego[?]”, „Mielnika[?]” (może określenie zawodu – młynarz).
Streszczenie
11VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Bazyli Chomicki zeznaje, że 10 VII 1769 na żądanie braci Kazimierza i Stefana Meleszkiewiczów oraz Wojciecha Jagiełłowicza, w obecności szlachty Kazimierza Buczackiego [?] i Andrzeja Łokotowskiego [?], był w Witawie na części Neleckiego i aresztował we dworku Neleckiej roboczych Jakuba i Wojtka Mazurów oraz Juliana Mielnika [?]; areszt przyjęła Nelecka w imieniu męża Antoniego Neleckiego, zobowiązując się dotrzymać ich do rozprawy. Woźny złożył relację, stawiając krzyż.
Akt nr 229
Manifestacja Stefana Meleszkiewicza (w imieniu własnym i brata Kazimierza) oraz Wojciecha Jagiełłowicza przeciw Antoniemu Neleckiemu, jego bratankom Jakubowi i Szymonowi Neleckim o szkody w zbożu i łąkach, gonienie ludzi i zabieranie wołów i koni (Witawa)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[11 VII 1769?], Winnica
Karty / skanyk. 134 (skan 0136, strona prawa – dół) – k. 134v (skan 0137, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 134 (skan 0136, strona prawa – dół; nagłówek i początek aktu prawie zupełnie wyblakłe)
1[Maa Urz.?] Wiell.[?] Jmć Jagiełłowicza y Jnn. [pko Urz. Neleckim?]
2fan[?] Meleszkiewicz swym, y Urz. Kazimierza Meleszkiewicza
3Brata swego Jmieniem, tudzież Urz. Woyciech Jagiełłowicz ostrze-
4gaiąc całości Substancyi swoiey solennie na pko Urz. Antonie-
5mu Stryiowi, Jakobowi, Szymonowi Neleckim skarżą y manifes-
6tuią się o to: Jż Jchmć Obwinieni przyzwyczaiwszy się do czynie-
7nia Krzywd, a prażnąc[?] z Cudzego Dobra mieć pożytek, ośmielili
8się raz na raz Bydła y Konie swoie w własne Zapędzać Zbo-
9że Comparentom, y one uniwecz spasać y tratować, a niedosyć
10maiąc naczynionych przez siebie szkodach, Ludzi innych do wy-
11rządzania szkody Kłow[?] podiuszczaią, a gdy Urz. Comparentes Zaięte
12raz Woły, drugi raz Konie, y iesli kiedy Ludzie Manifestantow Bydło[?] za-
13mknąć zechcieli, Urz. Neleccy za onemi gonią, biią, w Dworki wpada-
14ią, y one zostego[?] naieżdżaią, Ludziom swoim do Grodu z Arestu[?]
15z Ludzi[?] ucieczki[?] Sielanowania[?] gnać kazali, Jchmć Obwinieni z przy branemi sobie przy
16sposobieństwu[?] Ozz[?] rożny, też Woły y Konie po dwakrotnie zastę-
17puiąc na Drodze odbierali, Zaczym ninieyszi Manifestanci
18o takową Krzywdę y zastępowania powtornie manifestuią się.
19Woyciech Jagiełłowicz, Stefan Meleszkiewicz
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Akt jest odpowiedzią strony Meleszkiewiczów i Jagiełłowicza na manifesty Neleckich (akty 220, 223); por. też areszty w Witawie (227, 228). Nagłówek i początek aktu (dół k. 134) prawie zupełnie wyblakłe – data przyjęta z sąsiedztwa. Imię pierwszego komparenta – w tekście „Stefan[?]”, w podpisie „Stefan Meleszkiewicz”. Odczyty niepewne: „prażnąc[?]”, „Kłow[?]”, „Bydło[?]”, „zostego[?]”, fragment „do Grodu z Arestu[?] z Ludzi[?] ucieczki[?] Sielanowania[?]”, „sposobieństwu[?] Ozz[?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
[11 VII 1769?] przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Stefan Meleszkiewicz (we własnym imieniu i brata Kazimierza) oraz Wojciech Jagiełłowicz manifestują się przeciw Antoniemu Neleckiemu (stryjowi) oraz Jakubowi i Szymonowi Neleckim (bratankom). Neleccy, przyzwyczajeni do czynienia krzywd i chcąc korzystać z cudzego dobra, raz po raz zapędzają swoje bydło i konie w zboże komparentów i niszczą je, namawiają innych do szkód, a gdy ludzie komparentów zajmą ich woły lub konie, gonią ich, biją i najeżdżają ich dworki; dwukrotnie zastępowali drogę i odbierali zajęte woły i konie. Manifestujący ponawiają protest.
Akt nr 230
Relacja woźnego Macieja Szczygielskiego o rekwizycji manifestu „de expleta possessione” dóbr Godziemba i Baksza, wniesionego ze strony ks. Andrzeja Młodziejowskiego, kanclerza w. kor., na żądanie Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 134v (skan 0137, strona lewa – dół) – k. 135 (skan 0137, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 134v (skan 0137, strona lewa – dół; ostatnie wiersze wyblakłe)
18traktem sobie wydania żądał y rekwirował, ale pomieniony
19Manifest w tymże Grodzkie nienayduie się, przeto tenże
20Woźny Szlachtą sobie przytomną oświadczywszy się przed
21Urzędem ninieyszym de non reperta Eadem Manifestatione
22prawdziwey rekwizycyi swoiey uczynił y zeznał
23Relacyą. De quo praesens Ejus Ministerialis Relatio. Maciey Szczygielski Woźny
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „de expleta possessione” – o dopełnione (wykonane) objęcie w posiadanie; „Protokuł Susceptowy Burgrabski zapisowy y podłużny” – protokół przyjęć (wpisów) burgrabski – zapisowy i podłużny (księgi kancelaryjne); „diligentissime querendowany” – najstaranniej przeszukany; „Extrakt” – wypis z akt; „de non reperta Eadem Manifestatione” – o nieznalezieniu tejże manifestacji; „De quo praesens Ejus Ministerialis Relatio” – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego.
Druga strona sporu z aktu 216 (tam Młodziejowski i Lubomirski rekwirowali kopie manifestów Wandeńskiego – nie znaleziono ich); tu Wandeński rekwiruje manifest Młodziejowskiego o objęcie dóbr Godziemba i Baksza – także nie znaleziony. Por. akty 170–172. Palestrant Onufry Moskwicki – w kwietniu 1769 namiestnik burgrabstwa (por. Postęp). Nazwisko woźnego – Szczygielski (potwierdzone w akcie 231: „Opatrz. Macieja Szczygielskiego”). „K. K.” w nagłówku = Kanclerza Koronnego.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
12VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Maciej Szczygielski zeznaje, że na żądanie Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego, w obecności szlachty Jakuba Ciechockiego i Józefa Malinowskiego był w kancelarii grodu winnickiego i żądał wydania wypisu manifestu „o dopełnione objęcie posiadania” dóbr Godziemba i Baksza, wniesionego ze strony ks. Andrzeja Młodziejowskiego, biskupa poznańskiego, kanclerza wielkiego koronnego, przez palestrantów grodzkich winnickich Onufrego Moskwickiego i Andrzeja Brudnickiego; po najstaranniejszym przeszukaniu protokołu burgrabskiego od 10 VI 1769 do dnia dzisiejszego manifestu tego nie znaleziono, o czym woźny złożył relację.
Akt nr 231
Manifestacja Macieja Borowskiego, cześnika dobrzyńskiego, przeciw Józefowi Bohdaszewskiemu starszemu i Józefowi młodszemu, braciom, łowczycom mścisławskim, o napaść, postrzelenie z pistoletu, pobicie i zabranie pistoletów; z relacją obdukcji woźnego Macieja Szczygielskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 135 (skan 0137, strona prawa – dół) – k. 135v (skan 0138, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 135 (skan 0137, strona prawa – dół; ostatnie wiersze silnie wyblakłe)
17swego wziowszy, niewiadomie Wiell. skarżącego się Pistoletow Pruskich[?]
18[…] […] […] […] […] […] […]
19[…] […] […] […] […] […] […]
k. 135v (skan 0138, strona lewa – góra)
1nabitych zasiadłszy w Sadzie[?] mrokiem, ktoredy miał Wiell. stawiący się prze-
2chodzić, upatrzywszy przechodzącego zabić usiłuiąc, do Wiell. załączaiącego się z Pisto-
3letu strzelił, a za szczegulnieyszym Zrządzeniem Boskiem czterma Loftami
4chybiwszy, piątą wątłową trafił, y ranę głęboką zadał, y że przytom swoim
5niedogodził, gdy na mieyscu niezabił, wziowszy też pare Pistoletow Wiell.
6Protestanta własnych Czerwonych Złotych Osm wartuiących, niewiedzieć gdzie
7pozdeł[?], a zatym ninieyszy załączaiący się tak w czym wyrażonym oskarżonym o czynienie za-
8sadzek, y przez dowodzące zabicia, powtornie iako nayuroczyściey skarży y
9żali się, a na dowod pokrzywdzenia swego, tenże załączaiący się prosił ninieysze-
10go oprzydanie Woźnego dla widzenia rany kuli w Głowie zadaney, y czapki
11przestrzelonej, ktorego mu Urząd żądaniu czyniąc dosyć przydałem Woźnego Gene-
12rała Wdztwa Bracł. y Jnn. Opatrz. Macieja Szczygielskiego, ktory w przytomności
13Jchmć Panow Antoniego Pawłowicza[?] y Konstantego Szklinskiego dla tym większey wia-
14ry do tego użytych widział na Wiell. Manifestancie w Głowie ranę głęboką na-
15sadzaną, y czapkę przestrzeloną, co widziawszy prawdziwey obdukcyi uczy-
16nił y zeznał Relacyą, a tak Komparent Protestacyi, Woźny zaś obdukcyi Re-
17lacyi o przyięcie Kopij prosili co y otrzymali. Maciey Borowski. Maciey Szczygielski Woźny
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „cum obductione” – z obdukcją (oględzinami ran przez woźnego); „Lofty” – loftki, grube śruty (pociski); „wątłowa[?]” – (piątą) … trafił; „Czerwone Złote” – dukaty.
Ostatnie ok. 6–8 wierszy k. 135 silnie wyblakłe – fragment o okolicznościach (pistolety pruskie [?] wzięte z domu Kajetana Bohdaszewskiego, łowczego mścisławskiego, starszego brata obwinionych [?]) odczytany tylko częściowo. „C. D.[?]” w nagłówku = Cześnika Dobrzyńskiego. Odczyty niepewne: „Stu[?] bytu[?]”, „Pruskie[?]”, „Sadzie[?]” (w sadzie?), „wątłową”, „pozdeł[?]”, „Pawłowicza[?]” (świadek; rkp. „Hawrowicza / Pawłowicza”), „nasadzaną”. Konstanty Szkliński – por. akt 216. Woźny Maciej Szczygielski – por. akt 230.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
12VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Maciej Borowski, cześnik dobrzyński, skarży się na braci rodzonych Józefa starszego i Józefa młodszego Bohdaszewskich, łowczyców mścisławskich: nie bacząc na prawo chroniące życie i zdrowie szlachty ani na pokrewieństwo, Józef Bohdaszewski, wziąwszy [z domu Kajetana Bohdaszewskiego, łowczego mścisławskiego?] nabite pistolety, zasadził się o zmroku w miejscu, którędy Borowski miał przechodzić, i strzelił do niego, chcąc go zabić; cztery loftki chybiły, piąta zadała głęboką ranę w głowę. Zabrał też parę pistoletów Borowskiego wartych 8 czerwonych złotych. Borowski protestuje o zasadzkę i usiłowanie zabójstwa. Przydany na jego prośbę woźny generalny Maciej Szczygielski w obecności szlachty Antoniego Pawłowicza [?] i Konstantego Szklińskiego oglądał głęboką ranę w głowie i przestrzeloną czapkę i złożył relację obdukcji.
Akt nr 232
Manifestacja Jana Kazimierza [?] Międzyrzeckiego [?], stolnika mścisławskiego [?], w imieniu sukcesorów Winnickich przeciw Władysławowi Przewoskiemu, łowczemu [smoleńskiemu?], o najazd i bezprawną intromisję w dobra Tarnawa i Żerdzie po zabitych przez hajdamaków Michale i Tomaszu Winnickich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
15mniey quibusvis nominibus Synowcow onychże Rodzonych Winnickich directo
16gradu sanguinis et unius Lumbi iako bezpotomnie zeszłych naturalnych Suk-
17cessorow, pko temuż Wiell. Przewoskiemu żadney krwi do familii Urz. Win-
18nickich niezbliżaiącemu się, a in ultimum może quo fonte coniuncti sangui-
19nis spokrewnionemu skarży y manifestuie się o to: Jż wyż rzeczony Wiell. Przewo-
20ski ustąpiwszy bezpotomności Urz. Winnickich, a w bezległości będących
21bliższych krwi y naturalnych Sukcessorow podczas rożnych odezwie w Kraju U-
22krainskim wiadomego uformowawszy pretext z Kolligacyi Domu swego z
23Winnickiem względem zmarłych niezmierniewaiąc Przodkow swych fontem et gradum
24bogo niemiał, pominowszy y pokrzywdzaiąc Brata, Synowcow, Siostrę, y Sio-
25strzeńcow Rodzonych Winnickich gradu et nomine iure legitimos Successores
26nominis et substantiae Eorundem śmiał y ważył się Dobra Wsie Tarnawę y Żer-
27dzie Domus Vinniciana possessioni podpadaiące naiechać, Poddanym[?] zakaz bić y
28debrać[?], Gromady uciemiężać, Zboże, Konie etiam Ludzie zabrać, Jnstrumenta JW.
29Rzewuskiego Chorąż. W. X. Litt. Gromadzie stumie[?] y do posłuszeństwa sobie nie-
30tego przymusić, a na ochronę y osobę wstępu w Dobra cudze Jntromissyą
31na gruncie ogłoszoną w Grodzie Winnickim zeznać poważył się, in praeiudicium
32zelności[?] swoiey Plenipotenta JW. Rzewuskiego Chorąż. W. X. Litt. zastrzeżonego do nie
33zapobieżenia tych kroków wprowadził, dlaczego ninieyszy Comparens ostrzega-
34iąc całość substancyi spadkowey na wyż wyrażonych Kompanentow[?] quorum […]
35tam de re et ratione commissarum violentiarum et de nullitate Jntromissy[ae?]
36uti illegali de iure wziętey zeznaney na ochronę y fortunie niewiadomego […]
37Successorum zostawuiąc […] iterata fuerit et manifestatur. Mikołay[?] Międzyrzecki[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „in praeiudicium tantibus[?] Successoribus naturalibus familiae Vinnicianae” – ze szkodą dla naturalnych sukcesorów rodziny Winnickich; „quibusvis nominibus” – jakichkolwiek imion; „directo gradu sanguinis et unius Lumbi” – w prostej linii krwi i z jednych lędźwi; „in ultimum … quo fonte coniuncti sanguinis” – w najdalszym (stopniu), z jakiego źródła spokrewnionej krwi; „gradu et nomine iure legitimos Successores nominis et substantiae Eorundem” – stopniem i imieniem prawowitych sukcesorów imienia i majątku tychże; „Domus Vinniciana” – dom (ród) Winnickich; „tam de re et ratione commissarum violentiarum et de nullitate Jntromissionis uti illegali de iure wziętey” – tak o popełnione gwałty, jak i o nieważność intromisji, jako bezprawnie wziętej; „iterata … manifestatur” – ponownie manifestuje się.
Sprawa dóbr Tarnawa i Żerdzie (dziedzictwo Rzewuskiego, chorążego W. Ks. Lit.) – por. akty 213, 215 i 233 (Władysław Przewoski, w nagłówku tu „Przewoskiemu”). Bracia Michał i Tomasz Winniccy (posesorzy kontraktowi) zostali zabici przez hajdamaków w Tarnawie (1768). Odczyty niepewne: imię i nazwisko komparenta („Jan Kaź.[?] Międzyrzecki[?] Stol. Msc.[?]”; w podpisie „Mikołay[?] Międzyrzecki[?]”), tytuł Przewoskiego („Łowcz.[?] Smol.[?]”), „Urz. de Vinnicke Czajkowskiey” (siostra Winnickich, zamężna Czajkowska [?]), „Poddanym[?] zakaz bić y debrać[?]”, „stumie[?]”, „zelności[?]”, „Kompanentow[?]”; dolne ok. 3 wiersze zalane.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
12VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Kazimierz [?] Międzyrzecki [?] w imieniu naturalnych sukcesorów rodu Winnickich – Antoniego Winnickiego, rodzonego brata Michała i Tomasza Winnickich, okrutnie zabitych przez zbuntowanych hajdamaków we wsi Tarnawa, ich rodzonej siostry z Winnickich Czajkowskiej [?] i bratanków – manifestuje się przeciw Władysławowi Przewoskiemu, łowczemu [smoleńskiemu?], który nie jest z Winnickimi spokrewniony (a najwyżej w dalekim stopniu). Przewoski, wykorzystując bezpotomną śmierć Winnickich i nieobecność bliższych krewnych w czasie zamieszek na Ukrainie, pod pretekstem koligacji z Winnickimi, pomijając brata, bratanków, siostrę i siostrzeńców, najechał dobra Tarnawa i Żerdzie, będące w posesji Winnickich, uciskał gromady, zabrał zboże, konie i ludzi, zmuszał gromady do posłuszeństwa sobie i zeznał w grodzie winnickim intromisję w cudze dobra, wprowadzając w błąd [?] plenipotenta Rzewuskiego, chorążego W. Ks. Lit. Komparent, chroniąc substancję spadkową, protestuje o popełnione gwałty i nieważność bezprawnie wziętej intromisji.
Akt nr 233
Manifestacja Józefa Łukanowskiego w imieniu własnym i Mikołaja Błażewicza, wierzycieli Michała i Tomasza Winnickich (zapis na dobrach Żerdzie i Tarnawa), przeciw sukcesorom Winnickich oraz Władysławowi Przewoskiemu o zabezpieczenie sum (1197 i 300 złp)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 135v (skan 0138, strona lewa – sam dół: nagłówek) – k. 136 (skan 0138, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 135v (skan 0138, strona lewa – dół; nagłówek wyblakły)
3liter Urz. Jmć Pan Jozef Łukanowski swym y Urz. Mikołaja Błażewicza Dobr y Summy
4niegdy Urz. Michałowi y Tomaszowi Winnickim we Lwowie pod Akt Kontraktu o Dobra
5Wsi Żerdzie y Tarnawę na też Dobra daiącego Jmieniem y równymże Prawem do tychże
6Dobr zasięgnionego solennie pko Sukcessorom cuiusvis Tituli et Nominis ac gradus po-
7krewnego wyż wyrażonych Winnickich Ociem y Probuiącym się, ostrzegaiąc całości Summ swych, y
8wiec Wiell. Przewoski Łow. Tranzakcyą w Grodzie przez Jntromissyą oświadczoney, manifestuie się o to: Jż Urz. y Urz. a mianowicie
9Urz. Winnicki Brat wspomnionych z Synowcami Onychże Urz. Czajkowski cum prole sui
10Siostra, y Siestrzeńcom przez wspust swoy, ile w bezpotomności po Zeszłych Urz. Mi-
11chale y Tomaszu Winnickich, a wszczegulności Wiell. Przewoski wpadłszy w Dobra Pomie-
12nione Wsi Żerdzie y Tarnawę Jntraty, Zboża et Jdeam[?] prowenta pozabierał, ktore
13cokolwiek prowent[?] od Summ, to iest Wiell. Jozefowi Łukanowskiemu od Tysiąc Siedmiu
14Czterdziestu[?] Dziewięćdziesiąt Siedmiu Złotych Polskich Urz. Mikołajowi Błażewi-
15czowi od Trzech Szesnastu[?] Dziewięćdziesiąt[?] Trzech Złł. do wypłacenia należał, y lubo
16wa swego do tychże Dobr na Osobę Wiell. Łasimowskiego Stary[?] Turze[?] transfusionem[?] Pra-
17wa implemetismo robore trzymaią, iednak aby żeby tenże Wiell. Łasimowski iako innemi[?] y
18tychże Dobr […] […] […] a Sukcessorowie, ktorzy by Competentiam
19Successorum[?] Legitimam do Substancyi Domus Vinnicianae wyprobowali, swoiego pokrzywdzenia
20suo et cuius supra nomine iako proprietarii distincti gropi[?] et substantiae querit et manif[estatur].
21Jozef Łukanowski
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „transfusionem Prawa” – przelanie prawa (cesję); „Competentia Legitima” – prawne uprawnienie; „suo et cuius supra nomine iako proprietarii distincti … et substantiae querit et manifestatur” – w imieniu swoim i wyżej wymienionego, jako odrębni właściciele … i majątku, skarży się i manifestuje.
Pismo gęste, z poprawkami i wstawkami międzywierszowymi; sumy odczytane niepewnie (rkp. „od Tysiąc Siedmiu … Dziewięćdziesiąt Siedmiu Złotych Polskich” – może 1197 złp; Błażewicz – „od Trzech … Dziewięćdziesiąt Trzech Złł.” – może 393 lub 300 złp). Kontrakt Winnickich z wierzycielami zawarty we Lwowie. Mocodawca kontraktowy dóbr – Łasimowski (por. akty 213, 215, 234). Odczyty niepewne: „Jdeam[?]”, „prowent[?]”, „Czterdziestu[?]”, „Szesnastu[?] Dziewięćdziesiąt[?]”, „Stary[?] Turze[?]”, „transfusionem[?]”, „implemetismo”, „innemi[?]”, „gropi[?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
12VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Józef Łukanowski we własnym imieniu i Mikołaja Błażewicza – wierzycieli zmarłych Michała i Tomasza Winnickich, którym na mocy kontraktu zawartego we Lwowie przysługują sumy zabezpieczone na dobrach Żerdzie i Tarnawa – manifestuje się, chroniąc swe sumy, przeciw sukcesorom Winnickich (bratu, bratankom, siostrze z Winnickich Czajkowskiej [?] i siostrzeńcom) oraz zwłaszcza przeciw Władysławowi Przewoskiemu, łowczemu, który wpadłszy w te dobra po bezpotomnej śmierci Winnickich zabrał intraty, zboże i inne dochody, z których należały się wierzycielom prowizje od ich sum (Łukanowskiemu od ok. 1197 złp [?], Błażewiczowi od ok. 393 [?] złp). Wierzyciele zastrzegają swe prawa wobec Łasimowskiego (obecnego posesora kontraktowego) i wobec tych, którzy wykażą prawo do spadku po Winnickich.
Akt nr 234
Manifestacja Stanisława Witkowskiego, komornika [?], komisarza Łasimowskiego, starosty [turzańskiego?], przeciw Władysławowi Przewoskiemu, łowczemu [smoleńskiemu?], o zajazd dóbr Tarnawa i Żerdzie i zabranie zbóż i koni (z ponowieniem manifestu sukcesorów Winnickich)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 136 (skan 0138, strona prawa – środek i dół)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 136 (skan 0138, strona prawa; dolne wiersze zalane)
1Maa Nne JW. Łasimowskiego S. T.[?] pko W. Przewoskiemu
7Personaliter Wiell. Stanisław Witkowski Komor.[?] Nurski[?] Dobr JW. Łasimowskiego Sta-
8rosty Komissarz, y od onegoż zapisany Plenipotent, zapatrzywszy się w Grodzie ni-
9nieyszym na Dniu Dzisieyszym, ex parte Sukcessorow niegdy Urz. Winnickich na zanie-
10go[?] JW. Łasimowskiego Sta. Turz.[?] Substancyi zapisany Manifest pko Wiell. Przewoskiemu, tak zaraz ostrzegaiąc całości Sub-
11stancyi iako primo et principaliter o Dobra Tar-
12nawę y Żerdzie wraz z Jnnemi Dobrami z JW. Rzewuskim Chorąż. Wiell. Litt. wespo[?]
13z Kontraktem od onegoż zasięgnionego przychylaiąc się do dawnieyszego Manifes-
14tu, cando etiam defectus Eiusdem iterato pko Wiell. Przewoskiemu Łowcz. Smol.[?] skar-
15ży y manifestuie się o to: Jż Wiell. Przewoski incogniti de gradu sanguinis po ok[rut]nie
16zabitych Urz. Michale y Tomaszu Winnickich Dobr wsiow Tarnawy y Żerdzi
17virtute Kontraktu iuż od Wiell. Łasimowskiego Sta. Turz.[?] służącego sobie Possessorach
18uczyniwszy się wnukiem[?] onychże, też Dobra naiechawszy, y gdy in turbi[?] do kraju, prowenta
19wszelkie Zboża y Konie iako anterior docet manifestatio, praesuperator z uciemiężo-
20niem nawet Poddanstwa, cum minis et machinationibus na Gubernatora wszystkie nad-
21należytości[?] nawet przychodu etiam do Summy z tey Dwudziestu Dwiey[?] osobnemi opisami
22należących z pokrzywdzeniem odebrał, na Poddanstwie wyjmnął[?], zebrał, y wyiechał,
23ale chcąc iuż y ostrzeżenie Dobr y naturalnych Sukcessorow nomen et sanguine
24Vinniciana reprezentuiących daleko większe do Substancyi Sukcessyonalney
25probuiących, bo Rodzeństwa z Domu Winnickich wynika, zaczym ninieyszy Com-
26parens ostrzegaiąc całość Substancyi Wiell. Pryncypała swego wszystkim, iako
27de iure Sanguinis et successione uporczywiaczym[?], co pomienione Dobra wsta-
28nie po dopłaceniu[?] onychże między niemi rozsądzenie się, bronić zabieraiąc się[?]
29wszystkiego Wiell. tegoż Wiell. Pryncypała komu co z Prawa należeć będzie
30[…] […], a o zabrane prowenta quovis titulo […] od informowanego Suk-
31cessora[?] […] […] […] […] […]
32Stanisław Witkowski
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „primo et principaliter” – najpierw i głównie; „virtute Kontraktu” – mocą kontraktu; „incogniti de gradu sanguinis” – o nieznanym stopniu pokrewieństwa; „anterior docet manifestatio” – jak uczy wcześniejsza manifestacja (akt 213); „cum minis et machinationibus” – z groźbami i knowaniami; „nomen et sanguinem Vinnicianum reprezentuiących” – reprezentujących imię i krew Winnickich; „de iure Sanguinis et successione” – z prawa krwi i dziedziczenia; „quovis titulo” – jakimkolwiek tytułem.
Ponowienie manifestu z akt 213 i 215 (Witkowski jako komisarz Łasimowskiego) w związku z manifestem sukcesorów Winnickich z tego samego dnia (akt 232). Tekst gęsty, liczne wstawki i poprawki; dolne wiersze zalane. Odczyty niepewne: „Komor.[?] Nurski[?]” (tytuł Witkowskiego), „S. T.[?] / Sta. Turz.[?]” (tytuł Łasimowskiego), „zanie-go[?]”, „wespo[?]”, „cando etiam defectus”, „wnukiem[?]”, „in turbi[?]”, „nadnależytości[?]”, „Dwudziestu Dwiey[?]”, „wyjmnął[?]”, „uporczywiaczym[?]”, „po dopłaceniu[?]”, „zabieraiąc się[?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
12VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Stanisław Witkowski, komisarz i zapisany plenipotent Łasimowskiego, starosty [turzańskiego?] – zobaczywszy wniesiony tego dnia manifest sukcesorów Winnickich przeciw Władysławowi Przewoskiemu (akt 232) – dla ochrony praw mocodawcy do dóbr Tarnawa i Żerdzie (wraz z innymi dobrami trzymanymi kontraktem od Rzewuskiego, chorążego W. Ks. Lit.), ponawiając dawniejszy manifest (akt 213), manifestuje się przeciw Przewoskiemu, łowczemu [smoleńskiemu?]. Przewoski, o niewiadomym stopniu pokrewieństwa z okrutnie zabitymi Michałem i Tomaszem Winnickimi, podając się za ich krewnego, najechał te dobra, będące w posesji Łasimowskiego na mocy kontraktu, zabrał wszystkie prowenta, zboża i konie, uciskając poddanych, groźbami wymusił różne należności i wyjechał. Komparent zastrzega prawa mocodawcy wobec wszystkich, którzy wykażą prawo krwi i dziedziczenia po Winnickich (rodzeństwo z domu Winnickich), i protestuje o zabrane prowenta.
Akt nr 235
Manifestacja i remanifestacja Jana Feliksa Kudewicza Kopyczyńskiego [?] (w imieniu własnym i matki Franciszki z Załęskich [?]) przeciw Józefowi Bukojemskiemu, podstolemu podlaskiemu, i jego żonie Mariannie z Czajkowskich o bezprawną donację, najazd i wypędzenie z części dóbr Łuka Żabokrzycka, zabór inwentarza i oszczerstwa
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[12 VII 1769?], Winnica
Karty / skanyk. 136 (skan 0138, strona prawa – dół: nagłówek) – k. 136v–137v (skan 0139 lewa i prawa, skan 0140 lewa) – k. 138 (skan 0140, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 136 (skan 0138, strona prawa – dół; nagłówek i formuła wstępna prawie zupełnie wyblakłe)
1Zamieszania sprawiedliwości dochodzić się niemogąc, przymuszony został Regestr
2zabranych Zboż rożnych, Bydeł, Koni, Owiec, Miedzi, y Jnnych Gospodarskich
3ruchomości, na Złotych Polsk. Sześć Tysięcy Dziewięćset Siedmnaście y Gr. Dwa-
4dzieścia Sześć wynoszących, a zas na windykacyą tey Fortuny na Tysiąc […]
5y reperacyi na Tysiąc Złł. Polsk. Expensa licząc w Winnicy przeto-
6[…] Puttora[?] Roku na Expensa y Procesy do Lwowa, od daloney będąc
7od swoiey Fortuny trzy Tysiące Złł. Polsk. Ktorey dotychczas Wiell. Jmć Pan
8Bukojemski incompetenter używa wolnie, y Końmi robi, od Krow Owiec
9y Kuz pożytek odbiera, Kotłow y wszystkiego naczynia Browarnego
10do roboty Żydom pozwala. Przed Aktami ninieyszemi Grod. Winnic. propriis
11districtus super valorem et realitatem Regestri zaprzysiąc, ale Kandy-
12datia Juramenti sine attendentia Partis Wiell. Manifesta wysłuchać niechcia-
13ła, przeto w każdym Sądzie y Urzędzie ten Regestr teraz pokolei
14podany zaprzysiądz deklaruie, a w przypadku niedoczekania się da-
15lszego Sprawy, tedy Wiell. Franciszka z Załęskich Matka swoja oraz
16Urz. Antoniego y Walentego[?] teraz in minoritate będących Synow swo-
17ich a in casu niedoczekania się y przez te osoby żadney Decyzyi Suc-
18cessorow swoich ex proximiori Linea sui pochodzących, do zaprzysiężę-
19nia tegoż rzetelnego Regestru Etiam post Sera fata sui obliguie, y Ła-
20krzyckiey przez Kozakow Niemirowskich Arędarza swego tamże w Łuce Żabo-
21krzyckiey[?] a bez Koni aż ad Diem Octavam Aprilis stoiących, ze wiwyżarego y
22ze wszystkiego zabranego na Złł. Polsk. Osmset Trzydzieści Gr. Dwadzieś-
23cia Dziewięć y puł szczegulnie wynoszących Prawnie windykować krzywdę
24swoię oświadcza. Przeto lubo iam Manifestans solenniter contra Eosdem Jnco-
25latos[?] swoim y Matki swey Jmieniem oświadczaiąc krzywdę swoią
26y prawnie windykować niezaniedbać, tum de nullitate et invaliditate
27niesłusznie wspomnioney Assekuracyi na Summę Trzy Tysiące Pięćset
28Złł. Polsk. ręką własną Urz. Jana Bukojemskiego Anno Millesimo Septin-
29gentesimo Sexagesimo Septimo Die Decima Quarta Martii w Ghi-
30nianey[?] ex nullo Dato et Accepto sobie[?] acsi służącey napisaney, ktorą
31manifestat et remanifestatur vice. Salva manente Ejusdem Manifestationis
32meliorationis Custodita. Jan Felix Kudewicz Kopyczyński mmd.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z licznymi formułami łacińskimi. Tłumaczenia: „binominis” – o dwóch nazwiskach (Kudewicz Kopyczyński); „propriis districtus” – właściwego powiatu; „praecipue” – zwłaszcza; „Constitutum Pretium” – umówiona cena; „Reversus” – rewers, zobowiązanie; „de Percepta Summa” – o odebraniu sumy; „per Oblatam” – przez oblatę (wpisanie dokumentu do akt); „roborowany” – zatwierdzony (wpisany do akt); „anticipative” – zawczasu; „quo ad Effectum Conditionum in Eodem Expressarum Nullitatis” – co do skutku warunków w nim wyrażonych – nieważny; „peiora malis addendo” – dodając gorsze do złego; „Dyffidacya” – wypowiedzenie wojny, pogróżki; „Kontempt” – wzgarda, zniewaga; „super valorem et realitatem Regestri” – co do wartości i prawdziwości rejestru; „sine attendentia Partis” – bez obecności strony (przeciwnej); „Etiam post sera fata sui” – nawet po swojej śmierci; „ex nullo Dato et Accepto” – bez żadnego danego i przyjętego (fikcyjny dług); „acsi” – jakoby; „Salva manente Ejusdem Manifestationis melioratione” – z zachowaniem prawa do poprawy tejże manifestacji; „mmd.” – manu mea dextra? (ręką własną).
Akt bardzo długi i trudny: pismo gęste, poprawki, liczne daty i sumy; nagłówek (dół k. 136) i dolne partie k. 136v, 137 i 137v wyblakłe – fragmenty odczytano tylko częściowo. Daty w akcie: donacja Miastkowskiego na rzecz Bukojemskiego i najazd ludzi zbrojnych – 16–17 II 1767; kontrakt rezygnacji – 16 IV 1767 w Ghinianey[?], roborowany 22 IV 1767, oblatowany 5 V 1768; najazd Kozaków niemirowskich pod komendą Józefa Bożudzkiego [?] – 16 I 1768, w nocy; wypędzenie bydła – 23 III 1768. Sumy: cena 3500 złp; wypłacono 2922 złp 18 gr; reszta 577 złp 12 gr; rejestr szkód 6917 złp 26 gr; szkoda arendarza 830 złp 29,5 gr. Bukojemscy – Józef i Marianna z Czajkowskich, podstolowie podlascy (por. akty 1–40, 119: Bukojemski = podstoli podlaski; spór z Kupczyńską-Kopczyńską). Nazwisko komparenta: w nagłówku „Kopyczyńskiego”, w podpisie „Jan Felix Kudewicz Kopyczyński” (por. akty wcześniejsze: Kupczyńska / Kopczyńska – zapewne ta sama rodzina; matka Franciszka z Załęskich [?]). Liczne odczyty niepewne oznaczono [?].
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
[12 VII 1769?] przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Feliks Kudewicz Kopyczyński, dziedzic części dóbr Łuka Żabokrzycka (woj. bracławskie, pow. winnicki), we własnym imieniu i matki Franciszki z Załęskich [?] manifestuje się i remanifestuje przeciw Józefowi i Mariannie z Czajkowskich Bukojemskim, podstolim podlaskim. Kopyczyński był dziedzicem części i zastawnym posesorem całej Łuki Żabokrzyckiej, którą z trudem wywindykował od Witkowskich i Miedźwiedzkiego. Bukojemski podstępnie uzyskał donację części od Michała Miastkowskiego (1767) i zaraz nasłał ludzi zbrojnych (manifest Stanisława Miedźwiedzkiego, podstolica bracławskiego, 17 II 1767). Dla zgody Kopyczyński zawarł z Bukojemskim kontrakt rezygnacji (16 IV 1767) – kupno za 3500 złp – i wypłacił mu oraz Miastkowskiemu 2922 złp 18 gr, gotów dopłacić resztę 577 złp 12 gr. Bukojemski jednak, posługując się wcześniejszym rewersem i własnoręcznie napisaną fikcyjną asekuracją na 3500 złp (14 III 1767), wyrobił u Potockich, wojewodów poznańskich, ordynans i 16 I 1768 w nocy nasłał Kozaków niemirowskich pod komendą Józefa Bożudzkiego [?] na dwór w Łuce, sam kierując nimi listownie z Żabokrzycza. Następnie oczerniał Kopyczyńskiego w manifestach, groził mu, nie wydał zboża (zabrał m.in. 9 korcy pszenicy), pobrał długi od poddanych, oddał w cudze posiadanie jego łany i ogrody, a 23 III 1768 wypędził jego bydło, konie, owce i kozy z folwarku łuckiego i zapędził do wsi Brzozówka [?]. Z powodu zamieszek nie mogąc dochodzić sprawiedliwości, Kopyczyński zgłasza rejestr szkód na 6917 złp 26 gr (oraz koszty windykacji, napraw i procesów we Lwowie), gotów go zaprzysiąc w każdym sądzie (a w razie śmierci zobowiązuje do tego matkę i małoletnich braci Antoniego i Walentego [?]); Bukojemski nadal używa jego koni, bydła i naczyń browarnych. Kopyczyński protestuje także o nieważność fikcyjnej asekuracji na 3500 złp i o szkodę swego arendarza (830 złp 29,5 gr).
Akt nr 236
Manifestacja w ostrożności Jerzego Kołbajewskiego [?] w imieniu ks. Antoniego Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego, posesora klucza lipowieckiego, ekonoma Michała Kompana i gromad lipowieckich przeciw Juliannie Strutyńskiej, starościnie horodelskiej, i jej dyspozytorowi żorniskiemu Ilnickiemu o najazd na jarmark w Lipowcu, wyzywanie na pojedynki i spór o woły; z odpisami trzech listów i taksą szesnastu wołów przez woźnego Macieja Szczygielskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 138 (skan 0140, strona prawa – dół) – k. 138v (skan 0141, strona lewa) – k. 139 (skan 0141, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 138 (skan 0140, strona prawa – dół; ostatnie wiersze wyblakłe)
1Maa Nne JO. Xcia Jmci Jabłonowskiego
2Wdy Pozn. pko W. Strutynskiey S. H. cum praesen-
3tatione Wołow taxa et Diffidentiae[?]
4Roku Tysiąc Siedmset Szescdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Julij Czternastego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winn. y prze-
11y po wyż wyrażonych hazardach Lipowiecki naiazdach na poiedynki
12wyzywaniach y innych krzywd ustawicznych czynieniach, recenter to
13iest Dnia Dwunastego Julij od siebie wyznionych[?] po wyrażoney
14Szlachcie, y u siebie trzymanych y znacznie[?] […] rozumie-
15iąc onych do Lipowca na Dniu wyrażonym nie podług Prawa ale
16oręźnie, y z nożem tureckim, ktory prezentował coram Actis, wystali,
17y Szlachcica Jmć Choreca[?] od siebie przywiozszy do Lipowca na
18Przedmieście Stary[?] przywiozszy y onego podwiązanego od siebie
19aresztowali, a zatym idem Comparens Nne quo supra wołow
20szesnaście iako y wyż wyrażony nóż przed Urzędem ninieyszym
21w Kancellaryi Gr. Winnic. w stepie niewiedzieć zkąd przypędzone y [oddane?],
22że się oświadczaiąc swoią ostrożność też woły prezentowawszy prosił
23mnie Urzędu o przydanie woźnego y Szlachty do otaxowania tychże
24Nro szesnastu wołow razem, ja Urząd annuendo affectationi Generosi
25Comptis przydałem Woźnego Generała Macieja Szczygielskiego, kto-
26ry w przytomności tak mnie Urzędu, iako maiąc przy sobie Szlach-
27tę Urz. Jchmć PP. Antoniego Jędrzejowskiego y Teodora Bere-
28żowskiego[?] też woły wyż wyrażone Nro szesnaście w kwocie[?]
29Polskich Trzysta Trzy[?] y puł, Turecki także Złoty Polski Jeden Gr. […]
30szy[?] Dziewięć otaxował, a otaxowane tenże Urz. Comparens Nre[?]
31s[ob]ie do siebie odebrał, y z tychże odebrania Urząd ninieyszy
32Kancellaryą Gr. Winnic. Expensibus kwitował, prosząc mnie
33Urzędu, tak Urz. Comparens imieniem czyim wyżey manifestu-
34ie się y protestuie, prosząc o przyięcie tey Manifestacyi Ejus-
35dem[?] wyż wyrażonych wołow Nro szesnastu y noża Turec-
36kiego, iakoteż Woźny ze Szlachtą taxy o przyięcie, co y otrzyma-
37li. Jerzy Kołbajewski. Maciey Szczygielski Woźny
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „cum praesentatione Wołow, taxa et Diffidentiae[?]” – z okazaniem wołów, taksą i (o) odgrażanie się; „Nomine et ex speciali Commissu” – w imieniu i ze szczególnego polecenia; „w ostrożności” – dla zabezpieczenia prawnego; „et quidem primario” – a mianowicie najpierw; „Tenoris consequentis” – następującej treści; „Extra me, nihil ad me” – (co) poza mną, to nie do mnie (nie moja sprawa); „recenter” – niedawno; „idem Comparens Nomine quo supra” – tenże komparent w imieniu jak wyżej; „annuendo affectationi Generosi Comparentis” – przychylając się do żądania urodzonego komparenta; „Expensibus kwitował” – pokwitował opłaty kancelaryjne.
Akt zawiera odpisy trzech listów Józefa Ilnickiego (dyspozytora / gubernatora żorniskiego Strutyńskiej, por. akty 201, 207, 219, 222) z Żorniszcza (21 VI [?], 2 VII i 7 [?] VII 1769) oraz listu M. Szymańskiego z Popowiec (2 VII 1769) – korespondencja w sporze o woły (por. akt 222: manifest Strutyńskiej przeciw Jabłonowskiemu i gubernatorowi lipowieckiemu Kompanowi o zatrzymaną parę wołów). Tu gubernator / ekonom lipowiecki – Michał Kompan (w akcie 222 – „Andrzej, czyli innego Jmienia Kompan[?]”). Dolne partie k. 138 i k. 138v wyblakłe. Odczyty niepewne: nazwisko komparenta „Kołbajewski[?]”, „Diffidentiae[?]”, „Dziedziczney[?]”, „[Wy]wiatorowi[?]”, „urojonych[?]”, „Zameczek[?]”, „Dygresya[?]”, „Berwiastkach[?]”, „Kluż[?] Zrady[?]”, fragment pierwszego listu („w Iwanie[?] na siło[?] wrył[?]”, „wyty[?]”), „Junii[?]”, „Kopia[?]”, „dekoriter[?]”, „Otch[?]”, „zaszłych[?]”, „Septima[?]”, list Szymańskiego („niezadna[?] Kozaczka[?]”, „Łok zawodów[?]”, „gradbym[?]”, „przewiele[?]”), „wyznionych[?]”, „Choreca[?]”, „Stary[?]”, „Bereżowskiego[?]”, kwota taksy.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jerzy Kołbajewski [?] w imieniu ks. Antoniego Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego, dożywotniego (zastawnego) posesora klucza lipowieckiego, ekonoma Michała Kompana oraz gromad i poddanych lipowieckich wnosi manifestację w ostrożności przeciw Juliannie Strutyńskiej, starościnie horodelskiej, dziedziczce klucza żorniskiego, jej dyspozytorowi Ilnickiemu i jego Kozakom. Ilnicki 19 VI 1769, w dzień jarmarku, zbrojnie najechał z Kozakami Lipowiec, wywoływał tumulty i wyzywał szlachtę na pojedynki na szable i pistolety; potem pisał do sług lipowieckich listy w sprawie wołów (ich odpisy wpisano do aktu: Ilnicki z 21 VI [?], 2 VII i 7 [?] VII 1769 oraz M. Szymański z Popowiec z 2 VII 1769), żądając zwrotu wołów rzekomo ukradzionych i grożąc, że starościna nie da sobie krzywdy wyrządzić. 12 VII 1769 ludzie Ilnickiego, zbrojnie i z nożem tureckim, przybyli do Lipowca i na przedmieściu aresztowali, związawszy, szlachcica Choreca [?]. Komparent okazał w kancelarii grodzkiej szesnaście wołów, przypędzonych nie wiadomo skąd na step, i nóż turecki; przydany woźny generalny Maciej Szczygielski w obecności szlachty Antoniego Jędrzejowskiego i Teodora Bereżowskiego [?] otaksował woły (na ok. 303,5 złp [?]) i nóż (1 złp 9 gr [?]), po czym komparent odebrał je z powrotem. Manifestacja i relacja taksy zostały przyjęte do akt.
Akt nr 237
Protestacja z reprotestacją Józefa Butkiewicza w imieniu Julianny z Kosielskich [?] Strutyńskiej, starościny horodelskiej, ekonoma Józefa Ilnickiego oraz Jakuba Mikołajewskiego i Feliksa Szczeniawskiego [?] przeciw ks. Antoniemu Jabłonowskiemu, wojewodzie poznańskiemu, jego plenipotentowi Jerzemu Kołbajewskiemu i administratorowi lipowieckiemu Michałowi Kompanowi o napaść, pobicie szlachty i woźnego Józefa Dubowskiego i uwięzienie w Lipowcu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 139 (skan 0141, strona prawa – dół) – k. 139v (skan 0142, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 139 (skan 0141, strona prawa – dół; dolne wiersze wyblakłe)
3manifestuie y Reprotestuie się w ten sposob, y oto: Jż Jchmć Obżałd. nie
4uważaiąc na Prawo y Konstytucye dość obszernie o przeieżdżaiących na Drogach
5y ubi Locorum przebywaiących Szlachty, iakoteż o Woźnych in Actu Ex-
6pedycyi będących obostrzone, a osobliwie Jmć Pan Kompan, ma-
7iąc od Xięcia Dyspozycyą Dobr Lipowca niedość maiąc na tym, że coraz
8nie obywatelskie y sąsiedzkie z rożnemi Jchmć kłotnie czyni, pokoy publicz-
9ny y sąsiedzki zrywa, a nadto niedawnemi Czasy tak opatrznego Jo-
10zefa Dubowskiego Woźnego z Aresztem affirmata[?] przybyłego z Konia za
11łeb[?] wyciągnęli, porwali, steklili[?], szamotali, y Szlachtę Urz. Jchmć wyżey
12wyrażonych horrendissime batożkami bili, mordowali, y mało na
13śmierć niepozabiiali, a co większa Urz. Komparenta, za Jnteressem Po-
14piołow do Majdany[?] potrzebnych przeieżdżaiącego, y spoczywaiącego
15armatim et tumultim na dobrowolney Drodze przytakowali, y gwał-
16townie w Areszt wziowszy, nie niewinnego, iako złoczyńcę do Dobr Mia-
17steczka Lipowca prowadzili, w Areszcie wraz z wyż wyrażonemi Urz.
18Jchmć, to iest Jakobem Mikołajewskim y Felixem Szczeniawskim[?] y
19Kozez[?] y Opatrznym Jozefem Dubowskim przez dwa Dni trzymali, nóż
20dla wygody y potrzeby zawsze noszący wydarli, y chcąc pokryć Jchmć
21Obwinieni swoy niesprawiedliwy y niedprawny występek, coram Actis
22prezentowali, et in iisdem Actis sinistre, czego nigdy dowieść y wypro-
23bować niebędą mogli, cum summa laesione Comptis Pryncypałki
24opisali, przeto moderne Comparens Nne quorum supra tam de
25laesiva circumscriptione, quam de illatis iniuriis, et violentiis ite-
26rata vice manifestatur et Reprotestatur. Jozef Butkiewicz
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. Tłumaczenia: „una cum Reprotestatione” – wraz z reprotestacją (odpowiedzią na protest strony przeciwnej); „ubi Locorum” – gdziekolwiek; „in Actu Expedycyi” – w trakcie wykonywania czynności urzędowej; „armatim et tumultim” – zbrojnie i gromadnie; „sinistre” – fałszywie; „cum summa laesione” – z największą krzywdą; „moderne Comparens Nomine quorum supra tam de laesiva circumscriptione, quam de illatis iniuriis et violentiis iterata vice manifestatur et reprotestatur” – obecny komparent w imieniu wyżej wymienionych tak o krzywdzące podejście, jak i o wyrządzone krzywdy i gwałty ponownie manifestuje się i reprotestuje.
Odpowiedź strony Strutyńskiej na manifestację Jabłonowskiego z 14 VII 1769 (akt 236), w której okazano nóż turecki i opisano aresztowanie szlachcica w Lipowcu. Por. też akty 222 (Strutyńska c/a Jabłonowski i Kompan o woły) i 238 (areszt Kompana na rekwizycję Strutyńskiej). Dolne wiersze k. 139 wyblakłe. Odczyty niepewne: „Kosielskich[?]”, „Szczeniawskiego[?]” (w akcie 238 „Szczeniawskiego”), „Woltera[?] […]szeyszego[?] […]nikiem[?]”, „affirmata[?]”, „za łeb[?]”, „steklili[?]”, „Popiołow do Majdany[?]” (popioły do majdanu – potażarni?), „Kozez[?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
15VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Józef Butkiewicz we własnym imieniu oraz Julianny Strutyńskiej, starościny horodelskiej, dziedziczki Żorniszcza, jej ekonoma Józefa Ilnickiego, szlachty Jakuba Mikołajewskiego i Feliksa Szczeniawskiego [?] oraz woźnego generalnego Józefa Dubowskiego protestuje i reprotestuje przeciw ks. Antoniemu Jabłonowskiemu, wojewodzie poznańskiemu, Jerzemu Kołbajewskiemu i Michałowi Kompanowi, administratorowi lipowieckiemu. Kompan, wbrew prawom chroniącym szlachtę w drodze i woźnych podczas czynności urzędowych, nieustannie wszczyna kłótnie z sąsiadami; niedawno jego ludzie ściągnęli z konia woźnego Dubowskiego, który przybył z aresztem, szarpali go, a wymienioną szlachtę okrutnie bili batogami, niemal na śmierć; samego Butkiewicza, przejeżdżającego w sprawie popiołów do majdanu [?] i odpoczywającego na wolnej drodze, zbrojnie napadli, aresztowali jak złoczyńcę i zaprowadzili do Lipowca, gdzie wraz z Mikołajewskim, Szczeniawskim [?] i woźnym trzymali go dwa dni i odebrali mu nóż noszony dla wygody, po czym – by pokryć bezprawie – okazali ten nóż w aktach i fałszywie opisali sprawę (akt 236). Komparent ponawia protestację o krzywdy i gwałty.
Akt nr 238
Manifestacja Stanisława Wrzeszcza [?] i Szymona Piotrowskiego oraz woźnego Michała Radlińskiego (w imieniu Mysłkowskiej) przeciw Michałowi Kompanowi, administratorowi lipowieckiemu, o pobicie i uwięzienie podczas czynności urzędowej (areszt Józefa Wysockiego) w Lipowcu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 139v (skan 0142, strona lewa – dół) – k. 140 (skan 0142, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 139v (skan 0142, strona lewa – dół; ostatnie wiersze wyblakłe)
14Kompanowi swym, y Wiell. Mysłkowskiey ad Requisitionem, cuius re-
15quisitionem[?], tudzież ubespieczaiąc y całość processu Prawa, niemniey obia[śnia-]
16iąc szkodę przez kogo wynikła, że solenne zanoszą Manifestacyą,
17oto: Jż Jmć Pan Obżałow. zważywszy między nas przez Ludzi swoich […]
18nego przybyłych z Aresztem Urz. […] […] […] ex mente Prawa […]
19[…] do Miasta Lipowca przyiechałych, maiąc Pozwy od Wiell.
20[…] Plenipotenta Pańskiego uwiązanego[?] […] […] za daniem znaku […]
21iako przez […] […] wezwane[?], tak woźnego, to iest wysockiego[?]
22[…] […] Areszt[?] […] […] […] wyrazonych […]
23[…] […] […] […] […] […] […]
24[…] […] […] […] […] […] […]
k. 140 (skan 0142, strona prawa – góra)
1nietylko Szlacheckie ale y Chrześciańskie Życie, brali y szarpali, y aż
2dotychczas w więzieniu trzymali, po ktorym czas tenże Jmć Obżałow.
3tychże złodziejow wypuścić, woźny w Grodzie prezentował, wypuściwszy
4y rursus do siebie wziowszy, Synodum in commodum personae pan-
5dui[?] alterius obrocił, dlaczego ninieysi Comparentes widząc prawo
6zgwałcone, Jnteres pierwszy[?], Aresztu w ktorym posłani, a ztąd szko-
7dę Wiell. Rekwirenckiey, ut in protestat Actis, iure vindicationem tey że Wiell.
8Komparentce ostrzegaiąc, et cum quibus actis movenda, praecustodien-
9do mutam teraz bacznie praemissorum omnium ac de diligentia sui ac par-
10tis, iterato querit et manifestat. Stanisław Wrzeszcz[?] Szymon Piotrowski
11pisać nieumieiący ⊕ Michał Radliński ⊕
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „ad Requisitionem” – na rekwizycję (żądanie); „ex mente Prawa” – zgodnie z myślą (przepisem) prawa; „rursus” – znowu; „ut in protestat Actis” – jak protestuje się w aktach; „iure vindicationem” – prawną windykację (dochodzenie); „praecustodiendo” – zabezpieczając zawczasu; „de diligentia sui ac partis iterato querit et manifestat” – dla ostrożności swojej i strony ponownie skarży się i manifestuje.
Kolejny akt sporu Strutyńskiej z Jabłonowskim i administratorem lipowieckim Michałem Kompanem (por. akty 222, 236, 237, 239). Dół k. 139v (ok. 6 wierszy) silnie wyblakły – opis zajścia odczytany fragmentarycznie; wynika z niego, że ludzie Kompana pobili i uwięzili komparentów (szlachtę i woźnego), przybyłych do Lipowca z aresztem na rzecz Mysłkowskiej, oraz wypuścili i znów przejęli aresztowanych „złodziei”. Odczyty niepewne: nazwiska „Wrzeszcz[?] / Wrzeszczski[?]”, „Mysłkowskiey”, „Wysockiego”, „Podgaińskim”, „Synodum in commodum personae pandui[?] alterius”, „pierwszy[?]”, „mutam”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
15VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, szlachta Stanisław Wrzeszcz [?] i Szymon Piotrowski oraz woźny Michał Radliński, którzy na rekwizycję Mysłkowskiej przybyli do Lipowca (wraz z Podgaińskim) w celu aresztu Józefa Wysockiego, manifestują się przeciw Michałowi Kompanowi, administratorowi lipowieckiemu. Kompan i jego ludzie pojmali ich wbrew prawu, szarpali, narażając nie tylko szlacheckie, ale chrześcijańskie życie, i trzymali dotąd w więzieniu; aresztowanych złodziei najpierw wypuścili, a potem znów przejęli i obrócili na korzyść innej osoby. Komparenci, zastrzegając prawo rekwirentki do windykacji szkody, ponawiają manifestację; Piotrowski i woźny, niepiśmienni, postawili krzyżyki.
Akt nr 239
Relacja woźnego Józefa Dubowskiego o areszcie Andrzeja (Michała?) Kompana, gubernatora i pułkownika lipowieckiego, oraz Podgaińskiego, arendarza, i szesnastu wołów w Lipowcu na rekwizycję Julianny Strutyńskiej, starościny horodelskiej
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 VII 1769 (czynność 12 VII 1769), Winnica
Karty / skanyk. 140 (skan 0142, strona prawa – środek)
7stwa Grodzkim Winnic. Stanowszy Oczewisto woźny Generał
8Woiewodztwa Bracł. y Jnn. Opatrzny Jozef Dubowski dobro-
9wolnie zeznał, iż On Roku Tysiąc Siedmset Szescdziesiąt
10Dziewiątego Dnia Dwunastego Julij na affektacyą y Prawną re-
11quizycyą Wiell. Jmć Pani Julianny z Obszy[…]skich[?] Strutyńskiey Sta-
12rościny Horodel. pozostały wdowy, był w Dobrach Miasteczku Lipowcu
13gdzie będąc maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary god-
14nych Urz. Jchmć PP. Jakoba Mikołajewskiego y Felixa Szczeniaw-
15skiego, dla tym większey wiary do tych Aktow użytych, gdzie będąc
16Urz. Andrzeja czyli innego Jmienia Kompana na ten czas Guberna-
17tora y Pułkownika Lipowieckiego, y iakiegokolwiek Jmienia
18Podgaińskiego Arendarza na gruncie Dobr Lipowca znaydu-
19iącego się u Woyta tameyszego, y całey Gromady Lipow. Zatrzy-
20mał[?] Gwałtownie[?] y wołow szesnastu zaresztował, y prawnie przypo-
21ręczył, ktory Areszt tak Gromada imieniem JO. Antoniego Jabło-
22nowskiego Wdy Poznań. Pana swego dobrowolnie przyiowszy do
23rozprawy Prawney dotrzymać deklarowali y assekurowali się, z kto-
24rego woźny ztamtąd powrocił, y przed tym Urzędem prawdzi-
25wego Aresztu swego uczynił y zeznał Relacyą, woźny nieumieiący
26pisać znak Krzyża Swiętego kładzie Jozef Dubowski ⊕
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „ex Parte” – ze strony (na żądanie); „affektacya y Prawna requizycya” – żądanie i prawna rekwizycja; „przyporęczyć” – oddać pod poręczenie (dozór).
Areszt dokonany 12 VII 1769 – w tym samym dniu, w którym (wg aktu 236) ludzie Ilnickiego przybyli do Lipowca, a (wg aktów 237–238) szlachta i woźny strony Strutyńskiej zostali pobici i uwięzieni w Lipowcu. Szesnaście aresztowanych wołów – zapewne te same, które strona Jabłonowskiego okazała w aktach (akt 236). Imię Kompana podane alternatywnie („Andrzeja czyli innego Jmienia”); w aktach 236–238 – Michał Kompan. Nazwisko panieńskie Strutyńskiej w rkp. „z Obszy[…]skich[?]” – niepewne (w aktach 219, 222, 237 odczytane „z Kosielskich[?]”; prawdopodobnie ta sama forma – do weryfikacji). „Zatrzymał[?] Gwałtownie[?]” – odczyt niepewny (rkp. „Zetował Chudoba[?]”, może „żywą chudobę” – bydło).
Streszczenie
15VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Józef Dubowski zeznaje, że 12 VII 1769 na żądanie Julianny Strutyńskiej, wdowy, starościny horodelskiej, w obecności szlachty Jakuba Mikołajewskiego i Feliksa Szczeniawskiego był w miasteczku Lipowcu i tam u wójta i całej gromady lipowieckiej aresztował Andrzeja (czyli innego imienia) Kompana, gubernatora i pułkownika lipowieckiego, oraz Podgaińskiego, arendarza, a także szesnaście wołów; gromada w imieniu ks. Antoniego Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego, przyjęła areszt i zobowiązała się dotrzymać go do rozprawy. Woźny złożył relację, stawiając krzyż.
Akt nr 240
Manifestacja Jana Szyszki przeciw Miedźwiedzkiemu [?], podstolemu bracławskiemu [?], o różne krzywdy (utrata bydła, sprzętu i zboża w Dymitraszkowcach [?], nierozliczone sumy) i o nieważność asekuracji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 VII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 140 (skan 0142, strona prawa – dół) – k. 140v (skan 0143, strona lewa) – k. 141 (skan 0143, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 140 (skan 0142, strona prawa – dół; tekst prawie całkowicie wyblakły, papier uszkodzony)
1Manifest Urz. Szyszki pko W. Miedźwiedz-
2kiemu S. Bracł.[?] o rożne Krzywdy et de Nullitate Assekuracyi
44tem przepadzonych także z Jnteressu tegoż Wiell. Obżałd. dać musiał
45Złł. Polsk. Sto Dziewięćdziesiąt Dwa, czyniąc applikacyą temuż Wiell. Obżał.
46swoiemi podwodami z Dobr Dymitraszkowiec[?] […] do Dobr […]
47odesłał […] […] […] […] […] […]
48[…] […] […] […] […] […] […]
49[…] […] […] […] […] […] […]
50[…] […] […] […] […] […] […]
k. 141 (skan 0143, strona prawa – góra)
1nascie na Jnteres tegoż Wiell. Obżałd. wydane oddać do Skarbu Wiell.
2Mott.[?] dać powinien, oraz y o wspomnioną Summę Trzysta Złł. Polsk. upo-
3mnieć się u tegoż Wiell. Obżałd. niemiał, in vim ktorey Summy Trzechset
4Złł. Polsk. iuż sprawiedliwie unà cum provisione od tegoż Wiell. Mie-
5dźwiedzkiego Urod. Manifestantowi Złł. Polsk. Sto należy się, Wiell. Obwinio-
6ny roboczych Mykity Czatnokurskiego[?] Złł. Polsk. Trzysta, u Semka Szlusar-
7ka Złł. Polsk. Sto Poddanych swoich Słobodzkich Manifestanta po-
8życzonych przytrzymać kazał, y wydać do tychczas niechce, nawet
9za Lat Dwie Złł. Polsk. Dwieście Sześćdziesiąt należącego Manifestan-
10towi nieoddał, y swoią Ordynaryą przez te obiedwie Lata suple-
11mentować się musiał, zatym tenże Manifestans deklaruiąc te
12wszystkie swoie Pretensye in quovis Foro Juramentem stwierdzić,
13y krzywdę prawnie windykować, przeciwko temuż Wiell. Obżałd.
14powtornie o nieważność swoiey Assekuracyi, czyli Skrypcyi z przy-
15muszenia szczegulnego na zaciągnienie Długu na Jego potrzebę
16wziętego daney, salva manente, si opus fuerit melioratione,
17quam solennissime manifestuie się, prosząc tey Kopiy do Akt
18o przyięcie, co y otrzymał. Jan Szyszko mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Język: polski z łacińskimi formułami. „circiter” – około; „Expensa” – wydatki; „Azard” – hazard, ryzyko; „Funkcya Poselska” – funkcja posła (na sejm); „Ordynarya” – ordynaria, wynagrodzenie w naturze (tu: utrzymanie dyspozytora); „in quovis Foro Juramentem stwierdzić” – w jakimkolwiek sądzie przysięgą potwierdzić; „salva manente, si opus fuerit, melioratione” – z zastrzeżeniem poprawy, jeśli zajdzie potrzeba; „quam solennissime” – jak najuroczyściej; „mpp.” – manu propria.
Komparent – Jan Szyszko, dawny dyspozytor (ekonom) dóbr Miedźwiedzkiego (Słobodka). Nagłówek i początek aktu (dół k. 140) prawie zupełnie wyblakłe; dół k. 140v również (ok. 5 wierszy). Imię i tytuł obwinionego niepewne („S. Bracł.[?]”; por. Stanisław Miedźwiedzki, podstolic bracławski – akt 235). Odczyty niepewne: „ubłagać[?]”, „Poszpek[?]”, „Ważyńskiego[?] Stoln. Latt. wieskiego[?]”, „upadłych[?]”, „Trzysta[?]”, „wyszła[?]”, „Kreydy[?]”, „Rudnickim[?]”, „Gorzałczanych[?]”, „Zychoniemu[?]”, „Sarnicką[?]”, „Talek[?]”, „Miar[?] Cito[?]”, „wiele[?]”, „Grzywien[?]”, „Mott.[?]”, „Czatnokurskiego[?]”. Sumy i wyliczenia odczytane z dobrą pewnością tam, gdzie tekst wyraźny (k. 140v środek, k. 141).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
15VII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, Jan Szyszko manifestuje się przeciw Miedźwiedzkiemu [?], podstolemu [podstolicowi?] bracławskiemu. Miedźwiedzki przyjacielskimi sposobami sprowadził Szyszkę z Krasnego do swoich dóbr jako dyspozytora; ten, nie mogąc z niedostatecznej intraty pokryć potrzeb ekonomii, przez około dwa lata uzupełniał je własnymi pieniędzmi, bydłem i innymi rzeczami, z narażeniem życia, a nawet pożyczał na skrypt 18 czerwonych złotych na potrzebę Miedźwiedzkiego; Miedźwiedzki zaś wziął od niego na asekurację 300 złp. Gdy wieś Słobódka przeszła w trzecią posesję do Zasępskiego, a Miedźwiedzki wyjechał jako poseł do Warszawy, zostawiając bydło na cudzym folwarku bez paszy na zimę, Szyszko (wtedy dyspozytor w Dymitraszkowcach [?]) przezimował je własnym kosztem w Rudnickim [?]. Wylicza swoje wydatki i straty: para wołów (8 czerwonych zł), 6 łokci sukna karmazynowego (100 złp), kotły gorzałczane, tytoń (100 złp), owce, kozy, chomąty, lochy, kabany, gęsi, kury, kaczki, beczki, żyto i pszenica (w sumie wiele setek złp), koszty pobytu w Winnicy itd. Miedźwiedzki kazał ponadto zatrzymać pieniądze pożyczone przez Szyszkę poddanym słobodzkim (300 złp u Mykity Czatnokurskiego [?], 100 złp u Semka Szlusarka), nie oddał mu należności za dwa lata (260 złp) ani prowizji od 300 złp. Szyszko deklaruje zaprzysiężenie swoich pretensji w każdym sądzie i protestuje o nieważność asekuracji (skryptu), wymuszonej na zaciągnięcie długu na potrzebę Miedźwiedzkiego.