Księga grodzka winnicka 1769–1770 (potoczna) · część 9 z 24
Akty 321–360
Wpisy od 2 IX 1769 do 7 X 1769
Akt nr 321
Manifestacja Jana Bala Miedźwieckiego, stolnika mścisławskiego, plenipotenta Adama Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, przeciw Adamowi Myszce Chołoniewskiemu, kasztelanowi buskiemu, dziedzicowi Janowa, o najazdy, zabory gruntów i krzywdy poddanych dóbr Suprunów i Majdan Suprunowski
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 189 (skan 0191, strona prawa – dolna część) – k. 189v (skan 0192, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 189 (skan 0191, strona prawa)
1Maa nne JW. Mniszka
2Ch. N. K. pko JW. Chołoniew-
3skiemu K. B.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Drugiego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przede-
7mną Antonim Jałowickim Namiestnikiem Burgr.
8Grz. Winn. Comparens pliter W. Jmć Pan Jan Bal Miedź-
10Plenipotent y Jmieniem Solennie pko JW. Chołoniewskie-
11mu Kasztl. Buskiemu Dobr Janowa Dziedzicowi Skarży y ma-
12nifestuie się o to: Jż JW. Chołoniewski maiąc in contigu-
13itate Dobra Swoie Janow, a Stante Possessione JW. Pryn-
14cypała Comptis mianowicie Dobra Suprunow y May-
15dan Suprunowski nieustannemi nayazdami, kroza-
16kow[?] Swoich Nadwornych do tego Licencyowanych bez
17Dobra niszczy, Poddaństwo zubaża, Lasy y Grunta
18odbiera, Zabory y gwałty Poddaństwu czyni, Pasieczy-
19ska y Pasieki niszczyć, zabierać pozwala, przez ktore zni-
20szczenie Swoie ten Poddaństwo w robotach Swoich
21y pracach, utraty w Chudobie, Szkody w Jntratach,
22[reklamant:] niemogłoc
k. 189v (skan 0192, strona lewa)
1niemogłość zapłacenia cierpią y ponoszą. Dla czego
2Niniejszy Comparens stoiąc przy Prawach tegoż JW.
3Pryncypała Swego, a widząc Kiedabor[?] y Szkodę Jntrat
4przez wygotowanie y zniszczenie Poddaństwa tegoż
5z przyczyny JW. Obżał. wynikłą, viam agendi o wpeł-
6ne[?] detrymenta ubi de jure venerit JW. Pryncypałowi con-
7servando et praecavendo, tenaz[?] pro ne quo supra de praemis-
8sis omnibus queritur et manifestatur. Jan Bal Miedźwiecki mmd.
Objaśnienia i tłumaczenia
„Ch. N. K.” – chorąży nadworny koronny (Adam Mniszech z Bożenina, por. akty 154–159: komisarz Aleksy Tarszeński, klucz suprunowski); „K. B.” – kasztelan buski (Adam Myszka Chołoniewski). „Jan Bal Miedźwiecki, stolnik mścisławski” – por. ustalenie z aktów 41–120 („Miedźwiecki Bal. = stolnik mścisławski”). „in contiguitate” – w sąsiedztwie (przyległe); „stante possessione” – w czasie trwania posesji (Mniszcha w dobrach Potockich); „krozaków[?]” – zapewne kozaków (nadwornych); „viam agendi … ubi de jure venerit … conservando et praecavendo” – zachowując i zastrzegając drogę dochodzenia odszkodowania tam, gdzie prawnie przypadnie; „de praemissis omnibus queritur et manifestatur” – o wszystko powyższe skarży się i manifestuje. Akt równoległy do aktu 320 (manifest szlachty i gromad suprunowskich).
Streszczenie
2IX 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan Bal Miedźwiecki, stolnik mścisławski, plenipotent Adama Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, manifestował przeciw Adamowi Myszce Chołoniewskiemu, kasztelanowi buskiemu, dziedzicowi sąsiednich dóbr Janów: w czasie posesji Mniszcha w dobrach Suprunów i Majdan Suprunowski kasztelan nieustannymi najazdami swoich nadwornych kozaków [?] niszczy dobra, zubaża poddanych, odbiera lasy i grunty, dopuszcza się zaborów i gwałtów, pozwala niszczyć i zabierać pasieki, przez co poddani ponoszą straty w dobytku i nie mogą płacić powinności, a pryncypał traci dochody. Komparent zastrzega drogę dochodzenia odszkodowania przed właściwym sądem.
Akt nr 322
Manifestacja Jana Sołskiego, gubernatora ułanowskiego, imieniem Józefa Kolumny Czosnowskiego, starosty winnickiego i ułanowskiego, oraz Franciszka Brzozowskiego [?], wicegerenta grodzkiego winnickiego, posesora wsi Podorożna, przeciw Krzysztofowi Michałowskiemu, podczaszemu bracławskiemu, pułkownikowi wojsk koronnych, jego oficjalistom, ułanom i gromadom Stupnika i Kołakowiec [?] o napady na pola i ludzi podorożańskich, zabójstwo Pawła Kwiatkowskiego, rabunki i więzienie w dybach
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 189v (skan 0192, strona lewa – od środka) – k. 190 (skan 0192, strona prawa) – k. 190v (skan 0193, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 189v (skan 0192, strona lewa)
1Maa Nne JW. Czosnowskie-
2go S. W. y Jnn. pko W. Mi-
3chałowskiemu P. B. y Jnn.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Drugiego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przedemną
12wskiego nieprzewidzianey Drodze napadszy, Szablę, Czerwonych
13Złł. Osm wtorbie[?] będącey gwałtownie wzięli, a kozaków
14y Szlachtę porozganiali, zamieszkuiącemi goniąc
15Strzelali, y bili, pracowitego Chwedora Szlęc[?] wie-
16kaiącego pod Samą Podorożną za Hołubową gro-
17blą dopędziwszy Ur. Jasiński Strzelił, Ur. Rasiewa-
18kiewicz[?] Dyspozytor y Czarnecki płazami, a Koza-
19cy ratyszczami zbiwszy, zdarszy z niego Żupan
20Granatowy z Ostrowka Guzikami Srebrnemi, Czap-
21kę Karmazynową z Siwym Baranem, Róg na-
22żwisty[?], wiąż pobocznych żelaznych, do Stupnika zapro-
23wadzili, prowadząc koroni[?] dutami bili, y w dyby
24zabiwszy w więzieniu osadzili. Do Olexy Popyka
25ktory unosząc Życie na błota uciekł, Strzelali póty
26poki do nich niewyszedł, a gdy wyszedł zdarszy
27z niego Żupan Zielony, do Stupnika do więzienia
28zaprowadzili, Ur. Pawła Kwiatkowskiego uchodzą-
29cego z Życiem dopędziwszy nayprzod Żywcem
30wzięli, potym Pracowity Paweł W. Podczaszego
31Bracł. czyli też inny z Struzca[?] umyślnie do
32Ur. Pawła Kwiatkowskiego Strzelił y onego na
33mieyscu na Smierć za Hołubową groblą okru-
34tnie zabił, Sukmę, Pas, Czapkę, Spodnie Buty,
35Szablę, co tylko przy nim zastali, zabrali, a dla
36połączenia Zabóystwa Trupa z Wołą[?] wieźli, robo-
37czego Łuczenkę[?] w nogę Prawą postrzelili y konia
38pod nim ze Strzelby zabili, Matwija Ozadczuka[?]
39ciężko zranili, Jwana Mohyłę Ur. Jasiński Sza-
40blą okrutnie zrąbał y kogo tylko złapali, bili, kale-
41czyli odzierali, y do Stupnika zaprowadziwszy
42w Dybach w więzieniu osadziwszy Dotąd trzy-
43maią, o co wszystko Ur. Sołski Jmieniem y Jmie-
44niem ktorych wyżey pko tymże Obżałowanym
45zachowuiąc wolność tey Protestacyi, gdy te-
46go będzie potrzeba poprawienia powtornie
47iako nayuroczyściey żali się y Skarży Jan Soł-
48ski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt długi, pisany staranną ręką, ale z wieloma nazwami osobowymi i miejscowymi odczytanymi niepewnie; dolna część k. 189v zalana – kilka wierszy fragmentarycznie. Komparent to ten sam Jan SOŁSKI, przeciw któremu w akcie 302 (28 VIII) protestował Czosnowski – tu występuje jako gubernator ułanowski, wyraźnie z woli Czosnowskiego. „P. B.” – podczaszy bracławski (Krzysztof Michałowski, pułkownik wojsk koronnych; por. akt 173 – Michałowscy c/a Fr. Jabłonowski). „Rotmistrz Pancerny Wojsk Koronnych” – tytuł Czosnowskiego; „Gracialiści” – szlachta zagrodowa, mieszkająca z łaski (gratis) na gruncie pańskim; „Spisy, Kosy, na prawicę[?], Cepy, Drągi” – broń chłopska; „Płazami bili” – bili płazem szabli; „ratyszcza” – drzewca włóczni; „naszelniki” – część uprzęży; „Dyby” – kłody więzienne; „Dziesięcina pszczelna” – dziesięcina z pasiek. Paweł KWIATKOWSKI, szlachcic, zabity 1 IX 1769 za Hołubową groblą strzałem chłopa Pawła Hajduka (lub innego z Stupnika). Wieś Podorożna [?] – należąca do starostwa ułanowskiego (posesor: wicegerent grodzki Brzozowski [?]); Stupnik [?] – wieś Michałowskiego, dokąd uprowadzano ludzi. Nazwisko wicegerenta „Brzozowski[?]” niepewne (por. inne akty: wicegerent grodzki winnicki).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2IX 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan Sołski, gubernator ułanowski, imieniem Józefa Kolumny Czosnowskiego, starosty winnickiego i ułanowskiego, rotmistrza pancernego, oraz Franciszka Brzozowskiego [?], wicegerenta grodzkiego winnickiego, posesora wsi Podorożna [?] w starostwie ułanowskim, a także w imieniu wdowy po zabitym Pawle Kwiatkowskim, manifestował przeciw Krzysztofowi Michałowskiemu, podczaszemu bracławskiemu, pułkownikowi wojsk koronnych, jego koniuszemu Janowi Landowi [?] (przywódcy), dyspozytorowi stupnickiemu Wasilkowiczowi [?], szlachcie Jasińskiemu, Kozłowskiemu, Makowskiemu, trzem braciom Danilewiczom, Bilskiemu (namiestnikowi szlachty gracjalistów), Wierzbickiemu, Suchorowskiemu, braciom Mierzejewskim, Rymańskiemu, Kuszewskiemu, Czarneckiemu, Łatyńskiemu, Pawickiemu [?], braciom Berezeckim, ułanom nadwornym, chłopu Pawłowi Hajdukowi – zabójcy Kwiatkowskiego, Paulikowi oraz gromadom Stupnika [?] i Kołakowiec [?]. W marcu 1769 Michałowski kazał zabrać siano z gruntów starostwa ułanowskiego i zasiewać pola podorożańskie; 1 IX 1769 nasłał uzbrojonych ludzi z rozkazem bicia i zabijania na pola i sianożęci Podorożnej: ścigali, strzelali, rąbali szablami i bili chłopów zwożących zboże wicegerenta, zabrali kilkadziesiąt kop zboża, wozy, konie i uprząż, uprowadzili do Stupnika m.in. Kazimierza, Semena (parobka Pawła), Panka Ostapowego, Iwana Wyntka [?], Andrija Kur…wego, braci Szurmenów i innych i zakuli ich w dyby; napadli szlachcica Śnigowskiego [?] jadącego spisywać dziesięcinę pszczelną (zabrali szablę i 8 czerwonych złotych); Chwedora Szlęca [?] postrzelono, obdarto i uwięziono, Ołeksę Popyka obdarto; szlachcica Pawła Kwiatkowskiego, wziętego żywcem, zastrzelił za Hołubową groblą chłop Paweł Hajduk (lub inny ze Stupnika) i obdarto go z ubrania; Łuczenkę [?] postrzelono w nogę i zabito pod nim konia, Matwija Ozadczuka [?] ciężko zraniono, Iwana Mohyłę Jasiński porąbał szablą. Uwięzieni wciąż są w dybach w Stupniku. Sołski zastrzega prawo poprawienia protestacji.
Akt nr 323
Manifestacja Jerzego Kotbajewskiego [?] imieniem Michała Jakubowskiego, podczaszego pomorskiego [?], dziedzica Pliskowa, przeciw Michałowi Hryniewieckiemu [?], dziedzicowi Andruszówki, Kazimierzowi Szembekowi, generałowi wojsk koronnych, posesorowi Andruszówki, ich dyspozytorom i gromadzie andruszowieckiej o burzenie kopców granicznych, zabory gruntów, młyna i stawu, napady na pasiekę i ludzi pliskowskich – wraz z relacją woźnego Andrzeja Zielińskiego z wizji granicy
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data4 IX 1769 (wizja 29 VIII 1769), Winnica
Karty / skanyk. 190v (skan 0193, strona lewa – sam dół) – k. 191 (skan 0193, strona prawa) – k. 191v (skan 0194, strona lewa) – k. 192 (skan 0194, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 190v (skan 0193, strona lewa)
1Maa Nne JO.[?] Jakubowskiego
2PP. pko JW. Szembekowi[?] S. Wł.[?]
3y Jnn. cum Visione
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Czwartego Dnia
6[reklamant:] Przed Urz.
k. 191 (skan 0193, strona prawa)
1Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przedemną
2Onufrym Czaykowskim[?] pro tunc Namiestnikiem Burgrab.
3Grz. Winn. Comparens pliter Ur. Jmć Pan Jerzy Kotbajewski[?] Nne et
4ex speciali Commissione W. Jmć Pana Michała Jakubowskiego Podcz.
5Pomor.[?] Dobr wsi Pliskowa dobrze Jurysdycznie ograniczonych
6Dziedzica, przychylaiąc się do tey że Granicy y po tey że zgwałconey
7do manifestow, Wizyi, Terminow, Aresztow, a postrzegaiąc Całości
8Substancyi W. Pryncypała Swego Dobr Gruntow Dąbrow
9Sianożęci, Lasow, Stawow, Młynow, iako też Jmieniem Jmci
10Pana Sabby Łebedyńskiego ad praesens tychże Dobr
11Pliskowa Dyspozytora, Ekonoma Łabuńskiego, Petra
12Pastucha, y Hrycka Gryza[?] y Jnn. maiących krzywdy
13Poddanych Pliskowskich Czasu Sprawy Regestrowanie[?]
14maiących iako nayuroczyściey na pko W. Michałowi
15Hryniewieckiemu[?] Stolnikowi Barchockiemu[?] Dobr wsi Andru-
16szowki in contiguitate Dobr wsi Pliskowa należy
17Comptis W. Pryncypała Dziedzicznych zostaiącey Dziedzico-
49y Jnn. Opatrz. ktory w moc wierney Rell. Swoiey iawnie
50ustnie y dobrowolnie Zeznał. Jż on Roku na Akcie
51wyrażonego Dnia Dwudziestego Dziewiątego Mie-
52siąca Sierpnia na Affektacyą y prawną rekwizy-
53[reklamant:] cyą
k. 192 (skan 0194, strona prawa)
1cyą W. Jmci Pana Michała Jakubowskiego Podczaszego Pomor.[?]
2maiąc przy Sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych
3do tego Aktu Sobie urzędownie wziętych Urz. Jchmciow
4Panow Jerzego Czaykowskiego y Stanisława Janowskie-
5go[?] ieździł na Grunta własne Pliskowskie ograniczo-
6ne y w ustawicznym używaniu będące, a teraz gwał-
7townie przez potencyą Gromady y Dworu Andruszowiec-
8kiego naparzowane[?] gdzie obiezdzaiąc od Grobelki aż do
9Szlaku idącego z Petyjowa[?] do Przyłuki do kopcow
10ostatnich narożnych trzech, Dziesięć Sady wzdłuż
11a wszerz Sady cztery zoranego Gruntu przez Ludzi
12y potęgą Dworską Andruszowiecką własnego Plis-
13kowskiego Ograniczonego widział y oglądał, co
14widziawszy y oglądawszy Szlachtą Sobie przytom-
15ną wyż wyrażoną oświadczywszy się ztamtąd po-
16wrocił, y przedemną Urzędem prawdziwey wizyi uczy-
17nił y zeznał Relacyą, de quo praesens Ejusdem Minister[ialis]
18Mlis qui Supra Jgnarus Litterarum signum Crucis posuit ⊕
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt pisany starannie, ale z wieloma wyrazami trudnymi (zwłaszcza w opisie napadu na pasiekę i w części o kopcach) – liczne [?]. Nagłówek: „JO.[?] Jakubowskiego PP.” – zapewne „W. Jakubowskiego P[odczaszego] P[omorskiego]”; „pko JW. Szembekowi[?] S. Wł.[?]” – w tekście „JW. Kazimierzowi Szembekowi Generałowi Woysk Koron.”; litery „S. Wł.” niejasne. Czynność przed ONUFRYM CZAJKOWSKIM [?], „pro tunc” (wówczas) namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego – nazwisko odczytane wyraźnie jako „Czaykowskim”, choć w kwietniu namiestnikiem był Onufry Moskwicki (por. akty 81–151) – do weryfikacji. Akt jest kontrmanifestem do aktu 317 (manifest strony andruszowieckiej przeciw Jakubowskiemu): tu Sawa Łebedyński występuje jako dyspozytor dóbr Pliskowa, a ekonom Łabuński jako poszkodowany. Wzmianka o Szembeku jako posesorze Andruszówki sugeruje, że w akcie 317 „Kazimierz Szeniawski[?]” to zapewne Kazimierz SZEMBEK. „Dekret kompromisarski graniczny” – wyrok sądu polubownego ustalający granicę; „Sady” – miara długości (sążnie?); „(: dawaj Denhy y Medu :)” – zapisane po rusku: „dawaj pieniądze (dengi) i miodu”; „his formalibus” – tymi słowy; „nne quorum supra idem tempore protestatur et manifestatur” – imieniem wyżej wymienionych tegoż czasu protestuje i manifestuje; „in continenti” – zaraz.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
4IX 1769 przed Onufrym Czajkowskim [?], ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jerzy Kotbajewski [?], imieniem i z polecenia Michała Jakubowskiego, podczaszego pomorskiego [?], dziedzica jurysdycznie ograniczonych dóbr Plisków, a także w imieniu dyspozytora Sawy Łebedyńskiego, ekonoma Łabuńskiego i chłopów (Petra Pastucha, Hrycka Gryza [?] i in.), manifestował przeciw Michałowi Hryniewieckiemu [?], dziedzicowi sąsiedniej Andruszówki, Kazimierzowi Szembekowi, generałowi wojsk koronnych, posesorowi Andruszówki, dyspozytorom Wojciechowskim (ojcu i synowi), leśniczemu Cebrzyńskiemu, szlachcie gracjalistom, kozakom i poddanym andruszowieckim (kilkunastu do kilkudziesięciu): wbrew dekretowi kompromisarskiemu zniszczyli kopce graniczne, ustawicznie najeżdżają grunty, młyny, stawy i samą wieś Plisków, pobili Petra Pastucha, zabrali bydło Hryckowi Gryzowi [?] i konie, napadli na pasiekę Kondrata Łabuńskiego, grożąc mu śmiercią i żądając po rusku pieniędzy i miodu, rozkopali groble i spuścili staw, porąbali pług orzących, zabrali ule, beczkę miodu i wosku, wykosili sianożęci dworskie (ponad 100 kop) i zaorali pas gruntu pliskowskiego (10 sążni [?] wzdłuż, 4 wszerz), strzelali do ludzi przy koszeniu i oraniu (ok. 30 strzałów). Woźny generał województwa bracławskiego Andrzej Zieliński zeznał, że 29 VIII 1769, na żądanie Jakubowskiego, ze szlachtą Jerzym Czajkowskim i Stanisławem Janowskim [?] obejrzał na granicy – od Grobelki do szlaku z Petyjowa [?] do Przyłuki, przy trzech ostatnich kopcach narożnych – pas gruntu pliskowskiego (10 × 4 sążni [?]) zaorany siłą przez dwór andruszowiecki. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 324
Manifestacja Jerzego Kotbajewskiego [?] imieniem ks. Antoniego Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego, dziedzica hrabstwa lisiańskiego, posesora Szymona Krzyżanowskiego [?], pisarza hrabstwa i gromady wsi Kobylaki przeciw Franciszkowi Salezemu Potockiemu, wojewodzie kijowskiemu, dziedzicowi włości humańskiej, Gnoińskiemu [?], rejentowi grodzkiemu wyszogrodzkiemu [?], dzierżawcy wsi Ryżany [?], ekonomowi, dyspozytorowi i kozakom humańskim o naruszenie granic, zabór zboża i przymusowe podwody ludzi z Kobylak
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data4 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 192 (skan 0194, strona prawa – od środka) – k. 192v (skan 0195, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 192 (skan 0194, strona prawa)
1Maa JOX. Jmci Jabłonowskie-
2go W. P. pko JW. Potockiemu
3W. K. y Jnn.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Czwartego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przedemną
7Onufrym Czaykowskim[?] pro tunc Namiestnikiem Burgrabstwa
8Grz. Winn. Comparens pliter Ur. Jerzy Kotbajewski[?] Nne et ex
9Commisso speciali JO. Xcia Jmci Antoniego Jabłonow-
10skiego Wwdy Poznań. Dobr Hrabstwa Lisiańskiego podług
11Praw Swoich aktualnego Possessora Pana, Ur. Szymona Krzy-
12żanowskiego[?] tychże Dobr ad praesens Ekonoma y Prowentow wszel-
13kich tegoż Hrabstwa Pisarza, iako też roboczego Stepana Satowego[?]
14Dobr wsi Kobylak Woyta y całey Gromady teyże wsi pomienioney
15Kobylak zwaney do Hrabstwa Lisiańskiego od wiekow w Swych
16Granicach należących ukrzywdzonych iako nayuroczyściey na pko
16ku odkryie y Sam ow obaczy y Swiadkiem oney Spra-
17wiedliwości będzie, a zatym tenże Ur. Kompnt obserwuiąc
18Gruntow Sprawiedliwość y okazanie Spokoynieyszego
19Czasu podług tychże Granic oczewistych dowodow, tak o
20zgwałcenie Granic, zabranie Zboża wsi Kobylak napa-
21dania y innych Wiolencyi czynienia obce wszystko No-
22mine quorum Supra czyni y manifestuie się J. Kotbaiew-
23ski mmd.
Objaśnienia i tłumaczenia
Pismo dość staranne, lecz zdania długie i składniowo zawiłe; wiele wyrazów niepewnych. „W. P.” – wojewoda poznański (ks. Antoni Barnaba Jabłonowski); „W. K.” – wojewoda kijowski (Franciszek Salezy Potocki, dziedzic Humania/Umania – „Włość Humańska”). Hrabstwo lisiańskie – Lisianka, dobra Jabłonowskich (por. 44-1-3, akt 247 – misja bazyliańska w Łysiance). Kobylaki – wieś hrabstwa lisiańskiego graniczna z włością humańską. Nazwiska strony pozwanej (Gnoiński[?], Bucki/Buki[?], Chwostek/Chwostecki[?], Rudzki) odczytane niepewnie. „armatim et tumultim” – zbrojnie i gromadnie; „ut fertur” – jak mówią; „Kurucze[?], Swity, Chomąta, Szle” – odzież (świty) i uprząż; „podwozy” – podwody (przymusowe furmanki); „nomine quorum supra” – imieniem wyżej wymienionych; „mmd.” – manu mea (propria).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
4IX 1769 przed Onufrym Czajkowskim [?], ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jerzy Kotbajewski [?], imieniem ks. Antoniego Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego, posesora dóbr hrabstwa lisiańskiego, Szymona Krzyżanowskiego [?], ekonoma i pisarza prowentów hrabstwa, wójta Stepana Satowego [?] i całej gromady wsi Kobylaki (należącej od wieków do hrabstwa lisiańskiego), manifestował przeciw Franciszkowi Salezemu Potockiemu, wojewodzie kijowskiemu, dziedzicowi włości humańskiej, Gnoińskiemu [?], rejentowi grodzkiemu wyszogrodzkiemu [?], dzierżawcy wsi Ryżany [?], ekonomowi Buckiemu [?], dyspozytorowi Antoniemu Chwostkowi [?] i około dziesięciu uzbrojonym kozakom humańskim: zamiast w czasie zamieszek wspólnie z sąsiadami uskramiać grasujących hultajów, obżałowani zbrojnie napadli na wieś Kobylaki, spędzili ludzi, zabrali zboże z gruntów kobylackich i kazali je zwozić do włości humańskiej, odebrali chłopom świty, chomąta i uprząż, połamali wozy, pobrali konie i wołki, kilkanaście par wołów i koni użyli do przymusowych podwód, a ludzi okrutnie bili i znęcali się nad nimi. Manifestant zapowiada dowód inkwizycją i okazaniem granic i protestuje o naruszenie granic, zabór zboża i napady.
Akt nr 325
Manifestacja Michała Stefanowicza imieniem Elżbiety z Rejów Krasickiej i jej syna, hrabiów Krasickich, dziedziców dóbr Rachny [?] i Remiżyczki [?], przeciw Platerom, wojewodom mścisławskim, dziedzicom klucza daszowskiego, ich gubernatorowi, pułkownikowi i setnikom kozaków nadwornych o naruszenie granic, wypasanie i zabór zboża oraz wymuszanie opłat od poddanych
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 [?] IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 192v (skan 0195, strona lewa – dolna część) – k. 193 (skan 0195, strona prawa) – k. 193v (skan 0196, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 192v (skan 0195, strona lewa)
1Maa Nne JW. Hrabiow Kra-
2sickich pko JW. Platerom
3WW. M. y Jnn. o Wiolencyą
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Szostego[?] Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przede-
7mną Antonim Jałowickim Namiestnikiem Burgr.
8Grz. Winn. Comparens pliter Ur. Jmć Pan Michał Stefanowicz
9Nne et ex parte JW. Elżbiety z Reiow Matki y Bracisz-
10ka[?] Syna Hrabiow Krasickich Starz.[?] Mszech[?] Dobr Bachrhun-
11cy[?] y Remiżyczki[?] Dziedzicow, iako od Onychże ma-
38Kondratowi Romanowi[?] Hawrylenkowi Żyta Dni Dwa,
39Kuryłowi Strilczenkowi Żyta Dni Szostce[?], Żyta Dzień ieden.
40Jedne zżęli, inne zbili, y przez nie z hukiem,
41krzykiem, graniem, Strzelaniem, szydzeniem, y urąga-
42niem do Dobr Daszowa zaprowadzili, zaś teraz Obozem na Polach
43zostawione y pozwolone opłacać Sobie zniewolili, iakoż u
44Jaremy wodki kwart pułczwarty, u Łuki Markowego
45kwart Sześć, u Matwija Saty[?] Gr. Trzynaście, u Matwie-
46ia[?] Sierp ieden, u Jwana Natylnika Kwart Cztery, u Hryć-
47ka Bondarenka Kwartę iedną, u Jakowa Nestorenka Gr.
48Trzynaście, u Mykity Dzusy[?] Gr. Piętnaście, u Pilipa Wasz-
49czenka Gr. Piętnaście y wodki kwart trzy, u Ław-
50czenka[?] Gr. Dwadzieścia, u Jwana Hamarnika[?] Gr.
51[…], u Wasyla Szewczuka wodki kwart trzy
52[…] Siedmnaście[?], u Pawła Rachmana[?] […]
53[…] kwart Dwie, u P. Bukolskiego[?] wodki kwart Cztery,
54u Wasyla Peryskiego[?] […]
k. 193v (skan 0196, strona lewa)
1u Mykity Habenka wodki Kwartę iedną, u Leśka Ne-
2sterenka wodki puł czwarty Kwarty dać wziąć y zapła-
3cić przymusili, o ktore te zabory y łupiestwa Podda-
4ństwa y Dziedzicom viam agendi praecustodiens[?] idem
5Comparens Nne quo Supra manifestatur. Michał Stefanowicz mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt pisany starannie, ale lista chłopów i ich szkód obejmuje wiele imion i przydomków ruskich odczytanych niepewnie; dolne wiersze k. 193 częściowo wyblakłe. Data dzienna odczytana jako „Szostego” (6 IX) – możliwe też „Piątego”; w nagłówku następnego wpisu na k. 193v (akt 326) – „Szostego Dnia”. „Hrabiowie Krasiccy” – Elżbieta z Rejów Krasicka z synem (por. akty 275–276: Bereżowski c/a Krasiccy, Popówka); tytuł „Starz.[?] Mszech[?]” niepewny. Nazwa dóbr zapisana „Bachrhuncy[?]” i „Remiżyczki[?]” – odczyt niepewny; w nagłówku aktu 327 „Gruntach Rachmanskich[?]”, co wskazuje na wieś RACHNY (Rachny Lisowe/Polne w pobliżu Daszowa) – identyfikacja prawdopodobna (w akcie 326 tytuł: „wizyi Szkód na Gruntach Rachmanskich[?]”). „WW. M.” – wojewodowie mścisławscy (Konstanty i Augustyna Platerowie, por. akt 306). „stante ad praesens hostilitate” – przy trwających obecnie działaniach wojennych; „armatim et catervatim” – zbrojnie i gromadnie; „Dzień żyta/pszenicy” – obszar zboża zżynany w ciągu dnia; „Kwarta wódki” – miara płynu; „viam agendi praecustodiens” – zastrzegając drogę dochodzenia. Wsie kozaków daszowskich: Sitkowce, Jurkowce, Bundury[?], Daszów, Jastrzębiniec[?].
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
6[?] IX 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Michał Stefanowicz, imieniem Elżbiety z Rejów Krasickiej i jej syna, hrabiów Krasickich, dziedziców dóbr Rachny [?] i Remiżyczki [?], manifestował przeciw Platerom, wojewodom mścisławskim, dziedzicom klucza daszowskiego, ich gubernatorowi daszowskiemu [Ludwikowi Zieminskiemu-Wolskiemu?], Kortowskiemu, pułkownikowi kozaków nadwornych, Dyrewiczowi [?], namiestnikowi chorągwi nadwornej, setnikom kozackim (Jatowemu [?] z Sitkowiec, Fedoczence z Jurkowiec, Janowi z Bundur [?], Sawce Łopuszence z Daszowa), atamanowi z Jastrzębińca [?] Jarkowi Kucence, dziesiętnikowi, innym kozakom i szlachcie chorągwi nadwornej klucza daszowskiego: korzystając z wojny i zamieszek, wbrew dekretowi zakazującemu zmian do czasu ostatecznego rozgraniczenia, ponownie niszczą granice i zbrojnie napadają na grunty Rachien [?] i Remiżyczek [?]; wypasali lub zżęli zboże kilkudziesięciu chłopów (szczegółowe wyliczenie dni żyta, pszenicy, jęczmienia, owsa i prosa) i z hukiem, strzelaniem i drwinami wywieźli je do Daszowa, a zboże pozostawione na polach kazali sobie wykupywać – od kilkunastu chłopów wymuszono od kilku do 20 groszy, kwarty wódki i sierp. Komparent zastrzega drogę dochodzenia za te zabory i łupiestwa.
Akt nr 326
Relacja woźnego Błażeja Jasyckiego [?] o areszcie na gruncie dóbr miasta Daszowa na pułkownika kozaków nadwornych Kortowskiego, namiestnika kompanii nadwornej, kozaków, gromadę i wójta daszowskiego oraz ekonoma Wolskiego, na rekwizycję hrabiów Krasickich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
„Rell.” – relacja woźnego; „autenticatus, juratus, officio praesenti notus” – uwierzytelniony, zaprzysiężony, znany obecnemu urzędowi; „in vim suae verae ac fidelis relationis palam publice liberoque ac per expressum” – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnie; „Areszt … w nawiązce sumy 15 000” – areszt (zakaz) pod zakładem (nawiązką) 15 000 złp, wiążący aresztowanych do czasu rozprawy sądowej; „benevole … przyjętego” – dobrowolnie przyjętego. Nazwisko woźnego odczytane jako „Jasycki[?]” (może Jasiński); nazwisko namiestnika kompanii nadwornej („Tyzeniusz[?]”) niepewne – w akcie 325 „Dyrewicz[?]”. Nazwa dóbr Krasickich znowu zapisana niejasno („Rachhuncz[?]”) – por. akt 325 (Rachny [?]). Areszt wiąże się z manifestacją z aktu 325.
Streszczenie
6IX 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generał województwa bracławskiego Błażej Jasycki [?] zeznał, że 1 IX 1769, na żądanie hrabiów Krasickich, dziedziców dóbr Rachny [?] i Remiżyczki [?], ze szlachtą Antonim Jaworskim i Grzegorzem Niedzielskim udał się do miasta Daszowa i tam w zamku obłożył aresztem (pod nawiązką 15 000 złp) zwierzchność zamkową – Kortowskiego, pułkownika kozaków nadwornych, Tyzeniusza [?], namiestnika kompanii nadwornej daszowskiej, kozaków i ich naczelników – a następnie gromadę i wójta daszowskiego oraz ekonoma Wolskiego, do czasu rozprawy prawnej z rekwirentami. Areszt został przyjęty dobrowolnie. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 327
Relacja woźnego Błażeja Jasyckiego [?] o wizji szkód na gruntach dóbr Rachny [?], Huńcze [?] i Niemierzyczki [?] (wypasione i wytratowane zboża ozime i jare) wyrządzonych przez gromady, kozaków i żołnierzy klucza daszowskiego, na rekwizycję hrabiów Krasickich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 IX 1769 (wizja 29 VIII 1769), Winnica
Karty / skanyk. 193v (skan 0196, strona lewa – dół) – k. 194 (skan 0196, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 193v (skan 0196, strona lewa)
1Rell. wizyi Szkod na Gruntach
2Rachmanskich od JW. Krasic-
3kich
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Szostego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przedemną
Nazwy dóbr Krasickich zapisane w rkp. kolejno jako „Bachrhuncy[?] y Remiżyczki” (akt 325), „Rachhuncz[?] y Remiżyczki” (akt 326), „Rachmanskich” (nagłówek tego aktu), „Rachen, Hunczy y Niemirzyczki/Niemierzyczki” (ten akt) – najpewniej chodzi o wieś Rachny (Rachen[?]) oraz dwie inne wsie [Huńcze?] i [Niemierzyczki?]; identyfikacja do weryfikacji. „Star. Mszcz.[?]” – tytuł Krasickich (może starostowie mszczonowscy[?]). „ad affectationem iuridicamque requisitionem” – na żądanie i prawne wezwanie; „ex mente Prawa” – zgodnie z prawem; „Jarzyne” – zboża jare; „Hreczki” – gryka. Data wizji: 29 VIII 1769 [?] (odczyt „Dwudziestego Dziewiątego” niepewny – wyraz częściowo wyblakły).
Streszczenie
6IX 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generał województwa bracławskiego Błażej Jasycki [?] zeznał, że 29 [?] VIII 1769, na żądanie hrabiów Krasickich, dziedziców dóbr Rachny [?], Huńcze [?] i Niemierzyczki [?], ze szlachtą Antonim Jaworskim i Grzegorzem Niedzielskim obszedł grunty, pola i sianożęci tych wsi i oglądał zboża ozime (żyto, pszenicę) i jare (proso, grykę, jęczmień, owies i in.) poddanych – częściowo zżęte, częściowo wytratowane i wytłuczone – oraz całkowicie wypasione sianożęci; według otrzymanych wiadomości szkody wyrządziły gromady, kozacy i żołnierze z klucza daszowskiego. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 328
Manifestacja Stanisława Dozeniowskiego [?] imieniem Anny Franciszki z Szczeskich [?] Czeczelowej, starościny hajsyńskiej, przeciw Janowi Przyłuskiemu, podkomorzycowi inflanckiemu, o nieważność transakcji (cesji) starostwa hajsyńskiego wymuszonej w czasie jej ciężkiej choroby – z ingrosacją listu starościny
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 IX 1769 (list: Bilczyn [?], 1 IX 1769), Winnica
Karty / skanyk. 194 (skan 0196, strona prawa – dolna połowa) – k. 194v (skan 0197, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 194 (skan 0196, strona prawa)
1Maa W. Czeczelowey S. H. pko W.
2Przyłuskiemu P. J. o nieważność
3Tranzakcyi względem ustąpie-
4nia Stwa Hays. cum ingr. Listu.
5Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
6Miesiąca Septembris Szostego Dnia
7Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przede-
8mną Antonim Jałowickim Namiestnikiem Burgrab-
9stwa Grz. Winn. Comparens pltr Ur. Jmć Pan Stanisław Do-
10zeniowski[?] Jmieniem y z wyraźney Obligacyi
11Listowney de data w Bilczynie[?] Die Prima Septembris Ro-
12ku teraźnieyszego W. Jeymć Pani Anny Franciszki z Szczeskie-
13wiczow[?] Czeczelowey Starościny Haysyńskiey do tąd dla niezwy-
14czaynego zdrowia Sobie[?] do Akt Niniejszych własnego w
48Oryginale do Siebie odebrawszy o przyiętey […] manifestacyi[?]
49z Jngrossacyą Listu przed […] […] kwitował[?] actum[?]
50Mała[?] Ożeiko[?] / […] Dozeniowski[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt zalany w dolnej części k. 194 i k. 194v – kilka wierszy odczytanych fragmentarycznie. „S. H.” – starościna hajsyńska (starostwo hajsyńskie – Hajsyn); „P. J.” – podkomorzyc inflancki (Jan Przyłuski, bratanek starościny). „cum ingrossatione Listu” – z wpisaniem (ingrosacją) listu; „Querymonia” – skarga; „de nullitate et invaliditate earundem transactionum literarum et punctorum intuitu bonorum capitaneatus Haysyn cum attinentiis subsecutarum et enunciatarum” – o nieważność i bezskuteczność tych transakcji, listów i punktów dotyczących dóbr starostwa hajsyńskiego z przyległościami, które nastąpiły i zostały ogłoszone; „ingrossari petiit de tenore sequenti” – prosił o wpisanie w następującym brzmieniu; „Supra Inskrypcya” – adres na liście. Nazwisko komparenta („Dozeniowski[?]”), panieńskie starościny („z Szczeskiewiczów[?]”) i miejsce pisania listu („Bilczyn[?]”) niepewne. Starościna posiadała starostwo hajsyńskie dożywotnio; transakcja (cesja) na rzecz bratanka miała zostać podpisana w czasie jej ciężkiej choroby (od marca 1769).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
6IX 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Stanisław Dozeniowski [?], z polecenia listownego (Bilczyn [?], 1 IX 1769) Anny Franciszki z Szczeskiewiczów [?] Czeczelowej, starościny hajsyńskiej, która z powodu złego zdrowia nie mogła stawić się osobiście, manifestował przeciw Janowi Przyłuskiemu, podkomorzycowi inflanckiemu: od marca 1769 starościna była ciężko chora i, uchodząc ze strachu przed niebezpieczeństwami do bezpieczniejszego miejsca, znalazła się bliska śmierci, opuszczona przez lekarzy, niezdolna myśleć nawet o majątku; w tym czasie Przyłuski, z kilkoma towarzyszami, nakłonił ją do podpisania listów i transakcji o ustąpieniu mu starostwa hajsyńskiego, choć nigdy nie zamierzała zrzec się swego dożywotniego prawa. Gdy po wyzdrowieniu poznała treść transakcji, poleciła zanieść skargę o nieważność wszelkich transakcji dotyczących starostwa. Wpisano list starościny do komparenta, w którym prosi „brata” o wniesienie w jej imieniu manifestu o nieważność, gdyż nigdy nie myślała o sprzedaży starostwa. Komparent odebrał oryginał listu.
Akt nr 329
Manifestacja Michała Zaleskiego, łowczego zwinogrodzkiego [?], zastawnego posesora wsi Tarnawa, in diligentia – o upadek intrat (ucieczka poddanych, brak arendy karczemnej) w dobrach trzymanych kontraktem zastawnym od Józefa Putawskiego [?], pisarza nadwornego koronnego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 195 (skan 0197, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 195 (skan 0197, strona prawa)
1Maa W. Michała Zales-
2kiego Ł. Z. in diligentia
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Septembris Jedynastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przedemną
19mie, ktorą mieć podług Kontraktu powinien, ale żadney
20nawet, z przyczyny rozeyścia się Poddaństwa y wypadnię-
21nia karczemney Arędy, niema Jntraty, a zatym aby w dal-
22szym Czasie przez zamilczenie niepomiosł w tym Szkody
23Mia[nifestant] powtornie iako nayuroczyściey, o upadnienie Jntraty
24wszelkiey w Dobrach wsi Tarnawie Possessyi Swoiey zasta-
25wney podległych Swiadczy y manifestuie się M. Zaleski
Objaśnienia i tłumaczenia
„Ł. Z.” – łowczy zwinogrodzki [?] (odczyt tytułu niepewny; „Zwin.” lub „Zwinogr.”). „Tarnawa” – tu w województwie i powiecie bracławskim (por. akty 213, 311 – Tarnawa i Żerdzie, dobra Rzewuskich w posesji Sasimowskiego; tu jednak zastawnym posesorem jest M. Zaleski z kontraktu z J. Putawskim [?] – zapewne inna wieś tej nazwy lub inna część). „Pisarz Nadworny Koronny” – urzędnik dworski; nazwisko „Putawski[?]” niepewne. „importowawszy” – wniósłszy, wyliczywszy (sumę zastawną 14 600 złp); „Hołubeczyn[?]” – miejsce spisania kontraktu (19 III 1768), odczyt niepewny. „in diligentia” – dla zachowania pilności.
Streszczenie
11IX 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Michał Zaleski, łowczy zwinogrodzki [?], zastawny posesor wsi Tarnawa w województwie i powiecie bracławskim, dla zabezpieczenia swego interesu oświadczył, że na mocy kontraktu zastawnego zawartego 19 III 1768 w Hołubeczynie [?] z Józefem Putawskim [?], pisarzem nadwornym koronnym, wyliczył mu 14 600 złp, a obecnie – wskutek rozejścia się poddanych i upadku arendy karczemnej – nie ma z Tarnawy żadnych dochodów, nawet odpowiadających procentowi od tej sumy. Aby przez milczenie nie ponieść szkody, protestuje o upadek wszelkich intrat w dobrach Tarnawa.
Akt nr 330
Protestacja Kazimierza Boguckiego, podczaszego liwskiego, posesora dóbr Amidów [?] w kluczu humańskim, imieniem własnym i matki Franciszki [Wojewódzkiej?], przeciw Rudzkiemu, ekonomowi włości humańskiej, Ludwikowi Zawadzkiemu oraz chłopom z Kniażenina [?], Krasnego Pola, Wierzbowej [?] i Psiarówki [?] o rabunek w czasie koliszczyzny 1768 i podstępne odebranie skryptu chłopskiego na 575 rubli odszkodowania
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 195 (skan 0197, strona prawa – dolna część) – k. 195v (skan 0198, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 195 (skan 0197, strona prawa)
1Maa W. Boguckich P. L.[?] pko
2WW. Rudzkiemu Zawadz-
3kiemu y Jnn.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Piętnastego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przedemną
3ce Niniejszego Protestującego na Rubli Pięćset, Siedmdziesiąt y
4Pięć na Zapłacenie zabranych wyżey namienionych rzeczy,
5choć z niedostateczną Satysfakcyą na Siebie dali y Pie-
6niędzy tych Termin oddania na Wielkie Święta w Roku
7Niniejszym naznaczyli; O czym dowiedziawszy się W. Rudz-
8ki y Zawadzki do Matki Niniejszego manifestuiącego się
9zjechali, ktory Sposobem Przyiacielskim, aby ten Skrypt po-
10kazała, deklaruiąc iż ad Contenta tego Skryptu Satysfakcyą
11uczynić maią, podeyźli[?], a gdy Matka Protestis Skrypt Sobie
12od Chłopow dany, na wymowę wyżey wyrażoną dorącza[?] beda-
13[cy?] ta, W. Rudzki y Zawadzki Skrypt wziąwszy zaraz poiecha-
14li y na wielokrotną rekwizycyą zapłacenia Summy podług
15Skryptu y Oddania wziętego zwrocić
16Skryptu rekuzowali y dotąd rekuzuią. O co W. Compns, aby takowey niesłuszności
17niezłożyli[?] W. Compns, aby ztąd nad wolą[?] niesłusznie
18własności, iako istotnie przez W. Rudzkiego y Zawadzkie-
19go iest Skrypt wzięty y przez nich na Termin Summy
20Rubli Pięćset Siedmdziesiąt Pięciu nieodebrał tak[?]
21na pko W. Rudzkiemu y Zawadzkiemu
22nayuroczyściey protestuie się Compns nieumieiący pisać znakiem Krzy-
23ża Swiętego podpisuie się Kazimierz Bogucki ⊕
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt pisany ręką staranną, lecz z poprawkami pisarza (dopisek nad wierszem: „zapłacenia Summy podług Skryptu y Oddania wziętego zwrocić” i skreślenia w tym miejscu) – kilka wyrazów niepewnych. „P. L.[?]” w nagłówku – podczaszy liwski. „Humańszczyzna / Włość Humańska” – dobra Potockich wokół Humania (Umania), ośrodek koliszczyzny 1768 (rzeź humańska). „Braci Drobnych[?]” – odczyt niepewny (może nazwa wsi/osady lub „bracia drobni” = drobna szlachta). „Wielkie Święta” – Wielkanoc (1769: 26 III). „ad contenta” – zgodnie z treścią; „rekuzować” – odmawiać. Nazwy wsi (Amidów[?], Kniażenin[?], Wierzbowa[?], Psiarówka[?]) odczytane niepewnie; Krasne Pole – pewne. Nazwisko matki („Wojewodzka[?]”) niepewne. Komparent, choć szlachcic, podpisał się znakiem krzyża (niepiśmienny).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
15IX 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Kazimierz Bogucki, podczaszy liwski, posesor dóbr Amidów [?] w kluczu humańskim, w imieniu własnym i matki Franciszki [Wojewódzkiej?], doprowadzonych do nędzy przez wtargnięcie hultajstwa w Humańszczyznę w 1768 r., protestował przeciw Rudzkiemu, ekonomowi włości humańskiej, Ludwikowi Zawadzkiemu oraz chłopom: Tymkowi Gabanowi [?] z Kniażenina [?] wraz z tamtejszym parochem i gromadą, Iwanowi Melnikowi i innym z Krasnego Pola, Ołeksie i innym z Wierzbowej [?] oraz Wasylowi Hajdajowi z Psiarówki [?]. Podczas buntów chłopskich chłopi ci razem z hajdamakami napadli na matkę komparenta, pobili ją i zabrali cały dobytek (ruchomości, bydło, konie, owce, odzież, srebro, kilimy, cynę, miedź, pościel i sprzęty). Gdy bunty uśmierzono, chłopi, chcąc zatrzeć swój występek, wystawili jej skrypt na 575 rubli tytułem zapłaty, z terminem na Wielkanoc 1769. Rudzki i Zawadzki, dowiedziawszy się o tym, przyjechali do niej, po przyjacielsku poprosili o pokazanie skryptu, obiecując zaspokoić jego treść, po czym zabrali skrypt, odjechali i mimo wielokrotnych wezwań odmawiają zapłaty i zwrotu dokumentu. Komparent (niepiśmienny) podpisał się krzyżem.
Akt nr 331
Manifestacja Antoniego Karnowskiego [?], podczaszego płockiego [?], imieniem matki Katarzyny z Dorożyńskich Karnowskiej przeciw Michałowi i Helenie z Dorożyńskich Zaleskim, łowczym zwinogrodzkim [?], o zagarnięcie po śmierci Bazylego Dorożyńskiego, cześnika latyczowskiego, ruchomości, gotowizny i sumy zastawnej na części wsi Trościanka [?] z pominięciem praw komparentki
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 195v (skan 0198, strona lewa – dolna część) – k. 196 (skan 0198, strona prawa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 195v (skan 0198, strona lewa)
1Maa W. Karnowskich PP. Małż.
2pko W. Zaleskim ŁŁ. Z. Małż.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Septembris Piętnastego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przedemną
18nia konopnego y Lnianego Jagieł, Krup, Pszenicy, Pąsel[?],
19y różnych Legumin Sami lepiey wiedzą, z teraźnieyszey
20zaś Ozimey Żyta Kop Dwadzieścia Osm, Pszenicy kop Trzy-
21dzieści Dwie, y co tylko być mogło, Dywanow, Obić, Kili-
22mow, Bielizny, Pościeli, y Sprzętow Gospodarskich, kotłow
23miedzianych Pięć, nur[?] Piętnaście, kadki, Stubniki[?], y ko-
24newki, Do tego Warsztatu[?] oraz inney Miedzi nalb[?] Szczy-
25pyy[?] Srebney Sztuk kilkanaście, Noże, rądle, miedzia-
26ne, Patelnie, Panewki, y wszystkie kuchenne naczy-
27nia, Stoły, Stoliki, Szafy, Skrzynie, y Kufry, Wozy, Sa-
28nie, Pługi, Brony, Radła, zgoła wszystkie Sprzęty y
29porządki Gospodarskie Drewniane, Gliniane y Żelaz-
30ne zastawszy porabierali, Pieniądze na Złote Stawa
31y za Assekuracyami przez S. P. Oyca Manifestantium
32pożyczane, y w gotowiźnie będące nakilka Tysięcy
33Złł. Poll. wynoszące do rąk Swoich dostawszy zbogacywszy
34Swiego nie w uskarżaiącym się nieudzielili, Część
35zastawną wsi Trościanka[?] od JO. Xcia Jmć Czetwertyń-
36skiego Podkom. Bracł. prawem S. P. W. Cześnika
37Latycz. Służącą integraliter z wszystkiemi Pożytkami
38y dochodami na Siebie Samych odebrali y dotąd trzy-
39maią, Niniejszych zas Manifestuiących się Prawem Na-
40tury Sprawiedliwych do Substancyi wszelkiey S. P. Oy-
41ca Swego następow niemiłosiernie ukrzywdzili; O
42ktore to wszystkie wyrażone krzywdy W. Komparent
43Swym y W. Matki Swey Jmieniem powtornie Solennie
44[manifestuie y] protestuie. Antoni Karnowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Pismo staranne, ale nazwiska rodzinne odczytane niepewnie: „Karnowski” (może Karnowski/Karnowski), „z Dorożyńskich[?]”, tytuł „Podcz. Płocki[?]”. Na marginesie pionowa notka kolacjonowania, zapewne „Lect. et Corr. Zawadzki[?]” (inna niż zwykle „Lect. per Zgrzda”). „ŁŁ. Z.” – łowczowie zwinogrodzcy (Michał Zaleski – por. akt 329, Tarnawa). Siostry: Katarzyna (Karnowska) i Helena (Zaleska) – córki Bazylego Dorożyńskiego, cześnika latyczowskiego, zm. 19 III 1769. „Donacya, Roboracya y Kwit” – darowizna, jej potwierdzenie (roboracja) i pokwitowanie, wymuszone u chorego ojca; „Krescencya” – zbiory (plon) 1768 r.; „w Starnie[?]” – zapewne w stodole/sąsieku; „Jagły, Krupy” – kasze; „Legumina” – rośliny strączkowe; „Obicia, Kilimy” – tkaniny dekoracyjne; „rądle” – rondle; „Panewki” – patelnie; „Assekuracye” – zabezpieczenia (skrypty dłużne). Wieś „Trościanka[?]” (rkp. „Trościana/Trościanka”) – część zastawna od ks. Czetwertyńskiego, podkomorzego bracławskiego.
Streszczenie
15IX 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Antoni Karnowski, podczaszy płocki [?], w imieniu własnym i matki Katarzyny z Dorożyńskich Karnowskiej, nie mogąc się doczekać polubownego podziału, protestował przeciw Michałowi i Helenie z Dorożyńskich Zaleskim, łowczym zwinogrodzkim [?]. Jeszcze za życia starego i chorego Bazylego Dorożyńskiego, cześnika latyczowskiego (ojca Katarzyny i Heleny), Zalescy namówili go do wystawienia na ich rzecz donacji, roboracji i kwitu na część wsi Trościanka [?] (o czym wniesiono osobny manifest). Gdy Dorożyński zmarł 19 III 1769, Zalescy – nie zawiadomiwszy siostry ani nie przybywając na pogrzeb – natychmiast zajechali Trościankę, zabrali bydło, konie, zboże, a odmawiając podziału (powołując się na brak czynnych sądów w czasie publicznej niedoli), przywłaszczyli zbiory z 1768 r. (50 kop żyta, 46 kop pszenicy, zapasy zbóż, kasz, nasion i legumin) i z 1769 r. (28 kop żyta, 32 kopy pszenicy), dywany, obicia, kilimy, bieliznę, pościel, 5 kotłów miedzianych, srebrne naczynia, sprzęty kuchenne, meble, wozy, sanie i narzędzia rolnicze, gotówkę i pieniądze pożyczone na asekuracje (kilka tysięcy złp) oraz całą część zastawną Trościanki [?] trzymaną od ks. Czetwertyńskiego, podkomorzego bracławskiego, krzywdząc prawnych spadkobierców. Komparent ponawia protestację.
Akt nr 332
Protestacja Marcina Łastowieckiego, cześnika lubaczowskiego, imieniem własnym i żony Wiktorii z Rogalów, współdziedziców części wsi Majanów, oraz ich poddanego Jana (gospodarza) przeciw Barczewskiemu [?], miecznikowi zwinogrodzkiemu [?], dziedzicowi innej części Majanowa, i jego ludziom o napady, pobicie poddanej Anny i gospodarza Jana oraz najście na żonę komparenta – wraz z relacją woźnego Leontego Piławskiego [?] z obdukcji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 196 (skan 0198, strona prawa – sam dół; nagłówek) – k. 196v (skan 0199, strona lewa – górna i środkowa część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 196 (skan 0198, strona prawa)
1Protta W. Łastowieckich
2Małż. y Jnn. pko W. Bar-
3czewskiemu y Jnn.
4[reklamant:] Roku
k. 196v (skan 0199, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca Septembris Piętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przedemną Anto-
36tomności ad annuendo Urz. Antoniego Podbielskiego y Antoniego Zarow-
37skiego[?] widział na Pracowitym Janie Gospodarzu oczy przypo-
38bite, twarz zbitą częścią skrwawioną, Plecy zbite z krwa-
39wione, z Siniałe aż do Piąt y Krwią zaszłe, co widziawszy
40y oglądawszy przedemną Urzędem prawdziwey ob-
41dukcyi uczynił y zeznał Relacyą, prosząc tak Compars
42Manifestacyi iako y Woźny Relacyi o przyięcie, Co y otrzy-
43mali Marcin Lastowiecki mp. Woźny nieumieiący pi-
44sać znak Krzyża Swiętego kładzie Leonty Piław-
45ski[?] ⊕
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko komparenta zapisane tu wyraźnie „Lastowiecki” (Łastowiecki), „Cześn. Lubacz.” – cześnik lubaczowski; żona „Wiktorya z Rogalow” – potwierdza odczyt aktu 319 (Zabołocki[?] c/a Łastowieccy, Majanów). Pozwany „W. Barczewski Miecz. Zwin.” – miecznik zwinogrodzki [?] (nazwisko i tytuł z nagłówka i tekstu; odczyt „Barczewski” prawdopodobny, imię nieczytelne „Ro…”). „Mirczenik[?] we Młynie” – zapewne młynarz (Żyd? – „Nieuwernego” = niewiernego). „Do Bracławia iadący Gospodarz” – chłop jadący do Bracławia z leguminami. „ad annuendo” – zapewne „ad annotandum” / „w obecności dla poświadczenia” – formuła niejasna. Na lewym marginesie notka kolacjonowania („Lect. cum Copia Zawadzki[?]”).
Streszczenie
15IX 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Marcin Łastowiecki, cześnik lubaczowski, w imieniu własnym i żony Wiktorii z Rogalów, współdziedziczki części wsi Majanów, a także poddanej wdowy Anny, okrutnie pobitego gospodarza Jana i żydowskiego młynarza [?], protestował przeciw Barczewskiemu [?], miecznikowi zwinogrodzkiemu [?], dziedzicowi drugiej części Majanowa, oraz Dobrzańskiemu i chłopom (Dękowi i Iwanowi Rotatyszukom [?], Petrowi Hangretowi [?], Petrowi Mostowlukowi [?]): wbrew prawom i pokojowi sąsiedzkiemu codziennie wyrządzają krzywdy – żydowski szynkarz Icek [?] z dworu Barczewskiego niemiłosiernie pobił Annę, a potem Barczewski kazał ją zaprowadzić do dworu i bić kijami i drągami; gospodarza Jana jadącego z leguminami do Bracławia pobito i pokaleczono, depcząc mu twarz i raniąc od grzbietu do pięt; samej żonie komparenta, jadącej z Krasnego, zastąpiono drogę z uzbrojonymi ludźmi, grożąc pobiciem. Przydany woźny generał Leonty Piławski [?], w obecności Antoniego Podbielskiego i Antoniego Zarowskiego [?], obejrzał gospodarza Jana: podbite oczy, zbitą i zakrwawioną twarz, plecy zbite, sine i zakrwawione aż do pięt. Łastowiecki podpisał się, woźny postawił krzyż.
Akt nr 333
Manifestacja Antoniego Kopystyńskiego, stolnikowica [?], przeciw Jabłonowskiemu [?] (Hubłonowskiemu [?]), towarzyszowi roty chorągwi pancernej, o nieważność kwitu na dług w złocie z dwóch skryptów, wystawionego bez podpisu wierzyciela
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data16 [?] IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 196v (skan 0199, strona lewa – dół, wyblakły) – k. 197 (skan 0199, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 196v (skan 0199, strona lewa)
1Maa W. Kopystyńskiego pko
2W. Hubłonowskiemu[?] o nie-
3ważność kwitu.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Szesnastego[?] Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przedemną
8Winn. Comparens personaliter Wiell. Jmć Pan Antoni Ko-
9pystyński
k. 197 (skan 0199, strona prawa)
1Kopystyński Stolz.[?] Drohicz.[?] iak prędko dowiedzieć się mogł, o Ja-
2kowymści kwicie, ac si przez Siebie Jmu niżey wyrażonemu
3danym tak zaraz Solenne na pko W. Jmć Jabłonowskie-
4mu[?] Stol.[?] towarzyszowi Rotz.[?] Chorągwi Pancerney w Woysku Jego Kro-
5lewskiey Mości y Rzeczypospolitey zanosi manifestacyą w ten Sposob y o to: Jż W.
6Comps. na Dwa Skrypta rzeczne[?] w pilney potrzebie W. ad praesens Sta-
7roście[?] pożyczywszy Summy w Złocie na prowizyą Czerw. Złł. Sześć-
8dziesiąt, o oddanie oney często upominał się, a gdy przez Lat kil-
9kanaście naprzykrzaiąc się o Swoie należytość, ani Kapitału ani
10Prowizyi pozyskać niemogł, trafiło się że z W. niegdy Spendow-
11skim z Ukrainy na włoszy[?] do Kalityniec przyiechawszy o kwit
12własność u W. Stary[?] naprzykrzał się wziowszy kwit […] in Vim
13prowizyi Czerw. Złł. Dwadzieścia z tego tylko kwitował, ale
14W. Stary[?] z niegdy W. Spendowskim naprzemiennie[?] nawo-
15łane[?] kwit wziowszy, że Jnteres Wiel-
16kiey[?] z Kapitału y Procesu kwit wziowszy y nieslusznego
17Kopystyńskiemu w tym pomieszał, iako patet z niesłusznego
18kwitu, bo y podpisu ręki niniejszego Manta na kwicie nie-
19ma, tylko niegdy W. Spendowskiego podpis ręki; więc bę-
20dąc w dalszey Prosekucyi teme[?] Comps o Kapitał y prowizyą
21y zapłacenie dopominał się przez Życia Swego Urz. Drzbo-
22wicza[?], aliści W. Starosta[?] nie Sześćdziesiąt ale Czterdzieści Czerw.
23Złł. oddał oświadczył się, na Dwadzieścia Czerw. Złł. kwit poka-
24zał, swoie przez pleze[?] napisany, że in vim Kapitału za Prowizyą
25Swoią y Proceß Czerw. Złł. Dwadzieścia wypłacił W. Starosta[?] bo ych[?]
26ten czas Samey prowizyi niegdy Dwudziestu Czerw. Złł.
27należało, y na tym kwicie nie W. Kompnta podpis, y tak
28de nullitate tego kwitu, dopiero go maiąc Sobie kommu-
29nikowanego, iterato quam Solennissime manifestatur, opisuiąc
30w każdym Sądzie rzetelność wyżey wyrażonego opisu przy-
31sięgą cielesną stwierdzić, prosząc hoc totum Actis Connota-
32ri, co y otrzymał Antoni Kopystyński mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt trudny do odczytania: początek (dół k. 196v) wyblakły, tekst na k. 197 pisany pospiesznie, składniowo zawiły; wiele wyrazów niepewnych. Nazwisko pozwanego w nagłówku „Hubłonowskiemu[?]”, w tekście „Jabłonowskiemu[?]” – identyfikacja niepewna; w tekście nazywany też „W. Stary[?]” / „W. Starosta[?]” (odczyt niepewny). Tytuł komparenta „Stolz.[?] Drohicz.[?]” – może stolnikowic drohicki [?]. „Skrypta rzeczne[?]” – zapewne „rzetelne”; „na prowizyą” – z procentem; „Czerw. Złł.” – czerwone złote (dukaty); „Spendowski” – por. 44-1-4 (Spendowski, Jakimowce); „Kalitynce” – wieś; „ac si per se” – jakoby przez niego (danym); „patet” – jasno wynika; „Prosekucya” – dochodzenie (sądowe); „hoc totum Actis connotari” – wszystko to wpisać do akt; „przysięgą cielesną stwierdzić” – potwierdzić przysięgą osobistą. Data dzienna „Szesnastego[?]” niepewna.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
16[?] IX 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Antoni Kopystyński, stolnikowic drohicki [?], skoro tylko dowiedział się o rzekomym kwicie wystawionym jakoby przez niego, zamanifestował przeciw Jabłonowskiemu [?] (Hubłonowskiemu [?]), towarzyszowi roty chorągwi pancernej wojska koronnego: na dwa skrypty pożyczył mu w potrzebie sumę w złocie (60 czerwonych złotych z procentem [?]) i przez kilkanaście lat bezskutecznie dopominał się zwrotu kapitału i procentów. Gdy wraz z nieżyjącym już Spendowskim przyjechał do Kalityniec, pozwany wydobył kwit tylko na 20 czerwonych złotych tytułem procentu, w którym jednak pomieszał sprawę kapitału i procesu na szkodę Kopystyńskiego; kwit nie ma podpisu komparenta, a jedynie podpis Spendowskiego. Pozwany twierdzi, że oddał 40 [?], a na 20 czerwonych złotych pokazuje ten kwit jako zapłatę kapitału. Kopystyński protestuje o nieważność kwitu i zobowiązuje się potwierdzić swe twierdzenia przysięgą w każdym sądzie.
Akt nr 334
Manifestacja (wraz z remanifestacją) Michała Zaleskiego, łowczego zwinogrodzkiego, imieniem żony Heleny z Dorożyńskich przeciw Antoniemu i Katarzynie z Dorożyńskich Karnowskim, podczaszym płockim [?], o nieważność ich dwóch manifestów (2 VIII i 15 IX 1769) przeciw donacji dóbr Trościanka [?] zeznanej przez Bazylego Dorożyńskiego, cześnika latyczowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 197 (skan 0199, strona prawa – dół) – k. 197v (skan 0200, strona lewa) – k. 198 (skan 0200, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 197 (skan 0199, strona prawa)
1Maa una cum Remane[?] W. Zaleskiego Ł. Z. pko W. Kar-
2nowskim Małż. de nullitate manifestu Dwuch przez
3tychże uczynionych.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Dwudziestego Trzeciego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przedemną
23[nifest]ationis melioratione Michał Zaleski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt pisany starannie, ale długi i składniowo zawiły; pojedyncze wyrazy niepewne. Odpowiedź Zaleskich na protestację Karnowskich (akt 331, 15 IX 1769; wcześniejszy manifest Karnowskich – 2 VIII 1769). „una cum Remanifestatione” – wraz z remanifestacją (kontrmanifestem); „indebite ac illegaliter sine competentia actoris” – niesłusznie i bezprawnie, bez legitymacji powoda; „in primo voto … in eodem toro” – z pierwszego małżeństwa … z tego samego łoża; „aequalem portionem dotis” – równą część posagu; „nolens volens” – chcąc nie chcąc; „victu et amictu providować” – zaopatrywać w żywność i odzież; „circiter” – około; „ad fata sua” – do swej śmierci; „cum omni solennitate, sanus mente et corpore” – z całą uroczystością, zdrów na umyśle i ciele; „in realia nunquam deducenda” – czego nigdy nie da się dowieść; „perpetuis temporibus kwitowała” – kwitowała na wieczne czasy; „unicus successor” – jedyny następca; „corroborando, ratificando donationem” – umacniając i zatwierdzając donację; „salva … manifestationis melioratione” – z zastrzeżeniem poprawienia manifestacji. Nazwisko matki Heleny („z Miłaczewskich[?]”) i tytuł Karnowskiego („Podcz. Płoc.[?]”) niepewne. Stanisław Mateusz Dorożyński, miecznik mścisławski (por. akt 335), brat Bazylego – świadek (informacja). Wieś Witawa (milę od Trościanki) – por. akty 220, 223, 227–229.
Streszczenie
23IX 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Michał Zaleski, łowczy zwinogrodzki, w imieniu własnym i żony Heleny – córki Bazylego Dorożyńskiego, cześnika latyczowskiego, i Barbary z Miłaczewskich [?] – potwierdzając swój manifest z 11 IX, manifestował i remanifestował przeciw Antoniemu i Katarzynie z Dorożyńskich Karnowskim, podczaszym płockim [?], o nieważność ich dwóch manifestów (2 VIII i 15 IX 1769) wniesionych bezprawnie i bez legitymacji. Dorożyński miał dwie córki: starszej (żonie komparenta) przy ślubie naznaczył 3000 złp posagu, którego Zaleski przez kilka lat nie dochodził, a młodszą (Karnowską) wydał z równym posagiem; Karnowscy, nie mając gdzie mieszkać, wymogli na ojcu, że przez ok. 5 lat utrzymywał ich w Trościance, potem dał im donację znacznej części kupionej wsi Witawa (milę od Trościanki) i 700 złp gotówką, a do śmierci zaopatrywał ich wołami, końmi, krowami, owcami, zbożem i sianem (co poświadcza Stanisław Dorożyński, brat Bazylego). Listem z Trościanki z 23 IV 1768 ojciec wezwał Zaleskiego do objęcia gospodarstwa, a potem w grodzie winnickim, zdrów na umyśle i ciele, zeznał na rzecz Zaleskich donację Trościanki, którą utrzymał w mocy do śmierci. Zarzuty Karnowskich o zabraniu zboża, bydła, miedzi, pieniędzy itd. są niedowiedzione; Zalescy nie otrzymali ani posagu, ani wyprawy, podczas gdy Karnowscy pobrali posag i wyprawę i wystawili na nie kwit. Zaleski zatwierdza donację Trościanki i protestuje o nieważność obu manifestów Karnowskich, zastrzegając sobie poprawienie manifestacji.
Akt nr 335
Manifestacja Stanisława Mateusza Dorożyńskiego, miecznika mścisławskiego, brata Bazylego Dorożyńskiego, cześnika latyczowskiego, przeciw Antoniemu Karnowskiemu i jego żonie, in diligentia et integritate sumy 2020 złp, którą zmarły brat pożyczył i uczynił mu w Humańszczyźnie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 198 (skan 0200, strona prawa – dolna część) – k. 198v (skan 0201, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 198 (skan 0200, strona prawa)
1Maa W. Dorożyńskiego M. M.
2pko W. Karnowskim Małż. de
3diligentia et integritate Summ nie-
4gdy S. P. W. Bazylego Dorożyńskie-
5go Cz. L. uczynioney.
6Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
7Miesiąca Septembris Dwudziestego Trzeciego Dnia
8Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przedemną Antonim
9Jałowickim Namiestnikiem Burgrabstwa Grz. Winn. Comps pltr W. Jmć
10Stanisław Mateusz binominis Dorożyński Miecz. Mścisł. niegdy S. P.
11W. Jmć Pana Bazylego Dorożyńskiego Cześn. Latycz. Starszego Brata Swe-
12go, rodzony Brat, y tegoż S. P. Kochanego Rychanego[?] Brata Swego
13całego Życia Jego Jnteressow wiadomy, chcąc uczynić Pokoy, y Spra-
14wiedliwości przyprowadzić tegoż S. P. Brata Swego Synowcow
15illuminować iako rodzony Stryi alter parens na mieyscu Bra-
16ta Swojego, widząc pochopność do uczynienia tergiwersacyi Jmci
17Pana Antoniego Karnowskiego Młodszey Synowicy Swiey Mał-
18żonka, między W. Jmć Panem Michałem Zaleskim Ł. Z. Starszey Synowicy[?]
19Swiey Swiey Małżonka, a żeby między temiż Stronami, a Rodza-
20nemi Synowicami Swiemi Jakowa in Subsequenti Tractu
21nienastąpiła invidia, aiże W. Manans niegdy S. P. W. Bazylego Do-
22rożyńskiego Kochanego Brata Swego Synowic Swych przestrze-
23gaiąc całości z tym wyznaniem do Grodu tuteyszego Stanowszy
24żeby Jmć Pan Antoni Karnowski z Małżonką Swoią żadney do Rie-
25gdy S. P. Oyca Swiego nieponieśli krzywdy, owszem oczych ad Fa-
26ta Sua victu et amictu prowidował y gdy po odebraniu Swego Posa-
27gu y zakwitowaniu tegoż ztegoż[?] z Dobr Witawy wsi Pomie-
28[reklamant:] nika
k. 198v (skan 0201, strona lewa)
1nika w Włości Humańskiey leżących, a przez niegdy S. P. Brata
2Swiego trzymanych niewiedzieć in quam gratitudinem Summę
3Dwa Tysiące Dwadzieścia Złł. Poll. do rąk Swoich odebrawszy
4in Commodum et usum Sui Bezkem[?] przed Smiercią niegdy
5S. P. Brata Swiego obrocił o ktorą Summę gdy tylko S. P. Brat Ma-
6nifestantis upominał się nie tylko oddał, lecz y przez Oyca Oyczow-
7skie a Brata Manifestantis Starszego nie chciał, y tey Summy na W. Jeymć
8Panią Helenę z Dorożyńskich Zaleską iako po Swiecie z Posagu
9odebraney Spadaiącey y Sprawiedliwie należącey Securitatem oney
10nigdzie niezapisawszy używa, czyli też iuż wyexpensował, Oprocz
11tey Summy wiele rzeczy iako to Zboża, Bydła, konie, Owce, Pa-
12sieki, miody, Przaśne[?], Słoniny, masła, Syry, Lny, konopie tarte
14Szpety[?], Skrzynie y inne Sprzęty Gospodarskie porabierał y ie-
15sze[?] W. Zaleskich niewinnie Manifestami Swemi Dwoma w Gro-
16dzie tuteyszym Winn. opisawszy inkwietować zaczął y do
17Expensow prawnych niesłusznie bynaymniey nic ad Fata
18S. P. W. Brata Swiego nie nie partycyp[ował …] przyprowa-
19dził. A zatym tenże Manans czyniąc p[okoy] y między Stronami
20niegdy S. P. Brata Swiego uczciwemi Synowicami Swemi ka-
21czy[?] drugi prawne gru[?] kosztu niechcąc involvować
22iterato vice manifestatur. S. M. Dorożyński mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
„M. M.” w nagłówku – miecznik mścisławski (w tekście „Miecz. Mścisł.”); „Cz. L.” – cześnik latyczowski. „binominis” – o dwóch imionach (Stanisław Mateusz); „Stryi alter parens” – stryj, drugi rodzic; „tergiwersacya” – wykręty, uchylanie się; „in subsequenti tractu” – w dalszym toku; „invidia” – niechęć, zawiść; „ad fata sua victu et amictu providował” – do swej śmierci zaopatrywał w żywność i odzież; „in commodum et usum sui” – na swoją korzyść i użytek; „securitatem … niezapisawszy” – nie zapisawszy zabezpieczenia; „inkwietować” – niepokoić (procesami); „involvować” – wplątywać (w koszty); „iterato vice manifestatur” – ponownie manifestuje się. Na k. 198v (skan 0201) w jednym miejscu ubytek/naderwanie papieru – wyrazy uzupełnione hipotetycznie. Nazwa wsi w Humańszczyźnie („Pomienika[?]”) niepewna – może Pomojnik [?]. W akcie 334 (zeznanie Stanisława Dorożyńskiego jako świadka) tytuł „Miecz. Bracł.[?]” należy czytać zapewne również „miecznik mścisławski”. Akt wiąże się z aktami 331 i 334 (spór Karnowskich z Zaleskimi o spadek po Bazylim Dorożyńskim).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
23IX 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Stanisław Mateusz Dorożyński, miecznik mścisławski, rodzony brat zmarłego Bazylego Dorożyńskiego, cześnika latyczowskiego, znający wszystkie jego interesy, chcąc jako stryj („drugi rodzic”) zaprowadzić pokój między bratanicami i zapobiec wykrętom Antoniego Karnowskiego (męża młodszej bratanicy) wobec Michała Zaleskiego, łowczego zwinogrodzkiego (męża starszej), oświadczył, że Karnowscy nie ponieśli od ojca żadnej krzywdy, gdyż ojciec do śmierci ich utrzymywał; Karnowski zaś, po odebraniu posagu i pokwitowaniu z niego, z dóbr wsi Pomienik [?] w Humańszczyźnie, trzymanych przez Bazylego, pobrał 2020 złp i obrócił na własny użytek, a gdy brat upominał się o zwrot, nie oddał, nie zabezpieczył tej sumy na rzecz Heleny Zaleskiej, której przypada, i zapewne już ją wydał; ponadto zabrał wiele rzeczy (zboże, bydło, konie, owce, pasieki, miód, słoninę, masło, sery, len, konopie, miedź, cynę, pługi, wozy, brony, radła, skrzynie i inne sprzęty) i niesłusznie niepokoi Zaleskich dwoma manifestami w grodzie winnickim. Komparent ponawia manifestację dla zachowania całości tej sumy, nie chcąc wciągać stron w koszty prawne.
Akt nr 336
Manifestacja ks. Jana Trzeszczańskiego [?], prokuratora administratora oficjalskiego bracławskiego obrządku łacińskiego, z plenipotencji ks. Michała Wesołowskiego, plebana tarnawskiego, i ks. Igora [?] Piotra Cwinkowskiego [?], plebana terleckiego, przeciw Stanisławowi Witkowskiemu, komisarzowi dóbr Tarnawa i Terlica w posesji Sasimowskiego, o zagarnięcie gruntów erekcyjnych (plebańskich) i pni pszczelnych
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 198v (skan 0201, strona lewa – dolna część) – k. 199 (skan 0201, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 198v (skan 0201, strona lewa)
1Maa Nne WW. XX. Wesołowskiego
2y Cwinkowskiego[?] pko Urz. Witkow-
3skiemu o Wiolencyą.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Dwudziestego Piątego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przedemną Michałem
7Jedleckim Namiestnikiem Burgrabstwa y Vice Regentem Grz. Winn.
8postanowiwszy się osobiście W. Jmć X. Jan Trzeszczański[?] Prokurator ad-
9ministrator[?] Generalny Officialski Bracł. Rithus Graeci[?] Latino uniti na fun-
10damencie Plenipotencyi Sobie od WW. XX. Jchmciow Michała Wesołow-
11skiego Tarnawskiego y Wiel. Jgora[?] Piotra Cwinkowskiego[?] Terlec-
12kiego Parochow[?] Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
13Dnia Dziewiątego Września veteris stili Sobie daney y Ex Ure[?]
14przybywszy do Akt Grz. Winn. z wielkim Żalem na przeciw
14olencye, przechwałki y inne krzywdy pko temuż obżałowane-
15mu manifestuie się X. Jan Trzeszczański mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Czynność 25 IX 1769 przed MICHAŁEM JEDLECKIM, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim (po aktach 318–335 przed Jałowickim). Komparent – duchowny unicki („Rithus Graeci Latino uniti” – obrządku greckiego zjednoczonego z łacińskim), „Prokurator administrator Generalny Officialski Bracł.” – prokurator oficjalatu bracławskiego [?]; nazwisko „Trzeszczański[?]” niepewne. Mocodawcy – parochowie (w nagłówku „XX.” = księża) tarnawski Michał Wesołowski i terlecki Igor [?] Piotr Cwinkowski [?]. „veteris stili” – według starego stylu (kalendarz juliański, cerkiewny) – pełnomocnictwo z 9 IX st. st. (= 20 IX n.st.). „Erekcye przez JOO. XX. Radziwiłłów” – akty fundacyjne (uposażenia) cerkwi nadane przez książąt Radziwiłłów, dawnych dziedziców; dobra Tarnawa i Terlica (Terlica, pow. bracławski) – w posesji Sasimowskiego, st. turańskiego [?] (por. akty 213, 311; tytuł wcześniej czytany „turzański[?]”), komisarz Stanisław Witkowski (por. akt 311). „Latasiów[?]” – odczyt niepewny (może „najazdów”?); „rekurować” – odmawiać (?). Nazwisko pryncypała ujednolicone (13 X 2026) na „Sasimowski” – zapisane wyraźnie w aktach 350 i 365; wcześniej odczytywane „Łasimowski” (inicjał S w tej ręce podobny do Ł).
Streszczenie
25IX 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, ks. Jan Trzeszczański [?], prokurator generalny oficjalatu bracławskiego obrządku unickiego, z pełnomocnictwa (9 IX 1769 st. st.) parochów: ks. Michała Wesołowskiego z Tarnawy i ks. Igora [?] Piotra Cwinkowskiego [?] z Terlicy, manifestował przeciw Stanisławowi Witkowskiemu, komisarzowi i ekonomowi dóbr Tarnawa i Terlica w posesji Sasimowskiego, starosty turańskiego [?]: parochowie od kilkunastu lat, na mocy erekcji nadanych przez książąt Radziwiłłów, dawnych dziedziców, nie podlegali jurysdykcji dworskiej i nie płacili danin ani dziedzicom, ani posesorom, aż w 1769 r. Witkowski, szukając pretekstu, by ich wyzuć z majątku, najechał z kozakami i innymi ludźmi grunty erekcyjne obu parochów, dopuścił się gwałtów, zabrał 25 najlepszych pni pszczół, inne ule kazał kozakom popsuć, lżył i zniesławiał parochów, odgrażał się, że zabierze im cały dobytek, i odmawia zwrotu zabranych pszczół mimo wezwań listownych. Komparent protestuje o zabór pszczół, rozoranie gruntów erekcyjnych, gwałty i pogróżki.
Akt nr 337
Protestacja Stanisława Witkowskiego, komisarza dóbr Tarnawa i Terlica, imieniem Jakuba Sasimowskiego, starosty turzańskiego [?], posesora tych dóbr, przeciw ks. Michałowi Wesołowskiemu, parochowi cerkwi tarnawskiej, i innym o przywłaszczenie gruntów i sianożęci, przyjmowanie zbiegłej szlachty i poddanych, przywłaszczenie rzeczy po zabitych w czasie koliszczyzny i współdziałanie z hultajstwem
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 199 (skan 0201, strona prawa – dolna część) – k. 199v (skan 0202, strona lewa) – k. 200 (skan 0202, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 199 (skan 0201, strona prawa)
1Protta Nne W. Sasimowskiego S. T.
2y Jnn. pko W. Wesołowskiemu
3y Jnn.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Dwudziestego Piątego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przedemną
7Michałem Jedleckim Namiestnikiem Burgrabstwa y Vice
8Regentem Grz. Winn. Comparens pltr Urz. Jmć Pan Stanisław Wit-
9kowski Dobr Tarnawy y Terlicy ex re ac Speciali Commisso
10et dispositione W. Jmć Pana Jakuba Sasimowskiego St.ty Turzań.[?]
11virtute Juriu[m] Onego tychże Dobr Possessora, niemniey od
12Onego ad Omnes Causas zapisany Plenipotent Solennie
13idąc praecavendo indemnitati Suae ac Substantiae wspomnione-
14go W. Pryncypała Swego circa totalitatem Bonorum ac Jurium
15eorum Juriumq[ue] Stoiąc, pko W. Xędzu Wesołowskiemu do
16Dobr wsi Tarnawy Cerkwi Swiętey Ritus Graeci uniti Jn-
17stallowanemu, ale sprzeciwiaiącemu się obnażłom[?] Rzym-
18skim Parochowi Skarży y manifestuie się o to, nec non ogłasza-
19iąc y obiaśniaiąc o pozostałych Sprzętach y ruchomościach W.
20niegdy Winnickich Bonorum Terlica y Tarnawy Possessorom
21pod zamieszanie w kraju przez hayduków[?] zabrane, zatracone y
22iawie do tych czas nieoddane, że gdy Stante hostilitate kraju
23przy zbuntowanym pospólstwie tenże W. Pop z wyż wyra-
24żony niegromiąc ale wspoleczności zostaiąc, po wypełnio-
25ney, nad Dzierżawcami Dobr Smierci, ruchomości Onych
19oświadcza y ogłasza, a przeciwko temuż Duchownemu
20Prawo Boskie, Swieckie y Duchowne Lamiącemu y Wia-
21ry Swiętey Religii odstępującemu tak Swym iako
22Wiel. Pryncypała Swego tudzież Osob okrutnie zabi-
23tych Jmieniem quam Solennissime manifestatur
24et protestatur przed Bogiem y Lędem[?] o takie występ-
25ki y wszystkim w generalności wolne zachowuiąc
26Akcye. S. Witkowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt pisany starannie, ale tekst długi i miejscami trudny; wiele wyrazów niepewnych (zwłaszcza w opisie rzeczy i w passusie o schronieniu szlachty). Kontrprotest wobec aktu 336 (manifest unickiego prokuratora oficjalatu w imieniu parochów Tarnawy i Terlicy przeciw Witkowskiemu). „S. T.” – starosta turzański [?]; posesor Jakub ŁASIMOWSKI (imię po raz pierwszy w tym akcie). „Ritus Graeci uniti” – obrządku greckiego unickiego; „Błahoczestye” – prawosławie (dosł. „pobożność”) – zarzut, że paroch porzucił unię i złożył przysięgę przed Zeleźniakiem; „Zeleźniak, herszt hultajstwa” – Maksym Żeleźniak, przywódca koliszczyzny 1768; „Stante hostilitate” – podczas działań wojennych; „Pop” – duchowny prawosławny/unicki; „Erekcya” – akt fundacyjny parafii; „Alembik” – aparat destylacyjny; „Kutbeczek” – zapewne beczułka; „praecavendo indemnitati suae ac substantiae” – zabezpieczając swoją i majątku nienaruszalność; „quam solennissime manifestatur et protestatur” – jak najuroczyściej manifestuje się i protestuje; „wolne zachowując akcye” – zachowując prawo do powództw. Opisywane fakty (śmierć posesorów Tarnawy i Terlicy z rąk hajdamaków, pochówek zabitych w dwóch dołach) – por. akty 213, 215, 232–234 (Michał i Tomasz Winniccy zabici przez hajdamaków). Nazwisko pryncypała ujednolicone (13 X 2026) na „Sasimowski” – zapisane wyraźnie w aktach 350 i 365; wcześniej odczytywane „Łasimowski” (inicjał S w tej ręce podobny do Ł).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
25IX 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Stanisław Witkowski, komisarz dóbr Tarnawa i Terlica, z polecenia i jako plenipotent Jakuba Sasimowskiego, starosty turzańskiego [?], posesora tych dóbr, protestował przeciw ks. Wesołowskiemu, parochowi cerkwi unickiej w Tarnawie, i innym, ogłaszając zarazem los rzeczy po nieżyjących Winnickich, dawnych posesorach Terlicy i Tarnawy, zabranych w czasie zamieszek. Według protestu paroch, gdy zbuntowane pospólstwo wymordowało dzierżawców, nie powstrzymywał go, lecz współdziałał: zwiózł do swego domu ruchomości i dobytek ukryte w lasach, część przywłaszczył; porzucił unię, przyjął prawosławie i złożył przysięgę przed Żeleźniakiem, hersztem hultajstwa, od którego uzyskał pismo na dobra cerkiewne i grunty; namówił szlachtę miejscową i zbiegłą do schronienia się w swoim obejściu, po czym wydał ją hultajom na okrutną śmierć; dla przypodobania się im odprawiał nabożeństwa w obrządku prawosławnym, ciała zabitych zostawił bez pogrzebu na pożarcie, aż ludzie z litości pochowali je w dwóch dołach; zabierał dobytek zabitej szlachty i pasieki, na mocy pisma Żeleźniaka założył pasiekę na gruncie dworskim, wymógł na szlachcie podpis wydzielenia sobie gruntów i sianożęci bez zgody dziedzica i posesora. Po uspokojeniu kraju, przyciśnięty opinią gromady, zwrócił komparentowi jedynie część rzeczy (stary dywanik turecki, kilimek, przesiewadła, obrus, cynowe naczynie i talerz, ceratę stołową, słoninę, poduszkę, osnowę parcianą, kurki od alembika, beczułkę miodu), resztę zatrzymał wraz z pasiekami, cyną i miedzią. Komparent protestuje w imieniu swoim, pryncypała i zabitych przeciw parochowi łamiącemu prawo Boskie, świeckie i duchowne i odstępującemu od wiary, zachowując wszelkie powództwa.
Akt nr 338
Manifestacja Tomasza Baczewskiego, łowczego s… [?], opiekuna małoletnich Józefa, Wincentego i Krzysztofa Okuliczów Kozarynów, synów zamordowanych w czasie koliszczyzny Łukasza i Apolonii Kozarynów, skarbników mozyrskich, przeciw Mikołajowi Britkowskiemu [?], komendantowi ludzi nadwornych i ekonomowi niemirowskiemu, i pisarzowi Janowi Iwanickiemu o przywłaszczenie rzeczy po zamordowanych – wraz z relacją woźnego Michała Radlińskiego o areszcie w Niemirowie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 200 (skan 0202, strona prawa – dół) – k. 200v (skan 0203, strona lewa) – k. 201 (skan 0203, strona prawa) – k. 201v (skan 0204, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 200 (skan 0202, strona prawa)
1Maa Urod. Baczewskie-
2go Ł. S. pko Urz. Brithow-
3skiemu E. N. y Jnn.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Dwudziestego Piątego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y prze-
7demną Michałem Jedleckim Namiestnikiem Bur-
8grabstwa y Vice Regentem Grz. Winn. Comparens pltr
9W. Tomasz Baczewski Ł. S. Swym Wiell. Józefa Win-
10centego y Krzysztofa Kozarynow niegdy S. P. niegdy
11W. Łukasza y Apollonii z Knerkowskich[?] Kozarynow
12Skarbnikow Mozyrs. Małż. przez Piotra Bołoneckiego[?] Ko-
13adjutora Cerkwi Kozinieckiey[?] Tyrańsko zabitych w
14Małoletnim wieku będących w Opiece W. Tomasza Ba-
15czewskiego Ł. S. zostaiących Synow a potych[?] ze Ł. S.[?]
16[reklamant:] Rodzicach
k. 200v (skan 0203, strona lewa)
1Rodzicach Swoich wszelkich Summ, Dobr, maiętkow
2y ruchomości pozostałych, gdzie kolwiek y iakim
3kolwiek Sposobem znayduiących Tychże naturalnych
4y należytych Sukcessorow Jmieniem, Solennie na
5przeciwko Urz. Mikołaiowi Brithowskiemu[?] Kom-
6mendantowi Ludzi Nadwornych Niemirowskich
7y zwierzchności nad temi Dobrami Niemirowa
8Ekonomiją maiącemu, niemniey Janowi lub in-
9nego Jmienia Jwanickiemu Pisarzowi tegoż
10Jmci Obżałowanego y Jnnym Skarżył y prote-
11stował się o to: Jż co Piotr Bołonecki[?] Koadjutor
12Cerkwi Kozinieckiey, w Roku przeszłym pod czas
13wszczętych Buntow porabiwszy S. P. W. Kozary-
14now Skarb. Mozyr. u Wielebnych Bazylego Paszu-
15ty Protojereja[?] Sorokarnickiego[?] y Grzegorza Sozańskiego Zaru-
16dynieckiego[?] Parochow Dobr do Niemirowa nale-
17żących, iako to Kufer Gdański, Tłomok Skorzany po-
18dwozny pełno napakowany y zamknięty, Szkatuł-
19kę na kształt Puzderka[?] ukute[?], wór rzeczami napeł-
20niony, wóz kuty nowy Skorą obity z czterema końmi,
21Szabel trzy y inne rzeczy w obszernym regestrze
22Czasu prawa pokazać się maiące, zostawił był,
23to Jmci Obżałowany postawiwszy Ludzi pod Kommendą
24Swoią zabrać y do Niemirowa przynieść ka-
25zał, a przyniesione w Rezydencyi Swiey składać
26y ulokować dysponował, Wielebni Bazyli Paszuta
27y Grzegorz Sozański na odebranie u siebie ulokowa-
28nych przez Piotra Bołoneckiego[?] zabitych rzeczy
10Danilewicz Orelski[?] Skarb. Mozyr.[?] będąc nieświadomy
11o sytuacyi czyli rzeczonego maiętku przyiętey[?] u
12Jmci Obżałowanego będących po S. P. WW. Kozarynach
13Skarb. Mozyr. pozostałych podług Urzędu Mieyskie-
14go Niemirowskiego Rewizyi y spisanego rege-
15stru odebrał y Jmci Obżałowanemu rewers czy-
16li kwit dał. Lecz iż po miętky[?] teraz wiadomości
17o poczynionych Jmci Obżałowanego postępkach
18Jnformuiąc się, iż wszystkie rzeczy lepsze y kosztow-
19nieysze przy Jmci Obżałowanym zostaią; Przeto
20tak o wszelkie przy Jmci Obżałowanym S. P. W.
21Kozarynow Skarb. Mozyr. pozostałe rzeczy Samym
22tylko naturalnym Sukcessorom należące, iako też
23o nienależyte Jmci Obżałowanego uymości, tu-
24dzież owprawienie w niepotrzebne Expensa pra-
25wne tak w Konsystorzu Ruskim, niemniey o
26nieważność rewersu czyli kwitu od kogo kolwiek
27nastąpionego, iako też y o inne krzywdy na przeciw
28wyż wyrażonym Obżałowanym Jmieniem wyż
29wspomnianych manifestuie się. Tomasz Baczew-
30ski Ł. S. mpp. Et in Continenti Stanowszy oczewisto
31Woźny Gnał. Wwa Bracł. y Jnn. Opatrz. Michał
32Radliński w moc wierney Rell. Swiey iawnie
33zeznał, Jż on Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedm-
34set Sześćdziesiąt Dziewiątego Dnia Dwudzieste-
35go Piątego Septembris na affektacyą y praw-
36ną rekwizycyą W. Tomasza Baczewskiego
37[reklamant:] Ł. S. Opiekuna
k. 201v (skan 0204, strona lewa)
1Ł. S. Opiekuna y Józefa Wincentego Krzysztofa Okuli-
2czow Kozarynow Skarb. Mozyr. w małoletnim wieku
3będących maiąc przy Sobie Stronę Szlachty Urz.
4Jchmciow Panow Kazimierza Brzezickiego Szymo-
5na Chołewińskiego był w Dobrach mieście Nie-
6mirowie gdzie będąc Urz. Mikołaia Brithowskie-
7go Kommendanta Ludzi nadwornych y Ekono-
8ma tameysznego, niemniey Urz. Jana lub innego
9Jmienia Jwanickiego, tudzież po WW.
10S. P. Kozarynach Skarb. Mozyr. pozostałe przy tychże
11będące rzeczy w manifeście wyrażone, Wóyta
12Niemirowskiego, mieszczan y całey Groma-
13dy aresztował, ktory Areszt Woyt, mieszczanie, y
14Gromada Jmieniem Dziedzicow a Panow
15Swoich dobrowolnie przyiąwszy do rozsądze-
16nia się prawnego dotrzymać deklarowali,
17o czym Woźny Szlachtą Sobie przytomną o-
18świadczywszy się stamtąd odiechał y tu do A-
19kta przybywszy prawdziwego Aresztu zeznał
20Relacyą Woźny pisać nieumieiący Krzyż Swięty
21kładzie Michał Radliński ⊕
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt pisany starannie, z pojedynczymi wyrazami niepewnymi. Zamordowani: Łukasz i Apolonia z Knerkowskich [?] OKULICZOWIE KOZARYNOWIE, skarbnikowie mozyrscy, zabici w 1768 r. podczas buntów (koliszczyzny) przez Piotra Bołoneckiego [?], koadiutora cerkwi w Kozińcach [?]; ich małoletni synowie Józef, Wincenty i Krzysztof w opiece Tomasza Baczewskiego (tytuł „Ł. S.” – łowczy s… [?], nierozwinięty). Rzeczy pozostawione przez zabójcę u parochów (Bazylego Paszuty [?] i Grzegorza Sozańskiego) zabrał do Niemirowa komendant ludzi nadwornych i ekonom niemirowski (Potockich) Mikołaj BRITKOWSKI [?] (rkp. „Brithowski”; w akcie 316 odczytane „Bietkowski[?]” – zapewne ta sama osoba). „Tłomok podwozny” – tobół podróżny; „Puzderko” – szkatułka z przegródkami; „Ładownica” – torba na naboje; „inpetycya” – oskarżenie, pozew; „rekuperować” – odzyskiwać; „uymość” – przywłaszczenie, uszczuplenie; „Konsystorz Ruski” – sąd duchowny (cerkiewny) – zapewne przed nim toczyła się sprawa koadiutora; „in continenti” – zaraz potem. Ignacy Danilewicz Orelski [?] – odebrał część rzeczy wg rejestru miejskiego i wystawił rewers (tytuł „Skarb. Mozyr.[?]” niepewny).
Streszczenie
25IX 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Tomasz Baczewski, łowczy s… [?], w imieniu własnym i swoich małoletnich podopiecznych – Józefa, Wincentego i Krzysztofa Okuliczów Kozarynów, synów Łukasza i Apolonii z Knerkowskich [?] Kozarynów, skarbników mozyrskich, okrutnie zamordowanych w czasie buntów przez Piotra Bołoneckiego [?], koadiutora cerkwi kozinieckiej [?] – manifestował przeciw Mikołajowi Britkowskiemu [?], komendantowi ludzi nadwornych i ekonomowi dóbr Niemirów, i jego pisarzowi Janowi Iwanickiemu. Bołonecki pozostawił rzeczy zamordowanych (kufer gdański, skórzany tobół podróżny, szkatułkę, wór rzeczy, nowy kuty wóz obity skórą z czterema końmi, trzy szable i in.) u parochów Bazylego Paszuty [?] i Grzegorza Sozańskiego; komendant kazał je zabrać do swojej rezydencji w Niemirowie, a parochów, którzy domagali się ich spisania w obecności urzędu miejskiego (o czym świadczy ich manifest), przegnał z pogróżkami; następnie rozpieczętował kufer, szkatułkę i tobół i wyjął co lepsze (szkatułkę, złoty pierścień, ładownicę, dwa pasy francuskie), a resztę kazał spisać urzędowi miejskiemu. Ignacy Danilewicz Orelski [?], nie znając sprawy, odebrał rzeczy według tego rejestru i dał komendantowi rewers. Teraz, dowiedziawszy się, że rzeczy najcenniejsze zostały przy obżałowanym, Baczewski protestuje o ich zwrot, o przywłaszczenie, o narażenie na koszty (m.in. w konsystorzu ruskim) i o nieważność rewersu. Woźny generał Michał Radliński zeznał, że 25 IX 1769, ze szlachtą Kazimierzem Brzezickim i Szymonem Chołewińskim, w Niemirowie obłożył aresztem komendanta Britkowskiego [?], pisarza Iwanickiego, rzeczy po Kozarynach, wójta, mieszczan i gromadę niemirowską; areszt przyjęto dobrowolnie. Woźny postawił krzyż.
Akt nr 339
Manifestacja Antoniego Mrowińskiego, syna Aleksandra i Anny z Dobrzynieckich, wnuka Marcina Mrowińskiego, pisarza grodzkiego krzemienieckiego, i Zofii z Hordyjskich, dziedzica dóbr Hordyjszcze [?] i części Zaurowa [?] w powiecie łuckim, przeciw Antoniemu Ledóchowskiemu, podstolemu łomżyńskiemu, i jego sukcesorom o nieważność donacji tych dóbr wymuszonej w 1741 r. i zabranie dokumentów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data26 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 201v (skan 0204, strona lewa – dolna część) – k. 202 (skan 0204, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 201v (skan 0204, strona lewa)
1Maa Urz. Antoniego Mrowin-
2skiego pko W. Antoniemu Ledo-
3chowskiemu P. L.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Dwudziestego Szostego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winnickiemi y
7przedemną Michałem Jedleckim Namiestnikiem Bur-
8grabstwa y Vice Regentem Grz. Winn. Comps pltr Urod.
9Jmć Pan Antoni Mrowiński Urz. niegdy Aleksandra Mro-
10wińskiego y Anny Dobrzynieckiey Małż. Syn, a zaś nie-
11gdy Wiell. Marcina Mrowińskiego Pisarza Grz. Krzemienieck.
12y Zofii Hordyjskiey Dobr Wsi Hordyjszcza[?] cum attinen-
13tiis y części Zaurowa[?] w Wwie Wołyńskim a Powiecie Łuc-
14kim leżących Dziedziczki wnuk, przychylaiąc się do Ma-
15nifestu w Grodzie niniejszym Roku teraznieyszego
16Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego Dnia Osm-
17nastego[?] marca przez Urz. Marcyannę z Mrowińskich
18Smolską Siostrę Swoię rodzoną w assystencyi Prawa
19należytey
k. 202 (skan 0204, strona prawa)
1należytey uczynionego na pko W. Antoniemu Ledóchow-
2skiemu Podst. Łomż. y Sukcessorom tegoż W. Antonie-
3go Ledóchowskiego manifestuie się o to: Jż W. niegdy An-
4toni Ledóchowski Podst. Łomż. w Roku Tysiąc Siedmset
5Czterdziestym Pierwszym Dnia Dwudziestego Sio-
6dmego Octobris wymogłszy na Urod. Komparencie
7Donacyą na Część wsi Zaurowa[?] y Hordyjszcza[?] w Wo-
8iewodztwie Wołł. a Powiecie Łuck. leżące asseku-
9rował się ter[?] Dobrz.[?] iako Reskrypt wyż wyrażony de
10Actu et data w Serniczkach[?] pisany quam Kompa-
11rentowi świadczy, Sumptem Swim windykować,
12a po windykowaniu odtrąciwszy połowę wartości
13cey Substancyi, nateż windykacyą drugą połową
14kontentować Komparenta, wzmiankowanym
15reskryptem opisał się, ktory zewindykacyi dobr
16ci Swiey niezaczynał, ani też naymnieyszą porcyą
17ani Summy ani Dobr Urz. Kompta dotąd ani
18Sam przez Się za Życia Swoiego, ani przez Sukcesso-
19row Swych niekontentował owszem wielki zawod
20dla tey Komparenta wyż wyrażony uczynić bez-
21uczynił, przeto o nieważność Donacyi Dobr wsiow
22Części Zaurowa[?] y Hordyjszcza[?] na osobę W. Anto-
23niego Ledóchowskiego Podst. Łomż. zeznaney
24y iakich kolwiek Tranzakcyi in rem tego poczy-
25nionych, iterato manifestuie się. Ze zaś tenże nie-
26gdy W. Antoni Ledóchowski przy wymożeniu wspo-
27mianey Donacyi wszystkie Papiery do tey Substan-
28cyi należące dla windykacyi oney do Siebie wziął
29więc obe Urz. Kompar. prawnie czynić z Sukcesso-
30rami Wiell. niegdy Antoniego Ledóchowskiego
31Podst. Łomż. Deklaruie się. Antoni Mrowiński mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
„P. L.” – podstoli łomżyński (Antoni Ledóchowski). Nazwy dóbr na Wołyniu (pow. łucki) odczytane niepewnie: „Hordyjszcza[?]” (może Hordyjsze/Hordyjszcze) i „Zaurowa[?]” (może Zawrów/Zaurów); nazwisko babki „Hordyjska” wiąże się z nazwą wsi. „cum attinentiis” – z przynależnościami; „sumptem swim windykować” – własnym kosztem odzyskiwać (przez proces); „Reskrypt … de actu et data w Serniczkach[?]” – zobowiązanie wystawione w miejscowości Serniczki [?] (odczyt niepewny); „zawód” – zawiedzenie, szkoda; „in rem tego” – w tej sprawie; „iterato” – ponownie. Donacja z 27 X 1741 r. (Ledóchowski miał odzyskać dobra własnym kosztem i oddać komparentowi połowę wartości) – nigdy niewykonana. Wcześniejszy manifest w tej sprawie wniosła w grodzie winnickim 18 [?] III 1769 siostra komparenta, Marcjanna z Mrowińskich Smolska.
Streszczenie
26IX 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Antoni Mrowiński, syn Aleksandra Mrowińskiego i Anny z Dobrzynieckich, wnuk Marcina Mrowińskiego, pisarza grodzkiego krzemienieckiego, i Zofii z Hordyjskich, dziedziczki wsi Hordyjszcze [?] z przynależnościami i części Zaurowa [?] w województwie wołyńskim, powiecie łuckim, nawiązując do manifestu wniesionego w grodzie winnickim 18 [?] III 1769 przez swoją siostrę Marcjannę z Mrowińskich Smolską, manifestował przeciw Antoniemu Ledóchowskiemu, podstolemu łomżyńskiemu (już nieżyjącemu), i jego sukcesorom: 27 X 1741 r. Ledóchowski wymógł na komparencie donację tych dóbr, zobowiązując się reskryptem (wystawionym w Serniczkach [?]) odzyskać je własnym kosztem i po windykacji oddać komparentowi połowę ich wartości; nigdy jednak nie rozpoczął windykacji ani nie dał komparentowi żadnej części sumy czy dóbr. Komparent protestuje o nieważność donacji i wszelkich związanych z nią transakcji, a ponieważ Ledóchowski zabrał wszystkie dokumenty dotyczące tych dóbr, deklaruje dochodzenie praw przeciw jego sukcesorom.
Akt nr 340
Manifestacja i reprotestacja Wojciecha Berezowskiego, wicegerenta pogranicznej komisji województwa kijowskiego, imieniem brata Macieja i bratowej Magdaleny z Dobrowolskich Berezowskich, komorników granicznych żytomierskich, przeciw Anastazji Krzyżanowskiej i jej córce Helenie (primo voto Walickiej, secundo Jaczyniczowej) z Krzyżanowskich o zabór spadku po zamordowanym w Kijowie Włodzimierzu Krzyżanowskim i bezprawną intromisję w dobra Siutyjar [?] i Łochwin [?] w kluczu zarzyckim [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 202 (skan 0204, strona prawa – dół) – k. 202v–203 (skan 0205) – k. 203v–204 (skan 0206) – k. 204v (skan 0207, strona lewa) – k. 205 (skan 0207, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 202 (skan 0204, strona prawa)
1Maa Nne W. Berezowskich
2K. G. Ż.[?] Małż. pko W. Jaczyniczo-
3wey
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Dwudziestego Osmego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y prze-
7demną Michałem Jedleckim Namiestnikiem Bur-
8grabstwa y Vice Regentem Grodzkim Winnickim
9Comps
k. 202v (skan 0205, strona lewa)
1Comparens pltr Urz. Jmć Pan Woyciech Berezowski Vicegerent
2Pogran. Kommissyi Wwa Kijow. Jmieniem y z wyraźney
3woli WW. Jchmciow PP. Macieja Berezowa[?] y Magdaleny z
31jar, y Łochwin zapisować, Praw Dożywotnich y in-
32ne Sobie prokurować, też Dobra nawiedzać na-
33syłać, y w nich rozliczne inkonweniencye, krzyw-
34dy, oppressye, popełniać, y zęsze oświadczać się
35śmieli gwałcić[?] linię[?]. A zatym Niniejszy Compns
36providendo Commodo et Securitati, tychże WW.
37Brata y Bratowey Swoich Jmieniem przeciwko tym
38że Jchmciom Obwinionym ratione Commissorum
39Jnjuriarum, tudzież o nieważność wszelkie Jntro-
40missyi Die Decima Sexta Currentis bezprawnie
41w Dobra Siutyjar[?] y Łochwin branej, a przez Wo-
42źnego Gnała Mikołaja Hołubowickiego[?] iakoby
43[reklamant:] nemine
k. 205 (skan 0207, strona prawa)
1nemine impugnante et contradicente coram Actis
2praesentibus fałszywie zeznaney iterato quam Solen-
3nissime manifestuie y reprotestuie się, Salva ma-
4nente melioratione Si opus fuerit, prosząc Actis
5annotari co y otrzymał W. Berezowski mmd.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt bardzo długi (ponad 4 strony), pisany starannie, lecz o złożonej składni; liczne nazwy niepewne. Kontekst: Włodzimierz KRZYŻANOWSKI, brat Magdaleny z Dobrowolskich [?] Berezowskiej (w tekście „Brata Jey rodzonego” – zapewne brat przyrodni lub przybrany), zapisał Berezowskim sumę kilkudziesięciu tysięcy złp lokowaną na dobrach Siutyjar [?] i Łochwin [?] (woj. bracławskie, pow. winnicki, klucz zarzycki [?]), zastawionych przez Michała i Kazimirę z Ogińskich Brzostowskich, podskarbich wielkich litewskich; jego siostra Helena (z Krzyżanowskich, primo voto Walicka, secundo Jaczyniczowa) i matka Anastazja skłoniły go potajemnie do manifestu w ziemstwie krzemienieckim przeciw intercyzie z Berezowskim i do cesji na swoją rzecz sumy na dobrach Parchamów [?], Ozohowce [?] i Sarlanie [?]; gdy chciał to odwołać, wywabiono go do Kijowa, gdzie został okrutnie zamordowany trzeciej nocy po przyjeździe (ciało leżało ponad tydzień bez pochówku). Jaczyniczowa z matką zagarnęły w Kijowie spadek (gotówkę, srebra, klejnoty, stroje, konie, pojazdy, dokumenty – do ok. 80 000 złp) mimo właściwości sądu gen. Fiodora Matwiejewicza [?] (Voejkova?), gubernatora kijowskiego guberni noworosyjskiej (list z Kijowa 29 IX 1769) – nazwisko odczytane niepewnie. „Komorn. Gran. Pttu Zytomir.” – komornicy graniczni powiatu żytomierskiego; „Summa cum laesione et circumscriptione intaminatae honoris” – z wielką obrazą i uszczupleniem nieskalanego honoru; „per adinventa media” – wymyślonymi sposobami; „vel alias in gratia nominis primo … secundo …” – inaczej, dla dokładności imienia, primo voto … secundo voto …; „extra districtum” – poza właściwym okręgiem; „eliminować manifesty” – wykreślić z akt; „ad libitum sui” – według swego upodobania; „Gracyaliści” – szlachta mieszkająca z łaski na gruncie pańskim; „irrealia et nunquam probanda” – rzeczy nierzeczywiste i niemożliwe do udowodnienia; „providendo commodo et securitati” – dbając o korzyść i bezpieczeństwo; „ratione commissorum iniuriarum” – z powodu popełnionych krzywd; „nemine impugnante et contradicente” – bez sprzeciwu i zaprzeczenia nikogo; „salva manente melioratione, si opus fuerit” – z zastrzeżeniem poprawy, jeśli zajdzie potrzeba. Intromisję 16 IX 1769 w Siutyjar i Łochwin przeprowadził woźny generał Mikołaj Hołubowicki [?]. Dolne wiersze k. 203 i k. 204 zalane – fragmenty nieczytelne. Por. akt 309 (intromisja Jaczyniczowej [?] w Olchówkę i Parpan [?] 15 VII 1769 – zapewne ta sama osoba).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
28IX 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Wojciech Berezowski, wicegerent pogranicznej komisji województwa kijowskiego, imieniem brata Macieja i bratowej Magdaleny z Dobrowolskich Berezowskich, komorników granicznych powiatu żytomierskiego, dowiedziawszy się o manifeście wniesionym przeciw nim 27 IX w grodzie winnickim, manifestował i reprotestował przeciw Anastazji Krzyżanowskiej i jej córce Helenie z Krzyżanowskich (primo voto Walickiej, secundo Jaczyniczowej). Nieżyjący Włodzimierz Krzyżanowski z dobrej woli zapisał Berezowskim i dopuścił ich do posesji sumy kilkudziesięciu tysięcy złp lokowanej na dobrach Siutyjar [?] i Łochwin [?] (woj. bracławskie, pow. winnicki), ubezpieczonej na dobrach Brzostowskich, podskarbich litewskich. Jaczyniczowa, nieżyczliwa po owdowieniu, przez rozmaite osoby i osobiście nakłoniła go potajemnie do manifestu w ziemstwie krzemienieckim o nieważność intercyzy z Berezowskim, a potem do cesji na swoją rzecz sumy na dobrach Parchamów [?], Ozohowce [?] i Sarlanie [?]; gdy Krzyżanowski chciał to odwołać, ściągnięto go do Kijowa, gdzie trzeciej nocy został okrutnie zamordowany, a ciało ponad tydzień leżało bez chrześcijańskiego pochówku. Obwinione zagarnęły w Kijowie cały spadek (gotówkę, srebra, klejnoty, stroje, konie, pojazdy, dokumenty i depozyty – ok. 80 000 złp – oraz wszystkie skrypty, obligi, weksle, zapisy i kwity, w tym zobowiązania samych obwinionych), wywiozły je, a następnie najeżdżały dobra Siutyjar [?] i Łochwin [?], zabierały zboże, bydło, konie, pszczoły i sprzęty, uprowadzały je do Parchamówki, odciągały poddanych od posłuszeństwa, zabraniały siać na łanach dworskich, wybierały intraty i raty arend, uwięziły dyspozytora suchojarskiego Krasuckiego, zabierały dokumenty i odgrażały się Berezowskim; ponadto, chcąc uniknąć zwrotu kilkunastu tysięcy złp danych przez Krzyżanowskiego na edukację Magdaleny i jej brata, fałszywie twierdzą, że Berezowscy nie byli w posesji tych dóbr, i zapisały sobie bezprawnie intromisję. Komparent protestuje o krzywdy i o nieważność intromisji w Siutyjar [?] i Łochwin [?] dokonanej 16 IX 1769 przez woźnego Mikołaja Hołubowickiego [?] rzekomo bez sprzeciwu, zastrzegając poprawienie manifestu.
Akt nr 341
Protestacja Jakuba Zaleskiego, dziedzica części Trościanki [?], imieniem własnym i żony Doroty z Błożowskich [?], przeciw Michałowi i Helenie z Dorożyńskich Zaleskim, łowczym zwinogrodzkim, dziedzicom części Trościanki [?], i ich poddanym z Tarnawki [?] o odebranie karczmy i browaru, rąbanie płotów i pogróżki
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 205 (skan 0207, strona prawa – od góry) – k. 205v (skan 0208, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 205 (skan 0207, strona prawa)
1Prott Urz. Jakuba Za-
2leskiego pko W. Za-
3leskim Ł. Z. Małż.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Dwudziestego Osmego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi
7Winn. y przedemną Michałem Jedleckim Na-
8miestnikiem Burgrabstwa y Vice Regentem
9Grodz. Winn. Comparens pltr Urz. Jmć Pan
10Jakub Zaleski [nad wierszem: Dobr Części Trościanca[?] Dziedzic] Swym y Urz. Doroty z Błożowskich[?]
26kierami w Lewadę[?] Urz. Żalącego się, ktorzy to chło-
27pi w obecności WW. Obwinionych także w Lę-
28wadzie Obydwa będących z Lewady na Gumnie[?] wła-
29snym Żalącego się, obrębem wielkim z niemałym
30Kosztem ogrodzony Drzewo rozrzuciwszy doszczę-
31tu spalili y wszystek Wiolencyi naczynili, co więk-
32sza przechwałki na Zdrowie Urz. Komparenta
33W. Zaleski czynił, mowiąc że tobie przez Bertane[?]
34mi od Komysta[?] przyiaciołami, że dam Się[?] Kijo-
35wa[?] Jeneralskim[?] stapam[?], chociażbym miał kilka Tysię-
36cy stracić. A zatym Urz. Stawaiący zapobiega-
37iąc całości Zdrowia, Honoru y Substancyi Swiey
38iako nayuroczyściey Suo et cujus Supra Nomine
39[reklamant:] zostawuiąc
k. 205v (skan 0208, strona lewa)
1zostawuiąc Salwę ieżeli trzeba poprawienia tego
2Manifestu na pko WW. Zaleskim Małż. powtornie
3protestował się Jakub Zaleski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Pismo staranne; miejsca niepewne: nazwisko panieńskie żony („z Błożowskich[?]”), nazwa wsi poddanych („Tarnawka[?]”), wyrazy w cytowanej pogróżce Michała Zaleskiego („przez Bertane[?] mi od Komysta[?] … Kijowa[?] Jeneralskim[?] stapam[?]” – sens niejasny, może groźba doniesienia do generała w Kijowie). Dopisek nad wierszem: „Dobr Części Trościanca[?] Dziedzic”. Jakub Zaleski – zapewne krewny Michała, współdziedzic Trościanki [?] (por. akty 331, 334, 335 – spór o spadek po Bazylim Dorożyńskim). „Lewada” – ogrodzona łąka/pastwisko przy zagrodzie; „Gumno” – podwórze gospodarcze ze stodołą; „Suo et cuius supra nomine” – imieniem swoim i jak wyżej; „salwa poprawienia” – zastrzeżenie poprawy.
Streszczenie
28IX 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Jakub Zaleski, dziedzic części Trościanki [?], w imieniu własnym i żony Doroty z Błożowskich [?], protestował przeciw Michałowi i Helenie z Dorożyńskich Zaleskim, łowczym zwinogrodzkim, dziedzicom innej części Trościanki [?], oraz ich poddanym z Tarnawki [?]: obżałowani przywłaszczają karczmę i browar, odebrane niegdyś gwałtem przez Bazylego Dorożyńskiego, nie dopuszczają komparenta do intraty karczemnej (200 złp), wdzierają się w jego pola, a ostatnio sprowadzili około 50 chłopów z Tarnawki [?] z drągami i siekierami, którzy w obecności obojga obwinionych porozrzucali i spalili drewno z kosztownego ogrodzenia lewady i gumna komparenta i dopuścili się innych gwałtów; Michał Zaleski odgrażał się przy tym komparentowi, że choćby miał stracić kilka tysięcy, doprowadzi do jego zguby [?]. Komparent ponawia protest, zastrzegając poprawę manifestu.
Akt nr 342
Manifestacja i remanifestacja Michała Stefanowicza imieniem Anastazji Krzyżanowskiej, stolnikowej starodubowskiej [?], matki zmarłego Włodzimierza Krzyżanowskiego, Heleny z Krzyżanowskich Jaczyniczowej, horodniczyny [?] krzemienieckiej [?], Ludwika Hałanickiego i Brygidy Lemieszewskiej [?] przeciw Maciejowi i Magdalenie z Dobrowolskich Berezowskim, komornikom żytomierskim, o nieważność intercyzy z Włodzimierzem Krzyżanowskim, bezprawną intromisję w Łochwin [?] i Siutyjar [?] i pobicie Ludwika Hałanickiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 205v (skan 0208, strona lewa – od góry) – k. 206 (skan 0208, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 205v (skan 0208, strona lewa)
1Maa Nne W. Jeymć Pani Krzy-
2żanowskiey S. S.[?] y Jaczyniczo-
3wey H. K.[?] pko W. Berezowskim
4K. Z. o nieważność Jntromissyi
5Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
6Miesiąca Septembris Dwudziestego Osmego Dnia
7Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y
8przedemną Michałem Jedleckim Namiestnikiem Bur-
9grabstwa y Vice Regentem Grz. Winn. Postanowiwszy
10się Osobiście Urz. Jmć Pan Michał Stefanowicz Jmie-
11niem y wyraźney Woli W. Jeymć Pani Anastazyi Krzy-
12żanowskiey Stolnz.[?] Starod.[?] niegdy W. Włodzimierza
13Krzyżanowskiego Matki pozostałey wdowy Mat-
14ki, y Heleny z Krzyżanowskich Jaczyniczowey Hor.[?]
15Krzem.[?] Corki także wdowy, Urz. Ludwika Hałanic-
16kiego, y Brygidy Lemieszewskiey[?], na pko WW.
17Jchmć PP. Maciejowi y Magdalenie z Dobrowol-
18skich Berezowskim Komorn. Zytomir. Małż. ma-
19nifestuie się y remanifestuie o to: Jż W. Berezow-
20ski lubo wiedział o manifeście w Ziemstwie Krzemien.
21niegdy S. P. W. Krzyżanowskiego Stolz. Starod.[?] na
22pko onemu Obżałł., o nieważność Jntercyzy między
23tymże W. Berezowskim, a W. Krzyżanowskim pod-
24stępnie napisanych uczynionym, a Dobra Wsie Ło-
25hwin y Siutyjar, tak Summę na W. Jaczyniczowey
26iako należące po S. P. Antonim Krzyżanowskim Oy-
27cu, tudzież Zięcie prawe tyże W. Jaczyniczowey służą-
28cych legitime spadaiący, iako na W. Krzyżanowską
29z mocy Zapisu Dożywocia y Sprawiedliwości,
30iż Dowodna Substancya należąca, iednakże gwał-
31townie w Dobra Łohwin y Siutyjar wieżdżać, Jn-
32tromissyą acsi iuż bez brane, Stante vita Wiell.
10dzić y tam niemiłosierne bicie powtarzać, więzić,
11tak że ledwie wymknąć się z życiem mogł
12w Grodzie Winn. irrealia Obieure[?] chcieć, o zabra-
13nie rożnych rzeczy, Papierow, po Smierci Wiell.
14Krzyżanowskiego pretext do W. Jaczyniczowey
15illegaliter formować, dobra inquestionem po-
16dawać y prawa Sobie formować ważył się. A-
17zatym Tenże Manans Nne quorum Supra na pko
18W. Berezowskim Małż. tak o nieważność Jntro-
19missyi wszelkiey w wyżey nadmienione Dobra y nie-
20dopuszczenie do onych, formowanie Pretextu y Praw
21do tychże Dobr Nulliter, iako też o nienależyte wy-
22naydowanie pretensyi, o iakowe zabranie rze-
23czy, y opisanie w Grodzie Winn. powtornie Ma-
24nifestuie y remanifestuie się Michał Stefanowicz mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Kontrmanifest strony Krzyżanowskich wobec aktu 340 (Berezowscy c/a Krzyżanowska i Jaczyniczowa), wniesiony tego samego dnia. Tytuły: „S. S.[?]” / „Stolnz. Starod.[?]” – zapewne stolnikowa starodubowska (Włodzimierz Krzyżanowski = stolnik starodubowski [?]); „H. K.[?]” / „Hor. Krzem.[?]” – Jaczyniczowa, zapewne horodniczyna krzemieniecka [?] (por. akt 309 „Horod. Łm.[?]” – tam odczyt „łomżyńska” prawdopodobnie błędny). Antoni Krzyżanowski – ojciec (zm.); „Zięcie prawe[?]” – odczyt niepewny. Nazwy dóbr: Łohwin/Łochwin [?] i Siutyjar/Suchyjar [?] – por. akt 340. „Berezna[?]” – zapewne wieś Berezowskich. „acsi” – jak gdyby; „stante vita” – za życia; „inkarcerować” – uwięzić; „inquestionem podawać” – podawać w wątpliwość; „nulliter” – nieważnie; „nomine quorum supra” – imieniem wyżej wymienionych.
Streszczenie
28IX 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Michał Stefanowicz, imieniem Anastazji Krzyżanowskiej, stolnikowej starodubowskiej [?], wdowy i matki zmarłego Włodzimierza Krzyżanowskiego, jej córki Heleny z Krzyżanowskich Jaczyniczowej, horodniczyny krzemienieckiej [?], również wdowy, oraz Ludwika Hałanickiego i Brygidy Lemieszewskiej [?], manifestował i remanifestował przeciw Maciejowi i Magdalenie z Dobrowolskich Berezowskim, komornikom żytomierskim: choć Berezowski wiedział o manifeście Włodzimierza Krzyżanowskiego w ziemstwie krzemienieckim o nieważność podstępnie spisanej intercyzy między nimi, a dobra Łochwin [?] i Siutyjar [?] należały prawnie do Jaczyniczowej (po ojcu Antonim) i do Krzyżanowskiej (z zapisu dożywocia), Berezowscy jeszcze za życia Krzyżanowskiego gwałtem wjeżdżali w te dobra, zapisywali w grodzie winnickim rzekomą intromisję, zmuszali poddanych do powinności i pobierali dochody; po śmierci Krzyżanowskiego wypierali z posesji jego spadkobierczynie, zabrali rzeczy, sprzęty, bydło, konie i pięć kotłów, pobili i uprowadzili szlachcica dworskiego Ludwika Hałanickiego z Łochwina [?], drugiego z Siutyjaru [?] pobili, związanego zaprowadzili do Berezny [?] i tam ponownie bili i więzili, tak że ledwie uszedł z życiem, a następnie wnieśli w grodzie winnickim nieprawdziwe zarzuty o zabranie rzeczy i papierów po Krzyżanowskim. Komparent protestuje o nieważność wszelkiej intromisji Berezowskich w te dobra, o niedopuszczenie do nich, o bezprawne pretensje i o zapisy w grodzie winnickim.
Akt nr 343
Manifestacja Stanisława Kurka [?] Baranowskiego imieniem prześwietnego województwa bracławskiego, in diligentia, przeciw pretensjom Stanisława Wyżnanowskiego [?], chorążego chorągwi pancernej, o zaległości z taryfy dóbr wydzielonych na zasługi chorągwi (zarzut zaległości z dóbr zrujnowanych, sprawa w Trybunale Radomskim)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 206 (skan 0208, strona prawa – dół) – k. 206v (skan 0209, strona lewa) – k. 207 (skan 0209, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 206 (skan 0208, strona prawa)
1Maa Nne Prześwietł. Wo-
2iewodztwa Bracł. in diligen[tia]
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Septembris Dwudziestego Siodmego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y
6przedemną Michałem Jedleckim Namiestnikiem
7Burgrabstwa y Vice Regentem Grz. Winn. Oso-
8biście postanowiwszy się Urz. Stanisław Kurka[?] Ba-
9ranowski Jmieniem Prześwietł. Wwa Bracł. w
10Czasie teraźnieyszym od Urzędnikow Ziemian y
11Obywatelow wielu opuszczonego w tey pilności ma-
12nifestuie się, na pretensyą Listownie do Kancella-
13ryi Grz. Winn. od Chorągwi Jego Kana Wudyślo[?] tymi
14przez Wiel. Stanisława Wyżnanowskiego[?] tyże Chorą-
15gwi Chorążego oświadczoną, a do Prześwietł. Wo-
16iewodztwa Bracł. uformowaną w ten Sposob:
17Jż Prześwietł. Wwo Bracł. było obligowane prawnie
18aby na Chorągiew Pancerną JO. Wudy[?] Ustyn[?]
19wypłacało podług prawa na Rok cały Dwoma
20[reklamant:] Ratami
k. 206v (skan 0209, strona lewa)
1Ratami Pięć Tysięcy kilkaset Złł. Poll. iakoż czyniąc do-
2syć Prawu corocznie bez żadnego zawodu tyże Chorągwi
3wszczało[?] się. Aż circa Annum Millesimum, Septingente-
4simum Quinquagesimum Nonum w pierwszey czyli po-
5źniey (: dla oddalonych Papierow w Czasie teraźnieyszym
6tego Procesu wiedzieć niemożna :) taż Chorągiew, ut-
7tro dopominaiąc się u Prześwietł. Wwa Bracł. fun-
11ressowało, ale przez Deputatow y przez Substytu-
12tow Swoich wybierał, ieżeli tedy chorągiew ma
13iakowe retenta, to albo na Dobrach Taryfą wy-
14dzielonych albo też u Swoich Deputatow; A zatym
15że Dobra niektore wyznaczone na chorągiew
16zdezolowane roku teraźnieyszego zostały, y Con-
17cernens Chorągwiane z Zniszczonemi Dobrami
18in parte evanuit, przyczyną tego Wwo Bracł.
19nie iest, ani do Bonifikacyi w Czasie dalszym
20pociągane być niema, O co in diligentia iterato
21Nne Wwa Bracł. wyż wyrażony Compns ma-
22nifestuie się. Stefan[?] Baranowski Plenipotent Wwa
23Bracł.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt pisany starannie, ale tekst zawiły; kilka miejsc niepewnych. Nazwisko komparenta w tekście „Stanisław Kurka[?] Baranowski” (może „Kurka Baranowski” – przydomek), w podpisie „Stefan[?] Baranowski Plenipotent Wwa Bracł.” – rozbieżność imienia (Stanisław/Stefan) do weryfikacji. Chorągiew pancerna – nazwa w rkp. „Jego Kana Wudyślo[?] tymi” / „JO. Wudy[?] Ustyn[?]” – może chorągiew „JO. Xcia Wojewody …” (skrót niejasny); chorąży Stanisław Wyżnanowski [?] – odczyt niepewny. „Repartycya” – rozkład podatku na dobra; „Taryfa” – rejestr dóbr przypisanych do opłacania chorągwi; „Trybunał Radomski” – Trybunał Skarbowy Radomski (sąd w sprawach skarbowych i wojskowych); „circa Annum Millesimum Septingentesimum Quinquagesimum Nonum” – około 1759 r.; „ad velle” – według woli; „Concernens” – należność, przypadająca kwota; „retenta” – zaległości; „fortiter exekwowała” – surowo egzekwowała; „in parte evanuit” – częściowo przepadła; „Bonifikacya” – zwrot, wynagrodzenie strat. Adam Myszka Chołoniewski jako dawny podkomorzy bracławski, obecnie kasztelan buski, ułożył pierwotną taryfę.
Streszczenie
27IX 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Stanisław (Stefan [?]) Kurka [?] Baranowski, plenipotent województwa bracławskiego, opuszczonego w tym czasie przez wielu urzędników i obywateli, zamanifestował w pilności przeciw pretensji zgłoszonej listownie do kancelarii grodzkiej winnickiej przez Stanisława Wyżnanowskiego [?], chorążego chorągwi pancernej: województwo, zobowiązane płacić tej chorągwi rocznie dwiema ratami ponad 5000 złp, czyniło to bez zawodu, aż ok. 1759 r. chorągiew pozwała je do Trybunału Radomskiego i uzyskała dekret, by województwo wydzieliło raz na zawsze dobra, z których chorągiew sama będzie pobierać należność; taryfy ułożonej przez Adama Myszkę Chołoniewskiego (wówczas podkomorzego bracławskiego, obecnie kasztelana buskiego) deputaci chorągwi nie przyjęli, lecz sami wybrali dobra najzamożniejsze i najbliższe Winnicy, a taka taryfa, podpisana przez urzędników bracławskich, była dotąd przez chorągiew akceptowana. Ponieważ obecnie wskutek ruiny publicznej niektóre z tych dóbr są spustoszone i chorągiew może mieć tylko częściowy niedobór we wrześniowej racie, pretensja chorążego na kilka tysięcy złp jest niesłuszna – chorągiew sama przez deputatów pobierała należności (w ubiegłym roku surowo egzekwując zaległości), województwo nigdy się do tego nie mieszało, a ewentualnych zaległości należy szukać w dobrach taryfowych lub u deputatów; województwo nie ponosi winy za zniszczenie dóbr i nie może być pociągane do wynagrodzenia strat.
Akt nr 344
Manifestacja Michała Zgrzdy imieniem Franciszka i Ludwiki z Denhoffów Ledóchowskich, starostów włodzimierskich, dziedziców dóbr Piszkowce [?] z przyległościami, przeciw Ignacemu Worcellowi, sędziemu ziemskiemu halickiemu, dziedzicowi dóbr Bałabanówka, Lubaszówka [?] i części Sabarowa [?], jego gubernatorom, komisarzowi, atamanom, kozakom i gromadom o najazdy na pola i sianożęci, zabór zboża (ponad 1000 kop), wypasanie zbóż poddanych i pobicia – wraz z relacją woźnego Aleksandra Tajnickiego [?] z wizji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 IX 1769 (wizja 29 VIII 1769), Winnica
Karty / skanyk. 207 (skan 0209, strona prawa – dół) – k. 207v (skan 0210, strona lewa) – k. 208 (skan 0210, strona prawa) – k. 208v (skan 0211, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 207 (skan 0209, strona prawa)
1Maa Nne JW. Ledóchowskich
2S. W. pko W. Worcellowi S. Z. H. y Jnn.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Septembris Dwudziestego Osmego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y prze-
6demną Michałem Jedleckim Namiestnikiem Burgrab-
7stwa y Vice Regentem Grz. Winn. Compns Pltr Urz.
8Michał Zegrzda Jmieniem y z wyraźney woli JWW.
9Franciszka y Ludwiki z Denhoffow Ledóchowskich Sta-
10rostow Włodzim. Małż. Dobr Piszkowiec[?] z Przyległo-
11ściami Dziedzicow y aktualnych Possessorow ostrze-
12gaiąc wszelkiey całości Substancyi tychże JWW.
13Pryncypałow Swoich Solennie przychyliwszy się we
14wszystkim do Prawa y Sprawiedliwości, pko W. Jg-
15nacemu Worcellowi Sędziemu Ziem. Halic. Dobr
16Bałabanowki, Lubaszowki[?] y Części Sabarowki[?] Dzie-
30czanina Kozak Rozdoroźniego[?] z Chmielowki pozna-
31nego Konia z trudnością oddał, Urz. Stanisław Widaw-
32ski Gubernator Lubaszowiecki Awrama Szewca
33Poddanego Piszkowieckiego w Lubaszowce środ
34miasta wziąwszy kazawszy w przod nie ukrzywdzić Spra-
35wiedliwości uczynienia z wszego wzmianey preten-
36syi iakiby się należało, Absolutnie przez trzy Dni w
37Dybach trzymał y inkarcerował, y inne niezmierne przy-
38krości, Wiolencye, y uciemiężenia czynią y czynić nie
39przestaią. O co wszystko tenże Compns Jmieniem JWW.
40Pryncypałow Swoich powtornie manifestowawszy
41się, ad Jnverificationem Praemissorum Stawił przedemną
42Urzędem Woźnego Gnała Wwa Bracł. y Jnn. Opatrz. Ale-
43xandra Tajnickiego[?], ktory w moc wierney Relacyi Swoiey
44dobrowolnie zeznał, Jż On Roku teraźnieyszego Tysiąc
45Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego Dnia Dwudziestego
46Dziewiątego Augusti na Prawną rekwizycyą JWW.
47Ledóchowskich S. W. Włodzim. Małż. maiąc przy Sobie
48[reklamant:] Stronę
k. 208v (skan 0211, strona lewa)
1Stronę Ludzi wiary godnych Urz. Jchmciow PP. Benedy-
2kta Kotowiego[?], y Jana Krzeczkowskiego urzędownie do
3tego Aktu wziętych ziezdżał na Pola y Sianożęci Pisz-
4kowieckie, gdzie widział Sianożęci pokoszone, Siana
5porabierane, Zboża wyżęte, y zabrane, Pary porasie-
6wane[?], niemniey w Dobrach Piszkowcach Woły Dacka
7Duli Piętnem Skarbowym Wiell. Worcella przez
8Zwierzchność Zamku Lubaszowieckiego napiętno-
9wanego, co widziawszy y oglądawszy Szlachtą Sobie
10przytomną oświadczywszy się z tamtąd powrocił
11y tu do Akt przybywszy przedemną Urzędem praw-
12dziwey Wizyi uczynił y zeznał Relacyą, prosząc tak
13Compns Maniy, iako y Woźny Wizyi Relacyi, Copiam
14Actis Annotari co y otrzymali Michał Zegrzda mp.
15Woźny Pisma nieumieiący Znak Krzyża S. Kła-
16dzie Alexander Tajnicki[?] ⊕
Objaśnienia i tłumaczenia
Pismo staranne; imiona chłopów odczytane z dobrą pewnością, nieliczne miejsca niepewne. Komparent Michał ZEGRZDA (Zgrzda) – zapewne ten sam, który kolacjonuje wpisy („Lect. per Zgrzda”). „S. W.” – starostowie włodzimierscy (Franciszek i Ludwika z Denhoffów Ledóchowscy); „S. Z. H.” – sędzia ziemski halicki (Ignacy Worcell). Dobra Ledóchowskich: Piszkowce [?] (rkp. „Piszkowce/Piszkowieckie”); dobra Worcella: Bałabanówka, Lubaszówka [?] (miasteczko z zamkiem – „Zamek Lubaszowiecki”), część Sabarowa/Sabarówki [?]. „Piętno Skarbowe” – znak (wypalony) dworu, którym znakowano bydło; „Dni” – obszar zboża zżynany w ciągu dnia; „Gracyalista” – szlachcic zagrodowy na gruncie pańskim; „Dyby” – kłody; „ad inverificationem praemissorum” – dla sprawdzenia powyższego; „Copiam actis annotari” – wpisać kopię do akt. Nazwisko woźnego „Tajnicki[?]” niepewne.
Streszczenie
28IX 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Michał Zegrzda, imieniem Franciszka i Ludwiki z Denhoffów Ledóchowskich, starostów włodzimierskich, dziedziców i posesorów dóbr Piszkowce [?] z przyległościami, manifestował przeciw Ignacemu Worcellowi, sędziemu ziemskiemu halickiemu, dziedzicowi Bałabanówki, Lubaszówki [?] i części Sabarówki [?], jego gubernatorom Michałowi Dołżańskiemu (bałabanowskiemu) i Stanisławowi Widawskiemu (lubaszowieckiemu), komisarzowi Stefanowi Brześniowskiemu, chłopom, atamanom, kozakom i gromadom tych dóbr: z pominięciem znaków granicznych i odwiecznego używania zbrojnie najeżdżają grunty Piszkowiec, biją i więżą ludzi, koszą sianożęci, zabierają siano, spędzają pługi, żną zboża, znakują swoim piętnem bydło poddanych. W sierpniu 1769 najechali gromadnie pola piszkowieckie od strony Sabarówki, wyżęli kilkadziesiąt dni zasiewów i wywieźli ponad 1000 kop do Sabarówki (wyliczono szkody kilkudziesięciu chłopów i dworu), inne zboża wypaśli i wytratowali; ataman lubaszowiecki Iwan Penwak [?] z kozakiem pobili Fedka Nahonecznego [?] i spędzili jego pług; chłopi z Bałabanówki zabrali siano ze wspólnej sianożęci; komisarz Brześniowski obiecał zwrot, lecz zwlekał; gubernator Widawski uwięził na trzy dni w dybach poddanego Awrama Szewca. Woźny generał województwa bracławskiego Aleksander Tajnicki [?] zeznał, że 29 VIII 1769, ze szlachtą Benedyktem Kotowim [?] i Janem Krzeczkowskim, obejrzał na polach Piszkowiec pokoszone sianożęci, zabrane siano i zboże oraz woły Dacka Duli napiętnowane piętnem Worcella przez zwierzchność zamku lubaszowieckiego. Zegrzda podpisał się, woźny postawił krzyż.
Akt nr 345
Manifestacja Stanisława Wierzbowskiego z polecenia Michała Karczewskiego przeciw Kijaszkowej [?], matce zabitego Kijaszki [?], i Trzebskiemu o fałszywe oskarżenie komparenta o współudział w zabójstwie oraz zagarnięcie majątku zmarłego – wraz z relacją woźnego Macieja Tarnyckiego [?] o wizji ciała zabitego w Dzwoniaczce [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 IX 1769 (wizja 25 IX 1769), Winnica
Karty / skanyk. 208v (skan 0211, strona lewa – od środka) – k. 209 (skan 0211, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 208v (skan 0211, strona lewa)
1Maa Nne Urz. Karczewskiego pko
2Urz. Kijaszkowey[?]
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Septembris Dwudziestego Osmego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przedemną Mi-
6chałem Jedleckim Namiestnikiem Burgrab. y Vice Regentem
7Grz. Winn. Compns Pr Urz. Jmć Pan Stanisław Wierzbowski Nne et ex
8speciali Commisso Urz. Michała Karczewskiego niegdy Urz. Kijasz-
9ka[?] okrutnie od Matczki zbitego y o Smierć przyprawionego Krew-
10nego blizkiego się Jmieniem Solennie pko Urz. quorumvis Nomi-
12ze acsi Społecznikowi Skarży y manifestuie się o to: Jż Urod.
13Kijaszkowa będąc wieku młodego, lecz iesze młodszey Edukacyi
14miłość y Affekt Małż. chciwością złoni[?] Szkodliwey Osoby
15zdobiąc Sakramentem Małżeństwa y przysięgi powin-
16ney Stoczywszy, wiek cały bezbożnie żyiąc ku Schillu[?]
17Wieku y przyznaczney Szkodliwości, z Osobą Szkodliwego mniey
18będąc kontenta, ale rozwiązłości życia trwaiąc Sp. męża
19Swego nacikach[?] ostabiałego gromiącego też Swywole
20porwawszy za łotesz[?], ręką y nogami onego bijąc, na-
21reszcie kijem Wielkiem y Słabością ździętego o Smierć przy-
22prawiła, tak dalece że potym nieprzyiacielskim Dożywo-
23tnego Przyiaciela traktamencie, w tydzień wieki zakon-
24czyć musiał, ktorego ubichawszy Dobro, a złączywszy
25się z Urz. Trzebskim zabrawszy maiętek wszystek, bez
26żadnego obrządku w przod pochować niechciała y Dni
27Pięć trup leżał, tak dalece obnadzony, że ciało onego
28Urz. Karczewski pokryć y pochować Swym kosztem musiał
29wolny, o ktore tak okrutne Smierci y przyczynę Urz. Kijasz-
30ka[?] prawnie dopomnieć się y ścigać deklaruiąc, tro-
31ny zabranych zaś rzeczy y nienależycie przywłaszczo-
32nych y tyże Urz. Kijaszkowey y Trzebskiego wolne
33Expensa rachowniąc[?] Prawa in termino protestatur
34Comparens
k. 209 (skan 0211, strona prawa)
1Comparens ignarus Scribendi Crucem Sanctam posuit St. Wierzbowski ⊕
2Et in Continenti Stawił Woźnego Opatrz. Macieja Tarnyckie-
3go[?], ktoren w Urzędzie Niniejszym Stawiwszy zeznał,
4Jż ad Affectationem Juridicamq. requisitionem Urz. Kar-
5czewskiego maiąc przy Sobie Stronę Szlachty Ludzi
6wiary godnych ex mente Prawa przydanych Urz. Ale-
7xandra Dogielskiego y Marcina Skibickiego był w
8Dobrach Wsi Dzwoniaczce Die Vigesima Quinta Se-
9ptembris, roku teraźnieyszego, gdzie będąc widział, y
10oglądał na Ciele zabitego, to iest w Głowie ran Dwie
11do Kości przeciętego Ciała, rękę przetrąconą, Plecy, boki,
12piersi zbite znaki widoczne maiące, ktore to razy
13od Żony onego zadane, w tym Życiu opowiadane
14miał y tey wizyi woźny pomieniony istotną
15rzetelną uczynił y zeznał Rell. Mlis qui Supra igna-
16rus Scdi Crucem posuit Maciey Tarnycki[?] ⊕
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt trudny w odczycie (pospieszne pismo, część wyrazów zatarta w dolnej części k. 208v). Nazwisko zabitego i jego żony – „Kijaszko / Kijaszkowa[?]” (odczyt niepewny); wspólnik żony – Trzebski. Komparent Stanisław Wierzbowski (niepiśmienny – krzyż) występuje z polecenia Michała Karczewskiego, bliskiego krewnego zabitego. Fragment o życiu i zachowaniu żony („ku Schillu[?] Wieku”, „nacikach[?] ostabiałego”, „za łotesz[?]”) odczytany częściowo. „quorumvis nominum” – jakiegokolwiek imienia; „acsi społecznik” – jakoby wspólnik; „Dożywotny Przyjaciel” – małżonek; „deklarując … ścigać” – zapowiadając dochodzenie; „in termino” – w terminie (sądowym); „in continenti” – zaraz potem; „ad affectationem iuridicamque requisitionem” – na żądanie i prawne wezwanie; „ex mente prawa” – zgodnie z prawem. Wieś Dzwoniaczka [?] – odczyt niepewny.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
28IX 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Stanisław Wierzbowski, z polecenia Michała Karczewskiego, bliskiego krewnego zmarłego Kijaszki [?], manifestował przeciw wdowie Kijaszkowej [?] i Trzebskiemu, jej rzekomemu wspólnikowi: Kijaszkowa, młoda i źle wychowana, prowadząc rozwiązłe życie, pobiła swego osłabionego męża, który ją karcił, rękami i nogami, a w końcu wielkim kijem, przez co zmarł po tygodniu; następnie, zabrawszy z Trzebskim cały majątek, nie chciała go pochować i ciało leżało pięć dni, tak że Karczewski musiał je okryć i pochować własnym kosztem. Komparent zapowiada dochodzenie sprawy o okrutną śmierć oraz o zagarnięte rzeczy i koszty. Woźny Maciej Tarnycki [?] zeznał, że 25 IX 1769, na żądanie Karczewskiego, ze szlachtą Aleksandrem Dogielskim i Marcinem Skibickim, w Dzwoniaczce [?] oglądał ciało zabitego: dwie rany głowy przecięte do kości, przetrąconą rękę, zbite plecy, boki i piersi z widocznymi śladami; za życia zmarły opowiadał, że razy te zadała mu żona. Obaj, niepiśmienni, postawili krzyże.
Akt nr 346
Protestacja Jana Brzezińskiego imieniem Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, i Szymona Bylińskiego, wojskiego bracławskiego, dziedziców dóbr Zarwaniec, przeciw Bylińskim, podstolim bracławskim, i innym o zajmowanie chat zbudowanych dla zbiegłych poddanych, przywłaszczanie ludzi i ról oraz ogrodzenie pastwiska
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 209 (skan 0211, strona prawa – dolna część)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 209 (skan 0211, strona prawa)
1Prott Nne W. Ostrowskiego
2Ch. Bracł. y Bylińskiego
3W. B. pko Bylińskim P. B.
4y Jnn.
5Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
6Miesiąca Septembris Dwudziestego Osmego Dnia
7Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y prze-
8demną Michałem Jedleckim Namiestnikiem Burgrab-
9stwa y Vice Regentem Grz. Winn. Compns pr Urz. Jmć Pan
10Jan Brzeziński Nne et ex Commisso WW. Jchmciow PP.
15testuie się o to: Jż W. Roman Byliński chatup[?]
16Dwie na Gumnie podzielnym y w używaniu Spo-
17leczym będącym, zdawna na Karczmę W. Pryncy-
18patow Kompta wywieziony wybudowane, w ktorych
19chatup Wasyl Ułyk[?] Kotsz[?] Siesnaście[?] do Dwu ni[?] iako
20Jnwentarz tychże WW. Pptow Swiadczy płacił przy
21własnego, y Czadzonego Kuszniera w tych Chatu-
22pach gwałtownie na Panszczyznę do Siebie zy-
23gnać[?] każe, iako też Pola na Dni Trzydzieści
24WW. Pptow własciwe w wygnie y całe Pastwisko
25nawzgenie[?] ogrodził na Swoy pożytek, Stodołę
26postawić kazał, a zatym Urz. Kompt zapobiegaiąc
27w zwyczałości[?] WW. Pptow aby te przywłaszczenie w zwy-
28czayne używanie nieposzło Nne quorum Supra
29iterum protestatur, Komparent nieumieiący pi-
30sać krzyż kładzie Jan Brzeziński ⊕
Objaśnienia i tłumaczenia
Pismo staranne, ale dolne wiersze częściowo wyblakłe; kilka wyrazów niepewnych (zwłaszcza imiona i powinności chłopów). „Ch. Bracł.” – chorąży bracławski (Bogdan Ostrowski, por. akty 306–307); „W. B.” – wojski bracławski [?] (Szymon Byliński); „P. B.” – podstolowie bracławscy (bracia Bylińscy, m.in. Roman). Dobra „Zarwańce” [?] – w rkp. „Zarwaniec”; „Gumno podzielne y w używaniu społecznym” – wspólne podwórze gospodarcze; „chatupy” – chałupy; „Inwentarz” – spis powinności poddanych; „Kusznierz” – kuśnierz; „Czadzony” – zapewne czynszowy [?]; „Dni Trzydzieści” – obszar ziemi (dni orki); „Nomine quorum supra iterum protestatur” – imieniem wyżej wymienionych ponownie protestuje. Brzeziński niepiśmienny (krzyż), por. akt 306.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
28IX 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Jan Brzeziński, imieniem Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, Szymona Bylińskiego, wojskiego bracławskiego [?], dziedziców (połowy [?]) dóbr Zarwańce, i innych, protestował przeciw braciom Bylińskim, podstolim bracławskim, i innym: Roman Byliński każe gwałtem wyganiać na pańszczyznę do siebie poddanych osadzonych w dwóch chałupach zbudowanych na wspólnym gumnie (dla karczmy pryncypałów) – m.in. Wasyla Ułyka [?] i kuśnierza – którzy według inwentarza płacili powinności pryncypałom, ponadto zagarnął pola pryncypałów (30 dni) i ogrodził na swój pożytek całe pastwisko, stawiając tam stodołę. Komparent protestuje, by przywłaszczenie to nie przeszło w zwyczajne używanie. Komparent niepiśmienny postawił krzyż.
Akt nr 347
Manifestacja Michała Stefanowicza imieniem Heleny z Krzyżanowskich Jaczyniczowej, horodniczyny krzemienieckiej [?], przeciw Ignacemu Korzeniowskiemu [?], miecznikowi smoleńskiemu [?], Józefowi Kondrackiemu, cześnikowi [?], gubernatorowi Witkowskiemu i kozakom z Wasyłowszczyzny [?] o napad na dobra Ożechówka [?] i Tarhan, zabór dobytku, wyciskanie poddanych i wymuszanie powinności i rat arendarskich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 209v (skan 0212, strona lewa) – k. 210 (skan 0212, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 209v (skan 0212, strona lewa)
1Maa Nne W. Jaczyniczowey
2pko W. Korzyńskiemu y Jnn.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Septembris Dwudziestego Osmego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grz. Winn. y przedemną
6Michałem Jedleckim Namiestnikiem Burgrabstwa y Vice Re-
7gentem Grz. Winn. postanowiwszy osobiście Urz. Jmć P. Michał Stefa-
8nowicz Jmieniem W. Heleny z Krzyżanowskich Jaczyniczowey
9Horodn. Krzem.[?] pozostałey wdowy, przychylaiąc się do Prawa Służą-
10cego W. Jaczyniczowey na Dobra wsi Ożechowkę[?] y Tarhan stuiących[?]
11tudzież Jntromissyi w też Dobra wziętych, tak też manifestu Za-
12niesionego, Solennie na pko JW. Habiemu Tarnawskiemu[?]
13Dobr Wasyłowszczyzny[?] Panu, W. Jchmć PP. Korzyńskiemu Mie-
28Folwarczny, Zboża w Ziarnie y Stertach, generalnie rze-
29czy na Gumnie tychże wsiow będące ogarneli, rozdzie-
30liwszy się, y rozlokowawszy się każdy z osobna w wyż wyrazo-
31nych wsiach, y tak W. Korzyński, z Przyrynskim[?],
32wieś Ożechowkę gwałtownie z częścią Kozakami w wyżey
33w Liczbie Specyfikowanemi naiechał, tak iednak, że
34partya Kozakow iedna do Tarhana, a druga z Tar-
35hana do Ożechowki przeiazdki dla większego postrachu
36y cięższey Exorbitancyi przechodziła. W. Kondracki w
37Wieś Tarhan z drugą częścią Kozakow gwałtem wiechał, w
38ktorych Dobrach tak W. Kondracki w Tarhanie Kortczma[?]
39stwo bez urzędownego wzięcia Jntromissyi y bezprawnie
40tylko musem Poddaństwu właściwemu w Tarhanie
41W. Pryncypałki czynić zakazał, powinności wszelkie do Sie-
42bie czynić przymusza, od Arędarza rat, od Poddanych Poda-
43tki wszelkie przez Summą Exekucyą, bo po kilkunastu Lu-
44dzi Exekwiących do każdego Gospodarza nasyłaiąc, dla
45ktorego uciemiężenia Poddaństwu W. wszakże dość uciem-
46iężenia od wszystkich przy zamieszaniu w Kraju nie pono-
47szą wszyscy się przymuszone być musi, Sobie odbiera, wyci-
48ska, y wydziera, do wsi Tarhana W. Jaczyniczowey bieżący
49Zabrawszy ile maiąc Kozakow w gotowości odgradzaiąc się
50niedopuszcza, tako y W. Korzyński gwałtownym Sposobem
51y bezprawnym z W. Przyrynskim we wsi Ożechowce
52ulokowawszy
k. 210 (skan 0212, strona prawa)
1ulokowawszy się posłuszeństwo czynić dla W. Jaczyniczowey
2Poddaństwu zakazuie tylko Sobie Ludzi Ożechowskich być do-
3zwala przez Summą Exekucyą Kozakow sprawadzonych od
4Arędarza rat, od Poddanych Podatki wszelkie nad Słuszność
5y praktykę w tym Kraju, dla ktorey ciężkości niezwyczay-
6ney wzięcie się musią wydziera. W. Przyrynski de Swich wła-
7snych Dobr wsi Ożehowki ani przystąpić niedaią, odgania
8y wypędza, co większa y we wsi Parchamowce wysiedzieć nie-
9daie, gdy naiechawszy na wieś Parchamowkę y Dwor tamey-
10szy z Ludźmi orężnemi W. Przyrynski Podwodę z tey wsi
11wypędzić kazał, na ktorą Podwodę miodu kutbetkow[?] Dwa
12po Garcy Dziesięć w każdym, gwałtem ze Dworu wziąć dy-
13sponował, obelgi różne, przegrożki y bicie oświadczał. O kto-
14re Pretensye iako y o gwałtowne wybicie y wyciśnienie
15wyż wyrażonych Dobr Nne cujus Supra na pko wyżey wyra-
16żonym Obżał. powtornie mtuie się pomieniony M. Stefanowicz mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt pisany staranną ręką, lecz wiele nazw osobowych i tytułów niepewnych: nagłówek „pko W. Korzyńskiemu[?]”, w tekście „Korzyńskiemu Miecznikowi Smoleń.[?]”; „Przyrynskiemu[?]” (osobny obżałowany); „Józefowi Kondrackiemu Cześ.[?] Smoleń.[?]” – komisarz dóbr Wasyłowszczyzna [?]; „JW. Habiemu Tarnawskiemu[?]” – dziedzic Wasyłowszczyzny (odczyt imienia/tytułu niejasny, może „Hrabiemu Tarnowskiemu”); gubernator Witkowski. Dobra Jaczyniczowej: Ożechówka [?] i Tarhan (por. akt 340 – Parchamówka [?] jako siedziba Jaczyniczowej). „Summa Exekucya” – egzekucja wojskowa (przymusowe ściąganie przez żołnierzy/kozaków); „Exorbitancya” – nadużycie; „kutbetki[?]” – beczułki (por. akt 337 „Kutbeczek”); „garniec” – miara; „Nomine cuius supra” – imieniem jak wyżej. Stefanowicz występował też w aktach 307, 325, 342.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
28IX 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Michał Stefanowicz, imieniem Heleny z Krzyżanowskich Jaczyniczowej, horodniczyny krzemienieckiej [?], wdowy, powołując się na jej prawa do dóbr Ożechówka [?] i Tarhan, wziętą w nie intromisję i wcześniejszy manifest, manifestował przeciw dziedzicowi dóbr Wasyłowszczyzna [?] (hrabiemu [?] Tarnawskiemu [?]), Korzyńskiemu [?], miecznikowi smoleńskiemu [?], Przyrynskiemu [?], Józefowi Kondrackiemu, komisarzowi Wasyłowszczyzny, gubernatorowi Witkowskiemu i ponad 30 uzbrojonym kozakom: obżałowani, po zmowie, najechali Ożechówkę [?] i Tarhan, zagarnęli sprzęty gospodarskie, dobytek, pasieki, drób folwarczny, zboże w ziarnie i stertach, rozlokowali się we wsiach (Korzyński z Przyrynskim w Ożechówce, Kondracki w Tarhanie), zakazali poddanym posłuszeństwa Jaczyniczowej, wymuszają egzekucją kozacką raty od arendarza i podatki od poddanych ponad zwyczaj kraju, nie dopuszczają dziedziczki do jej dóbr; Przyrynski najechał też wieś i dwór Parchamówka [?], zabrał podwodę z dwiema beczułkami miodu (po 10 garncy) i groził biciem. Komparent ponownie manifestuje o te krzywdy i o gwałtowne wybicie z dóbr.
Akt nr 348
Manifestacja Antoniego Karnowskiego, podczaszego płockiego, imieniem własnym i żony Katarzyny z Dorożyńskich przeciw Stanisławowi Dorożyńskiemu, miecznikowi mścisławskiemu, o zatajenie testamentu zmarłego Bazylego Dorożyńskiego, zagarnięcie dokumentów i sprzyjanie Zaleskim
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 210 (skan 0212, strona prawa – dolna część) – k. 210v (skan 0213, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 210 (skan 0212, strona prawa)
1Maa W. Karnowskiego PP. pko W.
2Dorożyńskiemu M. M.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Septembris Trzydziestego Dnia
5Przed Urzędem y Akt. Niniey. Grz. Winn. y przedemną Micha-
6łem Jedleckim Namiestnikiem Burgrab. y Vice Regentem
7Grz. Winn. Comps Pr W. Jmć Pan Antoni Karnowski Podcz. Płocki Swym
8y W. Katarzyny z Dorożyńskich Karnowskiey Podcz. Płoc. Małżonki
9Jmieniem postrzegaiąc wszelkiey całości Substancyi uwierzy-
10ciel[?] naprzeciw W. Stanisławowi Dorożyńskiemu Miecz. Mścisł. Stryiowi Małż.
11W. Komparenta Mtuie y protestuie się w ten Sposob y o to: Jż
12W. Dorożyński M. M. iak prętko pomiarkował Smiertelnie cho-
13ruiącego W. S. P. Bazylego Dorożyńskiego Cześn. Latycz. Brata Swo-
14iego, a bez W. Komptow wystawszy do Berdyczowa na kuracyą
15iego[?], a przy ktorym y Syna Swiego Jmieniem Dominika tenże Wiell.
16Miecznik dysponował, gdzie przybywszy do Berdyczowa Wiell.
17Cześnik w krotkim Czasie bo w Dni kilka z tym się Swiatem
18rozstał, w tym pomieniony Syn W. Stanisława Dorożyńskie-
19go Miecz. Mścisł. porabierawszy niektore rzeczy potym ie W.
20Cześniku z Berdyczowa wyiechał, a przybywszy do Trościań-
21ca o Smierci W. Cześnika W. Oycu Swiemu oznaymił, gdzie
22W. Miecznik niedawszy blisko mieszkaiącym W. Komptom
23znać o Smierci Oyca, ale W. Zaleskim Łow. Zwin. o mil
24kilkanaście znayduiącym się obiawił iak nayprędzey
25postawszy do onychże, ktorzy W. Jchmć PP. Zalescy, iak powzięli
26wiadomość, tak zaraz Części Trościańca Wiell. Kompt. Oyca
27Dziedziczną zaiechali, y wszystkie Sprzęty y inne mobilia
28pod Siebie podgarneli, iedne W. Dorożyński M. M. Dokumen-
29ta y Skrypta u Siebie trzyma, a drugie W. Zaleskim Ł. Z. pod-
30dawał, a widząc dostatecznie Oyca że W. Zalescy Złł. Poll. Tysięcy
2zadawanie rożnych obiekcyi, nigdy niedowiedzionych, y o inne
3krzywdy, Swym y W. Małżki Swey Jmieniem, powtornie mani-
4festuie się, oświadczaiąc to wszystko prawnie dochodzić nieza-
5bac[?] Salva manente hujus Manifestationis melioratione Ant. Karnowski PP. mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Pismo dość staranne, lecz dolne wiersze k. 210 silnie wyblakłe (odczyt częściowy, po odejmowaniu tła; dwa wiersze pisarz dopisał między liniami). „PP.” – podczaszy płocki; „M. M.” – miecznik mścisławski (Stanisław Mateusz Dorożyński, por. akt 335). Bazyli Dorożyński, cześnik latyczowski, zmarł podczas kuracji w Berdyczowie (19 III 1769, por. akt 331); przy nim był Dominik, syn Stanisława. Akt kontynuuje spór o spadek (akty 331, 334, 335, 341). „Sinistre” – opacznie, fałszywie; „irrealia” – rzeczy nierzeczywiste; „oblata” – wpis dokumentu do ksiąg; „salva manente huius manifestationis melioratione” – z zachowaniem prawa do poprawy niniejszej manifestacji.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
30IX 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Antoni Karnowski, podczaszy płocki, w imieniu własnym i żony Katarzyny z Dorożyńskich manifestował przeciw Stanisławowi Dorożyńskiemu, miecznikowi mścisławskiemu, stryjowi żony: gdy Bazyli Dorożyński, cześnik latyczowski, śmiertelnie zachorował, miecznik bez wiedzy Karnowskich wysłał go na kurację do Berdyczowa, dając mu do towarzystwa swego syna Dominika; po kilku dniach cześnik zmarł, a Dominik, zabrawszy niektóre rzeczy, wrócił do Trościanki [?] i doniósł ojcu o śmierci. Miecznik nie zawiadomił mieszkających blisko Karnowskich, lecz natychmiast dał znać Zaleskim, łowczym zwinogrodzkim, mieszkającym o kilkanaście mil, którzy zajechali część Trościanki [?] i zagarnęli sprzęty; część dokumentów i skryptów miecznik trzyma u siebie, a część przekazał Zaleskim, choć wiedział, że ci już odebrali posag i wyprawę; zatrzymał też u siebie testament cześnika, podpisany przez przyjaciół, nie podał go do oblaty i nie chce pokazać Karnowskim, a w zmowie z Zaleskimi zniesławia ich manifestami i nieprawdziwymi zarzutami. Karnowski protestuje o zabranie papierów i rzeczy, zatajenie testamentu i inne krzywdy, zastrzegając dochodzenie praw.
Akt nr 349
Protestacja Franciszka Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego [?], zastawnego posesora części wsi Majanów, przeciw Marcinowi Łastowieckiemu, cześnikowi lubaczowskiemu, i jego synowi Dawidowi o napad i pobicie przy orce, wypasanie zbóż, dręczenie poddanych i odbieranie pola kontraktowego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 IX 1769, Winnica
Karty / skanyk. 210v (skan 0213, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 210v (skan 0213, strona lewa)
1Prott W. Żaboklickiego Ł. Ż. pko
2W. Łastowieckim Oycu y Synowi
3o rożne krzywdy
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Septembris Trzydziestego Dnia
6Przed Urzędem y Aktami Niniey. Grz. Winn. y przedemną
7Michałem Jedleckim Namiestnikiem Burgrab. y Vice Regentem
8Grz. Winn. Osobiście Stanowszy W. Jmć Pan Franciszek Żaboklicki
9Łowczy Żydacz. Dobr Wsi Majanowa Części pewney Zastawny Posses-
10sor, iak tylko po ciężkim Zbiciu przez niżey wyrażonych Obżał.
11z niebespieczney pościeli Łaską Pana Boga podźwigniony do
12Akt niniejszych przybyć mogł, tak zaraz z wielkim Żalem na
13pko W. Jchmć PP. Marcinowi Cześn. Lubacz. Oycu y Dawidowi lub
15żył y protestował się w takowy Sposob: Jż Jchmć Obwinieni nie kon-
16tentuiąc się dawnieyszemi Wiolencyami, iako to Spasaniem, trato-
17waniem y Zabieraniem Zboża tak przez Siebie, iako y Poddanych
18Swich, Szykanowaniem tegoż, Odbieraniem Pola Kontraktem zastawnym
19wyznaczonego y wydzielonego y innemi (: iako dawnieysze Swiad-
20czą Manifesta y Protestacye :) w Possessyi przez Siebie Działanemi
21prześladowaniem, goniąc nietylko na zniszczenie Fortuny Pro-
22testantis y Skwitowanie Summy na tę Część wsi Majanowa
23importowaney, ale iesze na honor nad Życie milszy y Zdro-
24wie onego następuiąc, nic Sobie niewinnego Protta na
25własnym Polu Kontraktowym wyprzeczonym przy Pługach
26Swich orzących będącego gwałtownie z Drągami napadszy
27y temi nayprzod obaj W. Łastowieccy Ociec, y Syn, okru-
28tnie Protta bili, potym Sam W. Łastowiecki Ociec, kazawszy
29Synowi Swemu onego trzymać podług y upodobania
30Swego Drągiem okładał, tak dalece, że aż ręki Lewey
31z ramienia wytrącił, a zbitego na tymże Polu zostawiw-
32szy y nieuczciwemi Słowy zdyzgustowawszy, też Pługi
33orzące z tegoż Pola zegnać nad Prawo y Opis Kontraktu
34waryliś[?], po ktorym okrutnym zbiciu y skaleczeniu
35tenże W. Żalący się niedziel kilkanaście na niebespiecz-
36ney pościeli zostaiąc do tych czas w Wytrąconey ręce
37władzy niema. Y tak te Pole Dni Osm własnym Płu-
38giem zorane przez niedopuszczenie Jchmciow Obżałowanych
39inne W. Kontrahent zasiać niemogąc odstąpić musiał,
40przez co znaczną w Ozimych Zasiewach Szkodę ponosi,
41A zatym Niniejszy Manans przychyliwszy do Swiętey
42Sprawiedliwości tak o ubliżenie Zdrowia y honoru
43nad Życie milszego, iako też o przeszkodę w Possessyi
44odebranie własnego Pola Kontraktem wypuszczonego
45tudzież o Dzieci w Zasiewach Zimowych przez niedopusz-
46czenie, iako y inne krzywdy czasu prawy Jnkwizycyami
47dowieść się maiące na pko tymże W. Obżał. powtornie iako
48nayuroczyściey protestuiąc się, prezentował przed
49Urzędem Ręki Swey zbitey, a nieprzy powiew[?] W.
50Protta przez W. Łastowieckich nadgniłe[?] Roku pomnioney.
51[…] pro Actis[?] Copiam Actis connotari prosit co y otrzymał
52Fran. Żaboklicki mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko komparenta tu wyraźnie „Żaboklicki” (w akcie 319 odczytane „Zabołocki[?]” – ta sama osoba, zastawny posesor części Majanowa, por. kontrakt z 18 V 1765); tytuł „Ł. Ż.” / „Łowczy Żydacz.” – łowczy żydaczowski. Obżałowani: Marcin Łastowiecki, cześnik lubaczowski, i jego syn Dawid (por. akty 319, 332). Dolne wiersze strony zalane – zakończenie (o okazaniu ręki urzędowi) odczytane częściowo. „Skwitowanie Summy … importowaney” – pozbawienie (zmuszenie do pokwitowania) sumy zastawnej wniesionej na tę część; „Dni Osm” – obszar 8 dni orki; „Inkwizycye” – przesłuchania świadków; „Copiam actis connotari” – wpisać kopię do akt.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
30IX 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Franciszek Żaboklicki, łowczy żydaczowski, zastawny posesor części wsi Majanów, skoro tylko po ciężkim pobiciu mógł podnieść się z łóżka, protestował przeciw Marcinowi Łastowieckiemu, cześnikowi lubaczowskiemu, i jego synowi Dawidowi: nie poprzestając na dawnych gwałtach (wypasaniu, tratowaniu i zabieraniu zboża, odbieraniu pola wydzielonego kontraktem zastawnym – o czym świadczą wcześniejsze manifesty), dążąc do zrujnowania go i odebrania mu sumy zastawnej, napadli go z drągami na jego własnym polu kontraktowym przy orzących pługach; obaj okrutnie go bili, a następnie ojciec, każąc synowi go trzymać, okładał go drągiem tak, że wybił mu lewą rękę z ramienia; pobitego zostawili na polu, zelżywszy go, i przepędzili pługi wbrew kontraktowi. Żaboklicki przez kilkanaście tygodni leżał w niebezpieczeństwie i do dziś nie ma władzy w ręce; pola zoranego na 8 dni nie mógł obsiać, ponosząc szkodę w zasiewach ozimych. Protestuje o naruszenie zdrowia i honoru, przeszkody w posesji, odebranie pola i szkody w zasiewach, zastrzegając dowód inkwizycjami, i okazał urzędowi pobitą rękę.
Akt nr 350
Manifestacja in diligentia Stanisława Witkowskiego, ekonoma (komisarza) dóbr ukraińskich Jakuba Sasimowskiego [?], starosty turzańskiego [?] (Tarnawa, Terlica, Worobijówka, Łuka, Kumejki, Białojezierze, Piekary, Popowce i in.), z ingrosacją rachunku przychodów i rozchodów za 1768–1769, kwitu generalnego Sasimowskiego (Rachnia [?], 17 I 1769) i rejestru zrabowanych rzeczy
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 X 1769, Winnica
Karty / skanyk. 211 (skan 0213, strona prawa) – k. 211v–212 (skan 0214) – k. 212v–213 (skan 0215) – k. 213v–214 (skan 0216) – k. 214v–215 (skan 0217) – k. 215v–216 (skan 0218) – k. 216v–217 (skan 0219) – k. 217v–218 (skan 0220, do górnej części k. 218)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 211 (skan 0213, strona prawa)
1Mensis October 1769 Anni.
2Maa Urod. Witkowskiego
3in Diligentia.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Octobris Drugiego Dnia.
6Przed Urzędem y Aktami nineyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y przede-
7mną Michałem Jedleckim Namiestt. Burgrab. y Wice Regentem Grodz. Winn.
8Comparens Personaliter Urod. Jm Pan Stanisław Witkowski Dobr Ta-
9rnawy[?] Wiell. Jm Pana Jakuba Sasimowskiego[?] Stty Turzań. Ekonom o-
10strzegaiąc całość Jmportancyi Jntrat y przychodow z Dobr tychże dla
11zwyi[?] wspomnianego W. Pryncypała swego, a subveniendo indemni-
12tati honoru, a bardziey Substancyi swoiey nec non exvinculando su-
13mnienie swoie, widząc nieustaiące, y co raz wynikaiące zewsząd nieprzy-
14iaciół tumulty z niebespieczeństwem nawet y życia, a z rzeczewistym u-
15szczerbkiem Fortuny W. Pryncypała a co większa doznawszy Rządow
16Dobr tychże odmiany przez osoby rządy tychże Dobr odbieraiące, kto-
17re z Szkodą y upadkiem Jntrat Zupełnych z tychże Dobr wyniknąć
18mogą z przyczyny niespokoyności Kraju y Zamieszania publiczne-
19go niemogąc osobiste w Prowentach sobie powierzonych W. Pryncy-
20pałowi swemu uczynić explikacyą, tę circa praesentem querimoniam
21zanosi y podaie oświadczenia. Jż lubo do wiernych Rąk z woli te-
22goż W. Pryncypała miał sobie oddane Dobra, ato jeszcze w Roku
23przeszłym Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmym a Die Vigesi-
24ma Secunda Januarij niewięcey przychodow mieć mogł, jako ze
25Wsi Tarnawy Czynszu od Gromady Tarnawskiey Rubli Siedm-
26dziesiąt Dziewięć, Raty z Arędy Rubli Sto ieden, Dziesięciny Pszczel-
27ney […] Trzydzieści, Oczkowego Rubel Jeden, y Grzywien Trzy, Ze Wsi
28Terlicy Czynszu od Gromady Terlickiey Rubli Pięćdziesiąt Pięć, Raty z
2siwych Dwa po Złł. Dziewięć Złł. Osmnaście Sukna Ćwier-
3ci Trzy na Wierzchy do Czapek Złł. Trzynaście groszy piętnaście
4sznurek jedwabny do żupana y kontusza y ziberka[?] Złł. Dziesięć.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt bardzo długi (ok. 7 stron) – rachunek ekonoma dóbr ukraińskich w posesji kontraktowej Jakuba SASIMOWSKIEGO (w rkp. wyraźnie „Sasimowski”, „J. Sasimowski mp.”; w aktach 213, 311, 336–337 odczytywany jako „Łasimowski[?]” – do ujednolicenia), starosty turzańskiego [?]; dzierżawy od Rzewuskich, „JWW. Chorążych Lit.” (Stanisław Rzewuski, chorąży W. Ks. Lit., i Katarzyna z Radziwiłłów, por. akty 285–288; rewizor Czernigowicz, komisarz Stefan Grodecki – rejent grodzki chełmski, rezydujący w Pohrebyszczach). Struktura: (1) wstęp – manifest in diligentia z powodu ciągłych tumultów, niebezpieczeństwa życia i zmiany rządców; (2) przychody pieniężne 1768 (w rublach i złotych): czynsze, raty arend, dziesięcina pszczelna, oczkowe, wymiar młynowy, kosowe, z wsi Tarnawa, Terlica, Worobijówka, Łuka, Kumejki, Białojezierze, Piekary, Popowce; (3) rozchody 1768 (podróże do Lwowa i Winnicy, oblaty i intromisje, manifesty, posłańcy kozaccy, zboże na zasiew, zasługi, okna karczmy wybite przez hajdamaków, gorzałka „co hajdamacy niedopili” po śmierci Winnickiego itd.); (4) kwit generalny J. Sasimowskiego (Rachnia [?], 17 I 1769) na 814 rubli i 1 złp 19 gr oraz 143½ rubla wypłacone Grodeckiemu i 851 złp 15 gr wydatków; (5) rachunek zboża 1768 (żyto, pszenica i surżyk, jęczmień, gryka, krupy, proso i pszono, owies – z wykazem dłużników gromady, konopie, płótno, siano); (6) zboże z folwarku worobijowskiego i białojezierskiego; (7) przychody i rozchody 1769 (m.in. 2000 złp posłane do Lwowa przez wójta terlickiego Wasyla, skrypt na 1000 złp od Łukanowskiego, zboża zabrane przez wojska rosyjskie 22 V 1769 na furaż, napad kozaków monasterzyskich – manifest przeciw Lanckorońskiemu, areszt Zwierzchowskiego w Pohrebyszczach, posłańcy do majora Balewicza [Balowicza?] w Daszowie – hetmani (żołnierze) rosyjscy jako eskorta); (8) zakończenie: komparent zobowiązuje się rozliczyć z pryncypałem i gotów jest zaprzysiąc rachunek; (9) rejestr rzeczy zrabowanych mu przez gromady białojezierską i worobijowską (rząd koński, stroje, pościel, płótna, sukna, broń białą – łącznie z gotówką 690 złp w złocie i srebrze zabraną 27 [?] 1768). Liczne terminy gospodarcze: „Czetwert/Osmuszka/Miarka” – miary zboża (czetwierć kaniowska); „Kopa” – 60 snopów; „Oczkowe” – opłata od ula; „Kosowe” – opłata za koszenie; „Podoroszczyzna[?]” – opłata drogowa (?); „Tłoka” – praca gromadzka; „Hetmancy” – żołnierze rosyjscy (?). Pisarz akcentuje straty z koliszczyzny (zabici Winniccy, posesorzy Tarnawy). Wiele kwot i nazw miejscowych w dolnych, zalanych wierszach stron odczytanych częściowo.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2X 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Stanisław Witkowski, ekonom dóbr Tarnawa i innych należących do posesji Jakuba Sasimowskiego [?], starosty turzańskiego [?], chcąc zabezpieczyć dochody pryncypała i swoje sumienie wobec nieustających tumultów, niebezpieczeństwa życia i zmian w zarządzie, a nie mogąc osobiście zdać rachunków, złożył do akt szczegółowy rachunek: przychody pieniężne z 1768 r. z czynszów, rat arendarskich, dziesięciny pszczelnej, wymiaru młynowego i kosowego wsi Tarnawa, Terlica, Worobijówka, Łuka, Kumejki, Białojezierze, Piekary, Popowce oraz rozchody (podróże, oblaty, intromisje, manifesty, posłańcy, zboże na zasiew, zasługi, szkody od hajdamaków); wpisał kwit generalny Sasimowskiego z Rachni [?] (17 I 1769) potwierdzający przyjęcie 814 rubli i rozliczenie wydatków; rozliczył zbiory żyta, pszenicy, jęczmienia, gryki, prosa, owsa, konopi i siana (z wykazem chłopów zalegających z owsem); podał przychody i wydatki 1769 r. (m.in. 2000 złp wysłane pryncypałowi do Lwowa, furaż zabrany przez wojska rosyjskie, napad kozaków monasterzyskich, areszty i manifesty, opłacenie eskorty rosyjskiej od majora Balewicza w Daszowie). Oświadczył gotowość rozliczenia się z pryncypałem i zaprzysiężenia rachunku oraz dołączył rejestr rzeczy zrabowanych mu przez gromady białojezierską i worobijowską (rząd koński, stroje, pościel, sukna, kilim turecki i in., a także 690 złp w złocie i srebrze).
Akt nr 351
Relacja woźnego Nestora Maksymenki o areszcie ludzi nadwornych i gromad Stupnika [?] i Kołakowiec [?] u Krzysztofa Michałowskiego, podczaszego bracławskiego, na żądanie Józefa Kolumny Czosnowskiego, starosty winnickiego i ułanowskiego, i sukcesorów zabitego Pawła Kwiatkowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 X 1769, Winnica
Karty / skanyk. 218 (skan 0220, strona prawa – górna połowa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 218 (skan 0220, strona prawa)
1Areszt Ludzi Nadwornych w Stu-
2pniku ad Affectationem JW. Czosnowskiego
3Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Dnia Drugiego Miesiąca Octobris.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną Mi-
6chałem Jedleckim Namiestnikiem Burgrab. y Vice Regent. Grodz. Winn.
7Stanowszy Oczewisto Woźny Gnał. Wwa Bracł. y Jnn. Opatrzny
8Nestor Maxymenko w moc wierney Rell. swoiey dobrowolnie Zeznał Jż on
9Roku y Miesiąca na Akcie wyrażonego Dnia Drugiego na Prawne Za-
10danie JW. Jozefa z Obor na Wielkim Czosnowie Kolumny Czosnow-
11skiego Winnicky y Ułanow. Stty, pozostałey, y Sukcessorow niegdy
12Urz. Pawła Kwiatkowskiego okrutnie Zabitego maiąc przy sobie Stro-
13nę Szlachty Urz. Jchm. Panow Jana Kasperskiego y Bazylego Łozowi-
14ckiego dla tym większey Wiary użytych, był w Dobrach Wsi Kołakach[?]
15gdzie będąc Urz. Jchm. Panow Jana Landra iakiegokolwiek Jmienia Jwa-
25sztowanych do rozprawy prawney dotrzymać deklarował, y Submitto-
26wał się. Oczym niniejsze wierne tegoż Woźnego Zeznanie, ktory nie-
27umieiący Pisma krzyż kładnie Nestor Maxymenko ⊕
Objaśnienia i tłumaczenia
Uzupełnienie aktu 322 (manifest Sołskiego imieniem Czosnowskiego i Brzozowskiego przeciw Krzysztofowi Michałowskiemu o napad na Podorożną [?] i zabójstwo Pawła Kwiatkowskiego): areszt sprawców. Lista obżałowanych prawie identyczna z aktem 322; tu koniuszy zapisany „Jan Lander” (w akcie 322 „Land[?]”), dyspozytor „Iwaszkiewicz” (w 322 „Iwasilkowicz[?]”), dochodzi „Niewiadowicz[?]” i „Sawicki”. Wieś „Kołaki[?]” = gromada „Kołakowska” (w akcie 322 „Kołakowce[?]”). „ad affectationem” – na żądanie; „pozostałey” – zapewne „pozostałej [wdowy]” po Kwiatkowskim – w rkp. skrót niejasny; „submittować się” – poddać się (zobowiązać). Na lewym marginesie pionowa notka kolacjonowania: „Lect. cum Copia Woyciechowski mmd.”.
Streszczenie
2X 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, woźny generał województwa bracławskiego Nestor Maksymenko zeznał, że tego dnia, na żądanie Józefa Kolumny Czosnowskiego, starosty winnickiego i ułanowskiego, wdowy i sukcesorów okrutnie zabitego Pawła Kwiatkowskiego, ze szlachtą Janem Kasperskim i Bazylim Łozowickim był we wsi Kołaki [?] i tam u Krzysztofa Michałowskiego, podczaszego bracławskiego, pułkownika wojsk koronnych, obłożył aresztem jego ludzi – koniuszego Jana Landra, dyspozytora stupnickiego Iwaszkiewicza, Niewiadowicza [?], Jasińskiego, Kozłowskiego, Marcina Makowskiego, trzech braci Danilewiczów, Bilskiego (namiestnika szlachty gracjalistów), Wierzbickiego, Suchorowskiego, dwóch Mierzejowskich, Szymańskiego, Kuczewskiego, Łatyńskiego, Sawickiego, dwóch braci Berezeckich, Pawła Hajduka, Paulika oraz całe gromady Stupnika i Kołak – jako najeźdźców, gwałtowników i zabójców. Michałowski przyjął areszt i zobowiązał się stawić aresztowanych do rozprawy prawnej. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 352
Relacja woźnego Błażeja Linieckiego [?] o areszcie Ludwika Palińskiego, dyspozytora części wsi Zarwańce Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, wraz z wójtem i gromadą, na żądanie Anny, Katarzyny i Jana Betkiewiczów [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 X 1769 (areszt 2 X 1769), Winnica
Karty / skanyk. 218 (skan 0220, strona prawa – dolna część) – k. 218v (skan 0221, strona lewa – góra)
8stwa y Vice Regentem Grod. Winn. Stanowszy Oczewisto
9Woźny General Woiewodztwa Bracł. y Jnnych Szlachetny
10Błażey Liniewski[?] in vim suae verae ac fidelis Relationis
11palam publice liberoq. recognovit Jż On Roku y Dnia na A-
12kcie wyrażonego Die Secunda Octobris ad Affectationem
13Juridicamq. requisitionem Urod. Jchm. Pań. Państwa
14Anny Matki Katarzyny Corki, Jana Syna Betkie-
15wiczow był w Dobrach Wsi Zarwańcach na Części Wiell.
16[reklamant:] Jm. Pana
k. 218v (skan 0221, strona lewa)
1Jmci Pana Ostrowskiego Chor. Bracł. tu w Wwie Bracł.
2a Powiecie Winn. leżących gdzie będąc z Szlachtą sobie przy-
3tomną Urod. Jchm. PP. Franciszkiem Hrynowieckim[?]
4y Szymonem Chołowińskim u Woyta y całey Gromady Urod.
5Jm. Pa Palińskiego Ludwika Dyspozytora teyże Części z Sprzę-
6tem domowym w Grzywnach prawnych aresztował y pra-
7wnie przypieczętował, ktory Areszt tak Woyt jako y Cała Gro-
8mada Jmieniem Pana Swego benevole przyiąwszy do rozpra-
9wy prawney dotrzymać deklarowali y submittowali się, a tak
10On Woźny Szlachtą sobie przytomną oświadczywszy się
11przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu swego uczynił y
12zeznał Relacyą de quo praesens ejusdem Ministerialis Relatio Mlis
13qui supra ignarus scribendi Signum Crucis Sanctae
14posuit Błażey Liniewski[?] ⊕
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwiska niepewne: woźny „Błażey Liniewski[?]” (może Liniecki; por. akt 311 – woźny Błażej Kieniewski[?], zapewne ta sama osoba), rekwirenci „Betkiewicze[?]” (w nagłówku „Bethiewiczow”), szlachcic „Franciszek Hrynowiecki[?]”. „W grzywnach prawnych aresztował” – obłożył aresztem pod karą prawną (grzywną); „benevole” – dobrowolnie; „submittować się” – poddać się, zobowiązać; „in vim suae verae ac fidelis relationis palam publice liberoque recognovit” – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał. Zarwańce – część Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego (por. akt 346). Szymon Chołowiński – zapewne ten sam co Chołewiński w akcie 338.
Streszczenie
3X 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, woźny generał województwa bracławskiego Błażej Liniewski [?] zeznał, że 2 X 1769, na żądanie Anny (matki), Katarzyny (córki) i Jana (syna) Betkiewiczów [?], w obecności szlachty Franciszka Hrynowieckiego [?] i Szymona Chołowińskiego, w części wsi Zarwańce (pow. winnicki) należącej do Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, obłożył aresztem pod grzywną prawną Ludwika Palińskiego, dyspozytora tej części, wraz ze sprzętem domowym, u wójta i całej gromady; wójt i gromada dobrowolnie przyjęli areszt imieniem pana i zobowiązali się dotrzymać go do rozprawy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 353
Manifestacja Andrzeja Brudnickiego [?] imieniem Marcina Grocholskiego, chorążego winnickiego, i Franciszka Grocholskiego, podstolego bracławskiego, podstarościego grodzkiego winnickiego, dziedziców miasta Strzyżawki i Pietniczan, in diligentia – o eliminację (unieważnienie) widendy i manifestacji z 18 VII 1769 przeciw Kownackiemu i Bykowskiemu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
17simo, Nono, Anno pko Wiell. Kownackiemu y Wiell. By-
18kowskiemu uczynioną, a że nie pragną w dalsze wchodzić
19litigia Juris, więc wyż nadmienioną tranzakcyę niniey-
20szy Comparens de consensu et scitu Pryncypałow swoich prae-
21senti Manifestatione eliminuie y za nieważną ma
22et in diligentia supra expressorum iterata mani-
23festatur vice Andrzey Brudnicki[?] mmd.
Objaśnienia i tłumaczenia
„Widenda” – zapewne „widymus”/wizja lub oświadczenie (tu: manifestacja z 18 VII 1769 zapisana jako „widenda manifestacyi”); „eliminacya” – wykreślenie, unieważnienie wpisu; „in diligentia eorumque principalium suorum in eum sensum” – dla zachowania pilności i swoich mocodawców w tym sensie; „litigia iuris” – spory prawne; „de consensu et scitu” – za zgodą i wiedzą; „supra expressorum iterata manifestatur vice” – imieniem wyżej wymienionych ponownie manifestuje. Grocholscy – dziedzice Strzyżawki (por. akt 320). Nazwisko komparenta („Brudnicki[?]”) niepewne. Na marginesie pionowa notka kolacjonowania („Lect. cum Copia Woyciechowski mmd.”).
Streszczenie
5X 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Andrzej Brudnicki [?], imieniem i z wyraźnego polecenia Marcina Grocholskiego, chorążego winnickiego, i Franciszka Grocholskiego, podstolego bracławskiego, podstarościego grodzkiego winnickiego, dziedziców miasta Strzyżawka i Pietniczan, oświadczył, że choć jego mocodawcy mają w aktach grodzkich winnickich widendę manifestacji z 18 VII 1769 przeciw Kownackiemu i Bykowskiemu, to nie chcąc wchodzić w dalsze spory prawne, za ich zgodą i wiedzą eliminuje tę czynność i uznaje ją za nieważną.
Akt nr 354
Manifestacja Jana Bala Miedźwieckiego, stolnika mścisławskiego, imieniem Pruszyńskich, łowczych trembowelskich, in diligentia przeciw Szczeniowskim, starostom trechtymirowskim, o wyzucie z posesji zastawnej wsi Bochenniki bez zwrotu sumy i prowizji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data5 X 1769, Winnica
Karty / skanyk. 218v (skan 0221, strona lewa – dół) – k. 219 (skan 0221, strona prawa – góra)
5Małżkom Nne tychże wyżey wyrażonych WW. Pruszyńskich Łowcz.
6Trębow. Małżow a Pryncypałow swoich skarży y manifestuie się oto Jż
7gdy WW. wzwyż wyrażeni Obżałł. zaciągnowszy Summy u WW.
8Pryncypałow y w oneyże puściwszy Zastawnym Kontraktem Do-
9bra Wieś Bochenniki w teyże Possessyi Dobr wielkie y niezno?ne
10przeszkody czynili, y do tego tychże WW. Pryncypałow przyniewo-
11lili, że od Kontraktu y Possessyi Dobr Bochennik odstąpić musie-
12li a że ab Actu recessus ani Summa nieoddana, ani Prowizya tych-
13że WW. Pryncypałow niedochodzi, Zaczym zostawuiąc y zachowu-
14iąc wolne dopomnienie się tymże WW. Pryncypałom, y ostrzegaiąc
15całość powinney należytości Nne quorum Supra de praemissis queritur
16et Manifestatur. Jan Bal Miedźwiecki mmd.
Objaśnienia i tłumaczenia
„Łowczowie Trembowelscy” – Pruszyńscy (małżonkowie); „Starostowie Trechtymirowscy” – Szczeniowscy (por. akty 144–147, 156: Stanisław Szczeniowski, starosta trechtymirowski). „subveniendo indemnitati substantiae” – zapobiegając szkodzie majątku; „ab actu recessus” – od chwili ustąpienia; „nomine quorum supra de praemissis queritur et manifestatur” – imieniem wyżej wymienionych skarży się i manifestuje o powyższe. Jan Bal Miedźwiecki – stolnik mścisławski (por. akt 321). Notka kolacjonowania na marginesie.
Streszczenie
5X 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim winnickim, Jan Bal Miedźwiecki, stolnik mścisławski, imieniem małżonków Pruszyńskich, łowczych trembowelskich, nawiązując do wcześniejszych manifestów, manifestował przeciw małżonkom Szczeniowskim, starostom trechtymirowskim: zaciągnąwszy u Pruszyńskich sumę i oddawszy im w zamian kontraktem zastawnym wieś Bochenniki, Szczeniowscy czynili im w posesji wielkie i nieznośne przeszkody i zmusili do ustąpienia z kontraktu i posesji, a od tej chwili ani nie zwrócili sumy, ani nie płacą prowizji. Komparent zastrzega mocodawcom prawo dochodzenia całej należności.
Akt nr 355
Manifestacja Jana Bala Miedźwieckiego, stolnika mścisławskiego, imieniem Pruszyńskich, łowczych trembowelskich, dziedziców Jakuszyniec, przeciw Bykowskiemu, podstolicowi mozyrskiemu, dziedzicowi części Zarwaniec, o wycinanie lasów i dębów, zagarnięcie drogi, pobicie ludzi, zabranie siana i zajęcie dworzyszcz
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data5 X 1769, Winnica
Karty / skanyk. 219 (skan 0221, strona prawa – dół) – k. 219v (skan 0222, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 219 (skan 0221, strona prawa)
1Maa Nne WW. Pruszyńskich
2Ł. T. pko W. Bykowskiemu P. M.
3Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Octobris Piątego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winn. y prze-
6demną Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgr. y Vice Re-
7gentem Grodzkim Winn. Compns Personaliter Wiell. Jan Bal Mie-
8dźwiecki Stoll. Mścisł. Nne WWch Jchm Państwa Pruszyńskich
9Łowczych Trębowell. Małżkow Dobr Jakuszyniec Dziedziców a
23kopic Czterdzieści na właściwych onychże gruntach robione okrutnie [?]
24zbiwszy zabrał, Dębow w przeszłym roku Pięćset, w teraźniey-
25szym blisko Sta na stronę sprzedał, a co większa Dworzysz Dwana-
26ście w Zarwańcach WWm Pryncypałom należące y Działem da-
27wnym [?] przypadłe gwałtownie pod siebie stante moderno disturbio
28[reklamant:] kraiu
k. 219v (skan 0222, strona lewa)
1Kraiu pod niebytność w Dobrach swych Pryncypałow podbiwszy
2y przywłaszczywszy, Pola, Sianożęci, Sady do tychże Dworzysk na-
3leżące wraz podgarnione używa, pożytki wszelkie bierze, y od nay-
4mnieyszych użytkow oddala, Dla czego niniejszy Compns tak o
5przywłaszczenie grontow, y Dworzysk, Sprzedanie Dębow y Lasow
6iako y pokrzywdzenie Poddaństwa, bicia, y Zabory Sian y chudo-
7by Salvam Actionem WW. Pryncypałom ostrzegaiąc, teraz ra[?]ne [?]
8Emissor [?] Nne quo supra Manifestat. Jan Bal Miedźwiecki mmd.
Objaśnienia i tłumaczenia
Skróty nagłówka: „Maa Nne WW. Pruszyńskich Ł. T. pko W. Bykowskiemu P. M.” = Manifestatio nomine Wielmożnych Pruszyńskich, łowczych trembowelskich, przeciwko Wielmożnemu Bykowskiemu, podstolicowi mozyrskiemu. „Compns personaliter” (comparens personaliter) – stawiwszy się osobiście; „iterando” – powtarzając, raz po raz; „stante moderno disturbio kraiu” – w czasie obecnego zamieszania w kraju (aluzja do niepokojów konfederacji barskiej); „salvam actionem … ostrzegając” – zastrzegając prawo do skargi; „nomine quo supra manifestat” – imieniem jak wyżej manifestuje. Końcówka „teraz ra[?]ne [?] Emissor [?]” nieodczytana pewnie. „Kisiele” – nazwa części (uroczyska) gruntów jakuszynieckich („z Kisielow”, „gruntów … Kisielami nazwanych”). „W Jnne Państwa Poddaństwu przybytym” – sens niepewny (może: poddanym przybyłym z innych dóbr). Słowo przed „zbiwszy” (wyglądające na „okrutnie”, jak w wierszu wyżej) niepewne. „Dworzysz Dwanaście … Działem dawnym [?] przypadłe” – dwanaście dworzyszcz (osad chłopskich) w Zarwańcach, przypadłych Pruszyńskim dawnym działem. Por. inne manifesty Jana Bala Miedźwieckiego imieniem Pruszyńskich (akty 321, 354). Jakuszyńce i Zarwańce – wsie sąsiednie pod Winnicą (por. akt 346).
Streszczenie
5X 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim winnickim, Jan Bal Miedźwiecki, stolnik mścisławski, imieniem małżonków Pruszyńskich, łowczych trembowelskich, dziedziców dóbr Jakuszyńce, manifestował przeciw Bykowskiemu, podstolicowi mozyrskiemu, dziedzicowi części dóbr Zarwańce: obżałowany, nie poprzestając na dawniejszych gwałtach w gruntach i lasach jakuszynieckich, jak dawniej pozwalał wycinać, wywozić i sprzedawać dęby i lasy jakuszynieckie z uroczyska Kisiele, tak i teraz je sprzedaje i dozwala wycinać; zagarnął starodawną drogę, ludzi jadących do robót bije, wozy rąbie, obdziera ich i przemocą odpędza; parobków orzących okrutnie pobił i spędził z gruntów jakuszynieckich zwanych Kisielami; zabrał 40 kopic siana zrobionego przez poddanych jakuszynieckich na ich własnych gruntach; w zeszłym roku sprzedał na stronę 500 dębów, w bieżącym blisko 100; a nadto, korzystając z zamieszania w kraju i nieobecności pryncypałów w ich dobrach, zajął przemocą dwanaście dworzyszcz w Zarwańcach należących do Pruszyńskich z dawnego działu, przywłaszczył sobie przynależne do nich pola, sianożęci i sady, używa ich i pobiera wszystkie pożytki. Komparent zastrzega mocodawcom prawo do skargi o przywłaszczenie gruntów i dworzyszcz, sprzedaż dębów i lasów, krzywdy poddanych, pobicia oraz zabór siana i bydła.
Akt nr 356
Manifestacja Chaskiela Jekowicza, Żyda, obywatela tulczyńskiego, arendarza karczemnego we wsi Kunicze, przeciw Franciszkowi Lubiczowi Gostyńskiemu, zastawnemu posesorowi Kunicza, i Antoniemu Makomaskiemu, jego komisarzowi, o wymuszenie zapłaty arendy mimo zerwania kontraktu, zabór bydła i rzeczy oraz nieważną taksę w urzędzie miejskim tulczyńskim
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
14maskiego Die Vigesima Nona Ejusdem Mensis na Summę Zł Poll Dwana-
15ście y Gr. Dwadzieścia Dwa. Szosty Anno Currenti Millesimo, Septingen-
16tesimo, Sexagesimo, Nono, Die Quinta Maj Dokument Temuż Chaskie-
17lowi na Summę Zł Polsk. Sześćset, Siedmnaście, y Gr. Dziewięć, na po-
18zostałe Długi na Ludziach Kunickich tegoż Jmci Pana Makomaskiego podpi-
19sany, y Starozakonnemu Chaskielowi teraźnieyszemu Manfwi służący
20dosyć wszystkiey Summy ad mentem tegoż Kontraktu na Dobra Wieś
21Kunicze danego, Starozakonny Chaskiel nolens volens wypłacić musiał
22do Skarbu Wmu Pa Gostyńskiego Mty [?] Przyłuskiego Summy Zł Poll Dwa
23Tysiące, Siedmdziesiąt, Siedm, y Gr. Dziewiętnaście, tym się jeszcze W.
24Obżałł. niekontentuiąc przez Osobę Urodz. Makomaskiego dysponował,
25aby za resztuiącą Summę Dziewięćset, Dwadzieścia Dwa Zł Poll y Gr. Jede-
26naście niby ad mentem tegoż Kontraktu Onemu należącą, Bydła rogatego
27Sztuk Czterdzieści, jako to Woły robocze y nierobocze, Krowy Cielne, Jałowki, de [?]
28Beczkę z rożnemi rzeczami, w czasie teraźnieyszey publiczney ruiny napakowa-
29ną y zadnioną, których rzeczy w beczce będących Sam Manfns zupełnie wszy-
30stkich pamięcią zasiągnąć niemoże, oprocz których, Rur Trzy miedzianych,
31cały Warsztat browarny y Jnne naczynia Gospodarskie na kilka Tysięcy wyno-
32szące zabrać, y ze szczętem zruynować dopuścił, y te rzeczy wyż nadmienione
33wszystkie, lub nie, oczym teraźnieyszy Manfns należycie niejest Jnformo-
34wany do Urzędu Mieyskiego Tulczyńskiego zaprowadziwszy, ad velle et
35libitum sui bez przytomności teraźnieyszego Manfa nawet y żadnego Żyda
36krewnego lub cudzego otaxował, y w tymże Urzędzie Tulczyńskim otaxowa-
37wszy Bydła lepsze wyłączywszy y rzeczy wybrakowawszy do Dobr swoich
38Polskich zapędzić y zawieść kazał, Jnne zaś rzeczy zbrakowane u Woyta
39Tulczyńskiego nazwanego Medwidia do sprzedania zostawić zlecił, Spo-
40mniony zaś Woyt Tulczyński Kwartalnemu tameyszemu Staroz. Szlomie
41sam z Miasta uchodząc do Konserwacyi zostawił, który Kwartalny pier-
42wey Zamkiem Tulczyńskim, a potym Mieszczanami oswiadczywszy, tę
43beczkę odbił, y mało tamtych rzeczy zastawszy w Woz z sobą na ucieczkę
44zabrał, a zaś Jupę karmazynową Białogłowską Lisami podszytą y
45Srebrnemi galonami Obłożoną na kołnierzu y na bokach na prozbę
46y rekwizycyą Staroz. Moszka Szynkarza Odalskiego [?] krewnego Żony
47Chaskielowey do Rąk oddał, która Jupa z rąk tegoż Moszka do rąk Staroz.
48Chaskiela teraźnieyszego Manifta dostała się zgnojona, Futro całe Liskiego
49[reklamant:] wypadłe
k. 220v (skan 0223, strona lewa)
1wypadłe, Podszewka y Sukno tylko się trzyma. Przeto zapobiegaiąc dalszey krzy-
2wdzie swojey od W. Obżałł. niewinnie poniesioney zruynowanym zostawszy nie za-
3chowuiąc Obowiązkow Kontraktu co do Osoby Staroz. Chaskiela teraźnieyszego Zała-
4[?] ściągaiących się w czasie teraźnieyszey nieszczęśliwości mniey uważaiąc, szcze-
5gólnie dogadzaiąc Jnteressowi swojemu bez żadnego respektu wymodz preten-
6duie [?] Zupełną Summę Trzy Tysiące Zł Poll których nietylko tenże Kontrakt,
7lecz sama Sprawiedliwość W. Obżałł. oddać nienakaże, więc uciekaiąc się do
8teyże Sprawiedliwości in verificationem Emissor wyż wyrażoną Jupę kar-
9mazynową przed Aktami Grodz. Winn. prezentował, y one Woźny Gen[?] Opa-
10tiny [?] Michał Radliński w przytomności Urodz. Jchm PP. Pawła Stotusiń-
11skiego [?] y Jana Janikowskiego też Jupę z plecami Futra Liskiego y podsze-
12wki zgniłemi w Summie Talarach bitych Siedmiu otaxował, y Urzę-
13downie otaxowaną rursus do siebie odebrał. A zatym Jdem Manfns tak
14o nieważność taxy bydeł, y rożnych swojch rzeczy w Urzędzie Mieyskim
15Tulczyńskim nastąpioney, tudzież o krzywdę swoję Manifestuie się pro-
16sząc tak Compns Manfcyi Jako Woźny taxy Copiam Actis Connotari, co
17y otrzymali Chaskiel Jekowicz. Woźny przy Krzyżyku podpisuie się. Mi-
18chał Radliński +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Manifest Żyda-arendarza (spisany po polsku przez pisarza grodzkiego). „Pter” (personaliter) – osobiście; „Kondycyi et nexus” – warunków i zobowiązań (kontraktu); „ad mentem kontraktu” – zgodnie z treścią kontraktu; „Ruska Filipówka” – prawosławny post przed Bożym Narodzeniem (od 15/28 XI), tu jako termin; „in vim raty” – tytułem raty; „Anno currenti millesimo septingentesimo sexagesimo nono, die vigesima Aprilis” – w bieżącym roku 1769, dnia 20 kwietnia (dalsze daty: 23, 27, 29 IV, 5 V 1769); „nolens volens” – chcąc nie chcąc; „resztująca suma” – pozostała reszta; „ad velle et libitum sui” – według swej woli i upodobania; „in verificationem” – na dowód; „rursus” – z powrotem; „copiam actis connotari” – (prosząc), by kopię wpisano do akt. „Woźny” – Michał Radliński, woźny generał (?), „Opatiny [?]” niejasne. Tytuł Gostyńskiego „Mcie Przyłuskiemu / Mty Przyłuskiego” – zapewne miecznik przyłucki [?]; nagłówek ma „Wmu P. Gostyńskiemu M.”. „Zała-[?]” na k. 220v nieodczytane. „Stawczyzny [?]”, „Metty [?]” (zapewne rodzaj zapasów browarnych/gorzelnianych), „de noviter [?]”, „de [?]” po „Jałowki” – odczyty niepewne. „Wiszniak … patoką nalany” – nalewka wiśniowa zaprawiona miodem-patoką; „pułkufek” – pół kufy. Wieś Kunicze leżała w kluczu tulczyńskim dóbr wojewody kijowskiego (Franciszka Salezego Potockiego, dziedzica Tulczyna), zastawionych Gostyńskiemu. „Kwartalny” – starszy kwartału (dzielnicy) żydowskiej w Tulczynie. „Uchodząc do konserwacyi” – uciekając w bezpieczne miejsce (zamieszki 1768–1769). Jekowicz: w nagłówku „Jekowicza”, w tekście „Jekowicz/Jekowiczowi” (pod koniec „Jekowicz”).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
6X 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim winnickim, Żyd Chaskiel Jekowicz, obywatel miasta Tulczyna (dziedzicznego wojewody kijowskiego), opierając się na kontrakcie z 1 V 1768 na arendę karczemną we wsi Kunicze w kluczu tulczyńskim, manifestował przeciw Franciszkowi Lubiczowi Gostyńskiemu, (miecznikowi przyłuckiemu [?]), zastawnemu posesorowi Kunicza, i Antoniemu Makomaskiemu, jego komisarzowi i dyspozytorowi. Makomaski, nie mogąc znaleźć arendarza, kilkakroć osobiście namawiał Chaskiela i zawarł z nim kontrakt. Po siedmiu tygodniach gospodarowania Chaskiel, ratując życie, musiał uciec w bezpieczniejsze miejsce, zostawiając kotły, warsztat browarny, zboże, słody, nalewkę wiśniową i naczynia wójtowi i gromadzie, którzy przez 16 tygodni wszystko zrujnowali. Po powrocie odbudował gospodarstwo i prowadził je do 7 III 1769, lecz Makomaski nie dał mu dotrwać do 1 V i zerwał kontrakt; mimo to wymógł na nim zapłaty, potwierdzone kwitami (10 X 1768 Truszewskiego; 20, 23, 27 i 29 IV oraz 5 V 1769 Makomaskiego), łącznie 2077 zł 19 gr wpłaconych do skarbu Gostyńskiego. Za rzekomą resztę 922 zł 11 gr kazał zabrać 40 sztuk bydła rogatego oraz beczkę z rzeczami spakowaną w czasie zamieszek, trzy miedziane rury, warsztat browarny i inne sprzęty wartości kilku tysięcy, oszacował je samowolnie w urzędzie miejskim tulczyńskim bez obecności Chaskiela i jakiegokolwiek Żyda, lepsze bydło i rzeczy kazał odprowadzić do swoich dóbr w Polsce, resztę zostawił do sprzedaży u wójta tulczyńskiego Medwidia. Wójt, uciekając z miasta, zostawił je kwartalnemu Szlomie, który beczkę odbił i część rzeczy zabrał na wóz, a karmazynową jupę damską podszytą lisami i obszytą srebrnym galonem oddał Moszkowi, szynkarzowi [?], krewnemu żony Chaskiela – jupa wróciła zgniła, z wypadłym futrem. Obżałowani domagają się pełnych 3000 zł. Na dowód Chaskiel okazał jupę w grodzie; woźny Michał Radliński w obecności Pawła Stotusińskiego [?] i Jana Janikowskiego oszacował ją na 7 talarów bitych. Manifestant protestuje o nieważność taksy bydła i rzeczy w urzędzie tulczyńskim i o swoje krzywdy.
Akt nr 357
Remanifestacja Krzysztofa Kozickiego imieniem Platerów, wojewodów mścisławskich, dziedziców klucza daszowskiego, ekonoma Wolskiego oraz pułkownika Kozłowskiego i rotmistrza Tyszewicza przeciw Elżbiecie z Rejów i Franciszkowi Krasickim, starostom mereckim, w odpowiedzi na ich manifest z 6 IX 1769 o granice dóbr Rachny, Huńcze i Siemierzynki [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
2Rachnow, Hunczy, y Jnnych Corealitatem z Dobrami Klucza Daszowskiego ma-
3iących w nie kwestyowane Daszowskie Gronta in pacifico Usu, Ab antiquo
4Zostaiące, w żadney Sprzeczce nigdy niebędące, gwałtownie wdzierać się do-
5puścili, Pola orać, Sianożęci jedne tratować, drugie kosić, Lasy wycinać,
6y dezolować niezbronili, czyli podobno ut supponit [?] licencyowali [?], y chcąc
7w swoje nieprawne czyny, wprawne zamienić kroki manifestem swoim
8żądali, Jakoby JOW Pryncypałowie Comptis nasławszy Ludzi swojch
9Nadwornych na Gronta Dobr Rachen, Hunczy, y Siemierzynek [?], Zboża
10oraz grani [?] jedne zabrali, za drugie jakoweyści satysfakcyi wyma-
11gali, który Zarzut, iako istotnym jest oczernieniem tylko, bo nigdy
12niepraktykowany tak żadnemi Jnkwizycyami dowiedziony bydź
13niemoże, gdyż Poddaństwo wyż wspomnianych Dobr Rachen, Hun-
14czy, Siemierzynki [?] z swemi Dyspozytorami, iakie tylko Dobrom
15Klucza Daszowskiego uczynić mogli przykrości przez ustawiczne w
16Gronta wdzieranie się te wszystkie czyniąc się bydź niewinnemi, na
17Ludzi JOW Pryncypałow Manftis zwalili, a ztąd niemałe Oczernie-
18nie przynieśli, Przeto Ur. Compns widząc tak wielkie w Grontach
19Klucza Daszowskiego podziałane krzywdy, de praemissis omnibus
20contra praenominatos Jnculpatos Manifestat et remanifestatur
21Vicibus. Krzysztof Kozicki.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpowiedź (remanifest) strony Platerów na manifest Krasickich z 6 IX 1769 (por. akty 325–326 i manifesty Michała Stefanowicza imieniem Krasickich). Skróty: „Maa Nne JWW Platerow WM. y Jnnych pko JWW Krasickim S.M.” = Manifestatio nomine Jaśnie Wielmożnych Platerów, wojewodów mścisławskich, i innych przeciw JWW Krasickim, starostom mereckim; „Pter” (personaliter) – osobiście; „pro tunc” – ówczesnym; „Prawa Pgo” – prawa pospolitego; „Nne et ex commisso” – imieniem i z polecenia; „Żali protestuje się” – żałośnie protestuje; „remonstruje się” – przedstawia swe racje; „et antiquo usu” – i dawnym zwyczajem (użytkowaniem); „corealitatem … maiących” – graniczących (mających współrealność) z dobrami klucza daszowskiego; „in pacifico usu ab antiquo zostające” – od dawna w spokojnym użytkowaniu; „ut supponit [?]” – jak przypuszcza (?); „de praemissis omnibus contra praenominatos inculpatos manifestat et remanifestatur vicibus” – o wszystko powyższe przeciw wymienionym obwinionym manifestuje się i remanifestuje (wzajemnie). Nazwa dóbr Krasickich w tym akcie zapisana wyraźnie: „Dobrami Rachnami”, „Dobr Rachnow”, „Dobr Rachen” – co potwierdza odczyt „Rachny” z wcześniejszych aktów (por. 325). Trzecia wieś: „Siemierzynek / Siemierzynki” [?] – odczyt niepewny (to samo co „Remiżyczki [?]” w akcie 325 i „Niemierzyczki [?]” w akcie 327; właściwa forma nazwy nieustalona – pierwsza litera S lub N). „grani [?]” – niepewne. „szczegol- [?]nie” – odczyt niepewny. Imię syna Krasickiej podane tu: Franciszek.
Streszczenie
6X 1769 przed Michałem Jedleckim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim winnickim, Krzysztof Kozicki, dowiedziawszy się o manifeście z 6 IX 1769 wniesionym imieniem hrabiów Krasickich, starostów mereckich, przeciw jego mocodawcom, a opierając się na prawie pospolitym, dekretach i dokumentach granicznych między kluczem daszowskim a dobrami Rachny i innymi, imieniem i z polecenia Platerów, wojewodów mścisławskich, dziedziców klucza daszowskiego, oraz ekonoma Wolskiego, pułkownika Kozłowskiego i rotmistrza ludzi nadwornych Tyszewicza, protestował przeciw Elżbiecie z Rejów i jej synowi Franciszkowi, hrabiom Krasickim, starostom mereckim. Twierdzi, że Platerowie ani sami, ani przez swoich ekonomów i oficerów nigdy nie dopuszczają naruszenia prawa, a klucz daszowski ma granice potwierdzone dokumentami, znakami granicznymi i dawnym użytkowaniem; to raczej komisarze i gubernatorzy Krasickich, szukając przypodobania się panom lub własnych zysków, starali się podważyć dokumenty, zniszczyć znaki graniczne i zerwać przyjaźń sąsiedzką: pozwalali poddanym Rachen, Huńcza i innych wsi wdzierać się w spokojnie od dawna użytkowane grunty daszowskie, orać pola, tratować i kosić sianożęci, wycinać lasy. Zarzut, jakoby ludzie nadworni Platerów zabierali zboże z gruntów Rachen, Huńcza i Siemierzynek [?] i żądali za nie zadośćuczynienia, jest oczernianiem, niemożliwym do udowodnienia – to poddani tych wsi wraz z dyspozytorami, wyrządzając szkody kluczowi daszowskiemu, zrzucili winę na ludzi Platerów. Komparent manifestuje i remanifestuje o wszystkie powyższe krzywdy.
Akt nr 358
Manifestacja Miastkowskiego o zaginięcie papierów – wpis niewypełniony (tylko nagłówek i data, reszta strony przekreślona)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 X 1769, Winnica
Karty / skanyk. 221 (skan 0223, strona prawa – środek)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 221 (skan 0223, strona prawa)
1Maa Miastkowskiego o Zagi-
2nienie Papierow.
3Roku Tysiąc Siedmset, Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Octobris Szostego Dnia.
5[dalsza część strony pusta, przekreślona wielkim znakiem „Z”]
Objaśnienia i tłumaczenia
Pisarz wpisał tylko nagłówek („Maa” = manifestatio) i datę; tekstu manifestu nie wpisano, a pozostałą część karty wypełnia wielki znak kasacyjny w kształcie litery Z (zabezpieczenie przed późniejszym dopisaniem). Wpis nie ma numeru marginalnego – numeracja rękopisu przechodzi od 353 do kolejnego aktu na następnej karcie. Imię Miastkowskiego nie zostało podane.
Streszczenie
6X 1769 – rozpoczęty, lecz niewypełniony wpis manifestacji Miastkowskiego o zaginięcie papierów (dokumentów): zapisano jedynie nagłówek i datę, resztę karty przekreślono.
Akt nr 359
Manifestacja Michała Stefanowicza imieniem Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, i Szymona Bykowskiego, wojskiego bracławskiego, przeciw Antoniemu i Joannie z Nitosławskich Pruszyńskim, łowczym trembowelskim, oraz ich plenipotentowi Janowi Balowi Miedźwieckiemu o bezpodstawne roszczenie do dwunastu dworzyszcz we wsi Zarwańce
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 X 1769, Winnica
Karty / skanyk. 221v (skan 0224, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 221v (skan 0224, strona lewa)
1Maa Nne W. Ostrowskiego Ch. B.
2de Diligentia Sui.
3Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Octobris Siodmego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną
6Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y Wice Regen-
7tem Grodz. Winn. Compns Pter Urodz. Jm Pan Michał Stefano-
8wicz Nne Wiell. Bogdana Ostrowskiego Chor. Bracł. Szy-
9mona Bykowskiego Woyskiego Bracł. na pko Wiell. Anto-
10niemu y Joannie z Nitosławskich Pruszyńskim Łowcz. Tremb.
12wi Manifestuią się oto: Jż Urodz. Jm Pan Miedźwiecki Pleni-
13potent niewiedzieć czyli ex Commisso WW. Pryncypałow swojch
14czyli swoim domysłem, pretext o Dworkow Dwanaście jako-
15by WW. Pruszyńskich było we Wsi Zarwańcach formować
16ważył się, y w Manifeście recenter zaniesionym wypisywać. A
17zatym Urodz. Manifestant o nieważność formowanego pretextu
18o Dworzysk Dwanaście aby ztąd iakowey WW. Pryncypało-
19wie w Substancyi swojey nieponieśli szkody w pilności
20Manifestuie się. Michał Stefanowicz mmp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpowiedź na manifest Jana Bala Miedźwieckiego imieniem Pruszyńskich z 5 X 1769 (akt 355), w którym zarzucono Bykowskiemu zajęcie dwunastu dworzyszcz w Zarwańcach. Skróty: „Maa Nne W. Ostrowskiego Ch. B. de diligentia sui” = Manifestatio nomine Wielmożnego Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, w pilności (dla zabezpieczenia) swojej; „Pter” (personaliter) – osobiście; „ex commisso” – z polecenia; „recenter zaniesionym” – niedawno wniesionym. Szymon Bykowski występuje tu jako wojski bracławski – w akcie 355 obżałowany to „Bykowski, podstolic mozyrski” (zapewne syn lub krewny). Imiona Pruszyńskich (Antoni i Joanna z Nitosławskich) podane po raz pierwszy w tej serii aktów. Por. akt 346 (Ostrowski – dziedzic części Zarwaniec).
Streszczenie
7X 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim winnickim, Michał Stefanowicz, imieniem Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, i Szymona Bykowskiego, wojskiego bracławskiego, manifestował przeciw małżonkom Antoniemu i Joannie z Nitosławskich Pruszyńskim, łowczym trembowelskim, i ich plenipotentowi Janowi Balowi Miedźwieckiemu: Miedźwiecki – nie wiadomo, czy z polecenia mocodawców, czy z własnego domysłu – wysunął w niedawno wniesionym manifeście roszczenie, jakoby we wsi Zarwańce było dwanaście dworków (dworzyszcz) należących do Pruszyńskich. Komparent, w pilności, protestuje o nieważność tego roszczenia, by jego mocodawcy nie ponieśli stąd szkody w swym majątku.
Akt nr 360
Remanifestacja Kazimierza Lenkiewicza, cześnika mińskiego, i jego żony Anny z Bohdaszewskich, zastawnych posesorów wsi Kislickie [?] w kluczu komargrodzkim, przeciw ks. Antoniemu Światopełkowi Czetwertyńskiemu w sprawie zwrotu sumy zastawnej 10 000 zł
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 X 1769, Winnica
Karty / skanyk. 221v (skan 0224, strona lewa – dół) – k. 222 (skan 0224, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 221v (skan 0224, strona lewa)
1Maa Wiell. Lenkiewiczow C. M.
2in diligentia Sui.
3Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Octobris Siodmego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winn.
6y przedemną Michałem Jedleckim Namiesn. Burgr. y Wi-
7ce Regentem Grod. Winn. Osobiście się stawiwszy Wm Pan Kazimierz
8[reklamant:] Lenkiewicz
k. 222 (skan 0224, strona prawa)
1Lenkiewicz Cześnik Mińs. Dobr Wsi Kislickiego [?] do Klucza Komargr. należący
2wraz z Wiell. Małżką swoią Zastawny Possessor jak tylko o Manifeście przez
3JO Xcia Jmci Antoniego Swiatopełka Czetwertyńskiego Sty Daniec. [?] Roku idą-
4cego Dnia Trzeciego Marca w Aktach niniejszych uczynionym dowiedział
5się, tak zaraz swym y Wiell. Anny z Bohdaszewskich Lenkiewiczowey
6Cześn. Mińs. Małżki swey Jmieniem w pilności Manifestuie się czyli rema-
7nifestuie w ten sposob: Jż JO Xże Jmć Antoni Czetwertyński Sta Danie[c.] [?]
8wiedząc dostatecznie że Summa Dziesięciu Tysięcy Zł Poll na Dobrach
9Wsi Kislickim [?] sposobem Zastawnym będąca Wiell. Manifestantom
21xtom cum praejudicio sui formowanym oświadczywszy powtornie w pil-
22ności swoim y Małżki swey Jmieniem Manifestuie się. Kazimierz Lenkiewicz mmp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Skróty: „Maa Wiell. Lenkiewiczow C. M. in diligentia sui” = Manifestatio Wielmożnych Lenkiewiczów, cześników mińskich, w pilności swojej; „Klucz Komargr.” – klucz komargrodzki (Komargród); „Sty Daniec. / S. D.” – tytuł ks. Antoniego Czetwertyńskiego, rozwinięcie niepewne (może „starosty …”); „Podkomor. JKMci” – podkomorzy Jego Królewskiej Mości; „triennium” – trzylecie (termin, po którym upływa możność dochodzenia / kontrakt); „dekret działowy” – wyrok o dziale dóbr między książętami Czetwertyńskimi; „komplanacya” – ugoda; „bonifikacya niedoborów” – wyrównanie (potrącenie) niedoborów; „cum praejudicio sui” – ze szkodą dla siebie. Sens: ks. Antoni Czetwertyński oświadczył manifestem z 3 III 1769, że zawsze jest gotów oddać sumę zastawną 10 000 zł na wsi Kislickie [?] w terminie kontraktowym, lecz jej mimo nalegań nie oddaje; Lenkiewiczowie, nie wiążąc się terminem kontraktu, oświadczają gotowość przyjęcia sumy (przed upływem trzylecia) zarówno od ks. Antoniego (z mocy dekretu działowego), jak i od ks. Janusza Czetwertyńskiego (według ugody), z uprzednim wyrównaniem niedoborów. Nazwa wsi („Wsi Kislickiego”, „na Dobrach Wsi Kislickim”) – odczyt niepewny. „W. Rawiczego [?]” – osoba pośrednicząca, odczyt niepewny.
Streszczenie
7X 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim winnickim, Kazimierz Lenkiewicz, cześnik miński, zastawny posesor (wraz z żoną Anną z Bohdaszewskich) wsi Kislickie [?] należącej do klucza komargrodzkiego, dowiedziawszy się o manifeście ks. Antoniego Światopełka Czetwertyńskiego z 3 III 1769, w pilności manifestował i remanifestował: ks. Antoni, wiedząc, że suma zastawna 10 000 zł ma być wypłacona manifestantom w terminie kontraktowym, oświadczył w manifeście, że jest gotów w każdej chwili ją oddać, a mimo nalegań, nawet przez Rawiczego [?], dotąd jej nie zwraca. Lenkiewiczowie, nie doczekawszy się skutku tego oświadczenia, nie wiążąc się terminem kontraktu, a przed upływem trzylecia, deklarują przyjęcie sumy zarówno od ks. Antoniego Czetwertyńskiego (z mocy dekretu działowego), jak i od ks. Janusza Czetwertyńskiego, podkomorzego JKMci (według zawartej ugody), zawsze jednak po wyrównaniu niedoborów, i zabezpieczają się przed wszelkimi wybiegami na ich szkodę.