Księga grodzka winnicka 1769–1770 (potoczna) · część 13 z 24
Akty 481–520
Wpisy od 13 I 1770 do 17 II 1770
Akt nr 481
Manifestacja Jana Dłużniewskiego przeciw Ignacemu Beszyńskiemu, ojcu, i synom Janowi i Józefowi – o sumę 100 czerwonych złotych i najazd na wieś Chomińce [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
32do Sob. sta [?] wręczna oraz przybranych, z ktoremi
33wieś Chominie [?] w wieś Zadolsk [?] Leżące possessyi Wiel.
34Comparentis Pryncypała podległe naiechał oraz
35Dwor [?] własnym Kosztem [?] Pryncypała wystawiony
36pod bytnosc Samego Załączywszy [?] Lekmi [?] z Ludźmi ato [?]
37czynił [?] Struktury [?] y wielkie krzywdy czynił przytomna [?]
38[reklamant:] Sobą [?]
k. 291v (skan 0294, strona lewa – góra)
1Swoią komendą wszystkie, W. Pryncypała Comptis prawem y Sprawiedliwo-
2scią zbraniaiącego się bez względu na Stan Szlachecki ze wszy-
3stkiego Obrabowawszy ze wsi y Possessyi wypędzić rozkazał. Ten
4zaś Obrabowany wszelkie Sprzęty zabrawszy tak wielkim u-
5krzywdzeniem Pryncypała przed rożnemi Obywatelami spo-
6sobem [?] uciecho [?] zakryciać [?] się. W czym Comptis Pryncypał chciw-
7szy [?] będąc zniewazony z własnosci Swoiey wyzuty y wypę-
8dzony uciekaiąc się ad Asylum Sacro Sanctae Justitiae pro-
9testuie [?] Wiel. JmćPanu Jgnacemu Beszyńskiemu Oycu o niewstrzy-
10manie Synow Owszem do przyczynienie wszelkich zniewag
11czynienia, Urod. zaś Janowi y Jozefowi Synom o przy-
12ięte [?] Sto Czerwonych Zł. od Pryncypała wzięte, iako
13też gwałtowne na Wieś Chomińce [?] napadnienie, rzeczy
14wszystkich y Sprzętow zabranie na Tysięcy [?] Dziesięć Szko-
15dy naczynienie y Jnne [?] pretensye Czasu Prawa Jnluc... [?]
16dołożyć się maiące. Nnie Cuius Copia de praemissis Pro-
17...[?] contra Nominatos Jnculpatos Jterata manifestat-
18ione [?] Salva manente Melioratione. Stanisław Baran-
19ski
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik Antoni Jałowicki (w rkp. „Jakowicki”). Akt otwiera serię spraw Dłużniewskiego z Beszyńskimi – por. akt 478 (areszt sumy 100 czerwonych złotych Beszyńskich u Michała Żaboklickiego w Kleszczowie [?] na wniosek Jana Dłużniewskiego) oraz akty 476–477 (Piotr Potocki, starosta śniatyński c/a Ignacy Beszyński). Dłużniewski pełnił funkcję marszałka dworu starosty śniatyńskiego (Piotra Potockiego, generała lejtnanta wojsk koronnych). Nazwy wsi „Chominie [?] / Chomińce [?]” i „Zadolsk [?]” odczytane niepewnie; ręka pospieszna, liczne skróty. Łacina: „nomine et ex commisso” – w imieniu i z polecenia; „de invasionibus domus nobilitaris” – o najazdach na dom szlachecki; „ad asylum sacrosanctae iustitiae” – do schronienia najświętszej sprawiedliwości; „contra nominatos inculpatos” – przeciw wymienionym obwinionym; „iterata manifestatione” – z ponowieniem manifestacji; „salva manente melioratione” – z zachowaniem prawa do poprawy (uzupełnienia).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
13I 1770 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Stanisław Barański [?] w imieniu Jana Dłużniewskiego manifestował się przeciw Ignacemu Beszyńskiemu (ojcu) oraz jego synom Janowi i Józefowi. Dłużniewski, pełniąc funkcję marszałka na dworze starosty śniatyńskiego, wyświadczał Beszyńskim przysługi i pomoc; tymczasem Jan i Józef Beszyńscy pożyczyli od niego za rewersem 100 czerwonych złotych rzekomo na interes starosty śniatyńskiego, generała lejtnanta wojsk koronnych, lecz obrócili je na własny pożytek i nie oddali. Następnie Józef Beszyński z zebranymi ludźmi różnej kondycji najechał wieś Chomińce [?] (w posesji Dłużniewskiego), zabrał rzeczy i sprzęty, a samego Dłużniewskiego – bez względu na stan szlachecki – ograbił i kazał wypędzić z wsi i posesji. Manifestant obwinia ojca, że nie powstrzymał synów, a synów – o zatrzymanie 100 czerwonych złotych, gwałtowny najazd i szkody (ok. 10 000 zł [?]), z zastrzeżeniem dalszych pretensji.
Akt nr 482
Relacja woźnego Daniela Bodakowskiego [?] o areszcie 30 korcy żyta w dworku Zaleskiego w Winnicy – ex requisitione Leżeńskiego, łowczego podolskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
18Podolsk. y w Dworku Wiel. Zaleskiego zsypane y zło-
19żone aresztował, y prawnie do rozsądzenia y oddania
20komu Sprawa należyć będzie przyporęczył, ktore-
21go to Aresztu y Stałey y rzetelney przedemną Urzędem
22uczynił y zeznał Relacyą Woźny ut Supra ignarus Scri[bendi]
23Crucem S. posuit. Daniel Bodakowski [?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik Antoni Jałowicki (w rkp. „Jakowicki”). Wnioskodawca zapisany „Leżyński” i „Leżeński”, łowczy podolski (por. akt 368 – Zofia Leżeńska, wdowa po Stanisławie Leżeńskim). Nazwisko woźnego (Bodakowski [?] / Bodanowski [?]) oraz świadków odczytane niepewnie. Łacina: „ex requisitione” – na żądanie; „ad hunc actum officiosum” – do tej czynności urzędowej; „ignarus scribendi crucem sanctam posuit” – nie umiejąc pisać, postawił znak Krzyża świętego.
Streszczenie
15I 1770 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generał Daniel Bodakowski [?] zeznał, że tego dnia, na wniosek Leżeńskiego, łowczego podolskiego, w obecności szlachty Szymona Klarowskiego [?] i Piotra Samborzeckiego [?], aresztował w mieście królewskim Winnicy, w dworku Zaleskiego, 30 korcy żyta zabranego Leżeńskiemu przez Borsewicza [?] i złożonego w tym dworku, oddając je w przechowanie do rozstrzygnięcia sprawy. Woźny, niepiśmienny, podpisał relację krzyżem.
Akt nr 483
Relacja woźnego Wawrzyńca (Teodora [?]) Jarzyńskiego o areszcie Fedka, majstra, zbiegłego poddanego Chrzanowskiego, we wsi Czodnowica [?] – ad instantiam Platera, wojewody mścisławskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 I 1770, Winnica (areszt „21 XII 1770” [!] – zapewne 21 XII 1769)
Karty / skanyk. 291v (skan 0294, strona lewa – dół) – k. 292 (skan 0294, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 291v (skan 0294, strona lewa – dół)
1[reklamant:] Roku
k. 292 (skan 0294, strona prawa – góra)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Januarii Piętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Win-
4nickiemi y przedemną Antonim Jakowickim Namiesnikiem
23wego Aresztu Swego uczynił y zeznał Relacyą. De quo
24Praesens Mlis Relatio. Mlis qui Supra Jgnarus Litterarum
25Crucem S. posuit. Teodor [?] Jarzyński [?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik Antoni Jałowicki (w rkp. „Jakowicki”). Data aresztu zapisana „Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego Dnia Dwudziestego Pierwszego Decembris” – wobec daty zeznania (15 I 1770) chodzi zapewne o 21 XII 1769 (omyłka pisarza). Imię woźnego w formule wstępnej „Wawrzyniec”, w podpisie pod krzyżem „Teodor [?]” – niezgodność w rękopisie (może przeniesione z imienia świadka). Nazwy „Czodnowica [?]” i „Kalnik [?]” odczytane niepewnie. Wojewoda mścisławski Plater – bez imienia w akcie (por. akty 463 – Plater c/a Sanguszko). Łacina: „ad instantiam” – na wniosek; „in vim suae veri ac fidelis relationis palam publice libereque recognovit” – na mocy swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał; „ad acta praesentia castrensia capitanealia Vinnicensia” – do niniejszych akt grodzkich starościńskich winnickich; „ignarus litterarum” – nieumiejący pisać.
Streszczenie
15I 1770 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generał Wawrzyniec (w podpisie Teodor [?]) Jarzyński [?] zeznał, że 21 XII [1769?], na wniosek Platera, wojewody mścisławskiego, w obecności szlachty Teodora Strzyżewskiego [?] i Jana Krasickiego, we wsi Czodnowica [?], dziedzicznej hrabiego Krasickiego, aresztował Fedka, majstra, poddanego Chrzanowskiego z klucza Kalnik [?], który zbiegł na słobodę. Gubernator dóbr wraz z gromadą przyjął areszt w imieniu swego pana i zobowiązał się dotrzymać zbiega do rozprawy prawnej. Woźny podpisał relację krzyżem.
Akt nr 484
Relacja woźnego Błażeja Liniewskiego o areszcie Józefa Staniewskiego [?] w Winnicy – ex requisitione Ossochowskich i innych
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 I 1770, Winnica (areszt 7 [?] I 1770)
Karty / skanyk. 292 (skan 0294, strona prawa – dół) – k. 292v (skan 0295, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 292 (skan 0294, strona prawa – od ok. połowy)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Januarii Piętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winni-
13stanski [?] Corek, Maiąc przy Sobie Stronę Szlachty Ludzi wia-
14ry godnych Urod. Jchmć Panow Michała Bierzanowskiego [?]
15y Augustyna Dawidowicza do tego Aktu użytych był we
16Dworku Urod. Konstancyi [?] Matki Urod. Jozefa y Michała
17Łaczarowskich [?] Synow, gdzie będąc Urod. JmćPana Jo-
18zefa Staniewskiego [?] ze wszystkim onego Sprzętem y Dobytkiem
19w winach prawnych aresztował y przyporęczył, kto-
20ry to areszt benevole przyiąwszy do rozprawy Sen-
21słowey [?] wszystkiem [?] Jchmć wyrażeni Sobie dotrzymać
22Deklarowali y nawiązali się, w czym on Woźny
23[reklamant:] Szlachtą
k. 292v (skan 0295, strona lewa – góra)
1Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy się ztamtąd powrocił y tu
2przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu uczynił y
3zeznał Relacyą. De quo praesens Eiusdem Mlis Relatio. Mini-
4sterialis qui Supra Jgnarus Literar. Crucem Sanctam po-
5suit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik Antoni Jałowicki (w rkp. „Jakowicki”), w tym akcie bez słowa „przysięgłym”. Dzień aresztu zapisany niejasno („Siedmdziesiątego Siodmego [?] Januarii” – może 7 I 1770). Miejsce aresztu – dworek Konstancji [?] Łaczarowskiej [?] (matki Józefa i Michała), zapewne w Winnicy (wg tytułu marginalnego). Nazwisko aresztowanego (Staniewski [?] / Staniewski) oraz kilka wyrazów (opis „Afistanski [?] Corek”, „do rozprawy Sensłowey [?]”) odczytane niepewnie. Łacina: „ex requisitione” – na żądanie; „ministerialis qui supra ignarus litterarum crucem sanctam posuit” – woźny wyżej wymieniony, nie umiejąc pisać, postawił znak Krzyża świętego.
Streszczenie
15I 1770 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generał Błażej Liniewski zeznał, że w styczniu 1770 (7 [?] I), na żądanie Teresy z Wiśniowskich Ossochowskiej (matki), Marianny z Ossochowskich Fitkiewiczowej z mężem Józefem Fitkiewiczem oraz panien Rozalii i Heleny Ossochowskich (córek), w obecności szlachty Michała Bierzanowskiego [?] i Augustyna Dawidowicza, w dworku Konstancji [?] Łaczarowskiej [?], matki Józefa i Michała, aresztował Józefa Staniewskiego [?] wraz z całym jego sprzętem i dobytkiem. Gospodarze przyjęli areszt i zobowiązali się dotrzymać aresztowanego do rozprawy. Woźny podpisał relację krzyżem.
Akt nr 485
Manifestacja Teklii z Dąbrowskich Galiczowej, podczaszyny parnawskiej, in diligentia cum iuramento – przysięga na rejestr rzeczy pozostałych po mężu Stanisławie Galiczu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 I 1770, Winnica
Karty / skanyk. 292v (skan 0295, strona lewa – od ok. 1/5 do 4/5 wysokości)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 292v (skan 0295, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Januarii Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodz. Winnic.
6zjawiwszy się Wiel. JmćPani Teklia z Dąbrowskich Galliczowa
7Podczaszyna Parnawska, Wiel. Stanisława Gallicza Podczaszego
8Parnawsk. Małż. pozostała wdowa, przychylaiącey się we wszystkim do
9prawa pospolitego, że w pilności Swoiey zaniosła Oświadczenie
10Niniejsza Wiel. Stawiaiąca się według Prawa y Zwyczaiu, iże
11by Matronki [?] po Smierci [?] Mężow Swoich na pozostałe Sprzęty
12Roku Przeszłego [?] … post [?] … Michała [?] zaprzysięgały
13Rejestru, Regestr pozostałych rzeczy wszelkich ruchomych y nie-
14ruchomych po Smierci tegoż Wiel. JmćPana Stanisława Galli-
15cza Podcz. Parn. seorsive [?] spisany y ad Acta Praesentia [...] Obla-
16torum [?] podany, Jako Sprawiedliwie tenże Regestr Spisany, Za na-
17stępuiącą [?] Juramentu rotą. Ja Teklia z Dąbrowskich Galliczowa Podcz. Parna-
18wska, Wiel. Stanisława Gallicza Podcz. Parn. y Małż. pozostała
19Wdowa przysięgam Panu Bogu Wszechmogącemu w Troycy
20Swiętey Jedynemu, iako rzeczy wszystkie po Smierci Mę-
21ża mego pozostałe Sprawiedliwie Regestrem Spisałam,
22bez ukrzywdzenia Sukcessorow onego podaię. Tak
23mi Panie Boże dopomoż y Niewinna Męka Chrys-
24tusa Pana. Dedit ad Jmaginem Crucifixi Jur[amentum].
25Jn praesentia Wiel. JchmćPP. Jozefa Głębockiego [?] Wice-
26Regenta Grodz. Żytom. [?], Jozefa Kaczorowskiego,
27Franciszka Wiśniewskiego [?] y Jnnych Jchmciow [?]
28Temu Aktowi przytomnych, nec non in assi-
29stentia Ministerialis Gnlis provid. Błażeia
30Liniewskiego Juramentu wykonała, Tako in diligentia et praemo[nitione] [?]
31[…] Jżby [?] powtornie Manifestowała się. Teklia
32Galliczowa
Objaśnienia i tłumaczenia
Tytuł marginalny „P. P.” = Podczaszyny Parnawskiej (por. akt 121 – „Maa nne W. Galiczowey P. P. y Synow…”, oraz akty 425–426 – Teklia z Dąbrowskich Galiczowa c/a Bielscy, Lemieszówka). Akt jest zaprzysiężeniem przez wdowę rejestru (inwentarza) rzeczy ruchomych i nieruchomych pozostałych po mężu, zgodnie z prawem i zwyczajem; sam rejestr podano do akt osobno („seorsive” [?]). Kilka wyrazów w wywodzie wstępnym odczytanych niepewnie lub nieodczytanych (ręka pospieszna, wyblakła). Urząd Józefa Głębockiego [?] („Wice-Regenta Grodz. Żytom.” – wyraz „Żytom.” wpisany na skreśleniu) niepewny. Łacina: „in diligentia cum iuramento” – w pilności (dla zachowania terminu) z przysięgą; „seorsive” – osobno; „ad acta praesentia” – do akt niniejszych; „dedit ad imaginem Crucifixi iuramentum” – złożyła przysięgę przed wizerunkiem Ukrzyżowanego; „in praesentia” – w obecności; „nec non in assistentia ministerialis generalis providi” – a także w asyście woźnego generała opatrznego; „in diligentia et praemonitione” – w pilności i dla uprzedzenia.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17I 1770 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, stawiła się Teklia z Dąbrowskich Galiczowa, podczaszyna parnawska, wdowa po Stanisławie Galiczu, podczaszym parnawskim. Oświadczyła, że – zgodnie z prawem i zwyczajem, wedle którego wdowy zaprzysięgają rejestr rzeczy pozostałych po mężach – podaje do akt osobno spisany rejestr rzeczy ruchomych i nieruchomych pozostałych po mężu, i złożyła przed wizerunkiem Ukrzyżowanego przysięgę (rota w akcie), że spisała je sprawiedliwie, bez ukrzywdzenia jego sukcesorów. Przysięgę złożyła w obecności m.in. Józefa Głębockiego [?], Józefa Kaczorowskiego i Franciszka Wiśniewskiego [?] oraz w asyście woźnego generała Błażeja Liniewskiego, zastrzegając sobie powtórną manifestację.
Akt nr 486
Manifestacja Herszka (Hierszona) Moszkiewicza, Żyda, obywatela pikowskiego, byłego arendarza karczemnego w Krzywych Kolanach, przeciw wdowie Zmijewskiej, Rudzkiemu, ekonomowi humańskiemu, i Kwiatkiewiczowi, gubernatorowi targowickiemu – o arendę i zabrane rzeczy
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data19 I 1770, Winnica
Karty / skanyk. 292v (skan 0295, strona lewa – dół) – k. 293 (skan 0295, strona prawa) – k. 293v (skan 0296, strona lewa) – k. 294 (skan 0296, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 292v (skan 0295, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Januarii Dziewiątnastego Dnia
3[reklamant:] Przed
k. 293 (skan 0295, strona prawa)
1Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodz. Winnic.
10mienionego Wiel. Rudzki odebrał y niewiedzieć gdzie obrocił, o to
11wszystko teraznieyszy Comparens uciekaiąc się ad Asylum
12Justitiae naprzeciwko Wyż w Kompromisi wyrażonym iterata [?]
13Swiadczy y Manifestuie się Comparens po hebreysku się
14na własnym podpisuiącego [?] Herszok [?] Moszkiewicz
Objaśnienia i tłumaczenia
Por. akt 501 – remanifestacja wdowy Zmijewskiej (3 II 1770), z której wynika poprawna nazwa wsi: KRZYWE KOLANA (w tym akcie forma przymiotnikowa odczytana niepewnie: „Krzywokolański [?]”, „Krzywokolańskiey [?]”), tytuł Józefa Zmijewskiego (skarbnik zwinogrodzki) i forma imienia arendarza (Hierszon Moszkiewicz). Rok 1770; w tym akcie (19 I 1770) jako namiestnik burgrabstwa grodzkiego winnickiego występuje Onufry MOSKWICKI (por. akty z IV 1769). Na marginesie lewym k. 293 dopisek „16 [?]” (zapewne numeracja pisarza). Akt bardzo trudny do odczytu: pospieszna ręka, liczne skróty, partie wyblakłe (zwłaszcza dół k. 293 i k. 293v) – odczyt w wielu miejscach niepewny, kilka wyrazów nieodczytanych; nazwy miejscowe („Krzywe Kolana / Krzywołuczany [?]”, „Skałowa [?]”) i niektóre nazwiska (Zayączkowski [?], Jakow Pytor [?], Wasyl Fanczarnik [?], Stefan Szklarnik [?]) niepewne. Treść dotyczy skutków koliszczyzny 1768: arendarz karczmy w dobrach Zmijewskiego w kluczu humańskim uciekł za granicę, Zmijewski z synem zostali zabici przez hajdamaków, poddani rozgrabili zapasy arendy (żyto, słód, jagły, pszenicę, sprzęty browarne). Łacina: „comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „vel alius nominis” – albo innego imienia; „et quidem” – a mianowicie; „die vigesima quarta Octobris millesimo septingentesimo sexagesimo octavo anno” – dnia 24 października 1768 roku; „in vim ratae” – na poczet raty; „ad asylum iustitiae” – do schronienia sprawiedliwości; „iterata” – ponowiona.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
19I 1770 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Żyd Hierszon (Herszko) Moszkowicz (Moszkiewicz), obywatel pikowski [?], były arendarz karczmy we wsi Krzywe Kolana w kluczu humańskim, manifestował się przeciw Mariannie Zmijewskiej (z Łysickich [?] – wg aktu 501), wdowie po Józefie Zmijewskim (posesorze tej wsi), i jej dzieciom, a także przeciw Rudzkiemu, ekonomowi klucza humańskiego, i Stanisławowi Kwiatkiewiczowi [?], gubernatorowi targowickiemu. Arendę karczemną wziął 27 VII 1767 za 2400 zł i spłacał ją ratami wg kwitów (m.in. 1200 zł, 35 i 31 rubli, 25 zł). Gdy w czasie buntu chłopskiego i hajdamaczyzny 1768 musiał uciekać za granicę, a hajdamacy zabili Zmijewskiego z synem, zbuntowani poddani rozgrabili sprzęty i zapasy arendy (żyto, słód, jagły, pszenicę), kotły i naczynia browarne – za przyzwoleniem wdowy, która przebywała za granicą i sama sprzedała spalone kotły. Wdowa, korzystając z protekcji Rudzkiego i Kwiatkiewicza, uniemożliwiła mu odzyskanie należności od gromady; Rudzki kazał mu oddać 30 rubli i bydło zebrane od gromady, a jego samego z bratem chciał zatrzymać, tak że musieli uciekać. Zmijewska zabrała też inne rzeczy arendarza, a zapisawszy się z nim na sąd polubowny (kompromis), uchylała się od niego. Manifestant podpisał się po hebrajsku.
Akt nr 487
Manifestacja Błażeja Liniewskiego, woźnego generała, in diligentia – złożenie do akt papierów znalezionych w szkatule zmarłego subdelegata Stanisława Kamińskiego (sprawa Nosalskich z Prestyńskimi [?])
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data19 I 1770, Winnica
Karty / skanyk. 294 (skan 0296, strona prawa – od ok. 2/5 wysokości) – k. 294v (skan 0297, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 294 (skan 0296, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Januarii Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Win-
11maiąc Sobie post Decessum tegoż Wiel. Subdelegata od
12Wiel. Tomasza Kamińskiego Oyca tegoż Śp. Wiel. Ka-
13mińskiego niektore powierzone Rzeczy, Jako to posu-
14dek, y Jnne sprzęty Gospodarskie, gdzie y Szka-
15tułki prożna [?], w ktorey Skrzynce Szkatułce przy
16odebraniu tychże rzeczy Stronne [?] Papiery niekto-
17re osobliwie do Sprawy Urod. Stefana y Anny
18z Prestyńskich [?] Nosalskich Małż. z Urod. Stani-
19sławem y Marianną z Pomorskich [?] Prestyńskie-
20mi [?] Małż. Zciągaiącey, Jako to Jnkwizycye nie-
21pieczętowane, Jnterrogatoria, Responsoria, Pro-
22tokuł Kondescensoralny [?] y Manifest cum Jura-
23mento, temuż Śp. W. Kamińskiemu na Subdelegacyą
24służący Znalezione, circa Acta Praesentia reponuie y
25powtornie in Diligentia manifestuie się, Oświadczaiąc się
26[reklamant:] każdego
k. 294v (skan 0297, strona lewa – góra)
1każdego Czasu praemissa omnia Juramentem komprobować.
2Comparens nieumieiący pisać Znakiem Krzyża pod-
3pisuie się Błażey Liniewski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Moskwicki (por. akt 486). Stanisław Kamiński – subdelegat grodzki winnicki, zmarły przed 19 I 1770; jego ojciec Tomasz Kamiński przekazał woźnemu (byłemu słudze subdelegata) rzeczy po zmarłym, wśród nich szkatułę z aktami sprawy (inkwizycje, interrogatoria, responsoria, protokół descensu/kondescensji [?] i manifest z przysięgą) między Stefanem i Anną z Prestyńskich [?] Nosalskimi a Stanisławem i Marianną z Pomorskich [?] Prestyńskimi [?] – por. Nosalscy w akcie 412. Nazwiska „Prestyński” i „Pomorska” odczytane niepewnie. Łacina: „pro tunc” – na ten czas; „authenticatus iuratus” – uwierzytelniony przysięgły; „post decessum” – po śmierci; „interrogatoria, responsoria” – pytania i odpowiedzi (przy przesłuchaniu świadków); „cum iuramento” – z przysięgą; „circa acta praesentia reponit” – składa przy aktach niniejszych; „in diligentia” – dla zachowania pilności; „praemissa omnia iuramento comprobare” – wszystko powyższe przysięgą potwierdzić.
Streszczenie
19I 1770 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Błażej Liniewski, przysięgły woźny generał województwa bracławskiego, oświadczył, że jako były sługa zmarłego Stanisława Kamińskiego, subdelegata grodzkiego winnickiego, otrzymał po jego śmierci od jego ojca Tomasza Kamińskiego rzeczy zmarłego (sprzęty gospodarskie, szkatułę), w której znalazł papiery sprawy Stefana i Anny z Prestyńskich [?] Nosalskich ze Stanisławem i Marianną z Pomorskich [?] Prestyńskimi [?] – niezapieczętowane inkwizycje, interrogatoria, responsoria, protokół kondescensji [?] i manifest z przysięgą, należące do subdelegacji Kamińskiego. Składa je do akt grodzkich i gotów jest potwierdzić to przysięgą. Jako niepiśmienny podpisał się krzyżem.
Akt nr 488
Manifestacja Tomasza Ciszewskiego w imieniu Antoniego Pruszyńskiego, łowczego trembowelskiego, przeciw Miedźwiedzkiemu, palestrantowi grodzkiemu winnickiemu – o zabrane podymne z Jakuszyniec i kasacja plenipotencji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data20 I 1770, Winnica
Karty / skanyk. 294v (skan 0297, strona lewa – od ok. 1/7 do 3/4 wysokości)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 294v (skan 0297, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Januarii Dwudziestego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winnic.
4y przedemną Onufrym Moskwickim Namiesnikiem pro tunc
25Plenipotencyą Urod. Obżałow. daną kassuie y annihiluie, ktora
26żadnego waloru y na żadnym mieyscu ważna [?] y mieć nie powinn-
27na, tegoż Urod. Miedźwiedzkiego od Jnteressow Wiel. Łowcz. Tr. [?]
28niniejszy Manifestans Jmieniem supra uchyla y od dalszey
29mocy tey Protestacyi zostawuiąc Sobie salwę [?] szerszego
30manifestowania się opus fuerit. Tomasz Ciszewski
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Moskwicki (por. akty 486–487). Antoni Pruszyński, łowczy trembowelski (por. akty 359, 459, 469 – Pruszyńscy, Bochenniki). Imię palestranta zapisane skrótem („Bażowi” [?] – zapewne „Bal.”); w remanifestacji (akt 489) podpisuje się „Jan Bal. Miedźwiecki”, stolnik mścisławski (por. akty 41–120: Miedźwiecki „Bal.” – stolnik mścisławski). „Podymne Septembrowe” – podatek podymny płatny we wrześniu 1769, przywieziony z dóbr Jakuszyńce [?] do Winnicy. Tytuł marginalny – ostatni wyraz niepewny. Łacina: „pro tunc” – na ten czas; „in remotioribus palatinatibus” – w dalszych województwach; „cassat et annihilat” – kasuje i unieważnia; „opus fuerit” – gdyby zaszła potrzeba.
Streszczenie
20I 1770 przed Onufrym Moskwickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Tomasz Ciszewski, towarzysz znaku pancernego, w imieniu Antoniego Pruszyńskiego, łowczego trembowelskiego, protestował przeciw Miedźwiedzkiemu, palestrantowi grodzkiemu winnickiemu: we wrześniu 1769 Miedźwiedzki odebrał ludziom z dóbr Jakuszyńce [?] przywiezione do Winnicy podymne, tak że chłopi musieli je płacić powtórnie; choć jako plenipotent Pruszyńskiego w jego sprawach prawnych został już za swoje usługi zapłacony, uciskał ludzi łowczego (przebywającego w dalszych województwach) i formował wobec niego nienależne pretensje. Ciszewski w imieniu Pruszyńskiego kasuje i unieważnia plenipotencję daną Miedźwiedzkiemu i odsuwa go od interesów łowczego, zastrzegając dalszą manifestację.
Akt nr 489
Manifestacja z remanifestacją Jana „Bal.” Miedźwieckiego, stolnika mścisławskiego, palestranta grodu winnickiego, przeciw Tomaszowi Ciszewskiemu i Antoniemu Pruszyńskiemu, łowczemu trembowelskiemu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
27wyszedł na Dolatę [?] Raty Septembrowey zaległey na
28Dobrach, a Poddaństwo Jakuszynieckie należące
29od Siebie Zł. Osmnaście y gr. Dwadzieścia Osm
30Raty do Wiel. Załącegosię Jako Plenipotenta Pan[a]
31Swego przyłączywszy [?] na kwitow Zł. Jeden y gr. …
32… Za gr. Piętnaście oddali z Wiel. …
33… na pokłon [?] Compts będąc u Urod. Subdelegatora [?] do wiedzenia się
34… powierzony [?] Relacyi do rąk Swoich przyiąć
35niemogł, nadsyłał [?] miast przez Synka [?] Swego
36… Urod. Ciszewskiemu odesłał, Urod. zaś Ciszewski
37… Jaiutrz [?] … Wiel. Compti przez poddanego
38… niechcąc przyiął, potym zaś Sam tenże
39… Ciszewski w Dom Kompta przyiechawszy włożył
40… w monecie Srebrney Zł. Pol. Dziesięć
41… tylko odda Dwa y gr. …
42[…]
43[…]
44[…]
45[…]
k. 295v (skan 0298, strona lewa – góra)
1y Honor tak Wiel. Pruszyńskiemu Łowcz. Trembow.
2Jako poważnemu Panu, Ludzkiey [?] niniejszemu
3Komptowi Jako nienotowanemu y nie poślednio
4ważnemu w Szczerosci Plenipotentowi Swemu Ciężeni [?]
5y gęsywać [?] ważył się, a Zażywszy odwagi bez żadney
6Jstoty [?] y pko Prawu Jmię Zwrazić [?] ośmielił, dla
7czego niniejszy Comparens Swiecie, honoru y całe-
8… w Szczere [?] Saliamenty [?] na Osobie Zażaliącego. Ciągnąc y
9do pominacyi [?] … a nie [?] … oneże
10platney [?] Kapitulacyi [?] … y Ostrzegaiąc
11teraz [?] … Urod. Ciszewskiemu ratione praemissorum
12iterato querit et remanifestat. Jan Bal. Mied-
13wiecki mp [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpowiedź (remanifestacja) na manifestację Ciszewskiego z 20 I 1770 (akt 488). Rok 1770; namiestnik Antoni Jałowicki („Jakowicki”). Manifestant w nagłówku „Wiel. JmćPan Jan Bal. Miedźwiecki Stol. Mścisławski” – por. akty 41–120 (Miedźwiecki „Bal.” – stolnik mścisławski); w tytule marginalnym „Miedźwiedzki”. Ręka bardzo pospieszna, kreślona z licznymi zawijasami; dół k. 295 silnie wyblakły i poplamiony (próba odejmowania tła nie dała odczytu) – cztery ostatnie wiersze nieodczytane; w całym akcie wiele odczytów niepewnych. „Dezentat [?] Chorągwi JW. Woiewody Wołyńskiego” – chodzi zapewne o wojskowego wysłanego na egzekucję zaległej raty podatku (wrześniowej) z dóbr Jakuszyńce [?]. Łacina: „a prima notitia” – od pierwszej wiadomości; „solennissime” – najuroczyściej; „ratione praemissorum” – z powodu powyższego; „iterato querit et remanifestat” – ponownie skarży się i remanifestuje.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
22I 1770 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan „Bal.” Miedźwiecki, stolnik mścisławski, przysięgły palestrant i patron grodu winnickiego, po otrzymaniu wiadomości o manifestacji Tomasza Ciszewskiego (akt 488), skarżył się przeciw Ciszewskiemu (mieszkającemu w dobrach Jakuszyńce [?]) i Antoniemu Pruszyńskiemu, łowczemu trembowelskiemu. Twierdził, że jako plenipotent Pruszyńskiego pilnie prowadził jego sprawy, zadowalając się skromną gratyfikacją i nie upominając się o zapłatę, a Ciszewski nieprzyzwoitym, uszczypliwym pismem ośmielił się szargać jego dobre imię; wyjaśniał okoliczności poboru zaległej raty wrześniowej od poddanych jakuszynieckich (18 zł 28 gr wpłaconych na ręce manifestanta jako plenipotenta, kwity, pieniądze odsyłane i przywiezione przez Ciszewskiego). Uznając to za obrazę honoru, ponownie skarży się i remanifestuje przeciw Ciszewskiemu.
Akt nr 490
Manifestacja Wawrzyńca Chomentowskiego przeciw ks. Antoniemu Czetwertyńskiemu, dziedzicowi Januszgrodu, ekonomowi Stanisławowi Dorożyńskiemu i Kozakom januszgrodzkim – o pobicie i zranienie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data22 I 1770, Winnica
Karty / skanyk. 295v (skan 0298, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości) – k. 296 (skan 0298, strona prawa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 295v (skan 0298, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Januarii Dwudziestego Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodz. Winnic.
4y przedemną Antonim Jakowickim Namiesni-
5kiem Burgrabstwa Grodzkim Winnic. Comparens
6pkter Urod. Wawrzyniec Chomentowski Jak tylko po-
7chrześnym [?] ratą [?] Głowy rozbiciem, Skaleczeniu y Skr-
8wawieniu Swym y Pana Swego Jmieniem do Akt
9Grod. Winnic. przybyć mogł, tak Zaraz na pko JO. X.
23Wwa Bracł. ktory in praesentia Urod. Jchmć PP. Ma-
24cieja Kamińskiego y Stefana Ciszewskiego widział
25y oglądał rany y razy, na Urod. Wawrz. Chomento-
26wskim, Głowę na Samym Ciemieniu na Pieko [?] aż
27do Mozgu przebitą, Krwi na kilkoro potrząśniętą [?]
28odlewego [?] Kocha [?], Kożuch Cały Krwią zbroczony,
29ktory to raz y rany żadne miewał Sobie Kręi [?]
30ten [?] Compns od Daniła Woytowego Syna, Jwana
31Krysy y Sawki Kozakow Januszgrodzkich Com-
32plainavszy [?] y oglądawszy ze Szlachtą Sobie przytomną
33oświadczywszy się prawdziwą przedemną Urzę-
34dem wizyi Swoiey uczynił y zeznał Relacyą. Jno-
35… mnie Urz. Compns obszycie [?] maiąc iako
36y Woźny wizyi Relli. Czy ostrzymali Compns Jgna-
37rus Liter. Crucem S. posuit. Wawrzyniec Chomen-
38towski ✠ Woźny nieumieiący pisać Krzyża
39Swięt. kładnie ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik Antoni Jałowicki („Jakowicki”). Januszgród = Murachwa, dobra ks. Antoniego Czetwertyńskiego (por. akty 300–301). Ekonom Stanisław Dorożyński – może z rodziny Dorożyńskich (por. Bazyli Dorożyński, cześnik latyczowski – akty 331, 334, 450–451). Pryncypałami komparenta byli Józef Dziewiński [?], skarbnik nowogrodzki [?], i Tomasz Majewski; wysłano go do poborcy cła (komory celnej) we wsi Lisichy [?] w sprawie sprzedaży zboża i kontrabandy. Ręka pospieszna; dół k. 295v wyblakły (odczyt po odjęciu tła), wiele miejsc niepewnych; nazwisko woźnego (Bonaszki [?]) niepewne. Łacina: „cum vicinis” [?] – z sąsiadami; „salva eiusdem manifestationis melioratione” – z zachowaniem prawa do poprawy tej manifestacji; „in continenti” – niezwłocznie; „affectatione” – na żądanie; „in praesentia” – w obecności; „ignarus litterarum crucem sanctam posuit” – nie umiejąc pisać, postawił znak Krzyża świętego.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
22I 1770 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Wawrzyniec Chomentowski – gdy tylko mógł przybyć z rozbitą głową – w swoim i swego pana imieniu manifestował się przeciw ks. Antoniemu Czetwertyńskiemu, dziedzicowi miasta Januszgrodu, Stanisławowi Dorożyńskiemu, ekonomowi tego miasta, a zwłaszcza przeciw Danile, synowi wójta, oraz Iwanowi Krysie i Sawce, Kozakom januszgrodzkim. Wysłany przez Józefa Dziewińskiego [?], skarbnika nowogrodzkiego [?], i Tomasza Majewskiego do poborcy cła w sprawie sprzedaży zboża, przyjechał do Januszgrodu do żydowskiego kupca-arendarza; tam obwinieni, formując pretensje, wywlekli go z karczmy za kożuch, urządzili zasadzkę, a gdy wyszedł, uderzyli go pięścią w kark, a potem okutą siekierką [?] w ciemię, raniąc aż do mózgu, tak że kożuch był cały we krwi. Przydany przez urząd woźny generał Wawrzyniec Bonaszki [?], w obecności Macieja Kamińskiego i Stefana Ciszewskiego, oglądał rany i złożył relację. Komparent i woźny, niepiśmienni, podpisali się krzyżami.
Akt nr 491
Manifestacja Jana „Bal.” Miedźwieckiego, stolnika mścisławskiego, w imieniu swoim, żony Antoniny z Rutkowskich i dzieci przeciw Mysłowskim, sukcesorom Stefana Mysłowskiego – o rzeczy po Aleksandrze Rutkowskim
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data26 I 1770, Winnica
Karty / skanyk. 296 (skan 0298, strona prawa – dół) – k. 296v (skan 0299, strona lewa – górna 1/2)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 296 (skan 0298, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Januarii Dwudziestego Szostego Dnia
3[reklamant:] Przed Urzędem
k. 296v (skan 0299, strona lewa)
1Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winnic.
2y przedemną Antonim Jakowickim Namiesnikiem
3Burgrabstwa Grodzkim Winnic. Przysięgłym Compa-
4rens pkter Wiel. JmćPan Jan Bal. Miedźwiedzki St. M.
5Swym y W. JmćPani Antoniny z Rutkowskich Mie-
6dźwiedzkiey Małż. Swey tudzież Dzieci Swych Jakuba y
22oddania z mocnieyszych [?] tak tych rzeczy nie oddali, o ktorych oddania Ru-
23chomości prawnie się upominaią, Swiadcząc teraz et innotescat [?] rebus
24et Melioribus Eorundem [?] Suo et Cuius Supra nomine idem [?] Comparens
25iterato querit et Maat. Jan Bal. Miedźwiedzki mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik Antoni Jałowicki („Jakowicki”). Manifestant – Jan „Bal.” Miedźwiecki (w rkp. tu „Miedźwiedzki”), stolnik mścisławski (por. akty 488–489). Żona Antonina z Rutkowskich, jej ojciec Aleksander Rutkowski (zmarły), matka Konstancja z Gruszeckich [?], 2° voto [?] Wichegurska [?]. Pozwani – rodzeństwo Mysłowskich (Stanisław Aleksy [?], Jan, Teofila Wolska [?]), sukcesorowie Stefana Mysłowskiego (por. akty 387, 393, 407, 411 – Mysłowscy, Jan łowczyc, Józef podstolic wendeński). Ręka bardzo pospieszna, gęsta, z licznymi zawijasami – środkowa partia aktu (wyliczenie rzeczy: pieniądze, srebra [?], pałasz, rząd koński, kulbaka) odczytana fragmentarycznie. Łacina: „ultimo voto” – z ostatniego małżeństwa; „innotescat” – niech będzie wiadome; „suo et cuius supra nomine” – w swoim i wyżej wymienionych imieniu; „iterato querit et manifestat” – ponownie skarży się i manifestuje.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
26I 1770 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan „Bal.” Miedźwiecki, stolnik mścisławski, w imieniu swoim, żony Antoniny z Rutkowskich oraz dzieci Jakuba i Marianny, manifestował się przeciw Stanisławowi Aleksemu [?], Janowi i Teofili Wolskiej [?] – rodzeństwu Mysłowskim, sukcesorom Stefana Mysłowskiego, łowczego [?] krzemienieckiego. Zarzucał, że ich ojciec (Stefan [?] Mysłowski) po śmierci Aleksandra Rutkowskiego, ojca żony manifestanta, przejął u Konstancji z Gruszeckich [?], matki manifestantki, ruchomości zmarłego (pieniądze, srebra [?], pałasz, rząd koński, kulbakę i in.) i ich nie oddał, a pozwani jako sukcesorzy nadal ich nie zwracają, mimo upomnień. Manifestant ponownie wnosi skargę.
Akt nr 492
Manifestacja Jana „Bal.” Miedźwieckiego, stolnika mścisławskiego, w imieniu swoim i żony Antoniny z Rutkowskich przeciw sukcesorom Stefana Mysłowskiego – o sumy i ruchomości po dziadkach żony (Gruszeckich [?])
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data26 I 1770, Winnica
Karty / skanyk. 296v (skan 0299, strona lewa – dolna 1/2) – k. 297 (skan 0299, strona prawa – górna 1/3)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 296v (skan 0299, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Januarii Dwudziestego Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodz. Winnic. y
19cześć [?] Schedle należącego Spadku Summ y Ruchomości po
20Smierci niegdy Wiel. Hieronimie y Mariannie z Łagand-
21skich [?] Gruszeckich wprzod na niegdy Wiel. Konstancyą
22z Gruszeckich ultimo voto Wichegurską [?] Jako Cuirikce [?] spadłego
23[reklamant:] Dzieci [?]
k. 297 (skan 0299, strona prawa – góra)
1a teraz na Wiel. Antoninę Miedźwiecką Komparent-
2kę Zato spadłych na wielokrotne dopominania się żadnego do-
3tych czas uspokoienia nie uczynili, między Sobą pe-
4dzielili y rozebrali y detentatorami ich Spokoynie
5przy zniesieniu z Sobą aż do Niniejszego Czasu niespra-
6wiedliwego w [?] … Juris [?] … Drugie Sądow Sprzyskaiących
7uspokoienie przy dłużyli. Zaczym Niniejszy Comprens [?]
8Cuius Supra iako Jedyney y Jedyney [?] Sukcessorki czyniąc
9… y dalszego Zapisem niegdy Śp. Wiel. Matki Swoiey u-
10tywierdzoney, Azaby iakowa ztąd przez zatrzymany
11Proces niewynikła Szkoda y pokrzywdzenie, Ostrzegaiąc
12o Zaż y wyrażony krzywdy we Summach y rzeczach Ru-
13chomych de successione Dziadu iako Swoiey Matki
14urzeczaci [?] y Summach, Domus [?] Gruszeckich [?] od tych [?]
15dopominaiąc się oświadcza teraz quam solemnissime et
16Cuius Supra Nomine querit et Manifestat. Jan Bal.
17Miedźwiecki mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik Antoni Jałowicki („Jakowicki”). Akt powiązany z aktem 491 (ten sam dzień, ci sami pozwani): tu chodzi o sumy i ruchomości spadłe po dziadkach żony manifestanta – Hieronimie i Mariannie z Łagandskich [?] Gruszeckich [?] – na ich córkę Konstancję z Gruszeckich [?], 2° voto Wichegurską [?] (matkę Antoniny), a następnie na Antoninę jako jedyną sukcesorkę. Powołano manifest Konstancji wniesiony w grodzie winnickim 1 III 1768. Nazwiska Gruszecki [?], Łagandska [?], Wichegurska [?] i Wolska [?] odczytane niepewnie; ręka bardzo pospieszna. Łacina: „ultimo voto” – z ostatniego małżeństwa; „subsequenti processu” – z następującym procesem; „de successione” – z tytułu spadku; „quam solemnissime” – jak najuroczyściej; „cuius supra nomine querit et manifestat” – w imieniu wyżej wymienionych skarży się i manifestuje.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
26I 1770 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan „Bal.” Miedźwiecki, stolnik mścisławski, w imieniu swoim i żony Antoniny z Rutkowskich – nawiązując do manifestu wniesionego w grodzie winnickim 1 III 1768 przez zmarłą Konstancję z Gruszeckich [?], 2° voto Wichegurską [?] (matkę Antoniny) przeciw Stefanowi Mysłowskiemu – skarżył się na Stanisława Aleksego i Jana Mysłowskich oraz Teofilę z Mysłowskich Wolską [?], dzieci zmarłego Stefana Mysłowskiego, łowczego krzemienieckiego. Zarzucał, że mimo wielokrotnych upomnień nie oddali należącej się Antoninie (jako jedynej sukcesorce matki) części spadku – sum i ruchomości po jej dziadkach Hieronimie i Mariannie z Łagandskich [?] Gruszeckich [?] – lecz podzielili je między siebie i zatrzymują, przewlekając proces. Manifestuje się dla uniknięcia szkody i zastrzega dochodzenie praw.
Akt nr 493
Manifestacja Jana „Bal.” Miedźwieckiego, stolnika mścisławskiego, w imieniu swoim i Ignacego Rokickiego [?], łowczego smoleńskiego [?], przeciw Kopystyńskiemu – o poddanych zbiegłych z części Sałohubówki [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data26 I 1770, Winnica
Karty / skanyk. 297 (skan 0299, strona prawa – od ok. 2/5 do końca) – k. 297v (skan 0300, strona lewa – pierwszy wiersz)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 297 (skan 0299, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Januarii Dwudziestego Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi y przedemną
19widząc iedyne tylko oszczędzenie Dobr W. Rokickiego z ukrzywdzenie
20Poddaństwa W. Kopystyńskiego wraz w Jedney Wsi a mo-
21że y wspolecznosci zostaiących, o te Zabsolutne zrażenie [?]
22bez Adoniesienia [?] Zwierzchnosci Woyskowey y Sądu Zo-
23stawiaiąc wolne dopominanie się W. Rokickiemu ja-
24ko Panu, teraz Jedynie Swe Missus [?] pko W. Kopystyń-
25skiemu Comparens Nnie Cuius supra Querit
k. 297v (skan 0300, strona lewa – pierwszy wiersz)
1& Manifestatur. Jan Bal. Miedźwiecki mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik Antoni Jałowicki (tu zapisany poprawnie „Jałowickim”). Trzecia tego dnia (26 I 1770) manifestacja Jana „Bal.” Miedźwieckiego (por. akty 491–492), tym razem jako plenipotenta Ignacego [?] Rokickiego [?], łowczego smoleńskiego [?], przeciw Kopystyńskiemu (por. Kopystyńscy – Sałohubówka, akty 202–205, 214; Jan Feliks Kudewicz Kopyczyński, akt 235, 268). Treść dotyczy poddanych w jednej wsi (Sałohubówka [?]) należącej częściowo do Rokickiego, częściowo do Kopystyńskiego – obciążenia kontrybucjami i podwodami wojskowymi przerzucanymi na poddanych Rokickiego. Ręka bardzo pospieszna; odczyt środkowej partii aktu fragmentaryczny i niepewny. Łacina: „suo nomine et ex parte” – w swoim imieniu i ze strony; „indemnitati substantiae” – dla zabezpieczenia majątku; „nomine cuius supra querit et manifestatur” – w imieniu wyżej wymienionego skarży się i manifestuje.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
26I 1770 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan „Bal.” Miedźwiecki, stolnik mścisławski, w swoim imieniu i w imieniu Ignacego [?] Rokickiego [?], łowczego smoleńskiego [?] (posesora części dóbr Sałohubówka [?]), manifestował się przeciw Kopystyńskiemu: ten, oszczędzając własnych poddanych we wspólnej wsi, przerzucał na poddanych Rokickiego ciężary kontrybucji i podwód wojskowych, czym doprowadzał ich do ruiny. Manifestant, zostawiając Rokickiemu jako panu wolne dochodzenie praw przed zwierzchnością wojskową i sądem, wnosi na razie protestację przeciw Kopystyńskiemu.
Akt nr 494
Relacja woźnego Jakuba Mazurenki [?] o areszcie rzeczy i długów po zmarłym Wojciechu [?] Dynowskim w Przyłuce – ex requisitione Jakuba Dynowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data29 I 1770, Winnica (areszt 22 I 1770)
Karty / skanyk. 297v (skan 0300, strona lewa – od ok. 1/10 do 2/3 wysokości)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 297v (skan 0300, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Januarii Dwudziestego Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi y prze-
4demną Onufrym Czaykowskim Namiesnikiem pro tunc Bur-
5grabstwa Grodzkim Winnickim. Stanowszy oczewisto
6Woźny Gnrał Wwa Bracł. y Jnny opatrzny Jakub Mazuren-
7ko w moc wierney Relacyi Swoiey Jawnie ustnie y Dobro-
8wolnie zeznał, Jż on Roku Teraznieyszego Tysiąc Siedmset
9Siedmdziesiątego dnia Dwudziestego Drugiego Januarii na af-
10fektacyą y prawną Rekwizycyą W. JmćPana Jakuba Dyno-
11wskiego niegdy Śp. JmćXiędza Jozefa [?] Dynowskiego Brata
12Rodzonego, maiąc przy Sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych
13Urod. Jchmć Panow Jozefa Orłowskiego [?] y Kazimierza Radomys-
14kiego [?] maioris Evidentiorisque testimonii gratia do tego Aktu
15użytych był w Dobrach Miasta Przyłuki, gdzie będąc w Zamku
16Tameysznym u Wiel. JmćPana Woyakowskiego [?] Jako Ekonoma
20nisława Roby [?], JmćPana Mikołaja Brodzkiego, JmćPana Gabri-
21ela Strupczewskiego [?] Także u Żydow Przyłuckich Lewara [?] y Jozia [?]
22Cerulika [?], u Chayki, Berka, Mojżesza Szkalnika [?] y Jnnych u kogo
23by się iakowe rzeczy y Summy po niebosczyku Śp. Swyż wyra-
24żonym JmćXiędzu Woyciechu [?] Dynowskim przedtym w Kościele Przy-
25łuckim Kapelanii będącego pozostałe y wynaleźć się maiące
26aresztował y prawnie przyporęczył. Ktory areszt W. Woyakow-
27ski Ekonom Przyłucki nomine Panow Swoich benevole przy-
28iowszy wszystkie rzeczy y długi ulud [?] Państwa Przyłuckiego Znay-
29duiące się do rozprawy prawney. Jako y Sami Ludzie dotrzymać
30deklarowali y Submittowali się, a tak on Woźny Szlachtą
31Sobie przytomną oświadczywszy się przybywszy tu do Akt prze-
32demną Urzędem uczynił y zeznał prawdziwego Aresztu
33Relacyą. Woźny nieumieiący pisać Znak Krzyża Swiętego
34kładnie. Jakob Mazurenko ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770. Namiestnik „pro tunc” zapisany tu wyraźnie „Onufrym Czaykowskim” – por. akty 323–324 (4 IX 1769, „pro tunc” Onufry Czajkowski [?]); w aktach 486–488 (19–20 I 1770) odczytano „Onufrym Moskwickim” – w świetle tego aktu może chodzić o tę samą osobę (Onufry Czajkowski) – do weryfikacji. Imię zmarłego duchownego zapisane niekonsekwentnie: „JmćXiędza Jozefa [?] Dynowskiego” i „JmćXiędzu Woyciechu [?] Dynowskim” – był kapelanem w kościele przyłuckim. Przyłuka – miasto (dobra „Państwa Przyłuckiego”). Szereg nazwisk dłużników (Roba [?], Strupczewski [?], Żydzi Lewar [?], Jozio Cerulik [?], Chayka, Berek, Mojżesz Szkalnik [?]) odczytano niepewnie. Łacina: „ex requisitione” – na żądanie; „maioris evidentiorisque testimonii gratia” – dla większego i wyraźniejszego świadectwa; „nomine” – w imieniu; „benevole” – dobrowolnie.
Streszczenie
29I 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generał Jakub Mazurenko zeznał, że 22 I 1770, na żądanie Jakuba Dynowskiego, rodzonego brata zmarłego księdza Józefa [?] (Wojciecha [?]) Dynowskiego, kapelana w kościele przyłuckim, w obecności szlachty Józefa Orłowskiego [?] i Kazimierza Radomyskiego [?], był w mieście Przyłuce i w tamtejszym zamku u ekonoma Wojakowskiego [?] aresztował wszystkie rzeczy, bydło, konie i sumy pozostałe po zmarłym, znajdujące się u różnych osób – Feliksa [?] Roby [?], Horodeckiego, Stanisława Roby [?], Mikołaja Brodzkiego, Gabriela Strupczewskiego [?] oraz Żydów przyłuckich (Lewar [?], Jozio Cerulik [?], Chayka, Berek, Mojżesz Szkalnik [?] i in.). Ekonom w imieniu swoich panów oraz sami dłużnicy przyjęli areszt i zobowiązali się dotrzymać rzeczy i długów do rozprawy. Woźny podpisał relację krzyżem.
Akt nr 495
Manifestacja z remanifestacją Józefa Zaleskiego przeciw konwentowi oo. dominikanów winnickich i przeorowi ks. Kandydowi Czarnotyńskiemu [?] – o dworek w Winnicy i zabranie drzewa
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
42krolewskiey z Krzywdy … Jako też … Opis [?] … actio [?] Sądzić
43w Sądach Sprawie nienależytych iakowego wyrobu [?] pko Prawu
44pretendowania, niemniey ocalaiąc honoru y Substancyi Swoiey idem
45Compns pko Wyżey Obżałowanym powtornie Solennie Manifestuie się.
46J. Zaleski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770. Namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski (w rkp. „Czaykowski”; por. akt 494). Spór o szlacheckie dworki dziedziczne Zaleskich w Winnicy (na posesji należącej do miasta/dominikanów): manifestant powołuje się na lustrację dworów winnickich przez komisarzy królewskich z 6 VIII 1737 [?] (oblatowaną w grodzie latyczowskim we wtorek po św. Małgorzacie 1740 – tj. 19 VII 1740) oraz na intromisję i akty królewskie Stanisława Augusta. Dominikanie (przeor ks. Kandyd Czarnotyński [?]) zarzucani są o zawłaszczanie dworków, pociąganie przed sąd konsystorski (duchowny) i zabranie drzewa. Poprzednicy manifestanta: Hordiej [?] i Mikołaj Zalescy. Środkowa i dolna partia aktu (ręka bardzo pospieszna, plamy) odczytana fragmentarycznie; por. akt 482 (dworek Zaleskiego w Winnicy). Łacina: „cum summa laesione” – z największym uszczerbkiem; „totius communitatis” – całej wspólnoty; „una cum remanifestatione” – wraz z remanifestacją; „die sexta Augusti” – 6 sierpnia; „feria tertia post festum Sanctae Margarethae Virginis et Martyris anno millesimo septingentesimo quadragesimo” – we wtorek po święcie św. Małgorzaty, Dziewicy i Męczennicy, roku 1740; „circa intromissionem lustrationis” – przy intromisji lustracji; „et praecipue” – a zwłaszcza; „ex gratia” – z łaski; „nunquam deducenda” [?] – nigdy niedowodliwe.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
29I 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Józef Zaleski – dowiedziawszy się o manifestacji wniesionej przeciw niemu przez ks. Kandyda Czarnotyńskiego [?], przeora konwentu dominikanów winnickich – wniósł manifestację z remanifestacją przeciw przeorowi i całemu konwentowi. Twierdził, że dworki w Winnicy przeszły na niego dziedzicznie po antecesorach (Hordieju [?] i Mikołaju Zaleskich), co poświadcza lustracja dworów winnickich dokonana przez komisarzy królewskich 6 VIII 1737 [?] (oblatowana w grodzie latyczowskim w 1740), intromisja i akty króla Stanisława Augusta; tymczasem dominikanie, którzy z łaski dawnego starosty winnickiego mieli tylko kilka chałup, bezprawnie przywłaszczają szlacheckie dworki, pozywają go przed sąd duchowny (konsystorski), a przez swoich ludzi zabrali drzewo i nachodzili jego dworek. Manifestant w obronie honoru i majątku ponownie uroczyście protestuje.
Akt nr 496
Manifestacja Franciszka Mierzwińskiego, wojskiego żytomierskiego [?], przeciw szwagrowi Wincentemu Bekierskiemu [?] i Ciechowskiemu [?], podczaszemu czernichowskiemu – o dobra Chirowcy [?] i Radołowa [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data31 I 1770, Winnica
Karty / skanyk. 298v (skan 0301, strona lewa) – k. 299 (skan 0301, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 298v (skan 0301, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Januarii Trzydziestego Pierwszego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi
4y przedemną Onufrym Czaykowskim Namiesnikiem pro tunc
5Burgrabstwa Grodzkim Winnickim Comparens pkter W. Jmć
6Pan Franciszek Mierzwiński Niegdy Wiel. Jozefa y Marianny
44biorąc się do odzyskania Swey własności Dobr iako Dziedzi
45żadnym Prawem Wiel. Bekierskiemu niepodległych, onie y Za-
46żytki Dzierżanie [?] w Rzędach y użytek Dobr Jntraty [?] pko Wiel.
47Bekierskiemu a Zaś o zapomniałą y zaniedbaną Obronę
48Dobr Całości w Opiece będącego pko W. Ciechowskiemu
49[reklamant:] Podcz. Czernich.
k. 299 (skan 0301, strona prawa – góra)
1Podcz. Czernichowi z Osoba ut indistincte negotio Jure agen[di] a wyż-
2wyrażone pokrzywdzenia oświadczaiącsię te et innotescat Actis et
3possentari [?] czyniąc oświadczenie querit et Maat. Franciszek Mierz-
4wiński mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski. Po akcie nagłówek działu: „Mensis Februarius Anni 1770”. Manifestant Franciszek Mierzwiński, syn Józefa i Marianny z Kassowskich [?] Mierzwińskich (wojskich żytomierskich [?]), brat zmarłej Wiktorii z Mierzwińskich Bekierskiej [?]; spór z jej wdowcem Wincentym Bekierskim [?] o dobra Chirowcy [?] i Radołowa [?] (Bekierski miał wymusić na umierającej żonie transakcję – zapis dóbr podpisany „martwą ręką”), oraz z opiekunem manifestanta Ciechowskim, podczaszym czernichowskim, który zaniedbał obrony dóbr. Powołany manifest wniesiony w grodzie żytomierskim 18 XI 1767 przez Franciszka Saletusza [?] Chomskiego [?], podstolego smoleńskiego [?], krewnego Mierzwińskich. Ręka pospieszna, liczne odczyty niepewne; nazwiska Bekierski (może „Bekierski”/„Behierski”) i nazwy dóbr niepewne. Łacina: „respective” – odpowiednio; „cum offensione omnigena tutelae maritalis” [?] – z wszelkim naruszeniem opieki mężowskiej; „in toto” – w całości; „ut indistincte” – jako nierozdzielnie; „iure agendi” – z prawem dochodzenia; „innotescat actis” – niech będzie wiadome aktom; „querit et manifestat” – skarży się i manifestuje.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
31I 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Franciszek Mierzwiński, syn Józefa i Marianny z Kassowskich [?] Mierzwińskich i brat zmarłej Wiktorii z Mierzwińskich Bekierskiej [?], dziedzic dóbr Chirowcy [?] i Radołowa [?], po dojściu do pełnoletności manifestował się przeciw szwagrowi Wincentemu Bekierskiemu [?] i swemu opiekunowi Ciechowskiemu, podczaszemu czernichowskiemu. Nawiązując do manifestu wniesionego w grodzie żytomierskim 18 XI 1767 przez krewnego, Franciszka Saletusza [?] Chomskiego [?], zarzucał Bekierskiemu, że wymógł na swej żonie Wiktorii, osłabionej chorobą i bliskiej śmierci, podpisanie transakcji (zapisu) na swoją korzyść, nieutwierdzonej w grodzie, i na jej podstawie dzierży dobra Chirowcy [?] i Radołowa [?], ciągnąc z nich pożytki; opiekunowi zaś – że wiedząc o tym, nie bronił dóbr małoletniego i nie wniósł żadnej skargi. Manifestant zastrzega dochodzenie zwrotu dóbr i pożytków.
Akt nr 497
Manifestacja Zuzanny z Radzimińskich Majewskiej, łowczyny starodubowskiej, in diligentia sui – przeciw zapisowi długu i sprzedaży części wsi Wyszkowce dokonanej przez męża Ignacego Majewskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data1 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 299 (skan 0301, strona prawa – od ok. 1/5 do 4/5 wysokości)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 299 (skan 0301, strona prawa)
1Mensis Februarius Anni 1770.
2Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
3Miesiąca Februarii Pierwszego Dnia
4Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winnicki-
5mi y przedemną Onufrym Czaykowskim Namiesnikiem
6pro tunc Burgrabstwa Grodzkim Winnickim, do Urzędu
24kowi [?] Mężowi iako y Temu ktoryby Skryptami Swe-
25mi o kupno Części mienioney Zasięgaiąc Oświad-
26czył [?] Ze wyraźnie [?] nieważności y nie należytości Skryptu
27iesliby Jakowy przez tegoż Męża Mego o Wzmiankę [?] Asseku-
28rowaney przedaży, na Stępie [?] widzy Uroczyście Stawsz [?]
29Oświadczam y protestuię y niniejszą Zaletę [?] w Si-
30łeki [?] Actis Cassuię Jrrytuię y Zanieważnie [?] pod-
31łam [?] y mieć chcę. Zuzanna z Radzimińskich Maiew-
32ska. Jako Assystent podpisuię się J. Zaleski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; od tego aktu dział „Mensis Februarius Anni 1770”; namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski. Manifestantka – Zuzanna z Radzimińskich Majewska, łowczyna starodubowska, żona Ignacego Majewskiego, łowczego starodubowskiego; asystent – Stefan Józef Zaleski, komornik graniczny województwa bracławskiego (por. akt 495: J. Zaleski – podpis identyczny). Wyszkowce – wieś (por. akty 387, 411, 417, 419, 448, 456 – Wyszkowce, Mysłowscy). Treść środkowej części (kontrahent zamierzający kupić część wsi i forma jego nazwiska) odczytana fragmentarycznie. Łacina: „in diligentia sui” – dla zachowania swej pilności; „pro tunc” – na ten czas; „actis cassat, irritat” – w aktach kasuje, unieważnia.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
1II 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Zuzanna z Radzimińskich Majewska, łowczyna starodubowska, w asyście Stefana Józefa Zaleskiego, komornika granicznego województwa bracławskiego, zabezpieczając swój majątek, oświadczyła, że jej mąż Ignacy Majewski, łowczy starodubowski, bez porozumienia z nią jako współdziedziczką zaciągnął zapis prostego długu i dokonał reformacji wniosku [?] na częściach wsi Wyszkowce, na których zabezpieczone są jej sumy, a także zamierzał sprzedać ubezpieczoną część wsi. Wniosła protestację przeciw mężowi i każdemu, kto by na podstawie takich skryptów chciał nabyć tę część, uznając wszelkie takie zapisy za nieważne, kasując je i unieważniając.
Akt nr 498
Manifestacja Piotra Barczewskiego, miecznika zwinogrodzkiego, in diligentia sui – o rzeczy i fanty po ojcu Wojciechu Barczewskim zatrzymane przez sukcesorów macochy Barbary z Pawłowskich [?] Barczewskiej
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data1 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 299 (skan 0301, strona prawa – dół) – k. 299v (skan 0302, strona lewa – górna 1/2)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 299 (skan 0301, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Pierwszego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winnicki[mi]
4y przedemną
k. 299v (skan 0302, strona lewa)
1y przedemną Onufrym Czaykowskim Namiesnikiem pro tunc Bur-
2grabstwa Grodzkim Winnickim. Osobiście stawaiąc W. Jmć
3Pan Piotr Barczewski Miecznik Zwinogrodz. Sta [?] Zapobie[ga]iąc
4Zeniem [?] aby iakowego Substancyi Swoiey w dalszym Czasie nie
5miał uszczerbku [?] tak też przychylaiąc się do Dawnieyszych Ma-
6nifestow w tey że Samey Sprawie przez Wiel. niegdy Śp. Woy-
18… Rzeczy y fanty w deterioracyą idą, a potym aby nie-
19bespieczności Czasu y publiczna Kraiu ruina do Zabrania
20onych nieprzywiodły, przeto Wiel. Comptis Ostrzegaiąc Całości
21Swoiey, aby w odpowiedzi niebył przyiniey [?] Szych Oświadcze-
22nie Ofiaruiąc się w dalszym Czasie pod Akta Urzędowną pod-
23dać, a w tey nie Sobie Jedyne bespieczeństwo, w czym powtor-
24nie oświadczywszy się prosił mnie Urzędu o przyięcie tey Ma-
25nifestacyi do Akt, ktorą otrzymał. Barczewski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski. Piotr Barczewski, miecznik zwinogrodzki, syn i sukcesor Wojciecha Barczewskiego, miecznika zwinogrodzkiego (zmarłego), który wcześniej wnosił manifesty w tej sprawie; rzeczy i fanty po ojcu znajdują się u sukcesorów jego żony (macochy manifestanta) Barbary z Pawłowskich [?], 1° voto Zawadzkiej [?], 2° voto Barczewskiej; był do nich zaprzysiężony rejestr. Kilka wyrazów w środkowej partii aktu odczytano niepewnie. Łacina: „in diligentia sui” – dla zachowania swej pilności; „generaliter” – ogólnie; „primo voto … secundo voto” – z pierwszego … z drugiego małżeństwa; „in deteriorationem” – ku pogorszeniu (zniszczeniu).
Streszczenie
1II 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Piotr Barczewski, miecznik zwinogrodzki, zapobiegając uszczerbkowi swego majątku i nawiązując do dawniejszych manifestów swego zmarłego ojca Wojciecha Barczewskiego, miecznika zwinogrodzkiego, oświadczył, że jako jego naturalny sukcesor ma prawo do pozostałych po nim dóbr oraz rzeczy i fantów, które (według zaprzysiężonego przez ojca rejestru) znajdują się u sukcesorów zmarłej Barbary z Pawłowskich [?], 1° voto Zawadzkiej [?], 2° voto Barczewskiej, żony ojca. Ponieważ rzeczy te niszczeją, a niebezpieczeństwo czasów i ruina kraju grożą ich utratą, zastrzega swoje prawa i gotowość dalszego ich dochodzenia.
Akt nr 499
Manifestacja Wojciecha Kalinowskiego w imieniu Michała Kompana, ekonoma klucza lipowieckiego, oraz mieszczan i gromady – o ciało zabitego człowieka podrzucone pod cerkiew we wsi Kamionka [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 II 1770, Winnica (zdarzenie 29 I [?] 1770)
Karty / skanyk. 299v (skan 0302, strona lewa – dolna 1/2) – k. 300 (skan 0302, strona prawa – górna 2/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 299v (skan 0302, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winni-
Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski. Michał Kompan – ekonom/administrator klucza lipowieckiego (por. akty 222, 236–239: Lipowiec c/a Żorniszcze). Dzień zdarzenia zapisany niejasno („Dwudziestego [?] Dziewiątego [?] … Januarii”). „JO. Xiążę JmC Wda Ruski [?]” – zapewne właściciel sąsiednich dóbr (odczyt niepewny). Wieś Kamionka [?] należąca do klucza lipowieckiego – odczyt niepewny. Łacina: „de diligentia sui nomine” – dla zachowania pilności w swoim imieniu; „suppositio” – podejrzenie.
Streszczenie
3II 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Wojciech Kalinowski w imieniu Michała Kompana, ekonoma klucza lipowieckiego, oraz urzędu miejskiego i całej gromady tego klucza, dla uniknięcia dalszych niedogodności oświadczył, że 29 [?] I 1770 szlachta z dóbr księcia wojewody ruskiego [?], jadąc do domu, przywiozła ciało człowieka zabitego między gruntami lipowieckimi a żorniskimi do wsi Kamionka [?] w kluczu lipowieckim, zostawiła je pod cerkwią i odjechała. Aby ani zwierzchność zamku lipowieckiego, ani urząd miejski, ani gromada nie ściągnęli na siebie podejrzenia o zabójstwo, komparent złożył manifestację i protestację.
Akt nr 500
Manifestacja Czesława Wolańskiego, kleryka konwentu generalnego lwowskiego oo. dominikanów, przeciw Piotrowi Barczewskiemu, miecznikowi zwinogrodzkiemu – o opiekę i zagarnięcie części dóbr Majanów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 300 (skan 0302, strona prawa – od ok. 2/5 do końca) – k. 300v (skan 0303, strona lewa – do ok. 2/3 wysokości)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 300 (skan 0302, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Win-
4nickiemi y przedemną Onufrym Czaykowskim Na-
5miesnikiem pro tunc Burgrabstwa Grodzkim Winni-
6ckim. Comparens pkter Wielebny na Ewanie [?] Jozef [?] w
7Zakonie Czesław Wolański Kleryk Konwentu Generalnego
8Lwowskiego WW. OO. Domminikanow, niegdy Wiel.
9Mikołaia y Marianny z Rujerskich [?] Wolańskich Małż.
10Skarbn. [?] Winnic. Syn, przychylaiąc się pko wszystkich
11Manifestow w tey Sprawie poczynionych, lubo w do-
12mniemaności [?] Stanie zostaiący Jednak zachowuiąc Swe-
13mu Jmieniowi y Krwi Jmieniowi Zas [?] Choć wszystkie Zakon-
14nosci przystępie [?] a wspieraiąc niedostatek, wyrażenia
15iskarg [?] pokrzywdzenia Jmienia y Osob uczyniwszy
16tak Swego Jako y Siostry Swey do tego wstępuiąc [?]
17y Zachowuiąc z Prawa Natury przynależyta Substan-
18cyą, ile przez Osobę Swoią Część Swey obowiązkiem [?]
19… Gospodarstwa wyż rzeczoney W. JmćPanny Anny Wolań-
20skiey Siostry Młodszey Manifestantis nie Słusznie za-
21brał, a nie dosyć na tym maiąc leż goniąc [?] na Ostatnie Com-
22ptis Siostry Zniszczenie gdy niemogł Subtelnemi Sposo-
23bami a uprzeymi Deklaracyami y postrachem do uczynie-
24nia Sobie donacyi na też Części Zniewolić, Roboty Zabro-
25nił y Swemi … do Sąd wszelkiemi Sprawami tak napa-
26stować musiał, aż gwałtownie z Części tey Dobr wsi Ma-
27ianowa wyrzucił, dla ktorego to wycisnienia z Dobr
28w Sierocińskim [?] Stanie Zostaiąca pod Curatelą [?] Sydła [?]
29w kraiu nieszczęśliwy musiała się mizernie tułać. Za
30tym Niniejszy Compns o wyż rzeczone krzywdy pko
31kilku krotnie rzeczonemu Wiel. Obżał. przed Aktami
32Niniejszemi Skarży y Manifestuie się. Czesław Wolań-
33ski Kleryk Konwentu Generalnego Lwowskiego WW. OO.
34Domminikanow. mmd.
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski. Manifestant: Czesław (imię zakonne; imię chrzestne odczytane niepewnie „Józef [?]”) Wolański, kleryk konwentu generalnego lwowskiego dominikanów, syn zmarłych Mikołaja i Marianny z Rujerskich [?] Wolańskich, skarbników [?] winnickich; jego młodsza siostra Anna Wolańska – jedyna sukcesorka jego części (po złożeniu przez niego profesji zakonnej). Pozwany – Piotr Barczewski, miecznik zwinogrodzki (por. akt 498), były opiekun Anny, który miał zagarnąć część dziedzicznej wsi Majanów (por. akty 319, 332, 349 – Majanów: Żaboklicki, Łastowieccy; akt 473 – Zagórski). Ręka pospieszna; liczne odczyty niepewne, zwłaszcza w części wstępnej. Łacina: „Ordinis Praedicatorum clericus” – kleryk Zakonu Kaznodziejskiego (dominikanów); „pro tunc” – na ten czas.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
3II 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Czesław Wolański, kleryk konwentu generalnego lwowskiego oo. dominikanów, syn zmarłych Mikołaja i Marianny z Rujerskich [?] Wolańskich, nawiązując do wcześniejszych manifestów w tej sprawie, skarżył się w swoim i swej młodszej siostry Anny imieniu (na którą jako jedyną sukcesorkę scedował swoją część) przeciw Piotrowi Barczewskiemu, miecznikowi zwinogrodzkiemu. Barczewski jako opiekun Anny przywłaszczył sobie jej część dziedzicznej wsi Majanów z poddanymi, dochodami z karczmy, łanami, zbożem i zasiewami ozimymi oraz różne ruchomości, a gdy nie zdołał nakłonić jej podstępem i groźbą do donacji tej części, nękał ją procesami i w końcu gwałtownie wyrzucił z dóbr, tak że jako sierota musiała się tułać w nieszczęśliwym kraju. Manifestant wnosi skargę przeciw Barczewskiemu.
Akt nr 501
Remanifestacja Marianny z Łysickich [?] Zmijewskiej, skarbnikowej zwinogrodzkiej, wdowy po Józefie Zmijewskim, przeciw Hierszonowi Moszkiewiczowi, Żydowi, obywatelowi pikowskiemu, byłemu arendarzowi z Krzywych Kolan – o fałszywe kwity
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 300v (skan 0303, strona lewa – dół, silnie wyblakły) – k. 301 (skan 0303, strona prawa) – k. 301v (skan 0304, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 300v (skan 0303, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi
4Win[nickiemi] […] y przedemną Onufrym [Czaykowskim] […]
5[…] Grodzkim Win-
6[…] […] […]
7[…]
8[…] Zmijewska
k. 301 (skan 0303, strona prawa)
1Zmijewska S. Z. niegdy Śp. Wiel. Jozefa S. Z. Dobr wsi Krzy-
2wych Kolan w Kluczu Umańskim leżących Possessora Małż.
3pozostała wdowa Swym y Sukcessorow Swych Jmieniem
5szłemu Arendarzowi Krzywych Kolan, a Teraznieyszemu
6Obywatelowi Pikowskiemu Skarży y remanifestuie się w ten
7Sposob y o to. Jż obwiniony Hierszon Moszkiewicz naiowszy
8Arendę Karczemną Dnia Dwudziestego Siodmego Julii
9Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Siodmego u niegdy Śp.
10W. Jozefa Zmijewskiego Skarbn. Zwinograd. Małż. Niniey-
11szey Komparentki Za Summę Zł. Poll. Dwa Tysiące Czte-
12rysta bez żadney defalki y wytrzymawszy Zupeł-
13nie Arędę Swoię, gdy nieszczęśliwość czasu nastą-
14piła publiczna w całey szczegolnie [?] Ukrainie przez
15grassuiących haydamakow, ktorego czasu Wiel.
16Comparentki Nayukochańszy Małż. smiercią po-
17legł z okazyi niepełnego wypłacenia Arędy przez
18tegoż Arendarza, bo przerzeczony Arendarz nie wypła-
19ciwszy zupełnie Arędy (: Ktory nawet do tych czas
20uwodzi :) zaraz niegodziwym sposobem pozmyśla-
21wszy Kwity wszystkie zupełnego wypłacenia pko
22Wiel. Niniejszey Komparentce iść zaczął, na-
23wet w Grodzie Niniejszym manifestem Swoim
24fałszywość Swę potwierdza, Naywprzod pretext
25pretensyi takowy kładnie, że iakoby Wiel. Com-
26parentis Małżonek Dnia Czternastego Mar-
27ca Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego na
28rubli Trzydzieści y pięć Kwit Swoią Ręką
29podpisał, powtornie od Pytora [?] eodem Anno
30na Rubli pięć y kop pięć niesłuszny kwit u[for]-
31mował, od tegoż Wiel. Comparentis Małżonka [?]
32etiam na Rubli pięć nienależyty Kwit zmyślił,
33od tegoż na Rubli dwa y grzywien szesnaście
34[…] niesłusznie kwit także wynalazł przez [?] Simonuk [?]
35Rubli sześć na Ręce Wiel. niegdy Comptis Mał[żonka]
36[…] niesłusznie, a niedosyć jeszcze na tym
37[…] pretensyi etiam przez manifest Swoy
38[…] Niewinną Komparentkę y ukrzywdzoną prze-
39[…] szkalowanego […] Swiadcząc [?]
40[…] Zamku […] [?]
41[…]
42[…]
k. 301v (skan 0304, strona lewa – góra)
1Arendarz iuż Sztuk dwadzieścia pięć zakładał, a czym Ni-
2nieysza Comparentka, tak gdyż wyrażone pretensye
3Jako y Jnne niesłusznie formowane przez obwinio-
4nego Hierszona, Jako to o Koszty o Zboże rożne owszem
5y Jnne przez manifest iakie kolwiek tegoż Hier-
6szona niewiernego pko Wiel. Comparentce niesłu-
7snie oto wszystko formuiące powtornie Mani-
8festuie y remanifestuie się. Comparens nieumie-
9iąca pisać Znakiem Krzyża podpisuie się ✠
10Maryanna z Łysickich [?] Zmijewska
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpowiedź na manifestację Hierszona (Herszka) Moszkiewicza z 19 I 1770 (akt 486). Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski (nazwisko w wyblakłym wierszu uzupełnione wg aktów sąsiednich). Dół k. 300v (początek aktu) i dół k. 301 (zakończenie) są silnie wyblakłe i zaplamione – mimo odejmowania tła nieodczytane. Akt rozstrzyga nazwę wsi: KRZYWE KOLANA w kluczu humańskim (w akcie 486 zniekształcone) oraz tytuł zmarłego Józefa Zmijewskiego – skarbnik zwinogrodzki („S. Z.”); imię wdowy wg podpisu: „Maryanna z Łysickich [?] Zmijewska”, niepiśmienna (w akcie 486 odczytano „Nastazyi [?]” – zapewne błędnie). Zakończenie na k. 301v czytelne; luka obejmuje tylko dolne wiersze k. 301. Łacina: „eodem anno” – tego samego roku; „etiam” – także.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
3II 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Marianna z Łysickich [?] Zmijewska, skarbnikowa zwinogrodzka, wdowa po Józefie Zmijewskim, posesorze wsi Krzywe Kolana w kluczu humańskim, w swoim i sukcesorów imieniu wniosła remanifestację przeciw Żydowi Hierszonowi Moszkiewiczowi, byłemu arendarzowi karczmy w Krzywych Kolanach, obecnie obywatelowi pikowskiemu (por. akt 486). Twierdziła, że wziął on arendę 27 VII 1767 za 2400 zł bez żadnej defalki, a gdy w czasie hajdamaczyzny jej mąż zginął, arendarz – nie wypłaciwszy arendy w całości – zmyślił kwity rzekomo potwierdzające zapłatę (m.in. na 35 rubli z 14 III 1768, na 5 rubli i 5 kop, na 5 rubli, na 2 ruble i 16 grzywien, na 6 rubli) i fałszywie potwierdził je swoim manifestem w grodzie winnickim, oczerniając ją. Zarzuca mu też inne niesłuszne pretensje (o koszty, zboże) i ponawia remanifestację; jako niepiśmienna podpisała się krzyżem.
Akt nr 502
Manifestacja Macieja Borowskiego, cześnika dobrzyńskiego, w imieniu swoim i żony Wiktorii z Bohdaszewskich przeciw Kajetanowi Bohdaszewskiemu, łowczemu mścisławskiemu [?], i innym – o najazd i pobicie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 301v (skan 0304, strona lewa – od ok. 1/4 do końca; dół silnie wyblakły)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 301v (skan 0304, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Wi[n]-
32Solennie [?] y protestuie Salva Ejusdem Manifestationis [?] Meliora-
33tione … … [?]
34[…]
35[…]
36[…] Wiel. [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski. Spór rodzinny Borowskich z Bohdaszewskimi – por. akt 471 (Kajetan Bohdaszewski c/a Maciej Borowski, cześnik dobrzyński – opieka, Lenkiewicz). Wiktoria Borowska – zapewne siostra Kajetana Bohdaszewskiego; ich rodzice – Wacław [?] i Felicjanna z Kalinowskich [?] Bohdaszewscy, łowczowie mścisławscy [?]. Lista współobwinionych (szlachta i Kozacy) oraz środkowa część aktu odczytane w dużej mierze niepewnie; ostatnie wiersze (k. 301v dół) silnie wyblakłe i zaplamione – mimo odejmowania tła nieodczytane. Łacina: „in suspensionem iuris naturae” [?] – z zawieszeniem prawa natury; „numero quadraginta excedente” – w liczbie przekraczającej czterdzieści; „armata manu” – zbrojną ręką; „recurrendo in asylum iustitiae” – uciekając się do schronienia sprawiedliwości; „salva eiusdem manifestationis melioratione” – z zachowaniem prawa do poprawy tej manifestacji.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
6II 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Maciej Borowski, cześnik dobrzyński, w imieniu swoim i żony Wiktorii z Bohdaszewskich [?] manifestował się przeciw Kajetanowi Bohdaszewskiemu, łowczemu mścisławskiemu [?], oraz kilku szlachcicom i Kozakom. Zarzucał, że Bohdaszewski, lekceważąc transakcję zawartą między rodzicami (Wacławem [?] i Felicjanną z Kalinowskich [?] Bohdaszewskimi) i prawa żony manifestanta, zebrawszy ponad 40 ludzi, 31 I 1770 zbrojnie napadł na dwór Borowskiego, wpadł do izby, gdzie spał cześnik z żoną, przestraszył ich, chciał wiązać manifestanta, uderzył go kolbą strzelby, czym wpędził go w ciężką chorobę; zabrano ruchomości i sprzęty, a związanych ludzi bito na wsi. Manifestant wnosi protestację z zastrzeżeniem jej uzupełnienia (koniec aktu nieczytelny).
Akt nr 503
Manifestacja z przysięgą Franciszki 1° voto Dziwińskiej [?], 2° voto Szportowskiej [?], przeciw Michałowi Przybylskiemu, komisarzowi Józefa Ostrowskiego, pułkownika wojsk kor., oraz poddanym z Mańkówki i Buków – o rabunek w Krzywcu [?] w czasie hajdamaczyzny
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 302 (skan 0304, strona prawa) – k. 302v (skan 0305, strona lewa) – k. 303 (skan 0305, strona prawa – górna 1/4)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 302 (skan 0304, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi
4y przedemną Onufrym Czaykowskim Namiesnikiem pro tunc Bur-
5grabstwa Grodz. Winnic. Comparens pkter Urod. Franciszka z
6Antkulewiczow [?] primo voto niegdy Urod. Marcina Dziwińskiego [?]
7Stolnika [?] Smoleńsk. [?] ultimo voto Nepotus [?] JmćP. Antoniego
8Szportowskiego [?] Małż. w Assystencyi Urod. Szportowskiego [?]
9teraznieyszego Męża Swego, Rzecz Czyniąca przed Akta-
10mi Niniejszemi przychylaiąc się do Prawa oraz
11Regestru Swego, pod Czasy [?] Buntow Chłopskich w Ukra-
12inie a osobliwie w Umaniu [?] Zeszłych [?] praktykowanych
13w Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmym
14Dnia Piątego Listopada w Żołtkach [?] Spisanego a
40nienia poddanego, Ktorego to Regestru obsumowanie [?]
41galitatem [?] w Czasie Swoim … [?] … de Jure [?]
42przysiądz […] […] Regestru […] […]
43[…] […] […] […]
44[…] […] […] […]
45[…] Urzędu […] […] Szlachetnego
46Błażeja
k. 303 (skan 0305, strona prawa – góra)
1Błażeja Liniewskiego Woźnego Gnłs Wwa Bracł. y Jnn. Ktore to Urod.
2Rekwiruiąca in praesentia Wiel. Jchmć Susceptantow [?] Swych pełniący
3ych Rotam Mlis in Eam Juramenti Rotam zaprzysięgła. Ja
4Franciszka przysięgam Panu Bogu Wszechmogącemu w Troycy
5S. Jedynemu y wszystkim Swiętym Jego, na to, iż Regestr w Ro-
6ku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiątym Osmym Dnia Piątego Novembris
7Spisany y w Roku tegoż Dnia Piętnastego także Novembris
8do Akt Niniejszych podany y Zaingrossowany iest rze-
9telnie, bez krzywdy y uszczerbku czyiego Spisany y pod-
10pisany. Tak mi Panie Boże dopomoż y niewinna Męka
11Chrystusa Pana. Po ktorym wykonaniu Juramentu ze powo-
12tornie czyni Oświadczenie. A. Szportowska [?]. Jako Assystent Żo-
13ny moiey podpisuię się. A. Szportowski [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski. Manifestantka Franciszka z Antkulewiczów [?], 1° voto Dziwińska [?] (wdowa po Marcinie Dziwińskim [?], stolniku [?] smoleńskim [?]), 2° voto Szportowska [?] (żona Antoniego Szportowskiego [?]; podpisy „A. Szportowska” / „A. Szportowski” – odczyt nazwiska niepewny). Akt dotyczy rabunku w czasie koliszczyzny 1768 we wsi Krzywiec [?] (trzymanej przez nią wówczas prawem arendownym) przez poddanych z Mańkówki i miasteczka Buki (dobra dziedziczne Franciszka Salezego Potockiego, wojewody kijowskiego, trzymane prawem arendownym przez Józefa Ostrowskiego, pułkownika wojsk kor.; jego komisarz – Michał Przybylski, dyspozytor – Chojnicki [?]); wymieniono chorążego kozackiego Cybulskiego, atamana Stecka, braci Waryczków i Kaumenków [?]. Rejestr strat spisany 5 XI 1768 w Żołtkach [?] i oblatowany w grodzie winnickim 15 XI 1768 – tu zaprzysiężony. Dolne wiersze k. 302 i k. 302v silnie wyblakłe i zaplamione – nieodczytane mimo odejmowania tła. Łacina: „stante viduali statu” – pozostając w stanie wdowim; „post obitum primi coniugis” – po śmierci pierwszego męża; „ex tunc” – od tego czasu; „succurrendo integritati iterata vice” – ratując całość [majątku] po raz wtóry; „ad mentem legis scrutinium” – według myśli prawa śledztwo; „in continenti” – niezwłocznie; „per oblatam … die decima quinta Novembris” – przez oblatę … dnia 15 listopada; „rotam ministerialis in eam iuramenti rotam” – rotę przysięgi podaną przez woźnego.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
6II 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Franciszka z Antkulewiczów [?], 1° voto Dziwińska [?], obecnie żona Antoniego Szportowskiego [?] (w jego asyście), nawiązując do rejestru strat poniesionych w czasie buntu chłopskiego na Ukrainie (spisanego 5 XI 1768 w Żołtkach [?] i oblatowanego w grodzie winnickim 15 XI 1768), skarżyła się przeciw Józefowi Ostrowskiemu, pułkownikowi wojsk kor., arendarzowi dóbr Mańkówka i Buki (dziedzicznych Franciszka Salezego Potockiego, wojewody kijowskiego), jego komisarzowi Michałowi Przybylskiemu i dyspozytorowi Chojnickiemu [?], oraz poddanym z Mańkówki i Buków (m.in. chorąży kozacki Cybulski, ataman Stecko, bracia Waryczkowie i Kaumenkowie [?]). Poddani ci, przyłączywszy się do hajdamaków, napadli na wieś Krzywiec [?], którą trzymała wówczas prawem arendownym, odebrali klucze, rozbili skrzynie i podzielili się rzeczami wymienionymi w rejestrze. Komisarz Przybylski mimo listów dziedzica nie dał jej satysfakcji, a gdy dowiedziała się, że poddani godzą na jej życie, musiała uchodzić z mężem. Skarży się na Przybylskiego o niewymierzenie sprawiedliwości, a na poddanych jako kryminalistów; w asyście woźnego Błażeja Liniewskiego zaprzysięgła rzetelność rejestru (rota przysięgi w akcie).
Akt nr 504
Manifestacja Andrzeja Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego [?], przeciw bratu Michałowi Żaboklickiemu, łowczemu żydaczowskiemu – o niespłacenie komplanacji braterskiej (2216 zł) i sumy 7000 zł
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 303 (skan 0305, strona prawa – od ok. 1/4 do końca; dół silnie wyblakły)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 303 (skan 0305, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winni-
4ckiemi y przedemną Onufrym Czaykowskim Namiesnikiem
5pro tunc Burgrabstwa Grodzkim Winnickim Comparens pkter
25spieczaiąc Całości Substancyi Swoiey tak o wyż rzeczoną Summę
26Dwoch Tysięcy Zł. Pol. za Winkulacyą Substancyi Oycowskiey nad
27… Prawo ktory Zaczęty Proces dla Wybra-
28nia Sprawiedliwości uczyni, ktory Kalety [?] Proces dla Wybra-
29nia [?] Personae [?] Winkulowania [?] Niniejszym Aktem reterruie [?]
30Sobie Jakoteż o Dwa Tysiące Dwieście Szesnaście Zł. Pol. ad Com-
31plementum Siedm Tysięcy Zł. Pol. w Portione Dziesięciu Tysięcy
32Zł. Pol. Kapitalney wynikaiący nieopłaconey y Jnne Słuszne
33Krzywdy y pretensye Szczegolney pkowszy [?] ad dyt [?] dziś [?]
34Summ wraz z Komputowanemi Ktery [?] Tysiące Dwieście szes[naście]
35nascie [?] Zł. Poll. ultero tanto [?] y to [?] … Samemu wyżey
36rzeczonemu W. Obż. … … powtornie [?] …
37y Manifestuie się [?] … [?]
38[…] […] […]
39[…] Obża[łowanemu] [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski. Bracia Żabokliccy – Andrzej i starszy Michał, obaj tytułowani łowczymi żydaczowskimi (por. akty 477–478 – Michał Żaboklicki, łowczy żydaczowski, dziedzic Kleszczowa [?]; akty 319, 349 – Franciszek Żaboklicki, łowczy żydaczowski). Spór o komplanację (ugodę) braterską: z sumy kapitałowej 10 000 zł (działu ojcowskiego) Michał miał spłacić bratu 7000 zł, z czego pozostało nieoddane 2216 zł; osobno 2000 zł za winkulację [?] substancji ojcowskiej. Ręka bardzo pospieszna; środkowa partia (z powtórzeniami pisarza) odczytana niepewnie, ostatnie wiersze silnie wyblakłe – nieodczytane. Łacina: „ad complementum” – dla uzupełnienia; „in validitate” – w mocy; „in portione” – w części; „ultro tanto” [?] – drugie tyle (kara w wysokości sumy).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
7II 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Andrzej Żaboklicki, łowczy żydaczowski, manifestował się przeciw swemu starszemu bratu rodzonemu Michałowi Żaboklickiemu, łowczemu żydaczowskiemu. Zarzucał, że Michał, nie zważając na pokrewieństwo, nie dotrzymał komplanacji braterskiej: z należnych manifestantowi 7000 zł (z kapitału 10 000 zł dzielonego równym działem) nie dopłacił 2216 zł, a także nie oddał 2000 zł za winkulację [?] substancji ojcowskiej, zbywając wielokrotne upomnienia obietnicami. Manifestant zastrzega sobie dochodzenie tych sum z prowizją i karami (koniec aktu nieczytelny).
Akt nr 505
Manifestacja Jana „Bal.” Miedźwieckiego, plenipotenta Mniszcha, chorążego wielkiego koronnego, przeciw Jakubowi Łukaszowi Zarczyńskiemu, cześnikowi [sieradzkiemu?], i Janowi Paskudzkiemu, stolnikowi ciechanowskiemu, arendarzom klucza suprunowskiego – o uciski poddanych i szkody w Suprunowie i Majdanie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 303v (skan 0306, strona lewa) – k. 304 (skan 0306, strona prawa – górna 2/5)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 303v (skan 0306, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Osmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Win-
4nickiemi y przedemną Onufrym Czaykowskim Namie-
5snikiem pro tunc Burgrabstwa Grodzkim Winnickim
6Comparens pkter W. JmćPan Jan Bal. Miedźwiecki St. M.
35Zabranych, Lasu [?] lub Zapłaci [?] Zbrania [?] … Raz [?] Rozuda [?]
36… Browarni Cudzym a nawet Skarbowym … ich [?]
37… pokazany Swym piętnem przez nadto … Szkody [?]
38w Młynach, w Młynach, Stawach, Groblach, osobliwie
39… Swoim … … y Zabrane …
40… od Wynagrodzenia [?] … …
41na poprawę [?] … … … przez [?] Dobra [?]
42… … … ktorego [?] Pre-
43tensye
k. 304 (skan 0306, strona prawa – góra)
1Pretensye Skarbowe y Gruntowe nieuspokoiwszy, tak Letnie pła-
2cenie uniemięto [?] wszystek Gromada przez Regestr Opisany Zbirz [?]
3chnosci poddani pod czas przechodzących Zołnierzy Woyska
4nie mogąc zgromadzić Polazu [?] y Siana zabrać na Swoie pod-
5daństwu porzucił na paszę [?]. Ktorego potrzeb W. Comparent
6z Woli y Dyspozycyi JW. Pryncypała Swego oddał. Siano
7zaś Sterta, że przez Woyska zabrane Gromady poprzysiądz
8gotowe, że zaś Siana Woz [?] Dziewięć, całe rachunki nie-
9zapłaconego W. Paskudzki przyjąć broniło [?], a tak w Obecności
10Swey Zaleca się Gromadę niechcąc, uspokaiąc z przechwałkami
11Okrzyszenia [?] y Użalenia się popełnił. Więc Niniejszy Compa-
12rens Ostrzegaiąc Całości Krzywd Skarbu y poddaństwa nad-
13mienione [?] y Zastrzeżenie [?] doponiniesię y WW. Zarczyńskich y W. Pa-
14skudzkiego Zabiegawszy a przychylaiąc się do poczynionych
15pko onymże dawniey Manifestow [?] tunc [?] Personam om-
16nium [?], iterato nomine quorum supra querit et Mani-
17festatur. Jan Bal. Miedźwiecki St. M. mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski. Klucz suprunowski (Suprunów, Majdan) – dobra Mniszcha (por. akty 154–159: Adam Mniszech z Bożenina, chorąży nadworny koronny, komisarz Aleksy Tarszeński; Jakub Zarczyński – cześnik sieradzki). Tu Mniszech tytułowany „Chorąży Kor.” Plenipotentem jest Jan „Bal.” Miedźwiecki, stolnik mścisławski (por. akty 488–493). Komisarz Parzeński [?], cześnik żytomierski [?]. Ręka bardzo pospieszna; dół k. 303v (wyliczenie szkód: młyny, stawy, groble, stogi) wyblakły – odczyt fragmentaryczny i niepewny. Łacina: „quam solennissime” – jak najuroczyściej; „iuribus arendatoriis possessores” – posesorzy prawem arendownym; „excedendo” – przekraczając; „et id genus” – i tym podobne; „iterato nomine quorum supra querit et manifestatur” – ponownie w imieniu wyżej wymienionych skarży się i manifestuje.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
8II 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan „Bal.” Miedźwiecki, stolnik mścisławski, jako plenipotent Mniszcha, chorążego koronnego, a także w imieniu jego komisarza Parzeńskiego [?] i gromad Suprunowa i Majdanu, manifestował się przeciw Jakubowi i Łukaszowi Zarczyńskim (cześnikowi [sieradzkiemu?]) oraz Janowi [?] Paskudzkiemu, stolnikowi ciechanowskiemu, arendarzom klucza suprunowskiego. Zarzucał im przekroczenie kontraktów dzierżawnych: uciskanie poddanych wymyślnymi kontrybucjami, więzienie ich, zabieranie sprzętów zbiegłych, przywłaszczanie sadów, łąk i dobytku, wyrządzanie szkód w młynach, stawach i groblach, oraz niezapłacenie należności skarbowych i gruntowych; poddani, nie mogąc zebrać siana przez przechodzące wojsko, ponieśli straty, a Paskudzki odmówił rozliczenia za 9 wozów siana. Manifestant, nawiązując do wcześniejszych manifestów, ponawia skargę.
Akt nr 506
Manifestacja Anny Wolańskiej, skarbnikówny winnickiej, przeciw Piotrowi Barczewskiemu, miecznikowi zwinogrodzkiemu, Janowi „Bal.” Miedźwieckiemu, patronowi grodzkiemu, i bratu ks. Czesławowi Wolańskiemu – o nieważność transakcji i donacji części Majanowa
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 304 (skan 0306, strona prawa – od ok. 2/5 do końca) – k. 304v (skan 0307, strona lewa – do ok. 2/3 wysokości)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 304 (skan 0306, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Osmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
4przedemną Onufrym Czaykowskim Namiesnikiem pro tunc Bur-
1Condictamine na Symprzod [?] z Bratem Komparentki, aby części wsi
2Maianowa Sposobem Zastawnym ontrowała [?], ac post do uczynie-
3nia Donacyi pro Concepto [?] mecio [?] przyprowadził, y lene [?] w Kon-
4trakcie Osmiu Tysięcy Zł. Poll. postanowił, a tak postanowia [?] sy-
5cie raz [?] wypłaci Lenę [?] poskończonym zaś na Kontrakcie podpi-
6sie czy [?] Zeznaniu Donacyi y Kwicie, quasi de Persoluta pratio [?] Sum-
7my sadać [?] recusavit, y zamiast Osmiu Tysięcy Zł. Poll. Wielebnemu
8Xiędzu Bratu rodzonemu na Zł. dwieście Skrypt dał,
9a potym Zapis Evictionis iuż tylko pięciu Tysięcy Zł.
10Poll. Die prima Februarii Anno nunc Currenti Mille-
11simo Septingentesimo Septuagesimo, Securitatem quasi
12distinctis obejęc [?] Sorti [?] by w Częściach Maianowie [?] nemia [?]
13… hereditatem ad Duplicatam proportionem. Osmiu Tysięcy
14Zł. Poll. zeznał, w ktorym Zapisaniu Evikcyi tylko Rocznie [?] Ma-
15ianow Constituit nienapisał y prowizyi zaiakoby co rocz-
16nie wypłacał y poczemu od każdego Tysiąca nieoznaczył y
17wypłacał nie obowiązał się na Ostatek ferium [?] in Casu niedo-
18dania tak Kapitalney iako y prowizyonalney Summy w tym
19ze Zapisie Evictionis in perniciem nienapisał przeto
20widzącsię tak Sposobem nienależytym uwiedziona Wiel.
21Manifestantka zapobiegaiąc takowym postępkom y Zabiegom
22tranzakcyom na wyciśnienie z Fortuny napisanym, o Nie-
23ważność tychże Tranzakcyi, to iest Kontraktu Rezygnacyi
24Donacyi exclusive [?] ex nullo dato et Accepto Zeznaney y Kwi-
25tu quas de per Soluto pko nastomprionego [?] y Assystencyi
26cyi nienależytey tak Wielebnego Xiędza Czesława Wolań-
27skiego Brata swego Rodzonego wszelkich tranzakcyi
28tudzież WW. Jmć y Urod. Jchmć PP. Maiewskiego Zalewskie-
29go ex utraq Linea [?] tam Paterna quam Materna Assystencyą
30Pinwia [?] do Wiel. Querulantki nienależących, Jterato Queritur
31et Manifestatur viribus Odzaruiący [?] prawnie ratione Chu-
32sionis [?] e Transactionum Szpiedum [?] Conscriptionis winny [?]
33kiwać [?] Litery Manifestacyi Actis Annotari petiit et y
34otrzymała. Anna Wolańska. Paweł Siedymontowicz [?] Cześ[nik]
35Now. [?] W. G. L. [?] Assystent mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski. Manifestantka – Anna Wolańska, córka zmarłych Mikołaja i Marianny z Kujawskich [?] Wolańskich, skarbników winnickich, siostra kleryka Czesława Wolańskiego (por. akt 500 – jego manifest przeciw Barczewskiemu), cioteczna siostra Piotra Barczewskiego, miecznika zwinogrodzkiego; asystent – wuj Paweł Siedymontowicz [?], cześnik nowogrodzki [?], wicerejent [?] grodzki latyczowski. Akt dotyczy transakcji (kontraktu zastawnego, rezygnacji, donacji i zapisu ewikcji z 1 II 1770) na jej część Majanowa: zamiast 8000 zł wypłacono 200 zł skryptem bratu, a zapis ewikcji opiewał tylko na 5000 zł. Manifestantka podważa ich ważność oraz asystencję brata i innych krewnych (Majewskiego, Zalewskiego). Ręka pospieszna; dół k. 304 bardzo wyblakły (powołanie konstytucji) – odczyt fragmentaryczny; liczne odczyty niepewne. Łacina: „quam primum acta praesentia adire valuit” – gdy tylko mogła przystąpić do niniejszych akt; „condictamine” – układem; „quasi de persoluto pretio summy” – jakoby o zapłaconą cenę sumy; „recusavit” – odmówił; „zapis evictionis” – zapis ewikcji (gwarancji); „die prima Februarii anno nunc currenti 1770” – 1 lutego roku bieżącego 1770; „ad duplicatam proportionem” – w podwójnej wysokości; „in perniciem” – na zgubę; „ex nullo dato et accepto” – bez żadnego dania i przyjęcia (pieniędzy); „ex utraque linea tam paterna quam materna” – z obu linii, tak ojczystej jak macierzystej; „iterato queritur et manifestatur” – ponownie skarży się i manifestuje; „actis annotari petiit et obtinuit” – prosiła o wpisanie do akt i uzyskała.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
8II 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Anna Wolańska, córka zmarłych Mikołaja i Marianny z Kujawskich [?] Wolańskich, skarbników winnickich, współdziedziczka wsi Majanów w powiecie winnickim, w asyście wuja Pawła Siedymontowicza [?], cześnika [nowogrodzkiego?] i wicerejenta [?] grodzkiego latyczowskiego, manifestowała się przeciw Ignacemu Ostoi [?] Stolnikowskiemu [?], przywłaszczającemu jej część Majanowa, Janowi „Bal.” Miedźwieckiemu, patronowi grodzkiemu, oraz swemu młodszemu bratu, ks. Czesławowi Wolańskiemu, klerykowi konwentu lwowskiego dominikanów. Zarzucała, że wbrew prawu doprowadzono ją podstępem do kontraktu zastawnego, a następnie donacji jej części Majanowa za 8000 zł, z której wypłacono jedynie skrypt na 200 zł dla brata, a zapis ewikcji z 1 II 1770 opiewał tylko na 5000 zł i nie zabezpieczał prowizji. Uznając się za uwiedzioną, kwestionuje ważność kontraktu, rezygnacji, donacji i kwitu, a także asystencji brata i krewnych, i ponawia manifestację.
Akt nr 507
Relacja woźnego o areszcie sumy 2000 zł należnej Franciszkowi Żaboklickiemu, łowczemu żydaczowskiemu, z działu (dawniej w skarbie Stanisława Lubomirskiego, marszałka wielkiego kor.), w dobrach Szpiczyńce [?] u Sosnowskiego [?], pisarza polnego [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 [?] II 1770, Winnica (areszt 8 II 1770)
Karty / skanyk. 304v (skan 0307, strona lewa – dół, silnie wyblakły) – k. 305 (skan 0307, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 304v (skan 0307, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Dziewiątego [?] Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodz-
4kiemi Winnickiemi y przedemną Onufrym
5Czaykowskim pro tunc Namiesnikiem
6Burgrabstwa Grodzkim Winnic. Stanowszy oc[ze]-
7wisto [?] Woźny […] […] Opatrzny
8[…] […] w moc […] […] […] Relacyi
9… y Dobrowolnie zeznał […] […] […]
10[…] […] […] wyrażonego
k. 305 (skan 0307, strona prawa – góra)
1wyrażonego Dnia Osmego Miesiąca Lutego maiąc przy so-
2bie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych do tego Aktu
3urzędownie Sobie użytych Urod. Jchmć PP. Jana Bo-
4rowskiego y Michała Skocińskiego [?], na affektacyą y Rą-
5wną [?] rekwizycyą Wiel. Franciszka Żaboklickiego Ł. Ż.
6był w Dobrach Szpiczyńce [?] Sądzgrodzkie [?] wzwyż wyrażo-
7nym gdzie będąc Summę Zł. affektantowi Dwa Tysią-
8ce Zł. Pol. … należną [?] Działem Spadła przed tym
9JOśw. JmćP. Stanisława Lubomirskiego M. W. K. Skarbo-
10wi zostaiącą, a teraz u JW. Sosnowskiego [?] P. P. [?] z Dobr[a]-
11mi … y dalej Zaległą prawnie aresztował
12y przyporęczył, ktory to Areszt Ekonom Tameyszy
13Jmieniem Pana Swego benevole przyiął, a tak on
14Woźny Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy się
15y tu powrociwszy prawdziwego Aresztu Swego
16uczynił Relli. Woźny qui supra pisać nieumie-
17iący Krzyż Swięty kładnie ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski. Początek aktu (dół k. 304v) silnie wyblakły – nazwisko woźnego i część formuły nieodczytane mimo odejmowania tła; dzień zeznania (9 [?] II) niepewny. Franciszek Żaboklicki, łowczy żydaczowski (por. akty 319, 349). Suma 2000 zł należna z działu, dawniej w skarbie Stanisława Lubomirskiego, marszałka wielkiego koronnego, obecnie u Sosnowskiego [?], „P. P.” – zapewne pisarza polnego litewskiego (por. akt 510: „JW. Sosnowskiego [?] P. P. W. X. Litt.”; odczyt nazwiska niepewny); nazwa dóbr „Szpiczyńce [?] Sądzgrodzkie [?]” bardzo niepewna. Łacina: „ex parte” – ze strony, na rzecz; „benevole” – dobrowolnie; „qui supra” – wyżej wymieniony.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
[9?] II 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generał (nazwisko nieczytelne) zeznał, że 8 II 1770, w obecności szlachty Jana Borowskiego i Michała Skocińskiego [?], na żądanie Franciszka Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego, był w dobrach Szpiczyńce [?] i aresztował sumę 2000 zł należną wnioskodawcy z działu (dawniej w skarbie Stanisława Lubomirskiego, marszałka wielkiego koronnego, obecnie u Sosnowskiego [?], pisarza polnego [litewskiego?]). Ekonom miejscowy przyjął areszt w imieniu swego pana. Woźny podpisał relację krzyżem.
Akt nr 508
Protestacja Józefa Baranieckiego w imieniu Michała Hryniewieckiego [?], starosty bareckiego [?], dziedzica Andruszówki, oraz Kazimierza Szembeka, generała wojsk kor., jej posesora zastawnego, przeciw Jakubowskiemu [?], dziedzicowi Pliskowa, dyspozytorowi Michałowi Jaworskiemu i Kozakom pliskowskim – o napady na Andruszówkę, zabójstwa i rabunki
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 305 (skan 0307, strona prawa – od ok. 2/5 do końca) – k. 305v (skan 0308, strona lewa) – k. 306 (skan 0308, strona prawa – górna 2/3)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 305 (skan 0307, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkie-
4mi Winnickiemi y przedemną Onufrym Czaykowskim
5pro tunc Namiesnikiem Burgrabstwa Grodz. Winnic.
6Comparens Personaliter Urod. Jozef Baraniecki nomine
7et ex Commisso Wiel. Michała Hryniewieckiego [?]
8Starosty Bareckiego [?] Dobr Wsi Andruszowki Dziedzica y
9JW. Kazimierza Szembeka Generała W. K. Dobr wsi Andru-
10szowki Zastawnego Possessora Pana, Urod. Pawła Woyciechow-
11skiego Dyspozytora, Urod. Andrzeja Raciborowskiego, Jana
12Budzińskiego y Urod. Kurtakowskiego [?] Leśniczego, tudzież
13Pracowitych y Odważnych Lewka Kozaka, Hryćka Miel-
14nika, Iwana Babiczenka, Wasyla Palijczuka [?], Pawła
30Dziewiędziesiąt zemtyną [?] wzięli. Dnia piątego Februarii
31praesentis Lewka Kozaka z Andruszowki przyiechałego do
32wsi Pliskowa dla naięcia Muzykantow [?] na Swego Wesele,
33na Stanicy Kozakow kazał nie Sobie niewinnego w ziąć bić
34Kańczugami po plecach, włoczyć do Dworu, zaprowadzić w Areszt,
35wziąć potym w Dyby, czyli w Kaydany okuć y dotychczas więzi,
36Konia z Kulbaką trzyma. Jeszcze tenże Urod. Jaworski Dyspozytor Pliskowski nie przestaiąc się Dnia
37Osmego Febr. Roku teraźnieyszego wyiechawszy do Młynkow
38Andruszowieckich we Trzydzieści Koni Kozakow naprzod
39… dwa iedeń do Urod. Kurtakowskiego Leśniczego, drugi do Urod.
40Woyciechowskiego Dyspozytora Andruszowskiego przez Urod. …
41… wpraszaiąc pod pozorem podsieniem [?] aby dla Swey …
42… między Sobą miasto na granice wyiechać, gdzie Urod.
43Jaworski niecze naiąc [?] Trzy pod … na Młyny … do wsi
44Andruszowki
k. 306 (skan 0308, strona prawa – góra)
1Andruszowki naiezdzaiące naiechawszy z Kozakami Ludzi piiąnu [?] okrut-
2nie zbiwszy, powiązać y na Arędarza Andruszowskiego prowadzić
3do Wsi Pliskowa zakaze [?] kazał, kiedy Urod. Kurtakowski, Paweł Woy-
4ciechowski, Andrzey Raciborowski, Jan Budziński y Ludzi kilka Gro-
5madzkich dla wspomnionego umowienia się do Młynkow przyiechaw-
6szy, gdzie iuż Urod. Obżałowanego po tey akcyi niezastali, kazał za-
7wrociwszy Konie przez Las własny Andruszowski drogą od Sau-
8czynego [?] Młyna obradziwszy się iechać do Domu, a Urod. Jaworski
9dla dużey części Kozakow na Zasadzki porozstawiał, gdzie postrzegł
10iż [?] y tak raz Cztery do JmćP. Kurtakowskiego, a Trzy do JmćP. Woycie-
11chowskiego y Raciborowskiego z Pistoletow y Janczarek wystrzelili,
12w ktorym spotkaniu u Tuży [?] Urod. Kurtakowskiego Antałek [?] odstrze-
13lili, y więcey byliby swoiey zawziętości dokazali, gdyby niniejsi zza-
14niu [?] y Strzelaniu Strzelby Sztuk Dwie od Urod. Jaworskiego Dy-
15spozytora y Kozakow Pliskowskich odebrawszy y w Kancellaryi
16Grodzkiey Winnic. Burgrab. niniejszy Comps przełożył, iako to
17Janczarek Trzy Karabin ieden y Pistolet ieden, do ktorych
18otaxowania prosił mnie Urzędu o przydanie Woźnego, kto-
19rego Ja annuendo affectationi przydałem Opatrz. Gnłu Wwa
20Bracł. Jwana Abelskiego [?], Ktory w przytomności Urod.
21Jchmć PP. Alexandra Rożnickiego [?] y Antoniego Mysłowskie-
22go otaxował Janczarek Trzy po Zł. Siedm, Karabin Zł. Czte-
23ry, Pistolet Zł. Trzy, a po otaxowaniu do siebie odebrawszy
24z odebrania Urząd Niniejszy kwitował. O co wszystko moder-
25nus Compns Nnie quorum supra pko wyż wyrażonym protesto-
26wawszy się prosząc tak Compsa Manif. Jako y Woźny Rela-
27cyi do Akt oprzyięcie, co y otrzymali. Compns Jgnarus Literar.
28Crucem S. posuit. Jozef Baraniecki ✠ Woźny nieumieiący
29pisać Krzyż kładnie. Jwan Abelski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski. Andruszówka – dobra dziedziczne Michała Hryniewieckiego [?], starosty bareckiego [?], w posesji zastawnej Kazimierza Szembeka, generała wojsk koronnych (por. akt 323 – Kazimierz Szembek, posesor Andruszówki). Sąsiednia wieś Pliskow – dobra Jakubowskiego [?] (tytuł „Podcz. Pann.” [?] – odczyt niepewny), dyspozytor Michał [?] Jaworski. Chronologia napaści: 20 IX 1769 (najazd na futor ks. Mikołaja Chomikowskiego, parocha andruszowskiego), 28 I 1770 (napad 56 ludzi na drwali na gruntach andruszowskich; postrzał kowala Palijczuka; napad na młyn), 5 II 1770 (uwięzienie Lewka Kozaka, który przyjechał najmować muzykantów na wesele), 8 II 1770 (zasadzka i strzelanina koło młynków). Broń odebraną napastnikom (3 janczarki, karabin, pistolet) otaksował woźny Iwan Abelski [?] (janczarki po 7 zł, karabin 4 zł, pistolet 3 zł) i złożono ją w kancelarii grodzkiej. Liczne nazwiska poddanych i część wyrażeń odczytane niepewnie; dół k. 305 (lista pozwanych) częściowo nieczytelny. Łacina: „nomine et ex commisso” – w imieniu i z polecenia; „solennissime” – najuroczyściej; „penitus” – całkowicie; „praesentis” – bieżącego (miesiąca); „annuendo affectationi” – przychylając się do żądania; „modernus comparens nomine quorum supra” – obecny komparent w imieniu wyżej wymienionych; „cum praesentatione” – z okazaniem; „effractionis” [?] – włamania.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
9II 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Józef Baraniecki w imieniu Michała Hryniewieckiego [?], starosty bareckiego [?], dziedzica Andruszówki, i Kazimierza Szembeka, generała wojsk kor., jej posesora zastawnego, a także dyspozytora Pawła Wojciechowskiego, leśniczego Kurtakowskiego [?], Andrzeja Raciborowskiego, Jana Budzińskiego, poddanych i całej gromady andruszowskiej, protestował przeciw Jakubowskiemu [?], dziedzicowi Pliskowa, jego dyspozytorowi Jaworskiemu i 56 Kozakom pliskowskim. Zarzucał im: najazd 20 IX 1769 na futor parocha ks. Mikołaja Chomikowskiego (rozpędzenie gospodarzy, zabranie jabłek i siana); napad 28 I 1770 na ludzi rąbiących drzewo na gruntach andruszowskich (strzelanie z pistoletów i janczarek, bicie kańczugami, ciężkie postrzelenie kowala Palijczuka, napad na młyn i zabranie 90 arszynów sukna); uwięzienie 5 II Lewka Kozaka, który przyjechał do Pliskowa najmować muzykantów na swoje wesele (bity, zakuty w dyby, koń zatrzymany); zasadzkę 8 II koło młynków, gdzie Kozacy strzelali do Kurtakowskiego, Wojciechowskiego i Raciborowskiego. Odebraną napastnikom broń (3 janczarki, karabin, pistolet) przedstawiono w kancelarii grodzkiej i otaksował ją przydany woźny Iwan Abelski [?] w obecności Aleksandra Rożnickiego [?] i Antoniego Mysłowskiego. Komparent i woźny podpisali się krzyżami.
Akt nr 509
Relacja woźnego Iwana Abelskiego [?] o areszcie dyspozytora Jaworskiego, poddanego Sawki i innych w Pliskowie – ex parte Kazimierza Szembeka, generała wojsk kor.
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 306 (skan 0308, strona prawa – dolna 1/3, dół wyblakły) – k. 306v (skan 0309, strona lewa – górna 2/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 306 (skan 0308, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winni-
4ckiemi y przedemną Onufrym Czaykowskim Namiesni-
5kiem pro tunc Burgrabstwa Grodzkim Winnickim Sta-
6nowszy oczewisto Woźny Gnrał Wwa Bracł. y Jnny Opa-
7trzny Jwan Abelski [?] w moc wierney Relacyi Swoiey Ja-
8wnie ustnie y Dobrowolnie zeznał, Jż on Roku Teraz-
Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski. Areszt związany z protestacją z tego samego dnia (akt 508): na żądanie Kazimierza Szembeka, generała wojsk kor., posesora Andruszówki, woźny aresztował w Pliskowie (dobra Jakubowskiego [?], woj. bracławskie, pow. winnicki) dyspozytora Jaworskiego z rodziną i sprzętem, poddanego Sawkę i innych oraz całą gromadę. Nazwisko woźnego czytane „Abelski [?]” (w akcie 508 „Jwana Abelskiego”; inicjał niepewny – może „Stebelski”). Dolne wiersze k. 306 wyblakłe, odczytane po odjęciu tła. Łacina: „maioris evidentiorisque testimonii gratia sibi ad hunc actum adhibitos” – dla większego i wyraźniejszego świadectwa przybranych do tej czynności; „benevole” – dobrowolnie; „de quo praesens ministerialis relatio; ministerialis qui supra ignarus scribendi crucem sanctam posuit” – o czym niniejsza relacja woźnego; woźny wyżej wymieniony, nie umiejąc pisać, postawił znak Krzyża świętego.
Streszczenie
9II 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generał Iwan Abelski [?] zeznał, że tego dnia, na żądanie Kazimierza Szembeka, generała wojsk kor., w obecności szlachty Stanisława Cyncerskiego [?] i Andrzeja Kositerowskiego [?], był we wsi Pliskow (dziedzicznej Jakubowskiego, w woj. bracławskim, pow. winnickim) i we dworze aresztował dyspozytora Jaworskiego z żoną, dziećmi i całym sprzętem, poddanego Sawkę i innych wymienionych w protestacji (por. akt 508) oraz całą gromadę. Dyspozytor oraz wójt i gromada przyjęli areszt w imieniu pana i zobowiązali się stawić do rozprawy. Woźny podpisał relację krzyżem.
Akt nr 510
Relacja woźnego Macieja Wojcickiego [?] o areszcie sumy (…naście tysięcy zł) w dobrach Worchowce [?] / Jurkówka [?] u gubernatora szarogrodzkiego Sosnowskiego [?] – ad affectationem Demeckich [?] i innych
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data10 II 1770, Winnica (areszt 5 II 1770)
Karty / skanyk. 306v (skan 0309, strona lewa – dolna 1/2, dół silnie wyblakły) – k. 307 (skan 0309, strona prawa – górna 1/4)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 306v (skan 0309, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Dziesiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi Winnic-
4kiemi y przedemną Onufrym Czaykowskim Namiesnikiem pro
6wisto Woźny Generał Wwa Bracł. y Jnn. Opatrzny Maciey Woycicki [?] w
7moc wierney y skuteczney Relacyi Swoiey dobrowolnie zeznał,
8iż On Roku y Miesiąca wyż na Akcie wyrażonych Piątego Dnia
9maiąc przy Sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Urod.
10Jchmć PP. Mikołaia Żurawskiego [?] y Adama Bogusławskiego [?] Urod-
11zonych do tego Aktu użytych, na Affektacią y prawną Re-
12kwizycyą Wiel. Jchmć PP. Tomasza y Anny z Żaboklickich Demeckich Małż.
13[…] […] […] […] […]
14[…] […] […] […]
15[…] […] […] […]
16[…] […] […] […]
17[…] […] […]
18[…] […] […]
19[…] Dwa-
k. 307 (skan 0309, strona prawa – góra)
1nascie Tysięcy Zł. Poll. WW. Demeckich [?] Małż., powtorna Zł.
2Poll. Cztery Tysiące Dwieście Szesnaście Kapitalną wraz z prowizyą
3od tey że należącą W. Żaboklickiego Podczaszego [?] Żyd. u Zwierzchności Ta-
4meyszey Zamkowey aresztował y prawnie przyporęczył, ktory to
5areszt tuż wzmiankowaney Summy Jmieniem JW. Sosnowskiego [?]
6P. P. W. X. Litt. Gubernator Miasta Szarogroda dobrowolnie przyiowszy
7do oddania y wyliczenia na Terminie wypłaconey z Dobr Jurkowki [?]
8Summy W. Rekwirentowi dotrzymać deklarował y Submittował się,
9w czym On Woźny Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy się
10ztamtąd powrocił y przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu uczy-
11nił y zeznał Relacyą. De quo praesens Ejusdem Ministerialis Relatio.
12Ministerialis ignarus Scribendi Signum Crucis Sanctae
13posuit Maciey Woycicki [?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
POPRAWKA 13 X 2026 wg aktu 512: wnioskodawcy to Tomasz i Anna z ŻABOKLICKICH Demeccy (wcześniej odczyt „z Puzdłowskich [?]”); dobra – Jurkówka (Jurkowce). Rok 1770; namiestnik „pro tunc” Onufry Czajkowski. Środkowa część relacji (dół k. 306v) jest silnie wyblakła i zaplamiona – mimo odejmowania tła nieodczytana; nie da się ustalić pełnego opisu sum ani wszystkich wnioskodawców. Z części czytelnej: areszt (5 II 1770) dwóch sum – pierwszej („…naście tysięcy zł”) należnej Demeckim [?] i drugiej – 4216 zł kapitału z prowizją, należnej Żaboklickiemu, podczaszemu [?] żydaczowskiemu [?] (por. akt 504: 2216 zł w sporze braci Żaboklickich – liczba podobna) – u zwierzchności zamkowej; areszt przyjął w imieniu „JW. Sosnowskiego [?] P. P. W. X. Litt.” (zapewne pisarza polnego litewskiego) gubernator miasta Szarogrodu, zobowiązując się dotrzymać sumy wypłacanej z dóbr Jurkówka [?] do terminu. Nazwy dóbr w tytule marginalnym („Worhowce [?]”) i nazwiska odczytane niepewnie. Łacina: „ad affectum” – na żądanie; „de quo praesens eiusdem ministerialis relatio” – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; „ministerialis ignarus scribendi signum crucis sanctae posuit” – woźny, nie umiejąc pisać, postawił znak Krzyża świętego.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
10II 1770 przed Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generał Maciej Wojcicki [?] zeznał, że 5 II 1770, w obecności szlachty Mikołaja Żurawskiego [?] i Adama Bogusławskiego [?], na żądanie Tomasza i Anny z Żaboklickich Demeckich (i innych), aresztował u zwierzchności zamkowej [w Szarogrodzie] sumy: należną Demeckim (…naście tysięcy zł) oraz 4216 zł kapitału z prowizją należne Żaboklickiemu. Gubernator miasta Szarogrodu w imieniu Sosnowskiego [?], pisarza polnego litewskiego [?], przyjął areszt i zobowiązał się dotrzymać sumy wypłacanej z dóbr Jurkówka [?] do terminu. Środek relacji nieczytelny. Woźny podpisał relację krzyżem.
Akt nr 511
Manifestacja in diligentia ks. Lubomirskich, wojewodów lubelskich, przez Jakuba Sochę Żymarnowskiego [?], subdelegata grodzkiego latyczowskiego – przeciw kredytowaniu pieniędzy obywatelom pikowskim [?] bez wiedzy dworu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 307 (skan 0309, strona prawa – od ok. 1/4 do dołu; dolne wiersze wyblakłe)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 307 (skan 0309, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Dwunastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y prze-
Rok 1770; tym razem przyjmujący wpis namiestnik burgrabstwa zapisany wyraźnie „Tomaszem Czarkowskim” (forma nowa – w aktach 494–510 „Onufrym Czaykowskim”; możliwe, że pisarz pomylił imię i nazwisko – DO WERYFIKACJI w kolejnych aktach). Nazwisko komparenta „Socha Żymarnowski [?]” (subdelegat grodzki latyczowski) – odczyt niepewny. „Obywatelom Pikowskim” – w rkp. inicjał podobny do L („Likowskim”), ale chodzi niemal na pewno o miasto PIKÓW, należące do ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego (por. akty 416, 438, 452, 486). Ostatnie 6 wierszy silnie wyblakłe – odczyt bardzo częściowy (odejmowanie tła). Łacina: „in diligentia” – dla ostrożności (zabezpieczenia); „comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „nomine et ex speciali commissu” – w imieniu i ze szczególnego polecenia; „cuiusvis conditionis et status” – wszelkiego stanu i kondycji; „utriusque ritus” – obu obrządków; „terminy satisfactionis” – terminy zapłaty; „in quovis foro” – w jakimkolwiek sądzie; „pro moderno” – obecnie; „infert manifestationem” – wnosi manifestację.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
12II 1770 przed Tomaszem Czarkowskim [?], namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jakub Socha Żymarnowski [?], subdelegat grodzki latyczowski, plenipotent ks. Lubomirskich, wojewodów lubelskich, wniósł manifestację „dla ostrożności”, skierowaną do wszystkich, którzy kredytują pieniądze mieszczanom pikowskim [?]. Mieszczanie Pikowa – Żydzi i chrześcijanie obu obrządków – często pożyczają pieniądze u posesorów, szlachty i innych bez wiedzy dworu, a gdy nie płacą w terminie, wierzyciele nachodzą zwierzchność dworską z żądaniami zapłaty i wciągają ją w procesy i niepotrzebne koszty. Dlatego plenipotent ostrzega, by nikt bez wiedzy dworu nie pożyczał mieszczanom żadnych sum, gdyż o ich zwrot nie będzie można dochodzić od dworu w żadnym sądzie. Końcowe wiersze wyblakłe.
Akt nr 512
Manifestacja Tomasza i Anny z Żaboklickich Demeckich, małżonków, przeciw Michałowi Żaboklickiemu, łowczemu żydaczowskiemu, bratu Anny – o sumę 9000 zł na dobrach Jurkówka (Jurkowce) w kluczu pikowskim [?] i o kompłanację 1769 r.
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 307v (skan 0310, strona lewa – cała) – k. 308 (skan 0310, strona prawa – górne 3/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 307v (skan 0310, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Dwunastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic-
4kiemi y przedemną Tomaszem Czarkowskim [?] Namiesnikiem
5Burgrabstwa Grodzkim Winnickim przyiętym
6Comparens oblter [?] WW. Jchmć Panstwo Tomasz y Anna
7z Żaboklickich Demeccy Małż. Jako nay pilniey przeciwko Wiel.
27dzi stroić [?] y waży się. Eco wszystko Jdem Comparentes tak o niebez-
28nose [?] Summy Dwa Tysiące Złtych Poll. podstępnie wymożoney, Ja-
29ko y o inne wszystkie krzywdy, quam solennissime przed Aktami Ni-
30nieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi iteratis vicibus Skarżą y Manifestuią się,
31Nieumieiętni pisać Znaki Krzyża Świętego stawiaią [?]. Tomasz Demecki ✠
32Anna Demecka ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik wyraźnie „Tomaszem Czarkowskim” (por. akt 511; w aktach 494–510 „Onufry Czajkowski”). Akt wyjaśnia relację woźnego z aktu 510: wnioskodawcy to Tomasz i Anna z ŻABOKLICKICH Demeccy (w 510 odczytano „z Puzdłowskich [?]” – POPRAWIONO), a sumy na dobrach JURKÓWKA/JURKOWCE (klucz pikowski [?], dawniej dziedziczne braci Żaboklickich, obecnie ks. Lubomirskiego, wojewody lubelskiego [?]). Pisarz kopiował chaotycznie; kilka wyrazów niezrozumiałych oznaczono [?]. Liczby: 9000 zł działu Anny (z 13 000 zł czwartej części ojczystej substancji – zrzekła się nadwyżki); posesja wypuszczona tylko na 7000 zł; zatrzymane 4000 zł prowizji; 2000 zł zatrzymane rzekomo za windykację majątku; kompłanacja spisana w Michałówce w październiku 1769, antydatowana na 4 V 1758 w Zemiskowcach [?]; osobna suma 500 zł po zmarłej matce Magdalenie z Peszyńskich [?] Żaboklickiej. „Rozruchy od Tatarów” – zapewne najazd tatarski 1769. Łacina: „comparentes personaliter” – stawiwszy się osobiście; „ante hac” – przedtem; „in spatio” – w ciągu; „ultro” – ponadto; „sub dole” – podstępnie; „a portione” – z części; „pretio urodzonego affektu” – przez wzgląd na przyrodzone uczucie (siostrzane); „idem comparentes” – ciż komparenci; „quam solennissime” – jak najuroczyściej; „iteratis vicibus” – po wielekroć.
Streszczenie
12II 1770 Tomasz i Anna z Żaboklickich Demeccy, małżonkowie, zamanifestowali przeciw Michałowi Żaboklickiemu, łowczemu żydaczowskiemu, starszemu bratu Anny. Zarzucili mu, że wziąwszy przypadającą Annie z sukcesji sumę 9000 zł (razem z sumami własnymi i braci zabezpieczoną na dobrach Jurkówka/Jurkowce w kluczu pikowskim [?], dawniej dziedzicznych Żaboklickich, dziś ks. Lubomirskiego) na zastaw zawarty w 1765 [?] tylko na swoją osobę, wypuścił jej część posesji jedynie na 7000 zł, bez należytego kontraktu i inwentarza, płacił prowizję tylko od 7000 zł i zalega z 4000 zł, kapitału 9000 zł nie chce oddać ani przenieść na inne dobra, a 2000 zł zatrzymał sobie rzekomo za windykację majątku. Wykorzystując, że Anna nie zna prawa i nie umie czytać, w październiku 1769 w Michałówce spisał kompłanację, antydatując ją na 4 V 1758 w Zemiskowcach [?], by zniweczyć prowizję, i podstępnie (przez przyjaciela Ryszarda [?] Żymiskiego [?]) nakłonił małżonków do podpisu. Tymczasem Anna, z siostrzanej życzliwości, zrzekła się już nadwyżki ponad 9000 zł ze swej czwartej części (13 000 zł) ojcowizny. Brat żąda ponadto osobnej sumy 500 zł po zmarłej matce Magdalenie z Peszyńskich [?] Żaboklickiej i nie płaci od niej prowizji. Małżonkowie, niepiśmienni, podpisali manifestację krzyżykami.
Akt nr 513
Remanifestacja Szymona Rzyskiego [?], stolnika czerwonogrodzkiego, ekonoma generalnego dóbr białocerkiewskich i kamiennobrodzkich, przez Adama Popławskiego – przeciw Szymańskim (o napaść, rzekome 4000 zł i krzywdy poddanych kamiennobrodzkich) – odpór manifestacji z 15 VII 1769
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 308 (skan 0310, strona prawa – dolne 2/5; dolne wiersze silnie wyblakłe) – k. 308v (skan 0311, strona lewa – cała, dół wyblakły) – k. 309 (skan 0311, strona prawa – górne 2/5)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 308 (skan 0310, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Czternastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y przede-
10Cerkiewnych nawet Pszczoł Pni Osm, y u inszych Poddanych rożnych
11rożne rzeczy czasu Prawa specyfikować się maiące, nienależycie pozabie-
12rawszy y niezliczonych Krzywd naczyniwszy, nareszcie obawiaiący się odpowie-
13dzi, Latem [?] zaszłym [?], iakby przynależytey nie spodziewawszy się z Kamiennobro-
14du nieopowiedziawszy się wyiechał. Chcąc te Krzywdy iako znaczne zatrzeć, tu
15dendo [?] manifestu Actu quo supra pko W. Pryncypałowi Comptis wraz
16z Urod. Ludwikiem Szymańskim, napaśnie zapisali, niby o nieoddanie
17nie iakowey ści Summy Czterech Tysięcy Złotych Poll. z Prowizyą,
18ktorey Summy Jchmć Obżałow. nigdy nie pożyczali ani dawali, a i maiąt[ek]
19mieli Szczegulnie, gdy Urod. Jchmć Szymańscy z respektu Jego Jchmć Pańskiego
20Generalstwa [?] Wielko Stołowe [?] w Wsi Siedmidubach [?] do Kamiennobrodu należącey
21gratuito modo mieszkaiąc, z wyroków Pańskich Roku Tysiąc Siedmset Sz[eść]-
22dziesiąt Szostego też Siedlisko [?] przeznać, a w krotce potym Urod. Anastazya z
23[…] Szymańska [?] Dożywotnia Małżeńska [?] pozostała, ktora nie maiąc żadnego Ślużącego [?]
24kremnych [?], udała się pod opiekę cudzego Szlachcica, w ktorey zaś wyiechała [?]
25z […] do […], tedy Urod. Mikołay y Ludwik Szymańscy, nic do krewności nienależąc,
26iako niedy [?] Urod. Jana Szymańskiego niebożczyka [?] za krewnych uznani ani
27się też do opieki pozostałey Sieroty niebiorąc […]
28nieyźniwszy się Sukcessorami Chudoby zmarłey [?] […] tylko dorzecz [?] ie Rodzinny [?]
29bysz [?] posteli [?]. Dlaczego W. Jmć P. Rzyski Stol. Czerw. potym zabierać y pra-
30sierocie na gruncie Pańskim, tak wielkiey krzywdy niedopuszczaiąc, te
31cznie Urząd Magdeburski Białocerkiewski przysięgły wraz z Jnszą Szla-
32chtą godnemi, przez doskonałe wiadomemi naprzykrzeniem […]
33nienia [?] Chudoby od rozebrania resztuiącey dla całości Sierocinskiey rey-
34sem spisać kazał. A gdy Zima zbliżać się zaczęła, tedy dla ciągnienia […]
35mowania y złożoney Chudobki, temuż Urzędowi Magdeburskiemu y Jnn-
36ey Szlachcie sprawiedliwie otaxować zlecił, ktory to też Chudobkę y jn-
37ne drobiazgi, ad usum Sieroty niepotrzebne pod Zemknieniem [?] przy
38tym otaxowali za Złotych Dwa Tysiące Czterysta Trzydzieści y Dwa
39Grosz Sześć, y też taxa w Urzędzie swoim Roku tegoż Tysiąc Siedmset
40Sześćdziesiąt Szostego Dnia Osmnastego Septembris zaraz zapisali. Po-
41tym ktory taxy W. Jmć Pan Rzyski Stol. Czerw. [?] […]
42ruchomey dla Większego pożytku pomnieyszoney Sieroty niechomey […]
43dzianey [?], pomnożenia omnimode starał się, którą na […] przychylnym […]
44często nieżony Sieroty na Kahale Białocerkiewskim na prowizyą ze wszy-
45stkim bezpieczeństwem lokował. A że pomnieyszona Sp. Dożywotniczka [?]
46manka [?] iedynaczka w Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt O[smym?]
47swoiey skończyła [?], więc W. Jmć Pan Stolnik Czerwonogrodzki
48tych defektow [?] Sukcessorach ktorymby te pieniądze nieuroszczone [?] [opatrz]-
49ność z Kahału nie podnosi, gdzie by […] Sprawie [?] oddał […]
50żywcyzna [?] odbieraiąc, in Sukcessa [?] […] Jana Anastazyi […]
51[…] onę obroną [?] osmndziesiąt [?] […] […]
52Competenti [?] […] […] […] […] […] Sprawy […]
53[…] […] […] […] […] […] […]
54[…] […] […] […] […] […] […] […]
55[…] […] […] […] […] […] […]
k. 309 (skan 0311, strona prawa – góra)
1Że zaś Urz. obżałow. bez żadnego Prawa y Proba-
2cyi intrusive nad rzeczywistość taxy formuiąc pre-
3tensyą o Cztery Tysiące Złtych pretextem samego Jmie-
4nia swego, ktorą iako ani probuiący niemaią, ani tey że
5summy niebyło, ani do niey bynaymniey nienależą,
6tak ninieyszy Comparens o też napaśną wszy-
7tkich Skrypcyą [?], oraz o Krzywdy Ludziom
8Kamiennobrodzkim poczynione powtorną
9solenną przeciwko wyż wyrażonym Obżało-
10wanym do Akt ninieyszych zanosi cum pro-
11testatione remanifestacyą. Adam Popławski
12mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik zapisany „Tomaszem Czarkowskim” (por. akty 511–512). Remanifestacja (odpór) na manifestację Szymańskich (Ludwika i Mikołaja) z 15 VII 1769 przeciw Szymonowi Rzyskiemu [?], stolnikowi czerwonogrodzkiemu, ekonomowi generalnemu dóbr białocerkiewskich i Kamiennego Brodu, o rzekomo niezwrócone 4000 zł. Tekst gęsty, pisany pospiesznie, dolne partie obu stron (k. 308 i 308v) silnie wyblakłe i pomarszczone – mimo odejmowania tła wiele miejsc nieodczytanych ([…]) i niepewnych ([?]); zwłaszcza wyliczenie zabranych rzeczy poddanych (k. 308v, w. 7–10) i opis spadku po Anastazji [?] Szymańskiej. Nazwisko głównego mocodawcy w rkp. „Rzyski” (2 razy wyraźnie „Rzyski Stol.”). Liczby: taksa ruchomości sieroty 2432 zł 6 gr (Urząd magdeburski białocerkiewski, 18 IX 1766), suma ulokowana na prowizję w kahale białocerkiewskim. Łacina: „ex speciali commisso” – ze szczególnego polecenia; „comparentis” – komparenta; „de diligentia” – dla ostrożności; „actu quo supra” – aktem jak wyżej; „gratuito modo” – darmo; „ad usum” – do użytku; „omnimode” – wszelkimi sposobami; „intrusive” – natrętnie, bezprawnie; „cum protestatione” – z protestacją; „mp.” – manu propria, ręką własną.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14II 1770 Adam Popławski, w imieniu Szymona Rzyskiego [?], stolnika czerwonogrodzkiego, ekonoma generalnego dóbr białocerkiewskich i kamiennobrodzkich, wniósł remanifestację przeciw Ludwikowi i Mikołajowi Szymańskim, odpierając ich manifestację z 15 VII 1769 o rzekomo niezwrócone 4000 zł z prowizją. Według komparenta Szymańscy – którzy z łaski dworu mieszkali darmo we wsi Siedmidęby [?] należącej do Kamiennego Brodu – sami wyrządzali krzywdy poddanym kamiennobrodzkim (zabierali konie, bydło, zboże, ule cerkiewne), po czym wyjechali bez opowiedzi. Po śmierci Jana Szymańskiego jego wdowa Anastazja [?] z jedyną córką-sierotą pozostała bez opieki; Rzyski, nie dopuszczając krzywdy sieroty, kazał urzędowi magdeburskiemu białocerkiewskiemu spisać i oszacować jej ruchomości (2432 zł 6 gr, 18 IX 1766), a pieniądze ulokował na prowizję w kahale białocerkiewskim. Po śmierci dziedziczki (1768) Szymańscy, niebędący krewnymi, bezprawnie roszczą sobie 4000 zł – sumy, której nie było i do której nie mają prawa. Komparent wnosi przeciw nim uroczystą remanifestację. Znaczne partie tekstu wyblakłe.
Akt nr 514
Relacja woźnego Wawrzyńca Sokalskiego o rekwizycji (kwerendzie) transakcji między Kuczkowskim a Surkowskim [?] i Pusikowskim [?] o dobra Piwce – na żądanie Franciszka Maciewicza [?] i panien Maciewiczówien [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 II 1770, Winnica (kwerenda w kancelarii grodzkiej)
Rok 1770; namiestnik Tomasz Czarkowski [?] (por. akty 511–513). Kwerenda (poszukiwanie) w protokołach burgrabskich zapisowym i potocznym transakcji dotyczących wsi PIWCE (Piwiec), od 15 VII 1768 do dnia aktu – bez rezultatu („de non repertis” – o nieznalezieniu). Nazwiska wnioskodawców (Maciewicz [?], tytuły „Podcza. Wędz. [?]”, „Cześ. Czern. [?]”), imiona panien oraz nazwiska Surkowski [?]/Pusikowski [?] odczytane niepewnie – pismo pospieszne. Łacina: „ante hac” – przedtem; „a die quindecima Iulii anni millesimi septingentesimi sexagesimi octavi ad actum praesentem diligentissime” – od dnia 15 lipca roku 1768 do niniejszego aktu najstaranniej; „ex parte” – ze strony; „de non repertis iisdem transactionibus” – o nieznalezieniu tychże transakcji.
Streszczenie
14II 1770 woźny generał Wawrzyniec Sokalski zeznał przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim [?], że na żądanie Franciszka Maciewicza [?] oraz panien Stefanii [?] i Zofii [?] Maciewiczówien [?], córek i sukcesorek zmarłego Ksawerego [?] Maciewicza [?], w obecności szlachty Antoniego [?] Pawłowskiego i Łukasza Sakiewicza, przeszukał (przez palestrantów grodzkich Jakuba Nosalskiego i Andrzeja Iwanowskiego) protokoły burgrabskie zapisowe i potoczne od 15 VII 1768, szukając transakcji między zmarłym Kuczkowskim, dawnym posesorem wsi Piwce, a Surkowskim [?] i Pusikowskim [?] o te dobra. Transakcji nie znaleziono, o czym woźny złożył relację, podpisaną krzyżykiem.
Akt nr 515
Manifestacja Wojciecha Święckiego, towarzysza znaku pancernego starosty włodzimierskiego, przez Andrzeja Brudnickiego – przeciw Janowi Hałuzińskiemu o krzywdy w Szederowej [?], pobicie i zniesławienie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 309v (skan 0312, strona lewa – dół) – k. 310 (skan 0312, strona prawa – cała)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 309v (skan 0312, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Piętnastego Dnia
k. 310 (skan 0312, strona prawa)
1Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y przede-
48nie [?] usiłował, rożne Jmproperia et obiekta przywłaszczając po Ulicach chodząc
49zadawał, Ludzi własnych y Poymowanych [?] bił rożnemi czasy. O co iterato [?] Actu
50quo supra Tenże Urz. Comparens Manifest. salva manente Meliorationis An-
51drzey Brudnicki mmd.
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik Tomasz Czarkowski [?]. Nazwisko pozwanego w tytule marginalnym i w tekście – HAŁUZIŃSKI (zgodnie z poprawką użytkownika: Hałuziński, nie Hatuziński); manifestant w rkp. „Święcki”/„Swięcki”. Wieś zapisana „Szederowa”/„w Szederowie” (raz „Szenderowie” [?]) – identyfikacja niepewna. Tekst pisany pospiesznie, z błędami kopisty; kilka wyrazów niezrozumiałych oznaczono [?]. Na końcu (inną ręką) adnotacja o relacji pozwu wraz z wizją na żądanie Wolańskiego [?] – zapewne tytuł następnego wpisu lub odsyłacz. Łacina: „nomine et ex speciali commisso” – w imieniu i ze szczególnego polecenia; „solenniter” – uroczyście; „variis hominibus” – różnym ludziom; „intrusive” – bezprawnie, gwałtem; „cum ictus [?] malitia” – ze złością; „verbis famosis” – słowami zniesławiającymi; „improperia et obiecta” – obelgi i zarzuty; „iterato actu quo supra” – ponownie, aktem jak wyżej; „salva manente melioratione” – z zastrzeżeniem prawa do poprawienia (manifestu); „mmd.” – manu mea (propria) dixit – ręką własną.
Streszczenie
15II 1770 Andrzej Brudnicki w imieniu Wojciecha Święckiego, towarzysza znaku pancernego starosty włodzimierskiego, zamanifestował przeciw Janowi Hałuzińskiemu (sąsiadowi z Szederowej [?]). Zarzucił mu, że z nienawiści do matki Święckiego (z domu Strzypowskiej [?]) i jego córki Rozalii z Szapowskich [?] lżył je i zniesławiał; zaorał drogę polną między łanami, kazał stratować zasiewy pszenicy Święckiego, uganiał się z drągiem po ulicy i wpadł na jego podwórze, nastawał na jego poddanego bednarza, zajmował jego grunty i stawiał na nich zabudowania, pobił kijem parobka Iwana wiozącego drewno z lasu, a zapytany o to – zelżył Święckiego, wyzywał go z pałaszem na pojedynek, chodził z nabitymi pistoletami, odgrażając się, że go zabije, a raz porwał się do pistoletów, gdy Święcki stał we wrotach dworu. Manifestant zastrzegł sobie prawo do uzupełnienia manifestu.
Akt nr 516
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o obdukcji (wizji) ran Anny z Małachowskich Wolańskiej, pobitej przez Czajkowskich [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 II 1770, Winnica (wizja 13 II 1770, we dworku Wolańskich)
5kim Winnickim Przyiętym Stanowszy Oczywisto Woźny Generał
6Wwtwa Bracł. y Jnnych Opatrzny Michał Radliński w moc prawa
7dziwey y skuteczney obdukcyi iawnie, istnie y dobrowolnie zeznał, iż on
8Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego Dnia Trzynastego Lutego na Praw-
9ne żądanie Urz. Jmć Pani Anny z Małachowskich Wolańskiey, maiąc przy sobie
10Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Urz. Jmć Panow Pawła Stożewskiego [?]
11y Józefa Jankowskiego do tego Aktu użytych był we Dworku mieszkaiącey [?]
12Urz. Wolańskich Małż., gdzie będąc widział y oglądał na Urz. Wolańskiey w
13głowie ran głębokich od samey błonki do mozgu cztery, iedna od srod-
14ka głowy do czoła duże ku prawemu oku porządkiem pomnieyszych,
15dwie twarz cała spuchła, zbita y zsiniała, krwią ociekła, oczy napuchłe, bija-
16ne zapuchłe, gardło zduszone y zapuchłe, piersi kolanami zmieszone, spu-
17chłe, w prawym boku żebro z dołu pierwsze nadłamane, boki nogami
18skopane, piersi nog kopaniem y kolan biciem ugięte, ud[o] na lewey stro-
19nie od płazow zsiniałe, ręce powykręcane, na prawey ręce z indowtrz [?]
20wyżey łokcia, nad czasza [?] lewego kolana sińce krwią ociekłe, na tey że łyd-
21ko[?] [?] sroda goleni raz szparany [?] ieden y cała noga zsiniała, pottłu-
22czona [?] płazami raz skutkiem [?] na prawey nodze ieden, a noga zsiniała
23y spuchła, krwią ociekła, całe zgoła Ciało zbite, potłuczone y skaleczo-
24ne, et in verificationem praemissorum tenże wyżey wyrażony Woźny z Szla-
25chtą przytomną wyż wspomnioną tegoż Dnia, Miesiąca y Roku przy[?]
26stwierdza iż Czapka raz cięta wskroś na Dłoń z Barankiem, był ieden
27raz szeroko dwa razy pomnieyszy rozcięty w chołewie [?], drugi także w cho-
28lewie rozcięty, y te same buty pełne krwi zaschłey, w ktorych butach
29chuski [?] do obwiiania krwią wszystkie zbroczone, spodnice we dwoch
30mieyscach na obydwoch nogach szeroko przecięte, Bekieszka z Baranków
31nowa przez połowę krwią zbroczona, rękaw na łokciu prawym oddarty,
32rany skaleczenia nie przez kogo innego tylko przez Urz. Czaykowskich [?] świe-
33żo [?] być zadane, co widziawszy y oglądawszy Szlachtą sobie przytomną oświad-
34czywszy się ztamtąd powrocił y przedemną Urzędem stanowszy, tak oto
35oblikacyi [?] iako y wizyi istotną prawdziwą uczynił y zeznał Relacyą. De
36quo praesens Ejusdem Mtis. Rel. Michał Radliński ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik Tomasz Czarkowski [?]. Szczegółowa obdukcja ran (głowa – cztery głębokie rany, twarz zbita, żebro nadłamane, sińce) oraz wizja zakrwawionej odzieży (czapka z barankiem, buty, chusty, spódnica, nowa bekieszka z baranków). Sprawców wskazano słowami „przez Urz. Czaykowskich [?]” – odczyt niepewny. Kilka wyrazów opisu ran niejasnych ([?]). Akt 517 – areszt rzeczy na żądanie tychże Wolańskich. Łacina: „et in verificationem praemissorum” – a na potwierdzenie powyższego; „de quo praesens eiusdem ministerialis relatio” – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego.
Streszczenie
15II 1770 woźny generał Michał Radliński zeznał przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim [?], że 13 II 1770, na żądanie Anny z Małachowskich Wolańskiej, w obecności szlachty Pawła Stożewskiego [?] i Józefa Jankowskiego, oglądał ją we dworku Wolańskich: miała cztery głębokie rany głowy, zbitą i opuchłą twarz, zduszone gardło, nadłamane żebro, skopane boki, powykręcane ręce i liczne sińce na całym ciele; widział też pociętą i zakrwawioną odzież (czapkę z barankiem, buty, spódnicę, bekieszkę). Rany miały być zadane przez Czajkowskich [?]. Woźny podpisał relację krzyżykiem.
Akt nr 517
Relacja woźnego Wawrzyńca Sokalskiego o areszcie sum i rzeczy Czajkowskich (w stancji na gruncie dominikanów winnickich i u dłużników w Winnicy) – na żądanie Andrzeja i Anny z Małachowskich Wolańskich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 310v (skan 0313, strona lewa – dolna 1/3, dół wyblakły) – k. 311 (skan 0313, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 310v (skan 0313, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Piętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y przede-
2scy wraz do rozprawy Prawney z przyporęczenia dotrzymać deklarowali y obo-
3wiązali się, w czym on Woźny Szlachtą sobie przytomną oświadczywszy się z-
4tamtąd powrocił y przedemną Urzędem stanowszy prawdziwego Aresztu
5uczynił y zeznał Rel. Woźny nieumieiący pisać Krzyż Swięty kładzie. Waw-
6rzyniec Sokalski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik Tomasz Czarkowski [?]. Areszt związany z pobiciem Anny z Małachowskich Wolańskiej (akt 516): zajęto rzeczy i sumy braci Czajkowskich [?] (w rkp. raz „Cza-yskich [?]”, w k. 311 wyraźnie „Urz. Czaykowskich”) w wynajętej przez nich stancji na gruncie dominikanów winnickich [?] oraz należności u Żydów kahalnych i dzierżawców w Winnicy – dłużników Czajkowskich. Dolne wiersze k. 310v wyblakłe – odczyt częściowy. Nie mylić tych Czajkowskich z Onufrym Czajkowskim, namiestnikiem „pro tunc” (akty 494–510) – związek nieznany. Łacina: „ex requisitione” – na żądanie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
15II 1770 woźny generał Wawrzyniec Sokalski zeznał przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim [?], że tegoż dnia, na żądanie Andrzeja i Anny z Małachowskich Wolańskich, w obecności szlachty Daniela Pawłowskiego i Michała Bystrachowskiego [?], aresztował na gruncie ojców dominikanów, w stancji wynajętej przez braci Czajkowskich [?], ich rzeczy i znajdujące się tam sumy, a następnie w zamku i mieście królewskim Winnicy – należności u Żydów (kahalnych) i dzierżawców, dłużników Czajkowskich; wszyscy zobowiązali się dotrzymać zajętego mienia do rozprawy sądowej. Woźny podpisał relację krzyżykiem.
Akt nr 518
Manifestacja Józefa Zagórskiego, chorążego wojsk [kor.], dziedzica części Witawy i Majanowa, przez Wojciecha Ignacego Burbińskiego – przeciw Stanisławowi Rosochackiemu, stolnikowi zatorskiemu, dawnemu posesorowi, o dezolację dóbr
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 311 (skan 0313, strona prawa – od ok. 1/6 do ok. 1/2)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 311 (skan 0313, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y przedem-
Rok 1770; namiestnik Tomasz Czarkowski [?]. Pozwany w rkp. „Rosochacki, Stolnik Zatorski” (tytuł marginalny „S. Z.”) – w akcie 473 odczytano „Bochackiemu [?]” stolnikowi zatorskiemu, któremu Zagórski ofiarował 22 270 zł – to zapewne ta sama osoba (ROSOCHACKI). Imię „Stanisław” odczytane z dzielonego wyrazu „Sta-nisławowi”. „Łuka Mieleszkowska [?]” – odczyt niepewny. Komparent – Wojciech Ignacy Burbiński, palestrant grodzki winnicki (por. akty 457, 467). Łacina: „comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „nomine et ex speciali commisso” – w imieniu i ze szczególnego polecenia; „ante hac” – przedtem; „manifestantis” – manifestanta; „iterato” – ponownie; „mmd.” – manu mea dixit / ręką własną.
Streszczenie
17II 1770 Wojciech Ignacy Burbiński w imieniu Józefa Zagórskiego, chorążego wojskowego, dziedzica i aktualnego posesora dóbr Łuka Mieleszkowska [?] oraz części wsi Witawa i Majanów, zamanifestował przeciw Stanisławowi [?] Rosochackiemu, stolnikowi zatorskiemu, dawnemu posesorowi tych części. Zarzucił mu, że – niewdzięczny za okazaną łaskę (pozwolenie na przesiedzenie po wykupnie) – niszczył budynki (kazał parobkom rozbierać ogrodzenia i budowle, sam też je rąbał), sprowadzał żołnierzy z Bracławia i kazał poddanym Zagórskiego dawać im kwatery i utrzymanie dla ludzi i koni, zmuszał ich do wożenia owsa do Bracławia po kilka razy w tygodniu i do częstych podwód, czym przyniósł poddanym nieznośne uciążliwości.
Akt nr 519
Manifestacja in diligentia Zachariasza Jaroszyńskiego, podstolego winnickiego, przez Antoniego Pirożkowskiego [?] – o odebranie szkatułki złożonej w grodzie przez Ignacego Krzewskiego [?] (cum fideiussione)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 311 (skan 0313, strona prawa – od ok. 1/2 do ok. 2/3)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 311 (skan 0313, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną To-
9cego Krzewskiego [?] w Grodzie Łuckim [?] reponowaną, a do wyięcia w Jmie-
10niu [?] JWiell. Jmć Pana Zachariaszowi Jaroszyńskiemu Podst. Winnic. zostawioną na Dniu
11ninieyszym wyręcza y odbiera, y z odebraney Urząd ninieyszy zakwitowaw-
12szy powtornie in diligentia manifestuie się. Antoni Pirożkowski [?] mmd.
Objaśnienia i tłumaczenia
Rok 1770; namiestnik Tomasz Czarkowski [?]. Krótki wpis „dla ostrożności”: pełnomocnik Zachariasza Jaroszyńskiego, podstolego winnickiego, odbiera z depozytu szkatułkę („Rybuszowskiey [?] roboty” – nazwa wyrobu niejasna), złożoną przez Ignacego Krzewskiego [?] w grodzie („w Grodzie Łuckim [?]” – odczyt niepewny, możliwe „Ludzkim”/„tutejszym”), i kwituje urząd. Nazwisko komparenta: „Pirożkowski [?]”/„Pirokowski [?]”. Tytuł marginalny: „cum Fideiussione [?]” – z poręczeniem [?]. Łacina: „in diligentia eiusdem principalis sui” – dla ostrożności tegoż swego mocodawcy; „nomine et ex speciali commisso” – w imieniu i ze szczególnego polecenia.
Streszczenie
17II 1770 Antoni Pirożkowski [?], w imieniu Zachariasza Jaroszyńskiego, podstolego winnickiego, oświadczył dla ostrożności, że odbiera szkatułkę („rybuszowskiej [?] roboty”), złożoną (reponowaną) w grodzie przez Ignacego Krzewskiego [?] i zostawioną do odebrania dla Jaroszyńskiego, oraz kwituje urząd z jej odebrania.
Akt nr 520
Manifestacja Józefa Zagórskiego, chorążego wojskowego, dziedzica części Witawy i Majanowa, przez Wojciecha Ignacego Burbińskiego – przeciw Antoniemu i […] Neleckim o przywłaszczenie chałupy i gruntu w Witawie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 II 1770, Winnica
Karty / skanyk. 311 (skan 0313, strona prawa – dolna 1/4, silnie wyblakła) – k. 311v (skan 0314, strona lewa – górne 2/5)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 311 (skan 0313, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Februarii Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y przedemną
Rok 1770; namiestnik Tomasz Czarkowski [?]. Pozwani – Neleccy (w tytule „Urz. Neleckim”; w tekście „Urz. Neleckiemi”), znani z Witawy (por. akty 220, 223, 227–229 – Neleccy c/a Meleszkiewicze). Dolna część k. 311 (początek wywodu) silnie wyblakła – odczyt bardzo częściowy; k. 311v czytelna. Szlachcic Bączyński [?] – w rkp. „Baczyński”/„Boczyński”. Wzmiankowany „Dekret Grodzki Winnicki Kondescenzyonalny” (wydany na zjeździe na grunt) między Neleckimi a Rosochackim. Łacina: „comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „manifestantis” – manifestanta; „iterato manifestatur vice salva reservata melioratione” – ponownie manifestuje się, z zastrzeżeniem prawa do poprawienia (manifestu).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17II 1770 Wojciech Ignacy Burbiński w imieniu Józefa Zagórskiego, chorążego wojskowego, dziedzica i posesora części Witawy i Majanowa, zamanifestował przeciw Antoniemu i […] Neleckim. W części wsi Witawa należącej do Zagórskiego była chałupa z gruntem, którą zastawny posesor Stanisław [?] Rosochacki, stolnik zatorski, wydzierżawił szlachcicowi Bączyńskiemu [?] za roczny czynsz. Z powodu ciągłych sporów Bączyńskiego z sąsiadami Neleckimi (rozstrzyganych dekretem kondescensjonalnym grodu winnickiego) Neleccy zawarli z Rosochackim kompłanację, by przeniósł Bączyńskiego do innej, oddalonej chałupy i osadził w tej poddanego; Rosochacki przeniósł Bączyńskiego, ale poddanego nie osadził. Neleccy, chcąc przywłaszczyć sobie pustą chałupę z gruntem, jeszcze przed wykupnem posesji Rosochackiego zaczęli się nią „interesować”. Manifestant protestuje przeciw temu bezprawnemu przywłaszczeniu. Początek aktu (k. 311) wyblakły.