Księga grodzka winnicka 1769–1770 (potoczna) · część 17 z 24
Akty 641–680
Wpisy od 27 IV 1770 do 14 V 1770
Akt nr 641
Manifestacja Lanckorońskiej, podkomorzyny [?], przeciw Komorowskiemu, pułkownikowi wojsk koronnych, o pretensje – wpis niewprowadzony (sam tytuł marginalny)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[ok. 27 IV 1770], Winnica
Karty / skanyk. 382 (skan 0384, strona prawa – dół)
Językpol.
Transkrypcja
k. 382 (skan 0384, strona prawa – dół)
1[reszta strony pusta – przekreślona wielkim zawijasem]
Objaśnienia i tłumaczenia
Wpis niewprowadzony: tylko tytuł zapowiadanej manifestacji LANCKOROŃSKIEJ (zapewne Marianny ze Świdzińskich, kasztelanowej połanieckiej [?] – por. akty 576–577; skrót „P. K.” niejasny) przeciw KOMOROWSKIEMU, pułkownikowi wojsk koronnych („P. W. K.” – zapewne Józef Ciołek Komorowski, por. akty 576–577, 586), o pretensje; nr 631 po lewej przekreślony, treści nie wpisano, resztę strony wykreślono.
Streszczenie
Pusty wpis: tytuł manifestacji Lanckorońskiej przeciw Komorowskiemu, pułkownikowi wojsk koronnych, o pretensje; treści nie wpisano.
Akt nr 642
Manifestacja Jana Bryndzy, cześnika mozyrskiego, niegdyś plenipotenta Stanisława Potockiego, wojewody bełskiego, przeciw Stanisławowi Rosochackiemu, stolnikowi zatorskiemu, i siostrzeńcom jego Breysom [?] – o sumę 2000 zł z posagu Katarzyny z Rosochackich 1° v. Breysowej [?], 2° v. Sokołowskiej
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
48mode integritati, oraz ostrzegaiąc repetitionem Summy przerzeczoney
49Dwoch Tysięcy Złł. Poll., cum provisione ab Actu wyliczenia pochodzącey
50nie od kogo innego, tylko od W. Jmć Pana Rosochackiego, Stolnika Zator-
51skiego, iako do Rąk Swoich odbieraiącego, et pro securitate oney pisze- [?]
52cy się należący [?], ten Swoy manifest do Akt ninieyszych zanosi [?].
53Jan Bryndza m. p.
54[pod tekstem, z prawej, inną ręką:] Maa [?] Kurczewski [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Górna połowa k. 382v pusta, przekreślona zawijasem „Z”; po lewej przekreślony numer 72 (stara numeracja), nr marginalny 631 (por. akt 641 – tam ten sam numer przekreślony przy wpisie niewprowadzonym).
Osoby: Jan BRYNDZA, cześnik MOZYRSKI (tytuł marg. „C. M.”; w liście „Cześnikowi Mozyrskiemu”), niegdyś plenipotent Stanisława POTOCKIEGO, wojewody BEŁSKIEGO (zm. bezpotomnie – „post sterilem decessum”; sukcesor – Franciszek Salezy POTOCKI, wojewoda kijowski i generał ziem kijowskich); Stanisław ROSOCHACKI, stolnik ZATORSKI („S. Z.”), wuj Breysów; Breysowie [?] (odczyt nazwiska niepewny: „Breys/Breysow/Breysom”): Aleksander (porucznik chorągwi ordynacji DUBIEŃSKIEJ / „Kor. Ordynacyi Dubienskiey”), Jan, Bernard i Antoni – synowie Konstantego BREYSA [?] i Katarzyny z Rosochackich (1° v. Breysowej, 2° v. Sokołowskiej; „Sędzinki [?] Grodzkiey Bełzkiey” – córka sędziego grodzkiego bełskiego [?]); Jerzy ROSOCHACKI, brat Stanisława; Feliks KOPCZYŃSKI, subdelegat grodu winnickiego (odczyt „Kopczyński” dość pewny, por. też list).
Chronologia: skrypt Bryndzy na 2000 zł z 7000 zł posagu (cena dóbr Waryów [?]) – roborowany w grodzie bełskim „feria quarta post Dominicam Palmarum 1732” = środa 9 IV 1732 (Wielkanoc 13 IV 1732) oraz „feria tertia in vigilia festi Visitationis BVM 1732” = wtorek 1 VII 1732; bezkrólewie po śmierci Augusta II (1733), elekcja Augusta III – Bryndza jako deputat na Trybunał Główny WXL wzięty do niewoli przez stronników Stanisława Leszczyńskiego; ok. 1756 zdolny do spłaty; list Rosochackiego z „Witowa [?]” 9 III „1750 [?]” (odczyt liczebnika niepewny – „Pięćdzie-[?] / siątego”; może Sześćdziesiątego); zapis ewikcyjny Rosochackiego w Litynie 31 III 1760, sporządzony „vacante pro tunc ob mortiferam pestem officio castri Vinn.” – gdy urząd grodzki winnicki był zamknięty z powodu zarazy; kwit Katarzyny Sokołowskiej, wdowy, w grodzie bełskim „feria secunda post Dominicam Oculi 1748” = poniedziałek 18 III 1748.
Tłumaczenia łaciny: „comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „summopere illusus” – w najwyższym stopniu oszukany; „providendo integritati” – dbając o nienaruszalność (skarbu); „post sterilem decessum” – po bezpotomnej śmierci; „Subsecutis pro tunc fatis” – gdy nastąpiły wówczas (takie) losy; „sustentandae sortis” – (sposobu) utrzymania; „ad suffurendum [= sufferendum] onus scripti et conscientiae” – do udźwignięcia ciężaru zapisu i sumienia; „morantur” – przebywają; „de sequenti tenore / verborum serie” – następującej treści / brzmienia; „vacante pro tunc ob mortiferam pestem officio castri Vinn.” – gdy urząd grodzki winnicki był wówczas nieczynny z powodu śmiertelnej zarazy; „in tuitu praemissae summae” – ze względu na wspomnianą sumę; „forum ubiquinarium Regni” – dowolny sąd w Królestwie; „Locus sigilli usitati in cera rubra expressi” – miejsce zwykłej pieczęci odciśniętej w czerwonym wosku; „salva … zatrzymana [?]” – z zastrzeżeniem; „notitiam de successu” – wiadomość o przebiegu; „remonstrando” – wykazując; „contraveniendo zapisowi” – działając wbrew zapisowi; „pro cautione” – dla zabezpieczenia; „subveniendo omnimode integritati” – zabezpieczając wszelkimi sposobami nienaruszalność; „repetitionem summae … cum provisione ab actu wyliczenia” – (prawo do) odzyskania sumy z prowizją od dnia wypłaty; „in viduali statu” – we wdowim stanie; „primo voto … secundo/ultimo” – z pierwszego/drugiego (ostatniego) małżeństwa.
Streszczenie
30IV 1770 Jan Bryndza, cześnik mozyrski, dawny plenipotent zmarłego bezpotomnie Stanisława Potockiego, wojewody bełskiego, zamanifestował się – dla ochrony skarbu sukcesora, Franciszka Salezego Potockiego, wojewody kijowskiego – przeciw Stanisławowi Rosochackiemu, stolnikowi zatorskiemu, i jego siostrzeńcom Breysom [?] (Aleksandrowi, porucznikowi chorągwi ordynacji dubieńskiej, Janowi, Bernardowi i Antoniemu). Z posagu Katarzyny z Rosochackich (1° v. Breysowej, 2° v. Sokołowskiej) pozostało na skarbie 2000 zł zapisanych skryptem Bryndzy z 1732 r.; po latach (wojna domowa po 1733 r., niewola, służba u Radziwiłłów) Bryndza na wezwanie listowne Rosochackiego wypłacił mu w 1760 r. w Litynie 2000 zł za kwitem i zapisem ewikcji (gród winnicki był wtedy zamknięty z powodu zarazy). Okazało się jednak, że Katarzyna Sokołowska już w 1748 r. pokwitowała z tej sumy (z prowizją) skarb Potockich, a teraz Aleksander Breys domaga się od Bryndzy prowizji; manifestant zastrzega sobie zwrot 2000 zł z prowizją od Rosochackiego.
Akt nr 643
Manifestacja Konstantego Kurczewskiego, podczaszego sochaczewskiego, i Anny ze Staszkiewiczów, małżonków, przeciw Mariannie z Romerów Walewskiej, podkomorzynie sieradzkiej, o niewypłaconą sumę 5000 zł i prowizję
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 IV 1770, Winnica
Karty / skanyk. 384v (skan 0387, strona lewa – góra i środek)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 384v (skan 0387, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Aprilis Trzydziestego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn.
5grabstwa Grodu Winn. Comparens personaliter W. Jmć Pan
6Konstanty Kurczewski Podczaszy Sochaczewski, Swoim y
7Wielmożney Jmości Pani Anny z Staszkiewiczow
8Kurczewskiey Podczaszyny Sochaczewskiey Małżon-
9ki Swey Jmieniem Ostrzegaiąc Całości Substancyi
10Swoiey, iako nayuroczyściey przeciwko Jaśnie
11Wielmożney Jmości Pani Maryannie z Rome-
12row Walewskiey Podkomorzynie Sieradzkiey
13Jaśnie Wielmożnego Marcina Walewskiego Pod-
14komorzego Sieradzkiego pozostałey Małżon-
15ki Wdowie, Dobr Wsiow Berezowki, Bołobki [?]
16y Ternaty [?] zastawney Pani manifestuie się oto:
17Jż Jaśnie Wielmożna Podkomorzyna Sieradzka
18zaciągnowszy Summy Pięciu Tysięcy Złotych Pol-
19skich u ninieyszych manifestuiących się w Roku
20Tysiącznym Siedmsetnym Sześćdziesiątym Piątym
21Feria Secunda post Dominicam Jubilate, iako
22Zapis Assecurationis co nomine w Grodzie Łaty-
23czewskim uczyniony świadczy, y prowizyą zwyczay-
24ną od Sta po Dziesięć corocznie wypłacać obowią-
25zawszy się, lubo pomienioną prowizyą za lat kilka wy-
26płaciła, iednakże teraz rożnemi wybiegami nadrabia-
27iąc ani Summy wyż wyrażoney Pięciu Tysięcy Złł. Poll. ani
28Prowizyi od niey za lat Dwie należącey (choćiaż Jntrate z
29Dobr pomienionych Berezowki y Jnnych dostateczną wy-
30biera) wypłacić y oddać niechce a zatym ninieyszy Comparens
31suo et cuius supra nomine Pko teyże JW. Podkomorzynie
32powtornie iuż de diligentia Sui manifestuie się. Konstanty
33Kurczewski m. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Konstanty KURCZEWSKI, podczaszy SOCHACZEWSKI, w imieniu własnym i żony Anny ze STASZKIEWICZÓW. Obżałowana: Marianna z ROMERÓW WALEWSKA, wdowa po Marcinie WALEWSKIM, podkomorzym SIERADZKIM, zastawna posesorka wsi BEREZÓWKA, BOŁOBKI [?] i TERNATY [?] (dwie ostatnie nazwy niepewne). Adnotacja „Maa Kurczewski” pod aktem 642 to zapowiedź tego wpisu.
Pożyczka 5000 zł zapisana w grodzie łatyczowskim „feria secunda post Dominicam Jubilate 1765” = poniedziałek 29 IV 1765 (Wielkanoc 7 IV 1765); prowizja 10% rocznie, zaległa za 2 lata. Łac.: „comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „zapis assecurationis” – zapis zabezpieczenia; „suo et cuius supra nomine” – w imieniu własnym i tego, co wyżej; „de diligentia sui” – dla zachowania swej staranności (formalnej zapobiegliwości), tj. dla zabezpieczenia praw.
Streszczenie
30IV 1770 Konstanty Kurczewski, podczaszy sochaczewski, w imieniu własnym i żony Anny ze Staszkiewiczów, po raz drugi zamanifestował się przeciw Mariannie z Romerów Walewskiej, wdowie po podkomorzym sieradzkim, zastawnej posesorce Berezówki i innych wsi: pożyczyła od nich w 1765 r. (zapis w grodzie łatyczowskim) 5000 zł na 10% rocznie, a teraz – choć pobiera dochody z tych dóbr – nie oddaje ani kapitału, ani prowizji za dwa lata.
Akt nr 644
Manifestacja Stanisława Witkowskiego w pilności swojej (ponowiona) – o nakłady i wydatki na wieś Sołtohubówkę [?] po śmierci Antoniego Lasoty
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
31com, Tkaczom, y cokolwiek potrzeba Gospodarska potrze-
32buie, to wszystko z gotowe Pieniądze nie biorąc więcey Jn-
33traty z części wsi Sołtohubowki, iak złotych siedm, co
34w czasie Regestrami się okaże; na Siano, Słomę
35dla Bydła y Koni, na Kosarzow, Żeńcow, Gromadzkich [?]-
36nikow, na przestawienie Pasieki, wyexpensować mu-
37siał. Więc aby w czasie dalszym w Substancyi Swoiey
38nieszkodował, Expensy [?] takowe [?] y iakowey o kalku-
39[reklamant:] lacyą
k. 385v (skan 0388, strona lewa – góra)
1lacyą z tey części tylko do Roku Złotych Siedm importuiącey [?], od
2kogo impetycyi niemieć w pilności Manifestuie się. Sta-
3nisław Witkowski m. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Stanisław WITKOWSKI (por. akt 634 – Witkowscy) ponawia manifest z 1768 r. Nazwa wsi w rkp. „Sołtohubowka / Sołtohubowce / Sołtohubowskiey” – odczyt dość pewny, identyfikacja niepewna (może Sołohubówka). Antoni LASOTA – zabity (w czasie koliszczyzny 1768 [?]); jego zabójca, parobek Andrzej „Lackiego [?]”, powieszony w „Żwotowie [?]”; Witkowski szukał kości Lasoty w polu i sprowadził je na uroczysty pogrzeb do Winnicy; w Winnicy także krzciny i pogrzeb Teofili, córki Lasoty. Sprowadzono ludzi z komendy „kapitana moskiewskiego” (wojska rosyjskie), by odebrać od gromady sołtohubowskiej zagrabione konie, bydło i ruchomości.
Wyliczenie wydatków: budowle, pasieka, ogrody, wozy, żelaza płużne, brony, radła, siekiery, okna, nasiona (w tym wiśnie [?]), miód do karmienia pszczół, zapłata gospodarzowi, pasiecznikowi, chłopcom, pastuchom, odzież, obuwie („obowie”), chusty, kowale, szewcy, tkacze, siano, słoma, kosiarze, żeńcy; dochód z części wsi – tylko 7 zł. „Comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „w pilności swojej” – dla zachowania swej staranności (zabezpieczenia prawa).
Streszczenie
30IV 1770 Stanisław Witkowski, ponawiając manifest z 1768 r., zabezpieczył się na przyszłość co do nakładów poniesionych na zniszczoną po buncie chłopskim (1768) wieś Sołtohubówkę [?] – część spadku po Antonim Lasocie: odzyskiwanie zagrabionego dobytku z pomocą komendy rosyjskiej, odszukanie szczątków Lasoty i jego uroczysty pogrzeb w Winnicy, pogrzeb jego córki Teofili, procesy i tranzakcje w obronie spadku, odbudowa gospodarstwa i zapłaty dla czeladzi – wobec dochodu z tej części zaledwie 7 zł, aby nie ponosić z tego tytułu szkody ani odpowiadać przed spadkobiercami.
Akt nr 645
Manifestacja Teresy z Kopystyńskich 1° v. Lasocinej, 2° v. Witkowskiej, w asystencji męża Stanisława Witkowskiego, w imieniu własnym i małoletniego syna Ignacego Lasoty – przeciw Jabłonowskiej, wojewodzinie bracławskiej, sukcesorom Jana Potockiego, Krzysztofowi Kamińskiemu i Lasotom (Piotrowi, Karolowi, Dominikowi) – o długi 4000 i 4000 zł, zastaw Żornówny [?] i zabrane rzeczy
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
17zostałey Wdowie, Dożywotniey Tegoż JO. X. Jmci W. B. Substan-
18cyi Pani JW. Jana Potockiego, Dobr Żornowna [?] Dziedzi-
19ca Czyli Suo Jure [?] Ante Possessora W. Krzysztofowi Ka-
20minskiemu Podk. Węg. [?] ad praesens Tychże Dobr Żornow-
21na Possessorowi W. Piotrowi Stryiecznemu Karolowi
22Rodzonemu Braci Niegdy W. Antoniego Lasoty, La-
23sotom Manifestuie się w pilności oto: Jż JW. Wdzina Bracł.
24Zaciągnowszy Tysięcy Cztery Złł. Poll. u W. niegdy
25Michała Lasoty, Oyca niegdy W. Antoniego Laso-
26ty Małż. Comparentis, a ni prowizyi; ktora iuż z Ka-
27pitałem zrownała się ani płotney [?] Summy nieoddał,
28Jako też JW. Jmć Pan Jan Potocki pożyczywszy Sum-
29my u W. Michała Lasoty Cztery Tysiące zobowiąza-
30niem wypuszczenia, zastawney Części we Wsi Żornow-
31nie, ad Correspondentiam prowizyi od Summy Czte-
32rych Tysięcy ani Possessyi trzymać niedał, ani pro-
33wizyi niepłacił, ani Summy nieoddał, a lubo W. Kamin-
34ski Podkom. Węg. [?] na fundamencie Danego Sobie do
35windykowania tey Summy Cztery Tysiące, na Dobrach
36[reklamant:] Wsi
k. 386 (skan 0388, strona prawa)
1Dobrach Wsi Żornownie lokowaney Plenipotencyi
2in virtute processus przez Tradycyą też Dobra
3Część Wsi Żornowna na siebie odebrał y od
4Lat Kilkunastu iuż trzyma, przecież ani Pro-
5wizyi od czasu odebrania Dobr, Swoią Possessyą
6niewypłacił ani Summy nieoddał, owszem do Expen-
7sy na Process o też samo Summę od Lat Kilkunastu
8w Grodzie Łuckim toczący się przyprowadził, Kleyno- [?]
9tow wartuiących trzech Tysięcy po S. P. z Kamińskich
10Lasocinej Siestrze obżałowanego, a W. niegdy Micha-
11ła Lasoty Małżonce, Urod. zaś Jgnacego Lasoty Mało-
12letniego Babce zabranych nieoddał, ani adequato
13pretio niezapłacił; W. zaś Piotr Lasota Cześnik
14Łucki Sepet tak z Papierami, iako też z Sukniami
15y innemi Kosztownemi Sprzętami, Puzdro Cyny
16w Złoczowie przez niegdy W. Antoniego Lasotę
17w Depozycie zostawione wziął y nie oddał, a zaś
18W. Dominik Lasota, Skrzynię z rożnemi Rze-
19czami z Ukrainy na Wołyń dla bezpieczeństwa
20wywiezioną, w Żornownie u Parchoma Strzelca
21przez tego Antoniego Lasotę schowaną, ktory [?]
22poczwozne [?] zabrał y dotąd trzyma, y na rożne
23Rekwizycye oddać tak Summ, iako Kleynotow
24y Rzeczy WW. Obżałowani oddać rekuzuią; Jako Za-
25chodziła Rekwizycya w Roku Tysiącznym Siedm-
26setnym Siedmsetnym [!] przez Ur. Onufrego Mo-
27skwickiego ad hunc actum personaliter zapisane-
28go Plenipotenta przez co na Expens tak na Po-
29droż, iako y Plenipotentow dla odzyskania wła-
30sności Ur. Jgnacego Lasoty naturalnego Suk-
31cessora Ur. Witkowskiego męża ninieyszey
32Żalący [?] się, wyciągaiąc [?] iako się w czasie
33pokaże, Regestra; Przeto, iako poprzysię-
34[reklamant:] żony [?]
k. 386v (skan 0389, strona lewa – góra)
1przysiężony [!] naturalney opiekunki, Opiekun chcąc, aby
2własność Ur. Jgnacego Lasoty nieginęła, y
3żeby pro Victu et amictu necessarya Ur. Jgna-
4cemu Lasocie, z iego własności mogła bydź
5prowencya, tak de praemissis omnibus. Jdem
6Comparens Contra Eosdem inculpatos, mani-
7festat, salva si opus fuerit melioratione
8Eiusdem Manifestationis. Teressa Wit-
9kowska. Jako assystent Żony moiey Podpisu-
10ię się Stanisław Witkowski m. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Manifestantka: Teresa z KOPYSTYŃSKICH, 1° v. żona Antoniego LASOTY (por. akt 644 – śmierć i pogrzeb Lasoty), 2° v. Stanisława WITKOWSKIEGO; działa za siebie i za małoletniego syna Ignacego LASOTĘ, wnuka Michała LASOTY, cześnika ŁUCKIEGO. Obżałowani: Jabłonowska, wojewodzina BRACŁAWSKA (wdowa po ks. Jabłonowskim, wojewodzie bracławskim – zapewne Antoni Barnaba [?]), dożywotniczka; Jan POTOCKI, dziedzic ŻORNÓWNY [?] (w rkp. „Żornowna / we Wsi Żornownie”; identyfikacja niepewna); Krzysztof KAMIŃSKI, „Podk. Węg. [?]” (skrót niejasny), posesor Żornówny [?] na mocy plenipotencji i tradycji; Piotr LASOTA, cześnik ŁUCKI (stryjeczny brat Antoniego), Karol LASOTA (rodzony brat), Dominik LASOTA.
Zarzuty: wojewodzina pożyczyła 4000 zł u Michała Lasoty i nie płaci ani kapitału, ani prowizji (prowizja zrównała się już z kapitałem); Jan Potocki pożyczył 4000 zł z obowiązkiem oddania w zastaw części Żornówny [?] i nie dopuścił do posesji; Kamiński objął tę część przez tradycję i od kilkunastu lat ją trzyma, nie płacąc, a w procesie w grodzie łuckim przyprowadził [?] klejnoty wartości 3000 zł zabrane po zmarłej z Kamińskich Lasocinej (jego siostrze, żonie Michała, babce Ignacego); Piotr Lasota zabrał sepet z papierami, sukniami i kosztownościami oraz puzdro cyny, zostawione przez Antoniego w depozycie w ZŁOCZOWIE; Dominik Lasota – skrzynię z rzeczami wywiezioną dla bezpieczeństwa z Ukrainy na Wołyń i schowaną w Żornównie [?] u strzelca Parchoma. Rekwizycja przez Onufrego MOSKWICKIEGO (plenipotenta) – w rkp. omyłkowo „Roku Tysiącznym Siedmsetnym Siedmsetnym” (rok nieczytelny/omyłkowy).
Łac.: „legitime” – prawowicie; „suo iure ante possessor” – dawniejszy posesor z własnego prawa; „ad correspondentiam provisionis” – w odpowiedniości do prowizji (zastaw zamiast odsetek); „in virtute processus” – na mocy procesu; „adequato pretio” – odpowiednią ceną; „ad hunc actum personaliter” – do tej czynności osobiście (zapisany plenipotent); „pro victu et amictu necessaria” – potrzebne na wyżywienie i odzienie; „de praemissis omnibus. Idem comparens contra eosdem inculpatos manifestat, salva si opus fuerit melioratione eiusdem manifestationis” – o wszystkie powyższe (rzeczy). Ten sam stawający manifestuje się przeciw tymże obwinionym, z zastrzeżeniem, jeśli zajdzie potrzeba, poprawienia tej manifestacji.
Streszczenie
30IV 1770 Teresa z Kopystyńskich, wdowa po Antonim Lasocie, obecnie żona Stanisława Witkowskiego, w jego asystencji, w imieniu własnym i małoletniego syna Ignacego Lasoty zamanifestowała się przeciw Jabłonowskiej, wojewodzinie bracławskiej, Janowi Potockiemu, Krzysztofowi Kamińskiemu (posesorowi części Żornówny [?]) oraz Lasotom – Piotrowi, cześnikowi łuckiemu, Karolowi i Dominikowi: o niespłacone dwie pożyczki po 4000 zł zaciągnięte u Michała Lasoty (z prowizjami), niedopuszczenie do zastawu w Żornównie [?], przetrzymywanie klejnotów babki Ignacego oraz sepetu, puzdra i skrzyni z rzeczami Antoniego Lasoty; zastrzegła prawo do zwrotu kosztów i do poprawienia manifestu, by zabezpieczyć utrzymanie małoletniego.
Akt nr 646
Relacja woźnego Mateusza Ostrowskiego o areszcie w dobrach Dillach [?] podstarościego [?] i w Kniażej [?] poddanych z ramienia ks. Janusza Czetwertyńskiego – koni i bydła zagnanych z klucza Kopijowskiego [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 V 1770, Winnica (czynności 6 i 7 IV 1770)
Karty / skanyk. 387 (skan 0389, strona prawa – góra i środek)
Językpol.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 387 (skan 0389, strona prawa)
1MENSIS MAJUS 1770mi Anni
2Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
3Miesiąca Maja Drugiego Dnia
4Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win-
5nickiemi y Przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Namies-
26nie przyporęczył, ktory Areszt Woyt y Gromada Bil[...] [...]
27niem Witt. Oraczewskiego [?], a zaś Ur. Bieńkowski Jmieniem [...]
28Jozefa Hrabi Krasickiego [?] Sty Wysockiego [?] Panow Swoich [...]
29wolnie przyiąwszy pomienionych Aresztowanych do rozprawy
30prawney dotrzymać obowiązali się. O czym ninieysze Tegoż Woź-
31nego zeznanie, ktory nieumieiący pisać Krzyż kładzie Maty-
32asz Ostrowski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Prawy brzeg karty oddarty / zniszczony (plama) – końcówki wierszy w górnej i środkowej części utracone ([...]); nazwy miejscowe i osobowe w wielu miejscach niepewne. Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Woźny generalny Mateusz („Matyasz”) OSTROWSKI, niepiśmienny. Zlecający: ks. Janusz (Tomasz [?]) CZETWERTYŃSKI (por. wcześniejsze sprawy Kurczewskiego, Gruszeckich i Kozaków ks. Janusza Czetwertyńskiego – POSTEP.md), określany „JO. Reluirent” (strona reluująca – wykupująca zastaw [?]); dobra wymienione w nagłówku czynności (Borowicze [?], Sitki [?], Kopijówka [?]) odczytane niepewnie. Woźny 6 IV 1770 zaaresztował w dobrach „Dillach [?]” (dzierżawa komisarza dóbr DASZOWSKICH Platerów [?]) parę koni i bydło parobka Andrzeja [?] zagnane przez administratora, a 7 IV – u wójta i gromady innej wsi – poddanych Łukasza FEDKA i Zacharka (z klucza Kopijowskiego [?]); wójt i gromada oraz Bieńkowski w imieniu hr. Józefa KRASICKIEGO [?], starosty wysockiego [?], przyjęli aresztowanych na poręczenie i zobowiązali się stawić ich do rozprawy prawnej. Na lewym marginesie pionowo: „Recepit Łanowski [?] …” – adnotacja o odbiorze.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2V 1770 woźny Mateusz Ostrowski zeznał, że na wezwanie ks. Janusza Czetwertyńskiego 6 i 7 IV 1770, z dwoma szlachcicami (m.in. Michałem Janowskim), dokonał aresztu w dobrach Dillach [?] (dzierżawa komisarza dóbr daszowskich) i w drugiej wsi: zaaresztował konie i bydło oraz poddanych (Łukasza Fedka i Zacharka) zagnanych przez administratorów z klucza Kopijowskiego [?] należącego do księcia; wójt, gromada i Bieńkowski w imieniu hr. Krasickiego [?] przyjęli aresztowanych na poręczenie do rozprawy. Tekst częściowo zniszczony.
Akt nr 647
Relacja woźnego Grzegorza Zachorowskiego [?] o areszcie Żyda Lejby Ślepego, dłużnika, w miasteczku Woroszyłówce – z ramienia Franciszka Pisarskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 V 1770, Winnica (czynność 30 IV 1770)
Karty / skanyk. 387 (skan 0389, strona prawa – dół) – k. 387v (skan 0390, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 387 (skan 0389, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic-
4kiemi y Przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Protunc
19[do]trzymać deklarował y submittował się, a tak On Woźny
20[...]tka Sobie przytomną oświadczywszy się przedemną Urzędem
21[...]wego Aresztu Swego uczynił y zeznał Relacyą Woźny qui Su-
22[...]em posuit ✠.
Objaśnienia i tłumaczenia
Lewy brzeg k. 387v uszkodzony (wyrwa) – początki wierszy w środkowej partii utracone ([...]). Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Woźny generalny Grzegorz ZACHOROWSKI [?] (odczyt nazwiska niepewny); szlachta przy woźnym: Marcin [...] i Łukasz CHOLEWSKI [?]. Zlecający: Franciszek PISARSKI („Podcz. Mielnickiego [?]” – tytuł niepewny). Miasteczko WOROSZYŁÓWKA – dziedziczna posesja BAJEWSKIEGO [?], stolnika halickiego [?]; aresztowany Żyd („niewierny”) Lejba ŚLEPY, dawniej obywatel NIEMIROWA [?], obecnie mieszkaniec Woroszyłówki, dłużnik 200 zł; areszt przyjął na poręczenie gubernator woroszyłowski (nazwisko nieznane). Tytuł marginalny mówi o „aresztie ludzi” – w treści areszt jednej osoby.
Łac.: „maioris evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos” – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; „ante” – dawniej; „ad praesens” – obecnie; „benevole” – dobrowolnie; „submittował się” – poddał się (zobowiązał); „qui su[bscribere nesciens cruc]em posuit” – który nie umiejąc podpisać się, położył krzyż (uzupełnienie domyślne).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2V 1770 woźny Grzegorz Zachorowski [?] zeznał, że 30 IV 1770 na wezwanie Franciszka Pisarskiego, z dwoma szlachcicami, zaaresztował w miasteczku Woroszyłówce (dziedzictwie Bajewskiego [?], stolnika halickiego [?]) Żyda Lejbę Ślepego, dawniej z Niemirowa [?], dłużnika Pisarskiego na 200 zł; gubernator woroszyłowski przyjął aresztowanego na poręczenie i zobowiązał się stawić go do rozprawy. Tekst częściowo uszkodzony.
Akt nr 648
Remanifestacja Józefa i Kajetana Bochdaszewskich oraz Józefa Rochozińskiego [?] przeciw Janowi Kulikowi, dyspozytorowi, i Zachariaszowi Jaroszyńskiemu, podstolemu winnickiemu – o niesłuszny manifest i zajście na jarmarku w Tywrowie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 387v (skan 0390, strona lewa – dół) – k. 388 (skan 0390, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 387v (skan 0390, strona lewa – dół)
1[Roku] Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2[Miesią]ca Maja Drugiego Dnia
3[Przed Ur]zędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn. y Prze-
4waiący [?] y Brat Jego iako Sobie Stawia [?] Sąsiedztwo z Wiel.
5Podst. Winn. tak tych okoliczności unikaią żeby Spokoy-
6ności Sąsiedzkiey przeciwne bydź miały; przeto Ur. Jana Kuli-
7ka Manifestem Kompinta [?] y Brata Onego opisanie iako ieśliz- [?]
8gnięte [?] niesprawiedliwe, na polityce Jarmarkowych pory-
9czocie [?] przez Tegoż Obżałowanego Kulika wymyślone tak
10Wiel. Reprotestant Swym y Jnnych wyżey Jmieniem [Pr]-
11ko wyżey wyrażonemu a nayszczegulniey Ur. Kulikowi
12oniesławione [?] Manifestem opisanie powtornie iako nayuro-
13czyściey Manifestuie y Remanifestuie się. Jozef Bohdaszew-
14ski [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Remanifestacja (odpowiedź na manifest JAROSZYŃSKIEGO – por. akty 617, 631 (wpis niewprowadzony „Jaroszyński c/a Bochdaszewscy”), 632 (areszt Józefa ROCHOZIŃSKIEGO [?] w Wasylówce)). Komparent: Józef BOHDASZEWSKI (= Bochdaszewski), „Łowczy Mielt. [?]” (skrót urzędu niejasny), w imieniu własnym, starszego brata Kajetana („Łowczyca [?] Mielt.”) i Józefa ROCHOZIŃSKIEGO [?] (w rkp. „Rochozińskiego/Kohoszewskiego” – odczyt niepewny; przyjęto zgodnie z aktem 632). Obżałowani: Zachariasz JAROSZYŃSKI, podstoli winnicki, i Jan KULIK, jego dyspozytor (w rkp. „Dyspozytorowi Szersniewskiemu [?]” – dyspozytor dóbr Szersznie [?]; por. akt 649). Tekst na k. 388 pisany niestarannie, wiele odczytów niepewnych: Kulik na jarmarku w TYWROWIE napastował niewinnie Rochozińskiego [?] i jego brata, wywołał zamieszanie, a potem – pod pretekstem (zajęcia) bydła w zbożu [?] – złożył niesłuszny manifest; Bochdaszewscy, chcąc zachować dobre sąsiedztwo z podstolim, uważają opis Kulika za niesprawiedliwy i wymyślony.
Streszczenie
2V 1770 Józef Bochdaszewski, w imieniu własnym, brata Kajetana i Józefa Rochozińskiego [?], wniósł remanifestację przeciw Zachariaszowi Jaroszyńskiemu, podstolemu winnickiemu, a zwłaszcza jego dyspozytorowi Janowi Kulikowi, uznając za niesłuszny i zmyślony manifest Kulika dotyczący zajścia na jarmarku w Tywrowie, gdzie – według remanifestanta – to Kulik napastował niewinnie Rochozińskiego [?] i jego brata i wywołał zamieszanie. Odczyt częściowo niepewny.
Akt nr 649
Protestacja (reprotestacja) Kazimierza Zarczyńskiego, cześnikowicza sieradzkiego, zastawnego posesora Zarwanki [?], przeciw Janowi Kulikowi, dyspozytorowi szersniowskiemu [?], Zachariaszowi Jaroszyńskiemu, podstolemu winnickiemu, braciom Studzińskim i Malickiemu – o zajęcie koni i napad na jarmarku w Tywrowie; z relacją woźnego Michała Radlińskiego [?] o areszcie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 V 1770, Winnica (areszt 28 IV 1770)
Karty / skanyk. 388 (skan 0390, strona prawa – dół) – k. 388v (skan 0391, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 388 (skan 0390, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
7mu Szablę, Suchemi razami, bili y ieszcze Ur. Kulik chcąc
8przyimie [?] Sprawiedliwość przeciwko Wiel. Żalącemu się nie-
9słusznie w Dalekich Terminach zamanifestował się, a zatym
10Wiel. Stawiaiący się ubespieczaiąc Życie y Zdrowie Swoie na
11ktore Ur. Kulik czuwa [?] tak też Zapachnie [?] Uznieśione [?] Konie Onemi
12ieżdżenie iako też wypucia [?] zdrowia y życia czuwanie przeci-
13wniey [?] oniesłuszne pozostałe [?] Manifestem Opisanie Zarze-
14tow [?] doniesie się niemogących [?] Zdanie przeciwko wyżey
15opisanym mianowicie Ur. Janowi Kulikowi y Pomocnikom
16Onego powtornie iako nayuroczyściey protestuie y Reprotestu-
17ie się. Kazimierz Zarczyński m. p. Et Jn Continenti Stanowszy
18Osobiście Woźny Gen. Woźdztwa Bracł. Michał Radliński [?] w mo-
19cy wierney Relacyi Swoiey dobrowolnie zeznał, iż on Roku
20na Akcie wyrażonego Dnia Dwudziestego, Osmego Kwietnia
21na prawne żądanie Wiel. Jmci Pana Kazimierza Zarczyń-
22skiego Cześnika [!] Sieradzkiego maiąc przy sobie Stronę Szla-
23chty Ludzi wiary godnych Ur. Jchmć Panow Tomasza Chole-
24wińskiego [?] y Jgnacego Woyciechowskiego dla tym większey
25wiary do tego Aktu Użytych, był w Dobrach Wsi Szersniach [?]
26gdzie będąc Ur. Jana Kulika Dyspozytora Szersniowskiego,
27Ur. Jakichkolwiek Jmion Studzińskich Dwoch Braci y Ur. Ma-
28lickiego u Woyta y Gromady Szersniowskiey Aresztował y praw-
29nie przyporęczył, ktory Areszt Woyt y Gromada Szersniowska
30Jmieniem Wiel. Jaroszyńskiego Podst. Winnic. Pana Swego
31dobrowolnie przyiąwszy pomienionych Aresztowanych do roz-
32prawy prawney dotrzymać deklarowali y submittowali
33się. O czym ninieysze tegoż Woźnego zeznanie, ktory nieu-
34mieiący pisać Krzyż kładzie Michał Radliński [?] ✠.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Kazimierz ZARCZYŃSKI, cześnikowicz SIERADZKI (w relacji woźnego „Cześnika Sieradzkiego”), zastawny posesor ZARWANKI [?] (odczyt nazwy niepewny). Obżałowani: Zachariasz JAROSZYŃSKI, podstoli winnicki (pan dóbr), Jan KULIK, jego dyspozytor w SZERSZNIACH [?] (w rkp. „Szersniach / Szersniowskiego / Szersniewskiemu”), dwaj bracia STUDZIŃSCY (imion nie znano – „jakichkolwiek imion”) i MALICKI. Por. akt 648 – remanifestacja Bochdaszewskich przeciw temu samemu Kulikowi (jarmark w TYWROWIE). Kulik zajął konie Zarczyńskiego na gruntach Zarwanki [?] i jeździł nimi, a następnie z pomocnikami napadł go na jarmarku w Tywrowie, ciął w rękę, porąbał kontusz i żupan, odebrał szablę i pobił „suchymi razami”; potem sam złożył przeciw niemu manifest. Tekst k. 388–388v pisany niestarannie i trudny; wiele odczytów niepewnych.
Relacja woźnego generalnego Michała RADLIŃSKIEGO [?] (niepiśmienny): 28 IV 1770 ze szlachtą Tomaszem CHOLEWIŃSKIM [?] i Ignacym WOJCIECHOWSKIM zaaresztował w Szersznach [?] Kulika, braci Studzińskich i Malickiego u wójta i gromady, które w imieniu Jaroszyńskiego przyjęły aresztowanych na poręczenie. Łac.: „et in continenti” – i zaraz potem; „samoczwart” – we czterech (sam z trzema innymi).
Streszczenie
2V 1770 Kazimierz Zarczyński, cześnikowicz sieradzki, zastawny posesor Zarwanki [?], zaprotestował przeciw Zachariaszowi Jaroszyńskiemu, podstolemu winnickiemu, a zwłaszcza jego dyspozytorowi Janowi Kulikowi oraz pomocnikom – dwóm braciom Studzińskim i Malickiemu: Kulik zajął i używał jego koni, a następnie napadł go z pomocnikami na jarmarku w Tywrowie, zranił szablą w rękę, pociął kontusz i żupan i pobił, po czym złożył przeciw niemu niesłuszny manifest. Dołączono relację woźnego Michała Radlińskiego [?] o aresztowaniu sprawców 28 IV 1770 w Szersznach [?] i oddaniu ich na poręczenie gromadzie.
Akt nr 650
Manifestacja i remanifestacja Jakuba Nosalskiego w imieniu Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, posesora klucza suprunowskiego, i Aleksego Zarczyńskiego, cześnika żytomierskiego, komisarza – przeciw Łobutyńskiemu [?], subarendarzowi, Zarczyńskiemu, wicegerentowi grodzkiemu latyczowskiemu, arendarzowi, i woźnemu Michałowi Radlińskiemu [?] – o nieważny areszt Żyda Nawtuły [?] i sprawy klucza suprunowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 388v (skan 0391, strona lewa – dół) – k. 389 (skan 0391, strona prawa) – k. 389v (skan 0392, strona lewa) – k. 390 (skan 0392, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 388v (skan 0391, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Tekst pisany pospiesznie, z wieloma niejasnościami; znaczna liczba odczytów niepewnych [?] – akt odczytany częściowo. Komparent: Jakub NOSALSKI, w imieniu MNISZCHA, chorążego nadwornego koronnego (w rkp. „Adama Zbożeina [?]”, w akcie 653 „z Bożeina [?]”; imię Adam – por. akty 652–653), zastawnego i dożywotniego posesora klucza SUPRUNOWSKIEGO, oraz Aleksego ZARCZYŃSKIEGO, cześnika ŻYTOMIERSKIEGO, komisarza dóbr Mniszcha [?] (relacje osób w nagłówku niejasne). Obżałowani: ŁOBUTYŃSKI [?] (w rkp. „Łobutyński/Lobutyński”), „Stolnik Rożeck. [?]”, subarendarz; ZARCZYŃSKI, wicegerent grodzki LATYCZOWSKI, arendarz klucza suprunowskiego (por. ustalenie: Zarczyński = wicegerent latyczowski, posesor klucza suprunowskiego, Mniszech); woźny Michał RADLIŃSKI [?] (por. akt 649), który miał „wiarołomnie” zeznać relację o areszcie Żyda NAWTUŁY [?] (Naftuły), dawnego arendarza suprunowskiego, rzekomo dokonanym we dworze, choć w rzeczywistości Łobutyński z woźnym zatrzymał Zarczyńskiego na drodze we wsi ŁOSIŃCE [?].
Treść: (1) Mniszech nie brał na siebie żadnej ewikcji wobec Łobutyńskiego, nie zaciągał u niego sum ani nie wchodził z nim w kontrakty; Łobutyński niesłusznie połączył go w jednym manifeście (z 2 IV 1770) z Zarczyńskim; jeśli trzymał SUPRUNÓW i MAJDAN SUPRUNOWSKI od Zarczyńskiego jako arendarza – to bez wiedzy Mniszcha, więc regres przysługuje mu do cedenta (Zarczyńskiego), nie do skarbu Mniszcha; zasada „quale est ius dantis, tale et accipientis” – jakie prawo dającego, takie biorącego; (2) Zarczyński wbrew kontraktowi pozwolił Łobutyńskiemu łowić ryby w stawie suprunowskim, podniósł arendę, czynsze, robocizny i podwody, przez co poddani zadłużyli się, uciekli lub zrujnowali; (3) Zarczyński powinien odpowiedzieć za dezolację folwarków (bydło, świnie, pasieki, drób, pługi, żelaza, brony) wbrew remanentowi; (4) Zarczyński oświadcza gotowość wydania Żyda Nawtuły z żoną, dziećmi i sprzętem i gotów jest potwierdzić to przysięgą; areszt i relacja woźnego są nieważne.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2V 1770 Jakub Nosalski, w imieniu Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, zastawnego posesora klucza suprunowskiego, i Aleksego Zarczyńskiego, cześnika żytomierskiego, wniósł manifest i remanifest przeciw Łobutyńskiemu [?] (subarendarzowi Suprunowa i Majdanu Suprunowskiego), Zarczyńskiemu, wicegerentowi latyczowskiemu (arendarzowi klucza), i woźnemu Michałowi Radlińskiemu [?]: Mniszech nie odpowiada za kontrakt subarendy zawarty bez jego wiedzy; Łobutyński powinien dochodzić pretensji od Zarczyńskiego, który z kolei odpowiada za nadużycia wobec poddanych i dezolację folwarków; areszt Żyda Nawtuły [?], dawnego arendarza suprunowskiego, i relacja woźnego są nieważne i fałszywe, a Zarczyński jest gotów wydać Żyda z rodziną i potwierdzić to przysięgą. Odczyt częściowy.
Akt nr 651
Manifestacja w pilności Jakuba Nosalskiego w imieniu Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, przeciw Janowi Balowi Miedźwiedzkiemu – o nadużycia w dobrach klucza suprunowskiego (pieniądze, kwity, zboże, dzierżawa)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 390 (skan 0392, strona prawa – środek i dół) – k. 390v (skan 0393, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 390 (skan 0392, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y
8Dobr Klucza Suprunowskiego Zastawnego y Dożywotniego
9Pana Zapobiegaiąc Całości Skarbu JW. Pryncypała Swe-
10go Pko Urodz. Janowi Balłowi Miedźwiedzkiemu P. J. W. [?]
11tak protestuie się y w pilności się Manifestuie oto: Jż Ur. Mie-
12dźwiedzki lubo miał zlecenie attentowania Jnteressow do Gro-
13du Winnic. ściągaiących się, iednak że wzięcie się absolutne
14w Dobrach Kluczu Suprunowskim iako nie był obligowany
15tak y nie powinien był, a przecież tak nie dyskretnie w Dobrach
16wyżey nadmienionych był rządził się, że nie tylko Pieniędzy wię-
17cey niż Złotych Czterysta wybrał iako Kwity od Ur. Obżałowa-
18nego wydane świadczą, ktore iako bezdany [?] Sobie władzy y zupełney [?]
19wydawał, tak z odebranych za onemi Pieniędzy należney Ex-
20pensy [?] (chociaż dość znać na tym, bo każdy Extrakt Złł. Cztery
21rachował) nie okazał, ale też zboża Kiraj [?] więcey Czterdziestu
22Zasiewnemi Kurtami [?], Gorzałki z Spichlerzow [?] Dworskich wy-
23lewaney [?], u Arędarzow nabraney, nakilka [?] Sprzętow wy-
24niesionych, Siana Wozow kilka Dziesięciu Zasiewnemi Kurtami [?]
25wybrał, co wiele Poddanstwo Klucza Suprunowskiego
26Ziesszym [?] pod pretextem darowizny dawanemi Sobie Obżałowany
27[...] [?] [w]ziętych wielkiey [?] [...] [?]
k. 390v (skan 0393, strona lewa – góra)
1zonych Wiktuałow [?] iako to Masła, Syra, Kur, Jay y Jnnych potrzeb
2tak się uwyżynił [?] że ledwie Poddanstwo y te Possessie [?] teraźniey-
3szego Zamieszkania w Ukrainie Ucieczki Uciemiężone wytrzy-
4mać mogło na Obligacyą Ur. Obżałowanego potrzebom Jego.
5Więc ninieyszy Stawaiący naprzod o uczynione krzywdy Skar-
6bowi JW. Pryncypała Comptis chociaż te Prowenta Ur. Ob-
7żałowany Ante Possessyą Wiel. Grzybiewicza [?] y Łobutyń-
8skiego wybrał, przeciwko Wiel. Possessorom iako żadney nie ma-
9iącym darowanie [?] Ur. Obżał. tak w Skarbie JW. Pryncypała
10Comptis Bonifikacyi pretensya, tudzież iako iuż od niedziel
11kilku Ur. Obżałowany do żadnych Jnteressow JW. Pryncypała
12Comparentis nie iest obligowany tak y w dalszy Czas Załatwo-
13wać się niema Jmieniem JW. Chorążego Nadwor. Koronn.
14w pilności Oświadcza się J. Nosalski m. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Jakub NOSALSKI (por. akt 650), plenipotent MNISZCHA, chorążego nadwornego koronnego, zastawnego i dożywotniego pana klucza SUPRUNOWSKIEGO. Obżałowany: Jan BAL MIEDŹWIEDZKI (w rkp. „Janowi Balłowi Miedźwiedzkiemu P. J. W. [?]”; por. akt 633 – „Jan Bal Miedźwiecki [?]”), któremu zlecono jedynie prowadzenie interesów w grodzie winnickim, a który samowolnie rządził w dobrach suprunowskich: wybrał ponad 400 zł (na co wydawał kwity bez upoważnienia; za każdy ekstrakt liczył po 4 zł), zboże, gorzałkę, sprzęty, kilkadziesiąt wozów siana – rzekomo jako „darowizny” od poddanych. Ostatni wiersz k. 390 (przy pieczęci archiwalnej) nieczytelny. Na k. 390v: Miedźwiedzki obciążał też poddanych daninami w naturze (masło, ser, kury, jaja), tak że ledwie wytrzymali; pobierał prowenta jeszcze przed posesją GRZYBIEWICZA [?] i Łobutyńskiego [?]; od kilku niedziel nie jest już upoważniony do żadnych interesów chorążego i nie ma się nimi zajmować w jego imieniu.
Łac.: „attentowanie interesów” (attentare) – pilnowanie, prowadzenie spraw; „w pilności” – dla zachowania staranności (zabezpieczenia praw).
Streszczenie
2V 1770 Jakub Nosalski w imieniu Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, pana klucza suprunowskiego, dla ochrony skarbu zamanifestował się przeciw Janowi Balowi Miedźwiedzkiemu, który – mając jedynie zlecenie prowadzenia spraw w grodzie winnickim – samowolnie rządził w dobrach suprunowskich, pobrał ponad 400 zł na wydane przez siebie kwity, nie rozliczył wydatków i zabrał zboże, gorzałkę, sprzęty, kilkadziesiąt wozów siana oraz daniny w naturze pod pozorem darowizn poddanych; oświadczył też, że Miedźwiedzki nie jest już pełnomocnikiem chorążego.
Akt nr 652
Manifestacja Jakuba Nosalskiego w imieniu Adama Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, i Zarczyńskiego, cześnika żytomierskiego, komisarza klucza suprunowskiego, przeciw Pawłowi Kałuskiemu [?], miecznikowi zwinogrodzkiemu – o nieważny areszt rzeczy Zarczyńskiego w Suprunowie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 390v (skan 0393, strona lewa – dół) – k. 391 (skan 0393, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 390v (skan 0393, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
12Manifestuie się oto: Jż W. Kałuski nie będąc dobrze informowa-
13ny o tym że W. Zarczyński był Arędowny Possessor Dobr Klu-
14cza Suprunowskiego Nieśmiele [?] na Rok Jeden Aresztował rze-
15czy [?] nie W. Zarczyńskiego, u Woytow y Gromad na gruntach Dobr
16Klucza Suprunowskiego ktore y nie zaydowali [?] u W. Zarczyń-
17skiego, a mnie [?] choć były W. Zarczyński wcześnie przed Zaszłym
18Aresztem powywoził [?], a gdy przez zaszłym Areszcie co zakazał
19to trudno być Woytom y Gromadom, bo z Panem Possessorem
20by Onych iest przez Zamieszkania w Ukrainie Zabrentow-
21nikow [?] Obłędzona [?], z wierzchowie [?] zas Ex Parte JW. Chorążego
22Nadwor. Koronn. żadney Jnney nie było któryby mogł utrzy-
23mać na Gruncie dzierżawy [?] tym że iako zjechał do Dobr Klu-
24cza Suprunowskiego W. Zarczyński Kommissarz żadnych rze-
25czy ani Sprzętow, a niż Ruchomości [?] z Arędy y z Czynszow W.
26Zarczyńskiemu należących nie zastał, bo gdyby był ona [?] Gruncie
27zastał rzeczy W. Zarczyńskiego, to byłby, Usłuchanego [?] Aresz-
28tu, ale [?] tych [?] chociaż żadna Protekcya [?] się zaczęła prowadzić [?] do-
29tąd y dotąd nie masz iako też nao [?] [...] wszystkich do W.
30Zarczyńskiego
k. 391 (skan 0393, strona prawa – góra)
1Zarczyńskiego należących się, iako o tym Obszernie Manifesta Ple-
2nienie [?] Śmiałość [?] pretensyi przytrzymał, a też żadney nie
3było y dotąd nie masz ani Rzeczy ani Chudoby, ani Gorzałki
4ani Pasieki. Więc w pilności o nieważność Aresztu tak z Racyi
5Jmienie [?] zostało się na Gruncie W. Zarczyńskiego, iako też że tego Aresztu
6do Roku powyżey [?] Roku y Sześć dotąd żadna Prosekucya nie nastą-
7piła Manifestuie się J. Nosalski m. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Jakub NOSALSKI (por. akty 650–651) w imieniu Adama MNISZCHA, chorążego nadwornego koronnego, i ZARCZYŃSKIEGO, cześnika ŻYTOMIERSKIEGO, komisarza klucza SUPRUNOWSKIEGO (por. akt 650 – Aleksy Zarczyński). Obżałowany: Paweł KAŁUSKI [?] (odczyt nazwiska niepewny: „Kałuski/Kałoski”), miecznik ZWINOGRODZKI. Ponowienie manifestu z 1769 r. Tekst pisany niestarannie, znaczna liczba odczytów niepewnych. Sens: Kałuski, nie wiedząc, że Zarczyński był arendownym posesorem klucza suprunowskiego, zaaresztował (u wójtów i gromad) rzeczy jakoby należące do Zarczyńskiego, których tam nie było (wywiezione przed aresztem); komisarz po przyjeździe nie zastał żadnych rzeczy, sprzętów, bydła („chudoby”), gorzałki ani pasiek; areszt jest więc nieważny, tym bardziej że przez rok [?] nie nastąpiła żadna prosekucja.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2V 1770 Jakub Nosalski w imieniu Adama Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, i Zarczyńskiego, cześnika żytomierskiego, komisarza klucza suprunowskiego, ponawiając manifest z 1769 r., zaprotestował przeciw Pawłowi Kałuskiemu [?], miecznikowi zwinogrodzkiemu, który zaaresztował u wójtów i gromad klucza suprunowskiego rzekome rzeczy Zarczyńskiego (arendarza), choć żadnych tam nie było; Nosalski domaga się uznania aresztu za nieważny, także z powodu braku dalszego postępowania.
Akt nr 653
Manifestacja Jakuba Nosalskiego w imieniu Adama Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, przeciw Mikołajowi Liberackiemu [?], skarbnikowi nowogrodzkiemu – o niesłuszne wciągnięcie skarbu chorążego w pretensję 9000 zł do Jakuba Zarczyńskiego, cześnika sieradzkiego, arendarza klucza suprunowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
1Pryncypała opisał, dlaczego ninieyszy Manifestans de praemissis
2iterata [?] Manifestacione J. Nosalski m. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Jakub NOSALSKI („nomine et ex commisso” – w imieniu i z polecenia) Adama MNISZCHA, chorążego nadwornego koronnego (w rkp. „Adama z Bożeina [?]” – por. akt 650 „Zbożeina [?]”), zastawnego i dożywotniego posesora klucza SUPRUNOWSKIEGO. Obżałowany: Mikołaj LIBERACKI [?] (odczyt nazwiska niepewny: „Liberacki/Luberacki”), skarbnik NOWOGRODZKI [?] (skrót „Nowogr.” – może nowogródzki). Liberacki w manifeście z 29 III 1770 domagał się 9000 zł pożyczonych Jakubowi ZARCZYŃSKIEMU, cześnikowi SIERADZKIEMU, arendownemu posesorowi klucza suprunowskiego (por. akt 649 – Kazimierz Zarczyński, cześnikowicz sieradzki), i w jednym manifeście objął też ZARCZYŃSKIEGO, cześnika żytomierskiego, komisarza, i samego chorążego. Mniszech nie zawierał z Liberackim kontraktów ani nie pożyczał od niego pieniędzy; Zarczyński dotrzymał kontraktu arendy do końca roku, pobrał wszystkie prowenta i zrujnował poddanych, więc dług należy dochodzić od niego. Tekst w wielu miejscach niepewny.
Łac.: „comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „nomine et ex commisso” – w imieniu i z polecenia; „de praemissis iterata manifestatione” – o powyższe (rzeczy) ponowioną manifestacją (się oświadcza).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2V 1770 Jakub Nosalski w imieniu Adama Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, pana klucza suprunowskiego, zamanifestował się przeciw Mikołajowi Liberackiemu [?], skarbnikowi nowogrodzkiemu [?], który dochodząc 9000 zł pożyczonych Jakubowi Zarczyńskiemu, cześnikowi sieradzkiemu, dawnemu arendarzowi klucza suprunowskiego, niesłusznie wciągnął w spór skarb chorążego, choć ten nie zawierał z nim żadnych kontraktów ani nie zaciągał u niego długu – Liberacki powinien dochodzić pretensji wyłącznie od Zarczyńskiego.
Akt nr 654
Protestacja Antoniego Neleckiego, dziedzica części Witawy, przeciw Józefowi Zagórskiemu, chorążemu wołyńskiemu, jego administratorowi Stefanowi Mełeszkiewiczowi i poddanym – o najazd na dwór, zniszczenie ogrodu, zasiewów i sianożęci w Witawie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data5 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 391v (skan 0394, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 391v (skan 0394, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przedemną
29owe zdeptać rozrzucić zrapurzone [?] Zasiewa także podiać rozkazał a po-
30tym tenże Kałaysta [?] w pole Poszedłszy Dnia tegoż Zboże Ozime Protestantis
31iako to Żyto, Pszenicę na Dziedzicznie Zasiane y iuż dobrze wyrosłe pozba-
32wić [?] podeptać, a powiez tego tylko Dni Kilka na Sor [?] Roku przeszłego
33przez Ur. Comptis powzięte iako też Siano Zeszłe [?] Protestantis gwałtownie
34porąbać y popruć kazał, ktorych to Pol Zasianych, y niezasianych
35tudzież Sianożęci Ur. Protestans tak za Possessyi JW. Rzewuskiego
36Wojewody Krakowskiego Juris dataria W. Zagurskiego, iako też daw-
37ney a do tych czas spokoynie używał, a teraz szczegulnie tylko chyba
38dla wyciśnienia z Fortunki Dziedziczney tak nie słuszna Krzywdę y po-
39podcinanie Ogrodowych Płotow, wydeptanie, Ozimy y popsowy-
40wanie Żyta, Pszenicy y Sianożęci przez Ur. Mełeszkiewicza z Dyspo-
41zycyi W. Chorąż. Wołyń. ponosić musi, y Szkodę w Zbożu podczas
42Zamieszkania publicznego y Kary itej [?] wielkiey w tym tu Kraiu nieszczęsnie
43nie otrzymał, Dlaczego wszelkie pretensye przeciw tym że Jchmć Obżałowanym
44te zanosi Protestacyą Antoni Nelecki m. p.
45[pod tekstem, tytuł następnego aktu – ciąg dalszy na k. 392:] Maa una cum Remaa nne od W. Miedźwiec-
46kiego Stoln. Mielt. [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Antoni NELECKI, dziedzic części WITAWY (por. akt 625 – Zagórski c/a „Neleccy [?]” – teraz potwierdzone: Nelecki). Obżałowani: Józef ZAGÓRSKI, chorąży WOŁYŃSKI, dziedzic innej części Witawy; jego dyspozytor (administrator) Stefan MEŁESZKIEWICZ; szlachta czynszowa (Łaszkiewicz [?], Nowicki, Bielecki, Nowosielecki i inni) oraz poddani – wójt Oleś, Kryś Łazenko [?] Domański i inni – razem ok. 50 osób. Przebieg: pod nieobecność protestanta Mełeszkiewicz z uzbrojoną (szable, kije, drągi) i pijaną gromadą napadł na dwór, kazał podcinać i niszczyć pasiekę, podciąć płoty ogrodu dziedzicznego i zniszczyć zasiewy, wydeptać ozime żyto i pszenicę oraz porąbać siano; wcześniej zabrano drewno z chałupy protestanta (osobna protestacja w grodzie). Grunty te Nelecki spokojnie użytkował także za posesji JW. RZEWUSKIEGO, wojewody KRAKOWSKIEGO (od którego Zagórski ma prawo – „iuris dator”). Odczyt kilku wierszy niepewny (zwłaszcza fragment o żonie i pasiece).
Łac.: „comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „quovis nomine” – jakimkolwiek imieniem (zwanemu); „widenda protestatio” – protestacja do wglądu; „iuris dator” – dawca prawa (od którego pochodzi tytuł do dóbr); „onegdajszy” – przedwczorajszy, niedawny.
Streszczenie
5V 1770 Antoni Nelecki, dziedzic części Witawy, zaprotestował przeciw Józefowi Zagórskiemu, chorążemu wołyńskiemu (dziedzicowi drugiej części), jego administratorowi Stefanowi Mełeszkiewiczowi oraz szlachcie czynszowej i poddanym z Witawy: niedawno, pod jego nieobecność, Mełeszkiewicz z ok. 50 uzbrojonymi i pijanymi ludźmi najechał jego dwór, zniszczył pasiekę, podciął płoty ogrodu, rozrzucił zasiewy, wydeptał ozime żyto i pszenicę i zniszczył siano – na gruntach, które Nelecki od dawna spokojnie użytkował, także za posesji Rzewuskiego, wojewody krakowskiego.
Akt nr 655
Manifestacja i remanifestacja Jana Bala Miedźwieckiego, stolnika mielnickiego [?], przysięgłego patrona województwa bracławskiego, przeciw Jakubowi Nosalskiemu (występującemu w imieniu Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego) i Zarczyńskiemu, komisarzowi – o zniesławiający manifest i zaległe należności za prowadzenie spraw
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data5 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 391v (skan 0394, strona lewa – dół, początek tytułu) – k. 392 (skan 0394, strona prawa) – k. 392v (skan 0395, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 391v (skan 0394, strona lewa – dół)
k. 392 (skan 0394, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y Prze-
35pełniać musiał, że zas W. Grzybiewicz Dobr Swey wydaney
36assygnacyi do Folwarkow iako podzwiwości [?] będącey żadnego
37zapisu nieczynił, W. Zarczyński w Roku zjechawszy do Dobr Swoich
38nie Swoim Jmieniem Skarbu, Sam nadużywiwszy Poddanstwo przez
39Bieg Zaniosł Manifestacyą y pociągnie Poddanstwa do Datkow kto-
40rego nigdy nie było żadne, Chęnetnie y na Kozyr [?] Gorzałki Same Ze-
41Bieg [?] Zamiast wdzięczności odbywanego za siebie Dobr dozoru [?]
42pełniać Zamiast wdzięczności [...] Kompatanta [?] zawsze y zadać zobligował y rozszerzeniem po-
43na W. Komparenta zwocie y zadać rozglosował [?] y rozszerzeniem po-
44czciwych Plenipotentow y Przysięgłych Patronow zmoratę [?] iako
45by nadnależytość z Kokosze [?] z Skarbie [?] obiecie [?] W. Kompatentowi daw-
46nemu Zaciemnienia Substancyą w Woiewodztwie Zasłużonemu
47pewnego się. Przetym ninieyszy Comparens ex obiectis et nunquam de-
48[reklamant:] ducendis tracta
k. 392v (skan 0395, strona lewa – góra)
1deducendis tractu causae Jnquovis iudicio et loco usprawiedliwie się po-
2kazać ofiaruiąc teraz ratione loci honoris et vere [?] suum obiectas [?] iterato
3Manifestat et protestat Jan Bal Miedźwiecki m. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Tekst bardzo niestarannie i pospiesznie zapisany, wiele wierszy niezrozumiałych lub zniekształconych (powtórzenia pisarza, np. „Zamiast wdzięczności”); odczyt w wielu miejscach jedynie przybliżony. Komparent: Jan BAL MIEDŹWIECKI (por. akt 651 – w rkp. „Miedźwiedzki”, i 633), stolnik „Mielt. [?]” (może mielnicki – por. akty 647–648), przysięgły patron (adwokat) województwa BRACŁAWSKIEGO. Odpowiada na manifest Jakuba NOSALSKIEGO z 2 V 1770 (akt 651), złożony – jak twierdzi – na podstawie złośliwej relacji strony i bez wiedzy samego chorążego MNISZCHA. Przeciw ZARCZYŃSKIEMU, komisarzowi dóbr chorążego: zapomina o własnych asygnacjach na zboże, kury, jaja i siano, które gromady dobrowolnie dawały na jego polecenie; Miedźwiecki pobrał jedynie należne według kapitulacji 200 zł i 8 wozów siana, rozliczył wydatki, z własnych kosztów wyjął dwa kwity z kancelarii; Zarczyński obciążał go obowiązkami ponad zakres plenipotenta (dozór dóbr klucza SUPRUNOWSKIEGO, także na polecenie GRZYBIEWICZA [?]), a teraz go oczernia.
Łac.: „ad sinistram relationem et informationem” – na podstawie złośliwej (fałszywej) relacji i informacji; „nunquam deducibilibus” – nigdy nie dających się dowieść; „ex obiectis et nunquam deducendis tractu causae in quovis iudicio et loco usprawiedliwić się pokazać ofiarując” – ofiarując się wykazać swoją niewinność w toku sprawy w każdym sądzie i miejscu wobec zarzutów nigdy niemożliwych do udowodnienia; „ratione loci honoris” – ze względu na (ochronę) czci; „iterato manifestat et protestat” – ponownie manifestuje się i protestuje.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
5V 1770 Jan Bal Miedźwiecki, stolnik mielnicki [?], przysięgły patron województwa bracławskiego, wniósł remanifestację przeciw Jakubowi Nosalskiemu (działającemu rzekomo w imieniu Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego) i manifest przeciw Zarczyńskiemu, komisarzowi dóbr chorążego: zarzuty manifestu z 2 V 1770 (akt 651) uznał za oparte na fałszywej informacji i godzące w jego cześć; twierdził, że pobrał tylko należne mu 200 zł i 8 wozów siana, rozliczył się z wydatków, a daniny od gromad były pobierane na asygnacje samego Zarczyńskiego, który obciążał go obowiązkami ponad zakres plenipotenta; ofiarował się dowieść niewinności w każdym sądzie. Odczyt częściowy.
Akt nr 656
Remanifestacja Wojciecha Jagiełłowicza, namiestnika burgrabstwa grodu winnickiego, przeciw Stanisławowi i Urszuli z Witosławskich [?] Szczeniowskim [?], starostom trechtymirowskim, i ich plenipotentowi Józefowi Kaczorowskiemu – o zniesławiający manifest z 9 IV 1770 w sprawie części wsi Jaroszówki [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data5 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 392v (skan 0395, strona lewa) – k. 393 (skan 0395, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 392v (skan 0395, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y Przedem-
4ną Woyciechem Burlińskim [?] Ad hunc actum uproszonym Subdele-
5gatem Comparens pnaliter W. Pan Woyciech Jagiełłowicz Namiesnik Burgra-
6bstwa Grodu Winnickiego Widząc się bydź napaśliwie przez niżey wyrażo-
7nych Jchmościow Obżałowanych Manifestem w Grodzie tuteyszym Roku
8ninieyszego Tysiąc, Siedmset Siedmdziesiątego, Dziewiątego Dnia Dzie-
9wiątego [!] Aprilis zaniesionym opisanego, chcąc ostrzedz Całości Substan-
10cyi y honoru Swego iako nayuroczyściey przeciwko Wielmożnym Jchmość Panu
11Stanisławowi y Urszuli z Witosławskich [?] Szczeniowskim [?] Starostom Trechte-
5tionibus [?] Eo nomine factis Manifestuie y Remanifestuie się
6Woyciech Jagiełłowicz Namiesnik Burgr. Grodzki Winnicki m. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt we własnej sprawie namiestnika Wojciecha JAGIEŁŁOWICZA – przyjęty przez Wojciecha BURLIŃSKIEGO [?], „ad hunc actum” uproszonego subdelegata. Obżałowani: Stanisław i Urszula z WITOSŁAWSKICH [?] SZCZENIOWSCY [?] (w rkp. „Szczeniowskim / Szezeniowskich / Szczeniowskich” – odczyt dość prawdopodobny), starostowie TRECHTYMIROWSCY („Trechtemirowscy”), małżonkowie, i ich plenipotent Józef KACZOROWSKI, który 9 IV 1770 zaniósł manifest przeciw Jagiełłowiczowi (por. akt 637 – „Rzeźniowscy [?], starostowie trachtemirowscy [?]” – zapewne ci sami Szczeniowscy [?]). Spór o część wsi JAROSZÓWKA [?] (w rkp. „Jaroszowki / w Jaroszowce” – identyfikacja niepewna): Jagiełłowicz zawarł wprawdzie kontrakt wzajemnej rezygnacji (resignationis mutuae) ze starostą, ale go nie roborował ani nie przystąpił do działów; został z tej części wypędzony przez Szczeniowskich, a 1 I 1768 zaniósł manifest o wypędzenie (expulsio) i odtąd ponawia żale; tymczasem Kaczorowski oczernia go, jakoby bił ludzi i pobereżników i zabierał zboże, grunty, łąki i sianożęci. Wzmianka o części w WITAWIE (na gruncie „Jaworowiedkim [?]”) – fragment niejasny. W rkp. „Dziewiątego Dnia Dziewiątego Aprilis” – omyłka pisarza (9 IV).
Łac.: „ad hunc actum uproszony subdelegat” – zastępca urzędnika poproszony do tej czynności; „comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „resignatio mutua” – wzajemne ustąpienie (zamiana) dóbr; „coram actis roborować” – wpisać do akt i uprawomocnić; „primis Ianuarii” – pierwszego stycznia; „salvis inhaerendo antecessoribus manifestationibus eo nomine factis” – z zachowaniem i trzymając się poprzednich manifestacji uczynionych z tego tytułu.
Streszczenie
5V 1770 Wojciech Jagiełłowicz, namiestnik burgrabstwa grodu winnickiego (przed zastępcą Wojciechem Burlińskim [?]), wniósł remanifestację przeciw Stanisławowi i Urszuli z Witosławskich [?] Szczeniowskim [?], starostom trechtymirowskim, i ich plenipotentowi Józefowi Kaczorowskiemu, który manifestem z 9 IV 1770 zarzucił mu, że wbrew zawartej z nimi transakcji usiłuje wrócić do części wsi Jaroszówki [?] i krzywdzi tamtejszych ludzi; Jagiełłowicz twierdzi, że kontraktu zamiany nigdy nie roborował, a sam został z tej części siłą wypędzony przez starostów (manifest z 1 I 1768), i ponawia skargi o wypędzenie, zabieranie prowentów i uciemiężenie poddanych.
Akt nr 657
Manifestacja (z relacją woźnego o areszcie) Marcina Ławtowskiego [?], stolnikowica chełmińskiego [?], w imieniu Pawła Kałuskiego, miecznika winnickiego, przeciw Adamowi Mniszchowi, chorążemu nadwornemu koronnemu, i jego komisarzowi – o niedotrzymanie aresztu rzeczy Jakuba Zarczyńskiego w kluczu suprunowskim
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data5 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 393 (skan 0395, strona prawa – środek i dół) – k. 393v (skan 0396, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 393 (skan 0395, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y Prze-
22na wielokrotne rekwizycye ustne Przyiacielskie y Listowne wy-
23gry [?] odebrać, a uważaiąc kończące się Kontraktu y dalsze nietrzy-
24manie Dobr tych że Klucza Suprunowskiego oraz w tym Wedłu-
25nie widząc inney Possessyi y bezpieczeństwa Swego, gdy rożne
26ruchomości Zboża w Snopie y Ziarnie, Siana, Gorzałki, Miody,
27Kotły, Paląsz [?], Pasieki, Summy w Arędach Karczemnych, Czyn-
28sze y Jnne Prowenta na Skarbie będące Tegoż Ur. Pana Jakuba
29Zarczyńskiego w Possessie natymże Gruncie Dobr Klucza Supru-
30nowskiego Urzędownie przyporęczył, iako też przyporęczenie
31czyli Areszt Dnia Dziewiątego Januarii Roku Tysiąc, Siedmset,
32Sześćdziesiątego, Dziewiątego w Grodzie wtenczas Powiatu re-
33zydującym [?] iest na fundamencie wtorego [?] Aresztu dotrzymania
34przyporęczonych Rzeczy do rozsądzenia spodziewał się, a W. Jmc.
35Chorąż. Nadwor. Koronn. czyli Ur. Pan Kommissarz nieuważaiąc
36nataki wy [?] Prawny postępek, zamiast dotrzymania do rozprawy
37Prawney Aresztowanych Ruchomości, też choć nie wszystkie iakieś
38chce powydawać y ostronie [?] pobrać zezwolili, w czym aby W. Mani-
39festantis Pryncypał Prawnie y słusznie oswoiędzać całości [?] ne-
40szkodował, y owszem Zwydanie z pod Aresztu Rzeczy odpo-
41wiedzenie zyskał, na przeciwko iako wyżey Manifestuie się powto-
42[reklamant:] tnie Et in Continenti
k. 393v (skan 0396, strona lewa – góra)
1tnie Et in Continenti Tenże Ur. Comparens przed tymże Urzędem Grodz.
2Winnickim Stawił Woźnego Jenerała Woiewodztwa Bracł. y Jnnych
3Opatrznego Jakuba Jankowskiego ktory stawiony tvivoce [?] przyznał
4z Sobą Szlachtę Ur. Michała Horuchowskiego [?] y Jana Łozowieckie-
5go dla tym większey wiary mocy y Swiadectwa Sobie przydanych
6w Akcie Prawdziwey y wierney Relacyi Swoiey iawnie y oczewi-
7ście zeznał, iż On na Prawną Rekwizycyą W. Jmć Pana Pawła Ka-
8łuskiego Miecz. Winnickiego Dnia dzisieyszego w Akcie wy-
9rażonego do Dobr Klucza Suprunowskiego wraz z wymienioną Szla-
10chtą osobiście zchodził, gdzie istotnie będąc tak dawniey areszto-
11wane Rzeczy wyżey wyrażone Ur. Pana Jakuba Zarczyńskiego
12Cześnika Sieradz. własne przychylaiąc się do pierwszego Aresz-
13tu ponture [?] iako y Summę ktoraby się iescze przy dawała Zapretensyi z Possess-
14syi pochodzącey, albo znaleść się mogło u JW. Mniszcha Chorążego
15Nadwornego Koronnego y Ur. Jchmć Panow Dyspozytorow tam-
16bydących [?] kiemniey [?] y Gromad Aresztował y Prawnie przyporęczył
17uświadomił W. Rekwirentowi Wiernie y wraz z Szlachtą Sobie przytom-
18ną oświadczywszy się z tamtąd odjechał y to ad Acta przybywszy Prawdzi-
19wego Aresztu Swego uczynił y zeznał Relacyą prosząc tak Comparens
20Manifestacyi iako y Woźny Aresztu Relacyi Kopia do Akt przyięcie
21Co otrzymali. Marcin Ławtowski [?] Woźny nieumieiący Pisać Krzyż Swię-
22ty kładnie Jakub Jankowski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Marcin ŁAWTOWSKI [?] (odczyt nazwiska niepewny), stolnikowicz CHEŁMIŃSKI [?], w imieniu Pawła KAŁUSKIEGO, miecznika WINNICKIEGO (tak dwukrotnie w tym akcie i w tytule „M. W.”; w akcie 652 – „Miecz. Zwinogr.” – rozbieżność). Kałuski nazwany „bratem” komparenta [?]. Relacja woźnego generalnego Jakuba JANKOWSKIEGO (niepiśmienny), ze szlachtą Michałem HORUCHOWSKIM [?] i Janem ŁOZOWIECKIM [?]: tego samego dnia (5 V 1770) w kluczu suprunowskim ponownie zaaresztował rzeczy Jakuba Zarczyńskiego oraz sumy, które mogłyby się znaleźć u chorążego Mniszcha i dyspozytorów, przyporęczając je gromadom. Treść: w 1767 r. Kałuski pożyczył Jakubowi ZARCZYŃSKIEMU, cześnikowi SIERADZKIEMU, ówczesnemu dzierżawcy klucza SUPRUNOWSKIEGO, 600 czerwonych złotych, których mimo wielu upomnień nie odzyskał; widząc koniec kontraktu dzierżawy, zaaresztował (przyporęczył) 9 I 1769 w kluczu ruchomości Zarczyńskiego: zboże w snopie i ziarnie, siano, gorzałkę, miody, kotły, pasieki, sumy z arend karczemnych, czynsze; teraz chorąży MNISZECH lub jego komisarz, zamiast dotrzymać aresztu do rozprawy, część rzeczy wydał – stąd manifest. Por. akt 652 (remanifestacja Nosalskiego w imieniu Mniszcha przeciw Kałuskiemu o nieważność tego aresztu). Kilka wierszy (o sumie i zastawie) niejasnych.
Łac.: „comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „cuiusvis nominis et cognominis” – jakiegokolwiek imienia i nazwiska.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
5V 1770 Marcin Ławtowski [?], stolnikowicz chełmiński [?], w imieniu Pawła Kałuskiego, miecznika winnickiego, zamanifestował się przeciw Adamowi Mniszchowi, chorążemu nadwornemu koronnemu, posesorowi klucza suprunowskiego, i jego komisarzowi: Kałuski pożyczył w 1767 r. Jakubowi Zarczyńskiemu, cześnikowi sieradzkiemu, dzierżawcy klucza, 600 czerwonych złotych i dla zabezpieczenia długu 9 I 1769 zaaresztował jego ruchomości i prowenta w kluczu suprunowskim; tymczasem chorąży lub komisarz zamiast dotrzymać aresztu do rozprawy wydali część aresztowanych rzeczy. Dołączono relację woźnego Jakuba Jankowskiego o ponownym areszcie tego samego dnia. Odczyt częściowy.
Akt nr 658
Manifestacja (remanifestacja) Urszuli z Witosławskich [?] Szczeniowskiej, podczaszyny żytomierskiej, starościny trechtymirowskiej, w imieniu własnym i męża Stanisława, pułkownika wojsk koronnych, przebywającego w niewoli rosyjskiej – przeciw Andrzejowi Pruszyńskiemu, łowczemu trembowelskiemu – o zastaw wsi Bocheniki [?] i sumę 20 000 zł
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data5 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 393v (skan 0396, strona lewa – dół) – k. 394 (skan 0396, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 393v (skan 0396, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi,
1żeby Potaszu [?] Jas [?] Kilkanaście W. Komparentki w Gdańsku sprzedać kazali, kto-
2ry z rachunku tego podzielić się, y sprzedawszy pomieniony Potasz Summy zanie-
3go więcey Tysięcy Dwudziestu oddać Sam W. Łowczy nakilka krotne re-
4kwizycye niechce, y nie kontentuiąc się Skryptem od W. Komparentki
5na Summę Sobie danym, Summę za Potasz wziętą Forma grabieży trzy-
6ma, widząc tedy W. Komparentka tak wielką Swoią krzywdę manifest o nieważ-
7ność Skryptu od Siebie danego uczyniła, y teraźnieyszym Manifestem
8Swoim Pierwszy Dnia Trzydziestego Decembris, Tysiąc, Siedmset,
9Sześćdziesiątego Dziewiątego Roku, uczyniony ponawia, y teraźnieysza
10ratione zas Circumscriptionis Manifestem Dnia Dwudziestego, Siedm-
11nego [?] Aprilis Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego, Roku w Grodzie
12Winnickim od W. Łowcz. Trebowelskiego uczynionym na Pko Sobie uczy[nionym]
13salva Manente Eiusdem Manifestationis Melioratione Remanifestu-
14ie oświadczaiąc w tym wszystkim Prawnie postępować też zas Kopia
15Actis Connotari petita co otrzymała Ur. Szczeniowska [?], iako Assystent
16podpisuię się P. C. Porczyński [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Manifestantka: Urszula z WITOSŁAWSKICH [?] SZCZENIOWSKA [?], podczaszyna ŻYTOMIERSKA i starościna TRECHTYMIROWSKA, w imieniu własnym i męża Stanisława SZCZENIOWSKIEGO [?], podczaszego żytomierskiego, starosty trechtymirowskiego, pułkownika wojsk koronnych, przebywającego wówczas w niewoli w granicach rosyjskich (konfederacja barska [?]); asystent: Celestyn PORCZYŃSKI [?] (podpis „P. C. Porczyński [?]”), „Podcz. Wendyński [?]”. Obżałowany: Andrzej PRUSZYŃSKI, łowczy TREMBOWELSKI. Por. akt 637 – manifest Uryna Antoniego Pruszyńskiego, łowczego trembowelskiego, przeciw „RZEŹNIOWSKIM [?], starostom trachtemirowskim [?]” o BOCHENIKI [?] i 20 000 zł – zapewne ta sama sprawa i ci sami SZCZENIOWSCY [?] (odczyt nazwiska w akcie 637 do weryfikacji); por. też akt 656 (Szczeniowscy c/a Jagiełłowicz). Remanifestacja odpowiada na manifest Pruszyńskiego z 27 IV 1770 (w rkp. „Dwudziestego Siedm[ego]” – akt 637 [?]).
Treść: Pruszyński, objąwszy kontraktem zastawnym wieś BOCHENIKI [?], w drugim roku posesji złożył manifest przeciw Szczeniowskim, a potem przez swata [?] i siostrę manifestantki wymógł od niej samej (bez męża) skrypt na sumę, za którą Bocheniki [?] miały być wypuszczone; nie wiedziała ona, że Pruszyński spustoszył lasy bochenickie i uciemiężeniem doprowadził ludzi do ucieczki. Prosiła Pruszyńskich, by sprzedali w GDAŃSKU kilkanaście łasztów [?] jej potażu („Potaszu [?] Jas [?] kilkanaście” – odczyt niepewny); łowczy sprzedał go i sumy ponad 20 000 zł nie oddaje, trzymając ją „formą grabieży”. Manifestantka złożyła 30 XII 1769 manifest o nieważność skryptu i teraz go ponawia.
Łac.: „comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „ad praesens” – obecnie; „ratione circumscriptionis” – z powodu podstępnego oszukania (obejścia); „salva manente eiusdem manifestationis melioratione” – z zachowaniem prawa do poprawienia tejże manifestacji; „kopia actis connotari petita” – prosiła o odnotowanie kopii w aktach.
Streszczenie
5V 1770 Urszula z Witosławskich [?] Szczeniowska [?], podczaszyna żytomierska, starościna trechtymirowska, w imieniu własnym i męża Stanisława, pułkownika wojsk koronnych przebywającego w niewoli rosyjskiej, w asystencji Celestyna Porczyńskiego [?], wniosła remanifest przeciw Andrzejowi Pruszyńskiemu, łowczemu trembowelskiemu: zastawnik wsi Bocheniki [?] spustoszył tamtejsze lasy i zbiegostwem uszczuplił poddanych, podstępnie wyłudził od niej skrypt na sumę zastawną, a sprzedawszy w Gdańsku jej potaż, zatrzymał ponad 20 000 zł; ponawia manifest z 30 XII 1769 o nieważność skryptu i odpowiada na manifest Pruszyńskiego z 27 IV 1770.
Akt nr 659
Relacja woźnego Eliasza Łożelińskiego [?] o areszcie ruchomości i sum w miasteczku Żorniszczu [?] – z ramienia ks. Antoniego Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego, na dobrach po Strutyńskim, sędzim [?], i jego żonie z Bossowskich [?] Strutyńskiej, starościnie horodelskiej [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 V 1770, Winnica (czynność 4 V 1770)
Karty / skanyk. 394 (skan 0396, strona prawa – środek i dół) – k. 394v (skan 0397, strona lewa – górna połowa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 394 (skan 0396, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y Prze-
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Tekst niestaranny, tytuł marginalny i wiele nazw niepewnych; Tekst pozwu kończy się na k. 394v (skan 0397, strona lewa – górna połowa); jego składnia jest zagmatwana (pisarz pomieszał formułę pozwu z treścią skargi), odczyt wielu wyrazów niepewny. Powodami w pozwie są ks. Antoni JABŁONOWSKI jako dziedzic klucza LIPOWIECKIEGO oraz jego gubernator Michał KOMPAN (por. wcześniejsze akty: „Lipowiec, adm. MICHAŁ KOMPAN”); pretensja: gubernator żorniski Józef ILNICKI miał na rozkaz Strutyńskiej najeżdżać klucz lipowiecki, rozgłaszać po grodach zniesławiające „ulotowania” [?] i dokonywać aresztów, wbrew prawu („contraventiae”); żądanie zatrzymania Ilnickiego aresztem i wynagrodzenia szkód i kosztów. We wcześniejszych aktach Strutyńscy to stolnicy / starostowie HORODELSCY (Żorniszcze, ekonom Józef ILNICKI) – stąd „Horod.” najpewniej = horodelski, nie horodecki. Woźny generalny Eliasz ŁOŻELIŃSKI [?]; szlachta: Wojciech KRASNICKI [?] i Jan SKORZEWSKI [?]. Zlecający: ks. Antoni z Prus JABŁONOWSKI, wojewoda POZNAŃSKI (potwierdzone na k. 394v). 4 V 1770 w miasteczku ŻORNISZCZE [?] (w rkp. „Żorniszczach / Gubernatorowi Żorniskiemu”) zaaresztowano ruchomości i sumy pieniężne dóbr, będące w zarządzie generalnego komisarza [?] Józefa ILNICKIEGO [?], gubernatora żorniskiego [?]; areszt przyjął sędzia [?] STRUTYŃSKI; woźny położył na stole w zamku [?] autentyczny pozew grodu winnickiego (na pergaminie) w imieniu starosty Józefa Kalasantego CZOSNOWSKIEGO, pozywający Strutyńską z BOSSOWSKICH [?], starościnę HORODECKĄ [?], i Ilnickiego. Tytuł marginalny wspomina „JW. Strutyńskiego, starostę horodelskiego [?]” (zmarłego – „po”).
Łac.: „lites pariturum terminum attentatum et ad praemissa judicialiter responsuri” – (aby stanęli) na termin dla rozstrzygnięcia sporu i odpowiedzieli sądownie na powyższe; „qui signo crucis sanctam posuit” – który położył znak Krzyża św. (woźny niepiśmienny); „benevole” – dobrowolnie; „submittował się” – zobowiązał się; „tenor sequitur eiusmodi” – treść jest następująca; „generaliter” – ogólnie, wszystkich.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
7V 1770 woźny Eliasz Łożeliński [?] zeznał, że 4 V 1770 na żądanie ks. Antoniego Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego, ze szlachtą zaaresztował w miasteczku Żorniszczu [?] ruchomości i sumy pieniężne z dóbr (po Strutyńskim, staroście horodelskim [?]) znajdujące się u gubernatora Józefa Ilnickiego [?]; sędzia [?] Strutyński przyjął areszt na poręczenie, a woźny doręczył pozew grodu winnickiego dla Strutyńskiej z Bossowskich [?], starościny horodelskiej [?], i Ilnickiego – o najazdy i zniesławianie klucza lipowieckiego (gubernator Michał Kompan). Odczyt częściowy.
Akt nr 660
Remanifestacja Macieja Matkowskiego [?], łowczego drohickiego [?], przeciw Józefowi Kamienieckiemu, podczaszemu oszmiańskiemu, posesorowi wsi Zatuże [?] (w rkp. „Załaza [?]”), jego dyspozytorowi Holderowi [?] i gromadzie załazieckiej [?] – o zatrzymanie sprzętów, zbóż i zasiewów po wygaśnięciu kontraktu arendownego oraz o pobicie przy areszcie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 394v (skan 0397, strona lewa – dolna połowa) – k. 395 (skan 0397, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 394v (skan 0397, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Siodmego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y Prze-
17bie poczynione powtornie Manifestuie się Maciey Matkowski
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Pismo pośpieszne i niestaranne, składnia miejscami zagmatwana (pominięte wyrazy) – odczyt wielu wyrazów niepewny. Akt podpisany przez samego komparenta („Maciey Matkowski”); nie ma zwykłej formuły zakończenia (prośby o przyjęcie do akt). Komparent: Maciej MATKOWSKI [?], łowczy DROHICKI [?] (tytuł marginalny następnego aktu: „Matkowskiego Ł. Dro.”); w POSTEP odnotowano już wcześniejszą sprawę „M. Matkowski[?], łowczy drohicki vs J. Kamieniecki (słoboda Zatuża[?] we włości humańskiej)” – zapewne ta sama wieś, którą tu odczytano „Załaze / Załaz / Załazie” (litery a/u i ł/t łatwo pomylić; w akcie 661 ta sama wieś wyraźniej „Zatużu” – ujednolicono jako ZATUŻE [?]). Obżałowani: Józef KAMIENIECKI, podczaszy OSZMIAŃSKI, posesor wsi; leśniczy [?] … JALICKI [?]; dyspozytor wsi „Smiesznia [?] Holder” (Holder – nazwisko lub określenie zawodu, por. „holender”); gromada wsi. Treść: Matkowski zawarł z Kamienieckim trzyletni kontrakt arendowny na wieś; objąwszy ją jako niemal pustą, zaludnił ją (ponad sto kilkadziesiąt osad), zbudował dwór, karczmę [?] i folwarki; w czasie „strasznej klęski” w tym kraju (koliszczyzna 1768) uciekł, ledwo ratując życie i zostawiając sprzęty; potem uzyskał od „zwierzchności umańskiej” pisemne zalecenie dla gromady i wrócił, ale dyspozytor Holder z rozkazu Kamienieckiego nie oddał mu sprzętów, zboża w ziarnie i snopach, ani nie pozwolił zebrać ozimin (żyta i pszenicy, ok. 200 „dni” [= dni orki, miara pola]) zasianych przez Matkowskiego. Gdy ten wysłał woźnego Stepana TURCZYNOWICZA [?] ze szlachtą na areszt, Holder lekceważąc prawo chroniące woźnych i szlachtę w czynnościach urzędowych, szarpał i potrącał woźnego, a jego syn na rozkaz ojca okrutnie zbił obecnego przy akcie szlachcica Jana DITKOWSKIEGO (imię wg aktu 661). Matkowski wnosi ponowny manifest (pierwszy – w roku przeszłym, 1769).
Łac.: „comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „in officiis actibus” – w czynnościach urzędowych (prawo o bezpieczeństwie woźnych i towarzyszącej im szlachty); „expiracya” – wygaśnięcie (kontraktu); „bonifikacya” – wynagrodzenie, zwrot nakładów.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
7V 1770 Maciej Matkowski [?], łowczy drohicki [?], ponowił manifest z roku poprzedniego przeciw Józefowi Kamienieckiemu, podczaszemu oszmiańskiemu, posesorowi wsi Zatuże [?] (w rkp. „Załaz-”; włość humańska), jego dyspozytorowi Holderowi [?] i gromadzie wsi: po wygaśnięciu trzyletniej arendy, w czasie której zaludnił i zabudował wieś, a podczas rzezi 1768 ledwo uszedł z życiem, odmówiono mu zwrotu sprzętów, zboża i zebrania ozimin (ok. 200 dni pola); przy próbie aresztu dyspozytor poturbował woźnego Stepana Turczynowicza [?], a jego syn pobił szlachcica Ditkowskiego [?]. Odczyt częściowy.
Akt nr 661
Relacja woźnego Stepana (Stefana) Turczynowicza o areszcie poddanych i ruchomości we wsi Zatuże [?] (włość humańska) – z ramienia Macieja Matkowskiego [?], łowczego drohickiego [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 V 1770, Winnica (czynność 24 IV 1770)
Karty / skanyk. 395 (skan 0397, strona prawa – środek)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 395 (skan 0397, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Siodmego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
27wendż [?] Signum Sanctae Crucis posuit Stefan Turczynowicz (+)
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Relacja związana z remanifestacją Macieja MATKOWSKIEGO [?] (akt 660): woźny Stepan (w podpisie „Stefan”) TURCZYNOWICZ ze szlachtą Janem DITKOWSKIM i Aleksandrem MINKOWSKIM [?] był 24 IV 1770 we wsi ZATUŻE [?] (w woj. bracławskim, należącej do włości HUMAŃSKIEJ – dobra Franciszka Salezego POTOCKIEGO, wojewody kijowskiego [?]; w akcie 660 posesor wsi – Józef KAMIENIECKI, podczaszy oszmiański) i zaaresztował poddanych Stepana WAGIELKA [?], Prokopa SZEWCA i innych oraz rzeczy i sprzęty pozostałe po „robotnych [?] …bulskich [?]” u dyspozytora HOLDERA (suma „we dwunastu tysiącach” – zapewne wartość zł). Holder przyjął areszt imieniem swego pana (Potockiego [?]) i zobowiązał się stawić winowajców do prawa. Nazwa wsi: tu czytelna jako „Zatużu / Za-tużu [?]” (w akcie 660 odczytywana „Załaz-”), zgodnie z wcześniejszą wzmianką w POSTEP („słoboda Zatuża [?] we włości humańskiej”). Skrót tytułu Potockiego „W. K.” – odczyt niepewny (w rkp. podobne do „W. Z. L.”). Słowa po „Actis Actt.” niejasne – zapewne imię i nazwisko pisarza/świadka podpisu („Ignatius Le…wendż [?]”).
Łac.: „deque fide [?] eiusdem actis actum” – (formuła potwierdzenia wpisu); „signum Sanctae Crucis posuit” – położył znak Krzyża św. (woźny niepiśmienny); „submittował się” – zobowiązał się.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
7V 1770 woźny Stepan (Stefan) Turczynowicz zeznał, że 24 IV 1770 na żądanie Macieja Matkowskiego [?], łowczego drohickiego [?], z szlachtą Janem Ditkowskim i Aleksandrem Minkowskim [?] zaaresztował we wsi Zatuże [?] (włość humańska) poddanych Stepana Wagielka [?], Prokopa Szewca i innych oraz pozostałe ruchomości i sprzęty, oddając je dyspozytorowi Holderowi, który przyjął areszt imieniem Franciszka Salezego Potockiego [?] i zobowiązał się stawić winnych przed sądem (por. akt 660).
Akt nr 662
Relacja woźnego Stepana Turczynowicza o doręczeniu w Pikowie pozwu i areszcie ekonoma Józefa Poznańskiego [?] i arendarza Icka Dawidowicza – z ramienia Macieja Matkowskiego [?], łowczego drohickiego [?], przeciw ks. Antoniemu Lubomirskiemu, wojewodzie lubelskiemu (sprzedane bez wiedzy powoda 160 kamieni towaru)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 V 1770, Winnica (czynność 5 V 1770; pozew z 22 III [?] 1770)
Karty / skanyk. 395 (skan 0397, strona prawa – dół: nagłówek) – k. 395v (skan 0398, strona lewa – do ok. 4/5 wysokości)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 395 (skan 0397, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Siodmego Dnia,
3[reklamant:] Przed Urzędem y Aktt.
k. 395v (skan 0398, strona lewa)
1Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi, y Przedem-
40stawcie się WMć na Termin Zawicie do rozsądzenia y wysłucha-
41nia, Pisan w Grodzie Winnickim Dnia Dwudziestego Drugie-
42go Miesiąca Marca [?], Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesią-
43tego, de quo fiens [?] Actis Actt. Actis qui supra Crucem
44Sanctam posuit (+).
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Trzecia czynność w sprawie Macieja MATKOWSKIEGO [?], łowczego drohickiego [?] (por. akty 660–661). Nazwę miasta w rkp. pisarz pisze inicjałem podobnym do „L” („Lilowa / Likowskiego”) – to PIKÓW (dobra Lubomirskich – por. akt 511: „Lubomirscy – Pików”). Woźny Stepan TURCZYNOWICZ 5 V 1770 położył na stole we dworze w Pikowie pozew starosty Józefa Kalasantego CZOSNOWSKIEGO, przypozywający ks. Antoniego LUBOMIRSKIEGO, wojewodę lubelskiego, dziedzica klucza pikowskiego, jego ekonoma Józefa POZNAŃSKIEGO [?] oraz Żyda Icka DAWIDOWICZA, arendarza karczemnego; ekonom i arendarz zostali „arestem urzędowym przyporęczeni” (aresztowani) pozwem. Przedmiot: 160 kamieni towaru (odczytano „Konopi [?]”), wiezionego w 1768 r. z dóbr ukraińskich do dóbr MANKOWIEC [?] w woj. kijowskim i z drogi (w czasie rzezi?) złożonego w Pikowie za wiedzą ekonoma, a następnie bez wiedzy powoda sprzedanego dla zysku arendarzowi Dawidowiczowi; powód żąda zapłaty według obecnej wartości oraz zwrotu szkód i kosztów. Wiele wyrazów formuły pozwu niepewnych (składnia zagmatwana). Data pozwu: 22 „Mara” – zapewne marca 1770 [?].
Łac.: „de tenore tali” – w takim brzmieniu; „ex penes [?]” – (być może zniekształcone „expensa” – koszty); „qui supra crucem sanctam posuit” – (woźny) wyżej wymieniony, który położył znak Krzyża św. „Kamień” – jednostka wagi (ok. 13 kg w Koronie, w handlu konopiami i łojem powszechna).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
7V 1770 woźny Stepan Turczynowicz zeznał, że 5 V 1770 doręczył we dworze w Pikowie pozew grodu winnickiego (z 22 III [?] 1770) na rzecz Macieja Matkowskiego [?], łowczego drohickiego [?], przeciw ks. Antoniemu Lubomirskiemu, wojewodzie lubelskiemu, dziedzicowi klucza pikowskiego, oraz jego ekonomowi Józefowi Poznańskiemu [?] i arendarzowi Ickowi Dawidowiczowi (aresztowanym pozwem): mają zapłacić za 160 kamieni towaru (konopi [?]) wiezionego w 1768 r. do Mankowiec [?] w woj. kijowskim, złożonego w Pikowie i sprzedanego bez wiedzy powoda arendarzowi, oraz wynagrodzić szkody i koszty. Odczyt częściowy.
Akt nr 663
Manifest „in diligentia” Benedykta Ledowicza [?] w imieniu Józefa Urbanowskiego, skarbnika wołyńskiego – o gotowości złożenia 20 000 zł sukcesorom generała-majora Michała Dominika Mossakowskiego [?] za wsie Kachny [?], Kłodzie [?] i Zwedenówka [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 395v (skan 0398, strona lewa – dół) – k. 396 (skan 0398, strona prawa – do ok. 9/10 wysokości)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 395v (skan 0398, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Dziewiątego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi, Winnicki-
38zaraz po Wniebowstąpieniu Pańskim podług Kalendarza Rzymskiego
39Roku teraźnieyszego prezentować, y Zapieczętowaną do wypłacenia [?]
40y odebrania kiedy czasie [?] iako Swoiey własności Sukcesso-
41rom niegdy W. Mossakowskiego Generała Woysk Koronnych Arta-[?]
42wie [?], Dobra zaś Kachny [?], Kłodzie [?] y Zwedenówka w Dziedziczną
43Possessyą Swoią odebrać praesentibus oświadcza się Benedykt
44Ledowicz [?] mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Manifest „in diligentia” (dla zachowania pilności, tj. zastrzeżenia terminu): Benedykt LEDOWICZ [?], sługa (plenipotent) Józefa URBANOWSKIEGO, skarbnika WOŁYŃSKIEGO, nawiązuje do manifestu złożonego w grodzie ŁUCKIM 10 IV 1770 w sprawie gotowości zapłaty 20 000 zł. Urbanowski nabył dziedzicznie od ks. (Stanisława [?]) LUBOMIRSKIEGO, wojewody BRACŁAWSKIEGO [por. akty 170, 668; w akcie 662 – Antoni Lubomirski, wojewoda lubelski], kontraktem rezygnacyjnym z 4 II 1766, oblatowanym w grodzie winnickim 7 VI 1766, wsie KACHNY [?], KŁODZIE [?] i ZWEDENÓWKA [?] w pow. winnickim, obciążone dożywociem gen.-mjra wojsk kor. Michała Dominika MOSSAKOWSKIEGO [?]; po jego śmierci miał wypłacić sukcesorom 20 000 zł. Po wiadomości o śmierci Mossakowskiego kilkakrotnie wzywał sukcesora (pana MICHAŁOWSKIEGO [?], zapewne męża spadkobierczyni – „iure conjugali”) do odbioru sumy, bez skutku; sumy nie przywieziono do Winnicy z powodu niebezpieczeństwa, więc oświadcza, że złoży ją zapieczętowaną w grodzie łuckim zaraz po Wniebowstąpieniu (24 V 1770 – liczone programowo: Wielkanoc 15 IV 1770 + 39 dni), a wsie obejmie w dziedziczne posiadanie. Wiele wyrazów niepewnych; nazwy wsi odczytane roboczo (forma powtarza się 3 razy: „Kachny, Kidrze/Kłodzie, Zwedenówka”).
Łac.: „in diligentia sui” – dla zachowania swej pilności (terminu); „videndi manifestu” – (dla) okazania manifestu; „promptitudinis” – gotowości (do zapłaty); „ad eundem possessionem” – do tegoż posiadania; „iure conjugali” – prawem małżeńskim; „ad securo [?]” – bezpiecznie; „nomine quo supra” – w imieniu jak wyżej; „praesentibus” – niniejszym; „mpp.” – manu propria, własnoręcznie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
9V 1770 Benedykt Ledowicz [?], plenipotent Józefa Urbanowskiego, skarbnika wołyńskiego, złożył manifest in diligentia: Urbanowski, który nabył od ks. Lubomirskiego (kontrakt 4 II 1766) wsie Kachny [?], Kłodzie [?] i Zwedenówkę [?] w pow. winnickim, obciążone dożywociem gen.-mjra Michała Dominika Mossakowskiego [?], po śmierci dożywotnika chce wypłacić jego sukcesorom (Michałowskiemu [?]) zastrzeżone 20 000 zł; ponieważ ich nie odebrano, a z powodu niebezpieczeństwa nie można było przywieźć pieniędzy do Winnicy, złoży je zapieczętowane w grodzie łuckim po Wniebowstąpieniu 1770 i obejmie wsie w posiadanie (por. manifest łucki z 10 IV 1770).
Akt nr 664
Protestacja Stefana (Stepana) Kalitowskiego przeciw ks. Janowi Lubińskiemu, surogatowi i oficjałowi konsystorza bracławskiego obrządku greckiego unickiego, ks. Kozaczyńskiemu [?], parochowi wsi Kachny [?], i innym – o okrutne pobicie, wraz z obdukcją ran (woźny Michał Radliński)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 396v (skan 0399, strona lewa – cała) – k. 397 (skan 0399, strona prawa – górne 3/4)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 396 (skan 0398, strona prawa – dół)
1[reklamant:] Roku Tysiąc
k. 396v (skan 0399, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
14zsiniałego Ciało [?] Lewą [?] kiszkę [?] kamienia [?] zbita, y od tey [?] zsiniała
15krwią zatrzymana [?], Leb cały Guzami ponabiiany y prawie
16Smierć Schorzałego Słabego widział y oglądał, ktore policzenie-
17z Affektant mienił [?] Sobie być zadane przez wyżey wyrażonego
18w Manifeście Przew. Wielebnego Xiędza Jana Lubińskiego, pote-[?]
19nione [?] y uczynione Uwidziawszy y oglądawszy prawdziwey obduk-
20cyi Rzeczy uczynił y zeznał Rell. przy mnie Comparens Ma-
21nifestuie y przy nim [?] Woźny Rell. Swoię otrzymali [?] Stefan Kali-
22towski mpp. Woźny nieumieiący pisma Krzyż Swięty kładzie (+)
23Michał Radliński.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Protestant: Stefan (w nagłówku „Stepan”) KALITOWSKI, urodzony (podpis „Stefan Kalitowski mpp.”); określenie „podenitnym [?] Ritie [?]” niejasne (może dotyczy obrządku – greckiego?). Obżałowani: ks. Jan LUBIŃSKI, surogat (zastępca) przysłany, a obecnie oficjał konsystorza BRACŁAWSKIEGO obrządku greckiego unickiego („Officiali … Consistorii Bracł. Ritus Graeci Latino-uniti”); ks. KOZACZYŃSKI [?], paroch wsi KACHNY [?] (por. akt 663 – wieś Kachny [?] w pow. winnickim); instygator „Zawtory [?] alias Zatebzy [?]”; Bagoski [?], Krosinski [?] i inni duchowni i świeccy. Treść: ks. Lubiński, zasiadłszy w Winnicy na urzędzie oficjalskim, kazał doręczyć przez egzekutora inhibicję w związku ze skargą u metropolity (unickiego); gdy Kalitowski przyszedł po ekstrakt dekretu i zapłacił 18 zł, kazał go pochwycić i trzymać instygatorowi, sam bił go (ponad 70 plag), kazał obnażyć, powalić na ziemię, deptać i bić dyscyplinami; inni szarpali go i wyrywali włosy. Obdukcję przeprowadził woźny Michał RADLIŃSKI (por. akt 649) ze szlachtą Michałem LUBYŃSKIM [?] i Antonim WYSOCZYŃSKIM [?]: rany na piersiach, nogach, twarzy, głowie, wyrwane włosy, guzy, zsiniałe ciało; poszkodowany „prawie śmiertelnie słaby”. Pismo pośpieszne, wiele wyrazów niepewnych; liczne skróty „Prott./Prottantis” = protestant.
Łac.: „ad acta castr. Vinnic.” – do akt grodu winnickiego; „surrogatus” – zastępca (sędziego duchownego); „officialis consistorii Bracł. ritus Graeci Latino-uniti” – oficjał konsystorza bracławskiego obrządku greckiego zjednoczonego (unickiego); „absente iurisdictione” – bez (właściwej) jurysdykcji; „bitami niemieckiemi czyli sztyblami [?]” – (zapewne) rodzaj bicia / narzędzia; „annuendo affectationi” – przychylając się do żądania; „cum obductione” – z obdukcją (oględzinami ran).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
9V 1770 Stefan (Stepan) Kalitowski wniósł protestację przeciw ks. Janowi Lubińskiemu, oficjałowi konsystorza bracławskiego obrządku greckiego unickiego, ks. Kozaczyńskiemu [?], parochowi wsi Kachny [?], instygatorowi konsystorza i innym duchownym i świeckim: gdy przyszedł do oficjała w Winnicy po ekstrakt dekretu (w sprawie skargi do metropolity) i zapłacił 18 zł, kazano go pochwycić, obnażyć i bez wyroku okrutnie zbito (ponad 70 plag, dyscypliny, deptanie, wyrywanie włosów). Woźny Michał Radliński z dwoma szlachcicami dokonał obdukcji licznych ran i obrażeń.
Akt nr 665
Manifest Jakuba Olechowskiego, gubernatora klucza oratowskiego, w imieniu Stanisława Woyny Orańskiego, chorążego nowogrodzkiego, i Józefa Cieszkowskiego, kapitana czernichowskiego, przeciw Stanisławowi Worcellowi, sędziemu ziemskiemu halickiemu [?], dziedzicowi kluczy łukaszowskiego i bałabanowskiego, jego oficjalistom i kozakom – o zabory zboża, koni, bydła, wyrąb lasów oratowskich i pobicia, z wizją woźnego Andrzeja Kowalskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 V 1770, Winnica (wizja 23 II 1770)
Karty / skanyk. 397 (skan 0399, strona prawa – dolna 1/4) – k. 397v (skan 0400, strona lewa – cała) – k. 398 (skan 0400, strona prawa – górna połowa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 397 (skan 0399, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Dziewiątego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y Prze-
15przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Ur. Jchmciow
16Panow Jana Domańskiego, y Jgnacego Skorzewskiego [?] do tego
17Aktu Prawnie Użytych był w Lasach Oratowskich od Strony
18Bałabanowskiey y Łukaszowieckiey leżących gdzie będąc widział y o-
19glądał Las tak Czarny iako y Dębowy wniwecz Spustoszony na
20kilka Tysięcy tak Dębowego iako y Czarnego Lasu Drzewa wycię-
21tego przez Ludzi Bałabanowskich z Dyspozycyi Zwierzchności
22czyniących, uwidziawszy y oglądawszy y Szlachtą Sobie przytom-
23ną Oświadczywszy się ztamtąd odiechał, y teraz ad Acta przyszed-
24szy prawdziwey wizyi uczynił y zeznał Relacyą prosząc tak Com-
25parens Protestacyi iako y Woźny Relacyi Actis Connotari, Co
26y otrzymali Olechowski mpp. Woźny nieumieiący pisać Krzyż
27Swięty kładzie, Andrzey Kowalski (+)
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Jakub OLECHOWSKI (podpis „Olechowski mpp.”), gubernator klucza ORATOWSKIEGO, w imieniu dziedzica Stanisława WOYNY ORAŃSKIEGO, chorążego NOWOGRODZKIEGO (por. wcześniejsze akty: „S. W. Orański (Oratów)”), posesora Józefa CIESZKOWSKIEGO, kapitana czernichowskiego, szlachty (Sebastian KRYNICKI, Antoni CHRZANOWSKI) i poddanych. Obżałowani: Stanisław WORCELL, sędzia ziemski „Halicki” [?] (odczyt tytułu niepewny), pan kluczy ŁUKASZOWSKIEGO (Łukaszówka) i BAŁABANOWSKIEGO (Bałabanówka), jego dozorca [?] Stefan BROSNIOWSKI [?] i kozacy-atamani. Zarzuty: zajazdy poddanych łukaszowskich na pola oratowskie i zabór kop gryki („hreczki”) i owsa u wielu chłopów oratowskich (wymienieni z imion); wielokrotny wyrąb lasu dębowego i „czarnego” (tysiące sztuk drzewa) z asystą kozaków (oficjalista Ludwik [?] WILHASEK [?]); napad na Krynickiego, Chrzanowskiego i atamana Wasyla ZANIEDZIAŃSKIEGO [?] (pchnięty spisą w bok); zabór koni, wozów i owsa chłopom jadącym na jarmark do Łukaszówki; kradzieże koni przez poddanych z NOWOSIÓŁKI [?] (Charko KOZDOBOWCZUK [?], Iwan SIWAK [?], Hryćko „sekretarz” [?]) w Oratowie i HONORATCE [?]; rabunek parocha oratowskiego ks. DANIELA (zabrane miody i sprzęty) pod pozorem szukania siana dla wojska. Wizja woźnego Andrzeja KOWALSKIEGO (23 II 1770, ze szlachtą Janem DOMAŃSKIM i Ignacym SKORZEWSKIM [?]) potwierdziła spustoszenie lasów oratowskich od strony Bałabanówki i Łukaszówki. „Kopa” – 60 snopów; „czett.” (czetwert) – miara zboża. Wiele imion chłopskich i niektóre wyrazy niepewne.
Łac.: „et quovis nominis” – i jakiegokolwiek imienia; „in assistentiam” – do pomocy, jako zbrojną asystę; „cum visione” – z wizją (oględzinami); „actis connotari” – odnotować w aktach.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
9V 1770 Jakub Olechowski, gubernator klucza oratowskiego, w imieniu Stanisława Woyny Orańskiego, chorążego nowogrodzkiego, posesora Józefa Cieszkowskiego, kapitana czernichowskiego, szlachty i poddanych, zamanifestował przeciw Stanisławowi Worcellowi, sędziemu ziemskiemu [halickiemu?], panu kluczy łukaszowskiego i bałabanowskiego, jego oficjalistom i kozakom: zabierali chłopom oratowskim kopy gryki i owsa, konie, wozy i woły, wycinali tysiące drzew w lasach oratowskich, napadli i pobili szlachtę oratowską, ciężko raniąc atamana Wasyla Zaniedziańskiego [?], ograbili parocha oratowskiego ks. Daniela. Woźny Andrzej Kowalski zrelacjonował wizję (23 II 1770) spustoszonych lasów.
Akt nr 666
Manifest Jana Bala Miedźwieckiego, stolnika „Mielt.” [?], przysięgłego patrona województwa bracławskiego, w imieniu własnym i małoletniego syna Jakuba, przeciw Andrzejowi Żółkiewskiemu [?] i jego czeladzi – o pojmanie, pobicie i uwięzienie syna w Winnicy (szkoda w grochu); z relacją woźnego Michała Radlińskiego o areszcie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data10 V 1770, Winnica (czynność woźnego 9 V 1770)
Karty / skanyk. 398 (skan 0400, strona prawa – dolna połowa) – k. 398v (skan 0401, strona lewa – cała) – k. 399 (skan 0401, strona prawa – 2 wiersze)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 398 (skan 0400, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Dziesiątego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
37juridicam Requisitionem W. Jmci Pana Jana Bala Miedź-
38wieckiego maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary
39godnych Ur. Ur. Jana Janetowskiego [?] Tomasza Stotwińskiego [?]
40Sobie do Aktu przydanych zchodził do Dworku W. Jozefa
41Zaleskiego w Mieście JKMci Winnicy będącego gdzie we-
42wnątrz [?] Dworku Zastawszy Skrępowanego Ur. Jakuba Miedź-
43wieckiego Syna W. Delatora [?] u Ich Mościów Żołkiewskiego y Za-
44leskiego, tudzież Czeladzi to iest Kozaka Starygryta [?] y Sługę [?]
45u tychże arestował y do Sprawy Prawney przyporęczył,
46ktorego Arestu Urzędownie odprawionego istotną y rzetelną
47uczynił relacyą [?]
k. 399 (skan 0401, strona prawa; w górze „399”)
1uczynił w Ninieyszym Urzędzie Rell. Woźny ut supra signare nes-
2ciens Crucem Sanctam posuit Michał Radliński (+)
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Manifestant: Jan BAL MIEDŹWIECKI (podpis „Jan Bal Miedźwiecki mpp.”; w tekście też „Miedźwiedzki”), stolnik „Mielt.” [?], asesor [?] palestry i przysięgły patron województwa bracławskiego (por. akty 633, 651, 655). Obżałowany: Andrzej ŻÓŁKIEWSKI [?] (w rkp. „Żołkiewski / Łotkiewski” – inicjał niepewny), „Podcz. [?] Winnicki [?]”, i jego czeladź; w sprawę zamieszany Józef ZALESKI, w którego dworku w Winnicy przetrzymywano chłopca. Treść (wiele wyrazów niepewnych): małoletni syn manifestanta Jakub wyrządził szkodę w grochu Żółkiewskiego; ojciec ukarał syna i zobowiązał się skryptem, sporządzonym w domu Zaleskiego, wynagrodzić stratę („na kubli [?] sześćdziesiąt [i] jeden”), ale Żółkiewski, nie zadowoliwszy się tym, pojmał chłopca, zaprowadził do dworku Zaleskiego, okrutnie bił, związał postronkiem, raz strzelił do niego (chybił), a w końcu związanego poprowadził pod strażą zbrojnych przez ulice Winnicy do zamku i bez wiedzy władz („ut comperitum” – jak się okazało) kazał zakuć w kłodę i trzymać przez noc. Manifestant zastrzega dochodzenie krzywdy i odpowiedzialność kryminalną, gdyby syn zmarł. Woźny Michał RADLIŃSKI 9 V 1770 ze szlachtą Janem JANETOWSKIM [?] i Tomaszem STOTWIŃSKIM [?] zastał w dworku Zaleskiego skrępowanego Jakuba i zaaresztował Żółkiewskiego, Zaleskiego oraz czeladź (kozak STARYGRYT [?] i sługa). Data relacji (9 V) poprzedza datę manifestu (10 V).
Łac.: „quam solennissime” – jak najuroczyściej; „comparentis” – komparenta; „ut comperitum” – jak się okazało; „et in continenti” – i zaraz potem; „ad affectationem iuridicam requisitionemque” – na prawne żądanie i rekwizycję; „delator” – oskarżyciel, powód; „signare nesciens crucem sanctam posuit” – nie umiejąc się podpisać, położył znak Krzyża św.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
10V 1770 Jan Bal Miedźwiecki, przysięgły patron bracławski, w imieniu własnym i małoletniego syna Jakuba zamanifestował przeciw Andrzejowi Żółkiewskiemu [?] i jego czeladzi: z powodu szkody wyrządzonej przez chłopca w grochu (którą ojciec zobowiązał się skryptem wynagrodzić) Żółkiewski pojmał Jakuba, bił go i związał w dworku Józefa Zaleskiego w Winnicy, strzelił do niego, a następnie poprowadził go związanego przez miasto do zamku i kazał zakuć w kłodę. Woźny Michał Radliński 9 V 1770 zastał chłopca skrępowanego w dworku Zaleskiego i zaaresztował sprawców. Odczyt częściowy.
Akt nr 667
Manifest Mikołaja Olechowskiego w imieniu Józefa Potockiego, krajczego koronnego, dziedzica Zabokrzycza, i Józefa Ciołka Komorowskiego, pułkownika wojsk koronnych, posesora – przeciw Józefowi Wilińskiemu, posesorowi części Torkowa – o przywłaszczanie gruntów i niszczenie lasów zabokrzyckich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data10 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 399 (skan 0401, strona prawa – od 3. wiersza do dołu) – k. 399v (skan 0402, strona lewa – 2 wiersze)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 399 (skan 0401, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Dziesiątego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
39wania, y Jnne przykrości wyrządzanie idem Comparens
40nomine quo supra
k. 399v (skan 0402, strona lewa)
1nomine quo supra przeciwko Temuż W. Wilińskiemu y innym spo-
2łecznikom powtornie Manifestuie się.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Mikołaj OLECHOWSKI (w rkp. podobnie jak w akcie 665 „Olechowski”) w imieniu Józefa POTOCKIEGO, krajczego koronnego, dziedzica wsi ZABOKRZYCZE (w rkp. „Zabokrzycza / Zabokrzyckie”, inicjał podobny do „Zabolo-”; por. wcześniejsze akty: J. Ciołek KOMOROWSKI – Żabokrzycz), oraz Józefa CIOŁKA KOMOROWSKIEGO, pułkownika wojsk koronnych, posesora tych dóbr. Obżałowany: Józef WILIŃSKI (por. akty 618, 623 – Torków), posesor części wsi TORKÓW sąsiadującej („in contiguitate”) z Zabokrzyczem. Zarzuty: Wiliński, mając szczupłą część w dziale torkowskim, z krewnymi i poddanymi wkroczył na grunty zabokrzyckie, kazał grodzić tam lewadę (ogrodzone pastwisko / łąkę), odgrażał się poddanym zabokrzyckim biciem i zabiciem, zajmuje grunty „na Lipowym Jarze [?]” dotąd bezsporne, niszczy lasy zabokrzyckie, obdziera łuby i wycina najlepsze drzewa. Manifest powtórny („powtórnie”). Miejscami składnia urwana – odczyt niepełny.
Łac.: „in contiguitate” – w sąsiedztwie, przylegających; „comparentis principalium” – mocodawców komparenta; „nomine quo supra” – w imieniu jak wyżej.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
10V 1770 Mikołaj Olechowski w imieniu Józefa Potockiego, krajczego koronnego, dziedzica Zabokrzycza, i Józefa Ciołka Komorowskiego, pułkownika wojsk koronnych, posesora, ponownie zamanifestował przeciw Józefowi Wilińskiemu, posesorowi sąsiedniej części Torkowa, i jego wspólnikom: Wiliński z krewnymi i poddanymi wtargnął na grunty zabokrzyckie, grodził na nich lewadę, groził poddanym, zajmuje bezsporne dotąd grunty i niszczy lasy (obdzieranie łub, wycinanie drzew).
Akt nr 668
Remanifestacja Józefa Turkiewicza w imieniu Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego, zastawnego posesora klucza godziembowskiego [?], przeciw ks. Andrzejowi Młodziejowskiemu, biskupowi poznańskiemu, kanclerzowi wielkiemu koronnemu, Janowi Brzyskiemu [?] i Antoniemu Jerzewiczowi [?] – o gwałtowną intromisję w klucz i zabór bydła i wielbłądów w Zabokrzyczu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 399v (skan 0402, strona lewa – od 3. wiersza do dołu) – k. 400 (skan 0402, strona prawa – górna 1/3)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 399v (skan 0402, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Jedynastego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedemną Woy-
18Salva reservata huius Manifestationis Si opus fuerit Me-
19lioratione Manifestuie y Remanifestuie się Jozef Turkie-
20wicz
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Józef TURKIEWICZ (podpis; nazwisko potwierdzone w akcie 672). Mocodawca: Jan GODZIEMBA WANDEŃSKI (w rkp. tu „Wardyńskiego / Wardeńskiego”; we wcześniejszych aktach 170–172, 459, 486 – Wandeński), podkomorzy PARNAWSKI, zastawny posesor klucza (odczyt „Godziembowskiego [?]” – por. akt 170: wieś Godziemba [?] w dobrach pobereskich Lubomirskich). Obżałowani: ks. Andrzej MŁODZIEJOWSKI, biskup poznański, kanclerz wielki koronny; jego wysłannicy (subdelegaci) Jan BRZYSKI [?], podkomorzyc nowogrodzki, i Antoni JERZEWICZ [?] (Jerzejewicz), stolnik wiłkomierski, komisarz. Treść: kanclerz, powołując się na konsens ks. (Stanisława) LUBOMIRSKIEGO, wojewody bracławskiego, i nie spłaciwszy sumy zastawnej, wysłał komisarzy, którzy z pomocą wojska zajechali klucz i dokonali intromisji (relacja zapisana w grodzie winnickim 10 VI 1769), zabrali konie, woły i krowy, sprzedawali zboże i siano, założyli szynki; komisarz Jerzewicz [?] zabrał w Zabokrzyczu bydło i WIELBŁĄDY Wandeńskiego (por. POSTEP: „wielbłądy w Żabokrzyczu”), a 17 V 1769 zaniósł manifest „w pilności”, oskarżając niewinnie Szostakowskiego [?] i komparenta, jakoby wielbłądy były zajęte (zdobyte) ze stepów tatarskich; mimo wezwań ich nie zwrócił. Manifest pierwszy – 14 VI 1769 (por. akty 206, 216, 230). Wiele wyrazów niepewnych.
Łac.: „sub die decima Iunii anno elapso millesimo septingentesimo sexagesimo nono” – dnia 10 czerwca roku ubiegłego 1769; „die decima septima Maii” – dnia 17 maja; „in commodum sui” – na swój pożytek; „nomine quo supra” – w imieniu jak wyżej; „salva reservata huius manifestationis si opus fuerit melioratione” – z zastrzeżeniem prawa do poprawienia tego manifestu w razie potrzeby.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
11V 1770 Józef Turkiewicz w imieniu Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego, zastawnego posesora klucza godziembowskiego [?], ponowił manifest z 14 VI 1769 przeciw ks. Andrzejowi Młodziejowskiemu, biskupowi poznańskiemu i kanclerzowi wielkiemu koronnemu, i jego komisarzom Janowi Brzyskiemu [?] i Antoniemu Jerzewiczowi [?]: kanclerz, powołując się na konsens ks. Lubomirskiego, wojewody bracławskiego, bez spłaty sumy zastawnej kazał zbrojnie zająć klucz (intromisja 1769), a jego ludzie zabrali konie, woły, krowy, zboże i siano oraz bydło i wielbłądy w Zabokrzyczu, których mimo wezwań nie oddano; komparent zastrzega nieważność intromisji i dochodzenie szkód.
Akt nr 669
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o wizji razów na małoletnim Jakubie Balu Miedźwieckim – z ramienia ojca, Jana Bala Miedźwieckiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 400 (skan 0402, strona prawa – od ok. 1/3 do dołu) – k. 400v (skan 0403, strona lewa – 3 wiersze)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 400 (skan 0402, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Jedynastego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winn. y Przedem-
4ną Woyciechem Jagiełłowiczem pt. Namiesnikiem Burgrabstwa
6Bracł. y Jnnych Opatt. Michał Radliński Autentikatus juratus
7Officio praesenti notus minimeque verae et fidelis Relationis
8Suam Publice libereque per expressum zeznał, Jż On ad affe-
9ctationem juridicamque Requisitionem W. Pana Jana Bala
10Miedźwieckiego maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi
11wiary godnych Ur. Tomasza Stotwińskiego [?] y Jana Jani-
12towskiego [?] zchodził do Dworku W. Requirenta w Mieście
13JKMci Winnicy Sytuowanym, gdzie będąc z pomienioną
14Szlachtą widział y oglądał na Ur. Jakubie Miedźwieckim Sy-
15nie Requirenta Małoletnim Razy Sinie [?] z puchłe Krwią zaszłe
16za Rękę obydwoch na każdey w trzech mieyscach od postro-
17nków [?] krępowania zadane, na Twarzy Jagody Sinie, Pięte [?]
18od postronkowania, włosy z Głowy wyrwane, od szarpania Całe
19Ciało od Szyi aż do nog sinie, Krwią zaszłe, znaki mają-
20ce liczne od bicia y tłuczenia, nogi spuchłe y sinie od
21Dybow [?] y wrzucenia, wszystkie te przez W. Jmci Pana Łot-
22kiewskiego [?] Zadane iest bicia [?] [...] od Ludzi mnos-
23twa nato patrzących wiadomość, ktorych to razow rzetelney
24y Sprawiedliwey
k. 400v (skan 0403, strona lewa)
1y Sprawiedliwey wizyi Urzędownie odprawioney istotną uczynił y
2zeznał Relacyą Woźny ut supra Jgnarus Scribendi Crucem San-
3ctam posuit Michał Radliński (+)
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Wizja do sprawy z aktu 666: woźny Michał RADLIŃSKI ze szlachtą Tomaszem STOTWIŃSKIM [?] i Janem JANITOWSKIM [?] (w akcie 666 „Janetowski”) oglądał w dworku Jana BALA MIEDŹWIECKIEGO w Winnicy jego małoletniego syna Jakuba: na obu rękach w trzech miejscach sińce i zakrzepła krew od krępowania postronkami, na twarzy sińce, wyrwane włosy, całe ciało od szyi do nóg posiniaczone od bicia, nogi spuchłe i sine od dyb [?]; obrażenia zadał (wg zeznań wielu świadków) pan ŁOTKIEWSKI [?] (= Żółkiewski [?] z aktu 666 – w obu aktach inicjał niepewny; tu bardziej przypomina „Łot-”). Pismo staranniejsze niż w aktach poprzednich.
Łac.: „authenticatus, iuratus, officio praesenti notus” – uwierzytelniony, zaprzysiężony, znany niniejszemu urzędowi; „verae et fidelis relationis suae publice libereque per expressum” – (zeznał) w swej prawdziwej i wiernej relacji publicznie, swobodnie i wyraźnie; „ad affectationem iuridicamque requisitionem” – na prawne żądanie i rekwizycję; „ignarus scribendi crucem sanctam posuit” – nie umiejąc pisać, położył znak Krzyża św.
Streszczenie
11V 1770 woźny Michał Radliński zeznał, że na żądanie Jana Bala Miedźwieckiego, ze szlachtą Tomaszem Stotwińskim [?] i Janem Janitowskim [?], oglądał w dworku Miedźwieckiego w Winnicy jego małoletniego syna Jakuba i stwierdził liczne obrażenia (sińce od krępowania postronkami na rękach, pobita twarz, wyrwane włosy, posiniaczone ciało, spuchłe nogi), zadane – jak świadczyli liczni widzowie – przez Łotkiewskiego [?] (por. akt 666).
Akt nr 670
Eliminacja (uchylenie) aresztu zamkowego – oświadczenie Jana Bala Miedźwieckiego o zniesieniu aresztu syna Jakuba w zamku starościńskim w Winnicy
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 400v (skan 0403, strona lewa – górna część, ok. 12 wierszy)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 400v (skan 0403, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maji Jedynastego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Prze-
5Burgrabstwa Grodu Winnickiego, Comparens pttr W. Pan
6Jan Bal Miedźwiecki to zanosi oświadczenie, Jż lubo Arest
7od ninieyszego Komparenta zaszedł w Zamku Staroś-
8ciński Mieście JKMci Winn. y w Grodzie ninieyszym
9zeznany, ale ponieważ teraz Zamek y Zwierzchność iego
10Syna Komparenta temuż W. Komparentowi oddała, więc niniey-
11szy Comparens teraz Zamek iako osobnym dokumentem
12kwitował, tak arest w Grodzie zeznany y zapisany kassuie, an-
13nihiluie y pro eliminando et eliminatum twierdzi y mieć oświad-
14cza y oto protestuie się Jan Bal Miedźwiecki mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Zakończenie sprawy z aktów 666 i 669: Jan BAL MIEDŹWIECKI (podpis „Jan Bal Miedźwiedzki mpp.”) oświadcza, że areszt, który wniósł (na zamku starościńskim w Winnicy, gdzie przetrzymywano jego syna, i zeznany w grodzie – por. relację w akcie 666), uchyla, ponieważ zamek i jego zwierzchność oddały mu syna, a zamek pokwitował osobnym dokumentem; areszt zapisany w grodzie kasuje i unieważnia. Uwaga: chodzi o areszt (sekwestr) dotyczący zamku/przetrzymania syna, a nie o areszt Żółkiewskiego [?] i Zaleskiego (relacja z 9 V 1770) – tekst nie precyzuje. Słowo w tytule marginalnym po „Winn.” niepewne.
Łac.: „eliminatia aresztu” – uchylenie, zniesienie aresztu; „kassuie, annihiluie” – kasuje, unieważnia; „pro eliminando et eliminatum” – za uchylony i zniesiony; „mpp.” – manu propria, własnoręcznie.
Streszczenie
11V 1770 Jan Bal Miedźwiecki oświadczył, że areszt wniesiony przez niego wobec zamku starościńskiego w Winnicy (i zeznany w grodzie) uchyla i unieważnia, ponieważ zwierzchność zamkowa oddała mu syna (Jakuba), a on pokwitował zamek osobnym dokumentem (por. akty 666, 669).
Akt nr 671
Manifest in diligentia Ludwika Ostrowskiego [?], subdelegata grodzkiego kamienieckiego, w imieniu Jana Leżeńskiego [?], łowczego podolskiego, przeciw Felicjanowi Opalińskiemu [?], synowi Antoniego, cześnika latyczowskiego – o nieważność skryptu na 2380 zł
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 400v (skan 0403, strona lewa – dolna połowa) – k. 401 (skan 0403, strona prawa – górna połowa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 400v (skan 0403, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwunastego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedemną
12do Rąk W. Szawelskiego [?] Cześn. Upitskiego [?] Dany przez W.
13niegdy Antoniego Opalińskiego od W. Leżeńskiego, to iest nie-
14należycie nastąpił, bo ani Długu dwoch Tysięcy Trzysta
15Osmdziesiąt Złł. Poll. W. Opalińskiemu niebył winnym W.
16Stawiński [?], ani tey że Summy w depozycie u siebie nie
17miał, nawet niewiedział, W. Obżałł. nabędące Summę
18w Depozycie u W. Stawińskiego [?], W. obżałowany nie pokaże
19ani Skryptu Sobie od W. Szawelskiego [?] Służącego na Sum-
20mę wyżey Specyfikowaną nie ma, ale ten Skrypt iakoby
21przez W. Opalińskiego nastąpił z okoliczności tych że niegdy
22W. Stawiński iako Oyciec Małżonki W. Łowcz. Podoll.
23chcąc mieć Łatwość uprzątnienia się Commissya od Summy
24Dwoch Tysięcy
k. 401 (skan 0403, strona prawa; w górze „401”, przekreślone „400”)
1Dwoch Tysięcy Trzechset, Osmdziesięciu Złł. Poll. y Większego po-
2trzebuiącą Zakładzie [?], y Osam Kapitał, bez uprzątnienia [?] się Dzie-
3ciom Swym y Unikaiąc wniczenia [?] zaleszczy [?] niechcąc Między
4Małżeństwem także Starszą Swoią Summę Dwa Tysiące
5Trzysta, Osmdziesiąt Złł. Poll. niby W. Antoniego Opalińskie-
6go W. Leżeńskiemu Łowcz. Podoll. powierzył, y Skrypt
7praecise et persona [?] na Tegoż W. Opalińskiego Antoniego ex Supe-
8rius Expressis et Jnteventibus [?] rationibus napisać y pod-
9pisać wystarał się, do odbierania Tegoż Skryptu na Sum-
10mę cytowaną [?] W. Łowcz. Podoll. iako niewiadomy nale-
11żytey Summy, iuż po Smierci W. Stawińskiego Cześn. Upitsk. [?]
12po Dziedzicznie przez W. Opalińskiego był Zoobowiązany, iako
13to się y stąd iawnie pokazuie że Xiądz Stawiński Jezuita
14Syn W. Stawińskiego Cześn. Upitsk. [?] tey że Samey Sum-
15my Dwoch Tysięcy Trzechset Osmdziesięciu Złł. Poll.
16Siedmset Złł. Poll. od W. Łowcz. Podoll. na fundamencie włas-
17ney Summy Oyca Swego odebrał, więc aby W. Felicjan Opaliń-
18ski [?] iako Sukcessor W. Antoniego Opalińskiego o Summę Dwa Tysią-
19ce Trzysta, Osmdziesiąt Złł. Poll. in virtute Skryptu y wybraniu [?]
20illegitime nastąpionych iako ex nullo dato et accepto, y po-
21mimo się nieważny dlatego ninieyszy Stawaiący o nieważność
22Tegoż Skryptu y wybrania Onegoż illegitime nastąpionego
23Jmieniem Wiell. Leżeńskiego Łowcz. Podoll. w pilności przy-
24szłe [?] Manifestuie się Ludwik Ostrowski [?] mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Ludwik OSTROWSKI [?] (podpis „Ludwik O…owski mpp.” – odczyt niepewny), subdelegat grodzki „Kamieniec.” [?]. Mocodawca: … LEŻEŃSKI [?], łowczy PODOLSKI (imię nie podane; w tytule „Ł. Pler [?]”). Obżałowany: Felicjan OPALIŃSKI [?], syn i sukcesor Antoniego OPALIŃSKIEGO [?], cześnika latyczowskiego. Treść (składnia zagmatwana): Leżeński nie zaciągał żadnego długu u Opalińskich; skrypt na 2380 zł polskich, wystawiony rzekomo przez Leżeńskiego na rzecz Antoniego Opalińskiego i oddany do rąk pana SZAWELSKIEGO [?] / STAWIŃSKIEGO [?], cześnika „upitskiego [?]” (nazwisko w tekście zapisywane różnie – zapewne ta sama osoba, teść Leżeńskiego), powstał dlatego, że Stawiński [?], ojciec żony łowczego, chcąc ukryć przed dziećmi swoją sumę 2380 zł, kazał spisać skrypt na Opalińskiego; dowodem jest to, że syn Stawińskiego, ks. … STAWIŃSKI [?], jezuita, odebrał od Leżeńskiego 700 zł z tej sumy jako z sumy własnego ojca. Komparent zastrzega nieważność skryptu i jego wybrania („ex nullo dato et accepto”). Nazwiska Leżeński, Opaliński, Stawiński/Szawelski – odczyty niepewne; zapis „Czesz./Cześn. Latt.” = cześnik latyczowski.
Łac.: „in diligentia” – dla zachowania pilności (terminu); „praecise” – wyraźnie, dokładnie; „ex superius expressis et intervenientibus rationibus” – z wyżej wyrażonych i zachodzących przyczyn; „in virtute scripti” – na mocy skryptu; „illegitime” – bezprawnie; „ex nullo dato et accepto” – jako z niczego nie danego i nie przyjętego (tj. bez rzeczywistego świadczenia).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
12V 1770 Ludwik Ostrowski [?], subdelegat grodzki, w imieniu Leżeńskiego [?], łowczego podolskiego, złożył manifest w pilności przeciw Felicjanowi Opalińskiemu [?], synowi i sukcesorowi Antoniego, cześnika latyczowskiego: skrypt na 2380 zł polskich, rzekomo wystawiony przez Leżeńskiego na rzecz Antoniego Opalińskiego, nie odpowiadał żadnemu długowi – był fikcją, którą teść łowczego, Stawiński [?], cześnik upitski [?], posłużył się, by ukryć własną sumę przed dziećmi (z tej sumy 700 zł odebrał już od łowczego jego syn, ks. Stawiński, jezuita); komparent zastrzega nieważność skryptu i jego wybrania. Odczyt częściowy.
Akt nr 672
Manifest Józefa Turkiewicza w imieniu Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego, przeciw Stanisławowi Kordyszowi, cześnikowi winnickiemu, jego dyspozytorowi Antoniemu Jarkowskiemu [?] i Janowi Feliksowi Kopyczyńskiemu, subdelegatowi grodzkiemu winnickiemu – o bydło zapędzone do Michałówki i sprzedane
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 401 (skan 0403, strona prawa – dolna połowa) – k. 401v (skan 0404, strona lewa – górna połowa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 401 (skan 0403, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Dwunastego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winn.
9Osm na Kupienie Siana y Paszy rożney dla pomienionego Byd-
10ła W. Kopyczyńskiemu przez Pana Kunickiego [?] odliczył, a to
11W. Kopyczyński Zamiast zkupienia Siana y Paszy na przezymowanie
12Bydła y dozor Swoy wziętego też Pieniądze na Swoie potrzeby roz-
13dysponował, Bydła zaś Sztuk Sześćdziesiąt Dziewięć W. Kordy-
14szowi przez Ur. Jarkowskiego [?] kupuiącemu y naymniey z tego nie-
15maiąc Zlecenia niewiedzieć Sprzedał, o czym ninieyszy Comptis [?]
16dowiedziawszy się gdy natychmiast przywrocenia Sobie Bydła u W.
17Kordysza Cześn. Winn. domagał się, y po kilkakrotnie przyczynna [?] re-[?]
18kwizycye W. Kordysz Cześnik Winn. żadnemi miara pomienionego Byd-
19ła u W. Kopyczyńskiego kupionego oddać niechciał y dotych czas nie
20oddał, a Zatym ninieyszy Comparens tak Pko W. Kopyczyńskiemu
21o Sprzedanie tego Bydła bez mocy Sobie daney iako też przeciwko
22W. Kordyszowi Cześnikowi Winn. o nienależyte kupienie y nieoddanie
23W. Pana Swego oto wszystko prawnie czyni [?] nie zaniechał pow-
24tornie Manifestuie się Jozef Turkiewicz.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Józef TURKIEWICZ (podpis „Jozef Turkiewicz”; ta sama osoba w akcie 668 – tam odczytano „Teoliewicz [?]”), plenipotent Jana GODZIEMBY WANDEŃSKIEGO (w rkp. „Wardyńskiego / Wardeńskiego”), podkomorzego parnawskiego. Obżałowani: Stanisław KORDYSZ, cześnik winnicki, dziedzic części wsi GLINIANKA [?] (tu odczytane „Gniania”, w akcie 675 „Gliniance”; por. szyper Kordysz w akcie 163 – potaż do Gdańska); jego dyspozytor Antoni JARKOWSKI [?] (w nagłówku „Tarkowski [?]”); przede wszystkim Jan Feliks KOPYCZYŃSKI (w rkp. „Kopczyński / Kopyczyński”), subdelegat grodzki winnicki (por. POSTEP: „Jan Feliks Kudewicz KOPYCZYŃSKI”). Treść: Wandeński zapędził do wsi MICHAŁÓWKA na zimowisko 156 sztuk bydła i 20 cieląt, a na zakup siana i paszy przekazał Kopyczyńskiemu przez pana KUNICKIEGO [?] 948 zł (w rkp. „Dziewięć Czterdzieści Osm” – zapewne 948 zł); Kopyczyński, zmówiwszy się z dyspozytorem, pieniądze zużył na własne potrzeby, a 69 sztuk bydła bez zlecenia sprzedał Kordyszowi; ten mimo wezwań bydła nie zwrócił. Manifest powtórny. Areszt bydła u Kordysza – akt 675.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
12V 1770 Józef Turkiewicz w imieniu Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego, ponownie zamanifestował przeciw Janowi Feliksowi Kopyczyńskiemu, subdelegatowi grodzkiemu winnickiemu, Stanisławowi Kordyszowi, cześnikowi winnickiemu, i jego dyspozytorowi Antoniemu Jarkowskiemu [?]: Kopyczyński, któremu powierzono 156 sztuk bydła i 20 cieląt zapędzonych na zimowisko do Michałówki oraz 948 zł [?] na siano i paszę, pieniądze roztrwonił, a 69 sztuk bydła bez zlecenia sprzedał Kordyszowi, który nie chce go zwrócić.
Akt nr 673
Manifest „in diligentia” Mikołaja Poterskiego [?] w imieniu Marcina Grocholskiego, chorążego winnickiego, rotmistrza kawalerii narodowej, i Franciszka Grocholskiego, podstolego bracławskiego, podwojewodziego winnickiego, dziedziców klucza strzyżawskiego, woronowickiego i [...] – o niemożność opłacenia pogłównego żydowskiego po rzezi 1768 i epidemii
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 401v (skan 0404, strona lewa – dolna połowa) – k. 402 (skan 0404, strona prawa – górna 1/3)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 401v (skan 0404, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Dwunastego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Mikołaj POTERSKI [?] (niepiśmienny – położył krzyż; odczyt nazwiska niepewny), w imieniu braci GROCHOLSKICH: Marcina, chorążego winnickiego, rotmistrza kawalerii narodowej wojsk koronnych, i Franciszka, podstolego bracławskiego, podwojewodziego grodu winnickiego (por. akty 589–590, 630, 638), dziedziców kluczy STRZYŻAWSKIEGO, WORONOWICKIEGO i „Łozińskiego [?]” (trzecia nazwa niepewna). Nawiązuje do manifestu z 10 IX 1768. Treść: w czerwcu 1768 w województwach bracławskim i kijowskim wybuchł bunt chłopstwa ukraińskiego (koliszczyzna), który zbliżył się do Winnicy; w WORONOWICY, półtorej mili od Winnicy, zginęło 13 Żydów, inni uciekli tracąc wszystkie sprzęty i dotąd nie śmieją wracać; ich domy w STRZYŻAWCE i Woronowicy częściowo zajęli chrześcijanie, częściowo stoją pustkami; arendy karczemne trzymają teraz chrześcijanie; „zaraza” (epidemia) w tych miejscach. Kahały strzyżawski i woronowicki zostały zatem znacznie uszczuplone, a ponieważ Żydów w dobrach tych kahałów brak, dobra Grocholskich nie mogą być pociągane do płacenia pogłównego żydowskiego – komparent zastrzega to „w pilności”. Liczne wyrazy niepewne.
Łac.: „in diligentia” – dla zachowania pilności (terminu); „ignarus literarum crucem sanctam posuit” – nie znając pisma, położył znak Krzyża św.; „pogłówne żydowskie” – podatek pogłówny płacony przez gminy (kahały) żydowskie, ryczałtowo rozkładany według lustracji.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
12V 1770 Mikołaj Poterski [?] w imieniu Marcina Grocholskiego, chorążego winnickiego, i Franciszka Grocholskiego, podstolego bracławskiego, dziedziców kluczy strzyżawskiego i woronowickiego, ponowił manifest z 10 IX 1768 w pilności: wskutek buntu chłopskiego w czerwcu 1768 (w Woronowicy zabito 13 Żydów, inni zbiegli, ich domy zajęli chrześcijanie lub stoją puste, arendy karczemne trzymają chrześcijanie) i zarazy kahały strzyżawski i woronowicki opustoszały, wobec czego dobra Grocholskich nie mogą być pociągane do płacenia pogłównego żydowskiego.
Akt nr 674
Remanifestacja Józefa Turkiewicza, ekonoma dóbr Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego, przeciw Michałowi Dobrowolskiemu, komisarzowi dóbr Grocholskich – o niedostarczenie siana i zboża dla bydła na zimowisku w Michałówce, padnięcie 82 sztuk i fałszywe oskarżenie o zarazę
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 402 (skan 0404, strona prawa – od ok. 1/2 do dołu) – k. 402v (skan 0405, strona lewa – górna połowa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 402 (skan 0404, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Dwunastego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic-
4kiemi y Przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem protunc Na-
12iakoby Ur. Turkiewicz teraźnieyszy Manifestuiący się Bydło
13Zarażone do Michałowki wpędził, y tym że Bydłem zarażo-
14nym Chudobę tak Dworską iako y Gromadzką Zaraził y Szkody
15niemałey ztąd naczynił, co iako przeciwko nieczywi [?] udowie [?] uczy-
16nił tak Słusznie [?] y krwie [?] żywemi niedowiedzie y Sprawiedliwie
17przeciw nasyłanym [?] Zawsze będzie, A zatym teraźnieyszy Stawaiący
18Jmieniem tak Swoim iako y W. Podkom. Parna. Pana Swego przychy-
19laiąc się do wyż rzeczoney Widendy Sub Die Decima Secunda Fe-
20bruarii Zaniesioney powtornie Manifestuie się y na Zapisaną
21Tegoż Jmci Obwinionego Sub Die Decima Nona [?] Ejusdem Widendę
22Remanifestuie się, Prezentował przedemną Urzędem Szkor [?] z Byd-
23ła zgasłego [?] w Michałowce przepadłego [?] w Liczbie Siedmdziesiąt
24Sześć nie iniklusuiąc [?] Szkor Sześć przez W. Kopyczyńskiego na
25Swoie potrzeby wziętych, ktore to Szkory przed Urzędem ninieyszym
26prezentowane rursus do Siebie odebrał y wyręczył [?] y ode-
27branych Officium Fens [?] quietavit, prosząc o to tak, aby w Actis
28annotari y otrzymał Jozef Turkiewicz.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Ciąg dalszy sprawy z aktu 672. Komparent: Józef TURKIEWICZ (podpis), ekonom dóbr Jana GODZIEMBY WANDEŃSKIEGO (w rkp. „Wardyńskiego”), podkomorzego parnawskiego. Obżałowany: Michał DOBROWOLSKI, komisarz dóbr braci GROCHOLSKICH (Michałówka należy do klucza WORONOWICKIEGO – por. akt 673). Zarzuty: wbrew wyraźnym rozkazom swych panów Dobrowolski nie dopuścił do zakupu siana i zboża dla bydła Wandeńskiego zimującego w MICHAŁÓWCE, nie pozwolił zabrać już kupionych 76 kop owsa i 8 kop jęczmienia, ani zwrócić pieniędzy danych poddanym; w efekcie padło ponad 82 sztuki bydła. Dobrowolski, by ukryć swą winę, wpisał (19 [?] II 1770) „widendę” (manifest okazowy) oskarżającą Turkiewicza, jakoby wpędził do Michałówki bydło zarażone i zaraził bydło dworskie i gromadzkie. Turkiewicz nawiązuje do swego manifestu z 12 II 1770 i remanifestuje się; okazał w urzędzie 76 skór padłego bydła (nie licząc 6 skór wziętych przez Kopyczyńskiego – por. akt 672), które następnie odebrał. Wiele wyrazów niepewnych.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
12V 1770 Józef Turkiewicz, ekonom Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego, zamanifestował i zremanifestował się przeciw Michałowi Dobrowolskiemu, komisarzowi dóbr Grocholskich: wbrew poleceniom swych panów Dobrowolski uniemożliwił zakup i odbiór siana, owsa i jęczmienia dla bydła Wandeńskiego zimującego w Michałówce (klucz woronowicki), przez co padło ponad 82 sztuki, a następnie fałszywie oskarżył Turkiewicza o wpędzenie zarażonego bydła; Turkiewicz okazał w urzędzie 76 skór padłych zwierząt (por. akt 672).
Akt nr 675
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o areszcie bydła rogatego (69 sztuk) we wsi Glinianka [?] (dobra Stanisława Kordysza, cześnika winnickiego) – z ramienia Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 V 1770, Winnica (czynność 12 V 1770)
Karty / skanyk. 402v (skan 0405, strona lewa – dolna połowa) – k. 403 (skan 0405, strona prawa – 1 wiersz)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 402v (skan 0405, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Dwunastego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedemną
6Woiewodztwa Bracł. y Jnnych Opatt. Michał Radliński wmoc wier-
7ney y Skuteczney Relacyi Swoiey dobrowolnie zeznał, Jż On Roku
8teraźnieyszego Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego Dnia Dwunaste-
9go Maja na Affektacyą y Prawną Rekwizycyą W. Pana Jana Godziem-
10by Wardeńskiego Podk. Parna. maiąc przy sobie Stronę Szlachty Lu-
11dzi wiary godnych Ur. Jchmw PP. Jana Kulickiego [?] y Stefana Zebrow-
12skiego [?] był w Dobrach Wsi Gliniance [?] w Wdztwie Bracł. a powiecie
13Winn. Leżących na Części W. Stanisława Kordysza Cześn. Winn. Dziedzicz-
14ney, gdzie będąc we Dworze tameyszym Bydła Rogatego Sztuk Sześć-
15dziesiąt Dziewięć W. Affektanta własnego u Ur. Jarkowskiego [?] Dyspo-
16zytora tameyszego w Chlewach Dworskich Arestował, ktory to Arest
17pomieniony Ur. Jarkowski [?] Dyspozytor Gliniański [?] na przyrzeczone Byd-
18ło wtorny [?] Jmieniem Pana Swego dobrowolnie przyiąwszy do rozprawy
19Prawney dotrzymać deklarował y Submittował się, w czym On Woźny
20Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy się ztamtąd odiechał y tu do
21Akt przybywszy Prawdziwego Arestu Swego uczynił y zeznał Rell. de-
22que fens Ejusd. Actis Rell. Actis qui supra Scribendi Jgnarus Crucem
23Sanctam posuit (+)
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Ciąg sprawy z aktów 672 i 674: woźny Michał RADLIŃSKI ze szlachtą Janem KULICKIM [?] i Stefanem ZEBROWSKIM [?] był 12 V 1770 we wsi GLINIANKA [?] (w woj. bracławskim, pow. winnickim; część dziedziczna Stanisława KORDYSZA, cześnika winnickiego) i zaaresztował we dworskich chlewach 69 sztuk bydła rogatego Wandeńskiego, sprzedanego Kordyszowi przez Kopyczyńskiego (por. akt 672 – „69 sztuk”); dyspozytor JARKOWSKI [?] przyjął areszt imieniem swego pana. Nazwa wsi odczytana „Gliniance / Gliniański” (w akcie 672 roboczo „Gniania [?]” – ta sama wieś); identyfikacja niepewna. Brak podpisu woźnego (niepiśmienny – krzyż); część nr marginalnego i ostatniego wiersza przechodzi na k. 403 („Sanctam posuit (+)”).
Łac.: „deque fide [?] eiusdem actis relatio” – (formuła potwierdzenia); „qui supra scribendi ignarus crucem sanctam posuit” – wyżej wymieniony, nie umiejąc pisać, położył znak Krzyża św.; „submittował się” – zobowiązał się.
Streszczenie
12V 1770 woźny Michał Radliński zeznał, że tego dnia na żądanie Jana Godziemby Wandeńskiego, podkomorzego parnawskiego, ze szlachtą Janem Kulickim [?] i Stefanem Zebrowskim [?] zaaresztował we dworze we wsi Glinianka [?] (część Stanisława Kordysza, cześnika winnickiego) 69 sztuk bydła rogatego Wandeńskiego; dyspozytor Jarkowski [?] przyjął areszt i zobowiązał się stawić bydło do prawa (por. akty 672, 674).
Akt nr 676
Manifest Marianny z Mikulskich Pawłowskiej, podstoliny czernichowskiej, wdowy – o nieważność działu części wsi Cybulów i innych transakcji (dział z Barbarą Mikulską, siostrą, i Daszkiewiczową, Kobylańską [?])
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 403 (skan 0405, strona prawa – od 2. wiersza do ok. 4/5 wysokości)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 403 (skan 0405, strona prawa; w górze „403”, przekreślone „402”)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Dwunastego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedemną
18nym spadłych Ur. Panna Barbara Mikulska y Sukcessoro-
19wie niegdy Ur. Pani Daszkiewiczowey y Kobylańskiey [?] roz-
20działkiem tych że Części Pko wyraźnemu Prawu nastąpio-
21nym są nie słusznie ziawną krzywdą teraźnieyszey Manifestant-
22ki in subnotitate [?] Mantale [?] na ten czas zostaiącey przypuszcze-
23ni, gdyż tylko Protestantce iako Głowie [?] Męskiey Oyca Swego niegdy Ur.
24Antoniego Mikulskiego przecz [?] tey że Dziedzictwo tych Części
25według Prawa należy, a wyż wyrażone Ur. Mikulska, Daszkie-
26wiczowa y Kobylańska Posagiem kontentować się powinne, przeto
27ninieysza Komparens tak o nieważność wyżey namienionego
28Rozdziału Części Dobr Cybulowa iako też y innych podiałem
29po owiele [?] tytułem y pretextem zaszłych Tranzakcyi krzywda
30tey ze Prawa Sobie Comparentiae Służącego Manifestuie się o-
31świadczaiąc się oto wszystko Prawnie czynić, ktora to manife-
32stacyą Swoią Actis connotari prosiła, co y otrzymała Mary-
33anna Pawłowska.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Manifestantka: Marianna z MIKULSKICH PAWŁOWSKA (podpis „Maryanna Pawłowska”), podstolina CZERNICHOWSKA, wdowa – dopiero teraz, uwolniona spod władzy mężowskiej, mogła stanąć przed aktami. Treść: część wsi CYBULÓW spadła prawem dziedzicznym po Stefanie i Helenie z Jaszczolskich [?] MIKULSKICH (dziadkach [?]) na jej ojca Antoniego MIKULSKIEGO; jej siostra panna Barbara MIKULSKA oraz sukcesorowie zmarłych pań DASZKIEWICZOWEJ i KOBYLAŃSKIEJ [?] (zapewne również sióstr lub ciotek) zostali dopuszczeni do działu tej części wbrew prawu, gdy manifestantka była jeszcze „in subnotitate [?]” (nieświadoma / małoletnia?); twierdzi, że dziedzictwo należy się tylko jej (dziwnie określonej jako „głowa męska” ojca – może jako jedynej spadkobierczyni linii), a pozostałe powinny poprzestać na posagu (zasada, że dobra dziedziczy płeć męska, a córki dostają posag). Manifestuje się o nieważność działu i innych transakcji. Wiele wyrazów niepewnych (składnia zagmatwana, wyrazy łacińskie zniekształcone).
Łac.: „de nullitate” – o nieważność; „acta praesentia adire” – przystąpić do niniejszych akt; „progenies” – potomstwo; „in subnotitate [?]” – (może zniekształcone „in minorennitate” – w małoletności); „actis connotari” – odnotować w aktach.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
12V 1770 Marianna z Mikulskich Pawłowska, podstolina czernichowska, wdowa, zamanifestowała o nieważność działu części wsi Cybulów, odziedziczonej po Stefanie i Helenie Mikulskich przez jej ojca Antoniego Mikulskiego: do działu dopuszczono wbrew prawu jej siostrę Barbarę Mikulską oraz sukcesorów Daszkiewiczowej i Kobylańskiej [?], które – jej zdaniem – powinny zadowolić się posagiem; zastrzega także nieważność innych zawartych w tej sprawie transakcji. Odczyt częściowy.
Akt nr 677
Manifest Adama Dzbeńskiego [?], dyspozytora wsi Żywotówka [?] Feliksa Wielohorskiego, podstolego parnawskiego [?], przeciw Chojnowskiemu [?], posesorowi wsi Rastówka, i jego dyspozytorowi Karbowskiemu [?] – o wtargnięcie po zbiegłego kozaka, pobicie i groźby
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 403 (skan 0405, strona prawa – dół) – k. 403v (skan 0406, strona lewa – do ok. 2/3 wysokości)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 403 (skan 0405, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Czternastego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Prze-
2stowki [?] quovis jure titulo Possessorowi Panu, a precipue Ur. cujusvis
3nominis Karbowskiemu [?] tey pomienioney Wsi Dyspozytorowi,
4niżey wyrażoney krzywdy Motorowi [?] wszelkim Zaletom [?] Stanu Szla-
5checkiego Manifestuie się w niżey opisany Sposob y oto, Jż Ur. Karbowski [?]
6Obżałowany wiedząc dobrze o tym że nie zważał [?] Ur. Dzbeńskiego [?]
7Dyspozytora Dobr Wsi Żywotowki [?] ani znamieniu [?] y przy [?] Ale żony
8Swey [?] przez Siłę wyż wyrażonego Kozaka z Dobr Wsi Żywo-
9towki [?] Sotni [?] Mośliczny [?] y podległey w Manastyryskach [?] stoią-
10cey wziął, y Tegoż Sumrumnaktawszy [?] z oznaymieniem do
11Dobr Wsi Rastowki [?] postał [?], aby podowody [?] Gromada tameysza do Kom-
12mendy Woyska Rossyiskiego przystawiła, a Ur. Dyspozytor Rastow-
13ski [?] bez żadnego względu na niewinnego zmyśloney [?] przez wyż wyrażonego
14go [?] przybytego do Wsi Rastowki [?], y żadney krzywdy nikomu nieczy-
15niącego wraz z koniem y wszelkim porządkiem Onego, a wściekło [?]
16związał niemiłosiernie bił, w dyby zabić nakazał, y asztna [?]
17Przyiaciel iako y Litowną [?] wódkę niechcąc dotych [?] żądanego wkuż-[?]
18truie nie dość na tym maiąc, lecz iescze godząc na Zdrowie
19Ur. Komparenta na Zysk [?] wod dla zupełnieyszego umysłu Swego wy-
20konania Listem [?] Ur. Zalęckiego [?] się pod pozorem [?] Jakiegoś [?] iakie-
21goż do Komparenta mianego do Siebie Zobligował, a gdy Ma-[?]
22przybył tedy Ur. Obwiniony Gromadę zebrał na Komparenta
23fomentował [?], Na Kozaku Zobaczywszy się będącym taię kazał, nie
24utrzymanemi Słowy wm [?] dekorze [?] Stanu Szlacheckiego przyma-
25wiał, przegroźki na Życie czynił, do Szyi Sam porywał się y
26Zabić chciał y Zapewneby Myśl Swoią niegodziwą do Skutku
27przyprowadził, gdyby Ur. Manifestuiący Salwuiąc Życie Swoie ze Wsi
28Rastowki [?] nieuiechał, a zatym ten że Comparens uciekaiąc
29się ad Asilum Sacrae Sanctae Justitiae o tak nie Słuszne in-
30kąserowanie [?] Kozaka y przegrozki czynienia na Ur. Manifesto
31Suo [?] et quorum Supra nomine queritur et Manifestat Salva huius
32Manifestationis melioratione Adam Dzbeński mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Pismo niestaranne, składnia mocno zaburzona – odczyt bardzo niepełny. Komparent: Adam DZBEŃSKI [?] (podpis „Adam Dzbeński mpp.”; w tytule marginalnym „Dzbańskiego [?]”), dyspozytor wsi ŻYWOTÓWKA [?] Feliksa WIELOHORSKIEGO, podstolego „Parnaw.” [?] (parnawskiego [?]; w akcie 678 wyraźniej „Podstol. Parnaw.”), występujący też w imieniu kozaka Sawki SAWCZENKI (tu odczyt „Sawczuka [?]”, imię wg aktu 678) ze Żywotówki. Obżałowani: … CHOJNOWSKI [?], posesor wsi RACHNÓWKA [?], i jego dyspozytor … KARBOWSKI [?] (w nagłówku następnego aktu „Karbowskiego”). Treść (w przybliżeniu): kozak z sotni [?] stacjonującej w „Manastyryskach [?]” (wojsko rosyjskie?) został przez Karbowskiego zatrzymany we wsi Rastówka, związany, okrutnie pobity i zakuty w dyby, jakoby miał być odstawiony do komendy wojsk rosyjskich; gdy Dzbeński, zwabiony listem pana ZALĘCKIEGO [?], przybył do Rastówki, Karbowski podburzył przeciw niemu gromadę, lżył go, groził śmiercią, porwał się do jego szyi; Dzbeński ratował się ucieczką. Manifest o uwięzienie kozaka i groźby.
Łac.: „quovis iure titulo” – jakimkolwiek prawem i tytułem; „a praecipue” – a w szczególności; „cuiusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „ad asylum sacrosanctae iustitiae” – (uciekając się) do schronienia świętej sprawiedliwości; „et quorum supra nomine queritur et manifestat” – w imieniu tych, o których wyżej, skarży się i manifestuje; „salva huius manifestationis melioratione” – z zastrzeżeniem poprawienia tego manifestu.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14V 1770 Adam Dzbeński [?], dyspozytor wsi Żywotówka [?] Feliksa Wielohorskiego, podstolego parnawskiego [?], w imieniu własnym i kozaka Sawczuka [?] zamanifestował przeciw Chojnowskiemu [?], posesorowi wsi Rastówka, i jego dyspozytorowi Karbowskiemu [?]: dyspozytor uwięził w Rastówce, pobił i zakuł w dyby kozaka ze Żywotówki, a gdy Dzbeński przybył w tej sprawie, podburzył na niego gromadę, lżył go i groził mu śmiercią, tak że musiał uciekać. Odczyt bardzo niepełny.
Akt nr 678
Relacja woźnego Piotra (Petra) Jakimowicza o areszcie dyspozytora Karbowskiego [?] we wsi Rastówka – z ramienia Feliksa Wielohorskiego, podstolego parnawskiego [?] (uwięzienie kozaka Sawki Sawczenki)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 V 1770, Winnica (czynność 11 V 1770)
Karty / skanyk. 403v (skan 0406, strona lewa – dolna 1/3) – k. 404 (skan 0406, strona prawa – górne 7 wierszy)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 403v (skan 0406, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Czternastego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winn. y Prze-
6Wdztwa Bracł. y Jnnych Opatrzny Petro Jakimowicz w Moc
7prawdziwey y Skuteczney Relacyi Swoiey iawnie ustnie y do-
8browolnie zeznał, Jż On Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiąte-
9go, Dnia Jedynastego Maja na affektacyą y Prawną Re-
10kwizycyą W. Felixa Wielohorskiego Podstol. Parnaw. [?] maiąc
11przy sobie Stronę Szlachty Ur. Jana Szymańskiego [?] y Antonie-
12go Jankowskiego [?] do tego Aktu Sobie przydanych był w Dobrach
13Wsi Rastowce [?] Possessyi Wiell. Choynowskiego [?] podległych, gdzie
14będąc Ur. cujusvis Nominis Karbowskiego [?] Dobr Wsi Rastowki [?]
15Dyspozytora zawzięcie [?]
k. 404 (skan 0406, strona prawa; w górze „404”, przekreślone „403”)
1Dyspozytora zawzięcie wtorego [?] Sawki Sawczenka Kozaka z koniem
2y Jnnym porządkiem Zabicie [?] Sekwestrowanie, u Woyta y Gromady
3tameyszey w Ryzykach [?] Prawnych Arestował y Przyporęczył, ktory
4Arest iest benevole Jmieniem Pańskim przyięty, A tak On Woź-
5ny Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy się przedemną
6Urzędem prawdziwego Arestu uczynił y zeznał Rell. Woźny pi-
7sać nieumieiący Krzyż Swięty kładzie (+)
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Relacja do sprawy z aktu 677. Woźny Petro (Piotr) JAKIMOWICZ ze szlachtą Janem SZYMAŃSKIM [?] i Antonim JANKOWSKIM [?] był 11 V 1770 we wsi RASTÓWKA [?] (w rkp. „Rastowce / Rastowki”; w akcie 677 odczytane roboczo – poprawione), posesji … CHOJNOWSKIEGO [?], i zaaresztował u wójta i gromady dyspozytora … KARBOWSKIEGO [?] za uwięzienie („sekwestrowanie”) kozaka Sawki SAWCZENKI (w akcie 677 „Sawczuk [?]”) wraz z koniem i rzędem; areszt przyjęto dobrowolnie imieniem pana. Mocodawca: Feliks WIELOHORSKI, podstoli „Parnaw.” [?]. Data czynności (11 V) poprzedza datę manifestu z aktu 677 (14 V).
14V 1770 woźny Petro (Piotr) Jakimowicz zeznał, że 11 V 1770 na żądanie Feliksa Wielohorskiego, podstolego parnawskiego [?], ze szlachtą Janem Szymańskim [?] i Antonim Jankowskim [?] zaaresztował we wsi Rastówka (posesja Chojnowskiego [?]) dyspozytora Karbowskiego [?] za uwięzienie kozaka Sawki Sawczenki z koniem i rzędem, oddając go pod poręczenie wójta i gromady (por. akt 677).
Akt nr 679
Manifest Ludwika Bielskiego, ekonoma klucza szpiczynieckiego, w imieniu Ignacego i Teofili z Radziwiłłów Morawskich, generałów-majorów wojsk WXL, przeciw Antoniemu Kamińskiemu, cześnikowi żytomierskiemu – o niedotrzymanie posesji wsi Pedosy [?] i odmowę przyjęcia zwrotu 4000 zł (z deklaracją złożenia sumy w depozyt)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 404 (skan 0406, strona prawa – od ok. 1/5 do dołu) – k. 404v (skan 0407, strona lewa – górne 1/4)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 404 (skan 0406, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Czternastego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
19Szpiczynieckiego za przybyciem w tuteysze Kraie do Dobr
20Szpiczyniec Jmci Obżałowanemu wydaie nakazali, a że
21Jmć Obżałł. formuiąc Sobie pretexta iakowys był renitens
22do odebrania, tylko pretenduiąc bezmierzne [?] Dzierżawy tych
23że Dobr Wsi Pedosow bez żadnego Prawa naczyniwszy tyle-
24kroć [?] w Czasie Dzierżawy Swoiey czasu Prawa osobliwie
25Specyfikowanych iako to Poddanym y Arendarzowi z Seczkiem [?]
26Zatrzymanemu plus minus na Tysiący Dziesięć uczynił krzywdy,
27Pedosy w Possessyą Swoią Subsequenter aprehendowawszy [?] dział
28y gwałtownie utrzymać się pretendował, że tedy W. Obżałowany
29na żadnym fundamencie y bez żadnego Prawa tey Possessyi
30obięcie domaga się, ze Zlecenia JWW. Pryncypałow Comptis
31Summę wyżwyrażoną pożyczonym Sposobem wydana nietylko
32namieynie [?] Osobiście, ale y Listownie na ostatek gdy Jmć Obżałł.
33wany natyle oświadczenia ad Mediet [?] Szczelnie [?] niewiedzieć
34z iakowey przyczyny odbierać niechciał y nieodbiera, prze-
35to ninieyszy Delewant [?] przybywszy do Akt tuteyszych iako
36in propinquiori Districtu [?] oświadczywszy W. Obżałowanemu
37Jnniechce [?] przyimowanie udzielenia Summy, że w Grodzie tym prezen-
38tować będzie, y deklaruie się Jmci Obżałowanemu gotow Czte-
39ry Tysiące Złotem [?] Obręczy [?]
k. 404v (skan 0407, strona lewa)
1Tysiące Złotem drasliwym [?] prezentował, et in Sequestro Officii dla
2odebrania Jmci Obżałł. zapewnić oświadcza się, a że rursus [?] te-
3raz nieczyni [?] Delewacyi [?] et in securitatem tego Grodu przyiąć refu-
4zował, Rekwiro [?] przez Comparens tez Summę coram Actis prae-
5sentibus wyliczona y wypłacić Jmci Obżałł. pretendowana,
6Officium praesens zabezpieczenie kwitowawszy rursus do
7Siebie odebrał oświadczaiąc to że każdego czasu Jmci Obżałowa-
8nemu Summę rzeczoną wyliczyć gotow, wczym tak oyściczenie [?]
9Summy iako też wszelkie Pretensye z Gruntu Dobr Wsi Pe-
10dosow do Jmci Obżałowanego Ściągaiące się Manifestowawszy
11się, praesentem Copiam Actis connotari prosił y otrzymał.
12Ludwik Bielski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Ludwik BIELSKI (podpis „Ludwik Bielski mpp.”), ekonom SZPICZYNIECKI, w imieniu Ignacego i Teofili z książąt RADZIWIŁŁÓW MORAWSKICH (w rkp. „Murawskich”), generałów-majorów wojsk W. Ks. Litewskiego, dziedziców klucza SZPICZYNIECKIEGO (por. akty 605, 609 – Morawscy; 609: „Pedosy [?] – Kamieński, cześnik żytomierski, płk milicji kijowskiej”). Obżałowany: Antoni KAMIŃSKI (drugie imię / przydomek „Dadźboy [?]” – może herb „Dadźbóg” lub drugie imię Dadźbog), cześnik żytomierski. Treść: Kamiński trzymał wieś PEDOSY klucza szpiczynieckiego (jako zastaw / dzierżawę), a Morawscy w bieżącym roku pożyczyli od niego [?] 4000 zł; polecili ekonomowi wypłacić Kamińskiemu tę sumę po przybyciu do Szpiczyniec, lecz Kamiński, uchylając się od odbioru, w czasie dzierżawy wyrządził krzywdy poddanym i arendarzowi (ok. 10 000 zł [?]), a następnie zajął Pedosy i przemocą chce się w nich utrzymać. Ponieważ odmówił przyjęcia pieniędzy (wezwany osobiście i listownie), ekonom złożył oświadczenie w najbliższym grodzie (Winnica), okazał 4000 zł w złocie przed aktami, a gdy urząd nie przyjął ich w sekwestr/depozyt, zabrał je z powrotem, deklarując gotowość wypłaty w każdej chwili; zastrzega też wszelkie pretensje z gruntu wsi Pedosy. Wiele wyrazów niepewnych.
Łac.: „in antecessum” – z góry, zawczasu; „ad mentem” – zgodnie z myślą (treścią); „subsequenter” – następnie; „ad tempus” – na czas; „renitens” – opierający się; „in propinquiori districtu” – w bliższym okręgu (grodzie); „in sequestro officii” – w depozycie urzędu; „in securitatem” – dla bezpieczeństwa; „coram actis praesentibus” – wobec niniejszych akt; „rursus” – ponownie; „praesentem copiam actis connotari” – odnotować niniejszą kopię w aktach.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14V 1770 Ludwik Bielski, ekonom szpiczyniecki, w imieniu Ignacego i Teofili z Radziwiłłów Morawskich, generałów-majorów wojsk litewskich, zamanifestował przeciw Antoniemu Kamińskiemu, cześnikowi żytomierskiemu: Kamiński, trzymający wieś Pedosy klucza szpiczynieckiego, odmawia przyjęcia zwrotu 4000 zł, wyrządził krzywdy poddanym i arendarzowi i przemocą utrzymuje się w posesji; Bielski okazał w grodzie winnickim 4000 zł w złocie, deklarując gotowość ich wypłaty, i zastrzegł wszelkie pretensje z tytułu Pedosów (por. akt 609).
Akt nr 680
Manifest Jakuba Olechowskiego, gubernatora oratowskiego, w imieniu Stanisława Woyny Orańskiego, chorążego nowogrodzkiego, Józefa Cieszkowskiego, kapitana czernichowskiego, i Jakuba Skorzyńskiego [?], leśniczego oratowskiego, przeciw Franciszkowi Mierzwińskiemu, wojskiemu zwinogrodzkiemu, posesorowi wsi Rastówka – o napady z kozakami na Oratów, zabory, wyręby lasów i pobicia (1768–1770)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 404v (skan 0407, strona lewa – od ok. 1/4 do dołu) – k. 405 (skan 0407, strona prawa – cała) – k. 405v (skan 0408, strona lewa – górne 3/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 404v (skan 0407, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Czternastego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
15Bezprawiom Jmieniu wyżey wyrażonego Princ. [?] a chcąc u całey Substancyi W.
16Pana Swego Zniesieniem [?] Zegoż [?] tako wyżey wyrażonemu W. Mierzwińskie-
17mu y Jnnym Jego wspołecznikom pierwotnie Zamanifestowawszy się
18Stawił przedemną Woźnego Jenerał. Wdztwa Bracł. y Jnnych Opatr. Andrzeia
19Kowalskiego ktory stawiony w Moc wierney Relat. Swoiey dobrowolnie zeznał
20Jż On Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiątego Dziewiątego, Dnia Siedem-
21nastego Czerwca na Affektacyą y Prawną Rekwizycyą W. Pana Stanisła-
22wa Woyny Orańskiego Chorążego Nowogr. maiąc przy sobie Stronę Szla-
23chty Ludzi wiary godnych Ur. Jchmw Panow Jana Domańskiego y Jgna-
24cego Berezowskiego do tego Aktu Prawnie użytych zieżdżał w Lasy Ora-
25towskie y Sianożęci w nich będące gdzie znayduiące się widział Dębin
26wielkich na Budowle zgodnych a przez W. Mierzwińskiego tak na Swoią
27potrzebę iako Possessorow Żydow y Ludzi Klucza Żywotowskiego wycię-
28tych więcey Tysiąca, tudzież Sianożęci wszystkie wyż wyrażone poko-
29szone z Siana obnażone Dobr Klucza Oratowskiego własne Dziedziczne
30Co widziawszy y wyświadczywszy [?] Szlachtą Sobie przytomną oświadczył się
31y tu ad Acta przybywszy przedemną Urzędem Prawdziwey Wizyi Swoiey
32uczynił y zeznał Rel. [?] przez [?] tak Comparens Manifestacyą iako y Woźny
33Wizyi Relacyą Actis Connotari Otrzymali Jakub Olechowski mp. Woź-
34ny nieumieiący pisać Krzyż Swięty kładnie Andrzey Kowalski [krzyż]
Objaśnienia i tłumaczenia
Namiestnik pro tunc Wojciech JAGIEŁŁOWICZ. Komparent: Jakub OLECHOWSKI, gubernator oratowski (por. akt 665) w imieniu Stanisława WOYNY ORAŃSKIEGO, chorążego nowogrodzkiego, Józefa CIESZKOWSKIEGO, kapitana czernichowskiego, leśniczego Jakuba SKORZYŃSKIEGO [?] i gromad oratowskich. Obżałowany: Franciszek MIERZWIŃSKI, wojski „Zwinogr.” (zwinogrodzki), posesor wsi RASTÓWKA (sąsiadującej z kluczem oratowskim; por. akty 677–678), i jego kozacy. Do aktu dołączona relacja woźnego Andrzeja KOWALSKIEGO z wizji lasów i sianożęci oratowskich odbytej 17 VI 1769 ze szlachtą Janem DOMAŃSKIM i Ignacym BEREZOWSKIM. Nazwa wsi „Landwie” [?] i przymiotnik „Landwianski” [?] – odczyt niepewny (być może przysiółek klucza oratowskiego); „Wilnot” [?] – niejasne.
Łacina: ultimis Augusti Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Octavo Anno – „w ostatnich dniach sierpnia roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego ósmego”; alterius Dominij – „innego pana (dominium)”; Comptis Pryncypała [?] – „pryncypała (mocodawcy)”; in contiguitate – „w sąsiedztwie, przyległej”; ad Acta – „do akt”; Actis Connotari – „wpisać do akt”; mp. (manu propria) – „własnoręcznie”.
„Kosarz” – miara sianożęci (tyle łąki, ile jeden kosiarz skosi w dzień).
Streszczenie
Jakub Olechowski, gubernator klucza oratowskiego, manifestuje w imieniu Stanisława Woyny Orańskiego, chorążego nowogrodzkiego, posesora Józefa Cieszkowskiego, leśniczego Jakuba Skorzyńskiego [?] i gromad oratowskich przeciw Franciszkowi Mierzwińskiemu, wojskiemu zwinogrodzkiemu, posesorowi sąsiedniej Rastówki. Zarzuca mu, że w czasie buntów chłopskich 1768 r. z kozakami najeżdżał Oratów (pod koniec VIII 1768 rabunek miodu, koni, kur, gorzałki u Żydów), wciągnął kozaków oratowskich w napad na Bałabanówkę i Łukaszówkę Worcella, a kozacy i podjazd wojskowy z jego przyczyny bili i obdzierali dwór i poddanych (pobity Kostrzyński [?], zabrany koń z rzędem wart 50 czerwonych złotych). Następnie z kozakami „dworskimi i zagranicznymi” wycinał lasy oratowskie (ponad tysiąc dębów i „czarny las”), zwożąc drewno do Rastówki i Żywotówki; pobił leśniczego Skorzyńskiego, zabrał chłopom konie, a w sianokosy 1769 r. najechał sianożęci oratowskie, pobił kosarzy, zabrał kosy i przywłaszczył łąki poszczególnych chłopów (wyliczonych z liczbą „kosarzy”); jego ludzie nadal odbierają chłopom oratowskim siekiery. Do manifestu dołączona relacja woźnego Andrzeja Kowalskiego z wizji 17 VI 1769 – stwierdził wycięcie ponad tysiąca dębów budulcowych przez Mierzwińskiego, posesorów-Żydów i ludzi klucza żywotowskiego oraz wykoszenie sianożęci oratowskich.