Księga grodzka winnicka 1769–1770 (potoczna) · część 16 z 24
Akty 601–640
Wpisy od 11 IV 1770 do 27 IV 1770
Akt nr 601
Manifestacja Jakuba Nosalskiego we własnym imieniu i brata Stefana przeciw Mateuszowi Bykowskiemu, dziedzicowi Sutysek, i gromadzie sutyskiej – o zabranie stogu siana przez podwodników w Witawie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 361 (skan 0363, strona prawa – dół) – k. 361v (skan 0364, strona lewa – do ok. 3/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 361 (skan 0363, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiąt.
2Miesiąca Aprilis Jedynastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y Prze-
5stwa Grodu Winnickiego Comparens Persona[lite]r Urod. Jmć Pan Jakob Nosal-
6ski Suo y Urod. Stefana Nosalskiego Brata Swego Rodzo-
7nego Jmieniem na pko Wiel. Jmć Panu Mateuszowi Bykow-
8skiemu S. H. [?] Dobr wsi Sutyski Dziedzicowi Panu niemniey Gro-
9madzie Dobr tych z violenti modo postępuiącey y Jnnym iako nay
10uroczyściey [?] Skarży, Żali y Manifestuie się oto. Jż przechodzące podwody
11z Dobr wsi Sutyski Wiel. Jmć Pana Bykowskiego Dziedzicznych
12przez Wieś Witawe in Contiguitate o ćwierć mili tylko od Dobr wyra-
13żonych Sutyski będące iak tylko zobaczyli Siana Stog na toku Urod.
14Comparenta Brata tak zaraz stanowszy Całym Zgromadzeniem [skreśl.: ...]
15Podwod Sta lub więcey zagrzawszy Głowe trunkiem udow[...] [?]
16[reklamant:] [...]niąc się [?]
k. 361v (skan 0364, strona lewa)
1czyniąc się Moskalami [?] Drudzy odważnie wykrzykuiąc, ktorzy ani na
2prozbę Urod. pokrzywdzonego ani na perswazyą nie uważaiąc co do
3ździebła zabrali, a gdy Urod. pokrzywdzony Ręce tylko założywszy
4patrzył na nieznośną Krzywdę swoią, Żona Urod. pokrzywdzonego
5Zatem pokrzywdzenia swego zdięta prosić każdego prawie z
6osobna zaczęła z między ktorych ieden szarpać nogami trącać
7y precz z przed oczow ustąpić kazał, na ostatek zabrawszy
8Stog Cały Siana w ktorym plus vel minus Sześćdziesiąt było a
9nie kontentuiąc się ieszcze tym po całey części Urod. Comparentis
10Brata więcey Siana rozbiegszy się patrzyć u pracowitego Miko-
11ły Kowala Poddanego tegoż Urod. użalaiącego się kopie Si[...]na-[?]
12sie tak że na tołoku [?] do Szczętu zabrali y przerzeczonego Mikołę Ko-
13wala bić odgrażali mowiąc wszak że wiesz że my furażuiem [?]
14nam tak Wolno widząc tedy Urod. Comparentis Brat Krzywdy
15swoią nieznośną natychmiast szukaiąc Satysfakcyi, do Zwierz-
16chności Dworskiey pod niebytność W. Obżałowanego udał się, gdzie
17ani nadgrody żadney ani Satysfakcyi nie otrzymał, Lecz pokrzyw-
18dzony Zatem [?] się cierpliwie znosząc ad tempus wyczekuiąc przybycia W.
19Jmć Pana Bykowskiego S. H. [?] praetermisit omnia teraz powzią-
20wszy wiadomość o przybyciu W. obżałowanego do Dobr Wsi Sutys-
21ki Żal swoy y krzywdę przekładać [?] usiłował, W. Bykowski c-
22kiam [?] nadgrody ani Satysfakcyi z Chłopow swoich nie uczynił
23a zatym ninieyszy Comparens widząc Krzywdy Brata swego
24tak zgwałtowanego Siana iako też y z Chudoby zmorzoney nie
25maiącey żywności, ktora zdychać zgłodu musi na pko wyży wy-
26rażonemu W. Bykowskiemu Gromadzie Oneyże y Jnnym itera-
27ta manifestatur Vice. J. Nosalski
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ (w rkp. „Jagełłowicz”). Komparent: Jakub NOSALSKI we własnym imieniu i brata rodzonego Stefana NOSALSKIEGO; obżałowany Mateusz BYKOWSKI, dziedzic wsi SUTYSKI (skrót tytułu „S. H.” niejasny), oraz gromada sutyska. Treść: podwody (furmanki) z Sutysek przechodzące przez wieś WITAWĘ (położoną o ćwierć mili od Sutysek), w liczbie stu lub więcej, podpite, zobaczywszy stóg siana na toku Stefana Nosalskiego zabrały go cały (ok. 60 kop), udając – jak się zdaje – Moskali; żonę pokrzywdzonego odpychano i kopano; zabrano też siano poddanemu Mikole KOWALOWI, grożąc mu biciem („my furażujemy, nam tak wolno”). Zwierzchność dworska w Sutyskach w niebytności Bykowskiego nie dała zadośćuczynienia, a po jego przybyciu także nic nie uzyskano; bydło bez paszy zdycha z głodu. Łacina: „Comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „suo et … nomine” – we własnym i … imieniu; „violenti modo” – w sposób gwałtowny; „in contiguitate” – w sąsiedztwie; „plus vel minus” – mniej więcej; „ad tempus” – do czasu; „praetermisit omnia” – zaniechał wszystkiego; „iterata vice manifestatur” – ponownie się manifestuje. Odczyt końca k. 361 i reklamantu niepewny.
Streszczenie
11IV 1770 Jakub Nosalski w imieniu własnym i brata Stefana manifestował się przeciw Mateuszowi Bykowskiemu, dziedzicowi Sutysek, i jego gromadzie: przeszło sto podwód z Sutysek, jadąc przez Witawę, zabrało Stefanowi Nosalskiemu z toku cały stóg siana (ok. 60 kop), a także siano jego poddanemu Mikole Kowalowi, któremu grożono biciem; żonę pokrzywdzonego poniewierano. Ani dwór pod nieobecność Bykowskiego, ani sam Bykowski nie dali zadośćuczynienia, a bydło zdycha z głodu.
Akt nr 602
Manifestacja Wojciecha Lipińskiego w imieniu Kazimierza Brzezińskiego, miecznika dobrzyńskiego, o dalsze spokojne posiadanie zastawnej wsi Wasylkowce
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
5stwa Grodu Winnickiego Comparens Persona[lite]r Urod. Jmć Pan Woyciech Lipin-
6ski Jmieniem y z wyraźney woli Wiel. Jmć Pana Kazimierza Brze-
7zińskiego Miecz. Dobrz. w pilności swoiey manifestuie się oto. Jż lubo
8Wiel. Comparentis Pryncypał przez Ludzi nadwornych Jmć Moraw-
9skich J. M. W. X. Litt. w Dobrach Wsi Wasylkowcach Possessyi
10zastawney swoiey podległych inkwietowany był, że iednak w chwi-
11li teraźnieyszym dobrowolnie do pomienioney Possessyi Dobr
12wspomnianych Wasylkowce iest dopuszczony przez tychże
13dlatego de Continuanda Eorundem Bonorum Wasylkowce
14et ante latius continuata pacifica Possessione idem Com-
15parens nomine Cuius supra iteratis manifestatur vici-
16bus prosząc hoc actis Connotari co y otrzymał. Compa-
17rens nie umieiący pisać Krzyż S. kładnie Woyciech Lipiński +
18[pod tekstem, przy prawym brzegu:] Areszt Summy 33 [zapowiedź następnego aktu]
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Wojciech LIPIŃSKI (niepiśmienny – stawia krzyżyk), plenipotent Kazimierza BRZEZIŃSKIEGO, miecznika dobrzyńskiego. Ciąg dalszy sprawy z aktu 597: Brzeziński, zastawny posesor wsi WASYLKOWCE (klucz szpiczyniecki), był niepokojony („inkwietowany”) przez ludzi nadwornych MORAWSKICH (Ignacego i Teofili z Radziwiłłów; skrót „J. M. W. X. Litt.” = „Jenerałów Mayorów Woysk W. X. Litt.” – wg aktu 605), teraz jednak został dobrowolnie dopuszczony z powrotem do posesji; manifestuje się więc „w pilności swojej” o dalsze jej spokojne utrzymanie. Łacina: „pro diligentia sui de continuanda possessione bonorum” – dla zachowania swej pilności co do kontynuowania posesji dóbr; „de continuanda eorundem bonorum … et ante latius continuata pacifica possessione” – o kontynuowanie spokojnej posesji tych dóbr, dawniej szerzej prowadzonej; „idem comparens nomine cuius supra iteratis manifestatur vicibus” – ten sam komparent w imieniu jak wyżej wielokrotnie się manifestuje; „hoc actis connotari” – zapisać to do akt.
Streszczenie
11IV 1770 Wojciech Lipiński w imieniu Kazimierza Brzezińskiego, miecznika dobrzyńskiego, oświadczył, że choć jego mocodawca był niepokojony w zastawnej posesji Wasylkowiec przez ludzi nadwornych Morawskich, został już dobrowolnie do niej dopuszczony; manifestował się o zachowanie prawa do dalszego spokojnego posiadania tych dóbr.
Akt nr 603
Relacja woźnego Wawrzyńca Sokalskiego [?] o areszcie sumy na wsi Studzienica (klucz siedliski) z rekwizycji Michała Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 IV 1770, Winnica (areszt 11 IV 1770 w Siedliszczach)
Karty / skanyk. 362 (skan 0364, strona prawa – górna połowa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 362 (skan 0364, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Jedynastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winni-
8on Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
9Dnia Jedynastego Kwietnia na prawną rekwizycyą Wiel.
10Michała Żaboklickiego Łowcz. Żydacz. maiąc przy sobie Stro-
11nę Szlachty Ludzi wiary godnych Urod. Jmć PP. Ludwi-
12ka Szygockiego [?] y Kazimierza Brzezickiego urzędownie do
13tego Aktu użytych był w Dobrach Miasteczku Siedliszczach
14w Zamku Tameczym, gdzie będąc z pomienioną Szlachtą Sum-
15me na Dobrach Wsi Studzienicy do Klucza Siedliskiego należącey mia-
16ną przez Wiel. Żaboklickiego Łowcz. Żydacz. importowany Aresz-
17tował y Prawnie przyaresztował. Ktory Areszt Wiel. Urszula z Nitosław-
18skich Szczeniowska Star. Trecht. pomienionych Dobr Sama Dziedzicz-
19ka przytomnie będąc dobrowolnie przyięła y One Summe do czasu [?]
20wy Prawney inkowacyi [?] znayduią w całości dotrzymać deklarowała y
21obowiązała się, w czym wszystkim on Woźny Szlachtę Sobie przytomną
22oświadczywszy się z tamtąd tu do Akt przybył y przedemną Urzędem
23prawdziwego Aresztu uczynił y zeznał Relacyą. Woźny pisać nie
24umieiący kładnie Krzyż Swięty Wawrzyniec Sokalski [?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Woźny generał województwa bracławskiego Wawrzyniec SOKALSKI [?] (niepiśmienny), szlachta asystująca: Ludwik SZYGOCKI [?] i Kazimierz BRZEZICKI. Z rekwizycji Michała ŻABOKLICKIEGO, łowczego żydaczowskiego, woźny w zamku w miasteczku SIEDLISZCZACH (klucz siedliski) zaaresztował sumę, którą Żaboklicki miał zapisaną („importowaną”) na wsi STUDZIENICY należącej do klucza siedliskiego. Areszt przyjęła obecna osobiście dziedziczka, Urszula z NITOSŁAWSKICH SZCZENIOWSKA, starościna trechtymirowska (por. akty 354, 362 – Szczeniowscy, podczaszowie żytomierscy, starostowie trechtymirowscy, klucz siedliski), zobowiązując się zachować sumę w całości do czasu prawnego rozstrzygnięcia. Tytuł marginalny myli się, nazywając wieś dobrami „Wiel. Pana Żaboklickiego” – w tekście właścicielką jest Szczeniowska. Odczyt zwrotu „do czasu … prawney inkowacyi [?]” niepewny. Łacina: „ex parte” – ze strony, z rekwizycji.
Streszczenie
11IV 1770 woźny Wawrzyniec Sokalski [?] zeznał, że tegoż dnia z rekwizycji Michała Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego, w zamku w Siedliszczach zaaresztował sumę Żaboklickiego zapisaną na wsi Studzienicy (klucz siedliski); dziedziczka Urszula z Nitosławskich Szczeniowska, starościna trechtymirowska, przyjęła areszt i zobowiązała się zachować sumę w całości do prawnego rozstrzygnięcia.
Akt nr 604
Protestacja Macieja Borowskiego, cześnika dobrzyńskiego, i Wiktorii z Bochdaszewskich, małżonków, przeciw Kajetanowi i Józefowi Bochdaszewskim, Kazimierzowi i Annie z Bochdaszewskich Lenkiewiczom [?], książętom Czetwertyńskim, braciom Granowskim i innym – o napad na Wasylówkę (klucz tywrowski), areszt, wyzucie z części dziedzicznej i zabór mienia
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data13 IV 1770, Winnica (napad 31 I 1770)
Karty / skanyk. 362 (skan 0364, strona prawa – dół) – k. 364v (skan 0367, strona lewa – do ok. 1/2)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 362 (skan 0364, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Trzynastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn. y Prze-
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Protestujący: Maciej BOROWSKI, cześnik dobrzyński, towarzysz znaku pancernego Woronicza, stolnika żytomierskiego, w imieniu własnym i żony Wiktorii z BOCHDASZEWSKICH. Obżałowani: bracia żony – Kajetan i Józef BOCHDASZEWSCY, łowczycowie mścisławscy; jej siostra Anna z Bochdaszewskich i szwagier Kazimierz LENKIEWICZ [?] (w rkp. na k. 362 raczej „Linkiewicz”, dalej „Lenkiewicz”), cześnikowie mińscy, komisarz generalny [?] Czetwertyńskich; „z zachowaniem wszelkiego respektu” książęta Jan (Janusz) i Antoni ŚWIĘTOPEŁK CZETWERTYŃSCY, starostowie [?] „Duney.”/„Danczewscy” [?] (odczyt niepewny), ich gubernator januszgrodzki [?] Franciszek DOROŻYŃSKI, sotnik BAJRAK i ok. 20 kozaków nadwornych; Jan i Ludwik GRANOWSCY z dworzanami (Mikołaj TRZCIAK [?], Antoni DYTKOWSKI [?]); pułkownik kozacki Józef ROKOZIŃSKI [?], dyspozytor Antoni LEONOWICZ, słudzy Bochdaszewskich (Antoni JAWORSKI, Wojciech BUSZYŃSKI [?], PAWŁOWSKI [?]), poddani i kozacy wasylowieccy (lista imion niepewna) oraz gromada WASYLÓWKI. Tło: rodzice Wiktorii – Wacław BOCHDASZEWSKI, łowczy mścisławski, i Felicjanna z KALETYŃSKICH – otrzymali Wasylówkę z dóbr TYWROWSKICH (porcja sukcesyjna po bezpotomnym stryju Felicjanny, Michale KALETYŃSKIM, chorążym bracławskim); intercyzą z 30 IX 1762 i skryptem z 28 XI 1762 (posag 12 000 zł) oraz tranzakcją z 15 X 1763 (oblatowaną w grodzie lubelskim 9 XII 1765, w poniedziałek po święcie Niepokalanego Poczęcia) wydzielili Borowskim 12 poddanych, dworek, pola i sianożęci w Wasylówce; Borowscy intromitowali się 18 X 1763 i spokojnie posiadali część aż do śmierci rodziców w 1768, budując dwór, spichlerz, browar itd. Po śmierci rodziców Kajetan Bochdaszewski manifestem z 17 X 1768 oddał małoletnie rodzeństwo (Józefa Jana i Mariannę/Marcjannę) i siebie pod opiekę Borowskiego i Lenkiewicza na 3 lata; Borowski w czasie „rebelii chłopskiej” (koliszczyzny 1768) gospodarował całą wsią, płacił długi i wydatki (pogrzeb rodziców, dominikanie tywrowscy 540 zł, zaległości, wypłaty rodzeństwu, słudze SOKOŁOWSKIEMU, który przystał do wojska rosyjskiego), a żony przebywały w tym czasie „na zbiegach” na Polesiu w dobrach ŁŻYN [?], dokąd posyłał żywność. Krzywdy: w lipcu 1769 Józef Bochdaszewski urządził zasadzkę i strzelił do Borowskiego, raniąc go w głowę, po czym uciekł na Polesie; 31 I 1770 Kajetan Bochdaszewski z Lenkiewiczem, Granowskimi i kozakami Czetwertyńskich najechał dwór w Wasylówce, poszarpał Borowskiego i wziął go w areszt; żona Borowskiego z przestrachu ciężko zachorowała (sprowadzono z KLISZCZOWA [?] egzorcystę); Borowski uciekł oknem do wsi MAJDAN i do MAJANOWA, zaniósł skargę 6 II 1770 w grodzie winnickim, lecz wrócił do chorej żony i został ponownie uwięziony; zabrano mu zboże, bydło, pasiekę, broń, sprzęty (szczegółowy rejestr), wyzuto go z części dziedzicznej, poddanych przeznaczono na kozactwo, ogrody rozdano parochowi i chłopom, a po ośmiu tygodniach aresztu wyrzucono go ze wsi; żona została chora w oficynach. Wspomniani: Borowscy z ONYSZKOWIEC [?] (przysłali konie), Filip SKIBICKI [?] (chłopiec Borowskiego, zakuty w dyby), Michał BOŁOCHOWSKI [?] (pobity nahajami), pastuch Jacek, Żyd SZULA [?], były arendarz. Łacina: „solennissime” – najuroczyściej; „suppeditowanym” – dostarczonym, przysposobionym; „ad extremum” – na koniec; „in vota matrimonialia” – w związek małżeński; „et subsequenter” – a następnie; „inter successores Kaletinscianos … tantisper” – między sukcesorami Kaletyńskich tymczasowo; „feria secunda in crastino festi Immaculatae Conceptionis Beatissimae Virginis Mariae” – w poniedziałek nazajutrz po święcie Niepokalanego Poczęcia NMP (9 XII 1765); „iure naturae et hereditario” – prawem natury i dziedzicznym; „post deflenda fata” – po opłakanej śmierci; „querulantium” – skarżących; „pretio wrodzoney miłości moderate” – przez wzgląd na wrodzoną miłość umiarkowanie; „odium” – nienawiść; „per subiectionem” – przez poddanie (pod opiekę); „Anni Millesimi Septingentesimi Sexagesimi Noni” – roku 1769; „ubi caput reclinet” – gdzie by głowę skłonił. Wiele nazw osób i przedmiotów niepewnych – akt długi, gęsto pisany.
Streszczenie
13IV 1770 Maciej Borowski, cześnik dobrzyński, w imieniu swoim i żony Wiktorii z Bochdaszewskich wniósł obszerną protestację przeciw szwagrom Kajetanowi i Józefowi Bochdaszewskim, Lenkiewiczom [?], książętom Czetwertyńskim (ich kozakom i gubernatorowi Dorożyńskiemu), braciom Granowskim i gromadzie Wasylówki. Borowscy posiadali od 1763 część Wasylówki (klucz tywrowski) wydzieloną z posagu; po śmierci teściów w 1768 Borowski opiekował się rodzeństwem żony i całą wsią, ponosząc własne koszty. W lipcu 1769 Józef Bochdaszewski postrzelił go z zasadzki, a 31 I 1770 Kajetan z Lenkiewiczem, Granowskimi i kozakami najechał dwór, uwięził Borowskiego (żona ciężko zachorowała z przestrachu), zabrał zboże, bydło, pasiekę, broń i sprzęty, wyzuł go z części dziedzicznej i po ośmiu tygodniach aresztu wyrzucił ze wsi.
Akt nr 605
Remanifestacja Stanisława Kostki Bilskiego w imieniu Józefa Czarneckiego, kasztelanica bracławskiego, stolnika zwinogrodzkiego, przeciw Ignacemu i Teofili z Radziwiłłów Morawskim oraz Michałowi Tyszkiewiczowi – o ważność dożywocia na Staniłówkę i obrazę honoru
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
43da, iakoby Dobra Staniłowka z przyległościami między Rodzeństwem
44iescze nie są dzielne, y w tym tedy niewątpliwe Dziedzictwo JW. Państ-
45wa Swoich nienależycie narusza poniewaz te Dobra Staniłowka wraz z
46Kluczem Szpiczynieckim, Tonelskim [?], y Morzeńskim [?] wyłącznie przez god-
47ney Pamięci JO. X. Jmci Michała Radziwiłła Wwod. Wileńskiego Hetmana
48W. W. X. Litt. Oyca na Osobę JO. Xiężniczki Teofili Corki swoiey, od-
49JW. Morawskiey (mimo innych Sukcessorow swoich) w porcyi Jey Substan-
50cyi Prawem Dziedzicznym są wydzielone, a zatym Tenże Comparens tak
51de validitate et Subsistentia Dożywocia JW. Pryncypałowi Swemu
52[reklamant:] na Czysto a Zeit[...] [?]
k. 365v (skan 0368, strona lewa – góra)
1na Czysto rzeczone Dobra rite et legitime nadanego iako też o urażli-
2wą cyrkumskrypcyą y Lezyą honoru Pryncypała Swego powtornie so-
3lennie żali y remanifestuie się. Stanisław Bilski mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Stanisław Kostka BILSKI, plenipotent (z „ekspedycyjnym zleceniem”) Józefa CZARNECKIEGO, kasztelanica bracławskiego, stolnika zwinogrodzkiego, porucznika chorągwi pancernej wojsk koronnych, zastawnego i dożywotniego posesora dóbr STANIŁÓWKA z przyległościami w woj. bracławskim. Remanifestacja przeciw manifestowi Michała TYSZKIEWICZA, zaniesionemu w imieniu Ignacego i Teofili z książąt RADZIWIŁŁÓW MORAWSKICH, generałów-majorów wojsk WXL, dziedziców Staniłówki, w grodzie buskim 13 V 1769 (sobota po niedzieli Exaudi; Wielkanoc 1769 – 26 III) i oblatowanemu w grodzie winnickim 2 XII 1769, w którym zarzucono nieważność dożywocia (że Czarnecki jako deputat na Trybunał Koronny Lwowski podsunął Morawskim nieczytany papier do podpisu). Czarnecki odpowiada: ma dość dóbr dziedzicznych i zastawnych w woj. kijowskim i wołyńskim; Staniłówka, ciągle narażona na najazdy i spustoszona w czasie zamieszek, nie odpowiada sumie zastawnej; dożywocie Morawscy nadali dobrowolnie z wdzięczności za kilkakrotne pożyczki i przez kilka lat je uznawali; Staniłówka wraz z kluczami SZPICZYNIECKIM, TONELSKIM [?] i MORZEŃSKIM [?] została wydzielona Teofili przez jej ojca, ks. Michała RADZIWIŁŁA, wojewodę wileńskiego, hetmana wielkiego litewskiego, więc zarzut niepodzielności między rodzeństwem jest bezpodstawny. Por. akty 597, 602 (Morawscy – klucz szpiczyniecki, Wasylkowce) – skrót „J. M. W. X. Litt.” z aktu 602 = „Jenerałów Mayorów Woysk W. X. Litt.”. Rok deputacji („Sześćdziesiątym Piątym” [?]) odczytany niepewnie. Łacina: „nomine et expeditiali commisso” – w imieniu i z polecenia ekspedycyjnego; „sabbatho post Dominicam Exaudi” – w sobotę po niedzieli Exaudi; „etiam” – także; „continuo hostico podległe” – stale wystawione na wrogie najazdy; „sinistris sposobami” – niegodziwymi sposobami; „ad molestas preces” – na natarczywe prośby; „deliberate” – rozważnie; „hunc actum sui ratum habuerunt” – uznawali ten akt za ważny; „de actu” – z daty; „illicite” – niegodziwie; „summopere laesit” – w najwyższym stopniu obraził; „hasitanter” – z wahaniem; „legitime” – prawnie; „de validitate et subsistentia” – o ważność i trwałość; „rite et legitime” – należycie i prawnie; „laesia honoris” – obraza honoru.
Streszczenie
13IV 1770 Stanisław Kostka Bilski w imieniu Józefa Czarneckiego, kasztelanica bracławskiego, stolnika zwinogrodzkiego, zastawnego i dożywotniego posesora Staniłówki, wniósł remanifestację przeciw manifestowi Michała Tyszkiewicza (w imieniu Ignacego i Teofili z Radziwiłłów Morawskich) z 13 V 1769, kwestionującemu ważność dożywocia. Twierdzi, że Morawscy nadali dożywocie dobrowolnie z wdzięczności za pożyczki i przez lata je uznawali, a Staniłówka (wraz z kluczem szpiczynieckim i innymi) była wydzielona Teofili przez ojca, ks. Michała Radziwiłła; protestuje też przeciw obrazie honoru mocodawcy.
Akt nr 606
Protestacja Jana Radońskiego, zastawnego posesora części wsi Pyżynice [?], przeciw Stanisławowi i Urszuli z Nitosławskich Szczeniowskim, starostom trechtymirowskim, dzierżawcy Ignacemu Sztechynowi [?], Antoniemu Jasińskiemu, szlachcie gracjalistom i gromadzie – o szkody, napaści i podpalenie dworku; z relacją woźnego Bazylego Chomickiego o areszcie i wizji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data13 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 365v (skan 0368, strona lewa) – k. 366 (skan 0368, strona prawa – do ok. 3/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 365v (skan 0368, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Trzynastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
11mu Jasińskiemu, w Dobrach tychże na Czynszu Mieszkaiącemu na niżey
12wyrażony niegodziwy uczynek Sięcegowanemu [?] y Jnnym Szlachcie gracy-
13alistom Skarży y Manifestuie się oto. Jż Jchmć Obżałowani a osobliwie Szla-
14chta Gracyalistowie y Ludzie Gromadzie Wsi Pyżynice [?] powziowszy niewinną
15do ninieyszego Żalącego się anse cięższe [?] onemu nie tylko na honorze y
16Substancyi, ale nawet y własnym Życiu Zaszkodzić nie dosyć maiąc
17na tym że przez cały trakt Possesyi Urod. Komparenta wypasaiąc Onemu
18Zboża Ogrodowiny y Sianożęci Bydłem Swoim umyślnie Zaszkodzonym [?]
19Szkody na kilkaset kop Zboża y Siana Styrt kilkanaście, naczynili
20przez co do utracenia y wymorzenia bydła Urod. Komparenta przy-
21wiedli, a nawet Gdy ninieyszy Żalący się, bydło Obwinionych z
22paszy zaięte do Domu pędził po drogach z drągami zastąpiwszy bydło pozo-
23mone [?] odbiiaią y Samego Komparenta nieuczciwemi dyffamuią słowy, czę-
24stokroć szarpią y biią Chudobę onego po Wsi chodzącą Siekierami rozsiekaią,
25na Dworek Woysk różnych naprowadzaią, na zbicie tak Urod. Komparenta Ja-
26ko y Domowych onego fomentuią y podusczaią, Jakoż Urod. Jasiński Słu-
27żący W. Szczeniowskiego Znać zrozkazu Pana Swego czasu pewnego z Woyskowe-
28mi napadłszy Żonę Comparentis szarpał, Szeli [?] kiiem bić odgrażał się po kto-
29re kiiem sztuki y niepraktykowany hałasy czyniąc Dzieci poprzestraszał
30za Urod. Manifestuiącym się z Pobereżnikami po lasach uganiał się z którymi [?]
31y zbić pretendował y iescze zawziętości swoiey dogadzaiąc teraz Gromada y Szla-
32chta Pyżynicka [?] chcąc z życia skrawawić [?] przy ninieyszego Manifestanta
33wyżey iednego z pomiędzy siebie pomienionego Antoniego Jasińskiego
34o te uczynki iuż nieraz podeyrzanego do zapalenia Dworku w Same [...] [?]
35Znać Subministrowali, ktory zapaliwszy Gąbkę na to umyślnie przy-
36sposobioną z tyłu Chatupy od Gumna nad Samemi drzwiami w Strzechę
37wetknoł, y gdy tak Gąbka roziarzywszy się Strzechę zapalać poczęła, na ten
38czas Comparentis Żona za sporządzeniem Boskim w Sien wyszedłszy Strzechę
39palącą się obaczywszy, natychmiast do Jzby wpadłszy śpiącego Komparenta
40gdyby był nieobudziła, pewnie z całym Domem Życie wraz z Fortuną stracić
41musiałby, a tak Urod. Comparens w Sien wypadłszy pomienioną Strzechę iuż palą-
42cą się z Łaski Pana Boga ugasił, nie bez szwanku iednak bo się poparzył, wyż
43wyrażony zas Antoni Jasiński po zapaleniu do Psow Comparentis w Podwurzu
44Jeżeli [?] opadły do własney Swey chatupki tak zaocznie [?] Urod. Komparenta bę-
45dącey przeprowadzony uciekł, a ninieyszy Comparens Szlachtą na ten [?] sprowa-
46[reklamant:] dzonemi
k. 366 (skan 0368, strona prawa)
1dzonemi oświadczywszy się y natychmiast do W. Szlachetney Dzierżawcy poszedł-
2szy Krzywdę Swoią Onemu przełożywszy, Satysfakcyi z pomienionego Hultaia
3pretendował, y rezolucyą taką że do iutra sprawa odebrawszy na za iutrz
4szukać sprawiedliwości nie omieszkał, a tey u W. Dzierżawcy (iedno nic tyl-
5ko wybiegami nadrabiaiącego) nie pozyskawszy z niczym odszedł, dlaczego y
6powtornie pko tymże Wiel. obwinionym, a osobliwie Jmć Panu Sztechyno-
7wi o nie uczynienie sprawiedliwości idem Comparens Manifestuie się, Et inconti-
8nenti stawił przedemną Urzędem Woźnego Jenerał. Wwa Bracławskiego y Jnnych
9Opatrznego Bazylego Chomickiego, ktory w Moc wierney prawdziwey Rell.
10Swoiey dobrowolnie zeznał. Jż on na Prawną Rekwizycyą ninieyszego Kom-
11parenta maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych do tego Aktu
12urzędownie użytych Jmościow Panow Jakoba Lesiowskiego [?] y Jana Turneu-
13skiego [?] Roku Miesiąca y Dnia na Akcie wyrażonych ziezdżał do Dobr Wsi
14Pyżynice [?] gdzie będąc wyż wyrażonego Antoniego Jasińskiego aktualnego
15Palacza Budynkow u W. Jgnacego Sztechyna Dobr pomienionych Py-
16żynice Arędownego Possessora y Gromady tameyszey w [...] [?] Praw-
17nych Aresztował, ktory to areszt tak W. Dzierżawca iako y Gromada
18Jmieniem WW. Panow Swoich dobrowolnie przyiowszy pomienionego
19Hultaia do rozprawy prawney dotrzymać Deklarowali y Submittowali się,
20po ktorym to włożonym Urzędownym Areszcie Tenże Woźny z Temiż Szlach-
21tą tegoż Roku Dnia y Miesiąca był we Dworku Urod. Affektanta gdzie
22będąc widział y oglądał Strzechę nad Drzwiami od Toku wypaloną, tu-
23dzież Gąbkę ogień wzniecaiącą, Jako też rękę lewą na Urod. Rekwirencie
24Opaloną obwidziawszy y oglądawszy Szlachtą sobie przytomną oswiadczy-
25wszy się y przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu y Wizyi uczynił y zeznał
26Rell. prosząc tak Comparens Personaliter Jako y Woźny Aresztu y Wizyi Rella-
27cyą do Akt Przyięcie co y otrzymali a Jako nieumieiętni pisma Znak Krzy-
28ża S. podpisuią się Jan Radoński + Woźny Bazyli Chomicki +
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Protestujący: Jan RADOŃSKI, zastawny posesor części wsi PYŻYNICE [?] (w rkp. „Pyteśnice”, „Pyżynice”, „Pyżynicka” – odczyt nazwy niepewny), niepiśmienny. Obżałowani: dziedzice – Stanisław i Urszula z NITOSŁAWSKICH SZCZENIOWSCY, starostowie trechtymirowscy (por. akt 603); arendowny posesor (dzierżawca) Ignacy SZTECHYN [?]; Antoni JASIŃSKI, szlachcic na czynszu, sługa Szczeniowskiego, „palacz budynków”; szlachta gracjaliści i gromada wsi. Zarzuty: wypasanie zbóż, ogrodów i sianożęci (szkody na kilkaset kop zboża i kilkanaście stert siana), odbijanie zajętego bydła, obelgi, szarpanie i bicie, rąbanie siekierami bydła Radońskiego, sprowadzanie wojska na dworek; Jasiński z żołnierzami napadł żonę Radońskiego, a za nim samym uganiał się z pobereżnikami po lasach; wreszcie, z namowy gromady i szlachty, Jasiński podłożył tlącą się gąbkę pod strzechę dworku od gumna; żona obudziła śpiącego męża, który ugasił ogień, parząc sobie rękę. Dzierżawca odmówił zadośćuczynienia. Relacja woźnego generała woj. bracławskiego Bazylego CHOMICKIEGO (niepiśmienny) z asystą szlachty Jakuba LESIOWSKIEGO [?] i Jana TURNEUSKIEGO [?]: tegoż dnia zaaresztował Jasińskiego (areszt przyjęli dzierżawca i gromada, zobowiązując się stawić go do rozprawy) i obejrzał wypaloną strzechę nad drzwiami od toku, gąbkę i oparzoną lewą rękę Radońskiego. Łacina: „cum aresto et visione” – z aresztem i wizją; „idem comparens” – tenże komparent; „et incontinenti” – i niezwłocznie; „submittowali się” – zobowiązali się; „affektant”, „rekwirent” – wnoszący żądanie. Kilka zwrotów odczytanych niepewnie.
Streszczenie
13IV 1770 Jan Radoński, zastawny posesor części wsi Pyżynice [?], protestował przeciw dziedzicom Szczeniowskim, staroście trechtymirowskim, dzierżawcy Ignacemu Sztechynowi [?], szlachcie i gromadzie wsi, a zwłaszcza Antoniemu Jasińskiemu: od dawna wypasali mu zboża i sianożęci, bili go i znieważali, napadali jego żonę, a ostatnio Jasiński podpalił gąbką strzechę jego dworku – pożar ugaszono z trudem, Radoński poparzył rękę. Woźny Bazyli Chomicki zaaresztował Jasińskiego (areszt przyjęli dzierżawca i gromada) i obejrzał ślady podpalenia i oparzenia.
Akt nr 607
Relacja woźnego Wojciecha Hojdasza [?] o doręczeniu pozwu Komisji Skarbu Koronnego z instancji Mordki Lejbowicza, kupca z Tulczyna [?], przeciw ks. Antoniemu Czetwertyńskiemu, staroście danczewskiemu [?] – o 10 000 zł
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 IV 1770, Winnica (pozew z Warszawy 8 III 1770; doręczony 10 IV 1770 w Januszgrodzie)
Karty / skanyk. 366 (skan 0368, strona prawa – dół) – k. 366v (skan 0369, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 366 (skan 0368, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprylis Czternastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y Przedem-
9na membranach Autentycznym pisany odniosł do Dobr Januszgrod y tam-
10ten Pozew w Jzbie [?] na stole położywszy o położeniu y Exstencyi onego od kogo
11był y dany prawnie publikuiąc do wiadomości podał.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Wpisano do akt pozew Komisji Rady Ekonomicznej Skarbu Koronnego (Warszawa, 8 III 1770) z instancji Żyda Mordki LEJBOWICZA, kupca i obywatela miasta TULCZYNA [?] (w rkp. „Tolczyna” [?]), przeciw ks. Antoniemu ŚWIĘTOPEŁK CZETWERTYŃSKIEMU, staroście „Dancz.” [?] (por. akt 604 – „Starościców Danczewskich” [?]), o zapłacenie 10 000 zł za towar zabrany i niesłusznie wymuszony od powoda; powód już wcześniej uzyskał kondemnatę. Woźny generał woj. bracławskiego Wojciech HOJDASZ [?] (niepiśmienny – krzyżyk) zeznał, że 10 IV 1770 zaniósł pozew pisany na pergaminie do dóbr JANUSZGRÓD (por. akt 604 – gubernator januszgrodzki Dorożyński), położył go na stole w izbie i ogłosił. Formuła „De quo pronomitis [?] Rell. Mltus qui supra crucem S. posuit” – niejasna (zapewne „o czym … relacja opatrznego, który powyżej krzyż święty położył”). Łacina: „zawito” – pod rygorem zawitym (bez możliwości odroczenia); „kadencja” – sesja sądowa; „na membranach” – na pergaminie.
Streszczenie
14IV 1770 woźny Wojciech Hojdasz [?] zeznał, że 10 IV zaniósł do dóbr Januszgród pozew Komisji Skarbu Koronnego z 8 III 1770, wydany z instancji Mordki Lejbowicza, kupca z Tulczyna [?], przeciw ks. Antoniemu Czetwertyńskiemu, staroście danczewskiemu [?], o zapłatę 10 000 zł za zabrany i wymuszony towar.
Akt nr 608
Manifestacja Zarczyńskiego przeciw Tarzeńskiemu [?] i innym – sam nagłówek (wpis niewprowadzony; reszta strony pusta)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[ok. 14 IV 1770], Winnica
Karty / skanyk. 366v (skan 0369, strona lewa – pod aktem 607; reszta strony pusta, przekreślona)
Językpol.
Transkrypcja
k. 366v (skan 0369, strona lewa)
1[reszta strony pusta, przekreślona długą pionową linią]
2[na dole strony, przy prawym brzegu:] Maa W. Kamińskiego [zapowiedź następnego aktu]
Objaśnienia i tłumaczenia
Wpis niewprowadzony: tylko nagłówek manifestacji Zarczyńskiego (zapewne wicegerenta grodzkiego latyczowskiego, posesora klucza suprunowskiego – por. akty 321, 596) przeciw „W. Tarzeńskiemu” [?] (nazwisko i skróty tytułów „C. S.”, „C. O.” niepewne). Pozostała część strony pozostała pusta i została przekreślona. Na dole strony powtórzony nagłówek następnego aktu („Maa W. Kamińskiego”). Według zasady opracowania wpisy niewypełnione otrzymują kolejny numer.
Streszczenie
Nagłówek niewprowadzonej manifestacji Zarczyńskiego przeciw Tarzeńskiemu [?] i innym; tekst nie został wpisany, strona pozostała pusta.
Akt nr 609
Manifestacja Michała Kudlickiego [?] w imieniu Kamińskiego, cześnika żytomierskiego, pułkownika milicji kijowskiej, przeciw Ignacemu i Teofili z Radziwiłłów Morawskim – o arendę wsi Pedosy [?] (klucz szpiczyniecki) i szkody z czasu buntu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
39pieniędzy Dwadzieścia Osm Tysięcy Sukna na mundury dla całego Pułku
40Milicyi Kijowey [?] wszystkie sprzęty gospodarskie y Bydło zabrali, zrabowali
41y zrujnowali a przecież W. Kamieński o to się nie upominał [?] a zatym Urod. Stawaiący
42Jmieniem Wiel. Kamieńskiego Cześn. Żytom. taki niesprawiedliwy obiekcyą opisaniem
43w Aktach względem uciemiężenia poddanych Pedosowskich iakoteż o niesłuszne pretendo-
44wanie odebrania Dobr Wsi Pedosow po obiciu dopuszczeniu dobrowolnym od puł Roku
45w Possessyą bez kontradykcyi y inhybowania przez W. Kamieńskiego dotąd trzy-
46[reklamant:] maney y dalej
k. 367v (skan 0370, strona lewa – góra)
1maney y daley kontynuować pretendowaney iako nayuroczyściey Manifestuie y
2Protestuie się Comparens nie umieiący pisać Krzyż Swięty kładnie +
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent Michał KUDLICKI [?] (niepiśmienny), plenipotent KAMIEŃSKIEGO (w tytule marg. „Kamińskiego”), cześnika żytomierskiego, pułkownika milicji województwa kijowskiego. Obżałowani: Ignacy i Teofila z książąt RADZIWIŁŁÓW MORAWSCY, generałowie-majorowie wojsk WXL, dziedzice klucza SZPICZYNIECKIEGO (por. akty 597, 602, 605). Treść: Kamieński miał w trzyletniej arendzie (tenucie) wieś PEDOSY [?] (w rkp. „Pedosow”, „Pedosy”, „Podosy” – forma niepewna) za sumę 4000 zł pożyczoną Morawskim (skrypt podpisany przez oboje w NIEŚWIEŻU 19 X 1769); Morawscy nie wyrównali niedoboru ponad 3000 zł z pierwszej tenuty ani prowizji 1500 zł za ponad 3 lata, nie bonifikują reparacji, a teraz chcą odebrać wieś przed upływem nowego trzylecia, zarzucając Kamieńskiemu uciemiężanie poddanych; Kamieński twierdzi, że w czasie buntu (koliszczyzny) chłopi z Pohrebyszcza [?], Szpiczyniec, Malinek [?] i Pedosów zrabowali mu konie, broń, srebro, 28 000 zł gotówki, sukno na mundury dla całego pułku milicji kijowskiej i inne mienie – szkody ponad 60 000 zł. Kilka nazw i zwrotów odczytanych niepewnie (gęste pismo). Łacina: „ad rationem tenuti” – na rachunek tenuty (dzierżawy); „in onere” – jako obciążenie; „competenti potem” – w stosownym czasie; „tryennium” – trzylecie; „inhybowanie” – wstrzymywanie.
Streszczenie
14IV 1770 Michał Kudlicki [?] w imieniu Kamieńskiego, cześnika żytomierskiego, pułkownika milicji kijowskiej, manifestował się przeciw Ignacemu i Teofili z Radziwiłłów Morawskim: arendarz wsi Pedosy [?] (klucz szpiczyniecki), wypuszczonej mu na trzy lata za pożyczone 4000 zł (skrypt z Nieświeża 19 X 1769), nie otrzymał wyrównania niedoboru ani prowizji, a Morawscy chcą przedwcześnie odebrać wieś, zarzucając mu uciemiężenie poddanych; tymczasem w czasie buntu chłopi z okolicznych wsi zrabowali mu mienie na ponad 60 000 zł.
Akt nr 610
Manifestacja Stanisława Barańskiego w imieniu Antoniego Dłużewskiego, wojskiego krasnostawskiego, przeciw Ignacemu Młodeckiemu, wojskiemu horodelskiemu – o nieważność kontraktu arendownego na wieś Rossosze [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
5Grodu Winnickiego Osobiście stanowszy Urod. Jmć Pan Stanisław Ba-
6rański Jmieniem y z wyraźnego zlecenia W. Jmć Pana Antoniego
7Dłużewskiego Woyskiego Krasnost. Dobr Wsi Rossosze [?] Zastawnego y Do-
8żywotniego Possessora czyniący takowe naprzeciwko W. Jmć Panu
9Jgnacemu Młodeckiemu Woyskiemu Horodel. w pilności onego zano-
10si ustalenie [?] Jż W. Obżałowany zpisawszy z W. Comparentis Pryncypa-
11łem Kontrakt Arędowny Trzyletni o Dobra Wieś Rossosze [?] dosc tani
12y z niektorych permowencyi [?] y na siłowania [?] tak iak sam obżałowa-
13ny po Wiel. Comparentis Pryncypale wymodz mogł Jntrate defe-
14kuiący, iednakowoż tym się niekontentuiąc rożne Tenut W. Comparen-
15tis Pryncypałowi podczas Tenuty Swoiey pomienionych Dobr y Poddan-
16stwu Onego niemałe krzywdy poczynił ktore iako do Przyiacielskiey
17ugody, y Uznania Wiel. Comparentis Pryncypał sobie cum toto nego-
18tio zawiesza, y przed Aktami ninieyszemi ostrzega, tak o nieważność
19wyż pomienionego Kontraktu podawniony [?] W. Obżał. Possessyi dosc
20tanio uzmogłego [?] Tenże Comparens Jmieniem Wiel. Pryncypała Swego
21na pko Temuż Wiel. Oskarżonemu powtornie y Uroczyście Salva refor-
22matio huius manifestationis melioratione w pilności Manifestuie
23się. Stanisław Barański
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Stanisław BARAŃSKI, plenipotent Antoniego DŁUŻEWSKIEGO, wojskiego krasnostawskiego, zastawnego i dożywotniego posesora wsi ROSSOSZE [?] (odczyt nazwy niepewny; por. akt 611 – miejsce wystawienia dokumentu „w Rossoszu”). Obżałowany: Ignacy MŁODECKI, wojski horodelski, który zawarł z Dłużewskim trzyletni kontrakt arendowny na Rossosze [?] na bardzo korzystnych dla siebie warunkach, a w czasie tenuty wyrządził dobrom i poddanym liczne krzywdy; Dłużewski pozostawia je do przyjacielskiej ugody, a manifestuje się „w pilności” o nieważność kontraktu. Kilka wyrazów niepewnych. Łacina: „cum toto negotio” – z całą sprawą; „salva reformatione huius manifestationis et melioratione” – z zastrzeżeniem poprawienia i uzupełnienia tej manifestacji.
Streszczenie
18IV 1770 Stanisław Barański w imieniu Antoniego Dłużewskiego, wojskiego krasnostawskiego, manifestował się przeciw Ignacemu Młodeckiemu, wojskiemu horodelskiemu: Młodecki, mając od Dłużewskiego trzyletni kontrakt arendowny na wieś Rossosze [?] na tanich warunkach, wyrządził dobrom i poddanym liczne krzywdy; manifestant zastrzega sobie ugodę i protestuje o nieważność kontraktu.
Akt nr 611
Manifestacja Stanisława Barańskiego w imieniu Antoniego Dłużewskiego, wojskiego krasnostawskiego, o gotowość wypuszczenia wsi Popudnia Ignacemu Młodeckiemu, wojskiemu horodelskiemu, do wytrzymania jego sum
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
11de Actu et Data eius w Rossoszu [?] Dnia Dwudziestego Piątego Marca
12Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego W. Jmć
13Panu Jgnacemu Młodeckiemu Woyskiemu Horodelskiemu na Dwa
14Tysiące kilkaset Złł. Poll. od Tegoż importowanych Danego opisał się
15y wtymże dokumencie obowiązał się pomienione Wieś Popudnie Prawu
16swemu Zastawnemu podległą w Arędowną Tenutę do wytrzymania y wy-
17brania Sum tegoż Wiel. Jmć Pana Jgnacego Młodeckiego Woyskiego
18Horodel. u siebie mianych Termuż [?] W. Młodeckiemu Woysk. Horodel. wy-
19puścić oto Tenże Comparens y powtornie w pilności W. Pryncypała swego w
20wypuszczeniu gotowości tychże Wsi Popudni na wytrzymanie Summ tegoż
21Wiel. Młodeckiego za Przyiacielską ugodą obliwidować się [?] maiących Czy-
22[reklamant:] niąc oświadcz[enie]
k. 368 (skan 0370, strona prawa – góra)
1czyniąc oświadczenie w pilności manifestuie się Stanisław Barański
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent Stanisław BARAŃSKI, plenipotent Antoniego DŁUŻEWSKIEGO, wojskiego krasnostawskiego, zastawnego posesora wsi POPUDNIA (w rkp. „Popudni”, „Popudnie”) w woj. bracławskim, powiecie winnickim, w kluczu ROSSOSKIM [?]. Dłużewski dokumentem wystawionym w ROSSOSZU [?] 25 III 1770 zobowiązał się wypuścić Ignacemu MŁODECKIEMU, wojskiemu horodelskiemu, wieś Popudnię w arendowną tenutę do wybrania jego sum (ok. 2000 kilkaset zł); manifestuje się „w pilności”, że jest gotów wieś wypuścić na wytrzymanie sum, które mają być zlikwidowane przyjacielską ugodą (por. akt 610 – manifestacja o nieważność kontraktu na Rossosze [?]). Łacina: „in diligentia” – w pilności (dla zachowania terminu/prawa); „de actu et data eius” – z datą i miejscem wystawienia.
Streszczenie
18IV 1770 Stanisław Barański w imieniu Antoniego Dłużewskiego, wojskiego krasnostawskiego, oświadczył, że jego mocodawca – zgodnie z dokumentem z Rossoszy [?] z 25 III 1770 – jest gotów wypuścić Ignacemu Młodeckiemu, wojskiemu horodelskiemu, zastawną wieś Popudnię (klucz rossoski [?], pow. winnicki) w arendę dla wybrania jego sum, które mają być rozliczone przyjacielską ugodą.
Akt nr 612
Relacja woźnego Piotra Dworeckiego o areszcie gwałtowników w Wasylówce, Torkowie, Januszgrodzie i Horyszkowcach z rekwizycji Macieja i Wiktorii z Bochdaszewskich Borowskich, cześnikostwa dobrzyńskich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 IV 1770, Winnica (areszty 12 i 13 IV 1770)
Karty / skanyk. 368 (skan 0370, strona prawa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 368 (skan 0370, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Osmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
32Fedka Popowicza, Woyta Prokopa Soroky Assauły y całą Groma-
33dę Wasylowiecką Wiolatorow y naiezdnikow u WW. Bochdaszew-
34skich w Winach Prawnych aresztował y urzędownie przyporęczył,
35ktorych pomienieni Jchmć wszyscy do rozprawy Prawney dotrzymać
36deklarowali w czym Woźny Szlachtą sobie przytomną oświad-
37czywszy się, prawdziwą aresztu swego przed Urzędem ninieyszym
38uczynił y zeznał Relacyą Woźny nie umieiący pisać Znak Krzyża
39Swiętego kładnie. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Woźny generał woj. bracławskiego Piotr DWORECKI (niepiśmienny) z asystą szlachty Mikołaja JAWORSKIEGO i Mikołaja SMULSKIEGO, z rekwizycji Macieja i Wiktorii z BOCHDASZEWSKICH BOROWSKICH, cześnikostwa dobrzyńskich (por. akt 604 – protestacja o napad na Wasylówkę 31 I 1770), aresztował uczestników napadu (areszt „w winach prawnych” i przyporęczenie): 12 IV w miasteczku JANUSZGRODZIE – kozaków ks. Antoniego CZETWERTYŃSKIEGO (sotnik i in., imiona niepewne) u gubernatora DOROŻYŃSKIEGO; tegoż dnia w HORYSZKOWCACH – kozaków ks. Janusza CZETWERTYŃSKIEGO, podkomorzego JKM (m.in. syn sotnika BAJRAKA) u gubernatora PLIWIŃSKIEGO [?]; 13 IV w TORKOWIE – sługi GRANOWSKICH Mikołaja TRZCIAKA i Antoniego DYDKOWSKIEGO (w akcie 604 „Dytkowski”); w WASYLÓWCE – służących Bochdaszewskich (Józef ROKOZIŃSKI, Antoni LEONOWICZ, Antoni JAWORSKI, Wojciech BUSZYŃSKI, PAWŁOWSKI, Bazyli BUSIADOWSKI [?]), poddanych i kozaków (lista imion – por. akt 604) oraz całą gromadę wasylowiecką. Areszt przyjęli obecni, deklarując stawienie się do rozprawy. Lista imion pozwala poprawić niektóre odczyty z aktu 604 (Pastczenko [?], Foranczuk [?], Kuczeruk [?], Sorokа – assauła). Łacina: „evidentioris testimonii gratia” – dla wyraźniejszego świadectwa; „et quidem” – a mianowicie; „ex parte” – z rekwizycji.
Streszczenie
18IV 1770 woźny Piotr Dworecki zeznał, że 12 i 13 IV, z rekwizycji Macieja i Wiktorii z Bochdaszewskich Borowskich, aresztował uczestników napadu na Wasylówkę: kozaków książąt Czetwertyńskich w Januszgrodzie i Horyszkowcach, sługi Granowskich w Torkowie oraz służących, poddanych i kozaków Bochdaszewskich wraz z całą gromadą w Wasylówce; aresztowani zobowiązali się stawić do rozprawy.
Akt nr 613
Manifestacja Józefa Borowskiego, cześnika kurskiego [?], we własnym imieniu i brata Antoniego, skarbnika inflanckiego, przeciw Antoniemu Kanigowskiemu, skarbnikowi płockiemu – o zatrzymanie skryptu na 7000 zł mimo zapłaty
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 368 (skan 0370, strona prawa – dół) – k. 368v (skan 0371, strona lewa – górna połowa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 368 (skan 0370, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Osmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn. y przedemną
18należytym czynnościom W. Obżałowanego aby in post iakowego nie poniosł
19w substancyi uszczerbku [?] przypodaniu do Akt per Oblatam wyż rzeczonego
20na Dniu Dzisieyszym kwitu powtornie w pilności Swey y Brata Swego
21manifestuie się Józef Borowski
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Józef BOROWSKI, cześnik kurski [?] (skrót „Kurski” – odczyt niepewny), we własnym imieniu i brata rodzonego Antoniego BOROWSKIEGO, skarbnika inflanckiego. Obżałowany: Antoni KANIGOWSKI, skarbnik płocki. Antoni Borowski pożyczył od Kanigowskiego 7000 zł i spłacił je, co Kanigowski pokwitował w grodzie ŁUCKIM 27 X 1769; mimo to Kanigowski nie zwrócił oryginalnego skryptu dłużnego, a wymusiwszy od Józefa Borowskiego plenipotencję na jego odebranie, nadal go przetrzymuje. Manifestant, przypodawszy tegoż dnia kwit do akt per oblatam, zastrzega się „w pilności”, aby na przyszłość nie poniósł szkody. Łacina: „eo nomine” – z tego tytułu; „in post” – na przyszłość; „per oblatam” – przez oblatę (wpisanie do akt).
Streszczenie
18IV 1770 Józef Borowski, cześnik kurski [?], w imieniu własnym i brata Antoniego, skarbnika inflanckiego, manifestował się przeciw Antoniemu Kanigowskiemu, skarbnikowi płockiemu: choć Antoni Borowski spłacił mu pożyczone 7000 zł (kwit zeznany w grodzie łuckim 27 X 1769), Kanigowski nie zwrócił oryginalnego skryptu dłużnego; manifestant zabezpiecza się przed ewentualnymi roszczeniami.
Akt nr 614
Relacja woźnego Stefana Przystupy o doręczeniu pozwu sądów marszałkowskich z instancji Jana Mikołaja Chodkiewicza, starosty generalnego żmudzkiego, przeciw Mikołajowi Junoszy Piaskowskiemu i Antoniemu Sobolewskiemu – o 65 000 zł ze skryptu z 1767 r. (klucz krasneński)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data19 IV 1770, Winnica (pozew z Warszawy 21 III 1770; doręczony 18 IV 1770 w Krasnem)
Karty / skanyk. 368v (skan 0371, strona lewa – dolna połowa) – k. 369 (skan 0371, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 368v (skan 0371, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y Przedem-
13go Dziedzicznych Possessora zamiast czynienia ostateczney znowu y nieodwłocz-
14ney Exekucyi przypozywa (na ktorych bezpieczeństwo wzmiankowaney Summy
15Sobie Powodowi iest ostrzeżona) do zapłacenia tychże Sześćdziesięciu pięciu Ty-
16sięcy Złł. Poll. w złocie ważnym obrączkowym każdy Czerwony Złoty rachuiąc
17po złotych Szesnaście y groszy Dwadzieścia puł trzecia, wraz z prowizyą po Dziesięć
18od Sta Assekurowaney, o ustąpienie Possessyą tychże Dobr przez Ciebie posiadanych
19mocą Sądu ninieyszego natychmiast przymuszę, na zniesienie kondemnat trzech
20na WMść obydwoch otrzymanych kary ściągnione, y to co do Prawa y Swiętey
21Sprawiedliwości wyciągać będzie postanowić. Stawcie się więc WMć Terminu
22pilnuiące y na to wszystko co kolwiek Wam Sądownie wniesiono będzie odpo-
23widzie. Działo się w Warszawie Dnia Dwudziestego Pierwszego Miesiąca Marca
24Roku Chrystusowego Tysiącznego Siedmsetnego Siedmdziesiątego. De quo prons [?]
25Eiusdem Mltis Rell. Mltis qui Supra Crucem Sanctum posuit +
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Woźny generał województwa wołyńskiego Stefan PRZYSTUPA (niepiśmienny – krzyżyk) zeznał, że 18 IV 1770 zaniósł do dworu w mieście KRASNEM pozew sądów marszałkowskich (wystawiony w imieniu Stanisława LUBOMIRSKIEGO, księcia na Wiśniczu i Łańcucie, marszałka wielkiego koronnego, starosty wielickiego; Warszawa, 21 III 1770). Pozwani: Mikołaj JUNOSZA PIASKOWSKI, dziedzic klucza KRASNEŃSKIEGO (w rkp. „Krasniańskiego”, raz „Krasińskiego”; jego tytuły skrócone „Podkomy. Krzemie. pawołoczkiemu a Starościcie” – odczyt niepewny; w tytule marginalnym „P. K.”; por. akt 591 – Piaskowski, chorąży włodzimierski), oraz Antoni z Piontek SOBOLEWSKI, pisarz ziemski włodzimierski, dzierżawca klucza. Powód: instygator sądowy i delator – Jan Mikołaj CHODKIEWICZ, hrabia „na Korcu [?] Czarnobylu [?]”, starosta generalny żmudzki – na podstawie skryptu z 13 XI 1767 (Warszawa, roborowanego w aktach grodu warszawskiego) na 65 000 zł w złocie holenderskim obrączkowym (dukat liczony po 16 zł 22½ gr) z prowizją 10%; powód uzyskał już trzy kondemnaty i teraz przypozywa o zapłatę, kary i koszty, a dzierżawcę Sobolewskiego – o zapłatę lub ustąpienie z posesji dóbr, na których suma była zabezpieczona. Łacina: „de tenore” – w brzmieniu; „zawito” – pod rygorem zawitym; „delator” – oskarżyciel (obok instygatora); „roborowany” – wzmocniony (wpisany do akt); „kontrowencja” – naruszenie zobowiązania; „De quo …, eiusdem Mltis Rell., Mltis qui supra Crucem Sanctum posuit” – o czym relacja tegoż opatrznego, który powyżej położył krzyż święty.
Streszczenie
19IV 1770 woźny Stefan Przystupa zeznał, że 18 IV doręczył w dworze w Krasnem pozew sądów marszałkowskich (Warszawa, 21 III 1770), wydany z instancji Jana Mikołaja Chodkiewicza, starosty generalnego żmudzkiego, przeciw Mikołajowi Junoszy Piaskowskiemu, dziedzicowi klucza krasneńskiego, i jego dzierżawcy Antoniemu z Piontek Sobolewskiemu, pisarzowi ziemskiemu włodzimierskiemu, o zapłatę 65 000 zł w złocie z prowizją ze skryptu z 13 XI 1767, a dzierżawcę – także o ustąpienie z dóbr zabezpieczających sumę.
Akt nr 615
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o areszcie Żyda Berka, arendarza, we wsi Ostrożek [?] z rekwizycji Józefa Kalasantego Czosnowskiego, starosty winnickiego i ułanowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data19 IV 1770, Winnica (areszt 19 IV 1770)
Karty / skanyk. 369 (skan 0371, strona prawa – dolna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 369 (skan 0371, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y przedem-
5ckiego Stanowszy Oczywisto Woźny Jenerał Wwa Bracławskiego y Jnnych Opa-
6trzny Michał Radliński w moc wierney y Skuteczney Relacyi swoiey do-
7browolnie zeznał Jż on Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego Dnia Dzie-
8więtnastego Aprilis na affektacyą y prawną Rekwizycyą JW. Józefa Kalasantego
9z Bor [?] Czosnowskiego Winn. Ułanow. etc. Starosty maiąc przy sobie Stronę Szla-
10chty Ludzi wiary godnych Urod. Jana Podwysockiego y Franciszka Kozubow-
11skiego do te[go] aktu prawnie użytych był w Dobrach Wsi Ostrożku [?] gdzie będąc
12Niewiernego Berka przedtym ostrożeckiego [?] a teraz Haligowieckiego [?] Arędarza
13we Dworze u Samey Wiel. Przyłuskiey Dobr wspomnionych Pani oraz wszyst-
14kie ogulnie Długi rzeczonego Berka na Gromadzie Ostrożeckiey zaległe w
15Winach Prawnych aresztował ktory Areszt Wiel. Przyłuska na pomie-
16nionego Berka benevole przyiowszy do rozprawy Prawney dotrzymać de-
17klarowała y Submittowała się w czym on Woźny Szlachtą Sobie przytomną
18oświadczywszy się z tamtąd powrocił y tu do Akta przybywszy prawdziwego
19aresztu uczynił y zeznał Relacyą Woźny nie umieiący pisać Krzyż Swięty
20kładnie +
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Woźny generał woj. bracławskiego Michał RADLIŃSKI (niepiśmienny; por. akty 554, 557–559) z asystą szlachty Jana PODWYSOCKIEGO i Franciszka KOZUBOWSKIEGO, z rekwizycji Józefa Kalasantego CZOSNOWSKIEGO (w rkp. „z Bor[?]”), starosty winnickiego i ułanowskiego, we wsi OSTROŻEK [?] w dworze dziedziczki – wielmożnej PRZYŁUSKIEJ – zaaresztował Żyda BERKA, dawniej arendarza ostrożeckiego [?], teraz haligowieckiego [?], oraz wszystkie długi należne mu od gromady ostrożeckiej; Przyłuska przyjęła areszt i zobowiązała się stawić Berka do rozprawy. Nazwy miejscowości odczytane niepewnie. Łacina: „ad instantiam” – na żądanie; „benevole” – życzliwie, dobrowolnie; „submittowała się” – zobowiązała się.
Streszczenie
19IV 1770 woźny Michał Radliński zeznał, że tegoż dnia z rekwizycji Józefa Kalasantego Czosnowskiego, starosty winnickiego i ułanowskiego, we wsi Ostrożek [?] zaaresztował w dworze Przyłuskiej Żyda Berka, arendarza, wraz z jego wierzytelnościami u gromady; Przyłuska przyjęła areszt i zobowiązała się stawić Berka do rozprawy.
Akt nr 616
Protestacja Benedykta Żukowskiego (w pilności) o rzeczy pozostałe po zmarłym u niego Marcinie Jankowskim – zastrzeżenie kosztów utrzymania i pogrzebu wobec sukcesorów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data21 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 369 (skan 0371, strona prawa – dół) – k. 369v (skan 0372, strona lewa – do ok. 3/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 369 (skan 0371, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Pierwszego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y przedem-
27szek Cwilichowych Dwie na cypka [?] barchanowa iedna. Tłumok na
28Pościel Szkurłatny [?] Kuferkow Dwa rzemiennych pasow Dwa Uz-
29dienic [?] Dwie rzemiennych, Księgi rachunkow zasznurowane in Nu-
30mero Osm, Kałamarz z Zamknienty [?], Pieniędzy czerwonych złotych
31Dwa y Rubel ieden. Co w obecności WW. Jmć Panow Tadeusza Miaszko-
32wskiego Miecznika Urzędow. y W. Jmć Pana Jana Bala Miedźwieckiego
33Stol. Mścisł. tudzież Opatrznego Michała Radlińskiego zrewidowa-
34ny y spisany, ktore to rzeczy y ruchomości że in natura właściwym y
35naturalnym Sukcessorom przynależy, tak one dotrzymać Urod. Kom-
36parent oświadcza, że zas Expensa tak znaczne na Sustentacyą Chudo-
37by ratunek zdrowia obrządek Ciała konserwę [?] y wiwendę Czeladzi y Samych
38że ruchomości przez Siebie erogowaną poniosł, więc o tyż y wolne odpo-
39mnienie się u Sukcessorow ostrzega, co zas przez W. Jmć Xiędza zabra-
40no odpowiedzi tym że Sukcessorom wolnym ażeby był ostrzega, oto
41w ninieyszym Grodzie te in diligentia sui czyniące oświadczenie, obrem
42iuridicam Actis Connotari prosit. B. Żukowski
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Benedykt ŻUKOWSKI. Marcin JANKOWSKI, przejeżdżając przez dobra Wołodawki [?] (odczyt nazwy niepewny; przeniesienie wyrazu między kartami), zachorował śmiertelnie i zmarł u Żukowskiego; przed śmiercią przyjął posługę od ks. HALSKIEGO [?], proboszcza NIEMIROWSKIEGO, i żądał pochowania w kościele w NIEMIROWIE, a na pogrzeb oddał swoje ruchomości pod zarząd Żukowskiego. Za pogrzeb proboszcz wziął cztery konie z chomątami, kowany wóz i dywan; resztę ruchomości (szczegółowy spis ubiorów, broni, rzędu, naczyń, bielizny, ksiąg rachunkowych, 2 czerwone złote i 1 rubel) zrewidowano i spisano w obecności Tadeusza MIASZKOWSKIEGO, miecznika urzędowskiego [?], Jana BALA MIEDŹWIECKIEGO, stolnika mścisławskiego, oraz woźnego Michała RADLIŃSKIEGO. Żukowski deklaruje przechowanie rzeczy dla prawowitych sukcesorów, zastrzegając sobie zwrot kosztów utrzymania koni, leczenia, pogrzebu i wyżywienia czeladzi. W spisie wiele nazw odczytanych niepewnie. Świadkowie lustracji: Sebastian SIEDLIŃSKI [?], Michał PAŹDZIERSKI [?]. Łacina: „cum de diligentia sui” – dla zachowania swej pilności; „in natura” – w naturze; „erogowana” – wydatkowana; „iuridicam actis connotari prosit” – prosił o prawne zapisanie w aktach.
Streszczenie
21IV 1770 Benedykt Żukowski oświadczył, że u niego zmarł przejezdny Marcin Jankowski, który żądał pochowania w kościele niemirowskim i oddał mu swe ruchomości na pogrzeb; proboszcz niemirowski wziął za pochówek cztery konie z wozem i dywan, a resztę rzeczy (ubiory, broń, rząd, naczynia, bielizna, księgi rachunkowe, nieco gotówki) spisano przy świadkach. Żukowski przechowuje je dla sukcesorów, zastrzegając sobie zwrot poniesionych kosztów.
Akt nr 617
Manifestacja Jana Bala Miedźwieckiego w imieniu Zachariasza Jaroszyńskiego, podstolego winnickiego, zastawnego posesora Iwankowiec, przeciw Mikołajowi Piaskowskiemu, podkomorzemu krzemienieckiemu [?], i Chłopickiemu – o gwałtowne wyzucie z posesji Iwankowiec
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data21 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 369v (skan 0372, strona lewa – dół) – k. 370 (skan 0372, strona prawa – do ok. 1/2)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 369v (skan 0372, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Pierwszego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn. y Prze-
25kowiec violentor apprehendentem Possessionem iako y Wiel. Chło-
26pickiemu in Bona Processuata quovis titulo Possessionis wkradaią-
27cemu cum utroq[ue] ostatność y gotowe Possessyą Prawio y krzywdy
28wolne dopomnienie się Wiel. Pryncypałowi zachowuiąc modder-
29no in Actu queritur et protestatur Jan Bal Miedźwicki
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Jan BAL MIEDŹWIECKI (por. akt 616 – stolnik mścisławski) w imieniu Zachariasza JAROSZYŃSKIEGO, podstolego winnickiego, posesora (na mocy zastawu i kontraktu obligacyjnego) wsi IWANKOWCE. Obżałowani: Mikołaj PIASKOWSKI, podkomorzy krzemieniecki [?] (tytuł skrócony, por. akt 614), oraz CHŁOPICKI, któremu Piaskowski wypuścił Iwankowce. Treść: Piaskowski wbrew dawnym manifestom gwałtem wkroczył do Iwankowiec, wypędził ludzi, zabrał bydło, pasieki, zboże, siano, arendę i czynsze, nie zwróciwszy sumy zastawnej; proces o wyzucie (de expulsione) nie mógł być rozsądzony z powodu milczenia jurysdykcji („subticente iurisdictione”, tj. zawieszenia sądów po 1768 r.), a teraz Piaskowski prywatnym dokumentem wypuścił wieś Chłopickiemu. Manifestant protestuje o nieważność tej posesji, wskazuje na pierwotne transakcje z ks. LUBOMIRSKIM i kontynuuje proces. Fragmenty łacińskie odczytane z trudem (gęste pismo, liczne skróty). Łacina: „vigore quarum sibi ac contractus obligatorii” – na mocy (praw) mu służących i kontraktu obligacyjnego; „deturbatae possessionis suae” – naruszonej jego posesji; „violenter” – gwałtownie; „ad oculum” – na pokaz; „invasit” – najechał; „subticente iurisdictione” – gdy jurysdykcja milczała; „uti processui primaevo expulsionis obnoxia et onerata” – jako podlegające pierwotnemu procesowi o wyzucie i nim obciążone; „de nullitate et invaliditate” – o nieważność; „in quam plenissimo robore” – w pełnej mocy; „iterato” – ponownie; „quovis titulo possessionis” – jakimkolwiek tytułem posesji; „in actu queritur et protestatur” – w akcie skarży się i protestuje.
Streszczenie
21IV 1770 Jan Bal Miedźwiecki w imieniu Zachariasza Jaroszyńskiego, podstolego winnickiego, zastawnego posesora Iwankowiec, manifestował się przeciw Mikołajowi Piaskowskiemu, podkomorzemu krzemienieckiemu [?], który niegdyś gwałtem najechał Iwankowce, wyrządził szkody i wyzuł posesora bez zwrotu sumy zastawnej, a teraz prywatnym dokumentem wypuścił wieś Chłopickiemu; protestuje o nieważność tej posesji i kontynuuje dawny proces o wyzucie.
Akt nr 618
Protestacja Józefa Wilińskiego, cześnika liwskiego [?], przeciw Zuzannie z Kulików [?] Granowskiej, wdowie, i jej synom Józefowi, Janowi i Ludwikowi Granowskim, skarbnikom mozyrskim, Andrzejowi Owadowskiemu i innym – o napad na dworek w Torkowie, pobicie i postrzał; z relacją woźnego Michała Radlińskiego o obdukcji i areszcie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data26 IV 1770, Winnica (napad 17 IV 1770; obdukcja i areszt 18 IV 1770)
Karty / skanyk. 370 (skan 0372, strona prawa – dolna połowa) – k. 371 (skan 0373, strona prawa – do ok. 2/3)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 370 (skan 0372, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn. y Przedemną
4Woyciechem Jagełłowiczem Namiesnikiem Burgrabst-
5wa Grodu Winnickiego Comparens personaliter W. Jmć Pan
6Józef Wiliński Cześnik Liwski [?] iak skoro Łaską Pana Boga z Smie-
7rtelney Pościeli podźwigniony y z Życiem Salwowany z Domu włas-
8nego wyszedłszy do Akt ninieyszych przybyć mogł tak zaraz
9na pko WW. Jchmć Państwu Zuzannie z Kulików [?] Wiel. po zostałey
10Wdowie Matce Józefowi Janowi y Ludwikowi Synom Granowskim
11wskich Skarbn. Mozyr. gdzie będąc Urod. Andrzeia
12Owadowskiego, Jana Tarnawskiego cuius vis nomi-
13nis Trzeciaka, tudzież Roboczych, Pawła, Hry-
14ńka, Jaśka, Wołoszynka [?], Stepana Wołoszyna y Jnnych
15Poddanych z Części WW. Granowskich, iako też Zagra-
16nicznych na tey że Części Jchmciow osiadłych Wołoszy, ak-
17tora [?] wiolatorow, y gwałtownikow Domu W. Affek-
18tanta w Pozwach Prawem opisanych u tychże WW.
19Granowskich Aresztował, y prawnie przyporęczył, kto-
20ry Areszt WW. Granowscy na pomienionych Wiola-
21torow dobrowolnie przyiowszy, do rozprawy prawney do-
22trzymać deklarowali y Submittowali się w czym on
23Woźny Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy się
24przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu Swego uczy-
25nił y zeznał Rell. Józef Wiliński Woźny Krzyż
26Swięty kładnie Michał Radliński +
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Protestujący: Józef WILIŃSKI, cześnik liwski [?] (w tytule marginalnym „C. L.” [?]), dziedzic dworku we wsi TORKÓW. Obżałowani: Zuzanna z KULIKÓW [?] GRANOWSKA, wdowa, i jej synowie Józef, Jan i Ludwik GRANOWSCY, skarbnicy mozyrscy (por. akty 604, 612 – Granowscy, Torków), ich słudzy Andrzej OWADOWSKI, Jan TARNAWSKI, TRZECIAK (por. akt 604 – Mikołaj Trzciak), robotnicy Paweł, Hryńko, Wołoszyn i in. Treść: w dzień wielkanocny 17 IV 1770 (Wielkanoc 1770 – 15 IV; zapis „Dnia Siedmnastego” – może drugi dzień świąt, odczyt dnia i słowa „Wielkanocny” niepewny) Granowscy z ludźmi zbrojnie napadli na dworek Wilińskiego, wzięli go pod areszt, wyzwali na pojedynek, zbili, strzelali z pistoletów z półtora kroku (przestrzelona czapka-kuczma i żupan), zbili drągami, poturbowali i znieważyli jego sędziwą matkę. Wiliński okazał w grodzie dwie pary nieparzystych pistoletów nabitych kulami, porzuconych przez napastników, oraz przestrzelony żupan i kuczmę. Woźny Michał RADLIŃSKI z asystą Mateusza JĘDRZEJOWSKIEGO [?] i Łukasza SAKIEWICZA obejrzał rany (niezagojony postrzał na krzyżach, siniaki od drąga i ratyszcza na łopatce, ramieniu i boku), a 18 IV z asystą Ludwika GAJEWSKIEGO i Antoniego ZAJĘCZKOWSKIEGO zaaresztował napastników na części Granowskich w Torkowie (w tym Wołochów osiadłych na tej części); Granowscy przyjęli areszt. Łacina: „cuius vis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „cum vario armorum genere” – z rozmaitą bronią; „inkarcerować” – więzić; „annuendo affectationi” – przychylając się do żądania; „et incontinenti” – i niezwłocznie; „affektant” – wnoszący żądanie.
Streszczenie
26IV 1770 Józef Wiliński, cześnik liwski [?], protestował przeciw Zuzannie z Kulików [?] Granowskiej i jej synom Józefowi, Janowi i Ludwikowi, skarbnikom mozyrskim, oraz ich sługom: w święta wielkanocne (17 IV 1770) napadli zbrojnie jego dworek w Torkowie, uwięzili go, wyzwali na pojedynek, strzelali do niego z pistoletów, ciężko pobili drągami i poturbowali jego matkę. Okazał w grodzie porzucone pistolety i przestrzelone ubranie; woźny Michał Radliński obejrzał rany i zaaresztował napastników na części Granowskich w Torkowie.
Akt nr 619
Manifestacja Potockiego przeciw Potockiemu o Berszadę – sam nagłówek (wpis niewprowadzony; reszta strony pusta)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[ok. 26 IV 1770], Winnica
Karty / skanyk. 371 (skan 0373, strona prawa – dół; reszta strony pusta, przekreślona)
Językpol.
Transkrypcja
k. 371 (skan 0373, strona prawa – dół)
1[reszta strony pusta, przekreślona zygzakowatą linią]
Objaśnienia i tłumaczenia
Wpis niewprowadzony: tylko nagłówek manifestacji Potockiego przeciw Potockiemu o BERSZADĘ (por. akt 554 – klucz berszadzki, Piotr Potocki, wojewodzic poznański, i Józef Potocki, krajczy koronny). Tekst nie został wpisany; dolna część k. 371 pozostała pusta i przekreślona. Według zasady opracowania wpisy niewypełnione otrzymują kolejny numer.
Streszczenie
Nagłówek niewprowadzonej manifestacji Potockiego przeciw Potockiemu o Berszadę; tekst nie został wpisany.
Akt nr 620
Manifestacja Jana Gozdowicza w imieniu ks. Antoniego Świętopełk Czetwertyńskiego, starosty danczewskiego [?], przeciw Mordce Lejbowiczowi, Żydowi, obywatelowi murachwiańskiemu, dawnemu arendarzowi januszgrodzkiemu – o niezapłaconą arendę i pozew do Komisji Skarbu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data21 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 371v (skan 0374, strona lewa – pusta, przekreślona) – k. 372 (skan 0374, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 371v (skan 0374, strona lewa)
1[strona pusta, przekreślona dużym zygzakiem; na dole:] Maa n[omi]ne JO. X. Czetwer- / tyńskiego [zapowiedź aktu]
k. 372 (skan 0374, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Pierwszego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickie-
4mi y Przedemną Woyciechem Jagełłowiczem Namiesnikiem
31cyi y Sprawy z handlu niby wyniknienie Niewierny Oskarżony
32założył, że iednak taż Konstytucya Tysiąc Siedmset Siedmdzie-
33siątego [?] Czwartego Roku y w czasie milczenia wszelkich Jnnych Są-
34dowych Juryzdykcyi procz przepisanych spraw w Żadne inne
35Kommissyi Skarbowey wdawać się niepozwoliła, w handle
36zas żadne JO. Xże Jmć Stcic Danz. z Niewiernym Obwinio-
37nym niewchodził, bo go tylko w Miasteczku Swoim Janusz-
38grodzie miał na Arędzie Karczemney przeto iako ten grunt
39pewności [?] przeciwko Prawu y Sprawiedliwości iest wymyślony
40tak Urod. Stawiący się Jmieniem ktorego wyżey przeciwko temuż
41obżałowanemu Wywołanie JO. Pryncypała swego do Sądu nie-
42należnego y w tym Kondemnaty zyskiwanie, niemniey oniewa-
43żności tey że tey Kondemnaty powtornie iako nayuroczy-
44sciey manifestuie się Jan Gozdowicz
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Jan GOZDOWICZ, plenipotent ks. Antoniego ŚWIĘTOPEŁK CZETWERTYŃSKIEGO (w rkp. „Starościca Danz.” – starościc danczewski [?]; por. akty 604, 607, 612). Obżałowany: Żyd Mordko LEJBOWICZ, dawniej arendarz karczemny w miasteczku JANUSZGRODZIE, który zbiegł nie zapłaciwszy arendy (za jeden rok 138 czerwonych złotych i 215 zł wg jego skryptu, za drugi 3000 zł) i jest teraz obywatelem MURACHWY. Kontrmanifestacja wobec pozwu do Komisji Skarbu Koronnego (akt 607): Gozdowicz twierdzi, że konstytucja z 1764 r. określająca materie sądzone przez Komisję Skarbu nie obejmuje takiej sprawy, książę nie prowadził z Żydem żadnych interesów handlowych (miał go tylko na arendzie karczemnej), więc wywołanie do niewłaściwego sądu i uzyskana tam kondemnata są nieważne; obżałowany powołał się na „milczenie” innych jurysdykcji. Rok konstytucji w drugim miejscu zapisany „Siedmdziesiątego Czwartego” [?] – zapewne omyłka (1764). Lewa strona skanu 0374 (k. 371v) pusta, przekreślona. Łacina/terminy: „kondemnata” – wyrok zaoczny; „juryzdykcja” – sąd.
Streszczenie
21IV 1770 Jan Gozdowicz w imieniu ks. Antoniego Świętopełk Czetwertyńskiego, starościca danczewskiego [?], manifestował się przeciw Żydowi Mordce Lejbowiczowi, dawnemu arendarzowi januszgrodzkiemu, który zbiegł do Murachwy nie zapłaciwszy arendy karczemnej (138 dukatów i 215 zł za jeden rok, 3000 zł za drugi), a teraz pozwał księcia przed Komisję Skarbu Koronnego i uzyskał tam kondemnatę; komparent dowodzi niewłaściwości tego sądu i nieważności kondemnaty.
Akt nr 621
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o doręczeniu pozwu Komisji Skarbu Koronnego z instancji ks. Antoniego Świętopełk Czetwertyńskiego przeciw Józefowi Olszewskiemu, gubernatorowi murachwiańskiemu, i Mordce Lejbowiczowi – o kasację kondemnaty; z zeznaniem Franciszka Dorożyńskiego aprobującym relację
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data21 IV 1770, Winnica (pozew z Warszawy 4 IV 1770; doręczony 18 IV 1770 w Murachwie)
Karty / skanyk. 372 (skan 0374, strona prawa – dół) – k. 372v (skan 0375, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 372 (skan 0374, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Pierwszego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickie-
4mi y Przedemną Woyciechem Jagełłowiczem Namiesnikiem B[urgrabstwa]
49skiego y Jnnych na Kommissyą Skarbu Koronnego wydanego
50ad cassandam Pozwu we wszystkich onego Punktach klau-
51zulach y ligamentach approbuie konfirmuie ratyfikuie
52mocą ninieyszego zeznania Swego. F. Dorożyński mp
53[pod tekstem, przy prawym brzegu:] Prott. m[...] W. Rudzińskich [?] / y W. [...]owskiego [zapowiedź następnego aktu]
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Woźny generał woj. bracławskiego Michał RADLIŃSKI (niepiśmienny) zeznał, że 18 IV 1770 na żądanie ks. Antoniego ŚWIĘTOPEŁK CZETWERTYŃSKIEGO, starościca danczewskiego [?], zaniósł do dworu w mieście MURACHWIE pozew Komisji Rady Ekonomicznej Skarbu Koronnego (Warszawa, 4 IV 1770) przeciw Józefowi (lub innego imienia) OLSZEWSKIEMU, gubernatorowi murachwiańskiemu, i Żydowi Mordce LEJBOWICZOWI, obywatelom murachwiańskim. Pozew z instancji instygatora i delatora – księcia jako „actor cassandae [kondemnaty]”: Mordko ma ponieść kary za wywołanie księcia do niewłaściwego sądu w sprawie pieniężnej z arendy karczemnej (por. akty 607, 620), uzyskana przez niego kondemnata ma być skasowana, a jego powództwo umorzone („milczenie nakazane”); gubernator Olszewski – ma przymusić Mordkę do wykonania wyroków. Następnie Franciszek DOROŻYŃSKI (gubernator januszgrodzki – por. akty 604, 612), na mocy specjalnej plenipotencji, aprobował i ratyfikował relację. Łacina: „zawicie” – pod rygorem zawitym; „cassandae (kondemnaty) actor” – powód o kasację (wyroku zaocznego); „et incontinenti” – i niezwłocznie; „ad cassandam” – do kasacji; „approbuie, konfirmuie, ratyfikuie” – zatwierdza.
Streszczenie
21IV 1770 woźny Michał Radliński zeznał, że 18 IV doręczył w Murachwie pozew Komisji Skarbu Koronnego (Warszawa, 4 IV 1770), wydany z instancji ks. Antoniego Świętopełk Czetwertyńskiego przeciw Żydowi Mordce Lejbowiczowi i gubernatorowi murachwiańskiemu Józefowi [?] Olszewskiemu – o kasację kondemnaty uzyskanej przez Mordkę w sprawie o arendę karczemną januszgrodzką i ukaranie go za pozwanie księcia do niewłaściwego sądu. Plenipotent księcia Franciszek Dorożyński zatwierdził relację.
Akt nr 622
Protestacja Jana Jeżewskiego w imieniu Kazimierza i Elżbiety z Potockich Rudzińskich, hrabiów na Krasnosielcu, sukcesorów Michała Rudzińskiego, wojewody mazowieckiego, i Hipolita Ostaszewskiego, skarbnika zakroczymskiego, przeciw Ignacemu i Teofili z Radziwiłłów Morawskim oraz Stanisławowi i Katarzynie Rzewuskim – o wyzucie z Samhorodka, Sopina i Owsianik (klucz pohrebyski)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
9Osmnascie, Prosiąt małych Siedmdziesiąt Osm, Gęsi Starych
10Dwanascie, Kur Dwadzieścia y Dwie, Kapłonow Szesnascie [?], przy
11gwałtownym naieździe wygnaniu z Dobr tegoż W. Ostaszew-
12skiego Ludzie Kozacy y Szlachta od JWW. obwinionych na
13to zesłani zabrali, et in commodum ac justa velle Sui obrocili
14y Jnnych wiele rzeczy ktore osobliwym Regestrem będą specyfi-
15kowane y Czasu Prawa u Sądu podane, zabrali, spustoszyli y
16wniwecz obrocili o ktorych przywrocenie Rzeczy lubo niepoied-
17no krotne czynił u JWW. Kommissarzow a nay bardziey u JW. Pio-
18tra Karwoskiego [?] do tych Dobr Opieki Jnteressuiącego się re-
19kwizycye y oddanie żądał przecież żadney nie zyskał zawrocia [?] a-
20ni sprawiedliwości y gdy tak frustratus w swoiey zostaie nale-
21żytości bo y bez Possessyi y bez Własnosci swoiey własney Chudo-
22by zostaie y na Bruku siedząc expensowac się musi a w tym
23zamieszaniu Oyczyzny doczekać się rozsądzenia, chyba przyidzie
24więc ostatnie swoie pokrzywdzenie nie tylko w Expulsyi ale tez y
25w Zabraniu wielu Rzeczy, aby Potomnosc y Sukcessorowie także
26tey krzywdy wiadomi byli itcirco quam Solennissime tenże
27Jmć Comparens nomine quorum supra Manifestatur prosząc hoc
28totum Actis connotari [?]. Co otrzymał Jan Jeżewski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent – Jan JEŻEWSKI (w ROBOCZYM odczytano „Ożeszewski [?]” – rozstrzygnięte wg podpisu „Jan Jeżewski mp” na k. 373v). Mocodawcy: Kazimierz KRASIŃSKI, hrabia na Krasnosielcu, oboźny koronny, starosta krasnostawski („W. Rudzińskich” w tytule marginalnym = sukcesorowie Rudzińskiego); „Wowowiey [?]” w tytulaturze Krasińskiego – odczyt niepewny, i jego żona Elżbieta z POTOCKICH, 1° voto RUDZIŃSKA (wdowa po Michale RUDZIŃSKIM, wojewodzie mazowieckim), oraz małoletnie dzieci Rudzińskiego: Antoni, Kazimierz, Barbara, Marianna, Elżbieta, Wiktoria – zastawni posesorowie Samhorodka, Sopina i Owsianik; a także Hipolit OSTASZEWSKI, skarbnik zakroczymski, arendarz tych dóbr. Pozwani: Ignacy i Teofila z ks. Radziwiłłów MORAWSCY (w rkp. „Murawscy”) oraz Stanisław i Katarzyna z Radziwiłłów RZEWUSCY, chorążowie litewscy – dziedzice klucza POHREBYSKIEGO. Kontrakt zastawny zawarł niegdyś ks. Michał RADZIWIŁŁ „na Olyce i Nieświeżu”, hetman wielki litewski; aprobował go na dalsze trzylecia Karol RADZIWIŁŁ, wojewoda wileński. W 1760 r. pozwani wyzuli posesorów bez zwrotu sumy; po procesie w Trybunale Lwowskim i kondemnacie Ostaszewski wrócił w posiadanie przez tradycję urzędu grodzkiego (wicegerenckiego) kijowskiego; w 1767 r. ponowny najazd: zabrano raty arendy od arendarzy samhorodeckich (3400 zł za 1767, 3600 zł za 1768 [?]), bydło, trzodę, drób, zboże (68 korcy żyta miary królewskiej), naczynia, a na folwarku w Owsianikach – świnie, gęsi, kury, kapłony. Ostaszewski bezskutecznie domagał się zwrotu u komisarzy, zwłaszcza u Piotra KARWOSKIEGO [?], „interesującego się opieką” tych dóbr. Łacina: „nomine et speciali commisso” – w imieniu i ze specjalnego zlecenia; „legittime” – prawowicie; „de expulsionibus” – o wyzuciach; „contemnendo” – lekceważąc; „primitive” – po raz pierwszy; „querulantes” – skarżący; „signanter” – zwłaszcza; „via traditionis” – drogą tradycji (wwiązania); „in lucro ac inductionis” – na wygraną i wwiązanie; „officiose” – urzędowo; „pacifice” – spokojnie; „violenter” – gwałtem; „in Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Septimo/Octavo” – w r. 1767/1768; „in commodum ac justa velle sui” – na swój pożytek i wedle woli; „frustratus” – zawiedziony; „itcirco” (= idcirco) – przeto; „quam solennissime … manifestatur” – jak najuroczyściej protestuje; „hoc totum actis connotari” – by to wszystko zapisano do akt. „Trubniki” [?] – może naczynia gorzelnicze; „kadki” – kadzie.
Streszczenie
21IV 1770 Jan Jeżewski, z polecenia Kazimierza Krasińskiego, oboźnego koronnego i starosty krasnostawskiego, i jego żony Elżbiety z Potockich, wdowy po Michale Rudzińskim, wojewodzie mazowieckim (oraz dzieci Rudzińskiego), zastawnych posesorów Samhorodka, Sopina i Owsianik, a także Hipolita Ostaszewskiego, skarbnika zakroczymskiego, ich arendarza, zaniósł protestację przeciw Morawskim i Rzewuskim, dziedzicom klucza pohrebyskiego. Wbrew kontraktowi zastawnemu zawartemu przez ks. Michała Radziwiłła, hetmana wielkiego litewskiego, pozwani w 1760 r. wyzuli posesorów z dóbr, a po odzyskaniu ich wyrokiem Trybunału Lwowskiego – ponownie w 1767 r. najechali, zabierając raty arendy od arendarzy samhorodeckich, bydło, świnie, drób, zboże i sprzęty Ostaszewskiego (także z folwarku w Owsianikach). Mimo próśb do komisarzy (zwł. Piotra Karwoskiego [?]) niczego nie zwrócono.
Akt nr 623
Relacja woźnego Bazylego Sadkowskiego o areszcie gwałtowników w Torkowie (ludzi Józefa Wilińskiego) i o obdukcji ran Józefa i Ludwika Granowskich – z rekwizycji Zuzanny Granowskiej, skarbnikowej mozyrskiej, i jej synów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 IV 1770, Winnica (areszt i wizja 20 IV 1770 w Torkowie)
Karty / skanyk. 373v (skan 0376, strona lewa – dół) – k. 374 (skan 0376, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 373v (skan 0376, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn[ickiemi] y
21pomienionych aresztowanych do rozprawy prawney dotrzymać dekla-
22rował, y Submittował się. A po wzdzonym Areszcie tenże Woźny Dnia tegoż
23w obecności Szlachty wyż wyrażonych sobie przydanych na żądanie Wiel.
24Zuzanny Granowskiey Skarbnikowey Mozyr. był tamże we Wsi
25Torkowie na Części Wiel. rekwirentow [?] [...] [...] widział y oglądał u
26Wiel. Józefa Granowskiego [...] [...] [...] Ranę kłotą [?] na wil-
27[...] [...] [...] [...] [...] [...] ratyszczami y dru-
28[...] [...] [...] [...] [...] Granowskiego
29[dół karty bardzo wyblakły; jedno słowo pod tekstem nieczytelne]
k. 374 (skan 0376, strona prawa – góra)
1wgłowie ranę głęboką, Szablą zadane u Ręki prawey Palcow dwa
2obciętych, w Nodze prawey czyli w Udzie ran Cztery głębokich
3spisą graniastą zadanych na Ręce lewey ranę iedną y całego
4Drągami y ratyszczami zbitego z siniałego y spuchłego, u W.
5Ludwika Granowskiego na Ręce lewey ranę krwawą, ktore to
6rany y razy też WW. Granowscy mieli Sobie być zadane od Urz.
7Józefa Wilinskiego y jego Społecznikow na publiczney drodze
8Ewidziawszy [?] y Oglądawszy Szlachtę Sobie przytomną oświad-
9czywszy się ztamtąd odiechał, y tu przybywszy przedemną Urzę-
10dem tak Aresztu iako y Wizyi uczynił y zeznał Relacyą. O
11czym ninieysze tegoż Woźnego Zeznanie ktory nie umieiący pi-
12sać Krzyż kładnie Bazyli Sadkowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Woźny generał woj. bracławskiego Bazyli SADKOWSKI (niepiśmienny) zeznał, że 20 IV 1770, na żądanie Zuzanny GRANOWSKIEJ, skarbnikowej mozyrskiej, i jej synów Józefa, Jana i Ludwika, skarbiców mozyrskich (por. akty 604, 612, 618 – sprawa z Józefem WILIŃSKIM o napad w Torkowie 17 IV 1770), w asyście szlachty Antoniego OWADOWSKIEGO [?] i Józefa MACIEJOWSKIEGO, w części wsi TORKÓW należącej do Wilińskiego aresztował i „przyporęczył” Wilińskiemu jego ludzi, którzy mieli napadać na drogach publicznych: Zajączkowskiego (imię nieznane), Józefa Janiszewskiego, Tomasza Kiejtera [?], Ludwika Pajewskiego [?], Konstantego Wolskiego, Kleofasa Wenderta [?] – szewca Ukraińca, Jarka Chamdzę [?], Chwedka Innata [?] Wołoszyna, Musia [?], Maćka, Stanisława szewca, Mikołaja i Wawrzyka – parobków, Ławryka szewca z synem, Iwana Chwatyboha; Wiliński przyjął areszt i zobowiązał się stawić ich do rozprawy. Następnie woźny dokonał obdukcji (wizji) ran Granowskich: Józef – rana głowy, rany szablą (dwa palce prawej ręki obcięte), cztery głębokie rany od graniastej spisy w prawym udzie, rana lewej ręki, ciało zbite drągami i ratyszczami (drzewcami), sine i spuchnięte; Ludwik – krwawa rana lewej ręki; rany miały być zadane przez Wilińskiego i jego wspólników na drodze publicznej. Dół k. 373v bardzo wyblakły – odczyt częściowy mimo odejmowania tła. Formuła „Samopiątych [?] Synow” – odczyt niepewny. Łacina: „submittował się” – poddał się; „visio” – obdukcja, oględziny; „ex parte” – ze strony; „una cum visione” – wraz z wizją.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
24IV 1770 woźny Bazyli Sadkowski zeznał, że 20 IV, na żądanie Zuzanny Granowskiej, skarbnikowej mozyrskiej, i jej synów, aresztował w części Torkowa należącej do Józefa Wilińskiego kilkunastu jego ludzi (szlachtę i poddanych) oskarżonych o napady na drogach publicznych – Wiliński przyjął areszt i zobowiązał się stawić ich przed sądem. Woźny obejrzał też rany Józefa (głowa, obcięte palce, rany od spisy, pobicie drągami) i Ludwika Granowskich, zadane im – jak twierdzili – przez Wilińskiego i jego wspólników.
Akt nr 624
Manifestacja Stefana Józefa Zaleskiego, komornika sądu pogranicznego województwa bracławskiego, w imieniu Michała Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego, przeciw Karolowi Zawalskiemu [?] oraz Michałowi i Rozalii z Zawalskich Zatorskim – o ustąpienie części Kliszczowa [?] Piaskowskiemu, z prezentacją sumy 2208 zł
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 IV 1770, Winnica (kompłanacja w Michałówce 29 IX 1769)
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnicki-
4mi y przedemną Woyciechem Jagełłowiczem Namiesni-
5kiem Burgrabstwa Grodu Winnickiego. Postanowszy się
6osobiście Wiel. Stefan Józef dwoyga Jmion na Zalesiu Zales-
7ki Komor. Sądu Pogr. Wwa Bracł. ostrzegaiąc całości Sub-
8stancyi W. Michała Żaboklickiego Łowcz. Żydacz. Brata
9bliżko Sobie należącego Jmieniem czyniony Pko Urodz.
10Karolowi Zawalskiemu [?] Michałowi y Rozalii z Zawalskich
11Zatorskim Małż. iako nayuroczyściey zanosi y czyni
12skargę. oto Jż pomienieni Obżałow. wszedłszy w pewną Kom-
13planacyą Dnia Dwudziestego Dziewiątego Września Roku Tysiąc
14Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego w Michałowce z Wiel. Mi-
15chałem Żaboklickim Łowcz. Żydacz. względem ustąpienia Pos-
16sessyi Cząstki we Wsi Kliszczowie Dekretem Kompromissarskim roz-
17działkowanym niegdy Urod. Maciejowi Zawalskiemu w Summie
18Tysiąca Dwuchset Złł. Poll. w Części Wiel. Żaboklickiego Dziedziczney
19puszczoney, datowaną, y wziowszy w moc umowioney Summy pienię-
20żney pewną kwotę bez żadnego Kwitu y Dokumentu wierząc y du-
21faiąc Osobom Dystyngwowanym y zatem Urod. Obżałł. ktorzy nie
22zachowawszy w Słowie Prawdy y nie uczyniwszy zadosyć Obowiązkom
23Wiel. Piaskowskiemu tęże Possessyą ustąpili dla czego ninieyszy
24żalący się Jmieniem Wiel. Żaboklickiego Łow. Żydacz. o nieważność
25takowego podstępnego ustąpienia Cząstki w Substancyi Dziedzicz-
26ney Wiel. Łow. zostaiącey przez Urod. obwinionych powtornie zama-
27nifestowawszy się Summę Dwa Tysiące Dwiescie Osm [Złł.]
28Poll. w Złocie ważnym Obrączkowym [?] Kurrennej Ninieyszey na
29Dniu y Terminie w Komplanacyi wyrażonym prezentował, prze-
30zto-wany [?] Stronie obżałowaney zostawić prosił y pretendował. Ale Kumu-
31lacya [?] Takowey Summy pod niebytność Strony w czasie Zamiesza-
32nia w Oyczyźnie znakomitego [?] przyiąć zbraniała [?] się y niechciała przeto ni-
33nieyszy stawaiący oświadczywszy pilnować czasu każdego opisaną ugodą pienięzną
34wyż zmiankowaną Dwa Tysiące Dwiescie Osm oddania tez Summy do Akt [?]
k. 374v (skan 0377, strona lewa – góra)
1odbiera y pod ninieyszy zprezentowaney kwituie. S. Józef Zaleski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Stefan Józef ZALESKI „na Zalesiu”, komornik sądu pogranicznego woj. bracławskiego, w imieniu „brata bliskiego” (krewnego) Michała ŻABOKLICKIEGO, łowczego żydaczowskiego, protestuje przeciw Karolowi ZAWALSKIEMU [?] oraz Michałowi i Rozalii z Zawalskich ZATORSKIM: zawarli z Żaboklickim w Michałówce 29 IX 1769 r. ugodę (kompłanację) o ustąpienie posesji cząstki we wsi KLISZCZÓW [?] (por. akty 478, 575, 593–594), wydzielonej dekretem kompromisarskim niegdy Maciejowi ZAWALSKIEMU w sumie 1200 zł z dziedzicznej części Żaboklickiego; wzięli część umówionej sumy bez kwitu, ale zamiast Żaboklickiemu ustąpili posesję PIASKOWSKIEMU (por. akt 591 – Piaskowski, chorąży włodzimierski). Komparent protestuje przeciw temu ustąpieniu i prezentuje sumę 2208 zł polskich w złocie, do złożenia stronie przeciwnej; ponieważ jednak nie mógł jej przyjąć nikt ze strony (nieobecnej „w czasie zamieszania w Ojczyźnie”), deklaruje gotowość zapłaty i kwituje prezentację. Odczyt nazwiska „Zawalski” niepewny (może Zawadzki). Łacina: „cum praesentatione et effidiussione [?] summy” – z prezentacją i … sumy (wyraz niejasny; może „effideiussione” – zwolnienie z poręki); „kompłanacja” – ugoda; „cumulatio [?]” – przyjęcie łącznie; „substancja” – majątek; „kurrentny” – obiegowy.
Streszczenie
24IV 1770 Stefan Józef Zaleski, komornik sądu pogranicznego bracławskiego, w imieniu krewnego Michała Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego, zaprotestował przeciw Karolowi Zawalskiemu [?] i małżonkom Michałowi i Rozalii z Zawalskich Zatorskim, którzy na mocy ugody z 29 IX 1769 (Michałówka) mieli ustąpić Żaboklickiemu cząstkę w Kliszczowie [?] (wydzieloną niegdyś Maciejowi Zawalskiemu za 1200 zł), wzięli część pieniędzy bez kwitu, a posesję oddali Piaskowskiemu. Zaleski zaprezentował w aktach sumę 2208 zł w złocie, gotową do wypłaty, której strona przeciwna nie przyjęła.
Akt nr 625
Manifestacja Wojciecha Ignacego Burbińskiego w imieniu Józefa Zagórskiego, chorążego wołyńskiego, dziedzica Łuki Mełeszkowskiej i części Witawy, przeciw Antoniemu i Mariannie Neleckim [?] – o spalenie chałupy w Witawie, z relacją wizji woźnego Bazylego Chomickiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 IV 1770, Winnica (pożar 15 IV 1770 – w Wielkanoc; wizja 18 IV 1770)
Karty / skanyk. 374v (skan 0377, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 374v (skan 0377, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winn. y Prze-
40czywszy się ztamtąd odiachał y tu ad Acta przybywszy prawdziwą Wizyi
41uczynił y zeznał Relacyą de quo Praesens Mutt. Rell. Mutt[...] Jgnatius [?]
42Crucem Sposuit Bazyli Chomicki +
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Wojciech Ignacy BURBIŃSKI, plenipotent Józefa ZAGÓRSKIEGO, chorążego wołyńskiego, dziedzica ŁUKI MEŁESZKOWSKIEJ (w rkp. „Łuki Mieleszkowskiey”; por. akt 543) i części WITAWY, skarży Antoniego i Mariannę NELECKICH [?], dziedziców innej części Witawy: chałupa stojąca na części Zagórskiego (nabytej przez niego od Rzewuskiego, starosty olchowskiego [?], któremu sprzedali ją BEREZNICCY [?]) została przez pozwanych najpierw zawłaszczona, potem w pierwszy dzień Wielkanocy (15 IV 1770 – w tym roku Wielkanoc łacińska i wschodnia przypadała tego samego dnia), gdy ludzie poszli do cerkwi, podpalona; po ugaszeniu dachu (wierzchu) pozwani wieczorem zaczęli ją rozbierać, a gdy poddany Piotr NOSATY bronił, Nelecki pobił go [„kiem” – kijem?]. Woźny Bazyli CHOMICKI (niepiśmienny) z szlachtą Janem TARNOWSKIM [?] i Maciejem LEWICKIM 18 IV obejrzał spalony budynek. Końcowa formuła łacińska z podpisem pisarza – odczyt niepewny. Łacina: „nomine et ex speciali commisso” – w imieniu i ze specjalnego zlecenia; „per consequens” – w następstwie; „manifestantis” – manifestującego; „iterato manifestatur” – ponownie protestuje; „salva reservata eiusque meliorationem” – z zastrzeżeniem poprawy (manifestu); „in verificationem praemissorum” – na potwierdzenie powyższego; „crucem posuit” – krzyż położył; „affektacja” – żądanie.
Streszczenie
24IV 1770 Wojciech Ignacy Burbiński, w imieniu Józefa Zagórskiego, chorążego wołyńskiego, dziedzica części Witawy, zaprotestował przeciw Antoniemu i Mariannie Neleckim [?], współdziedzicom Witawy, że w pierwszy dzień Wielkanocy (15 IV 1770), gdy ludzie byli w cerkwi, podpalili chałupę na części Zagórskiego (wcześniej przez siebie zawłaszczoną), wieczorem zaczęli ją rozbierać, a broniącego poddanego Piotra Nosatego pobili. Woźny Bazyli Chomicki 18 IV obejrzał spalony budynek.
Akt nr 626
Manifestacja Stefana Saktolskiego [?] w imieniu Franciszki Anny z Budymuntów [?] Czeczelowej, cześnikowej bracławskiej, starościny hajsyńskiej i kiślackiej – in diligentia, o niemożność wypłaty kwarty ze zrujnowanych starostw
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 374v (skan 0377, strona lewa – dół) – k. 375 (skan 0377, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 374v (skan 0377, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win-
4nickiemi y przedemną Woyciechem Jagełłowiczem Namies-
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Stefan SAKTOLSKI [?] w imieniu Franciszki Anny z BUDYMUNTÓW [?] CZECZELOWEJ, cześnikowej bracławskiej, starościny HAJSYŃSKIEJ i KIŚLACKIEJ (por. akty 328 i in.), składa manifest „in diligentia” (dla zachowania terminu, z ostrożności) dotyczący kwarty (podatku z królewszczyzn na wojsko kwarciane), przyłączając się do podobnych manifestów innych starostów: od 1768 r., gdy wybuchły „inkursje hajdamackie” (koliszczyzna), starościna musiała uchodzić do ZASŁAWIA na Wołyniu i do 1770 r. nie pobierała dochodów; hajdamacy wtargnęli do starostwa hajsyńskiego, dyspozytorów i Żydów zmusili do ucieczki lub zamordowali; potem przemarsze wojsk zrujnowały oba starostwa – Żydów brak, poddani uciekli do spokojniejszych województw, dochody z karczem, młynów, mostów, czynszów spadły do jednej trzeciej, więc kwarta nie może być wpłacona do Skarbu Koronnego. Nazwisko rodowe starościny „z Budymuntów [?]” – odczyt niepewny; w akcie 627 „z Szastkiewiczów [?]”. „Wwtw”, „Wwo”, „Wwa” – skróty: województw, województwo, województwa. Łacina: „in diligentia” – dla pilności (z ostrożności); „commissum” – zlecenie; „salwować się” – ratować się; „incursye” – najazdy; „dyspozytorzy” – zarządcy; „zdezelowane” – zrujnowane.
Streszczenie
24IV 1770 Stefan Saktolski [?], w imieniu Franciszki Anny Czeczelowej, cześnikowej bracławskiej, starościny hajsyńskiej i kiślackiej, oświadczył, że wskutek rzezi hajdamackiej 1768 r. starościna musiała uciekać do Zasławia i do 1770 r. nie miała żadnych dochodów ze starostw; hajdamacy wypędzili lub wymordowali zarządców i Żydów, a przemarsze wojsk zrujnowały starostwa hajsyńskie i kiślackie (dochody spadły do 1/3), dlatego nie może ona wpłacić kwarty do Skarbu Koronnego.
Akt nr 627
Manifestacja Jana Gozdowicza w imieniu Franciszki Anny z Szastkiewiczów [?] Czeczelowej, cześnikowej bracławskiej, starościny hajsyńskiej i kiślackiej, oraz mieszczan hajsyńskich – in diligentia, o niemożność płacenia pogłównego żydowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 375 (skan 0377, strona prawa – dół) – k. 375v (skan 0378, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 375 (skan 0377, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winn. y przed-
14cić niemoże aby tedy Wiel. Comparentis Pryncypałka ia-
15kowego z tych miar niepomiesła w Substancyi Swoiey
16ubliżenia y uszczerbku Jdem Comparens tak wyż wyrażoney
17Wiel. Pryncypałki Swoiey iako y Mieszczan Starostwa
18Haysynskiego Jmieniem powtornie w pilności Manifesto-
19wał. Jan Gozdowicz
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Jan GOZDOWICZ (por. akt 620 – plenipotent ks. Czetwertyńskiego) w imieniu Franciszki Anny CZECZELOWEJ, cześnikowej bracławskiej, starościny HAJSYŃSKIEJ i KIŚLACKIEJ, i mieszczan hajsyńskich manifestuje się „w pilności” (in diligentia), że pogłównego żydowskiego nie da się zapłacić: w 1768 r. bunty chłopskie (koliszczyzna) dotarły do Hajsyna i Kiślaka, Żydów w mieście wyrżnięto, uciekających po wsiach i drogach wymordowano, pozostali zbiegli do bezpieczniejszych województw i z obawy przed grasującymi hajdamakami nie wracają; ponadto w 1767 r. miasto Hajsyn z przedmieściem spłonęło w przypadkowym pożarze (manifest z przysięgą mieszczan w grodzie winnickim 16 IX 1767). Nazwisko rodowe starościny: tu „z Szastkiewiczów [?]”, w akcie 626 odczytano „z Budymuntów [?]” – oba odczyty niepewne, do weryfikacji. „z Rezystem [?]” – wyraz niejasny. Łacina: „in diligentia” – z ostrożności, dla zachowania prawa; „idem comparens” – tenże stawający; „jurament” – przysięga.
Streszczenie
24IV 1770 Jan Gozdowicz, w imieniu Franciszki Anny Czeczelowej, starościny hajsyńskiej i kiślackiej, oraz mieszczan hajsyńskich oświadczył, że pogłówne żydowskie nie może być zapłacone, bo w czasie buntu chłopskiego 1768 r. Żydów w Hajsynie i Kiślaku wymordowano, a ocaleli uciekli i z obawy przed hajdamakami nie wracają; ponadto Hajsyn spłonął w 1767 r.
Akt nr 628
Manifestacja Jędrzeja Iwanowskiego w imieniu Piotra Potockiego, wojewodzica poznańskiego, starosty śniatyńskiego, przeciw Antoniemu Potockiemu, wojewodzie wołyńskiemu – o nieważność kontraktu sprzedaży klucza berszadzkiego, donacji, kwitu i intromisji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 375v (skan 0378, strona lewa) – k. 376 (skan 0378, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 375v (skan 0378, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn.
16y że tak JWW. Pociejowie Strażnikowie Litewscy, iako y Jnni
17w Kontrakcie specyfikowani satysfakcyą od JW. Jmć Woiewody
18Wołynskiego deklarowaną nie kontentuią się, a owszem nieważ-
19ność przez Siebie uczynionych in Personam JW. Jmć Pana Woiewodzi-
20ca [?] Wołynskiego Cessyi, oskarżenia, y deligacye [?] Swoie do Akt Koron-
21nych zanosili, zważaiąc w ostatku że JW. Woiewoda Wołynski,
22maiący Swoie inwadyowaną [?] Substancyą, do zniesienia tak znacz-
23nych Summ niemogłby bydź sposobny, a przez to Klucz Ber-
24szadzki nie zapłacony, y kredytorow JW. Jmć P. Woiewody
25Wołynskiego ponosiłby impetycye, a zas JW. Manifestantis Pryncypał
26nie tracąc stąd krzywdę, zapobiegaiąc tedy całości Dobr JW. Pryn-
27cypała, y ostrzegaiąc bespieczeństwo, o nieważność tak Kontraktu re-
28signationis podstępnie spisanego, iako y Donacyi bez Satysfakcyi
29nastąpioney tudzież Kwitu acsi z wypłaconego Pretium [?], wo-
30ku [?] y Jntromissyi bezprawnie w Klucz Berszadzki wziętey, a
31przez nieiakiego Baranowskiego ani Woźnego fałszywie
32zeznaney, Jmieniem JW. Jmć P. Sty. Sniatyn. Pryncypała swego
33iterum atque iterum manifestuie się, zostawuiąc salwę JW. Jmć Pa-
34nu Pryncypałowi Swemu, tego Manifestu poprawienie, przydanie
35lub umnieyszenie w mocy zupełney. Jędrzey Jwanowski
Objaśnienia i tłumaczenia
W tym akcie (25 IV 1770) namiestnik burgrabstwa – Tomasz Józef CZARKOWSKI (w następnym akcie z tego samego dnia znów Wojciech Jagiełłowicz). Jędrzej IWANOWSKI, plenipotent Piotra POTOCKIEGO „na Złotym Potoku, Dunajowcach, Pieczarze [?] i Józefowie [?]”, wojewodzica poznańskiego, starosty śniatyńskiego, dziedzica klucza BERSZADZKIEGO (por. akt 554), protestuje przeciw Antoniemu POTOCKIEMU, wojewodzie wołyńskiemu (w tekście raz „wojewodzicowi” [?]). Wojewoda, sam i przez pośredników, nakłonił starostę do kontraktu wieczystej sprzedaży klucza berszadzkiego, choć dobra nie miały inwentarzy i były w cudzym posiadaniu (starosta chciał je najpierw oczyścić i zinwentaryzować, by sprzedać korzystniej). W kontrakcie wojewoda zobowiązał się zapłacić 440 000 zł z klucza Jezowskiego [?] Pociejom, strażnikom litewskim, oraz inne sumy wierzycielom, a resztę ceny – staroście; tymczasem w kontrakcie rezygnacyjnym przyjął tylko 245 000 zł długu u kupca warszawskiego Cymana [?], innych kupców zbył skryptami, reszty ceny nie zapłacił, a mimo to wpisał do grodu winnickiego intromisję i zaczął uzurpować tytuł dziedzica. Pociejowie i inni wierzyciele nie przyjęli obiecanej satysfakcji i protestowali w aktach koronnych; majątek wojewody jest obciążony (inwadowany), więc nie zdoła on spłacić tak wielkich sum, a wierzyciele będą nachodzić klucz berszadzki. Dlatego komparent protestuje o nieważność kontraktu rezygnacji, donacji bez zapłaty, kwitu „jakby z wypłaconej ceny” i intromisji, której wbrew praktyce prawnej dokonał niejaki BARANOWSKI – bez woźnego i bez szlachty, a zeznanej fałszywie (wstawka na marginesie). Łacina: „nomine et ex speciali commissu” – w imieniu i ze specjalnego zlecenia; „contractus resignationis” – kontrakt rezygnacji (zbycia); „ex pretio” – z ceny; „in personam” – na osobę; „intromittować ultra juris praxim” – wwiązać wbrew praktyce prawa; „acsi” – jak gdyby; „iterum atque iterum” – raz po raz; „salwa” – zastrzeżenie (prawa do poprawienia, dodania lub ujęcia manifestu).
Streszczenie
25IV 1770 Jędrzej Iwanowski, w imieniu Piotra Potockiego, starosty śniatyńskiego, dziedzica klucza berszadzkiego, zaprotestował przeciw Antoniemu Potockiemu, wojewodzie wołyńskiemu, który nakłonił starostę do sprzedaży klucza berszadzkiego, zobowiązał się spłacić długi (m.in. 440 000 zł Pociejom, strażnikom litewskim), ale ich nie spłacił, reszty ceny nie wypłacił, a mimo to przez niejakiego Baranowskiego – bez woźnego i szlachty – dokonał intromisji i zapisał ją w grodzie winnickim. Komparent żąda uznania nieważności kontraktu, donacji, kwitu i intromisji.
Akt nr 629
Manifestacja Michała Miastkowskiego, miecznika [...] [?], posesora wsi Kosaryńce [?], przeciw Andrzejowi Żułtowskiemu [?], łowczemu kruszwickiemu [?], i Janowi Popielowi, stolnikowi płockiemu [?], komisarzom krajczego koronnego Potockiego – o zabieranie robocizny poddanych i dochodów karczemnych
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 376 (skan 0378, strona prawa – dół) – k. 376v (skan 0379, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 376 (skan 0378, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn.
5lowi Stoln. Płockiemu [?] w władze Kommissyi JW. Potockiego Kray-
6czego Kor. piastuiącym skarży y manifestuie się oto Jż
7Wiel. Obżał. nad obowiązek Kontraktu Poddaństwo Wiel.
8Komparentowi we Wsi Kosaryńcach [?] do Jntraty podane
9idne [?] pod potrzebę Ekonomiczną z Obmieszkaniem y z gruntu z
10zatraceniem Wiosny y Jesieni Zasiewow na Swe potrzeby wła-
11dze Kommissyi y Rządu obracali, Jnnym zas Czasem Dni powinne
12Jnwentarzem weryfikowane podane że Poddaństwo odrabiać
13niechciało sporządzili, Jntratę Karczemną od ustanowionych
14Skarb. Arędarzow W. Komparentowi należytą na Skarb Obroc-
15czy [?] odbieraią a mnieyszą ktorą zniewolony teraz refugiendo ad
16asillum justitiae o zaległość z przyczyn wyrażonych w Kwarcie [?]
17powinnych dosc sobie Jntrat na Gromadzie y Arędarzach iako
18nay uroczyściey Manifestatur a ostrzegaiąc całość Wiel. [?] inno-
19tescat [?] Skarbowi na Długi z Arędy Karczemney Kosaryniec-
20kiey [?] quantitas wziętey Podatki że od roboczych Petra Popow-
21go [?] Brata y Jwana Stryżaka [?] nie więcey w dwoch pułbeczkach
22iako tylko wiader Sześćdziesiąt ktore po Złł. [...] w miescie JKMci
23Winnicy Markietanom Woyska Rossyiskiego y to zamia-
24nę Rubłow nowych kurs według Groszy po Złł. Sześć y
25groszy Dwadzieścia w wydaniu zas po złotych pułszosta a nay-
26więcey Sześciu idąc przedać zniewolony że zas to ninieyszym
27stanie [?] Obowiązkiem tylko że cit zwyz wyrażony Arenda-
28rza pod ekskurs [?] Zagranicznego Woyska napuściwszy ukwocie po
29Rubłow przedać pozwolili, y w tey że cenie przez siebie dobrowolny
30W. Komparentowi oddali oświadczaiąc Actis id totum con-
31notari prosząc. M. Miastkowski
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Michał MIASTKOWSKI (por. liczne wcześniejsze akty dot. Miastkowskich – Żabokrzycz, Wojciechówka), miecznik [tytuł nieodczytany], posesor wsi KOSARYŃCE [?] (w dobrach krajczego koronnego Józefa POTOCKIEGO – por. akty 585–586), skarży komisarzy krajczego: Andrzeja ŻUŁTOWSKIEGO [?], łowczego kruszwickiego [?], i Jana POPIELA, stolnika płockiego [?]: wbrew kontraktowi używali poddanych oddanych mu z intratą do robót „ekonomicznych” na potrzeby komisji (z utratą siewów wiosennych i jesiennych), odbierali dochód karczemny od arendarzy, a przyznali mu mniejszy; arendarz – pod osłoną (ekskursu) wojsk obcych (rosyjskich) – sprzedawał gorzałkę w Winnicy markietanom wojska rosyjskiego za ruble po kursie 6 zł 20 gr, a rozliczał po 5½–6 zł. Tekst trudny, miejscami gęsty i niejasny – odczyt częściowo niepewny. Łacina: „quam solennissime” – jak najuroczyściej; „refugiendo ad asylum iustitiae” – uciekając się do schronienia sprawiedliwości; „manifestatur” – protestuje; „innotescat” – niech będzie wiadome; „quantitas” – ilość; „actis id totum connotari” – by to wszystko zapisano do akt. „Markietani” – przekupnie przy wojsku; „pułszosta” – pięć i pół.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
25IV 1770 Michał Miastkowski, posesor wsi Kosaryńce [?], zaprotestował przeciw Andrzejowi Żułtowskiemu [?] i Janowi Popielowi, komisarzom krajczego koronnego Potockiego, że wbrew kontraktowi zabierali jego poddanych do robót na potrzeby komisji (z utratą zasiewów), odbierali należny mu dochód karczemny, a arendarz, za ich zgodą i pod osłoną wojsk rosyjskich, sprzedawał gorzałkę markietanom w Winnicy za ruble, rozliczając się z nim po zaniżonym kursie.
Akt nr 630
Relacja woźnego Sebastiana Dzikowskiego o wizji lasu michałowskiego (wycięte dęby wywiezione do Kruszlinic [?] Wielkich) – z rekwizycji braci Marcina i Franciszka Grocholskich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data26 IV 1770, Winnica (wizja 24 IV 1770)
Karty / skanyk. 376v (skan 0379, strona lewa – dół) – k. 377 (skan 0379, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 376v (skan 0379, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic-
4kiemi y przedemną Woyciechem Jagełłowiczem Namiesnikiem
6rał Wwa Bracł. y Jnnych Opatrzny Sebestyan Dzikowski w
7moc [wierney] prawdziwey y skuteczney Rell. swoiey iawnie ust-
8nie y dobrowolnie zeznał Jż on Roku Tysiącznego Siedmsetnego
9Siedmdziesiątego Die Vigesima Quarta Aprilis na affekta-
10cyą y prawną rekwizycyą WW. Jchmć Panow Marcina Chor. Win-
11nickiego, y Franciszka Podstolego Bracł. Podstarościch [?] Grodz.
12Winn. Grocholskich Braci między sobą Rodzonych Dobr
13Michałowki suo iure titulo Possessorow maiąc przy so-
14bie Stronę Szlachty Urod. Szymona Jabłońskiego y Kazimierza
15Samulowskiego [?] maioris evidentiorisque Testimonii gratia sibi
16adhibitorum zieżdżał do Lasu Dębowego do Dobr Michałowki nale-
17żącego gdzie będąc w tym że Lesie [...] [...] z Dębow Dwu-
18[...] [?]
k. 377 (skan 0379, strona prawa – góra)
1dziesta sciętych zabranych do Wsi Kruszlinic [?] Wielkich przez
2Poddanych tey że Wsi zawiezionych [?] cowidziawszy y obeyrzaw-
3szy Szlachtę sobie przytomną oświadczywszy się ztamtąd powro-
4cił y przedemną Urzędem prawdziwey Wizyi uczynił y zeznał
5Relacyą de quo Praesens eiusdem Mutt. Rell. Mutt. qui Supra
6Crucem posuit +
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Woźny Sebastian DZIKOWSKI (niepiśmienny) zeznał, że 24 IV 1770 na żądanie braci rodzonych Marcina GROCHOLSKIEGO, chorążego winnickiego, i Franciszka GROCHOLSKIEGO, podstolego bracławskiego (por. akty 589–590), posesorów dóbr MICHAŁÓWKA, z szlachtą Szymonem JABŁOŃSKIM i Kazimierzem SAMULOWSKIM [?] obejrzał las dębowy należący do Michałówki, gdzie stwierdził ścięte dęby (ok. dwustu [?] – liczba częściowo nieczytelna), zabrane i wywiezione przez poddanych wsi KRUSZLINICE [?] WIELKIE. Dół k. 376v wyblakły – odczyt częściowy. „Podstarościch [?] Grodz. Winn.” – odczyt niepewny (może tytuł Grocholskich jako podstarościch grodzkich winnickich). Łacina: „die vigesima quarta Aprilis” – dnia 24 kwietnia; „suo iure titulo” – z własnego tytułu prawnego; „maioris evidentiorisque testimonii gratia sibi adhibitorum” – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; „de quo praesens eiusdem … relatio” – o czym niniejsza tegoż relacja; „qui supra crucem posuit” – który wyżej wymieniony krzyż położył.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
26IV 1770 woźny Sebastian Dzikowski zeznał, że 24 IV, na żądanie braci Marcina, chorążego winnickiego, i Franciszka, podstolego bracławskiego, Grocholskich, posesorów Michałówki, w asyście dwóch szlachciców obejrzał las dębowy michałowski i stwierdził wycięcie wielu dębów, wywiezionych przez poddanych wsi Kruszlinice [?] Wielkie.
Akt nr 631
Protestacja Jaroszyńskiego, podstolego winnickiego, i innych przeciw Bochdaszewskim i innym, z obdukcją – wpis niewprowadzony (sam tytuł marginalny)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[ok. 26 IV 1770], Winnica
Karty / skanyk. 377 (skan 0379, strona prawa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 377 (skan 0379, strona prawa)
1[reszta strony pusta – przekreślona wielkim zawijasem w kształcie litery „L”]
Objaśnienia i tłumaczenia
Wpis niewprowadzony: pisarz zapisał tylko tytuł marginalny (bez numeru marginalnego i bez treści), a resztę k. 377 pozostawił pustą i wykreślił zawijasem. Zapowiadana protestacja Zachariasza [?] JAROSZYŃSKIEGO, podstolego winnickiego (por. akt 617), i innych przeciw BOCHDASZEWSKIM (por. akty 604, 612 – napad na Wasylówkę) z obdukcją (oględzinami ran). Łacina: „cum obductione” – z obdukcją.
Streszczenie
Pusty wpis: tylko tytuł protestacji podstolego winnickiego Jaroszyńskiego i innych przeciw Bochdaszewskim, z obdukcją; treści nie wpisano, resztę strony wykreślono.
Akt nr 632
Relacja woźnego Wojciecha Witkowskiego o areszcie Józefa Rochozińskiego [?], atamana i kozaków wasylowieckich w Wasylówce u Bochdaszewskich – z rekwizycji Zachariasza Jaroszyńskiego, podstolego winnickiego, dziedzica Tywrowa
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
6Jenerał Wwa Bracł. y Jnnych Opatrzny Woyciech Witkow-
7ski authenticates juratus Oficio praesenti notus in vim
8suae verae ac fidelis Rellationis palam publice libereque ac pari-
9pressum [?] zeznał Jż On ad Affektationem juridicamque re-
10quisitionem W. Jmć Pana Zacharyasza Jaroszyńskiego Podst.
11Winnickiego Dobr Tywrowa Dziedzica maiąc przy sobie Stro-
12nę Szlachty Ludzi Wiary godnych Urod. Macieia Zator-
13skiego y Jana Duracza [?] maioris ac evidentioris testimonii
14gratia sobie do tegoż Aktu przydanych był w Dobrach
15Wsi Wasyłowce we dworze WW. Jchmć Panow Bogdaszewskich
16Braci gdzie będąc Urod. Józefa Rochozińskiego [?], Sutkiewi-
17cza [?], Atamana y Kozakow Wasyłowieckich u WW. Bogda-
18szewskich iako Panow y Dziedzicow Aresztował y prawnie
19przyporęczył a to w Kwocie Tysiąca Czerwonych, ktory to Arest
20przez WW. Bogdaszewskich benevole przyięty iest O czym ninie-
21szy Woźny Urzędem Przedemną istotną y rzetelną uczynił
22y zeznał Relacyą Ministerialis qui Supra ignarus scribendi
23Crucem Sanctam posuit. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Woźny Wojciech WITKOWSKI (niepiśmienny), na żądanie Zachariasza JAROSZYŃSKIEGO, podstolego winnickiego, dziedzica TYWROWA, z szlachtą Maciejem ZATORSKIM i Janem DURACZEM [?], we dworze braci BOCHDASZEWSKICH (w rkp. „Bogdaszewskich”) we wsi WASYLÓWKA (klucz tywrowski – por. akty 604, 612: napad na Wasylówkę 31 I 1770) aresztował i „przyporęczył” Bochdaszewskim, jako panom i dziedzicom, Józefa ROCHOZIŃSKIEGO [?], [?] SUTKIEWICZA [?], atamana i kozaków wasylowieckich – pod zakładem 1000 czerwonych złotych; Bochdaszewscy przyjęli areszt dobrowolnie. Data relacji i aresztu – zapewne ten sam dzień (Roku i dnia w akcie wyrażonych nie podano osobno). Por. pusty wpis 631 (Jaroszyński c/a Bochdaszewscy z obdukcją). Łacina: „authenticus iuratus officio praesenti notus” – autentyczny, przysięgły, znany niniejszemu urzędowi; „in vim suae verae ac fidelis relationis palam publice libereque” – na mocy swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie; „ad affectationem iuridicamque requisitionem” – na żądanie i prawną rekwizycję; „benevole” – dobrowolnie; „ministerialis qui supra ignarus scribendi crucem sanctam posuit” – wyżej wymieniony woźny, nie umiejąc pisać, położył święty krzyż.
Streszczenie
26IV 1770 woźny Wojciech Witkowski zeznał, że na żądanie Zachariasza Jaroszyńskiego, podstolego winnickiego, dziedzica Tywrowa, aresztował we dworze braci Bochdaszewskich w Wasylówce Józefa Rochozińskiego [?], atamana i kozaków wasylowieckich, oddając ich pod odpowiedzialność Bochdaszewskich pod zakładem 1000 czerwonych złotych; Bochdaszewscy areszt przyjęli.
Akt nr 633
Manifestacja Jana Bala Miedźwieckiego [?] przeciw braciom Ostrowskim (Bogdanowi, chorążemu bracławskiemu, i Romejkowi [?], stolnikowi winnickiemu) oraz Rosiszewskiemu [?], b. łowczemu brzeskokujawskiemu, oficjałowi bracławskiemu – o niewypłacanie prowizji od sumy zastawnej
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
1maią opłacać, y W. Obżałowanemu w Possessyą dobrowolną po-
2dał a W. Obżałowani do tych czas trzymaią poddaństwo Wy-
3tki [?] od nich biorą, ani Summy ani prowentow nie płacą do
4tego na Obligacye listowne y ustne Dokumenta na Summy za-
5stawę [?] zrostęga [?] przy sobie trzyma Comparenta y Sukcessorow Jego
6pokrzywdzaią. W. zas Konstanty [?] Ostrowski Stoln. Winn. wziowszy ab
7Anno Millesimo Septingentesimo Quinquagesimo Secundo [?] Dellende [?]
8Dwa Tysiące Piąćset Złł. Poll. quotannis wypłacał Prowizyą od
9nas co roczne na wielokrotne prozby z Oświadczeniem te prowizya
10spraw [?] in Summa Capitali y prowent podobny co roczny według
11deklaracyi wypłacić ubliżył która od lat trzech pendet w Kancelaryi [?]
12insoluta y jeszcze zawiedziona przynależy. W. zas Rosiszewski
13Oficiał Bracł. Skryptem ante Laterus [?] pierwszym ieszcze ante
14uchonubium [?] Małżonki Swoiey JW. Krasickiey w Horbalowie [?]
15u W. Compta [?] ojca Andrzeja Bala Miedźwieckiego zaciągnowszy
16Summę a in post wypłaciwszy partitim w Roku zas Tysiącznym
17Siedmsetnym Pięćdziesiątym Dziewiątym Dnia Dwunastego Au-
18gusti wstępuiący usebie [?] Kontentowawszy Skryptem w Roku Ty-
19siącznym, Siedmsetnym, Sześćdziesiątym, Drugim, Miesiąca Maja
20Osmnastego Dnia w Grodzie ninieyszym oblatowanym, por[...]
21pioney Cessyi na Osobę W. Komparenta w Roku Tysiącznym Siedm-
22setnym, Sześćdziesiątym, Miesiąca Listopada Osmnastego Dnia w
23Grodzie Żytomirskim w Roku Tysiącznym Siedmsetnym Sześćdzie-
24siątym Trzecim Dnia Siedmnastego Januarii przez Sąd y Urząd
25dla W. Komparenta przysądzony do tych czas niezapłacił prowizyi
26co roczney ab Actis Scripti et Decreti, tak W. Komparentowi iako Ro-
27dzicom onegoż co Rocznie wypłacać omieszkał, y do tych czas super Ro-
28zis [?] inscriptis et cautis virtute Evictionis przynależy et pendet zaczym niniey-
29szy Comparens providendo indemnitati substantiae suae ac Successorum Su-
30orum że W. wspomnieni lubo stante hostico ale żadney przeszkody do od-
31bioru intrat niemaią Dobra spokoynie dzierżą pożytki nienaruszenie
32odbieraią y używaią zami [?] zaś wdzięczności zostaiące aby przez nieoddawe lub
33omieszki bytności Komparenta w Roczny nieoczytali iakowe przez niewzno-
34szenie upadłe y że W. Komparent iedynie tylko pomfaiąc [?] istotney spra-
35wiedliwości y osobom godnym wypłacenia corocznego prowizyi dla siebie
36należytey omieszkał protestuie się a zas tak istocie w ktorych do brachu [?] zu-
37pełnie niesczęściu y szkodzie niepodlegle iterato o niezapłacenie y niewypła-
38cenie Manifestuie. Jan Bal Miedźwiecki mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Akt gęsty i trudny (pismo pospieszne, wiele skrótów) – odczyt częściowy; sens ogólny: Jan BAL MIEDŹWIECKI [?] (w tytule marginalnym „W. Miedzwieckiego J. B.”) skarży się na braci rodzonych OSTROWSKICH – Bogdana, chorążego bracławskiego, i Romejka [?] (dalej też „Konstanty [?] Ostrowski”), stolnika winnickiego – oraz ROSISZEWSKIEGO [?], niegdyś łowczego brzeskokujawskiego, obecnie oficjała bracławskiego: Ostrowscy przejęli od niego (dobrowolnie podane) dobra/poddanych, nie płacąc ani sumy, ani prowizji (stolnik winnicki od 1752 [?] nie płaci rocznej prowizji od kapitału – 2500 zł); Rosiszewski zaciągnął niegdyś sumę u Andrzeja BALA MIEDŹWIECKIEGO, ojca komparenta (przed ślubem z „JW. Krasicką”), spłacał ją częściowo, w 1759 r. dał skrypt, zapisany w grodzie winnickim 18 V 1762; cesja na komparenta z 18 XI 1760 [?] i dekret grodu żytomierskiego z 17 I 1763 przysądziły mu prowizję, której Rosiszewski do dziś nie płaci, choć dobra pozwanych – mimo zamieszek („stante hostico”) – przynoszą dochody. Komparent protestuje o niewypłacanie prowizji. Wiele wyrazów niepewnych (zwłaszcza imiona, tytuły i miejscowość „w Horbalowie [?]”). Łacina: „ad praesens” – obecnie; „in ante” – poprzednio; „quotannis” – corocznie; „in summa capitali” – w sumie kapitalnej; „pendet insoluta” – pozostaje niespłacona; „partitim” – częściami; „ab actis scripti et decreti” – od akt skryptu i dekretu; „super inscriptis et cautis virtute evictionis” – na zapisach i zabezpieczeniach mocą ewikcji; „providendo indemnitati substantiae suae ac successorum suorum” – dbając o nienaruszalność majątku swego i swoich następców; „stante hostico” – w czasie działań nieprzyjacielskich; „iterato” – ponownie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
26IV 1770 Jan Bal Miedźwiecki [?] zaprotestował przeciw braciom Ostrowskim (chorążemu bracławskiemu i stolnikowi winnickiemu) oraz Rosiszewskiemu [?], oficjałowi bracławskiemu, że od lat nie płacą mu należnych sum i prowizji od zapisów zaciągniętych u niego i jego ojca Andrzeja (skrypty z 1759/1762, cesja i dekret grodu żytomierskiego z 1763), choć spokojnie korzystają z dochodów swoich dóbr. Odczyt częściowy.
Akt nr 634
Manifestacja Stanisława Witkowskiego w imieniu własnym i brata Franciszka – w pilności, przeciw nieznanemu sprawcy, który wyskrobał słowa w protokole burgrabskim i w kopiach aktów między nimi a Prusinowskimi [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data26 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 378 (skan 0380, strona prawa – dół) – k. 378v (skan 0381, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 378 (skan 0380, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
6ce [?] wystawił, bo iuż w tranzakcyach pro et contra uczynionych, recenter
7autentycznie Urod. zaleiącym się wydanych, ktore czasu Prawa Produkowa-
8ne będą ten znaydujący się tytuł Urod. Pruchnicy niejest wyglosowany
9y przez tak długi czas to iest niestało dopiero teraz kiedy iuż y zawziętosć
10dla długiego przeciągu Czasu bo iuż blisko przeszło pułRoku iak Urod. Zale-
11cy [?] się z Urod. Pruchnickiemi pomiechali się, w ktorym nikomu ani żad-
12nych do tego niczynili krokow, y gniew z obowiązkow Chrzescianskich
13iest zupełnie darowany, więc iawnie pokazuie się że ktoś na Oczernienie
14dobrey Sławy Urod. Komparentow ten podstęp uczynił, tak Urod. Witkow-
15scy ieżeli podstępcy Bog ktory zawsze niewinnosci Bronie sprawiedliwości
16niewytknie Palcem, Juramentem iako y teraz gotowi od tey niewinnie zada-
17ney obiekcyi a bardziey podstępnie przez kogoś włożoney potwarzy przed
18wszelkiem Sądem, odwieść się oświadczaią y w pilności Manifestuie się. Sta-
19nisław Witkowski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Stanisław WITKOWSKI, w imieniu własnym i brata Franciszka, manifestuje się „w pilności”, broniąc się przed zarzutem z 25 IV 1770: ktoś w protokole burgrabskim (w ingrosacjach i kopiach aktów wzajemnych między nimi a szlachtą PRUSINOWSKIMI [?] / PRUCHNICKIMI [?] – nazwisko odczytane niepewnie, w różnych miejscach różnie) wymazał i dopisał słowa uwłaczające czci Witkowskich; komparent twierdzi, że on sam takich słów nigdy nie użył – w wydanych niedawno autentycznych kopiach transakcji tego tytułu nie ma; od pół roku Witkowscy z Pruchnickimi się pogodzili i gniew z obowiązku chrześcijańskiego darowali, więc ktoś dopuścił się podstępu dla oczernienia ich dobrej sławy; Witkowscy gotowi oczyścić się przysięgą przed każdym sądem. Dół k. 378 wyblakły – odczyt częściowy. Łacina: „patet” – jest jasne; „pro et contra” – za i przeciw (wzajemne); „recenter” – niedawno; „maxime” – najbardziej; „ingrossacja” – wpis do księgi; „juramentem” – przysięgą.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
26IV 1770 Stanisław Witkowski, w imieniu swoim i brata Franciszka, zaprotestował „w pilności”, że ktoś w protokole burgrabskim i w kopiach aktów wzajemnych z Pruchnickimi [?] wymazał i dopisał słowa uwłaczające ich czci; zapewnił, że Witkowscy już od pół roku pogodzili się z Pruchnickimi, a obelżywego tytułu nie użyli, i zadeklarował gotowość oczyszczenia się przysięgą.
Akt nr 635
Manifestacja Tomasza Józefa Czarkowskiego, horodniczego bracławskiego, in diligentia – o wysiedzeniu czterech niedziel spokojnej posesji we wsi Janków [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data26 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 378v (skan 0381, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 378v (skan 0381, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnicke-
4mi y przedemną Woyciechem Jagełłowiczem Namiesnikiem Burgrab-
5stwa Grodu Winnickiego Comparens personaliter W. Jmć Pan Tomasz
6Józef Czarkowski Horodniczy Bracł. in diligentia Sui manifestuie
7się oto Jż W. Comparens ad mentem Prawa wysiedziawszy spokoy-
8nie przez niedziel Cztery Possessyą w Dobrach Wsi Jankowie [?] Prawu Swe-
9mu podległych de continuata pacifica et ulteriori continuanda
10eorundem Bonorum Possessione iterato manifestatur. Tomasz
11Józef Czarkowski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent – Tomasz Józef CZARKOWSKI, horodniczy bracławski, zarazem (okresowo) namiestnik burgrabstwa winnickiego (por. akt 628); tu stawa jako strona przed namiestnikiem pro tunc Wojciechem JAGIEŁŁOWICZEM. Manifest „in diligentia” (z ostrożności): wysiedział zgodnie z prawem spokojnie cztery niedziele (tygodnie) w posiadaniu wsi JANKÓW [?] (w rkp. „w Dobrach Wsi Jankowie”; w tytule „Bonor. Jankow…”), podległej jego prawu – co ma znaczenie dla zasiedzenia/ochrony posesji. Łacina: „in diligentia sui” – dla swej pilności (ostrożności); „ad mentem prawa” – według myśli prawa; „de expleto possessionis” – o dopełnieniu (czasu) posesji; „de continuata pacifica et ulteriori continuanda eorundem bonorum possessione iterato manifestatur” – ponownie manifestuje się o kontynuowanym spokojnym i dalej kontynuowanym posiadaniu tychże dóbr.
Streszczenie
26IV 1770 Tomasz Józef Czarkowski, horodniczy bracławski, oświadczył dla ostrożności, że zgodnie z prawem przez cztery tygodnie spokojnie posiadał wieś Janków [?] i nadal pozostaje w jej posiadaniu.
Akt nr 636
Manifestacja Zofii z Harasimowiczów Miastkowskiej, miecznikowej, z mężem Michałem Miastkowskim, przeciw braciom Bartłomiejowi i Wojciechowi Łotuszyńskim [?] – o zagarnięcie ruchomości i spadku po matce
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
41cą śmiercią W. wspomnioney Matki pozostałe, Jntercyzę Slubną
42W. Komparentce służącą tudzież Kartę na kwotę Czerwonych
43Złotych Dziesięć zakonia [?] przez Siebie wziętey W. Komparentom
44służące wziął y do tych czas nie oddaie. Zaczym ninieysza Kom-
45parentka wraz z Małżonkiem Swym ponosząc takowe pokrzyw-
46dzenia czyli przez Urod. Bartłomieia Łotuszyńskiego czyli też przez
47obydwoch Braci ratione Omissorum Prawnie dopomnieć się oświad-
48czaiąc teraz przeciwko zwyż wspomnionym ratione Omissorum
49queritur et Manifestatur. Zofia Miastkowska iako assis-
50tent podpisuię się M. Miastkowski mp
51[pod tekstem, przy prawym brzegu:] mãa Vall [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Zofia z HARASIMOWICZÓW MIASTKOWSKA, córka Łukasza i Marianny z Jaszczułtów [?] HARASIMOWICZÓW, pasierbica Jana MIERZWIŃSKIEGO [?] (drugiego męża matki), z asystencją męża Michała MIASTKOWSKIEGO, miecznika [tytuł niepewny – por. akt 629], skarży braci rodzonych Bartłomieja i Wojciecha ŁOTUSZYŃSKICH [?] – synów matki komparentki z jej (pierwszego [?]) małżeństwa z Łotuszyńskim, czyli jej przyrodnich braci. Majątek po ojcu, Harasimowiczu, przyznano komparentce jako naturalnej sukcesorce; tymczasem Bartłomiej Łotuszyński, zabrawszy podczas „krytycznego niepokoju” (koliszczyzny) i ucieczki Mierzwińskiego z „buntowanego kraju” matkę (blisko 80-letnią) do siebie, nie dał komparentce znać nawet o jej ostatnim błogosławieństwie, zagarnął jej ruchomości: suknie (kamlotowe spódnice, salop i kaftany szwabskie, koszule), płótno, srebro, różańce koralowe, pościel, 7 krów, 8 koni, a po Mierzwińskim – kontusz [?], sukna na mundury, kapelusz oficerski, koszule, spodnie, chustki chińskie, dywan; wyciął pasiekę i sprzedał ok. 10 [?] półbeczek miodu; zabrał też dawne dokumenty majątkowe przodków, intercyzę ślubną komparentki i kartę na 10 czerwonych złotych. Dół k. 378v silnie zniszczony – odczyt częściowy. Łacina: „ex quovis lumbo et capite” – z jakiejkolwiek linii i tytułu; „mobilis et immobilis substantiae” – majątku ruchomego i nieruchomego; „stante minorennitate comparentis” – w czasie małoletności komparentki; „ab intestato” – z mocy ustawy (bez testamentu); „ratione omissorum” – z tytułu rzeczy pominiętych (niewydanych); „queritur et manifestatur” – skarży się i protestuje. „Kamlot” – tkanina wełniana; „salop” – rodzaj płaszcza; „jupka” – kaftanik.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
27IV 1770 Zofia z Harasimowiczów Miastkowska, z mężem Michałem, zaprotestowała przeciw przyrodnim braciom Bartłomiejowi i Wojciechowi Łotuszyńskim [?], że Bartłomiej, który podczas buntu 1768 r. zabrał do siebie ich wiekową matkę, po jej śmierci zatrzymał należne komparentce ruchomości (stroje, srebro, pościel, bydło, konie, rzeczy po ojczymie Mierzwińskim [?]), wyciął pasiekę i sprzedał miód, a także zabrał dokumenty rodowe, jej intercyzę ślubną i kartę dłużną na 10 czerwonych złotych.
Akt nr 637
Manifestacja Tomasza Ciszewskiego, towarzysza znaku pancernego, w imieniu Uryna Antoniego Pruszyńskiego, łowczego trembowelskiego, przeciw Rzeźniowskim [?], staroście trachtemirowskiemu [?] i jego żonie – o Bocheniki [?] i sumę 20 000 zł
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 379v (skan 0382, strona lewa) – k. 380 (skan 0382, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 379v (skan 0382, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic-
4kiemi y przedemną Woyciechem Jagełłowiczem Namiesnikiem
5Burgrabstwa Grodu Winnickiego. Comparens personaliter W.
6Jmć Pan Tomasz Ciszewski Towarzysz znaku Pancernego Jmie-
7niem y z wyraźney woli W. Jmć Pana Uryna Antoniego Pruszyń-
8skiego Łowcz. Trębow. Chor. Pancernego w Woysku Kor. postrzegaiąc Ca-
9łości Substancyi y Honoru W. Jmć Pa. Łowcz. Trębow. ne aliquid inpos-
10terum patiatur detrimentum, Pko Manifestowi w Roku Tysiącznym Siedm-
11setnym Sześćdziesiątym Dziewiątym Dnia Trzydziestego Novem-
12bris w Grodzie ninieyszym Jmieniem WW. Rzeźniowskich [?] Starostow
13Traktamirowskich [?] uszczypliwie Pko rzeczywistości zaniesione-
14mu, tak Pko W. Rzeźniowskiemu [?] Staroście Traktamir. ad praesens w
15niewoli zagraniczney zostaiącemu, a stąd nie wiadomemu czyn-
16ności y krokow W. Małżonki Swey propter principali zas Pko W. Rze-
46spokoynosci a nay bardziey wrodzoney miłości naruszenie, dość znacz-
47ną szkodą y umartwieniem nie ustannym wytrzymawszy Lat trzy
48Possessyi, Recess od tych Dobr previa Manifestatione uczynić
49y w Grodzie zeznać musieli y uczynili, dotąd zas ani Summy Tysięcy
50całey ani Prowizyi powinney ani niedoborow Jntraty ztenuty WW.
51Rzeźniowscy [?] Sta. Trakt. nie oddali y nienadgrodzili Co wszystko
52w czasie Prawa dowiedziono będzie gdy zas W. Pruszyński Łowczy Trę-
53bow. dopraszał się oddania Summy W. Starościna Trakt. Skryptem
54W. Pruszyńskiego Łowcz. Trębow. kontentowała na kwot ozedoney [?]
55[reklamant:] Summy
k. 380 (skan 0382, strona prawa – góra)
1Summy Tysięcy Dwudziestu danym y Sama do Piotrowa odesłała,
2w Manifescie zas imieniem Swym zaniesionym przez Jmć Pana Pleni-
3potenta żadać ważyła się że Skrypt ten przez WW. Łowcz. Trębow. na W.
4Stny Trakt. podstępnie wymuszony, co nigdy dowieść się niemoże bo W.
5Sta Trakt. libere et sponte Skrypt bez Daty przez umyślnego Siedlisz-
6cz [?] z pokucie do Piotrowa przysłała, O co wszystko modernus Comparens
7nomine cuius supra przeciwko tymże WW. Rzeźniowskim [?] Starościn
8chty [?] Małżon a ex negotio Jntercyzy [?] Pko Samey W. Rzeźniowskiey Sta.
9Trakt. iako mimo wiadomość Małżonka Swego rządzącey się o wszyst-
10kie wspomnione krzywdy ac de legalitate Skryptu istotnie y dobrowolnie
11danego a nie wymuszonego quam solennissime iteratis manifes-
12tatus victus [?] offerendo Mć Pruszyński Venetoriae [?] Polt. Jure id vindica-
13turum esse. Tomasz Ciszewski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Tomasz CISZEWSKI, towarzysz znaku pancernego, w imieniu Uryna Antoniego PRUSZYŃSKIEGO, łowczego trembowelskiego, chorążego pancernego wojsk koronnych (por. akt 596 i in. – Pruszyńscy, łowczowie trembowelscy), remanifestuje się przeciw manifestowi z 30 XI 1769 r. RZEŹNIOWSKICH [?] (nazwisko odczytane niepewnie – może Brzeniowscy), starostów TRACHTEMIROWSKICH [?] (w rkp. „Traktamirowskich”): starosta przebywa obecnie w niewoli zagranicznej, więc skarga skierowana głównie przeciw starościnie. W 1765 r. Pruszyński, na usilne prośby starościny, pożyczył im 20 000 zł w złocie, otrzymując w zastaw trzyletni wieś BOCHENIKI [?] (w rkp. „Bochenniki”); starościna wbrew kontraktowi wyganiała poddanych z Bocheniki na pańszczyznę do SIEDLISZCZ, pobierała od nich podatki, zabierała inwentarz; po trzech latach Pruszyńscy musieli z dóbr ustąpić (recess), a sumy, prowizji i niedoborów nie zwrócono. Starościna dała Pruszyńskiemu skrypt na 20 000 zł, przysłany dobrowolnie do PIOTROWA, a teraz twierdzi w manifeście, że był wymuszony. Wzmianki: „W. Hańska” (por. akty 598–599 – Zachariasz Hański), łowczyna trembowelska. Pismo gęste, wiele skrótów – liczne odczyty niepewne. Łacina: „ne aliquid in posterum patiatur detrimentum” – aby w przyszłości nie poniósł szkody; „ad praesens” – obecnie; „in quantitate et qualitate” – w ilości i jakości (monety); „pro re” – na rzecz; „previa manifestatione” – po uprzednim manifeście; „recess” – ustąpienie; „libere et sponte” – swobodnie i dobrowolnie; „modernus comparens nomine cuius supra” – obecny stawający w imieniu jak wyżej; „de legalitate scripti” – o prawomocności skryptu; „quam solennissime iteratis manifestatur” – najuroczyściej ponownie protestuje; końcowa formuła łacińska odczytana tylko częściowo.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
27IV 1770 Tomasz Ciszewski, w imieniu Antoniego Pruszyńskiego, łowczego trembowelskiego, odpowiedział na manifest Rzeźniowskich [?], starostów trachtemirowskich [?]: w 1765 r. Pruszyński pożyczył im 20 000 zł, biorąc w trzyletni zastaw wieś Bocheniki [?]; starościna zabierała jednak poddanych na pańszczyznę do Siedliszcz, pobierała podatki i inwentarz, aż Pruszyńscy musieli ustąpić z dóbr; sumy i prowizji nie zwrócono, a skrypt dłużny, dany dobrowolnie, starościna nazywa teraz wymuszonym.
Akt nr 638
Protestacja Mikołaja Potempskiego [?] w imieniu braci Marcina i Franciszka Grocholskich, dziedziców części Szandyrowa [?], i Walentego Wereńskiego [?] przeciw Żaboklickiemu – o zabranie wiader i podsaków ze stawu oraz groźby
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 380 (skan 0382, strona prawa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 380 (skan 0382, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnicki-
4mi y przedemną Woyciechem Jagełłowiczem Namiesnikiem Bur-
6tempski [?] nne et ex speciali commisso WW. Jchmć Panow Marcina Chor. Win-
7nickiego y Franciszka Podstoł. Bracł. Podsty Gr. Winn. Grocholskich Bra-
8ci między sobą rodzonych Dobr Części Wsi Szandyrowa [?] Dziedzicow y Urod.
9Walentego Wereńskiego [?] gruntuto modo [?] na tey że Części mieszkaiącego
10niemnieyż Poddanych przestrzegaiąc całości zdrowia iako nayuroczyściey
11Pko Wiel. cuiusvis nominis Żaboklickiemu pewney Części Szandyrowa [?]
12quovis Juris titulo Possessorowi skarży żali manifestuie się w ten sposob
13y oto: Jż Wiel. Żaboklicki nie będąc w niczym ukrzywdzony przez Po-
14ddanych y Urod. Walentego Wereńskiego [?] w Stawie WW. Comparentis Pryn-
15cypałow do tey że Części należącym podsakami Ryby [?] łowić dozwo-
16lił, a W. Żaboklicki obżał. nescitur qua de causa przez Ludzi Swoich
17wiadra y podsaki gwałtownie odebrał y Urod. Walentego Wereńskiego [?]
18wedle grobli w tym że Stawie z podsakiem będącego nie sobie niewłasnego
19kijmi poenam [?] dissime zbić dysponował y o uszczerbek wielki zdrowia przy-
20prawił, bo y teraz przez niemiłosierne zbicie w słabości zostaie zdrowia, nie
21non contentus ieszcze żonie tego Urod. Wereńskiego srogami odgraża
22y zbić pretenduie, a zatym tenże Comparens o te krzywdy y zbicie Jmieniem
23WW. Pryncypałow Swoich na y Pko wyż wyrażonemu Obżał. ażeby in sub-
24sequenti tractu większe nie wynikneły pokrzywdzenia iterum atq[ue] iterum
25queritur et manifestatur salva huius manifestationis melioratione Com-
26parens nie umieiący pisać Krzyż kładnie Mikołay Potempski [?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Mikołaj POTEMPSKI [?] (niepiśmienny), z polecenia braci rodzonych Marcina GROCHOLSKIEGO, chorążego winnickiego, i Franciszka GROCHOLSKIEGO, podstolego bracławskiego, podstarościego grodzkiego winnickiego [?], dziedziców części wsi SZANDYROWO [?] (odczyt niepewny), oraz Walentego WEREŃSKIEGO [?], mieszkającego na tej części, skarży ŻABOKLICKIEGO (imię nieznane), posesora innej części tej wsi: choć poddani i Wereński łowili ryby podsakami w stawie należącym do części Grocholskich, Żaboklicki – nie wiadomo z jakiej przyczyny – przez swoich ludzi odebrał im gwałtem wiadra i podsaki, a Wereńskiego przy grobli kazał dotkliwie pobić kijami (dotąd jest słaby na zdrowiu), grozi też pobiciem jego żonie. Łacina: „nomine et ex speciali commisso” – w imieniu i ze specjalnego zlecenia; „cuiusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „quovis iuris titulo” – z jakiegokolwiek tytułu prawnego; „nescitur qua de causa” – nie wiadomo z jakiej przyczyny; „non contentus” – nie zadowalając się (tym); „in subsequenti tractu” – w dalszym ciągu (czasu); „iterum atque iterum queritur et manifestatur” – raz po raz skarży się i protestuje; „salva … melioratione” – z zastrzeżeniem poprawienia. „Podsak” – sieć rybacka na kiju.
Streszczenie
27IV 1770 Mikołaj Potempski [?], w imieniu braci Marcina i Franciszka Grocholskich, dziedziców części Szandyrowa [?], oraz mieszkającego tam Walentego Wereńskiego [?], zaprotestował przeciw Żaboklickiemu, posesorowi innej części wsi, który kazał odebrać wiadra i sieci łowiącym ryby w stawie Grocholskich i dotkliwie pobić Wereńskiego, a jego żonie grozi pobiciem.
Akt nr 639
Remanifestacja Macieja z Berezowa Berezowskiego, komornika granicznego ziemi żytomierskiej i regenta pogranicznego ziem kijowskich, w imieniu własnym i brata Jana, przeciw Ludwikowi Hulanickiemu – o obrazę honoru, najazd na Suchy Jar i Łochwinę [?] i podburzanie chłopów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 380 (skan 0382, strona prawa – dół) – k. 380v (skan 0383, strona lewa) – k. 381 (skan 0383, strona prawa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 380 (skan 0382, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn. y Przedem-
47brania iakoby Koni Dwoch y rzeczy przynależytych Łochwinskim nie-
48słusznie opisuie y wprawne inwolucye extra districtum loci Delicti [?]
49chcąc uniknąc poenalitatem Legis et responsionem za popełnione przez
50siebie kryminały y wprowadzić usiłuie czyli in duplici foro dla iakowey
51się kaptacyi proceder prawny intentować zamyśla y dalsze uszkodzenia
52czynić oświadcza [?] co wszystko ut premissum est item Meus Compa-
53rens suo et cuius supra nomine iteratis contra eundem Generosum
54inculpatum manifestatur et protestatur viribus [?]. Salva manifestationis me-
55lioratione si opus fuerit. M. Berezowski K. G. Z. Żytom. R. P. Z. Kijow-
56ski mp
57[pod tekstem:] Maa nne JW. Borzęckiego [?] / P. K. [?] [zapowiedź następnego aktu]
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Maciej z Berezowa BEREZOWSKI, komornik graniczny ziemi żytomierskiej, regent pograniczny ziem kijowskich (podpis: „M. Berezowski K. G. Z. Żytom. R. P. Z. Kijowski”), w imieniu własnym i starszego brata Jana z Berezowa BEREZOWSKIEGO, cześnika zwinogrodzkiego [?], po powrocie zza granicy rosyjskiej dowiedział się o manifestach przeciw nim Ludwika HULANICKIEGO (w grodzie winnickim 27 IX 1769 i w grodzie kijowskim 22 I 1770), naruszających jego cześć; odpiera je i remanifestuje: Hulanicki bez pretekstu najechał wieś SUCHY JAR, a potem ŁOCHWINĘ [?] (woj. bracławskie, pow. winnicki, klucz TORCZYCKI [?]), posiadane przez komparenta i jego żonę; z dobranymi ludźmi (Dacewiczem, Dzierzgą [?], Lemieszyńskim i in.) zabrał zboże ze spichlerzy (kilkaset korcy), konie, woły, krowy, bydło dworskie i chłopskie (m.in. poddanego Iwana Tkacza), ule z pszczołami, drób, kotły miedziane, cynę – rzeczy dawniejszego posesora Włodzimierza KRZYŻANOWSKIEGO i obecnego; dyspozytora suchojarskiego Jerzego KRASUCKIEGO uprowadził do PARCHOMÓWKI [?]; brał gorzałkę u arendarzy bez zapłaty; podburzał chłopów, uzbrajał ich do powstania przeciw panom, trzymał przy sobie straże, groził komparentowi śmiercią; pobierał podatki i dziesięcinę pszczelną, zabierał od poddanych żywność dla siebie i towarzyszy przez dwa tygodnie, bił upominających się. Na przyjazne upomnienia (przez Dąbrowskiego [?]) nie reagował; odwoływał się do instrumentu wystawionego mu w BIAŁEJ CERKWI 14 X 176[?] przez Jaegrnitzową [?], który – zdaniem komparenta – nie daje mu prawa do Łochwiny. Gdy Berezowscy z kilkoma bezbronnymi ludźmi przyjechali do Łochwiny i kazali mu wyjechać jako podburzycielowi chłopów w „kraju do buntów skłonnym”, wyjechał, porzucając dwa wycieńczone konie, wózek, stary chomąt, kontusz, kiereję i koszule, które pozostają pod dozorem atamana Romana i gromady łochwińskiej (nie można ich dowieźć do grodu z powodu przemarszów wojsk). Hulanicki zaś w manifestach po różnych grodach fałszywie oskarża Berezowskich o „sekwestrowanie” go i zabranie koni, chcąc uniknąć kary i wytoczyć proces „in duplici foro” poza miejscem przestępstwa. Tekst długi i gęsty – liczne odczyty niepewne. Łacina: „itidem” – również; „quidem … powtórnym anno currenti die vigesima secunda Ianuarii” – pierwszym …, powtórnym dnia 22 stycznia roku bieżącego; „querelantes” – skarżący; „cum summa circumscriptione intaminati honoris” – z najwyższym uszczerbkiem nieskalanej czci; „adeundo acta praesentia” – udając się do niniejszych akt; „emundując się” – oczyszczając się; „sollenniter” – uroczyście; „exorbitancye” – wykroczenia; „fomentować” – podburzać; „in sequestro” – w sekwestrze; „extra districtum loci delicti” – poza obrębem miejsca przestępstwa; „poenalitatem legis et responsionem” – karę ustawową i odpowiedzialność; „in duplici foro” – w dwóch sądach; „ut praemissum est” – jak wyżej; „manifestatur et protestatur” – manifestuje się i protestuje; „salva manifestationis melioratione si opus fuerit” – z zastrzeżeniem poprawienia manifestu, jeśli zajdzie potrzeba.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
27IV 1770 Maciej Berezowski, komornik graniczny żytomierski i regent pograniczny kijowski, w imieniu swoim i brata Jana, po powrocie zza granicy rosyjskiej odparł manifesty Ludwika Hulanickiego (1769–1770), oskarżając go o najazd na Suchy Jar i Łochwinę [?] (klucz torczycki [?]), zabranie zboża, bydła, koni, uli i sprzętów, uprowadzenie dyspozytora Jerzego Krasuckiego, podburzanie i zbrojenie chłopów przeciw panom oraz ściąganie od poddanych podatków i żywności. Wyrzucony z Łochwiny Hulanicki porzucił tam konie i rzeczy, a teraz fałszywie oskarża Berezowskich o ich zagarnięcie.
Akt nr 640
Manifestacja Ignacego Radanowicza w imieniu Aleksandra z Borzęcina [?] Borzęckiego [?], podstolego koronnego, starosty przemyskiego i dolinskiego [?], dziedzica klucza przyłuckiego i Wachnówki, oraz Jana Witwickiego [?] i Augustyna Kaczyńskiego – przeciw Ferdynandowi i Karolinie z Radziwiłłów Rzewuskim i Ignacemu i Teofili z Radziwiłłów Morawskim, Brzezińskiemu i Gredeckiemu [?] – o rozgraniczenie Pohrebyszcz i Przyłuki, gwałty i rabunki
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
42y przychilaiąc się do dawnieyszych Manifestow protestacyi y o
43dane wyż wyrażone krzywdy poczynionych także do Vidimus [?]
44Dnia Osmego Grudnia Roku niedawno przeszłego Tysiąc Siedm-
45set Sześćdziesiątego Dziewiątego w Grodzie tuteyszym zaniesio-
46ney manifestuie się Jgnacy Radanowicz mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Ignacy RADANOWICZ (por. sprawy pohrebyskie: akty 554, 622) w imieniu Aleksandra BORZĘCKIEGO [?] (w rkp. „z Borzacina [?] Borzęckiego”), podstolego koronnego, starosty przemyskiego i dolinskiego [?], dziedzica klucza PRZYŁUCKIEGO i wsi WACHNÓWKA, oraz poszkodowanych Jana WITWICKIEGO [?] i Augustyna KACZYŃSKIEGO manifestuje się przeciw: Ferdynandowi i Karolinie z ks. Radziwiłłów RZEWUSKIM, chorążym WXL, dziedzicom klucza POHREBYSKIEGO (w akcie 622 – Stanisław i Katarzyna [?]), Ignacemu i Teofili z ks. Radziwiłłów MORAWSKIM (w rkp. „Murawskim”), posesorom klucza SZPICZYNIECKIEGO, BRZEZIŃSKIEMU, posesorowi WASYLKOWIEC (por. akt 597), i GREDECKIEMU [?], komisarzowi klucza pohrebyskiego. Wywód: po dziale dóbr Przyłuki i Pohrebyszcz dokonanym przez ks. Janusza Korybuta WIŚNIOWIECKIEGO, starostę krzemienieckiego (z pokrzywdzeniem Heleny z Wiśniowieckich WARSZYCKIEJ, wojewodziny [?]), jego synowie Dymitr i Konstanty Wiśniowieccy, po spustoszeniach wojennych, zajęli wsie należące do klucza przyłuckiego (Łasawka [?], Woroszyłówka [?], Biłówka [?] / Biłuszka [?], Skibińce, Jarmoszówka [?], Pisarzówka, Maczyńce [?], Żydowce, Stanisłówka [?], Woskodawińce [?]) i przyłączyli do Pohrebyszcz; później ks. Michał RADZIWIŁŁ, wojewoda wileński, hetman WXL, wcisnął się w klucz przyłucki i od Karola Odrowąża SEDLNICKIEGO [?], podskarbiego [?], posesora, odebrał Samhorodek, Sopin i Owsianiki, przyłączając je do Pohrebyszcz (por. akt 622). Obecni dziedzice Pohrebyszcz, jako „ewiktorowie” (gwaranci działu), powinni wynagrodzić braki, lecz pozwalają swym ludziom wdzierać się na grunty przyłuckie: komisarze i gubernatorzy Pohrebyszcz i Szpiczyniec przez ludzi nadwornych i kozaków napadają na grunty SZANDYRÓWKI [?] i OWCZARNEGO [?] (por. akt 638 – Szandyrów [?]), bili ludzi szandyrowieckich i pastuchów, ludzie sopińscy skosili i zabrali siano dworskie; Brzeziński kazał zawrócić poddankę owczarską jadącą przez Wasylówkę, zagrabić klacz z wozem (10 talarów), a ją osadzić w areszcie; Gredecki, mimo dekretów kondescensoryjnych sądów kapturowych woj. bracławskiego i grodu winnickiego z 1764 r. (za rabunek soli i towarów ludzi przyłuckich w Pohrebyszczach – 40 czerwonych złotych kary), nie zapłacił, a podczas jarmarku w Pohrebyszczach zabrał od Jana Witwickiego [?] i Kaczyńskiego 130 zł. Komparent przyłącza się do wcześniejszych manifestów, m.in. z 8 XII 1769. Tekst gęsty, wiele nazw miejscowych niepewnych. Łacina/terminy: „ewiktor” – gwarant (odpowiedzialny za ewikcję); „scheda” – część działowa; „dekrety kondescensoryjne” – wydane na zjeździe sądu na gruncie; „publikata” – ogłoszenie banicji/wyroku; „vidimus” – odpis uwierzytelniony (lub manifest); „detencja” – areszt.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
27IV 1770 Ignacy Radanowicz, w imieniu Aleksandra Borzęckiego [?], podstolego koronnego, dziedzica klucza przyłuckiego i Wachnówki, oraz Jana Witwickiego [?] i Augustyna Kaczyńskiego, zaprotestował przeciw Rzewuskim i Morawskim (dziedzicom kluczy pohrebyskiego i szpiczynieckiego), Brzezińskiemu z Wasylkowiec i komisarzowi pohrebyskiemu Gredeckiemu [?]: wsie klucza przyłuckiego zostały niegdyś przez Wiśniowieckich i ks. Michała Radziwiłła przyłączone do Pohrebyszcz, a obecnie ludzie pohrebyscy i szpiczynieccy najeżdżają grunty Szandyrówki [?] i Owczarnego [?], biją poddanych, zabierają siano, klacz z wozem, a komisarz nie płaci kar zasądzonych w 1764 r. i zabrał 130 zł na jarmarku w Pohrebyszczach.