Księga grodzka winnicka 1769–1770 (potoczna) · część 11 z 24
Akty 401–440
Wpisy od 3 XI 1769 do 1769
Akt nr 401
Relacja woźnego Antona Harasymowicza o areszcie Jędrzeja Kaznowskiego, zawodcy u posesora Krajewskiego, we wsi Kropiwna, na żądanie Michałowskiej, łowczyny zwinogrodzkiej
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 XI 1769, Winnica (czynność woźnego 2 XI 1769, Kropiwna)
Karty / skanyk. 244 (skan 0246, strona prawa – dół) – k. 244v (skan 0247, strona lewa – góra)
8nionego Kaznowskiego w Tysiącu Grzywnach aresztował y przy-
9poręczył, ktory Areszt na Urodzonego Kaznowskiego włożony
10benevole przyiowszy, tegoż Kaznowskiego do rozprawy pra-
11wney dotrzymać deklarował y submittował się, A tak on Wo-
12źny Szlachtą sobie przytomną oswiadczywszy się z tamtąd
13powrocił, y tu przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu
14swojego uczynił y zeznał Relacyą. De quo psens Ejusdem
15Mlis Relatio. Mlis qui supra ignarus scribendi Crucem
16posuit Anton Harasymowicz +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Skróty i zwroty: „ex parte” – na żądanie; „Łow. Zwinog.” – łowczyna zwinogrodzka; „9bris” – Novembris (listopada); „zawodca” – zarządca (ekonom, „zawiadowca”); „w Tysiącu Grzywnach” – pod zakładem tysiąca grzywien; „benevole” – dobrowolnie (areszt przyjął zapewne posesor Krajewski – podmiot zdania pominięty); formuła końcowa jak w akcie 399. Michałowska, łowczyna zwinogrodzka – por. akty 41 i 271–273 (Kropiwna, spór Michałowskiej z Lubomirskim / Ostrowskim). Niepewne: nazwisko woźnego „Harasymowicz” (w nagłówku „Kamzymowicz [?]”), „Harbuzowskiego [?]”.
Streszczenie
3XI 1769 przed Antonim Jałowickim (zapisanym „Jakowickim”), namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Anton Harasymowicz zeznał, że 2 XI 1769 na żądanie Michałowskiej, łowczyny zwinogrodzkiej, ze szlachtą Józefem Samborskim i Janem Harbuzowskim [?], był we wsi Kropiwna i aresztował pod zakładem tysiąca grzywien Jędrzeja Kaznowskiego, zawodcę (zarządcę) u Krajewskiego, posesora tych dóbr, oddając go pod poręczenie; areszt przyjęto dobrowolnie z deklaracją dostawienia Kaznowskiego do rozprawy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 402
Relacja woźnego Antona Harasymowicza o areszcie zbiegów – felczera Michała [?] i szeregowego Sebastiana Czarneckiego – u ks. Swiejkowskiego [?], dziekana lityńskiego, w Lityniu, na żądanie Krzysztofa Michałowskiego, podczaszego bracławskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 XI 1769, Winnica (czynność woźnego 30 IX 1769, Lityń)
25vole przyiowszy, pomienionych Felczerka y Czarneckiego do rozpra-
26wy prawney dotrzymać deklarował y submittował się, a tak on
27Woźny Szlachtą sobie przytomną oswiadczywszy się z tam-
28tąd powrocił, y tu przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu
29swego uczynił y zeznał Relacyą. De quo psens Ejusdem
30Ministerialis Relatio, Ministerialis qui supra ignarus
31scribendi Signum Crucis posuit Anton Harasymowicz +.
Objaśnienia i tłumaczenia
W nagłówku marginalnym „y” powtórzone. Skróty i zwroty: „Pod. Bracł.” / „Podcz. Wwa Bracł.” – podczaszy województwa bracławskiego; „na Probostwie” – na plebanii; „ad praesens” – obecnie; „w Tysiącu Grzywien” – pod zakładem tysiąca grzywien; „benevole” – dobrowolnie; formuła końcowa – jak w akcie 401. Niepewne: „Michałka [?] Felczera” (w nagłówku „Felczerka” – może imię Michałko albo przydomek), „z Dobr Holak [?]” (nazwa dóbr Michałowskiego), „Swieykowskiego [?]” (dziekan lityński – por. Marcin Leonard Świejkowski, podsędek bracławski, akty 41–120). Data czynności: 30 IX 1769 (relacja wpisana dopiero 3 XI).
Streszczenie
3XI 1769 przed Antonim Jałowickim (zapisanym „Jakowickim”), namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Anton Harasymowicz zeznał, że 30 IX 1769 na żądanie Krzysztofa Michałowskiego, podczaszego bracławskiego, ze szlachtą Józefem Samborskim i Janem Harbuzowskim był w mieście Lityniu i tam u ks. Swiejkowskiego [?], dziekana lityńskiego, aresztował pod zakładem tysiąca grzywien dwóch zbiegów – felczera Michałka [?] i szeregowego Sebastiana Czarneckiego – którzy ukradli rekwirentowi parę koni i bardzo wiele rzeczy z wozem i zbiegli z jego dóbr Holak [?] do Litynia. Dziekan dobrowolnie przyjął areszt i zobowiązał się dostawić obu zbiegów do rozprawy. Woźny, niepiśmienny, postawił znak krzyża.
Akt nr 403
Manifestacja Jana Bala Miedźwieckiego, stolnika mścisławskiego, imieniem Mniszcha, chorążego koronnego, przeciw Radanowiczowi, subdelegatowi grodzkiemu winnickiemu, o nieoddanie powierzonych papierów i niespłacenie kosztów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 245 (skan 0247, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 245 (skan 0247, strona prawa)
1Maa nne JW. Mniszka pko W. Radano-
2wiczowi Sdwo [?]
3Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Novembris Szostego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y przede-
6mną Antonim Jakowickim Namiesnikiem Burgrabstwa
7Grodzkim Winn. Compns Pttr Wiell. Jan Bal Miedźwiecki
19ne quo supra queritur et Manifestat. Jan Bal Miedź-
20wiecki mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Skróty i zwroty: „Maa nne JW. Mniszka pko W. Radanowiczowi” – manifestacja imieniem Jaśnie Wielmożnego Mniszcha przeciw Radanowiczowi; „Sdwo [?]” – zapewne „Subdelegatowi” (skrót niejasny); „Chor. Koron.” – chorąży koronny (por. akty 154–159: Adam Mniszech z Bożenina, chorąży nadworny koronny); „Plenipotent” – pełnomocnik; „rekwizycye” – wezwania; „kwerenda” – poszukiwanie (w aktach), opłata za kwerendę [?]; „inwolwować” – wplątać; „iterato nomine quo supra queritur et manifestat” – ponownie imieniem jak wyżej skarży się i manifestuje. Jan Bal Miedźwiecki – stolnik mścisławski (por. akty 41–120, 367). Tekst pisany pospiesznie, środkowa część zdania (od „a do tego” do „pokrzywdzenie”) niejasna; niepewne: „wydane [?]”, „Pałęckich [?]”, „Kwerendy [?]”, „płacenia [?]”, „zubyż [?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
6XI 1769 przed Antonim Jałowickim (zapisanym „Jakowickim”), namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan Bal Miedźwiecki, stolnik mścisławski, pełnomocnik Mniszcha, chorążego koronnego, manifestował jego imieniem przeciw Radanowiczowi, subdelegatowi grodzkiemu winnickiemu: Radanowicz mimo wielokrotnych wezwań nie oddał i nie oddaje powierzonych mu przez pryncypała papierów, a ponadto nie zapłacił [z sum wydanych ze skarbu pryncypała na zaspokojenie Pałęckich [?] / opłat za kwerendę [?]] i niepotrzebnie wplątał pryncypała w proces; o te krzywdy ponownie manifestuje (fragment środkowy niejasny).
Akt nr 404
Manifestacja Jana Bala Miedźwieckiego, stolnika mścisławskiego, imieniem Mniszcha, chorążego koronnego, przeciw Podobińskiemu, dyspozytorowi dóbr Mieziaków [?] należących do starostwa winnickiego, o zalanie (podtopienie) gruntów i łąk przy młynach suprunowskich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 245 (skan 0247, strona prawa – dół)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 245 (skan 0247, strona prawa – dół)
1Maa nne JW. Mniszka Ch. Koron.
2pko Urz. Podobinskiemu o Zatopienie
3Młynow
4Roku Tysiąc Siedmset, Sześćdziesiąt Dziewiątego.
5Miesiąca Novembris Szostego Dnia.
6Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnicki[emi]
8Grod. Winn. Compns Pttr W. Jm Pan Jan Bal Miedźwiecki
9Stol. Mścisł. Nne et ex Pte JW. Mniszka Chor. Kor. uti in
10scriptis ab Eod. Plenipotens Solennie pko Urod. Cujusvis
11Nnis Podobinskiemu Dobr Mieziakow [?] do Starostwa Win-
12nickiego należących Dyspozytorowi skarży y manifestu-
13ie się oto. Jż Urod. Obżałd wiedząc że w Sąsiedztwie Dobr z Su-
14prunowem [?] JW. Starosta Winn. w nienaruszoney z JW. Pryn-
15cypałem Cmptis zostawał przyiaźni, a chcąc tę poterzywdzić [?]
16[…]nem Dobr Sąsiedzkich y zniechceniem między Sąsiedztwa
17ponie[?]pokazać, y wymyślić Jntratę z swey Ekonomiki groble po-
18ny [?] Młynow Suprunowskich Zdając ważył się przez ktorey
19Szlogie [?] pola y Sianożęci, tudzież y Młyny Suprunowskie
20z gruntu pozatapiał, y w niebespieczność przydaiących Panow
21Poniechać [?] gdy Poddanstwo y Dobra pokrzywdzie, Jntrat
22z Młynow ustąpić pozbawił, ktory to pokrzywdzenie
23iezeliby z wyrażoney Dyspozycyi albo też z samego JW.
24Starosty wyniknąć miały […] […] zatym o tey z wyrażonemu
25Szlo[…] [?] […] […] Urodzonemu
26Obżałowanemu, iako y zwierzchności onegoż mm. [?]
27y JW. Staroście Winnickiemu Jterato Nomine quo supra
28queritur et Manifestat. Jan Bal Miedźwiecki mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Ręka pospieszna, wiele wyrazów nieczytelnych lub niepewnych – akt odczytany częściowo. Skróty i zwroty: „Ch. Koron.” / „Chor. Kor.” – chorąży koronny; „nomine et ex parte” – imieniem i ze strony; „uti in scriptis ab eodem plenipotens” – jako pełnomocnik ustanowiony przez niego na piśmie; „cuiusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „iterato nomine quo supra queritur et manifestat” – ponownie imieniem jak wyżej skarży się i manifestuje. Dobra Mniszcha – klucz suprunowski (por. akty 154–159: Aleksy Tarszeński, komisarz Adama Mniszcha, klucz suprunowski, Sosenki). Starosta winnicki – Józef Kolumna Czosnowski. Sens: dyspozytor dóbr starościńskich, podnosząc groblę (spiętrzenie wody) przy swoich młynach, zatopił pola, sianożęcia i młyny suprunowskie. Niepewne: „Mieziakow [?]” (nazwa dóbr starostwa winnickiego), „z Suprunowem [?]”, „poterzywdzić [?]”, „ponie[?]pokazać”, „groble pony [?]”, „Szlogie [?]”, „Poniechać [?]”, „mm. [?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
6XI 1769 przed Antonim Jałowickim (zapisanym „Jakowickim”), namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan Bal Miedźwiecki, stolnik mścisławski, pełnomocnik Mniszcha, chorążego koronnego, manifestował jego imieniem przeciw Podobińskiemu (imię nieznane), dyspozytorowi dóbr Mieziaków [?] należących do starostwa winnickiego: obżałowany, wiedząc, że starosta winnicki pozostaje z pryncypałem w nienaruszonej sąsiedzkiej przyjaźni, a chcąc ją zepsuć i wymyślić dochód dla swej ekonomii, podniósł [?] groblę przy młynach, przez co zatopił z gruntu pola, sianożęcia i młyny suprunowskie, krzywdząc poddanych i dobra i pozbawiając pryncypała dochodu z młynów. Ponieważ krzywda ta mogła wyniknąć z dyspozycji samego dyspozytora albo starosty, komparent manifestuje ponownie przeciw obżałowanemu, jego zwierzchności i staroście winnickiemu (tekst częściowo nieczytelny).
Akt nr 405
Manifestacja Romana z Jazowa Bykowskiego imieniem swoim i Szymona Bykowskiego, wojskiego bracławskiego, przeciw Pruszyńskim, łowczym trembowelskim, o krzywdy w Zarwańcach – wyręby lasu, rabunek siana, zabór gruntów, pobicie ludzi i przekopanie dróg
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 245v (skan 0248, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 245v (skan 0248, strona lewa)
1Maa W. Bykowskiego P. B. y Jnn. pko WW.
2Pruszyńskim Ł. T. y Jnnym.
3Roku Tysiąc, Siedmset Sześćdziesiąt, Dziewiątego
4Miesiąca Novembris Siodmego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y przedemną
6Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice Regen-
7tem Grod. Winn. Compns Pttr Wiell. Jm Pan Roman z Jazow Bykow-
8ski Podstoli Bracł. Nomine Suo, et Rne Wiell. Jm Pana Szymona
9[Bykowskiego] Woyskiego Bracł. Solenniter Manifestował się
10na pko Wiell. Jchmć PP. Pruszyńskim Łowczym Trembowel-
11skim [Mall.] oto: Jż Urz. Pruszyńscy należący […] do Wsi Zarwaniec nie-
12tylko Maydanami [?] Groncie dezolować pozwalaią, ale jeszcze
13[…] Lasy Wiell. Załęckiemu [?] Deszkowcom [?] ustąpili, a co
14gorzey jedna Lasu Wiell. Załęckich [?] Deszkowcom [?] ustąpili, a co
15większa żadney Ziemy [?] po szlaku [?] Zysku [?] czy Chur [?] Drzewa nawet
16z pnia z tychże Lasow Zarwanieckich przedawać dysponuią,
17a gdy się raz trafiło Wiell. Załęckim się zwłaszcza Dąbrowy
18Drzewa fur Dwadzieścia przedać, tedy Wiell. Rządca wymagaiąc
POPRAWKA (sesja 13 X 2026, po odczycie aktu 411): formy odczytane wstępnie jako nazwisko „Załęcki [?]” / „Załęczeski [?]” / „Załęczek [?]” to w rzeczywistości pisarskie zapisy zwrotu „Wiell. Żalący się / Żalącego się / Żalącym się” (= skarżący, manifestant – tu Bykowscy); transkrypcję pozostawiono, w streszczeniu i indeksie usunięto osobę „Załęcki”. Ręka pospieszna i niestaranna – odczyt w wielu miejscach niepewny; dwa wiersze („Lasy … Deszkowcom ustąpili”) pisarz częściowo powtórzył. Od 7 XI 1769 namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodu winnickiego jest MICHAŁ JEDLECKI. Skróty: „P. B.” – podstoli bracławski; „Ł. T.” – łowczy trembowelscy (Pruszyńscy – por. akt 359: Antoni i Joanna z Nitosławskich, łowczowie trembowelscy); „Rne” – ratione (z tytułu, w imieniu); „Solenniter” – uroczyście; „violento modo” – gwałtownym sposobem; „szkarcerować” – trzymać w areszcie (karcerze). Przydomek Bykowskiego „z Jazow” – wyraźny (por. akty 376, 378). Odczyt nazw niepewny: „Deszkowcom [?]” (może „Daszkowcom” – Daszkowce), „Jabłuszyniecki [?]” (dwór / poddani – może Jabłonowiecki), „Zbirka [?]”, „Michowa Dąbrowa”, „Lysa gorka” (uroczyska), Strzyżawka (miasteczko – por. akt 380). Wiele fragmentów składniowo niezrozumiałych.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
7XI 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodu winnickiego, Roman z Jazowa Bykowski, podstoli bracławski, w imieniu swoim i Szymona Bykowskiego, wojskiego bracławskiego, manifestował przeciw Pruszyńskim, łowczym trembowelskim: ludzie Pruszyńskich, należący do wsi Zarwańce, nie tylko pustoszą grunty, ale część lasów odstąpili [Daszkowcom?] i sprzedają drewno z lasów zarwanieckich; gdy skarżącym zdarzyło się sprzedać 20 fur drewna z dąbrowy, rządca wysłał uzbrojonych kozaków, którzy jednego z dwóch szlachciców pozostawionych w lesie przez skarżących okrutnie zbili nahajami, a drugiego, grożąc pikami, zaprowadzili do dworu jabłuszynieckiego [?] i cały dzień trzymali w areszcie, zabierając też drzewo. Ponadto sady i sianożęcia odebrano bezprawnie, zboże na łanach chłopi jabłuszynieccy [?] corocznie spasają lub tratują, wycinają działy lasu i wywożą drewno na naprawę swojej grobli, przywłaszczyli sobie gwałtem grunty pod Łysą Górką i Michową Dąbrową; zwierzchność dworska nie pozwoliła łowić ryb w zarybionym stawie; poddani zaorali dawne drogi i polany, a drogę do Strzyżawki zagrodzili. Komparent ponownie manifestuje o te szkody i krzywdy (odczyt wielu szczegółów niepewny).
Akt nr 406
Rekwizycja (relacja woźnego Michała Radlińskiego) w sprawie poszukiwania w kancelarii grodzkiej winnickiej oblaty intercyzy ślubnej i zapisu dożywocia Krzysztofa Michałowskiego, podczaszego bracławskiego, na żądanie Józefa Kraszyńskiego [?], cześnika wołyńskiego – zapisów nie odnaleziono
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 245v (skan 0248, strona lewa – dół) – k. 246 (skan 0248, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 245v (skan 0248, strona lewa – dół)
1Rekwizycya Pewnych Tran-
2zakcyi ex Pte W. Kraszynskiego [?] C. W.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Novembris Siodmego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Win-
6nickiemi y przedemną Michałem Jedleckim Namie-
7snikiem pro tunc Burgrabstwa y Viceregentem Grodzkim
8Winnickim. Stanowszy Oczewisto Woźny Gtl. Wwa
9Bracławsk. y Jnnych Opatrzny Michał Radlinski w moc
10wierney Relacyi swojey dobrowolnie zeznał. Jż on Ro-
11ku Miesiąca y Dnia na Akcie Wyrażonych na affekta-
12cyą y prawną Rekwizycyą W. Jmć Pana Jozefa Kraszynskiego [?]
13[reklamant:] Cześnika
k. 246 (skan 0248, strona prawa)
1Cześnika Wołynskiego maiąc przy sobie Stronę Szlachty Lu-
17sowe, jako też y Protokuły Burgrabskie y Regentowskie Manifesto-
18wane, jako też Jndukty Diligentissime poszukali, Księgi [?]
19Jak wszystkich jako y Protokułach y po Sexternach pomienionych
20Tranzakcyi niewynaleźli, przeto że aktualnie żadne Zapisy Tymi [?]
21oblaty Onych, ani Jnferencya bydź oplata onej nieznayduiąca [?]
22y wnet znaydowanie się [?] urząd niniejszy upewnili [?] w czym on Wo-
23źny Szlachta przytomną oswiadczywszy się prawdziwey Rekwi-
24zycyi przedemną Urzędem uczynił y zeznał Relacyą. De quo psens
25Ejusdem Mlis Rell. Mlis qui supra ignarus scribendi Crucem posuit +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Ręka bardzo pospieszna i niestaranna – odczyt w wielu miejscach niepewny; sens ogólny: na żądanie cześnika wołyńskiego przeszukano księgi grodu winnickiego od 1754 r. (księgi zapisowe, protokoły burgrabskie i regentowskie, manifestacje, indukty i seksterny) w poszukiwaniu oblaty intercyzy ślubnej i zapisu dożywocia Krzysztofa Michałowskiego, podczaszego bracławskiego (por. akt 402) – nic nie znaleziono. Skróty i zwroty: „Rekwizycya pewnych tranzakcyi” – poszukiwanie (żądanie wydania) pewnych akt; „C. W.” – cześnik wołyński; „extrakt” – wypis z ksiąg; „annuendo affectationi” – przychylając się do żądania; „archiwista” – archiwariusz; „palestrant” – praktykant; „indukty” – wpisy do ksiąg; „seksterny” – składki (zeszyty) ksiąg; „diligentissime” – najstaranniej; „inferencya” – wpis, wniesienie. Niepewne: nazwisko rekwirenta „Kraszynskiego [?]” (może Kraszewskiego), „Stańkiewicza [?]”, „Kozickiego [?]”, „Rozalią [?] z […]”, „Anielą [?] z Szyszkow [?]”, „Danileckiego [?]” i większość ostatnich wierszy. Onufry Moskwicki – w kwietniu 1769 namiestnik burgrabstwa (por. akty 121–150), tu „były archiwista” akt grodzkich.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
7XI 1769 przed Michałem Jedleckim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim winnickim, woźny generalny województwa bracławskiego Michał Radliński zeznał, że tegoż dnia na żądanie Józefa Kraszyńskiego [?], cześnika wołyńskiego, ze szlachtą Łukaszem Stańkiewiczem [?] i Krzysztofem Kozickim [?], był w kancelarii grodzkiej winnickiej i żądał wydania wypisu z oblaty intercyzy ślubnej między Rozalią [?] z […] a Krzysztofem Michałowskim, obecnym podczaszym bracławskim, oraz zapisu wzajemnego dożywocia między zmarłą Anielą [?] z Szyszków [?] a tymże Michałowskim, lub innych ich zapisów. Urząd przydał do poszukiwań Onufrego Moskwickiego, byłego archiwistę akt, i Danileckiego [?], palestranta grodzkiego, którzy najstaranniej przeszukali księgi od 1754 r. – księgi zapisowe, protokoły burgrabskie i regentowskie, manifestacje, indukty i seksterny – i żadnych takich akt nie znaleźli. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 407
Manifestacja i reprotestacja Jana Mysłowskiego, łowczyca wendeńskiego, dziedzica części Wyszkowiec, imieniem swoim i brata Józefa przeciw Adamowi Myszce Chołoniewskiemu, kasztelanowi buskiemu, Stanisławowi i Janowi Rogowskim oraz poddanym wyszkowieckim i bortnickim o gwałty, zasadzki i porwanie poddanych, z wizją woźnego Michała Radlińskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 246 (skan 0248, strona prawa – dół) – k. 248 (skan 0250, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 246 (skan 0248, strona prawa – dół)
1Maa Wiell. Jana Mysłowskiego Łowcz. W[end.]
2Ptko JW. Chołoniewskiemu K. Busk. Wiell.
3Rogowskiemu y Jnnym.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Novembris Siodmego Dnia.
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winni-
7ckiemi y przedemną Michałem Jedleckim Namiesni-
8kiem Burgrabstwa y Vice Regentem Grodzkim Winnickim
9Postanowiwszy się osobiście Wiell. Jan Mysłowski Łow-
10czyc [Wendeński] Dobr Części Wyszkowiec Dziedzic [?] Jak
11czyc Uwiadomy [?] Dobr […] pozwał [?] dla większych Gwał[tow]
12tylko z Życiem Uniknąć mogł, dla większych Gniewa [?]
13[…] y Zasadzek. Od Jmć Pana Rogowskiego czynio-
14nych, tak zaraz przybywszy do Akt niniejszych z
15wielkim Żalem Jle będąc wielce w Substancyi ukrzyw-
16dzony, w Życiu niebespieczny, na Honorze […] nie-
17winnie w Grodzie Winn. oczerniony y opisany Swym
18y Wiell. Jozefa Mysłowskiego Podstolica [Wendeńskiego] Brata
19Rodzonego Dobr Części Wyszkowiec takoż Dzie-
20dzica [?] Jmieniem ptko JW. Adamowi
21Myszce Chołoniewskiemu Kasztt. Buskiemu Tychże
22Dobr Wsi Wyszkowiec Części Swojey Dziedzicowi Panu
23a naybardziey Urod. Jmć P. Stanisławowi Rogowskiemu
24Dyspozytorowi Wyszkowieckiemu, Jako y Synowi
25[…] Rogowskim Aktualnym Jnwazorom, tudzież pra-
26cowitym Jwanowi Tarnawskiemu y Mikole
27Kowalczykowi [?] y Jnnym Poddanym y Kozakom tak Wyszkowieckim
28Jako y Bortnickim Doniżey wyrażonych Wiolen-
29cyi Jnwazyi Gwałtow Zaborow licencyowanym
30Skarży żali y protestuie y Reprotestuie się oto.
31[reklamant:] Jż tenże
k. 246v (skan 0249, strona lewa)
1Jż tenże Urod. Jmć Pan Stanisław Rogowski niez Rozkazu
2JW. Pana Swego Jako bardziey z własney Zawziętości
3czuwaiąc na Wyzucie z Dziedziczney Substancyi Wiell. Kom-
4parenta, przez czynienie rożnych Uciskow nietylko
5dawnemi Czasy Sianożęci własne Mtta [?] Spasie z korzenia [?]
6no Zabrane. Gdy Wiadomo Jako Zwłasney Łąki Wiell. Zała-
7cysię [?], Jmć Pan Rogowski na drodze Gdz. [?] Wsi […]
8Dworem Cmptis z przybranemi Chłopami gwałtem ode-
9brał y Wiell. Załęckiego [?] okrutnie bił. Miał Pługi Zrabo-
10ga [?] Panu Komparenta Spędzał y Orać niedopuszczał
11a potym tak Łany Jako y Pola Poddanych Wyszkowieckich
12wydarł y przywłaszczył, Poddanych Wiell. Komparen-
13ta Zfomentował y rospuścił, na niemieszkanie [?] Komparen-
14ta Jż raz Jadąc Wiell. Załęcki [?] do Polanki dla Reparacyi
15Fuzyi do Ślusarza przy Drodze Stoiących pracowitych […]
16na Tarnawskiego z Synem y Mikołę Brata Jego, tylko
17się zpytał o wieczeście [?], Jak ci zaraz Łzyć Zaczeli A potym
18rapt [?] rzuciwszy się fuzią odebrali y dotąd nie oddali. Wiar[…]
19Łaiąco Cer[…] Dwa Zbili okrutnie pobarli [?]. A Urod. Ostrowski [?]
20y Rogowski Zachraniaiący się z reszto Życie do Dwo-
21ru Wiell. Komodzińskiego [?] wpadli y tam trzyli [?] kijmi y
22nahajami bić odgrażali się, ale jeszcze nie doty [?] Ley Zaczyn [?].
23Bo Rekwiruiącego Raz Wiell.
24tosk [?] Jmć Pana Rogowskiego, o krzywdę tak Swojey Jako y Wiell. Siestry [?]
25Mysłowskiego. O Krzywdę tak Swojch Jako Wiell. Siestry [?] Szły [?] poddanych
26Łowczyney Kijowskiey Siostry Szły poddanych
27ktorych Urod. Jmć Pan Rogowski, po drogach y u-
28liciach tak Sam bił, Jako y bić Smiertelnie Dysponowo-
29wał y zabranie Wymiaru Arędarzow Swojich Jmć
30Pan Rogowski Okrutnie Zbił. Psami Szczuwał także
31przy Sieknie [?] na Wiell. Komparenta podarli. A niemo-
32gąc Sam Jmć Pan Rogowski przez Lat Osim Lub wię-
33cey trapiąc y uciemiężaiąc przykrościami z Własney
34pierwsz [?] Wiell. Komparenta Substancyi, bo y pola Popod-
35bierał, Sianożęci powybierał. Wszelkie Lesie z Dzielowa-
36nym przez Maydany na JW. Kasztelana Buskiego
37robione rąbać zabronił. Tak W. Komparentowi Jako y Pod-
38danym Tegoż Konnych bił, Siekiery brał, ale też Zasłnie [?]
39daleyczego, to w Roku teraźnieyszym Już naybardziey
40usadził się Zniszczyć W. Załęckiego [?], gdy napuścił Syna
41swego Jmć Pana Jana Rogowskiego, ktory często Napaw-
42szy się trunkiem Słowa rożne Dokuczne Dawał, Okazyi prze-
43chwałki Czynił na W. Komparenta często powtarzaiąc te
44Słowa, Takiem go Zastrzelił [?] u Jeździł tak Zamocno [?], tylko
45Że Wiell. Załęczek [?] Uniknął ale wynalazł Sobie Jmć Pan
46Jan Rogowski Pretext, ktorego zawsze Szukał, Jak Parobek
47z Części JW. Kasztt. Buskiego podebrał Sobie Dziewkę dla
48ożenienia u Pracowitego Mikoły Koniuka Poddanego
49z Części W. Jozefa Mysłowskiego Brata Stryjecznego [?]
50na ktorą Część Miał Władność [?] W. Stawaiący z Urodze[nia?]
51sektu Bratańskiego [?] ile bezbytności [?] W. Jozefa Mysłowskiego
38strzelił a Pan Stanisław Rogowski Oyciec Napastem [?] w Swojim
39Zaniesionym niewinnie o Zaboystwo W. Załęckiego [?] opisał
40chcąc korzystować z tego przypadku. W. Stanisław Rogowski
41naypierw Zasadzki z rożnych Osob nawet Zagranicznych [?] przy-
42Siebie niektych dla Złapania W. Załęczeskie [?] Czyli bardziey dla
43zgubienia Życia Jego Domu y Substancyi aby mogł mieć
44Satysfakcyą Złakomowania albo Zemszczenia się. We wsi y po Sza-
45łasach [?] poczynił, ktoremi Zamachami przestraszony W.
46Jan Mysłowski gdy wyiachał dla uspokoienia się, za-
47raz Jmć Pan Rogowski nawiedziwszy Dwor W. Załęczeskiego [?] z Ludź-
48mi Orężnemi we Dworze Ludzi Ruskich [?], y Poddanych Szpota [?]
49[reklamant:] bił
k. 248 (skan 0250, strona prawa)
1bił y porospędzał a rzeczy rożne Sulinie [?] w kufrach, Skrzynie [?]
2w Skrzyniach będące Czerwonych Złt. Trzydzieści Konie bydło
3rogate y nierogate, Strzelbę Zabrał, Ale większa jeszcze
4na Życie Czuwa y Przechwałki Czyni. A zatym W. Compns Za
5postrzegaiąc Całości Substancyi Życia y Honoru powtornie
6Jako nayuroczyściey Protestuie y reprotestuie się. Et in Conti-
7nenti Tenże Compns prezentował przed Urzędem niniejszym
8Kożuch na lewey pole przestrzelony y Spodnie Pasowe na le-
9wey Nodze prochem Osmalone y Bok w tym Kożuchu prze-
10darty, prosił mnie Urzędu o przydanie Woźnego, ktorego
11Żądaniu zadosyć czyniąc przydany Woźny Gtl. Wwa
12Bracł. y Jnn. Opatrz. Michał Radlinski w przytomności
13Urz. Antoniego Podbielskiego [?] y Jana Jankowskiego [?] Ze-
14znał y oglądał tak kożuch przestrzelony na lewey pole
15y przedarty na boku, Spodnie prochem Osmalone na le-
16wey Nodze, y słyszał Jż przy gwałtownym Szarpa-
17niu y wydzieraniu broni przez Urod. Jana Rogowskie-
18go W. Janowi Mysłowskiemu Łowczycowi Wendeńskiemu raz
19uczynione Owidziawszy y obeyrzawszy Szlachtę Sobie
20przytomnę oswiadczywszy się przedemną Urzędem Pra-
21wdziwey Wizyi uczynił y zeznał Rel. Prosząc tak
22Compns Maniy [?] Jako y Woźny Wizyi Relacyi Aktis Conne-
23ctari [?] y Otrzymali Jan Mysłowski. Woźny nieumie-
24iący pisać znakiem krzyża S. podpisuie się Michał
25Radlinski +.
Objaśnienia i tłumaczenia
POPRAWKA (sesja 13 X 2026, po odczycie aktu 411): formy odczytane wstępnie jako nazwisko „Załęcki [?]” / „Załęczeski [?]” / „Załęczek [?]” to w rzeczywistości pisarskie zapisy zwrotu „Wiell. Żalący się / Żalącego się / Żalącym się” (= skarżący, manifestant – tu Jan Mysłowski); transkrypcję pozostawiono, w streszczeniu i indeksie usunięto osobę „Załęcki”. Akt jest kontrmanifestacją Jana Mysłowskiego, łowczyca wendeńskiego, wobec manifestacji Rogowskiego i Chołoniewskich o zabójstwo Jana Rogowskiego (akty 387, 393): przedstawia długoletnie zatargi z dyspozytorem Stanisławem Rogowskim (zabieranie łąk, pól i sianożęci, bicie ludzi, szczucie psami, zakaz wyrębu w lasach dzielonych przez majdany), spór o „kunicę” (opłatę za wydanie dziewki za mąż do innej części wsi), porwanie przez Jana Rogowskiego poddanego Mikoły Koniuka z córką i sprzętem, zasadzki na poddanych Mysłowskich, wreszcie zajście, w którym Jan Rogowski, szarpiąc Mysłowskiego siedzącego na koniu i wyrywając mu broń, sam spowodował wystrzał (przestrzelony kożuch, osmalone spodnie). Wersja ta różni się od relacji Rogowskiego z aktów 387 i 393. Na zakończenie wizja woźnego Michała Radlińskiego. Ręka bardzo pospieszna i niestaranna, liczne błędy pisarza; wiele odczytów niepewnych, szczególnie na k. 246v (część tekstu powtórzona przez pisarza). Skróty: „Łowcz. Wend.” – łowczyc wendeński (Wenden / Kieś w Inflantach); „Kasztt. Buski” – kasztelan buski; „licencyowani” – upoważnieni (nasłani); „reprotestować” – odpowiadać protestacją na protestację; „Et in continenti” – zaraz potem; „Actis connotari” – zapisać w aktach. Niepewne nazwy: „Polanka”, „wieś Jastrzębińska [?]” (do W. Dunina), „Komodziński [?]”, „Podbielski [?]”, „Jankowski [?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
7XI 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodu winnickiego, Jan Mysłowski, łowczyc wendeński, dziedzic części Wyszkowiec, który – jak twierdzi – ledwie uszedł z życiem przed gwałtami i zasadzkami Rogowskich, w imieniu swoim i brata Józefa Mysłowskiego, podstolica wendeńskiego, wniósł manifestację i reprotestację przeciw Adamowi Myszce Chołoniewskiemu, kasztelanowi buskiemu, dziedzicowi części Wyszkowiec, a zwłaszcza przeciw Stanisławowi Rogowskiemu, dyspozytorowi wyszkowieckiemu, jego synowi (Janowi) oraz poddanym Iwanowi Tarnawskiemu, Mikole Kowalczykowi [?] i innym poddanym i kozakom wyszkowieckim i bortnickim. Zarzuca, że Stanisław Rogowski – raczej z własnej zawziętości niż z rozkazu pana – od ośmiu lub więcej lat dąży do wyzucia go z majątku: zabierał łąki i sianożęcia, spędzał pługi, wydzierał łany i pola poddanych, podburzał i rozpędzał jego poddanych, bił ludzi, szczuł psami, zabraniał wyrębu w lasach dzielonych; w tym roku napuścił syna Jana, który po pijanemu odgrażał się, że zastrzeli Mysłowskiego. Jan Rogowski wykorzystał jako pretekst sprawę parobka z części kasztelana, który chciał poślubić dziewkę, córkę Mikoły Koniuka, poddanego z części Józefa Mysłowskiego, a nie zgodzono się bez opłaty („kunicy”): Rogowski porwał parobka z dworu Józefa Mysłowskiego, a potem z pobereżnikami i uzbrojonymi ludźmi wtargnął do chaty Koniuka, bił domowników, zabrał Koniuka z córką i całym dobytkiem, nieprzystojnie obnażając kobietę (ludzie we wsi myśleli, że zaczyna się bunt jak humański), dziewkę osadził we dworze wyszkowieckim, a Koniuka zaprowadził do Bortnik; nazajutrz, gdy prowadzono go związanego przez część Józefa Mysłowskiego, komparent odebrał go jako własnego poddanego; Stanisław Rogowski groził, że każe go bić kijami, aż ciało odpadnie. Jan Rogowski urządzał zasadzki: pojmał poddanego Mirona Olejniczuka, przez dzień i noc szturmował chatę poddanego Iwana, ścigał po lasach poddanych Andrzeja i Demka, wreszcie z kozakami bortnickimi i wyszkowieckimi szturmował chatę Andrzeja, wywołując we wsi tumult (jedni uciekali, sądząc, że to nieprzyjaciel). Gdy Mysłowski, wybierając się w podróż do sąsiada Dunina, przyszedł perswadować, Rogowski rzucił się na niego z bronią, zelżył, usiłował ściągnąć z konia, chwycił go za pierś i wyrywając broń sam spowodował wystrzał, który przestrzelił kożuch i osmalił spodnie komparenta; tymczasem Stanisław Rogowski w swym manifeście niesłusznie opisał komparenta jako zabójcę, chcąc wykorzystać ten wypadek; urządzał też zasadzki, a po wyjeździe Mysłowskiego najechał z uzbrojonymi ludźmi jego dwór, pobił i rozpędził ludzi, zabrał rzeczy z kufrów i skrzyń, 30 czerwonych złotych, konie, bydło i strzelbę i nadal czyha na jego życie. Komparent zaprezentował przestrzelony po lewej stronie i rozdarty na boku kożuch oraz pąsowe spodnie osmalone prochem na lewej nodze; woźny generalny Michał Radliński w obecności Antoniego Podbielskiego [?] i Jana Jankowskiego [?] obejrzał je i słyszał, że szkody te powstały przy gwałtownym szarpaniu i wydzieraniu broni przez Jana Rogowskiego. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 408
Manifestacja Jerzego Kołbasowskiego [?] imieniem Antoniego Jabłonowskiego, posesora klucza lipowieckiego, przeciw Julianie Strutyńskiej, stolnikowej sieradzkiej [?], i Ilnickiemu, gubernatorowi klucza żorniskiego, o najazdy, pobicie i gwałty na ludziach lipowieckich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 248 (skan 0250, strona prawa – dół) – k. 248v (skan 0251, strona lewa – góra)
18Klucza Żorniskiego ad psens Gubernatorowi y Jnnym
k. 248v (skan 0251, strona lewa)
1Jonu [?] Wiadomym wspolnikom nayezdnikom y naprowadza-
2iącym. Te Zanosi użalenie y oto. Jż Jchmć Obżałowani
3a naybardziey Jmć Obżałd. Jlnicki Jak prętko objął Dy-
4spozycyą Żorniską tak Jednego momentu Spokoyności zde-
5[…]ć [?] nie pozwalał, ale ustawiczne Napaści Szkody
6robił aby się krzywdy y Krzywdy ustawiczne dziać
7y nie mając dosyć na tym że Sam z Kozakami Żorni-
8skiemi Rozbiie Sobie y Orężnie przysposobionemi
9na własny Zamek […] w osm
10nastu Osob najechał, na Pojedynki wyzywał a tym
11Sawnieysze [?] odpornie opisawszy Tranzakcye teraz
12recenter Zięcia [?] przysłał wnowy z Ludźmi Sobie
13dotego uczynku przysposobionemi najechał y
14wiele krzywd uczynił. Urod. Pltat [?] z Zamku
15wypędził, Ustowfał [?] Mieszkaiącego w Bramie przez
16Subordynowanych Zbić y Do Szkody Znaczney przy-
17prowadził ważył się y ważylsię. A zatym Contra Memo-
18ratos inculpatos ac Alios Cum Salva Meliorati[o]ne si
19opus fuerit Ptt. et Mtt. J. Kołbasowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Karta 248v silnie zaplamiona (wilgoć), ręka pospieszna – odczyt fragmentaryczny. Spór Lipowiec – Żorniszcze (Jabłonowski c/a Strutyńska) – por. akty 201, 207, 219, 222, 226, 236–239 (Józef ILNICKI – ekonom/gubernator żorniski Strutyńskiej; Michał Kompan – administrator lipowiecki Jabłonowskiego). Skróty i zwroty: „Stły Ser. [?]” / „Stnie Sieradz. [?]” – stolnikowej sieradzkiej [?] (tytuł niepewny); „JO. Xcia” – Jaśnie Oświeconego Księcia (Jabłonowskiego); „recenter” – niedawno; „contra memoratos inculpatos ac alios cum salva melioratione si opus fuerit protestatur et manifestatur” – przeciw wspomnianym obwinionym i innym, z zastrzeżeniem poprawienia (manifestacji), jeśli będzie trzeba, protestuje i manifestuje. Niepewne: nazwisko komparenta „Kołbasowski [?]” (podpis „J. Kołbasowski”; może Kołbaszewski), „Jonu [?]” (może „Jemu”), „Sawnieysze [?]”, „Zięcia [?]”, „Pltat [?]”, „Ustowfał [?]”, uszkodzony fragment wiersza 8 k. 248v.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
7XI 1769 przed Michałem Jedleckim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim winnickim, Jerzy Kołbasowski [?] w imieniu swoim i Antoniego Jabłonowskiego, posesora klucza lipowieckiego, dbając o całość majątku księcia i bezpieczeństwo własnego życia, manifestował przeciw Julianie Strutyńskiej, stolnikowej sieradzkiej [?], Ilnickiemu (imię nieznane), obecnemu gubernatorowi klucza żorniskiego, i innym wspólnikom i najezdnikom: Ilnicki od objęcia dyspozycji w Żorniszczu nie dawał chwili spokoju, ustawicznie napadał i wyrządzał szkody, z uzbrojonymi kozakami żorniskimi w osiemnaście osób najechał (lipowiecki) zamek, wyzywał na pojedynki, a niedawno ponownie przysłał [zięcia?] z ludźmi, którzy najechali i wyrządzili wiele krzywd – wypędzili kogoś z zamku i kazali pobić mieszkającego w bramie, czyniąc znaczne szkody. Komparent protestuje przeciw obwinionym z zastrzeżeniem uzupełnienia manifestacji (odczyt wielu szczegółów niepewny).
Akt nr 409
Manifestacja Wojciecha Stanisława Dwuchimiena [?] Wigurskiego, wojskiego janowskiego [?], zastawnego posesora wsi Dochny, o pilności swojej wobec ks. Antoniego Świętopełka Czetwertyńskiego – o niemożność wypłaty raty zastawnej 2000 zł z powodu zniszczenia dóbr
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 248v (skan 0251, strona lewa – dół) – k. 249 (skan 0251, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 248v (skan 0251, strona lewa – dół)
1Maa W. Wigurskiego Woyt. Jan. [?] in Diligentia
2Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
3Miesiąca Novembris Siodmego Dnia.
4Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winnicki-
5mi y przedemną Michałem Jedleckim ptunc Namiesni-
6kiem y ViceRegentem Burgrabstwa Grodzkim Winnic-
7kim Stawiwszy się Osobiście Wiell. Jmć Pan Stanisław Woy-
8ciech Dwuchimien [?] Wigurski Woyski Janowski Dobr Wsi
9Dochny w Wwie Bracł. leżący Zastawny Possessor, Przychy-
10laiąc się do Kontraktu Zastawnego między Sobą Stawiącym
11się z Jedney, a JOXciem Jmć Antonim Swiętopełkiem na
13z Drugiey Strony Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego [?]
14Dnia Siodmego Novembris w Krasnym [?] o też Dobra zawartego
15y Spisanego, Strzegąc całości Swojey Substancyi w Pilności
16Swiadczy y Manifestuie się w ten Sposob. Jż lubo Wiell.
17Manifestant nie Maiąc z Dobr wsi Dochny Kiedyś [?] pożytku [?]
18Dusznego [?] podług Kontraktu de Zadney niemiał [?] Jntraty [?]
19Mtti przebieżeniasię [?] Poddaństwa y Ostatniego przez Taki [?]
20Woysk tychże Dobr Zniszczenia, Stragnot [?] y zwiedył Sobie Sum-
21mę Całą tysiące Złt. Poll. na Przeszłoroczną [?] W.[…] Dochony wpło-
22ci [?] w Rzędnym Obrachowanym uniesioną nad Siłę y Terminie
23dzisieyszym Kontraktem oznaczonym oddawał gdy Jednak
24oney Pewnia [?] doczekać się niemogł raz niebrał [?] ścisnął [?]
25(Dziewięćset [?]) w Dalszą Trzyletnią [?] Dzierżawę z Ostrzeżeniem [?] tak konsfikacyi
26upadły
k. 249 (skan 0251, strona prawa)
1upadły Jntraty od Jasnie Oswieconego Prawo-
2dawcy Sobie należący w pilności swiadczy y ma-
3nifestuie się. Woyciech Stanisław Wigurski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Karta 248v silnie zaplamiona, ręka pospieszna – odczyt fragmentaryczny; sens: zastawny posesor wsi Dochny nie może (z powodu ucieczki poddanych i zniszczenia dóbr przez wojska) uzyskać dochodu ani wypłacić / rozliczyć w terminie raty kontraktu zastawnego z ks. Czetwertyńskim i składa oświadczenie o swojej pilności (by nie ponieść skutków uchybienia terminowi). Skróty: „Woyt. Jan. [?]” / „Woyski Janowski” – wojski janowski [?]; „Sta[rostą] Wenecyy [?]” – tytuł Czetwertyńskiego niepewny (może „Stolnikiem Wołyńskim”); „Prawodawca” – dający prawo (zastawny), tu ks. Czetwertyński. Niepewne: „Dwuchimien [?]” (przydomek herbowy – może „Dwuchimien” = „z dwóch imion”?), „Krasnym [?]”, rok zawarcia kontraktu (1768 [?]), wiersze 13–21 k. 248v.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
7XI 1769 przed Michałem Jedleckim, ówczesnym namiestnikiem i wicerejentem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Wojciech Stanisław Dwuchimien [?] Wigurski, wojski janowski [?], zastawny posesor wsi Dochny w województwie bracławskim, powołując się na kontrakt zastawny zawarty 7 XI 1768 [?] w Krasnem [?] z ks. Antonim Świętopełkiem Czetwertyńskim, złożył oświadczenie o swojej pilności: z powodu rozbiegnięcia się poddanych i ostatecznego zniszczenia dóbr przez wojska nie miał z Dochny należnego wg kontraktu dochodu; w dzisiejszym terminie kontraktowym miał rozliczyć / oddać [sumę 2000 zł?], lecz nie doczekawszy się [zwrotu?] ... (tekst częściowo nieczytelny) – i oświadcza o upadku dochodu należnego mu od ks. Czetwertyńskiego jako zastawodawcy.
Akt nr 410
Manifestacja i remanifestacja Jana Jedleckiego, instygatora grodzkiego winnickiego, imieniem ks. Janusza Świętopełka Czetwertyńskiego, podkomorzego JKMci, przeciw ks. Antoniemu Świętopełkowi Czetwertyńskiemu, starościcowi dańczewskiemu [?], jego gubernatorowi januszgrodzkiemu Franciszkowi Ksaweremu Dorożyńskiemu [?], plenipotentowi Antoniemu Jałowickiemu i Onufremu Moskwickiemu o przyjęcie manifestu z 7 I 1769 i o niewypłacanie sumy 587 zł 7 gr z intraty wsi Komendziurki [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 249 (skan 0251, strona prawa) – k. 251 (skan 0253, strona prawa – góra)
Spór Czetwertyńskich: Janusz Świętopełk Czetwertyński, podkomorzy JKMci (por. akt 128), dziedzic dóbr Nowa Czetwertnia [?], Komargród, Borowicze [?], Sochanie [?] i Kopijówka [?], c/a Antoni Świętopełk Czetwertyński, starościc dańczewski [?] (Januszgród = Murachwa – por. akty 300–301). Wg dekretu działowego ks. Antoni miał corocznie płacić 587 zł 7 gr (połowę intraty z dóbr wsi Komendziurka [?], podległej dożywociu [?]) pod rygorem banicji wieczystej; nie uczyniwszy tego, popadł w banicję, co ogłoszono (publikata) w grodzie winnickim nazajutrz po święcie Trzech Króli (7 I 1769), z polecenia Antoniego Jałowickiego, ówczesnego susceptanta (przyjmującego akta) grodu winnickiego. Jałowicki – zarazem plenipotent ks. Antoniego – przyjął publikatę, ale potem, chcąc chronić swego pryncypała, podsunął Onufremu Moskwickiemu (subdelegatowi, „uproszonemu na swoim miejscu”) do przyjęcia manifest ks. Antoniego z prezentacją sumy, rzekomo złożony w terminie, przeciw ks. Januszowi i jego plenipotentowi (rzekomo zbyt spiesznie wyrabiającemu publikatę przez Dorożyńskiego); w ten sposób w jednym terminie przyjęto dwa sprzeczne akty („repugnantes transactiones stare simul non valentes … monstrose” – akty sprzeczne, które nie mogą istnieć jednocześnie, przyjęto potwornie). Skróty i zwroty: „suscepta” – urząd przyjmowania wpisów do ksiąg; „repugnanter” – sprzecznie (z prawem); „banicja wieczysta” – kara wywołania; „publikata” – ogłoszenie (banicji) w aktach; „manu propria” – ręką własną. Niepewne: „Star. Danczew. [?]” – w tekście konsekwentnie „Dańczewski” (może Dańczów / Dancz…), „Swiatełka [?]” (= Świętopełka), „Borowiczach [?]”, „Sochanie [?]”, „Kopijowce [?]”, „Komendziurki [?]”, „Dożywocie [?]”, „Dorożyńskiemu [?]” (gubernator januszgrodzki – w rkp. „Dorożyń-/skiemu”, potem „Dorożyńskiego”), „Susceptie [?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
7XI 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodu winnickiego, Jan Jedlecki, instygator grodzki winnicki, jako plenipotent ks. Janusza Świętopełka Czetwertyńskiego, podkomorzego JKMci (dziedzica Nowej Czetwertni, Komargrodu, Borowicz [?], Sochań [?] i Kopijówki [?]), wniósł manifestację i remanifestację przeciw ks. Antoniemu Świętopełkowi Czetwertyńskiemu, starościcowi dańczewskiemu [?], jego gubernatorowi januszgrodzkiemu Franciszkowi Ksaweremu Dorożyńskiemu, a zwłaszcza przeciw Antoniemu Jałowickiemu (plenipotentowi ks. Antoniego, a zarazem ówczesnemu namiestnikowi grodzkiemu) i Onufremu Moskwickiemu. Ks. Antoni nie wykonał dekretu działowego co do corocznej wypłaty 587 zł 7 gr (połowy intraty z wsi Komendziurka [?]) i popadł w banicję wieczystą, ogłoszoną w aktach grodu winnickiego 7 I 1769 z polecenia samego Jałowickiego jako susceptanta; Jałowicki jednak, chcąc chronić swego pryncypała, po przyjęciu publikaty i wydaniu z niej wypisu, nie bacząc na sprzeczność aktów, podał do przyjęcia – przez uproszonego na swoje miejsce subdelegata Onufrego Moskwickiego – manifest ks. Antoniego z prezentacją sumy, jakoby w terminie, przeciw ks. Januszowi i jego plenipotentowi (rzekomo zbyt spiesznie wyrabiającemu publikatę przez Dorożyńskiego); Moskwicki ten niesłuszny manifest przyjął, przez co w jednym terminie wpisano dwa wzajemnie wykluczające się akty. Jedlecki manifestuje i remanifestuje o to niesłuszne postępowanie.
Akt nr 411
Manifestacja Józefa Mysłowskiego, podstolica wendeńskiego, dziedzica części Wyszkowiec, przeciw Adamowi Myszce Chołoniewskiemu, kasztelanowi buskiemu, Stanisławowi Rogowskiemu, dyspozytorowi wyszkowieckiemu, i poddanym wyszkowieckim i bortnickim o najazd dworu, zabór bydła i koni, pobicie i uwięzienie poddanych, z obdukcją woźnego Michała Radlińskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 251 (skan 0253, strona prawa) – k. 252 (skan 0254, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 251 (skan 0253, strona prawa)
1Maa W. Mysłowskiego P. W. pko JW.
2Chołoniewskiemu K. B. y Jnnym.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Novembris Osmego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winnic-
6kiemi y przedemną Michałem Jedleckim ptunc Namie-
7snikiem y Vice Regentem Burgrabstwa Grodzkim Winni-
8kim. Postanowiwszy się Osobiście W. Jozef Mysłowski Podsto-
9licz Wedeński Dobr Części Wyszkowiec Dziedzic, jak tylko powziął
10wiadomość o gwałtownym najeździe y Zaborze przez Jmć
11Pana Stanisława Rogowskiego Dyspozytora Części Wyszkowiec
12JW. Chołoniewskiego Kasztel. Buskiego, tak zaraz zapobiega-
13iąc Całości Substancyi swojey Solennie na pko JW. Ada-
14mowi Myszce Chołoniewskiemu Kasztelanowi Buskiemu, a nay-
36tnie zbitego y Prosił mnie Urzędu o przydanie Woźne-
37go dla oglądania Ran, ktorego annuendo affectatio-
38ni przydałem Opatrznego Michała Radlińskiego Gtla
39Wwa Bracł. y Jnn. ktory w przytomności Urod. Paw-
40ła Słotwińskiego y Jana Jankowskiego widział u Wa-
41syla nogę lewą Całą zpuchłą od Dyby, y od zbicia, Jako też
42Całe plecy zbite zsiniałe y zpuchłe, Ręce poprzetrącane y
43mienił Sobie te razy y Sińce być zadane od Jmć Pana
44Rogowskiego y Kozakow Wyszkowieckich y Bortnickich. Co
45widziawszy y Słyszawszy Szlachtą Sobie przytomną oświad-
46czaiącsię
k. 252 (skan 0254, strona prawa)
1Oswiadczaiącsię prawdziwey obdukcyi uczynił y zeznał Rell.
2Prosząc tak Wiell. Comparens Protestacyi Jako y Woźny
3Rellacyi Kopią w Aktach zapisać, co y otrzymali. J. Mysłow-
4ski. Woźny wyżey wyrażony pisać nieumieiący Krzyż
5kładnie Michał Radlinski +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt dotyczy tego samego konfliktu co akty 387, 393, 407 (Wyszkowce: Mysłowscy c/a Chołoniewski i Rogowscy); najazd na dwór Józefa Mysłowskiego nastąpił zapewne po śmierci Jana Rogowskiego (por. akt 407 – wzmianka o najeździe na dwór po wyjeździe Jana Mysłowskiego). WAŻNE: zwrot „W. Żalącysię” / „W. Żalącegosię” (dosł. „Wielmożny żalący się” = skarżący, manifestant) – pisarz zapisuje go „Załącysię”, „Załącegosię”; w aktach 405 i 407 te same formy odczytano wstępnie jako nazwisko „Załęcki [?]” – to błędny odczyt: chodzi o samego skarżącego (poprawiono uwagi w aktach 405 i 407). Skróty: „P. W.” – podstolic wendeński; „K. B.” – kasztelan buski; „naymyt” – najemnik; „inkarcerować” – uwięzić; „annuendo affectationi” – przychylając się do żądania; „in verificationem praemissorum” – na dowód powyższego. Niepewne: „Jachowczykowi [?]”, „Jarem [?]”, „Kordowskiemu [?]”, „Dania [?]” (zapewne „dawszy”), „Hayttamacy [?]” (= hajdamacy), „Trybatyja [?]”, „Zaczeb [?] wyłucie [?]”, „zna mowionym [?]”, „Ruszczyco [?]”, „hac formalia [?]” (= „hisce formalibus” – tymi słowy), „Sukmie [?] pościeli [?]”, „Przeciąk [?] … na pęcione [?]” (zapewne źrebię w jamie), „od grade-/niem [?]”, „Wyszkowicze”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
8XI 1769 przed Michałem Jedleckim, ówczesnym namiestnikiem i wicerejentem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Józef Mysłowski, podstolic wendeński, dziedzic części Wyszkowiec, dowiedziawszy się o gwałtownym najeździe i zaborze dokonanym przez Stanisława Rogowskiego, dyspozytora części Wyszkowiec kasztelana buskiego Chołoniewskiego, manifestował przeciw Adamowi Myszce Chołoniewskiemu, a zwłaszcza przeciw Rogowskiemu, poddanym wyszkowieckim (Demkowi Martynkowi, Kiryłowi Jachowczykowi [?], najmitom Hryhorowi, Jaremie [?] i Błażejowi), atamanowi i kozakom bortnickim (Ostapowi), wójtowi wyszkowieckiemu, Kordowskiemu [?] i innym. Rogowski, wbrew prawom i korzystając z zamieszania w kraju, z uzbrojonymi ludźmi i kozakami napadł dwór manifestanta: poddanego Wasyla, który ukrył się w szopie dworskiej (myśląc, że to napad hajdamaków), wydobyto, gdy wskazał go zbity tysiącem plag Iwan Trybatyj [?]; Rogowski sam kopał Wasyla w plecy i piersi, aż ten zaczął pluć krwią, a następnie w dybach zawieziono go do dworu kasztelana i do Winnicy, gdzie go uwięziono. Wójt wyszkowiecki na polecenie Rogowskiego i z żołnierzem zabrał z dworu 30 sztuk bydła i czworo koni, bijąc kijem poddanego Iwana [Ruszczyca?]; żołnierz pistoletem zbił Wasyla, a Semena dogonionego w chacie pobito tak, że zapewne umrze. Wyrąbano drzwi spichlerza, zboże zepsuto, resztę Rogowski opieczętował, nie dając czeladzi nic do jedzenia przez dwa dni, mówiąc, że wszystko we dworze jest jego; gospodynię dworską straszył rózgami, by wskazała, gdzie są suknie i pościel, a kozacy przeszukiwali pikami słomę w stajni i szopie, szukając samego manifestanta i Jana Mysłowskiego oraz ukrytych rzeczy; w tumulcie udusiły się w jamie dwa konie / źrebię [?]. Manifestant protestuje o te gwałty, zabory, najazdy, bicie ludzi, uwięzienia, morzenie głodem, uprowadzenie poddanego Mikoły Koniuka z dziećmi i dobytkiem, wybicie okien, nękanie poddanych Andrzeja i Demka i groźby zabójstwa. Woźny generalny Michał Radliński w obecności Pawła Słotwińskiego i Jana Jankowskiego obejrzał Wasyla: lewa noga cała spuchnięta od dyb i bicia, plecy zbite, sine i spuchnięte, ręce poprzetrącane; poszkodowany twierdził, że razy zadali mu Rogowski i kozacy wyszkowieccy i bortniccy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 412
Manifestacja Jakuba Nosalskiego imieniem Jana Midziewicza [?] (Miszewicza [?]), łowczego parnawskiego [?], komendanta podjazdu, przeciw Michałowi Suchodolskiemu, ekonomowi tetyjowskiemu, o oszczercze zarzuty zniszczenia klucza tetyjowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
3pałowi miały na Stapie [?] od Urod. Ekonoma Tetijowskiego
4ante omnia oswiadczaiąc Że Żadnego przestępstwa Artyku-
5łow Woyskowych nie dowiedział [?] Oprocz dla Kozłow [?] Wiktua-
6lia z gromady Mieyskiey Tetijowskiey w koley nosili Ludzie
7a Koniom nic bez Furażu Jnnych [?] udzielat [?]. Magnificus
8Modernus Manifestans Ratione quorum Nne Princi-
9pis Sui quam Solennissime Contra eundem Jnculpatum Ma-
10nifestat et Protestat. Quam Manifestationem actis Con-
11notari Prosit, Co y otrzymał. Jakob Nosalski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Skróty: „Maa Nne” – Manifestatio nomine; „Ł. P. [?]” – łowczego parnawskiego [?] (Parnawa = Pernau w Inflantach, urząd tytularny); „Complis.” – Comparentis (komparenta); „Obożny Poll. Kor.” – oboźny polny koronny (Józef Gabriel Stempkowski, regimentarz generalny partii ukraińskiej i podolskiej); „Kommenda podjazdowa” – oddział podjazdowy; „suplementować się” – zaopatrywać się; „zdezelować” – zniszczyć; „dyssymulować” – pobłażać, nie dochodzić; „wiktualia” – żywność; „w koley” – kolejno. Łacina: „Comparens personaliter … nomine et ex speciali commisso” – stawiwszy się osobiście … imieniem i ze szczególnego polecenia; „nunquam sunt deducenda” – nigdy nie dadzą się dowieść; „ante omnia” – przede wszystkim; „Magnificus modernus manifestans ratione quorum nomine principis sui quam solennissime contra eundem inculpatum manifestat et protestat. Quam manifestationem actis connotari petiit” – Wielmożny obecny manifestant z tych względów imieniem swego pryncypała jak najuroczyściej przeciw temuż obwinionemu manifestuje i protestuje; którą to manifestację prosił zapisać do akt. Nazwisko pryncypała w nagłówku zapisane „Miszewicza [?]” (długie s), w tekście „Midziewicza [?]” – niepewne. W poprzednich notatkach (POSTEP) nagłówek wstępnie odczytano „Nosalskiego”; Nosalski jest jednak komparentem (podpis „Jakob Nosalski mp.”). Niepewne: wyraz przed „nietykaiąc” (k. 252), słowo po „Skarbowych” („praestitit [?]”), „na Stapie [?]”, „Kozłow [?]”, „udzielat [?]”, „z potykał [?]”. Dziedziczką Tetyjowa była ks. Sanguszkowa z Dönhoffów (por. akt 385).
Streszczenie
9XI 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim winnickim, Jakub Nosalski, działając imieniem i z polecenia Jana Midziewicza [?] (Miszewicza [?]), łowczego parnawskiego [?], dbając o jego dobre imię, manifestował przeciw Michałowi Suchodolskiemu, ekonomowi tetyjowskiemu. Pryncypał komparenta, mając komendę podjazdową od Józefa Stempkowskiego, oboźnego polnego koronnego, regimentarza generalnego partii ukraińskiej i podolskiej, i jego ordynans do Tetyjowa na pobieranie furażu z klucza tetyjowskiego i innych kluczy, stał w samym Tetyjowie blisko ćwierć roku z siedemdziesięcioma ludźmi, a jednak nie wyrządził kluczowi żadnej krzywdy: furaż i wszystko, co potrzebne do utrzymania żołnierzy, brał z innych kluczy, klucza tetyjowskiego nie tykał, a nawet unikał furażu ze wsi skarbowych i nie przyjął od ekonoma żadnego podarunku. Mimo to Suchodolski rozgłasza, jakoby komendant obrócił klucz wniwecz i zniszczył go. Manifestant oświadcza, że poza żywnością, którą kolejno donosiła gromada miejska tetyjowska, nie dopuszczono się żadnego wykroczenia przeciw artykułom wojskowym, i protestuje przeciw tym zarzutom. Podpisał Jakub Nosalski.
Akt nr 413
Manifestacja Jana Jerzewskiego przeciw Mariannie Łazowskiej [?] i jej synom Szymonowi i Maciejowi, posesorom części wsi Sabarów, o oszczerstwa w sprawie szkody na pastwisku i zniewagi
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 252v (skan 0255, strona lewa) – k. 253 (skan 0255, strona prawa – góra)
3Szarpać, o Kompaśrenta pytaćsię, Onego z Kancellaryi Spro-
4wadzać, a Sprowadzonemu wbrew obiekcyi [?] Czynie [?] nie-
5przystoyne Życie Zadawać, Pretensye niesprawiedli-
6we [?] rościć, Zaborem bydła własnego Urod. Ptta odwie-
7dzaćsię [?] y więcey poszukiwania na onego Pretendo-
8wać Rozgłaszali, Czego niemogąc praetermittere Silen-
9tio tak wielkiey obelgi Zużyciem [?] własnego Honoru
10Jterum atque iterum Przed Aktami Grodu tegoż Skarży
11y Protestuiesię. Jan Jerzewski M. P.
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko pozwanych zapisane w nagłówku „Łazowskim [?]” (lub „Ładowskim”), w tekście „Ładowskim/Ładowscy” – odczyt niepewny; nazwisko komparenta w nagłówku „Jerzeskiego”, w tekście „Jerzeski”, w podpisie wyraźnie „Jan Jerzewski”. Skróty: „Ptta”, „Protestans” – protestujący; „Comptt.”, „Kompaśrent” – komparent; „konwikcya” – przekonanie, udowodnienie winy; „kointelligencya” – zmowa, porozumienie; „zimowla” – zimowanie bydła; „nadworek” – podwórze, dziedziniec. Łacina: „comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „post fata” – po śmierci; „violenter” – gwałtownie; „praetermittere silentio” – pominąć milczeniem; „iterum atque iterum” – raz po raz, wielokrotnie. Niepewne: „Brat [?]”, „niegodziwość [?]”, wiersze o podróży po matkę („Podroż [?] Podolską [?] … dziewszy [?] y Zonym [?] razem [?]”), „dziewki [?]”, fragment „według […]” (zapisane „uobrzeniadić”), „naszedszy [?]”, „wbrew obiekcyi [?] Czynie [?]”, „odwiedzaćsię [?]”, „Zużyciem [?]”. Pismo silnie pochylone – odczyt po wyprostowaniu obrazu.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
9XI 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim winnickim, Jan Jerzewski, dbając o swe nieskazitelne imię, manifestował przeciw Mariannie Łazowskiej [?] (lub innego imienia), matce, oraz jej synom Szymonowi i Maciejowi, posesorom części wsi Sabarów. Łazowscy [?], nie udowodniwszy mu niczego ani świadkami, ani dowodami, zaaresztowali [mienie?] komparenta, którego bydło znajdowało się na zimowli u Łukasza Rutkowskiego w Sabarowie, a latem na pastwisku u tamtejszego pasterza (odprowadzone z powodu zarazy), o jakąś szkodę wyrządzoną nocą na pastwisku; zarzucali mu zmowę z Rutkowskim i rozgłaszali przed szlachtą i ludźmi, że popełnił tę niegodziwość. Później, gdy Jerzewski po śmierci żony wyjechał z Rutkowskim w podróż [na Podole?] po matkę, by ją sprowadzić, Łazowska [?] ze średnim synem, przybywszy do Winnicy, gwałtownie najechała podwórze komparenta, badała i strofowała jego matkę, oczerniała go, szarpała jego honor szlachecki, wypytywała o niego, kazała sprowadzić go z kancelarii [grodzkiej] i obsypywała go obelgami, zgłaszając niesłuszne pretensje i rozgłaszając, że będzie dochodzić od niego zabranego bydła. Nie mogąc pominąć milczeniem tak wielkiej obelgi, Jerzewski ponownie protestuje przed aktami grodu winnickiego.
Akt nr 414
Manifestacja Jana Brzezickiego imieniem Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, i Michała Ostrowskiego, skarbnika płockiego [?], przeciw Piotrowi Małowskiemu, antegubernatorowi miasta Bracławia, o zabór koni i pieniędzy oraz przymusowe sprowadzenie Michała Ostrowskiego do Bracławia
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Skróty: „Comps. Personaliter” – Comparens personaliter (stawiwszy się osobiście); „Chor. Bracł.” – chorąży bracławski; „Skarb. Płockie[go] [?]” – skarbnik płocki [?] (w rkp. „Skar. Płockie”, odczyt niepewny); „in Ante Gubernator Mtwa Bracł.” – były (dawny) gubernator miasta Bracławia [?] („ante” – poprzednio) lub „ingubernator”; „Obżałow.” – obżałowany; „ad praesens [?]” – obecnie; „Xiężna Jmć Sanguszkowa Marszałkowa Nadworna Lit.” – księżna z Dönhoffów Sanguszkowa, marszałkowa nadworna litewska, dziedziczka Ilińców (por. akty 204, 210, 385); „Liberacya” – uwolnienie; „kieska” – sakiewka [?]. Kontekst: Małowski siedział w areszcie w Ilińcach (dobra Sanguszków); Michał Ostrowski, przymusowo sprowadzony przez żołnierzy do Bracławia, został przez niego zmuszony do starań u księżnej o jego uwolnienie. Kuźmińce – dobra Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego (por. akty 297 – papiery klucza kuźminieckiego). Niepewne: „polerywszy [?]”, „znamieni [?] … Szyli [?] bić porywalisię”, „po[…]tuiących [?]” (koni?), „zabrał [?]”, „Decus [?] był wpad [?] … szostym [?]”, „przetłomaczył [?]”, „uznania [?] pewney [?]”, nota marginalna. Komparent niepiśmienny – postawił krzyż święty.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
9XI 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim winnickim, Jan Brzezicki imieniem Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, dziedzica Kuźmiec, oraz Michała Ostrowskiego, skarbnika płockiego [?], opiekującego się obecnie tymi dobrami, skarżył się na Piotra Małowskiego, dawnego [?] gubernatora miasta Bracławia. Małowski namówił wojskowych stojących wówczas w Bracławiu, by pojechali do Kuźmiec po Michała Ostrowskiego; żołnierze przymusem i z obelgami przywieźli go do Bracławia, gdzie [ludzie] obżałowanego porywali się go bić. Na koniec, gdy Ostrowski już odjeżdżał, Małowski gwałtownie zabrał mu konie chorążego bracławskiego, którymi przyjechał, i 12 czerwonych złotych (twierdząc, że to on sam dał Ostrowskiemu te pieniądze na drogę), zobowiązując go, by jechał z prośbą do księżnej Sanguszkowej, marszałkowej nadwornej litewskiej, o uwolnienie Małowskiego z aresztu w Ilińcach. Ostrowski długo jeździł i przebywał w różnych miejscach, starając się o uwolnienie Małowskiego, co było trudne, i stracił przy tym swoją sakiewkę z czerwonymi złotymi; z Bracławia do Kuźmiec musiał iść pieszo. Małowski, chcąc pokryć swój występek, kazał zabrane konie otaksować w kancelarii grodzkiej [bracławskiej?] i przysądzić sobie bez żadnej podstawy, choć chorąży bracławski, do którego należały konie, nic mu nie jest winien, a nawet go nie zna. Komparent protestuje ponownie o zabór koni i inne pretensje; jako niepiśmienny postawił krzyż.
Akt nr 415
Relacja woźnego Jana Łaszkowskiego [?] o doręczeniu pozwu Komisji Skarbu Koronnego (sąd wekslowy) w sprawie Jakuba Bełhaka [?] (Bułhakowa), konsyliarza poselstwa rosyjskiego, przeciw Piotrowi Potockiemu, staroście śniatyńskiemu, o 11 000 czerwonych złotych z weksla
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data10 XI 1769, Winnica (pozew: Warszawa, 4 X 1769; doręczenie: Berszada, 6 [X?] 1769)
Karty / skanyk. 253v (skan 0256, strona lewa – dół) – k. 254 (skan 0256, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 253v (skan 0256, strona lewa)
1Relacya na Komis. Skarbu Kor. od Wiell.
2Bełhaka [?] pko JW. Piotra Potockiego St. Śniat.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Novembris Dziesiątego Dnia
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
14De quo plenam [?] Relationem [?] Rell., Mnlis qui supra Scribendi ignarus
15Crucem posuit +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt = relacja woźnego (wpis do akt grodzkich zeznania woźnego o doręczeniu pozwu) z inserowanym tekstem pozwu Komisji Skarbu Koronnego (Komisja Skarbu sądziła sprawy wekslowe – „Regestr Wekslowy”). Powód: „Jakub Bełhak [?]” (w nagłówku „Bełhaka/Bułhaka”), konsyliarz poselstwa rosyjskiego w Warszawie – zapewne Jakow Iwanowicz Bułhakow (Bułgakow), radca ambasady rosyjskiej (identyfikacja wg literatury). Pozwani: Piotr Potocki, starosta śniatyński (wystawca weksla z 1 II 1769 na 11 000 czerwonych złotych) oraz Józef Potocki, krajczy koronny, posesor dóbr Berszada (por. akt 371 – Potoccy, Niemirów). Data doręczenia: „Roku miesiąca na Akcie wyrażonego Dnia szostego” – zapewne 6 [X? XI?] 1769 (pozew wystawiony 4 X 1769). Skróty: „St. Śniat.” – starosta śniatyński; „Generał” – woźny generalny; „Mnlis” – ministerialis (woźny). Łacina: „peremptorie” – zawicie, ostatecznie; „de tenore tali” – takiej treści; „De quo plenam relationem … ministerialis qui supra scribendi ignarus crucem posuit” – o czym pełną relację [złożył]; wyżej wymieniony woźny, nie umiejąc pisać, postawił krzyż. Niepewne: nazwisko woźnego „Łaszkowski [?]”; „Tygodnie [?]”; „Pewną [?] Cezarowi [?] podległą z Krowiczyą [?]” – sens niejasny; reklamant.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
10XI 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim winnickim, woźny generalny województwa podolskiego i innych Jan Łaszkowski [?] zeznał, że 6 dnia miesiąca wyrażonego w akcie zaniósł do miasta Berszady pozew Komisji Rady Ekonomicznej Skarbu Koronnego, spisany na autentycznym pergaminie, położył go na stole w zamku [dworze] i ogłosił jego treść. Komisarze Skarbu Koronnego wzywali w nim Piotra Potockiego, starostę śniatyńskiego, oraz Józefa Potockiego, krajczego koronnego, posesora Berszady z przyległościami, by stawili się osobiście i zawicie przed Komisją w Warszawie w ciągu czterech tygodni [?] od doręczenia albo gdy sprawa zostanie wywołana z rejestru wekslowego, na instancję Jakuba Bełhaka [Bułhakowa], konsyliarza poselstwa cesarzowej rosyjskiej. Powód domagał się zapłaty 11 000 czerwonych złotych z weksla wystawionego mu przez Piotra Potockiego 1 II 1769 i dotąd niezapłaconego, natychmiastowej egzekucji z dóbr Berszada, kary za sprzeciw wobec weksla, zwrotu szkód i kosztów prawnych i podróży oraz rozsądzenia sprawy według prawa i statutu. Pozew wystawiono w Warszawie 4 X 1769. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 416
Protestacja Kazimierza Gniewkowskiego, wicegerenta grodzkiego krzemienieckiego, plenipotenta Franciszka Salezego Potockiego, wojewody kijowskiego, oraz Stanisława Krzyżanowskiego i Aleksandra Zawadzkiego przeciw Józefowi Poznańskiemu, gubernatorowi pikowskiemu, Pawłowskim (Kolubalińce) i innym o napady na podwody umańskie z bydłem oraz z miodem i woskiem na szlaku przez Kolubalińce i Pików, zabór, pobicie i uwięzienie podwodników
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
44czy dalej prowadząc niemaiąc Bez […] Akt [?] dla Ostrzeżenia [?]
45Żyeh Pikt. [?] pracowała y Sługi wozow nietłukłące [?] Miod y Wosk
46[reklamant:] Dowo[…]
k. 256v (skan 0259, strona lewa)
1Bowey na drodze ponieść oświadczaiącsię przeczo aby jakowey jeszcze
2większey Szkody JW. Pryncypał Comptis w tey kassie [?] nieponiosł. Więc
3niniejszy Comparens Ostrzegaiąc Całości JW. Pana Swego oto wszystko
4ut Commissum est Pryncypaliter [?] Contra quos Supra protestowałsię,
5Supra scriptos Jniurias [?] et omnes [?] […] Principalem Sui Jure
6Vindicaturum. Offert. Kazimierz Miłosławiec [?] Gniewkowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt bardzo długi, pisany pospieszną ręką, partie środkowe kart 254–255 silnie wyblakłe i zaplamione – odczyt fragmentaryczny. Akt łączy dwa epizody: (1) 25 VIII 1769 – napad na transport (podwody) bydła rogatego i nierogatego z dóbr umańskich Potockiego do dóbr bełskich pod konwojem Stanisława Krzyżanowskiego, na trakcie przez grunty kolubalinieckie (Kolubalińce [?]), dokonany przez Pawłowskiego, towarzysza pancernego, Łozińskiego, dyspozytora, i gromadę kolubaliniecką; nawiązanie do manifestu Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, dziedzica klucza janowskiego, z 2 VIII 1769 o zastawienie szlaku oraz do protestacji Adama Koptaskiego [?] z 27 X 1769; (2) 27 X 1769 – napad na podwody z miodem (112 kubłów) i woskiem (3 kubły) z Umania do Bełza [?] (Partykowa [?]) pod konwojem Aleksandra Zawadzkiego, na trakcie janowskim pod Pikowem: Józef Poznański, gubernator pikowski, który wbrew prawu przekopał publiczny trakt i postawił wartę kozaków, kazał bić w dzwony na gwałt, z kozakami, chłopami i Żydami z Pikowa oraz młodzieżą kolubaliniecką (Pawłowski, stolnik chełmski) zaatakował podwody, pobił podwodników, 38 ludzi uwięził na dziewięć dni w zamku pikowskim (w kordegardzie), oskarżając ich przed komendą wojsk koronnych partii ukraińskiej o hajdamactwo, zabrał 120 wołów i koni, miód i wosk, 320 zł 4 gr gotówki, 11 wołów oraz rzeczy podwodników (burki, kożuchy, siekiery itp.) wartości 120 zł 14 gr; mimo listownej rekwizycji Korzeniowskiego, plenipotenta Potockiego, oddał podwody dopiero po 9 dniach, bez pieniędzy i rzeczy. Wyliczono obrażenia podwodników (Jacek Zahiczek, Tymosz Czopowski, Moś Dygnarenko, Iwan Owczarenko, Pylonko [?] Szmiguszka [?], Iwan Puchoparenko, Anton Swiderski, Jurko najmita, Danilo Woytko [?], Ostap Wereszczyszyn, Samuyło Dudenko); woźnego do obdukcji nie można było sprowadzić (wypuszczono ich w sobotę, następnego dnia – niedziela). Skróty: „Woiew. Kij.” – wojewoda kijowski; „Vicesgerent Grod. Krzem. [?]” – wicegerent grodzki krzemieniecki [?]; „Stoln. Chełm.” – stolnik chełmski; „Comptis” – Comparentis; „podwody” – wozy transportowe z woźnicami (podwodnikami); „kordygarda” – kordegarda, areszt; „inkarcerować” – uwięzić. Łacina: „nomine et ex speciali commisso” – imieniem i ze szczególnego polecenia; „incontinenti” – natychmiast; „privato ausu” – z własnej samowoli; „actu quo supra … et in actuali lite zostaje” – aktem jak wyżej … i pozostaje w toczącym się sporze; „ut commissum est … contra quos supra protestatus est, supra scriptas iniurias … principalem sui iure vindicaturum. Offert” – jak mu polecono … przeciw wyżej wymienionym zaprotestował, [zastrzegając, że] jego pryncypał wyżej opisanych krzywd będzie dochodził prawem. Wnosi. Niepewne m.in.: tytulatura Potockiego (lista starostw), nazwisko komparenta, nazwiska obżałowanych z k. 254 dół, „Kolubalińce” (forma rkp. „Kolubalińce/Kolubaliniecki”), „Dobr Bełskich” / „Partykowa”, liczne fragmenty k. 254–255.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
10XI 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim winnickim, Kazimierz Miłosławiec [?] Gniewkowski, wicegerent grodzki krzemieniecki [?], plenipotent Franciszka Salezego Potockiego, wojewody kijowskiego, generała ziem kijowskich, dziedzica dóbr umańskich, a także imieniem Stanisława Krzyżanowskiego i Aleksandra Zawadzkiego, przyłączając się do manifestu kasztelana buskiego Adama Myszki Chołoniewskiego z 2 VIII 1769 o zablokowanie szlaku oraz do wcześniejszej protestacji z 27 X 1769, protestował przeciw Józefowi Poznańskiemu, gubernatorowi dóbr pikowskich, pisarzowi prowentowemu, wójtowi i poddanym pikowskim, kozakom, Żydom, Pawłowskim (stolnikowi chełmskiemu i towarzyszowi pancernemu), posesorom Kolubaliniec [?], dyspozytorowi Łozińskiemu i gromadzie kolubalinieckiej. 25 VIII 1769 transport bydła z dóbr umańskich do dóbr bełskich pod konwojem Krzyżanowskiego, przechodzący publicznym traktem przez grunty kolubalinieckie i płacący cła, został napadnięty przez Pawłowskiego i Łozińskiego z uzbrojonymi chłopami: bito ludzi, strzelano, uganiano się za bydłem, część bydła poraniono i stracono, zabrano 14 owiec. 27 X 1769 transport miodu i wosku z Umania pod konwojem Zawadzkiego, idący zwykłym traktem przez Janów, został zaatakowany pod Pikowem: Poznański, który samowolnie przekopał trakt i postawił wartę kozaków, kazał bić w dzwony, zgromadził mieszczan, Żydów i kozaków z pikami i drągami, napadł podwody, pobił podwodników, Zawadzki ledwie uszedł z życiem do Janowa; 38 ludzi powiązano i przez 9 dni więziono w zamku pikowskim, oskarżając przed komendą wojsk koronnych o hajdamactwo; zabrano ok. 120 wołów i koni, 112 kubłów miodu i 3 kubły wosku, 320 zł 4 gr gotówki, 11 wołów i rzeczy podwodników wartości 120 zł 14 gr. Mimo listownej rekwizycji Korzeniowskiego Poznański zwolnił ludzi i podwody dopiero po 9 dniach, nie oddając pieniędzy i rzeczy, grożąc Zawadzkiemu śmiercią. Wyliczono rany podwodników. Transport został opóźniony, a pryncypał poniósł wielkie szkody; komparent protestuje i zastrzega dochodzenie krzywd prawem.
Akt nr 417
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o areszcie (zajęciu) dworu, spichlerza i rzeczy w części Wyszkowiec Józefa Mysłowskiego, zajętych przez Stanisława Rogowskiego i innych, na rzecz zabezpieczenia akcji W. Mysłowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 XI 1769, Winnica (czynność woźnego: 9 XI 1769, Wyszkowce)
Karty / skanyk. 256v (skan 0259, strona lewa) – k. 257 (skan 0259, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 256v (skan 0259, strona lewa)
1Arest Urod. Rogowskiego y Jnnych
2w Wyszkowcach ad Actum W. Josze-
3fa Mysłowskiego Pdz. W.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Novembris Dziesiątego [?] Dnia.
6Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnic. y przede-
7mną Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice Re-
8gentem Grodzkim Winnic. Stanowszy Oczewisto Woźny Gnał Wwa Bracł. y
9Jnnych Opatrz. Michał Radliński w moc Skuteczney Relacyi Swoiey
10Dobrowolnie zeznał, iż on Roku y Miesiąca na Akcie wyrażonych
11Dnia Dziewiątego na Affektacyą y prawną Rekwizycyą Wiel. Jozefa
12Mysłowskiego Podsto. Wend. zieżdżał do Dobr Wsi Wyszkowiec [?] […]
13będąc przy Sobie […] Szlachtę Urod. Michałem Pruchnickim [?] y
14Jgnacym Sakowskim [?], dla większey wiary do tego Aktu Użytemi
15we Dworze na Części JW. Chołoniewskiego Kasztl. Busk. u Urod. Stani-
16sława Rogowskiego Dyspozytora y Antoniego Jordowskiego, Pracowitych
17[…] y Dwaszych [?] Wasyla Pieczkura, Tymka Martyna Kozaka, Jwa-
33w Spichlerzu Dworskim Drzwi wyrąbane, Zamki od Drzwi
34Drzwi wyłamujących potrzaskane, y potłuczonych Widział.
35Przyznał, iż jest Szkody y Jnnych […] poczynionych przez Ludzi […]
36Kolubalinieckich [?] y Bortnickich za Doktorem [?], y po przy[t]omności
37Urod. Rogowskiego, a gdy on [?] Schodził do Budynku Pra-
38cowitego Andrzeja Podolnego [?] Wiel. Rekwirenta, tamże w
39przytomności
k. 257 (skan 0259, strona prawa)
1w przytomności tychże Szlachty widział Okna wybite y Drzwi
2wyłamane, y Chaty budynek spustoszony y pusty, y Szwab [?],
3Jż te Spustoszenie przez naiazdu gwałtownego przez Urod. Jana
4Rogowskiego [?] widziawszy y Słyszawszy z Szlachtą Sobie przy-
5tomną Oswiadczywszy się Jest Tu prozby Oświadczył ad Acta, Prawdziwey
6Wizyi y Arestu Zeznał Relacyą. Woźny wyżey wyrażony nie-
7umiejący pisać Krzyż S. kładnie +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwiska skorygowano wg tekstu równoległego – aktu 419 (areszt w tej samej sprawie na rzecz Jana Mysłowskiego). Akt dotyczy sprawy z aktu 411 (najazd Stanisława Rogowskiego, dyspozytora Chołoniewskiego, na dwór Józefa Mysłowskiego w Wyszkowcach) – relacja woźnego z oględzin i „aresztu” (zajęcia sądowego / obwieszczenia aresztu na osobach i rzeczach obwinionych). Data wpisu: w rkp. „Dziesiątego [?]” (forma niepewna; akty sąsiednie: 10 i 12 XI). Skróty: „Pdz. W.” / „Podsto. Wend.” – podstolic wendeński; „Gnał” – generalny; „Kasztl. Busk.” – kasztelan buski; „Jnwazya” – najście; „Rekwirent” – żądający (Mysłowski). Niepewne: nazwiska szlachty-świadków (Pruchnicki [?] – por. Szymon Pruchnicki w akcie 418, Sawicki [?]), „Jordowskiego [?]” (por. „Kordowskiemu [?]” w akcie 411), „Dwaszych [?]”, „Pieczonego [?]”, „Zrubowego”, „Zinia [?] Jarowego”, „Szwyiaką [?]”, „z Laudu [?] Rotuła [?]”, „Kolubalinieckich [?]” (zapewne pomyłka pisarza – w kontekście Wyszkowiec raczej „Wyszkowieckich”), „za Doktorem [?]”, „Andrzeja Podolnego [?]”, „Szwab [?]”, „Jana Rogowskiego [?]” (w rzeczywistości Stanisław – Jan Rogowski zginął 27 X 1769, por. akt 387). Brzeg dolny k. 256v zaplamiony.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
11XI [?] 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim winnickim, woźny generalny województwa bracławskiego Michał Radliński zeznał, że 9 XI 1769 na żądanie Józefa Mysłowskiego, podstolica wendeńskiego, zjechał wraz ze szlachtą (Michałem Pruchnickim [?] i Ignacym Sakowskim [?]) do Wyszkowiec i we dworze na części kasztelana buskiego Chołoniewskiego obwieścił areszt na osobach Stanisława Rogowskiego, dyspozytora, Antoniego Jordowskiego oraz poddanych i kozaków (m.in. Wasyla Pieczkura, Tymka Martyna, Iwana Wertyporocha, Ołeksy Poberezniuka, wójta Ostapa, Hrymka Zrubowego, Wasyla Kotelnika, Kiryła Jackowego, najmity Dmytra Iwankowego, Zinia Jarowego z Bortnik, atamana bortnickiego, najmity Błażka, Wasyla Pieczkurka [?], Andrzeja Szwaja [?]) jako sprawców najazdu na dwór Mysłowskiego; wójt i gromada przyjęli areszt dobrowolnie. Następnie we dworze Mysłowskiego obejrzał wyrąbane drzwi spichlerza, połamane zamki, a w chacie poddanego Andrzeja – wybite okna, wyłamane drzwi i spustoszony dobytek. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 418
Manifestacja Szymona Pruchnickiego imieniem Józefa Kolumny Czosnowskiego, starosty winnickiego i ułanowskiego, przeciw Krzysztofowi Michałowskiemu, podczaszemu bracławskiemu, o łapanie i więzienie poddanych starostwa ułanowskiego i zranienie dwóch z nich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 257 (skan 0259, strona prawa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 257 (skan 0259, strona prawa)
1Maa nne JW. Czosnowskiego Winn. y Ułan.
2Sty pko W. Michałowskiemu
3Podcz. Bracł.
4Roku Tysiąc, Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Novembris Dwunastego Dnia.
6Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnic.
9JW. Jozefa Kolumny Czosnowskiego Winnickiego, y Ułanowskiego
10Sty Pana, y Jnnych na pko W. Krzysztofowi Michałowskiemu
11Podcz. Bracł. Skarżył y protestowałsię etc. Jż Wiell. Podczaszy
12Bracł. naprzod Subordynowanych Ludzi nietylko Podda-
13nych Starostwa Ułanowskiego jako o tym dawniey Swiadczą
14Granzakty [?], na pobliskich Starostwa Ułanowskiego, y Wsi
15Podorożney [?], bić, łapać, a potym w Dobrach Swoich przez niema-
16ły czas Jnkarcerować dopuścił, ale też Dwoch Poddanych Smier-
17telnie zrąbanych y postrzelanych dotąd u Siebie Jnkarceruie,
18albo też dla ciężkich ran y więzienia Ciż Poddani JW. Starosty
19może już y pomierali. A zatym tenże Komparent Jmie-
20niem JW. Pryncypała Swego, tak o skaleczenie y Jnkarceracyą
21zrujnowanych Dwoch Poddanych, jako też jeżeliby po-
22marli, o przyspieszenie Onych Smierci powtornie uroczy-
23ście protestowałsię. S. Pruchnicki.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w sprawie Czosnowski c/a Michałowscy (por. wcześniejsze spory starostwa ułanowskiego z Michałowskimi). Skróty: „Maa nne” – Manifestatio nomine; „Winn. y Ułan. Sty” – starosta winnicki i ułanowski; „Podcz. Bracł.” – podczaszy bracławski; „Comparens” – stawający; „subordynowani” – podporządkowani, nasłani; „inkarcerować” – więzić. Niepewne: „Granzakty [?]” (może „Grodzkie Akta”), „Wsi Podorożney [?]” (nazwa wsi lub „podróżnych”), „pobliskich”.
Streszczenie
12XI 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Szymon Pruchnicki imieniem Józefa Kolumny Czosnowskiego, starosty winnickiego i ułanowskiego, manifestował przeciw Krzysztofowi Michałowskiemu, podczaszemu bracławskiemu: Michałowski nie tylko pozwolił nasłanym przez siebie ludziom bić i łapać poddanych starostwa ułanowskiego [na gruntach przyległych i we wsi Podorożna?] i długo więzić ich w swoich dobrach (o czym świadczą wcześniejsze akta), ale też dotąd więzi u siebie dwóch poddanych śmiertelnie porąbanych i postrzelonych, którzy z powodu ran i więzienia mogli już umrzeć. Komparent ponownie protestuje o ich okaleczenie i uwięzienie, a w razie ich śmierci – o jej przyspieszenie.
Akt nr 419
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o areszcie w Wyszkowcach na Stanisławie Rogowskim, Antonim Jordowskim i poddanych na rzecz Jana Mysłowskiego, łowczyca wendeńskiego, oraz o areszcie zabranych mu rzeczy złożonych we dworze kasztelana buskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 XI 1769, Winnica (czynność woźnego: 10 [?] XI 1769, Wyszkowce)
Karty / skanyk. 257 (skan 0259, strona prawa – dół) – k. 257v (skan 0260, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 257 (skan 0259, strona prawa)
1Arest w Wyszkowcach Urod. Ro-
2gowskiego y Jnnych ad Affectationem
3JW. Jana Mysłowskiego Ł. [W.]
4Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Novembris Dwunastego Dnia.
6Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnic. y prze-
7demną Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y Vi-
15ścieradła Szwabskie, y pościeli także, Szable, Pistolety, y rożne Oręże,
16Obicia, Obicia Dywany, Kobierca, Szkatułki z Papierami y Dukumen-
17tami, Konie, bydło rogate, y nierogate, y wszystkie Domowe Sprzę-
18ty W. Jana Mysłowskiego przez Urod. Rogowskiego gwałtownie za-
19brane y we Dworze wyżey nadmienionym Lokowane, a zaś Urod.
20Stanisława Rogowskiego, y wszystkie rzeczy y Sprzęty wyżey nazwane
21mienie u Woyta, y Gromady tameyszey Areszdował, y prawnie przy-
22poręczył, ktory Arest od Obuch Stron benevole przyięty jest. W tym
23Woźny z Szlachtą Oświadczywszysię iżto przed Urzędem prawdziwego
24arestu zeznał Rell. Woźny nieumieiący Pisać Krzyż Swięty kładnie
25Michał Radliński +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt równoległy do aktu 417 (areszt na rzecz Józefa Mysłowskiego) – ta sama lista obwinionych, ten sam woźny i świadkowie; pozwolił skorygować nazwiska w akcie 417 (Pruchnicki, Sakowski, Pieczkur, Pieczkurek, Szwaj, Jordowski). Jan Mysłowski – łowczyc wendeński, brat Józefa (por. akty 387, 393, 407, 411). Skróty: „Ł. [W.]” / „Łowcz. Wend.” – łowczyc wendeński; „Gnał” – generalny; „Rel.”, „Rell.” – relacja; „przyporęczyć” – oddać pod odpowiedzialność (dozór). Łacina: „ad affectationem” – na żądanie; „benevole” – dobrowolnie. Niepewne: dzień czynności woźnego („Dziesiątego [?]”), koniec k. 257 (zatarty, zaplamiony), „Zrobowego [?]” (w 417 „Zrubowego”), „Zenia [?]”, „Tumoszy z pościelą [?]”, „Poduszki [?] Wszytki [?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
12XI 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim winnickim, woźny generalny województwa bracławskiego Michał Radliński zeznał, że 10 [?] XI 1769 na żądanie Jana Mysłowskiego, łowczyca wendeńskiego, był w Wyszkowcach i we dworze kasztelana buskiego Chołoniewskiego, w obecności szlachty Michała Pruchnickiego i Ignacego Sakowskiego, obwieścił areszt na Stanisławie Rogowskim, dyspozytorze, Antonim Jordowskim oraz poddanych i kozakach wyszkowieckich i bortnickich (wymienionych z imienia) jako sprawcach najazdu, a także na rzeczach Jana Mysłowskiego zagrabionych przez Rogowskiego i złożonych w tym dworze: kufrze z sukniami, skrzyni z bielizną, cynie, miedzi, srebrze, pościeli (kołdra i piernat kitajkowe, prześcieradła szwabskie), szablach, pistoletach i innej broni, obiciach, dywanach, kobiercach, szkatułkach z papierami i dokumentami, koniach, bydle rogatym i nierogatym oraz wszystkich sprzętach domowych; rzeczy oddał pod dozór wójta i gromady. Areszt przyjęły dobrowolnie obie strony. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 420
Manifestacja Konstantego Zaliwskiego, miecznika liwskiego, dziedzica Nowosielicy, przeciw pozostałej (wdowie) i sukcesorom Hieronima Duntena, gubernatora lityńskiego, o zniewagi, pobicie obuchem w Lityńcu, zabór koni i inne krzywdy oraz o oszczercze protestacje
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
58rażaiąc Słowami nadokładali, y inne niesłuszności popisali. O co wszystko niniejszy Compa-
59rens przeciwko wyż wyrażonym pozostałey y Sukcessorom protestuie się, o tey zaś ninieyszey
60Protestacyi prosił y otrzymał. Konstanty Zaliwski.
Objaśnienia i tłumaczenia
WAŻNE dla aktów 281–299: komparent podpisany wyraźnie „Konstanty Zaliwski”, w tekście „Konstanty Zaliwski Miecz. Liwski, Dóbr Wsi Nowosielicy … Dziedzic” – potwierdza odczyt z aktu 379 (Piotr i Konstanty ZALIWSCY, Nowosielica); formy „Zaliński” i „Nowosiółki [?]” w aktach 281–299 należy ujednolicić na Zaliwski / Nowosielica (DO POPRAWY). Konflikt: Hieronim Dunten, gubernator lityński, zmarły 21 VIII 1769 (por. akty 281, 283–284, 294–295, 298–299). Zaliwski przedstawia własną wersję zajścia na plebanii lityńskiej: po nabożeństwie Dunten uderzył go obuchem w głowę i zakrwawił, a Zaliwski bronił się „chyba wstępstwem” (tylko cofając się) i uciekł; zarzuca stronie Duntena (Olszewskiemu, wdowie i sukcesorom) fałszywe protestacje o pojedynku i cięciu szablą. Środkowe partie k. 258 pisarz kilkakrotnie powtarzał (dittografie – zachowano wiernie). Skróty: „Comprs. Pltr.” – Comparens personaliter; „Miecz. Liwski” – miecznik liwski; „Swięto S. Jana Krzciciela według Starego Kalendarza” – 24 VI st. st. (= 5 VII n. st.) 1769, jarmark w Lityńcu; „Expostulacya” – dochodzenie, upomnienie; „meliorować” – poprawiać, uzupełniać; „prostytuować” – zniesławiać, wystawiać na pośmiewisko; „agrawacya” – obciążenie, zniewaga. Wiele miejsc k. 257v niepewnych (m.in. „Nieszczęsny [?] Obrwalitywie [?]”, „u Znoszac [?]”, „Zatrzeszczać [?] Sławy [?]”, „Nastrothney [?]”, „Zasałyszy [?] … na Stanzaleczy [?]”, „przewodaturuięc [?]”, „zgruntowaną [?]”), a także na k. 258 („Szelmo bo Ty Ktos za mnie woziem”, „mozdy [?] … ozdrowienia [?]”, „Mamroto [?]”, „Medzińskiego [?]”).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
13XI 1769 przed Michałem Jedleckim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim winnickim, Konstanty Zaliwski, miecznik liwski, dziedzic i posesor wsi Nowosielica w powiecie winnickim, przyłączając się do swej wcześniejszej protestacji, manifestował przeciw pozostałej (wdowie) i sukcesorom Hieronima Duntena, gubernatora lityńskiego. Zaliwski już wcześniej doznawał krzywd od Duntena, który przy przechodzie wojsk rosyjskich nasyłał je na jego dobra po podwody i furaż. W dzień jarmarku na św. Jana Chrzciciela (według starego kalendarza) 1769 w Lityńcu wojsko zabrało podwody z Nowosielicy; gdy Zaliwski poszedł grzecznie prosić Duntena o ich uwolnienie, ten w gniewie zwymyślał go od szelm, groził kijami i omal nie wypchnął z izby, dopóki nie powstrzymała go matka. Później Zaliwski, chcąc się pojednać, posłał do niego przyjaciela, lecz Dunten znów obrzucił go obelgami i groźbami. Gdy w pewną niedzielę Zaliwski, wybaczywszy po chrześcijańsku, po nabożeństwie w kościele lityńskim przyszedł z innymi szlachcicami na plebanię i zaczął zgodnie rozmawiać z Duntenem, ten zuchwale go znieważył, targał za włosy i uderzył obuchem w głowę, zalewając mu oczy krwią; Zaliwski jedynie się cofał, a obecni ocalili go od śmierci i uciekł. Dunten zebrał ułanów i ludzi z miasteczka Lityńca, zabrał ludzi i konie Zaliwskiego, innych pobił. Następnie zarówno Olszewski, jak i wdowa z sukcesorami zanieśli do różnych akt fałszywe protestacje, jakoby Zaliwski wyzywał Duntena na pojedynek i ciął szablą, co nigdy nie miało miejsca, a nawet obrażali świadków (zwłaszcza Medzińskiego [?]). O wszystko to Zaliwski protestuje.
Akt nr 421
Relacja woźnego Konstantego Szajki [?] o doręczeniu Dąbrowskim pozwu Komisji Skarbu Koronnego (sprawa wekslowa) z instancji Józefa hrabiego Ossolińskiego i innych powodów, o niezapłacone długi wekslowe
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data16 XI 1769, Winnica (doręczenie: 13 XI [?] 1769; pozew: Warszawa, 25 X 1769)
Karty / skanyk. 258v (skan 0261, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 258v (skan 0261, strona lewa)
1Rell. na K. Sk. od JW. Ossolińskich W. y S. [?]
2Wdowie po Urod. Dąbrowskim
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Novembris Szesnastego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grod. Winnic. y przedemną Anto-
48maiącego, rzetelnie przez Urząd Kondescensoryalny wymiarkowane y obwar[owane]
49[…]liem Upomnienia stwierdzić Ona Walor maiące rzetelnie Zapłacić za nie
50przyznanie tegoż Syna Urod. Cyca Obwinione, Koszta wszelkie od początku tey
51Sprawy poniesione na Billety nasze Żydowskie wyexpensowane podług Mo[cy]
52tym Szczegulnego się maiącego nadgrodzić Katzalnościanie [?] zaś Processu […]
53[…] Otrzymaney Winy Pewne nadmienione Wszystkich Prawach Strony
54Ostatnie wszystko Ekolicznie [?] Wiell. Waszmoście Prawnie Dowodnie będzie uznalne,
55y inne rozsądzeniu proponowane Kalkulacyami Dowiedzione y Dokumentami Ty-
56probowane odpowiedzie a Kontrakty z natury Sądu kondescensoryalnego […]
57dalszych wybiegow y Zwłoczących Sprawiedliwości wynalezków, Owszem [?] żad-
58nych Uczynić. Pozywaią tedy Wiell. Waszmościow y Chcielibyście [?] tę Sprawę […] […]
59liter etiam post decessum alicuius ex Vobis pozywaią będzie na Sę-
60dziach Komissarskich [?] ziętych [?], Raz Prawu Pospolitemu y Zwyczaiowi Sprawiedliwości
61Dział. Datum w Warszawie Dnia Dwudziestego Piątego Miesiąca Pazdzier-
62nika Roku Pańskiego Tysiącznego Siedmsetnego Sześćdziesiątego Dziewiątego. De quo
63positum Exarato [?] Melius Scitum Milius qui supra Scribere Jgnarus Crucem posuit +.
64Nacło [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt pisany pospiesznie, bardzo trudny do odczytania – transkrypcja fragmentaryczna; kolejność kilku wierszy niepewna (pisarz powtarzał frazy). Treść: relacja woźnego generalnego województwa podolskiego o doręczeniu (13 XI [?] 1769) Dąbrowskim – ojcu Stanisławowi [?] i synom Marcinowi [?] i Ignacemu (oraz wdowie po Dąbrowskim – wg nagłówka) – pozwu Komisji Rady Ekonomicznej Skarbu Koronnego (wystawionego w Warszawie 25 X 1769) na termin kondescensji (sądu na gruncie) w mieście Chmielniku w dzień św. Katarzyny (25 XI) roku przyszłego [?], z instancji Józefa hrabiego Ossolińskiego, wojewody wołyńskiego [?], i synów, Andrzeja Szentkutecza [?] oraz Żydów chmielnickich (Dawidowicz Cyc [?], Dawid Szlomowicz), na podstawie dekretów Komisji z 29 XI 1768 i 28 VIII 1769, o zapłatę długów za towary wzięte na kredyt przez Marcina Dąbrowskiego u zmarłego Szlomy Dawidowicza oraz koszty. Namiestnik: „Antonim Jakowickim” – zapewne Antoni JAŁOWICKI (pisarz konsekwentnie pisze „Jakowicki”), od 16 XI znów namiestnik. Skróty: „Rell.” – relacja; „K. Sk.” – Komisja Skarbowa; „Gł.” – generalny; „Kondescensya” – zjazd sądu na grunt. Łacina: „et quidem” – a mianowicie; „etiam post decessum alicuius ex Vobis” – także po śmierci któregoś z was; „De quo … ministerialis qui supra scribere ignarus crucem posuit” – o czym … wyżej wymieniony woźny, nie umiejąc pisać, postawił krzyż. Niepewne: nazwisko woźnego, „Łaszczyna [?]” (miejsce doręczenia), tytuły i imiona Dąbrowskich i Ossolińskich, nazwiska żydowskie, miejsca oznaczone [?] i […].
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
16XI 1769 przed Antonim Jałowickim („Jakowickim”), namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generalny województwa podolskiego Konstanty Szajka [?] zeznał, że 13 XI [?] 1769 zaniósł do dóbr Łaszczyn [?] i położył we dworze pozew Komisji Rady Ekonomicznej Skarbu Koronnego, wystawiony w Warszawie 25 X 1769, wzywający Dąbrowskich (ojca Stanisława [?] i synów Marcina [?] i Ignacego) na termin kondescensji w Chmielniku na św. Katarzynę, z instancji Józefa hrabiego Ossolińskiego i jego synów, Andrzeja Szentkutecza [?] oraz kupców żydowskich z Chmielnika (Dawidowicz Cyc [?], Dawid Szlomowicz). Powodowie, opierając się na dekretach Komisji z 29 XI 1768 i 28 VIII 1769, domagali się zapłaty długów za towary wzięte na kredyt przez Marcina Dąbrowskiego u zmarłego Szlomy Dawidowicza, ustalonych przez sąd kondescensoryjny, oraz zwrotu wszystkich kosztów procesu. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 422
Manifestacja Jana Bala Miedźwieckiego, stolnika mścisławskiego, przeciw Konstancji z Michałowiczów [?] Kaczorowskiej o zniewagi, napaści na jego ludzi i czeladź oraz pogróżki
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data16 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 259 (skan 0261, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 259 (skan 0261, strona prawa)
1Maa W. Miedźwieckiego S. M. pko
2Urz. Kaczorowskim [?]
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Novembris Szesnastego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
7Grodzkim Winnic. Comparens Pltr. W. Jmć Pan Jan Bal Miedźwiecki Stoln.
8Mścisł. Synow a Matki tey Dzieci, tudzież Ludzie [?] Czeladzi Swych Jmieniem
9Solennie pko Urod. Konstancyi Matce [?] z Corkao Michałowiczy [?]
10nowi [?] Kaczorowskim Skarży y Manifestuie się oto, Jż Wyżey wyrażeni
11obżałowani z Jedyney Złości nieustrzemięźliwości y Zapalczywości naprze-
12ciw niewinnych Sowicie Krotnie napadaiąc Ludzi postronnego naro-
13du poniewierając na Honorze Majątku Krzywdy y Szkody poczy-
14nili y czynić Czeladzi odmawiają, przez Ktorą odganiaią [?] y cała
15Rzecz […] [we] wszelkich [?] ustaią, że pod Kongres [?] tego Lu-
16dzi y Kozy [?] u Komparenta bez żadney przyczyny zabeyała [?] Swe-
17go w bliskości Zabiaiącego [?] Za y Kalumniuiąc przegroźki mażąc
18nie czynią. Dla Czego Niniejszy Comparens odeźwać rzeczywiście nie
19[…] Ktorych dalej nie zcierpieć niepodobne […]
20uchylonego zawsze [?]. Ktory Siłaley [?] Cierpieć niepodobne […]
21admyslem […] y w Niniejszym Grodzie oświadczaiącsię […]
22uiście Złą Wolą y Miały [?] Krzywdzić nieszczęścia y Krzywdy […]
23chylając się do Dawnieyszey Zaniesioney w podobnych Krzywdach przy-
24Manifestacyi Teraz o wszystkie wyrażone Krzywdy iterato Suo et quo
25Supra nomine quam Solennissime manifestuie się. Jan Bal Miedźwiecki mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt fragmentaryczny – ręka pospieszna, środkowe wiersze (o napaściach i pogróżkach) niepewne, kolejność dwóch wierszy pod koniec niepewna. Komparent: Jan Bal Miedźwiecki, stolnik mścisławski (por. akty 41–120 i 44-1-4). Obżałowani: Kaczorowscy – Konstancja [z domu?] i córka [?], „Michałowiczy [?]” – odczyt niepewny (może nazwisko panieńskie lub dalsza osoba). Namiestnik „Antoni Jakowicki” = Antoni Jałowicki. Skróty: „S. M.”, „Stoln. Mścisł.” – stolnik mścisławski; „Pltr.” – personaliter. Łacina: „iterato suo et quo supra nomine quam solennissime manifestuje się” – ponownie swoim i wyżej wymienionym imieniem jak najuroczyściej manifestuje się.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
16XI 1769 przed Antonim Jałowickim („Jakowickim”), namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan Bal Miedźwiecki, stolnik mścisławski, w imieniu własnym, swoich synów i dzieci oraz ludzi i czeladzi, manifestował przeciw Konstancji Kaczorowskiej z córką [?] / Michałowiczom [?], że ci ze złości i zapalczywości wielokrotnie napadali na jego niewinnych ludzi, ubliżali im na honorze i wyrządzali szkody, odpędzali czeladź, zatrzymali [?] u komparenta ludzi i kozy bez żadnej przyczyny i obrzucali go oszczerstwami i pogróżkami. Przyłączając się do wcześniejszej manifestacji w podobnych krzywdach, ponownie uroczyście protestuje.
Akt nr 423
Manifestacja Jana Bala Miedźwieckiego imieniem Zachariasza Jaroszyńskiego, podstolego winnickiego, dziedzica części Witawy, przeciw Nosalskiemu, Ziembowskiemu [?] i innym dziedzicom części Witawy o koszenie łąk, wycinanie lasów, pobicie i przerzucanie furażu wojskowego na część Jaroszyńskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data16 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 259 (skan 0261, strona prawa – dół)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 259 (skan 0261, strona prawa)
1Maa nne W. Jaroszyńskiego P. W. pko Urz.
2Nosalskiemu y Jnnym Dziedzicom Witawy
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Novembris Szesnastego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi y prze-
22ce Swiadczyli, Zniewolił do wyboru y Samże Urz. Nosalski Konie zabierał y w podwodę oddał za
23Przewodnika Urz. Obrowskiego [?] przychylaiąc się przyświadczeniu się pokry[ć] [?].
24Niniejszy Comparens przychylaiąc się Sąsiedztwa niespokoyność y uczynny
25[…]zonych wszelkie rzeczywistą […] mieszkaiących. Jeżeliby
26zatem na Części W. Podstolego Winnickiego […] na Urz. Nosalskich
27utrata Chudoby y zniszczenie insze wynikło […] odkupanie, Ostrzegaiąc
28y w Szkod z Gromadami onegoż wolne […]
29[…] ratione praemissorum contra Eundem obżałowanym nne
30Supra quaesitus et Manifestat. Jan Bal Miedźwiecki
31Stolnik Mścisławski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Dolna część k. 259 wyblakła i zaplamiona – odczyt fragmentaryczny. Skróty: „P. W.”, „Podstol. Winnic.” – podstoli winnicki; „Nne et ex parte” – imieniem i z ramienia; „transcendendo” – przekraczając; „quorum vero nominibus” – których imiona [są następujące]; „ratione praemissorum contra eundem … nomine supra quaesitus et manifestat” – z powodu powyższego przeciw tymże … imieniem jak wyżej skarży się i manifestuje. Kontekst: wieś Witawa podzielona między kilku dziedziców (por. akty 220, 223, 227–229 – Neleccy, Meleszkiewicze); wojsko rosyjskie pobierało furaż – Nosalski miał je kierować na część Jaroszyńskiego. Niepewne: „Bodowskiego [?]”, „Zawiadowcy [?]”, „Mikelskie[mu] [?]”, nazwisko „Ziembowski”, „oponęże [?]” (opończę?), „Zcorzego [?] Bluda Żywoskiego [?]”, „Obrowskiego [?]”, kilka wierszy środkowych.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
16XI 1769 przed Antonim Jałowickim („Jakowickim”), namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan Bal Miedźwiecki [stolnik mścisławski] imieniem Zachariasza Jaroszyńskiego, podstolego winnickiego, dziedzica części Witawy, oraz Wojciecha Bodowskiego [?], zawiadowcy tej części, manifestował przeciw Nosalskiemu, Mikelskiemu [?], Janowi Ziembowskiemu i innym dziedzicom lub posesorom części Witawy. Obżałowani, przekraczając niedawny podział części, w tym i ubiegłym roku kosili łąki i wycinali lasy na części Jaroszyńskiego; Ziembowski okrutnie pobił broniącego Bodowskiego i zdarł z niego okrycie. Gdy wojsko rosyjskie przybyło po furaż, Nosalski kierował je na część Jaroszyńskiego, skąd wielokrotnie brano furaż, a sam zabierał konie i oddawał je w podwody. Komparent protestuje, zastrzegając odpowiedzialność obżałowanych za wszelkie straty i zniszczenia.
Akt nr 424
Manifestacja Kazimierza Gniewkowskiego, wicegerenta grodzkiego krzemienieckiego, o zniszczenie i rabunek jego papierów i dokumentów przez hajdamaków (bunt 1768) – zabójstwo Hersza Zielińczuka [?] w Humaniu, zrabowanie powozu z papierami, splądrowanie dworu w Michałówce
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 259 (skan 0261, strona prawa – dół: nagłówek) – k. 259v (skan 0262, strona lewa) – k. 260 (skan 0262, strona prawa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 259 (skan 0261, strona prawa – dół)
1Maa Urz. Gniewkowskiego [V. G. K.?] […]
2[…] […] […]
k. 259v (skan 0262, strona lewa)
1Maa Urod. Gniewkowskiego V. G. K. o z-
2gubienie Papierow przez Rabunki in Di-
3ligentia.
4Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
5Miesiąca Novembris Osmnastego Dnia.
6Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi
26też y Pamięcią zebrać niepodobna w Czasie jednak gdzie tego po-
27trzeba będzie Omissam realitatem, z prawdziwemi Swiadka-
28mi dowodzić y Sumieniem stwierdzić nodernus [modernus] Compnes
29oświadczaiąc się te publicznie Szkody y nie porownaną Szkodę
30powtornie Manifestuie. Kazimierz Gniewkowski W. G. Krzem.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt rozstrzyga nazwisko komparenta aktu 416: „Kazimierz Gniewkowski, Vicegerent Grodzki Krzemieniecki” (W. G. Krzem.) – plenipotent Fr. S. Potockiego. Nagłówek z numerem 418 został wpisany najpierw na dole k. 259 (wpis przerwany), a cały akt – od nowa na k. 259v. Kontekst: koliszczyzna 1768 – rzeź Humania (20/21 VI 1768); komparent jechał w interesach wojewody kijowskiego Potockiego, został napadnięty i ciężko ranny, zrabowano mu powóz z papierami; 24 VI hajdamacy splądrowali dwór w Michałówce (pod Bukrynem [?]); papiery złożone w sepecie we dworku Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, w Winnicy, zostały zniszczone przez przechodzące wojska (użyte na ładunki). Namiestnik „Antoni Jakowicz [?]” = Antoni Jałowicki. Skróty: „V. G. K.”, „Vicegerent Grod. Krzem.” – wicegerent grodzki krzemieniecki; „in diligentia” – dla wykazania pilności; „Subdelegacyjny Urząd” – urząd subdelegata; „Sepet” – skrzynia; „Summaryusz” – wyciąg; „Herszt” – herszt, przywódca. Łacina: „omissam realitatem … modernus comparens” – pominiętą rzeczywistość … obecny komparent. Niepewne: „Herszta Zielińczuka [?]” (może „Herszta Żeleźniaka” – Maksym Żeleźniak, przywódca koliszczyzny – odczyt „Zielińczuka” wątpliwy), „Michałowce Umanskiey [?]”, „Szulikowej [?]”, „pod Bukrynem [?]”, „Bułhakich [?]”, „Myślis [?] Łoźnych”, „Kręglami [?]”, „Bokassyi [?]”, kilka fraz w środku k. 259v.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
18XI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Kazimierz Gniewkowski, wicegerent grodzki krzemieniecki, nawiązując do swej manifestacji z 2 XI 1768 i do wiadomości od Brzezickiego, gospodarza dworku w Michałówce [?] na placu dzierżawnym Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, dla wykazania pilności (zabezpieczenia interesów własnych oraz urzędników i obywateli województwa bracławskiego, których dokumenty jako były subdelegat przechowywał) manifestował o utratę papierów. Gdy zbuntowane chłopstwo 20 VI 1768, prowadzone przez herszta Zielińczuka [Żeleźniaka?], ciągnęło na zniszczenie Humania, napadło komparenta jadącego w interesach wojewody kijowskiego Potockiego, ostrzelało go i zadało pikami śmiertelne rany, zabrało powóz z końmi i szkatułę z oryginalnymi dokumentami, kontraktami, kwitami, rejestrami i rewersami. 24 VI hajdamacy splądrowali dwór komparenta w Michałówce, zrabowali sprzęty i majątek oraz podarli papiery (m.in. kwity, rewersy i rejestry wydatków na małoletnich Bułhaków [?], zapieczętowane przez urząd). Papiery (dekrety trybunalskie, ziemskie i grodzkie, autentyczne tranzakcje, listy) złożone w sepecie we dworku Ostrowskiego w Winnicy zostały przez przechodzące wojska zabrane na ładunki lub podarte, sam sepet zabrany. Komparent oświadcza, że nie jest w stanie wyliczyć wszystkich utraconych dokumentów, lecz w razie potrzeby dowiedzie ich istnienia świadkami i przysięgą, i ponownie manifestuje o tę stratę.
Akt nr 425
Relacja woźnego Jakuba Jankowskiego o areszcie na smołę i inne rzeczy w Lemieszówce na żądanie Galiczowej [?] (sprawa z Bielskimi, miecznikami czernihowskimi)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 XI 1769, Winnica (czynność woźnego: 16 XI 1769, Lemieszówka)
Karty / skanyk. 260 (skan 0262, strona prawa – dół) – k. 260v (skan 0263, strona lewa – góra)
Językpol.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 260 (skan 0262, strona prawa)
1Arest w Lemieszowce Wiatrakow [?] ad
2Actum Wiell. Galiczowey [?] M. C. [?]
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Novembris Osmnastego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winnic. y prze-
Wg aktu 426: Galiczowa = Teklia z Dąbrowskich, wdowa po Stanisławie Galiczu, podczaszym parnawskim [?]; strona przeciwna – Bielscy, miecznikowie czernihowscy (Lulińce [?]). Akt powiązany z następnym (420 rkp. = akt 426: manifestacja Galiczowej, podczaszyny [?], przeciw Bielskim, miecznikom czernihowskim, z wizją i relacją). Odczyt partii o osobach obecnych i przedmiocie aresztu niepewny; prawdopodobnie areszt na beczki smoły [zabrane przez najeźdźców?] w Lemieszówce, posesji Galiczowej. Skróty: „M. C.” – miecznik czernihowski; „przyporęczyć” – oddać pod dozór; „deliberować się, submittować się” – zobowiązać się, poddać się. Niepewne: „Wiatrakow [?]” w nagłówku, „Pa-ni [?] … Kostki [?] Bielskiego”, „Barskiego [?]”, „Czerteniowskiego [?]”, „Łabęckiego [?]”, „Kobeskiego [?]”, „Murzyka [?] wybrzecz [?] Ostrzymana [?]”, „Bęczek [?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
18XI 1769 przed Antonim Jałowickim („Jakowickim”), namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Jakub Jankowski zeznał, że 16 XI 1769 na żądanie Galiczowej [?] (w sprawie z Kostką [?] Bielskim, miecznikiem czernihowskim) był w Lemieszówce, posesji Galiczowej, i w obecności szlachty (m.in. Barskiego [?], Zachariasza Suchorskiego, Wojciecha Czerteniowskiego [?], Kaczorowskiego, Aleksandra Jaworskiego) oraz poddanych (kozak Tymko, kucharz Józef) obwieścił areszt na beczki smoły [i inne rzeczy?] należące do gwałtownych najeźdźców i oddał je pod dozór; Galiczowa przyjęła areszt i zobowiązała się przechować zaaresztowane rzeczy do rozprawy sądowej. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 426
Manifestacja Eliasza Łoszczyńskiego [?] imieniem Teklii z Dąbrowskich Galiczowej, podczaszyny parnawskiej [?], dożywotniej posesorki Lemieszówki, przeciw Bielskim, miecznikom czernihowskim, i poddanym z Lulińca i słobody Rajkowiec [?] o najazd na zapust lemieszowski, pobicie ludzi i zagrabienie dębów; z wizją i relacją woźnego Wojciecha Hubaczewskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 XI 1769, Winnica (wizja: 15 XI 1769, Lemieszówka)
13kich jako naiezdnikow y Wiolatorow w Grzywnach Prawnych Are-
14sztował y Prawnie przyporęczył, ktory że Arest Wiell. Jejmć Pani
15Bielska benevole przyiowszy do rozprawy prawney dotrzymać delibe-
16rowali y Submittowali się. O czym tenże Woźny tąż Stroną wyżey
17wyrażoney Szlachty oświadczywszy się Ztamtąd odiechał y tu do
18Akta przybywszy Prawdziwey Wizyi y Aresztu Swego przedemną
19Urzędem uczynił y zeznał Relacyą. De quo Comprns Ministerialis Rell. Mi-
20nisterialis qui Supra ignarus Scribendi Crucem Sanctam posu-
21it Woyciech Hubaczewski (X).
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt łączy się z aktem 425 (areszt w Lemieszówce przez woźnego Jakuba Jankowskiego). Rozstrzyga też nagłówek aktu 425: Galiczowa = Teklia z Dąbrowskich, wdowa po Stanisławie Galiczu, podczaszym parnawskim [?]; jej krewny Maurycy Dąbrowski, podczaszy drohiczyński; przeciwnicy – Bielscy, miecznikowie czernihowscy, dożywotni posesorzy Lulińca [?] i słobody Rajkowiec [?] (Antonina / Stanisława z Kochowieckich [?], primo voto Skorodzińska [?], obecnie Bielska, i jej mąż Marcin Bielski). Skróty: „P. P.” – podczaszyna parnawska [?]; „M. C.” – miecznik czernihowski; „Podcz. Drochiczyń.” – podczaszy drohiczyński; „Comptis Pryncypałka” – pryncypałka komparenta; „zapust” – zarośla, młody las; „dąbrowa” – las dębowy; „ratysz” – oszczep, rohatyna; „obierdzać” – obchodzić, pilnować [?]. Łacina: „cum visione et relatione” – z wizją i relacją; „primo voto” – z pierwszego małżeństwa; „ad praesens” – obecnie; „salva manente huius manifestationis scopo [quantum] fuerit meliorandi” – z zastrzeżeniem możliwości uzupełnienia tej manifestacji; „ad fideiussionem partis” – pod poręczenie strony [?]; „et in continenti” – i zaraz; „in vim suae verae ac fidelis relationis palam publice libereque recognovit” – na mocy swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał. Niepewne: nazwisko komparenta („Łoszczyński [?]”), tytuł „Parnaw. [?]”, „Kochowieckich [?] … Skorodzińskiego [?]”, „Dąbrzyny [?]” (może „Cześnikowi Dobrzyńskiemu”), formy „Lulińce / Lulinica” i „Rajkowce”, nazwiska poddanych i świadków, początek k. 261 (wiersze 1–7).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
18XI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Eliasz Łoszczyński [?] imieniem Teklii z Dąbrowskich Galiczowej, wdowy po Stanisławie Galiczu, podczaszym parnawskim [?], dożywotniej posesorki Lemieszówki, i jej dzieci, a także Maurycego Dąbrowskiego, podczaszego drohiczyńskiego, przyłączając się do wcześniejszych manifestacji, wizji i aresztów, manifestował przeciw Bielskim, miecznikom czernihowskim (żonie z Kochowieckich [?] i Marcinowi Bielskiemu), dożywotnim posesorom Lulińca [?]. Bielscy z uzbrojonymi kozakami i gromadą z Lulińca i słobody Rajkowiec najechali dąbrowę i zapust należące do Lemieszówki, wycięli i wywieźli dęby, zniszczyli zapust; schwytanych tam ludzi – Łabęckowskiego [?], kucharza Józefa, Jakuba Pajuka i Wasyla Wasierczuka – pobili pikami, cepami i drągami tak, że leżą bez nadziei życia. Marcin Bielski z pistoletami i rohatyną wpadł do Lemieszówki, strzelał za niewinnymi ludźmi, uganiał się pod samym dworem, kazał bić i zabijać, groził śmiercią Maurycemu Dąbrowskiemu, a innym razem z kilku ludźmi pod Berdyczowem napadł i pobił Czernelowskiego, jadącego w interesach Galiczowej. Komparent przedstawił schwytanych w zapuście Andrzeja Ruszkowskiego i poddanego Chwiedka z dwiema rohatynami, dwoma cepami, wozem i parą koni. Woźny generalny Wojciech Hubaczewski zeznał, że 15 XI 1769 ze szlachtą (Pawłem Biaseckim [?] i Gabrielem Sobotowskim [?]) oglądał w Lemieszówce rany pobitych (po dwie śmiertelne rany od pik u Wasyla Wasierczuka i Łabęckowskiego, pobitych cepami i drągami Józefa Kucharza i Jakuba Pajuka – wszystkich bliskich śmierci), a w zapuście 325 świeżo ściętych dębów, oprócz ok. 1000 ściętych kilka dni wcześniej i wywiezionych do Lulińca i Rajkowiec; następnie w Lulińcu obwieścił areszt pod grzywnami na Bielskiej, na Ruszkowskich (Stefanie ojcu, Adamie i Józefie synach, Andrzeju), Antonim Bilakowskim [?], Grzegorzu Zawadzkim [?], Iwanie Opachowskim i poddanych lulinieckich; Bielska przyjęła areszt. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 427
Manifestacja Pawła Żaboklickiego imieniem Michała Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego, dziedzica Kliszczowa, przeciw Ignacemu Łyszczyńskiemu [?], cześnikowi płockiemu, posesorowi tejże wsi, o dewastację lasu i inwentarza wbrew kontraktowi rezygnacyjnemu; z wizją woźnego Jakuba Żurowskiego [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 XI 1769, Winnica (wizja: 19 [?] XI 1769, Kliszczów)
Karty / skanyk. 261v (skan 0264, strona lewa – dół) – k. 262 (skan 0264, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 261v (skan 0264, strona lewa)
1Maa nne Wiell. Żaboklickiego Ł. Ż. pko
2Wiell. Łyszczyńskiemu [?]
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Novembris Dwudziestego Trzeciego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winnic. y przedemną Anto-
27ściętych Sto Dwadzieścia Pięć, ktore przez niektore Czasy [?] […] ex pryt[…] […] […] Le-
28śniczy […] […] do Dworu y Mirownicy [?] za Rezolucyą Wiell. Possessorow.
29Ktore widziawszy
k. 262 (skan 0264, strona prawa)
1A widziawszy y Urzędownie oglądawszy tenże Woźny z tąż samą Szlachtą
2ad Affectationem tegoż Wiell. Michała Żaboklickiego Łowcz. Żydacz. Dobr
3Kliszczowa Dziedzica, był w Dobrach Kliszczowie we Dworze gdzie będąc u
4Wiell. Jgnacego Łyszczyńskiego [?] Cześn. Płockie[go] tychże Dobr Części pewney y Zasta-
5wnego Possessora Lustrował [?], y o wyłożeniu oznaymił, potym ad Acta przybywszy
6prawdziwey tak Wizyi iako y Areztacyi przedemną uczynił y zeznał
7Relacyą. De quo Comprns ejusdem Mtlis Rell. Mtlis qui Supra Crucem Sanctam
8posuit (X).
Objaśnienia i tłumaczenia
Michał Żaboklicki, łowczy żydaczowski – por. akty 319 i 349 (zastawny posesor Majanowa; w POSTEP „ŻABOKLICKI (nie Zaboklicki)”). Kliszczów [?] – wieś (forma rkp. „Kliszczów / Kliszczowa”), dziedzictwo Żaboklickiego, w posesji (zastawnej, z kontraktu rezygnacji) Łyszczyńskiego [?]. Nazwisko posesora niepewne („Łyszczyński / Lyszczyński / Lisiczyński”); tytuł „Cześn. Płocki” – por. akt 123 (Beszyński = cześnik płocki) – możliwa pomyłka odczytu, do weryfikacji. Skróty: „Ł. Ż.” – łowczy żydaczowski; „Gnał” – generalny; „Mtlis” – ministerialis (woźny). Łacina: „nomine et ex speciali commisso” – imieniem i ze szczególnego polecenia; „titulo contractus resignationis” – tytułem kontraktu rezygnacji (odstąpienia); „verbis asperis et disgustibus” – ostrymi słowami i przykrościami; „maioris et evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos” – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; „ad affectationem” – na żądanie. Data wizji: „Die Vigesima [?] Mensis Octobris [?]” – niepewna (może XI). Niepewne: nazwisko woźnego („Żurowski [?]”), świadka („Wierciński [?]”), leśniczego („Włoszczanowski [?]”), „exzypsowane [?]”, „Mirownicy [?]”, końcówka k. 261v.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
23XI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Paweł Żaboklicki imieniem Michała Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego, dziedzica wsi Kliszczów [?], manifestował przeciw Ignacemu Łyszczyńskiemu [?], cześnikowi płockiemu [?], posesorowi tej wsi: posesor, który w bieżącym roku objął wieś na mocy kontraktu rezygnacji, przywłaszczył sobie dochody, uciska poddanych i ludzi luźnych, niszczy las, każe ścinać dęby na potrzeby dworu i dla arendarza, a na przyjacielskie perswazje odpowiada łowczemu ostrymi słowami. Woźny generalny Jakub Żurowski [?] zeznał, że na żądanie łowczego, ze szlachtą Pawłem Żaboklickim i Piotrem Wiercieńskim [?], był w lesie kliszczowskim i na wskazanie leśniczego Iwana Włoszczanowskiego [?] widział 125 świeżo ściętych dębów, wywiezionych do dworu i [młyna?] na polecenie posesorów; następnie we dworze w Kliszczowie oznajmił to Łyszczyńskiemu [?]. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 428
Relacja woźnego Andrzeja Hornowskiego [?] o areszcie w Stawiszczach na zbiegłych poddanych z Czerepina [?] na żądanie Dąbrowskiego, łowczego [czernihowskiego?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 XI 1769, Winnica (czynność woźnego: 1x XI 1769, Stawiszcze)
Karty / skanyk. 262 (skan 0264, strona prawa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 262 (skan 0264, strona prawa)
1Areszt Chłopow w Stawiszczach ex
2Requisitio W. Dąbrowskiego Ł. C. [?]
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Novembris Dwudziestego Czwartego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winnic. y przedemną Anto-
20toniuka z Synami jako zbiegłych y Zbuntowanych z Żonami y Dzie-
21ćmi, wszystkiemi Sprzętami y Chudobą we Dwudziestu Tysiącach [?] areszto-
22wał, ktory to Areszt tak Urz. Gubernator, iako też Woyt, y Cała Gromada
23imieniem Pana Swoiego, dobrowolnie przyiowszy do rozprawy prawney
24dotrzymać deliberowali y Submittowali się. W Czym on Woźny
25Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy się z tamtąd powrocił,
26y tu przedemną Urzędem Prawdziwego Aresztu uczynił y ze-
27znał Relacyą. De quo Comprns ejusd. Mtlis Rell. Mtlis qui Supra
28Jgnarus Literarum Signum Sanctae Crucis posuit (X).
Objaśnienia i tłumaczenia
Areszt na zbiegłych (w czasie buntu 1768 [?]) poddanych dóbr Czerepin [?] osiadłych w Stawiszczach (miasto, dobra Jabłonowskich? – niepewne). Skróty: „Ł. C.” – łowczy czernihowski [?]; „Gnał” – generalny; „Mtlis” – ministerialis (woźny). Łacina: „ex requisitione” – na żądanie; „Commissarius … cognominis” – komisarz … nazwiskiem; „ignarus literarum signum Sanctae Crucis posuit” – nieznający pisma postawił znak Krzyża Świętego. Niepewne: nazwisko woźnego, świadków, dzień czynności, tytuł Dąbrowskiego, nazwa „Czerepin”, „Mussel”, kilka nazwisk poddanych, suma zakładu („we Dwudziestu Tysiącach [?]” – może „Pięciu”).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
24XI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Andrzej Hornowski [?] zeznał, że w listopadzie 1769, ze szlachtą Janem Juskim [?] i Michałem Sadowskim [?], na żądanie Dąbrowskiego, łowczego [czernihowskiego?], dziedzica Czerepina [?], był w mieście Stawiszcze i u tamtejszego komisarza-gubernatora Mussela [?] oraz wójta obwieścił areszt na zbiegłych i zbuntowanych poddanych z Czerepina (m.in. Denysa Tytora [?] i jego brata Łukę, Jakuba Prochyrona [?] Szewczuka, Wasyla i Iwana Szewców, Iwana Kiryłuka, Semena Udymczuka, Harasyma Batałczuka, Semena Mozdłuka [?], Andrusa Osadczego, Jacka, brata Andrusia, Iwana Gospodarza, Chwedka Assawułę [?], Iwana Antoniuka z synami) wraz z żonami, dziećmi, sprzętami i dobytkiem, pod zakładem [20 000 zł?]. Gubernator, wójt i gromada przyjęli areszt imieniem swego pana i zobowiązali się dotrzymać go do rozprawy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 429
Protestacja Jana Podgaińskiego przeciw Tadeuszowi [?] Miastkowskiemu, miecznikowi [?], o napaść, pobicie cybuchem i szpicrutą, zabór konia z kulbaką, szabli i pistoletów oraz uwięzienie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 262 (skan 0264, strona prawa – dół) – k. 262v (skan 0265, strona lewa – góra)
Językpol.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 262 (skan 0264, strona prawa)
1Protestacya Urz. Podgaińskiego pko Wiell.
2Miastkowskiemu MM. [?]
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Novembris Dwudziestego Czwartego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi y przede-
1nemu słowy Lżyć, porwawszy cybuch, częścią Cybuchem częścią Szpicrutami y Pięś-
2ciami razami poraniwszy [?] bił, Kontusz Granatowy dobry y Opończe na kawałki
3podarł, a u Kontusza rękaw oderwał, y potym zabrał Szablę y Pistolety od Urz. Kom-
4parenta odebrał gwałtownie, Konia z Kulbaką wziął, y Samego na ostatek w
5Areszt nieprzystoyny wziąwszy całą noc z Łżeniem [?] trzymał, y ledwie upamię-
6tawszy się na Zajutrz bliski przez cudzą Przyiacielską perswazyą Czyliż sam
7pomiarkowawszy się że niewinnie w Areszcie trzymał, Urod. Obżało-
8wany Żalącegosię wypuścił. A nadto dawnieyszemi Czasy rzeczy od Kupców
9Zagranicznych przez Żydow pobrane o Niniejszego Komparenta odo-
10brawszy [?] Kontuszow dotąd niedał y niechce. Przeto Urod. Comparens
11tak o poczynione Krzywdy, bicie, Sukien podarcie, trzymanie w Areszcie
12Jako też o pilność nie Zakupowania Zwyż namienionych rzeczy przeciwko W.
13Obżał. powtornie Manifestuie y Protestuie się. Jan Podgaiński.
Objaśnienia i tłumaczenia
Skróty: „MM. [?]” / „Miecz. Urzęd. [?]” – tytuł Miastkowskiego niepewny (może „miecznikowi mielnickiemu”); por. akt 358 – wpis niewypełniony z nagłówkiem dotyczącym Miastkowskiego. „Afrontować” – znieważać; „Opończa” – płaszcz; „Kulbaka” – siodło; „Żalącysię” – skarżący. Niepewne: imię Miastkowskiego („Tadeuszowi [?]”), „Ostatnio [?]”, „niewsadzaiąc [?]”, „Łżeniem [?]”, „odobrawszy [?] Kontuszow”, ostatnie zdanie o rzeczach od kupców zagranicznych (sens: Miastkowski zatrzymał kontusze / rzeczy, które komparent nabył od kupców zagranicznych przez Żydów).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
24XI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan Podgaiński, jak tylko mógł przybyć do akt, protestował przeciw Tadeuszowi [?] Miastkowskiemu, miecznikowi [?]: gdy przybył w interesie do domu Michała Miastkowskiego, obżałowany bez żadnej przyczyny najpierw go znieważył, potem zelżył słowami, pobił cybuchem, szpicrutą i pięściami, podarł mu dobry granatowy kontusz i opończę, oderwał rękaw kontusza, zabrał szablę i pistolety oraz konia z kulbaką, a jego samego trzymał całą noc w areszcie i wypuścił dopiero nazajutrz za cudzą perswazją lub sam zmiarkowawszy, że więzi niewinnego. Ponadto nie oddaje rzeczy (kontuszy) nabytych przez komparenta od kupców zagranicznych za pośrednictwem Żydów. Podgaiński ponownie protestuje.
Akt nr 430
Manifestacja sukcesorów Romanowskich (Jana, Kazimierza, Konstancji z Romanowskich Sulimowskiej i Brygidy z Karwowskich Lutawskiej [?]) przeciw Wiktorynowi [?] Jurskiemu i kahałowi brahiłowskiemu o zabranie papierów i sumy 3500 zł ulokowanej na kahale brahiłowskim
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 262v (skan 0265, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 262v (skan 0265, strona lewa)
1Maa Ssorow niegdy Urz. Romanowskiey [?]
2pko W. Jurskiemu y Jnnym.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Novembris Dwudziestego Czwartego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winnickiemi y przedemną
14hyłowskiemu Dobr Jego W. Urodz. Kijowie [?] Skarżą y manifestuią się Oto: Jż Wiell.
15Jurski maiąc in Socium [?] Vitae niegdy Urod. Ludowikę [?] z Romanowskich,
16a post Fata wspomnianey W. Alexandry Romanowskiey uczyniwszy dom
17Sztych [?] Sporow Opiekunem Umiał y wszystkie Papiery do Windykacyi
18Summy na Kahale Brahyłowskim Trzech Tysięcy Pięćset zabrał, odebra-
19na Komsukcessorom rownym w Zbronie [?] w Zapisach zadosyć nieuczynił,
20Kahał zaś tak Summę, jako y Prowent do Tych Czas trzyma y przez Jntru-
21zyą [?] W. Jurskiego oddać każdemu należytości wzbrania się. Dla Czego Ninie[y]-
22si Comparentes Ostrzegaiąc Całości Tey że Spadkowey Substancyi, jeżeliby gdzie
23Kahale podług teraźnieyszych czasow rezolucyi miała meć kuło [?] na Ostatek
24przez Zbiegłe [?] Kahałtych [?] Salvam Vindicationem na Urz. Jurskim jako
25przyczynie Szkody nastąpiącym [?] Sobie ocalaiąc teraz quam Solennissime
26protestantur et Manifestantur. Jan Romanowski, Konstancya Sulimowska
27Kazimierz Sulimowski nieumieiący pisać Znak Krzyża S. kładnie (X)
28Nieumieiąca pisać Znak Krzyża S. kładnie Brygida Lutawska (X).
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt nazwisk niepewny: „Lutawska / Lutawski [?]”, „Sulimowska / Sulimowski [?]”, imię Jurskiego („Wiktoryn [?]”), żony Jurskiego („Ludowika [?] z Romanowskich”); w nagłówku „Romanowskiey [?]” lub „Romanowskiego”. Tytuł Jana Romanowskiego „Czesn. Chełm. [?]” niepewny. Kahał brahiłowski – gmina żydowska w Brahiłowie (pow. winnicki), dłużnik sumy 3500 zł z prowizją. Skróty: „Ssorow” – sukcesorów; „Comptes” – comparentes (stający). Łacina: „et quidem mariti in assistentia de iure requisita” – a mianowicie [żony] przy wymaganej prawem asystencji mężów; „iterato” – ponownie; „in socium vitae” – za towarzyszkę życia (żonę); „post fata” – po śmierci; „salvam vindicationem” – zastrzegając sobie dochodzenie; „quam solennissime protestantur et manifestantur” – jak najuroczyściej protestują i manifestują. Niepewne także: „Dobr Jego W. Urodz. Kijowie [?]”, „Sztych [?] Sporow”, „w Zbronie [?]”, „Jntruzyą [?]”, „meć kuło [?]”, „Zbiegłe [?] Kahałtych [?]”, „nastąpiącym [?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
24XI 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, stawili się Jan Romanowski, cześnik chełmski [?], Kazimierz [Sulimowski] i Konstancja z Romanowskich Sulimowska [?], małżonkowie, oraz Brygida z Karwowskich Lutawska [?], żona Benedykta Lutawskiego – naturalni sukcesorowie zmarłej Aleksandry Romanowskiej, żony Franciszka Romanowskiego – i przyłączając się do swej wcześniejszej manifestacji, ponownie manifestowali przeciw swemu szwagrowi Wiktorynowi [?] Jurskiemu oraz kahałowi brahiłowskiemu. Jurski, który był żonaty z Ludwiką [?] z Romanowskich, po śmierci Aleksandry Romanowskiej został opiekunem i zabrał wszystkie papiery do windykacji sumy 3500 zł ulokowanej na kahale brahiłowskim, nie zadośćuczyniwszy współsukcesorom, a kahał za sprawą Jurskiego zatrzymuje sumę i prowizję i odmawia wypłaty należnych części. Komparenci, zabezpieczając spadek na wypadek, gdyby w obecnych czasach kahał upadł lub się rozbiegł, zastrzegają sobie dochodzenie szkody od Jurskiego jako jej przyczyny. Kazimierz Sulimowski i Brygida Lutawska, niepiśmienni, postawili krzyże.
Akt nr 431
Manifestacja Jana Bala Miedźwieckiego, stolnika mścisławskiego, imieniem własnym i rodziców (Andrzeja Bala i Heleny z Romanowskich Miedźwieckich), przeciw szwagrowi Prokopowi [?] Jełowickiemu, miecznikowi czernihowskiemu, o przywłaszczenie dokumentów i sum spadkowych (m.in. 3500 zł zapisu Krzysztofa Romanowskiego, chorążego kraśnickiego [?])
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
7Winnickim Comprns Pltr. W. Jmć Pan Jan Bal Miedźwiecki niegdy Urod.
8Andrzeja Bala y Heleny z Romanowskich Miedźwieckich Stoln. Mścisł. [?]
9Syn, Jmieniem przeciwko W. Jmć Panu Prokopowi [?] Jełowickiemu
10Miecznikowi Czernih. Szwagrowi Swemu Skarży y manifestuie się Oto. Jż W.
11Obżałow. Spisawszy Jnteresa z Wiell. Rodzicami Comparentis y pozyskawszy
12oznaczenie dla Siebie Połowy [?] Tysięcy Złotych na Ostatnich Wydatkach, y Wo-
13rożbach [?], Gratulacyi Kurnszta [?] z Dobrami [?] Zieleńskiemi [?], a na windykacyą Zebra-
14nej Summy w gotowiznie Złł. Poll. Tysiąc od W. Rodzicow Tegoż powtornie
15Złł. Poll. Tysiąc Pięćset z rak W. Jmć Pana Krzysztofa Romanowskiego Chorąż. Kraśn. [?]
16na Kredyt Ręczny [?] Winnego [?] Personaliter wyzyskał y odzierał, Zaś […]
17nie spełniony [?] tak tychże Summ in Unum Złł. Poll. Dwuch Tysięcy Pięćset
18dla Siebie Transformuie, a Małżonki Swoiey y Sukcessorow Oneyże nieuczynił.
19Dla Czego Niniejszy Comparens Ostrzegaiąc Całość pomienioney od Szwagra
20Swego odebraney Summy Suo et Successorum Suorum nominibus
21manifestatur. Jan Bal Miedźwiecki mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt fragmentaryczny – środkowe wiersze (o wydatkach, „Kurnszta”, „Zieleńskich”) niepewne. Nazwisko obżałowanego w tekście „Jełowicki” (Prokop [?]), miecznik czernihowski – por. aktu 425–426 (Bielscy, miecznikowie czernihowscy) – możliwe pomyłki, do weryfikacji. Rodzice komparenta: Andrzej Bal Miedźwiecki i Helena z Romanowskich – związek z aktem 430 (sukcesorowie Romanowskich). Skróty: „M. C.” – miecznik czernihowski; „Stoln. Mścisł.” – stolnik mścisławski; „Chorąż. Kraśn. [?]” – chorąży kraśnicki [?]. Łacina: „suo et successorum suorum nominibus manifestatur” – swoim i swoich sukcesorów imieniem manifestuje. Niepewne: imię „Prokop [?]”, kwoty („Połowy [?] Tysięcy”), „Worożbach [?]”, „Gratulacyi Kurnszta [?]”, „Dobrami Zieleńskiemi [?]”, „na Kredyt Ręczny [?] Winnego [?]”, „nie spełniony [?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
24XI 1769 przed Antonim Jałowickim („Jakowickim”), namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan Bal Miedźwiecki, syn Andrzeja Bala Miedźwieckiego i Heleny z Romanowskich, stolnik mścisławski, manifestował przeciw swemu szwagrowi Prokopowi [?] Jełowickiemu, miecznikowi czernihowskiemu: Jełowicki, załatwiwszy interesy z rodzicami komparenta i uzyskawszy dla siebie zapis [kilku tysięcy złotych?], zebrał gotówką 1000 zł od rodziców komparenta oraz 1500 zł z rąk Krzysztofa Romanowskiego, chorążego kraśnickiego [?], razem 2500 zł, i przeznaczył je na siebie, nie dając udziału żonie i jej sukcesorom. Komparent, zabezpieczając tę sumę, manifestuje swoim i sukcesorów imieniem.
Akt nr 432
Manifestacja Michała Świdzińskiego, stolnika zwinogrodzkiego, imieniem własnym oraz braci Jana Pawła Borejki, cześnika witebskiego, i Andrzeja Świdzińskiego, stolnika zwinogrodzkiego, przeciw Adamowi Maciejowskiemu o nadużycie plenipotencji z 1768 r.
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 [?] XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 263 (skan 0265, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 263 (skan 0265, strona prawa)
1Maa W. Swidzińskiego pko W.
2Maciejowskiemu [?] Kondratowi [?]
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Novembris Dwudziestego [Piątego?] Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnic. y przedemną
14Boreckiem y Jnnemi, co jako mimowolny [?] zlecenie wiadomość y zlecenia wyko-
15nał [?], tak ażeby przywłaszczenie w tadźwymowy [?] Zapisania Komparycyi
16de Ausu [?] Cuisnam [?] pure agere in hac [?] Causa amputet [?] deliberavit [?], idem Maniu-
17Compns tunc duos [?] Manifestat, Salva eiusdem Maaonis Scopus fuerit Mi-
18chał Swidziński S. Z. mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt krótki, pisany pospiesznie, bardzo trudny – sens tylko ogólny: komparent zastrzega się, że Adam Maciejowski, któremu w 1768 r. udzielono plenipotencji, nadużył jej, wpisując komparycję (stawiennictwo) w sprawach („alteratach”) z Wilczopolskimi [?] i innymi bez wiedzy i woli mocodawców; komparent oświadcza, że nie uznaje tej komparycji. Namiestnik tego dnia: Stanisław Kostka Baranowski „pro tunc” (por. akt 387). Tytuły i nazwiska rozstrzygnięte wg tekstu równoległego – aktu 433: „S. Z.” = stolnik zwinogrodzki; Jan Paweł „binominis” Borejko, cześnik witebski. Skróty: „Maaonis” – Manifestationis. Łacina (zniekształcona): „ut fert” – jak twierdzi; „pure agere in hac causa” – prowadzić sprawę bez zastrzeżeń; „salva eiusdem manifestationis [meliorandae] scopo” – z zastrzeżeniem uzupełnienia tej manifestacji. Nagłówek „Maciejowskiemu [?] Kondratowi [?]” niepewny. Data dzienna niepewna.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
25[?] XI 1769 przed Stanisławem Kostką Baranowskim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Michał Świdziński, stolnik zwinogrodzki, w imieniu własnym i braci – Jana Pawła Borejki, cześnika witebskiego, i Andrzeja Świdzińskiego, stolnika zwinogrodzkiego – manifestował przeciw Adamowi Maciejowskiemu, że ten na mocy udzielonej mu w 1768 r. plenipotencji, wbrew woli mocodawców, wpisał ich komparycję w sprawach z Wilczopolskimi [?], Budnickimi [?], Boreckim i innymi; komparent oświadcza, że tej komparycji nie uznaje i zastrzega sobie prawo uzupełnienia manifestacji. (Odczyt fragmentaryczny.)
Akt nr 433
Manifestacja (in diligentia) Michała Świdzińskiego, stolnika zwinogrodzkiego, imieniem własnym i braci (Jana Pawła Borejki, cześnika witebskiego, i Andrzeja Świdzińskiego) przeciw Wielogórskim, wojskim bracławskim, Sereckim [?] i innym o wstrzymywanie procesu działowego dóbr Szubińce [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 [?] XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 263 (skan 0265, strona prawa – dół)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 263 (skan 0265, strona prawa)
1Maa W. Swidzińskiego S. Z. y Jnnych
2pko W. Wielogorskim [?] W. B. [?] y Jnnym.
3[Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego]
4[Miesiąca Novembris …]
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi y przede-
14niendo Jndemnitati Jurium processus distinctionis z obżałowanemi y nie obża-
15[łowanemi] in districto cum quovis negotio, nec non Subveniendo indemnitati Substantiae
16Suae ac Confratrum tum de diligentia protestuie się y manifestuie Oto. Jż
17wespół z Jnnemi Osobami in Ordine ex dotatione [?] […] Dobr Szubińce [?] Su-
18[…] cum attinentiis z Drugiemi respectu Calculi y o oddanie Do-
19kumentow onemuż powierzonych, potrzecie o niesłuszne pretendowanie
20większey Części w Dobrach wspomnionych Proces inquam [?] pleni pro
21ktore mieć chcąc in terminata [?] konserwuiąc y z Osob swoich kontynuować
22dekretuiąc, a przeto Jakoż […] w ktorym Kalach [?] Sądu y Arbitrażu [?] […]
23miał na Wiell. wspomnionych Komparentach tanąć y na wolteriach [?] przeciw
24[…] dawniey na Obżałowanych Procesow wpisało, Jnszey pretecatione [?] sui et ex
25[…]tione Processus distinctionis cum distinctis agere causam ... … …
26tam cum quibusvis in Judicio promovere, y tak że non Subsistentia omni-
27um Processuum […] existant distinctiones procedere licet ad [?] alios Processus
28ulteriori Rigore […] cum partibus distanciae [?] […]
29Legib. [?] Processus cuiuscunque conte Esse cum Supra fatis Jnportatos [?] […]
30et protestatur salva manente praesentis Manifestationis melioratione. Michał Swidziński S. Z.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt bardzo trudny, w znacznej części łaciński, z wyblakłą i zaplamioną dolną partią – transkrypcja fragmentaryczna; sens ogólny: komparent, dbając o nienaruszalność praw w procesie działowym (processus distinctionis) dóbr Szubińce [?] z przyległościami i o rozliczenie oraz zwrot powierzonych dokumentów, składa manifestację o pilności przeciw współuczestnikom, którzy roszczą sobie większą część dóbr i przewlekają proces. Data: w rkp. brak widocznego nagłówka daty (ten sam dzień co akt 432, namiestnik Stanisław Kostka Baranowski pro tunc). Skróty: „S. Z.” – stolnik zwinogrodzki; „W. B. [?]” – wojscy bracławscy [?]; „Cześn. Witebsk.” – cześnik witebski. Łacina: „binominis” – dwojga imion; „subveniendo indemnitati iurium processus distinctionis” – zabezpieczając nienaruszalność praw procesu działowego; „de diligentia” – o pilności; „cum attinentiis” – z przynależnościami; „salva manente praesentis manifestationis melioratione” – z zastrzeżeniem uzupełnienia niniejszej manifestacji. Niepewne: większość nazwisk obżałowanych, nazwa dóbr, wiersze łacińskie w środku i u dołu.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
[25 XI?] 1769 przed Stanisławem Kostką Baranowskim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Michał Świdziński, stolnik zwinogrodzki, w imieniu własnym i braci – Jana Pawła Borejki, cześnika witebskiego, i Andrzeja Świdzińskiego – złożył manifestację o pilności przeciw Aleksandrowi i Franciszce z Barczkowskich [?] Wielogórskim, wojskim bracławskim [?], braciom Mikołajowi i Franciszkowi Sereckim [?], Stoźnickim [?] i Józefowi Antoniemu Boreyszowi [?]: zabezpieczając swoje prawa w procesie o dział dóbr Szubińce [?] z przyległościami, o rachunki i zwrot powierzonych dokumentów oraz przeciw nieuzasadnionym roszczeniom obżałowanych do większej części dóbr, zastrzega, że będzie prowadzić ten proces dalej i nie dopuści do jego przewlekania. (Odczyt fragmentaryczny.)
Akt nr 434
Manifestacja (in diligentiam) o. Ambrożego Tebenki [?] imieniem konwentu starokonstantynowskiego oo. dominikanów przeciw Urszuli z Nitosławskich Szczeniowskiej, podczaszynie żytomierskiej, starościnie trechtymirowskiej, o zatrzymanie prowizji od wieczystej sumy 4000 zł zapisanej na dobrach Ryżelowo [?] / Chodorkowo [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data29 XI 1769, Winnica
Karty / skanyk. 263v (skan 0266, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 263v (skan 0266, strona lewa)
1Maa WWOO Dominikanow K. S.
2in Diligentiam
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Novembris Dwudziestego Dziewiątego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winnickiemi y przedem-
51sowo […] Prowizyi Zatrzymaney Kursu tak że teraźnieyszym
52Czasie [?] Jakowy przyszły ubespieczaiąc Tenże Comprns Nne quo […]
53[…] […] Manifestuie. Fr. Ambrosius Tebenka [?]
54Ordinis Praedicator.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt pisany pospiesznie, środkowe wiersze silnie zatarte i zaplamione – odczyt fragmentaryczny; ok. 1–2 wiersze na granicy pasów mogły umknąć. Sens: Stanisław Szczeniowski, podczaszy żytomierski, starosta trechtymirowski (por. akty 362–364 – Szczeniowscy, dziedzice klucza siedliskiego), 14 VII 1764 przejął na swoje dobra wieczystą sumę 4000 zł należącą do konwentu dominikanów w Starokonstantynowie (pierwotnie zapisaną przez Franciszkę z Szaszkiewiczów Czeczelową, cześnikową bracławską), zobowiązując się płacić 7% prowizji rocznie; jego żona Urszula z Nitosławskich (manifest z 23 X 1769) pod nieobecność męża pobierając dochody z dóbr nie płaci prowizji, zatrzymała dwuletnią prowizję i zgłasza wobec konwentu pretensje niezgodne z zapisem. Skróty: „WWOO” – wielebnych ojców; „K. S.” – konwentu starokonstantynowskiego; „Ewiktor” – poręczyciel ewikcji (gwarant). Łacina: „in diligentiam” – dla wykazania pilności; „in perpetuam obligationem” – jako wieczyste zobowiązanie; „contra mentem” – wbrew treści; „Ordinis Praedicatorum” – zakonu kaznodziejskiego (dominikanów). Niepewne: nazwisko zakonnika („Tebenka [?]”), nazwy dóbr („Ryżelowa [?] Chodorkowa [?]”), wiele wyrazów w ostatniej trzeciej części.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
29XI 1769 przed Stanisławem Kostką Baranowskim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, o. Ambroży Tebenka [?], dominikanin, w imieniu konwentu starokonstantynowskiego oo. dominikanów, odnosząc się do manifestu Urszuli z Nitosławskich Szczeniowskiej, podczaszyny żytomierskiej, starościny trechtymirowskiej, z 23 X 1769, złożył manifestację o pilności: 14 VII 1764 Stanisław Szczeniowski, podczaszy żytomierski, starosta trechtymirowski, dziedzic dóbr Ryżelów [?], Chodorków [?] i innych, przejął na swoje dobra wieczystą sumę 4000 zł należącą do konwentu (zapisaną wcześniej przez Franciszkę z Szaszkiewiczów Czeczelową, cześnikową bracławską), zwalniając jej dobra i zobowiązując się zapisem zeznanym w grodzie winnickim płacić konwentowi corocznie 7% prowizji. Starościna, pobierając pod nieobecność męża dochody z tych dóbr, nie zapłaciła prowizji, zatrzymała prowizję za dwa lata i odmawia dalszych wpłat, a nawet usiłuje wbrew zapisowi zmniejszyć należną sumę. Zakonnik, zabezpieczając prawa konwentu, manifestuje.
Akt nr 435
Protestacja Jana Błaszyńskiego [?] imieniem Kazimierza Iwanowskiego, podstolego lubaczowskiego, dzierżawcy Napadówki w kluczu lipowieckim, przeciw Dunin… [?] (rotmistrzowi nadwornemu ks. Sanguszki [?]) i innym o napad i pobicie wójta Pilipa; z obdukcją woźnego Eliasza Żołudzińskiego [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data29 XI 1769, Winnica (obdukcja: 28 XI 1769, Napadówka)
20go Okrutnie bez dania racyi Zbić śmiał y ważył się, czyli Jemu wia-
21dome Complices Zbić y ważyli się. Co wszystko Czasu Sprawy in bur-
22zy [?] Sprawiedliwa dowiedziono będzie, y niżey opisana Wizya
23Okazuie. A zatym tenże Comparens iterato Protestat et Manifestat.
24Et in Continenti Stanowszy Oczewiście Woźny Gnał Wwa Bracł. y Jnn.
25Opatrz. Elias Żołudziński [?] w moc Wierney Relacyi Swoiey jawnie y do-
26browolnie zeznał, Jż On Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedmset
27Sześćdziesiąt Dziewiątego Dnia Dwudziestego Osmego Novembris
28był w Dobrach Wsi Napadowce, gdzie będąc w przytomności Urod.
29Jchmć PP. Andrzeia Ożgafnowskiego [?] y Macieja Jackowskiego
30do tego Aktu Sobie użytych, na Pilipie Woytowi Napadowieckim
31y Jego należącym razy zbite plecy całe zsiniałe krwią obrzmia-
32ły, twarz y Głowę całą Obrzmiałą y opuchłą, Kańczugami tak-
33że Zbite Ciało, owszem cała całego Zbitego Obrzmiałego, Spuchłego, krwią
34Ociekłego widział y oglądał. Co widziawszy y oglądawszy z Szlachtą
35Sobie przytomną Oświadczywszy się przedemną Urzędem prawdzi-
36[wey obdukcyi zeznał Relacyą. Woźny … Krzyż kładnie] (X)
Objaśnienia i tłumaczenia
Nagłówek marginalny na dole k. 263v (nr 429) – bardzo blady; tekst aktu na k. 264. Ostatni wiersz relacji woźnego (formuła końcowa z krzyżem) wypadł na granicy obrazu – uzupełniony w nawiasie. Po akcie w rkp. nagłówek „Mensis December 1769”. Napadówka – wieś w kluczu lipowieckim (por. akty 222, 236–239: Lipowiec – Jabłonowski). Skróty: „P. Lub.”, „Podst. Lubacz.” – podstoli lubaczowski; „Rotmistrz Nadwor. JO. X. … Gu[…]” – rotmistrz nadworny jaśnie oświeconego księcia … (zapewne Sanguszki [?]); „Kańczug” – bat, harap. Łacina: „nomine et ex speciali commisso” – imieniem i ze szczególnego polecenia; „cum variis conditionis hominibus … tumultuose, armata et turmatim cum notis eidem complicibus” – z ludźmi różnego stanu … tłumnie, zbrojnie i gromadnie, z wiadomymi mu wspólnikami; „iterato protestat et manifestat” – ponownie protestuje i manifestuje; „et in continenti” – i zaraz. Niepewne: nazwisko komparenta („Błaszyński [?]”), obżałowanego („Jan Cyfi [?] / Dunin [?]”), woźnego („Elias Żołudziński [?]”), świadka („Ożgafnowski [?]”), „Jzrzęgo [?]”, „in burzy [?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
29XI 1769 przed Stanisławem Kostką Baranowskim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan Błaszyński [?] imieniem Kazimierza Iwanowskiego, podstolego lubaczowskiego, posesora wsi Napadówka w kluczu lipowieckim, oraz w imieniu zwierzchności dworskiej, a zwłaszcza poddanego Pilipa, wójta napadowieckiego, i jego dzieci [?], protestował przeciw Janowi Cyfi [?] / Duninowi [?], rotmistrzowi nadwornemu księcia [Sanguszki?], i jego czeladzi: obwiniony bez żadnej przyczyny z ludźmi różnego stanu najechał zbrojnie i gromadnie Napadówkę, narobił wiele hałasu i krzywd w karczmie, rozpędził ludzi i arendarzy, a wójta Pilipa okrutnie zbił (sam lub przez wspólników). Woźny generalny Eliasz Żołudziński [?] zeznał, że 28 XI 1769 w Napadówce, w obecności Andrzeja Ożgafnowskiego [?] i Macieja Jackowskiego, oglądał na wójcie Pilipie i jego bliskich plecy całe sine i nabiegłe krwią, twarz i głowę obrzmiałe i opuchnięte, ciało zbite kańczugami, obrzmiałe i zakrwawione.
Akt nr 436
Manifestacja Mikołaja Zieniewicza [?] imieniem Józefa Antoniego Czarneckiego, łowczego [ziemi dobrzyńskiej?], przeciw braciom Antoniemu i Michałowi Kornelowskim o najazdy na Markowce, pobicie Brzezińskiego [?] i wypędzenie bydła za granicę
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 XII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 264 (skan 0266, strona prawa – dół) – k. 264v (skan 0267, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 264 (skan 0266, strona prawa – dół)
1Maa Nne W. Czarneckiego Ł. D. [?] pko
2WW. Kornelowskim.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Decembris Drugiego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi
7Grodzkim Winnickim teraźnieyszym Comprns Pltr. Urod. Jmć Pan
8Mikołaj Zieniewicz [?] Nomine et ex Speciali Commisso Wiell.
9Jmć Pana Józefa Antoniego Czarneckiego Łowczego Ziemi D[obrzyńskiey] [?]
10[…] […] Solennie
k. 264v (skan 0267, strona lewa)
1Solenniter na pko WW. Jchmć PP. Antoniemu y Michałowi Kor-
2nelowskim Braci między Sobą rodzonym Żali y Manifestu-
3ie się w niżey Opisany Sposob y Oto. Jż pomienieni et Specialiter
4W. Jmć P. Antoni Kornelowski goniąc na Ustawną Oppressyą Wiell.
5Pryncypała Maanta nietylko że w Roku przeszłym Tysiąc Siedm-
6set Sześćdziesiąt Osmym z przybranemi Mało [?] Ludźmi Wieś Mar-
7kowce Possessyi Zastawney y Dożywotniey W. Czarneckiego
8będącey Naiechawszy Szlachtę tamże mieszkaiącą nie onemu [?] Uro-
9na [?] Urod. Brzezińskiego Służącego Zbiwszy y tychże Szlachtę bi-
10jąc rożne krzywdy Onym poczynił, niebędąc tym tak dotkliwym
11Sposobem kontent, na Dniu Onegday [?] Zsym [?] ważył się de novo Wioła-
12cyą ponawiać, Żołnierzy Zagranicznych aby one w łaśnie [?] Grunta
13Markowieckie Naiechali namowił, a co większa że już był y po-
14przedał Siana Stert kilka Wiell. Maanta. O czym W. Pryncypał Urz.
15Maanta dowiedziawszy się dla Remonstracyi do Kommendy Zagra-
16niczney udawać się musiał, Ażeby zaś w Czasie dalszym Wiell. Ma-
17nifestant większey przez pomienionych tychże Urod. Jchmć PP. Kornelo-
18wskich y Nayętnie [?] nieponiosł Szkody, y Klęski in diligentia
19manifestuie się, Co wszystko Co swego Czasu y pory spokoyney
20Się [?] Jnquisitione deducet, Offerendo se in Omnibus Omnibus
21Jure Acturum velle. Mikołaj Zieniewicz [?] mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Skróty: „Ł. D. [?]” – łowczy dobrzyński [?] (tytuł niepewny; w tekście „Łowczego Ziemi D…”); „Maant” – manifestant; „Wiolacya” – gwałt. Łacina: „nomine et ex speciali commisso” – imieniem i ze szczególnego polecenia; „solenniter” – uroczyście; „et specialiter” – a zwłaszcza; „in diligentia” – dla wykazania pilności; „… inquisitione deducet, offerendo se in omnibus iure acturum velle” – … dowiedzie w drodze inkwizycji, oświadczając gotowość dochodzenia wszystkiego prawem. „Żołnierze zagraniczni”, „Kommenda zagraniczna” – wojska rosyjskie. Niepewne: nazwisko komparenta („Zieniewicz [?]”), tytuł Czarneckiego, „Mało [?] Ludźmi”, „nie onemu [?] Urona [?]”, „Brzezińskiego [?]”, „Onegday [?] Zsym [?]”, „w łaśnie [?]”, „Nayętnie [?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2XII 1769 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Mikołaj Zieniewicz [?] imieniem Józefa Antoniego Czarneckiego, łowczego ziemi [dobrzyńskiej?], manifestował przeciw braciom Antoniemu i Michałowi Kornelowskim: zwłaszcza Antoni Kornelowski, stale uciskając pryncypała, już w 1768 r. z przybranymi ludźmi najechał wieś Markowce, zastawną i dożywotnią posesję Czarneckiego, pobił tamtejszą szlachtę i sługę Brzezińskiego [?], a ostatnio ponowił gwałty, namawiając obce (rosyjskie) wojsko do najechania gruntów markowieckich i sprzedając kilka stert siana manifestanta; Czarnecki musiał udać się z remonstracją do komendy wojsk obcych. Aby nie ponieść dalszych szkód, komparent manifestuje dla wykazania pilności i zastrzega dochodzenie wszystkiego prawem.
Akt nr 437
Przysięga Antoniego Jałowickiego, sługi Józefa Kolumny Czosnowskiego, starosty winnickiego, na suscepcję (przyjmowanie akt) grodu winnickiego, złożona przed Antonim Kuleszą, sędzią pogranicznym województwa bracławskiego, wicegerentem grodzkim
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 XII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 264v (skan 0267, strona lewa) – k. 265 (skan 0267, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 264v (skan 0267, strona lewa)
1Maa [Rota?] Urod. Jakowickiego S. W. [?] cum Jura-
2mento na Susceptę Grodzką Winnicką.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Decembris Drugiego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winnic. y przedemną Anto-
16Onufrego y Jgnacego Czaykowskich, Józefa Kaczorowskiego, Michała
17Rotanowskiego [?], Stefana Paliatowskiego [?], Antoniego Klementa [?] y
18Jnnych Jchmciow Palestry Grodz. Winnickiey, a także przytomnych
19w Kancellaryi tudzież Woźnego Gnała Wwa Bracł. y Jnnych Opatrz.
20Błażeja Liniewskiego, natę Juramentu Rotę: Ja Antoni przysię-
21gam Panu Bogu Wszechmogącemu w Troycy S. Jedynemu, że
22maiąc powierzone Akta ad Suscipiendas quasvis Transa-
23ctiones wiernie Sprawować będę Recognitiones w […] Jntegre [?] […]
24mentem, et Assensum Recognoscentium przyjmować, y Oczekiwania [?]
25wszelkiego inter Recognoscentes nie strzegąc bez [?] Tranzakcyi
26wszelkie y Recognicye Samemu oddawać, nie korrupcye Protokołu nie po-
27zwalać w Kancellaryi, a nie w Gospodzie […] ani […] y Rel. […]
28Przy Sym Zaraz wypisać, bez dopisku [?] […] w […] […] […] […]
29[…] […] […] magac [?], Na co tak Jest Prawem pospolitym Opi-
30sano […] od Extraktow nadto [?] […] […] […]
31po Aktach Jednemu niedopuszczał y Pałek [?] […] […] Kancellar[yi?]
32[…] Bogiem pierwey, bez […] […] […] Krzyża […]
k. 265 (skan 0267, strona prawa – góra)
1Temu Prawnie Sadowi [?] donieść, rownie [?] żadnego niemaiąc względu
2tak na bogatego iako y Ubogiego, Każdemu według Boga y dopełnienia
3przyimowac, y nic przeciwnego Prawu w Tranzakcyach popełniać [?]
4Obligacyą. Tak mi Panie Boże dopomoż, y niewinna męka Chrystu-
5sa Pana. Po ktorym wykonaniu Juramentu tę w pełności Swoiey
6uczynił Oświadczonie [?]. Antoni Jałowicki mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt bardzo ważny dla struktury urzędu: Antoni Jałowicki (pisarz zapisuje „Jakowicki”), dotychczasowy namiestnik burgrabstwa, składa 2 XII 1769 przysięgę na suscepcję (przyjmowanie wpisów do akt grodzkich) z dyspozycji starosty Józefa Kolumny Czosnowskiego; przysięgę odbiera Antoni Kulesza, sędzia pograniczny województwa bracławskiego i przysięgły wicegerent grodzki. Wymienieni członkowie palestry grodu winnickiego: Stefan Czarniawski [?], subdelegat; Stanisław Baranowski, archiwista (por. akty 387, 432–435 – „pro tunc namiestnik”); Onufry Mokrzecki [?]; Onufry i Ignacy Czajkowscy; Józef Kaczorowski; Michał Rotanowski [?]; Stefan Paliatowski [?]; Antoni Klement [?]; woźny Błażej Liniewski. Dolne wiersze roty przysięgi silnie wyblakłe i zaplamione – odczyt fragmentaryczny. Łacina: „cum iuramento” – z przysięgą; „ad suscipiendas quasvis transactiones” – do przyjmowania wszelkich czynności prawnych; „recognitiones … et assensum recognoscentium” – zeznania … i wolę zeznających; „inter recognoscentes” – między zeznającymi. Nagłówek „S. W. [?]” – może „Sługa Wielmożnego [starosty]” lub „Susceptant Winnicki”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2XII 1769 przed Antonim Kuleszą, sędzią pogranicznym województwa bracławskiego i przysięgłym wicegerentem grodzkim winnickim, Antoni Jałowicki, któremu starosta winnicki i ułanowski Józef Kolumna Czosnowski powierzył suscepcję grodu winnickiego, złożył – w obecności członków palestry grodzkiej winnickiej (Stefana Czarniawskiego [?], subdelegata, Stanisława Baranowskiego, archiwisty, Onufrego Mokrzeckiego [?], Onufrego i Ignacego Czajkowskich, Józefa Kaczorowskiego, Michała Rotanowskiego [?], Stefana Paliatowskiego [?], Antoniego Klementa [?] i innych) oraz woźnego Błażeja Liniewskiego – przysięgę według roty przepisanej prawem: że powierzone mu akta do przyjmowania wszelkich czynności będzie sprawował wiernie, zeznania przyjmował zgodnie z wolą zeznających, nie dopuści do sfałszowania protokołu, wpisy będzie czynił w kancelarii, a nie w gospodzie, wypisy wydawał bez dopisków, a do akt nie dopuszczał osób postronnych. Rotę zakończył: „Tak mi Panie Boże dopomóż i niewinna męka Chrystusa Pana”; podpisał Antoni Jałowicki. (Środkowa część roty odczytana fragmentarycznie.)
Akt nr 438
Manifestacja Stefana Bałtołskiego [?] imieniem hrabiego Krasickiego, starosty korytneńskiego [?], dziedzica Luźnej [?], przeciw Józefowi Poznańskiemu, gubernatorowi pikowskiemu, o krzywdy wyrządzane poddanym, zabór podwód i uwięzienie ludzi
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 XII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 265 (skan 0267, strona prawa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 265 (skan 0267, strona prawa)
1Maa Nne JW. Krasickiego S. Ż. [?] pko
2Urz. Poznańskiemu o Krzywdy.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Decembris Drugiego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
7Grodz. Winnickim przysięgłym Compns Pltr. Urod. Stefan Bałtołski [?]
8Jmieniem y z zlecenia Sobie podanego JW. Hrabi Krasickiego
9Star. Korytn. [?] Dobr Wsi Luźney [?] podług Prawa Jemu Służącego Pana y
10Possessora Pryncypała Swoiego y Jnnych, ktorego widząc znaczne krzy-
11wdy, a prawie ustawiczne przez niżey wyrażonego Obżałowanego
12popełnione Solennie przed Aktami niniejszemi na pko Urz. Jmć
13Panu Józefowi lub Jnnego Jmienia Poznańskiemu Dobr Miasta Pi-
14kowa Gubernatorowi, y Jnnym Manifestował y Protestował się Oto.
15Jż Urod. Poznański jako tylko nastał na Gubernią Pikowską, tak zaraz
16postępuiąc Sobie Absolutnie, w Czasach dawnieyszych Ludziom JW.
17Pryncypała Comparentis na Czynienie Uwolnienia [?] Ludzi Pikowskich
18y Jnnych z Dyspozycyi Swoiey maiących rożnemi Czasy licencyą [?]
19wał w Mieście Pikowie podczas Targow Jarmarkow Czynić Sub-
20ordynował, ale nawet y w Roku przeszłym w Czasie przechodzącego
21Woyska rożnego, kto tylko z Woyska przeieżdżaiący ode Kolwiek z Mia-
22sta domagałsię, to Jmć Obwiniony traktem [?] […] Dobra JW. Star.
23Korytn. [?] Wieś Luźne [?], tam odsyłał Podwody, przewodnikow, y wraże
24rożne nawet nienależyte wybierać Zwykł, a Zafurażu [?] pobrane od
25tychże posłałszy Kondyktem [?] pieniądze zabierał, Jako Dokumenta
26Swiadczą y Manifesta poczynione, Roku zaś niniejszego Ze-
27stawszy od Woyska Rossyiskiego dla wzięcia Podwody tam zestany
28od Jmć Obżał. wziowszy Podwodę z Czelednikiem gdzie Temuż potrzeba
29znaydowała jeździł, y tegoż wzięcia Sobie poddanego przez niedziel
30kilka jeżdzącego używał, a gdy tenże Kurier Rossyiski przejeżdżaiąc
31od Wodnickim [?] gałowos [?] niby Krzywdę w Dobrach Wsi Krzywoszyń-
32cach czyli Jnnych Klucza Pikowskiego Arendarzowi uczynił, tedy Urz.
33Poznański Gubernator Pikowski applikując Culpam do Poddanego JW.
34Comparentis Pryncypała Pozniańskiego [?], gwałtem z Podwodą wzię-
35tego, Oto że niesłuszne pretensye Poddanych Dwoch podczas Targu z Koń-
36mi Czworga y z rożnemi rzeczami do Ciemnicy w Mieście Pikowie za-
37brać kazał, y tam przez Czas niemały Jnkarcerował, Ludzi bić, robić
38y przez Kluczników [?] Zdrowia krwawego [?] kazał, a Końmi gdzie tylko
39potrzeba była Jmć Obżał. posyłał y tak ukontentował się szczegol-
40nie [?] krzywdzonym nad Ludźmi niewinnemi, Ledwie ich żywych wy-
41puścił, a Konie zniszczowawszy przez Czeleka [?] Pikowskiego w kil[ka]
42[…] Niedziel […] Luźney Dyspozycyi kazał, ktore konie co były warte
43jedne po Dwa [?] […] […] po […] Talerow bitych tę tylko Ledwie
44[…] […] […] […] […] Szlachty Urz. Samuel
45[…] […] […] […] po Złł. Dwadzieścia
46[…] […] Obżałowanego […] o Krzywdy powtornie
47[…] Jmieniem JW. Pryncypała Swoiego Protestuie y Manifestuie
48[…] Akta […] […]. [podpis nieczytelny]
Objaśnienia i tłumaczenia
Dolna część k. 265 silnie zaplamiona i wyblakła – ostatnie 5–6 wierszy fragmentaryczne. Józef Poznański, gubernator pikowski – por. akt 416 (napady na podwody umańskie). Skróty: „S. Ż. [?]” / „Star. Korytn. [?]” – tytuł Krasickiego niepewny (starosta …); „Comparentis” – komparenta; „culpam applikować” – przypisywać winę; „inkarcerować” – więzić; „Ciemnica” – areszt; „Talary bite” – talary. Niepewne: nazwisko komparenta („Bałtołski [?]”), nazwa wsi („Luźna [?]”), „Wodnickim [?] gałowos [?]”, „Krzywoszyńcach”, „Pozniańskiego [?]”, „Kondyktem [?]”, „Czeleka [?]”, wiersze końcowe.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2XII 1769 przed Antonim Jałowickim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Stefan Bałtołski [?] imieniem hrabiego Krasickiego, starosty [korytneńskiego?], pana i posesora wsi Luźna [?], manifestował przeciw Józefowi Poznańskiemu, gubernatorowi miasta Pikowa: od objęcia gubernii pikowskiej Poznański postępuje samowolnie – zmuszał ludzi Krasickiego do świadczeń podczas targów i jarmarków w Pikowie, w roku ubiegłym kierował przejeżdżające wojska do wsi Krasickiego po podwody i przewodników, pobierał nienależne opłaty i pieniądze za furaż; w tym roku, gdy rosyjski kurier, który jeździł przez kilka tygodni z podwodą wziętą od poddanego Krasickiego, wyrządził jakąś krzywdę arendarzowi w Krzywoszyńcach [?] (klucz pikowski), Poznański przypisał winę poddanemu Krasickiego, kazał podczas targu zabrać dwóch jego poddanych z czterema końmi i rzeczami do ciemnicy w Pikowie, długo ich więził i kazał bić, a konie używał do swoich posyłek i zniszczył; poddanych ledwie żywych wypuścił. Komparent ponownie protestuje. (Końcówka aktu fragmentaryczna.)
Akt nr 439
Manifestacja Jana Bala Miedźwieckiego imieniem Władysława Trzebińskiego [?], starosty …[?], przeciw Grodeckiemu, komisarzowi kontraktowemu dóbr Ochrymowce [?], o nadużycia przy dzierżawie (zabranie intrat, zniszczenie inwentarza i poddanych)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 XII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 265 (skan 0267, strona prawa – dół: nagłówek) – k. 265v (skan 0268, strona lewa) – k. 266 (skan 0268, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 265 (skan 0267, strona prawa – dół)
1Maa Nne Wiel. [Trzebińskiego?] pko Urz. Grodeckiemu [?] y […]
2Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
3Miesiąca Decembris Drugiego Dnia.
k. 265v (skan 0268, strona lewa)
1Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi y prze-
1[…] by, z Jnwentarza Dworskiego przy Sposobionego Swą Chudobą [?] […] przez
2Chudoba y Jnwentarz Pospolstwa [?] do Szczętu zginął y wyzdychał, z ktorego
3Obory [?] tenże Urod. Grodecki do Siebie Zabrał, a do tego uczyniwszy się Pa-
4nem […] prawie rządząc Dobr Jntrat, y Chudoby Pospolstwa wyniszczał. Pierw[sze?]
5dari [?] two bo po Korcy Pięć Żyta Dla Siebie z każdey Chałupy dawać y brać
6pozwolił, Drwa Swiąteczne na Swoy pożytek z Gromady Obrocił Swo-
7im Gotem [?] Swym rozrządzeniem nietylko W. Possessora Dobro wszystkie
8Zniszczył, ale y Poddaństwo Ochrymowskie raz przez oddalenie Rządy pow-
9tornie przez Oczernienie, y porzucenie Dobr bez Zwierzchności Sam
10wprzod Onych Zdartych [?] in predam Woyskiem rożnemi w tym Kraju
11podał y zostawił, od ktorych też Poddaństwo znaczną poniosło Klę-
12skę. Gdy zaś W. Pryncypał Comptis za uczynioną Spokoynością Kraju do tey
13że Wsi Swey Dzierżawy przybywszy, o powinne Sobie do pomnażania
14Jntraty upomniawszy [?] się, wybor [?], Lecz Zupełnego niedaiąc […] przy tako
15wey Szkodzie [?] Krewszy [?] in Parte nadzieje, że […] dzie Gromadziet [?] y pozosta-
16łych Urod. Grodeckiego Sprzętach Odszukać Szkoda, Lecz gdy tak znaczney
17Szkody Swey nie może poszukiwać Szkody, Zatym niniejszy Comparens nne
18Alius Supra Żalącysię, Ostrzegaiąc Całości powinney w Kontrakcie Opi-
19saney Jntraty maiąc Sobie przyczynione Szkody przez podległego [?] trzy-
20maiącego Kommissarza tak w Skarbie jako nad Sobie y Substancyi Tegoż
21Urod. Grodeckiego wolne poszukania Oglaszając y Jntymuiąc [?] Teraz
22o wyż wyrażone Krzywdy w Czasie Sprawy ozaskarżenia [?] maiące contra
23prius wymienionych [?] quo Supra quaerit et Manifestat. Jan Bal Miedźwiecki Stol. M.
Objaśnienia i tłumaczenia
Nagłówek na dole k. 265 (nr 433, data 2 XII 1769) należy do tego aktu – tekst wpisano dalej na k. 265v–266 (wcześniej w tej sesji błędnie potraktowany jako osobny wpis niewprowadzony). Nazwisko obżałowanego w nagłówku odczytane wstępnie „Gorzecki [?]” – w tekście wyraźnie „Grodecki”, komisarz Rzewuskiego, chorążego koronnego (por. akty 285–288 – komisarz Grodecki). Pryncypał: „Władysław Trzebiński [?]” – nazwisko niepewne; tytuł nieczytelny. Dobra: Ochrymowce [?] (forma „Ochrymowce/Ochrymowskie”). Dolna część k. 265v silnie wyblakła – kilka wierszy fragmentarycznych. Skróty: „Stoln. Mścisławski” – stolnik mścisławski; „Chorąży Koronny” – Wacław [?] / Józef Rzewuski (por. akty 213, 285); „aliena possessione” – w cudzym posiadaniu; „commodum sui” – dla własnej korzyści; „krescencya” – zbiór; „kopa” – 60 snopów. Niepewne: liczne wyrazy oznaczone [?] i […].
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2XII 1769 przed Antonim Jałowickim („Jakowickim”), namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan Bal Miedźwiecki, stolnik mścisławski, z ramienia Władysława Trzebińskiego [?] manifestował przeciw Grodeckiemu, komisarzowi Rzewuskiego, chorążego koronnego, a z tytułu zobowiązania kontraktowego także przeciw samemu Rzewuskiemu jako dziedzicowi dóbr Ochrymowce [?]: Rzewuski wypuścił pryncypałowi komparenta wieś Ochrymowce w zastaw kontraktem z określonym inwentarzem i intratą; tymczasem Grodecki w 1768 r. wkroczył do dóbr, odsunął od zarządu gromadę i podstarościego pryncypała, pobrał czynsze i intratę karczemną w sumie 2025 zł 5 gr, wydzierżawił arendę na rok bieżący, zbudował dla siebie gorzelnię z drewna zwiezionego na naprawę dworu i spalił je w niej, wymłócił dwuletni zbiór żyta (ok. 780 kop) i przerobił go w gorzelni, zabrał proso, jęczmień, owies, miód dziesięcinny (2,5 beczki), wieprze karmne, wozy, konie i inwentarz; inwentarz dworski i poddańczy wyginął, a poddani, pozbawieni zwierzchności, zostali wydani na łup różnych wojsk. Gdy pryncypał po uspokojeniu kraju przybył do dzierżawy i upomniał się o intratę, nie otrzymał jej w całości. Komparent manifestuje, zastrzegając dochodzenie szkód od komisarza i od Rzewuskiego.
Akt nr 440
Manifestacja Stefana Czarniawskiego [?] imieniem Ignacego i Petronelli z ks. Radziwiłłów Morawskich, generałów-majorów wojsk W. Ks. Lit., przeciw Antoniemu Kamińskiemu, cześnikowi żytomierskiemu, dawnemu arendarzowi dóbr Pedosy [?] (klucz czepczyniecki [?]), o niezapłacenie sumy 1624 zł 24 gr
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[2?] XII 1769, Winnica
Karty / skanyk. 266 (skan 0268, strona prawa – dół)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 266 (skan 0268, strona prawa)
1Maa Nne JW. Morawskich JW. L. [?] pko W.
2Kamińskiemu o niezapłacenie Summy.
3Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
4Miesiąca Decembris [Drugiego?] Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi y przede-
14tom Pryncypałom, wziął był tyżey wspomnianą Wieś Pedosy [?] w Possessyą
15Arędownym Sposobem do Swiebitrania pożyczoney Summy, ktorą trzymał Lat
16Trzy, ktora że importuie według danego Jnwentarza na Roku Jeden Złł.
17Poll. Tysiąc Osmset Osmdziesiąt y Zfen [?] y Groszy Osmnaście Urzędu Wiell.
18Obżał. że tak uiwniey wytrąciwszy pożyczoną Summę Zapłacić do Skar-
19bu JW. Morawskich Jchmw Należy Złł. Poll. Tysiąc Sześćset Czterdzieści
20Cztery y Groszy Dwadzieścia y Cztery, ktory do dziś po odebraniu
21[upomnienia?] […] nieponiosł w Zapomnienia, a przeto nie na-
22[…] Skarbu dla tego Oto że Samo iterum ac iterum manife-
23[stuie] […] Czarniawski [?] mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt końcówki fragmentaryczny (zaplamienie). Nazwisko komparenta „Czarniawski [?]” – por. akt 437 (Stefan Czarniawski [?], subdelegat). Morawscy: Ignacy Morawski i Petronela z ks. Radziwiłłów, „Generałowie Majorowie Wojska W. Ks. Lit.” (generał-major). Skróty: „JW. L. [?]” – w nagłówku niepewne (może „Gen. Maj. W. L.”); „Cześnik Żytomir.” – cześnik żytomierski. Łacina: „die vigesima quarta Iunii” – dnia 24 czerwca; „iterum ac iterum” – raz po raz. Niepewne: nazwa dóbr „Pedosy [?]”, klucza „czepczyniecki [?]”, liczba w kwocie rocznej intraty („Tysiąc Osmset Osmdziesiąt [?]”), data dzienna wpisu, ostatnie wiersze. Sens: dzierżawa w zamian za pożyczkę 200 czerwonych złotych (24 VI 1768) na 3 lata; arendarz po potrąceniu pożyczki winien dopłacić 1644 zł 24 gr [w rkp. kwota w tytule obliczeniowym], czego nie uczynił.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
[2?] XII 1769 przed Antonim Jałowickim („Jakowickim”), przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Stefan Czarniawski [?] imieniem Ignacego i Petroneli z książąt Radziwiłłów Morawskich, generałów-majorów wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego, wniósł skargę przeciw Antoniemu Kamińskiemu, cześnikowi żytomierskiemu, dawnemu arendarzowi (posesorowi arendownemu) dóbr Pedosy [?] w kluczu czepczynieckim [?]: Kamiński, pożyczywszy Morawskim 24 VI 1768 r. 200 czerwonych złotych, wziął w zamian wieś w arendę na trzy lata dla odebrania pożyczonej sumy; ponieważ wieś według inwentarza przynosi rocznie ok. 1880 zł 18 gr, po potrąceniu pożyczki winien zapłacić do skarbu Morawskich 1644 zł 24 gr, czego do dziś mimo upomnień nie uczynił. Komparent ponownie manifestuje.
Podcast do tej części
Odcinek 11
Szlachecka biurokracja na zgliszczach Rzeczypospolitej