Księga grodzka winnicka 1769–1770 (potoczna) · część 18 z 24
Akty 681–720
Wpisy od 15 V 1770 do 31 V 1770
Akt nr 681
Manifest Zuzanny Orańskiej, stolnikowej mścisławskiej, w swoim i synów Józefa, Jana i Ludwika Orańskich imieniu przeciw Józefowi Wilińskiemu i jego wspólnikom – o pobicie synów, najazd na dwór w Torkowie z „podjazdem” niemirowskim, areszt i zabory
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 405v (skan 0408, strona lewa – dolna 1/3) – k. 406 (skan 0408, strona prawa – cała) – k. 406v (skan 0409, strona lewa – górne 9 wierszy)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 405v (skan 0408, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Piętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y Prze-
3no z Chudobą [?] wielką Szkodę poniosła w Pasiece, Natych tak nieznośnych
4krzywdach niedosyć maiąc Ur. Wiliński ieszcze Zuchwale czyni Pod-
5danych rozpędza Konie Bydło, tak W. Komparentki iako y Poddaństwa
6Zabiera do Siebie Zamyka y mory [?], A zatym W. Stawiaiąca się chcąc temuż
7wyżey Oskarżonemu Swym y Synow Swoich Jmieniem o tak ciężkie
8y nieznośne Krzywdy pierwotnie iako nayuroczyściey Żali y Protestuie się
9Zuzanna Orańska Stolnikowa Mścisławska.
Objaśnienia i tłumaczenia
Pismo trudne, ręka pospieszna – liczne miejsca niepewne ([?]). Tytuł „Stolnikowa Mścisł.” rozstrzyga podpis pod aktem („Stolnikowa Mścisławska”); w tytule marginalnym skrót „S. M.”. Mąż komparentki – nieżyjący Leonard ORAŃSKI, stolnik mścisławski. Synowie: Józef (najstarszy [?]), Jan i Ludwik (najmłodszy). Obżałowany Józef WILIŃSKI – posesor części wsi TORKÓW (por. akty 618, 623, 667); spór sąsiedzki o Torków. Wspólnicy: Józef Daniszewski [?], Tomasz Lityczow [?], Ludwik Zajewski [?], Konstanty Wolski, Wendorf, Kłoffier [?], szewcy i in.; „szwagier” Wilińskiego Ilkiewicz [?]; „podjazd” Łabęckiego [?] z kozakami, Żydami i szlachtą z NIEMIROWA (9 V 1770). Komenda rosyjska stała w ZABOKRZYCZU (por. akt 667).
Wyrażenie „na Samo Wielkanoc” – w Wielkanoc (1770: 15 IV; zapewne jednak Wielkanoc wcześniejsza – po śmierci stolnika). „Ratyszcze” – drzewca włóczni, kije.
Streszczenie
Zuzanna Orańska, wdowa po Leonardzie Orańskim, stolniku mścisławskim, w swoim imieniu i synów Józefa, Jana i Ludwika, nawiązując do dawniejszych manifestów, dekretów i procesu, protestuje przeciw Józefowi Wilińskiemu i jego pomocnikom. Wiliński po śmierci stolnika najeżdżał jej grunty, bił i więził poddanych (jednego trzymał w spichlerzu przez Wielkanoc). W kwietniu 1770 r., gdy przechodząca komenda rosyjska, stojąca w Zabokrzyczu, wezwała z Torkowa podwody, napadł na drodze bezbronnego najstarszego syna, a potem na dwóch młodszych, którzy przybyli z matczyną prośbą: Jana ciął szablą w głowę, odciął mu dwa palce prawej ręki, kłuł w udo, Ludwika ranił w lewą rękę. 9 V 1770 r. „podjazd” Łabęckiego [?] z kozakami, Żydami i szlachtą z Niemirowa najechał dwór w Torkowie; Wiliński przyłączył się, doradził aresztowanie komparentki i syna Ludwika (komparentka przez kilka dni w areszcie, mdlała), urządził z najeźdźcami „sąd” we dworze, kazał łapać i bić poddanych, dopytując o ukryte pieniądze, zabrał 18 wołów, trzy żelaza pługowe, 16 koni, 20 owiec i inne rzeczy (uprowadzone do Niemirowa), spuszczał stawy, rozpędził poddanych, zrabował pasiekę i kazał bić nahajkami szlachcica Augustyna Zneviaka [?], sługę komparentki. Nadal zabiera bydło i konie. Komparentka manifestuje się o te krzywdy.
Akt nr 682
Manifest Zuzanny z Kulikowskich [?] Orańskiej, stolnikowej mścisławskiej, przeciw Józefowi Potockiemu, krajczemu koronnemu, panu klucza niemirowskiego, jego oficjalistom, Karolowi Łabędzkiemu [?] i Żydom niemirowskim Kotkom – o najazd na dwór w Torkowie, areszt i zabór bydła oraz pasiek pod pozorem długu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 406v (skan 0409, strona lewa – od ok. 1/5 do dołu) – k. 407 (skan 0409, strona prawa – górne 2/3)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 406v (skan 0409, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Piętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przedemną
26Troie Siekier Dwie Sole [?] put Droba Bieliżne [?] pozabierali y tym
27ieszcze nie kontentuiąc się dowiedziawszy o Pasiece W. Komparentki
28własney w Dobrach Wsi Wasylowce JW. Bedaszewskich [?] Dziedziczney
29znayduiącey się, y też Dobra naiechał nieprzyiacielsko [?] gdzie Pasieki
30Pszczoł [?] Osmdziesiąt, Miodu Dzieżek [?] w Długu ninieyszym y Pretensyi [?]
31w wsach [?] za Szacowane [?] przez niegdy Obwinionych Pasieki Komparentki
32ninieyszey Komplanacyą przez Woysko wyżey wyrażone Rossyiskie
33przyznaney gwałtownie zabrali, y tak pomienione Bydło, Konie
34y Rzeczy, iako y Pasiekę (z ktorey Tazyiu [?] Pasiecznikowi W. Kom-
35parentki Złł. Dwadzieścia, Pięć, dali) do Dobr Niemirowa Zaprowa-
36dzili, A zatym Ninieysza Stawaiąca o gwałtowne naiechanie Dobr
37Wsi Torkowa Części Swoiey, Siebie y Synow Swoich wzięcie w Areszto-
38wanie Ludzi Służących y Poddanych bicie rozganianie Bydła, Koni,
39Pasieki, y Rzeczy Zabranie powtornie naprzeciwko wyż wyrażonym
40Jchmciom Obżałowanym Manifestuie się Salva Melioratione Lipnusz- [?]
41ent [?] reservata. Zuzanna Orańska S. M. [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparentka: Zuzanna z Kulikowskich [?] ORAŃSKA, wdowa po Leonardzie, stolniku mścisławskim, dziedziczka części wsi TORKÓW (por. akt 681 – ten sam najazd z 9 V 1770 opisany z innej strony; liczby zabranego inwentarza zgodne: 18 wołów, 20 owiec, 16 koni, 3 żelaza pługowe, 2 siekiery). Główny obżałowany: Józef POTOCKI, krajczy koronny, pan klucza NIEMIROWSKIEGO (por. akt 667), jego porucznik niemirowski [?] i Karol ŁABĘDZKI [?] (w akcie 681 „Łabęcki” [?]), działający rzekomo na podstawie ordynansu porucznika wojsk konnych W. Komorowskiego [?] (w pierwszym miejscu odczyt „Kamenskiego” [?]); Żydzi niemirowscy – Kotkowa (matka) i jej syn Icyk [?] Kotkowicz. Tło: dawny spór o długi – bracia Piotr i Bazyli Orowniecki [?] (dłużnicy zmarłego stolnika Orańskiego: 55 zł 25 gr – 22 VII 1764 w Winnicy; 2 kubły [?] i 5 zł w szóstakach – 28 XI 1764 w Torkowie; 150 zł; 54 zł) zabili Żyda Kotka [?]; wojsko rosyjskie uwięziło ich i sądziło w Niemirowie, a pasiekę zabójców przysądziło Orańskiej, Kotkom zaś pozostały majątek. W 1770 Kotkowie zaaresztowali pasiekę i bydło (areszt w grodzie winnickim „Sabbato die quarta Aprilis” – 4 IV 1770 r. wypadał w środę, więc data i/lub odczyt niepewne), a potem przy pomocy podjazdu najechali dwór. Druga pasieka – we wsi WASYLÓWKA [?] („Wasylowce”), dobrach JW. Bedaszewskich [?].
Łacina: Comparens persona – „stawiwszy się osobiście”; Protunc – „ówczesny”; et quibus – „i które”; Sabbato Die Quarta Aprilis – „w sobotę dnia 4 kwietnia”; Salva Melioratione … reservata – „z zastrzeżeniem prawa do poprawienia (uzupełnienia) [manifestu]”; Komplanacya (complanatio) – „ugoda, rozstrzygnięcie polubowne”.
Na lewym marginesie k. 406v i k. 407 pionowe dopiski innej ręki (nieczytelne – zapewne „Lanc…” [?]).
Streszczenie
Zuzanna z Kulikowskich [?] Orańska, wdowa po stolniku mścisławskim, dziedziczka części Torkowa, zaraz po uwolnieniu z aresztu manifestuje się przeciw Józefowi Potockiemu, krajczemu koronnemu, panu klucza niemirowskiego, jego oficjalistom, Karolowi Łabędzkiemu [?] z ordynansem porucznika Komorowskiego [?], szlachcie i kozakom niemirowskim oraz Żydom Kotkowej i jej synowi Icykowi [?]. Wyjaśnia, że bracia Piotr i Bazyli Orownieccy [?], dłużnicy jej męża, zabili Żyda Kotka [?]; wojsko rosyjskie sądziło ich w Niemirowie i przyznało jej ich pasiekę na poczet długów (kilka sum z 1764 r.), a Kotkom ich pozostały dobytek. W 1770 r. Kotkowie zaaresztowali w grodzie tę pasiekę i bydło, a następnie z „podjazdem” Łabędzkiego i kozakami niemirowskimi najechali dwór w Torkowie, aresztowali komparentkę z synami, pobili służbę (m.in. szlachcica Augustyna Zneciaka [?]), rozpędzili poddanych i zabrali 18 wołów, 20 owiec, 16 koni, trzy żelaza pługowe, siekiery i bieliznę [?], a potem zabrali także jej pasiekę we wsi Wasylówka [?] (80 pni pszczół [?], miód) – wszystko uprowadzono do Niemirowa. Komparentka manifestuje się z zastrzeżeniem uzupełnienia.
Akt nr 683
Manifest in diligentiam Andrzeja Jażewskiego [?], wicegerenta grodzkiego żydaczowskiego, plenipotenta Piotra Potockiego, starosty śniatyńskiego, przeciw Ignacemu Beszyńskiemu, dawnemu gubernatorowi klucza berszadzkiego – o niezapłacone intraty z wsi Zawadówka [?] i Luborzenka [?] oraz krzywdy poddanych
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data15 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 407 (skan 0409, strona prawa – dolna 1/4) – k. 407v (skan 0410, strona lewa – górne 3/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 407 (skan 0409, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Piętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przedemną
Komparent (podpis): Andrzej JAŻEWSKI [?] (odczytywany też „Głażewski”; por. akt 687), wicegerent grodu żydaczowskiego, pełnomocnik i komisarz generalny Piotra POTOCKIEGO, starosty śniatyńskiego (por. akt 628 – sprzedaż klucza BERSZADZKIEGO Antoniemu Potockiemu). Obżałowany: Ignacy BESZYŃSKI (w rkp. inicjał podobny do „L” – „Leszyński”; rozstrzyga porównanie z aktami 476–478, 575, 593–594: Ignacy BESZYŃSKI, cześnik płocki, dzierżawca Zawadówki i Łubaszówki), dawny gubernator klucza berszadzkiego, który trzymał w arendzie wieś ZAWADÓWKA [?] (w tytule marginalnym „Zawadolie” [?]) i drugą wieś (ŁUBASZÓWKA) wyrobioną na syna Antoniego; nie rozliczył dwuletnich intrat; komparent dwa tygodnie czekał na rozrachunek w Berszadzie. Wzmiankowana suma 2000 zł od Jana DŁUŻNIEWSKIEGO i dobra KLISZCZÓW [?] (Kleszczów; por. akty 478, 575, 593–594), na których Beszyński ma sumy obciążone przez innych wierzycieli – komparent zastrzega prawo odebrania części Kleszczowa. Tekst miejscami bardzo trudny (pośpieszna ręka), sens ogólny pewny, szczegóły niepewne.
Łacina: personaliter – „osobiście”; nunc et ex commissio – „obecnie i z polecenia”; pro ante (proante) – „dawniej, poprzednio”; ad indiligentiam / in diligentiam – „dla zachowania staranności (terminu), na wszelki wypadek” (manifest zastrzegawczy); diffugiens – „uchylając się”; Calamo – „piórem”; nullatenus – „bynajmniej, w żaden sposób”; in Omni Foro Justitiae – „w każdym sądzie”; Ekskuzowany (excusatus) – „usprawiedliwiony”; Manifestationem – „manifestację”.
Streszczenie
Andrzej Jażewski [?], wicegerent grodzki żydaczowski, pełnomocnik Piotra Potockiego, starosty śniatyńskiego, składa manifest zastrzegawczy przeciw Ignacemu Beszyńskiemu, dawnemu gubernatorowi klucza berszadzkiego. Beszyński, trzymając w arendzie wieś Zawadówkę [?] i (na imię syna Antoniego) drugą wieś, pobrał dwuletnie intraty, ale nic nie zapłacił skarbowi starosty; wezwany do rozrachunku nie stawił się w Berszadzie, za to oskarżał pryncypała w grodzie winnickim, zdzierał i rozpędzał poddanych Zawadówki. Ponieważ należność (kilkadziesiąt tysięcy) jest niezapłacona, a na dobrach Kleszczów [?] Beszyńskiego ciążą sumy innych wierzycieli, komparent zastrzega prawo odebrania części Kleszczowa i usprawiedliwia swego pryncypała przed każdym sądem.
Akt nr 684
Reprotestacja Marcina Kutkowskiego [?] (Kudkowskiego [?]), zastawnego posesora części wsi Prowiania [?], przeciw Michałowi i Helenie z Dorożyńskich Zaleskim, łowczym zwinogrodzkim, oraz Józefowi Malinowskiemu – o zarzut zabicia Józefa Ozdana [?] i pobicia pasiecznika
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
34sama niewinność Comparentis Emenduie [?], nietylko Ludzie
35wiary godni Ludzie Swiadectwami Konkluduią [?], ale też Sławetna
36Justyna Dobrowolska niegdy Sławetnego Jozefa Żona Swiadec-
37twem Swoim Rekinym [?] Ur. Komparentowi Roku teraznieyszego
38Dnia Drugiego Maja danym, cale niewinnym Ur. Komparenta
39czyni, et ab Omni iniustis Jmpetitione uwalnia, A zatym Ur.
40Comparens Ratione Praemissorum ita rata vice protestuiąc się y
41reprotestuiąc, honor Swoy ubi de jure Venerit Prawnie windy-
42kować, Marcin Kutkowski [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko komparenta: w tekście „Kudkow-/ski” [?], w podpisie „Kutkowski” [?] (ręka pospieszna; możliwe także „Rutkowski”). Wieś „Prowiania” [?] (odczyt niepewny) – zastawna posesja komparenta; „w Trotiskach” [?] – miejsce zdarzenia (odczyt niepewny). Protestacje przeciw komparentowi: (1) od nieżyjącego Bazylego DOROŻYŃSKIEGO, cześnika latyczowskiego – o pobicie pasiecznika Fedora („Roboczego” [?]); (2) od Józefa MALINOWSKIEGO w imieniu Michała i Heleny z Dorożyńskich ZALESKICH, łowczych [?] zwinogrodzkich – o zabicie Józefa Ozdana [?], ich poddanego (w tekście „Sławetny” – mieszczanin), zapisana w grodzie „Sub Die Vigesima Sexta Februarij” (26 II 1770) przy „proclamatio cadaveris” (okazaniu zwłok). Komparent twierdzi, że w czasie kolędy (styczeń 1770) Ozdan sam „żartem” prosił o trzy plagi kańczugiem, potem zdrowy żył kilka tygodni i zmarł z przyczyn naturalnych; wdowa Justyna DOBROWOLSKA dała 2 V 1770 pisemne świadectwo uniewinniające.
Łacina: prtr (praesentialiter/personaliter) – „osobiście”; proclamatio Cadaveris – „okazanie (ogłoszenie) zwłok” (formalność przy zabójstwie); Salvo … Integritate Honoris – „z zachowaniem nienaruszalności czci”; quod nemine [a nemine?] iniuste obiectum est Crimen – „że niesłusznie zarzucono [mu] przestępstwo”; Obiicienti – „zarzucającemu”; Obiecta – „zarzuty”; Sub Die Vigesima Sexta Februarij – „dnia 26 lutego”; Calamo – „piórem”; et ab Omni iniustis Impetitione – „i od wszelkiego niesłusznego oskarżenia”; Ratione Praemissorum – „z powodu powyższego”; ita rata vice – „tym razem”; ubi de jure Venerit – „gdzie wypadnie według prawa”.
Streszczenie
Marcin Kutkowski [?], zastawny posesor części wsi Prowiania [?], reprotestuje przeciw protestacjom zapisanym w grodzie winnickim: nieżyjącego Bazylego Dorożyńskiego, cześnika latyczowskiego, o pobicie pasiecznika Fedora, oraz Józefa Malinowskiego w imieniu Michała i Heleny z Dorożyńskich Zaleskich, łowczych zwinogrodzkich, o zabicie ich poddanego Józefa Ozdana [?] (protestacja z 26 II 1770). Wyjaśnia, że pasiecznik pobił obuchem jego parobka i zuchwale mu groził, za co dostał tylko raz pięścią w twarz; Ozdan zaś, jego dłużnik, w czasie kolędy zaprosił go do domu, ugościł i sam „żartem” poprosił o trzy plagi kańczugiem, po czym przez kilka tygodni był zdrowy i zmarł z woli Bożej. Wdowa Justyna Dobrowolska poświadczyła 2 V 1770 jego niewinność. Komparent zastrzega dochodzenie swej czci przed właściwym sądem.
Akt nr 685
Manifest Jakuba Jastrzębskiego [?] w imieniu Adama Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, posesora klucza suprunowskiego, przeciw Adamowi Chołoniewskiemu, kasztelanowi buskiemu (klucz janowski), jego komisarzowi Białoborskiemu [?] i gubernatorowi Dobrowolskiemu [?] – o zabory nad rzeką Krzywą [?] i uwięzienie stawniczego Pantelejmona
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data16 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 408 (skan 0410, strona prawa – dolna 1/5) – k. 408v (skan 0411, strona lewa – górne 3/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 408 (skan 0410, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Szesnastego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Prze-
13nowskiego własny Swoy Sadek [?] nad Rzeką Krzywą [?] ktory [?]
14Mieyscu tego gdzie Maydan Suprunowski niedawno się
15robił, iako Swiadczą ieszcze są pozostałe Rudera [?] Cyrzaią-
16cego [?] Swiadectwo [?] tego gwałtownie Wzięli, na Mieyscu nay-
17przod Związali, Ale potym Związanego do Janowa Zaprowa-
18dzili Zwierzchność Zaś Tameysza Zamkowa w Dyby Za-
19kutego [?] do termynanow [?] wsadzić, a w Dzień przez całe Dzień
20w Dybach głodnego w Ogrodzie Zamkowym, a w Nocy przez
21Dni Sześć trzymawszy [?] Dostawiała [?] a po dniach [?]. Ze więc Wypuściwszy [?]
22Zakazuiąc aby się nieważył w Sadku y Stawku y Na pola-
23nie Panteley Swoiey bywać, ktorego Sadku Stawku y Polany
24nad Rzeką Krzywą [?] ieszcze Prawdziwy Synenko [?] Dziad Pan-
25telejow Poddany Suprunowski od Lat Sta a per Consequens
26Prawdziwy Panteley Zdo Roku Nienieyszego Zażywał y do-
27piero niedawnie [?] dysponowała, lecz Pobereżnicy wyszmiani [?]
28kowani [?] Siekierę, nos [?], Ogniwo, Torbę z Chlebem Wydarli y
29nieoddali, A zatym Nienieyszy Comparens nemine [?] quo
30Supra iterata Manifestat [?]. Jastrzębski
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko komparenta: w tekście „Ja-/kub Jastnebski” [?], podpis „Jastrzębski” [?] (inny niż dotychczasowy plenipotent Mniszcha Jakub NOSALSKI – por. akty 650–657). Adam MNISZECH, chorąży nadworny koronny – zastawny i dożywotni posesor klucza SUPRUNOWSKIEGO (por. akty 650–657). Obżałowany: Adam Myszka CHOŁONIEWSKI, kasztelan buski, dziedzic klucza JANOWSKIEGO (por. ustalenia do 44-1-4/44-1-5), jego komisarz Białoborski [?] i gubernator janowski Dobrowolski [?]. Spór o sianożęci, pola i „łazy” nad rzeką KRZYWĄ [?] („Krzywną” [?]) w miejscu dawnego majdanu (potażowni) suprunowskiego. Stawniczy Pantelej (Pantelejmon), poddany suprunowski, którego dziad Synenko [?] od stu lat użytkował sadek i stawek, został przez pobereżników janowskich związany, zaprowadzony do Janowa i przez 6 dni trzymany w dybach w ogrodzie zamkowym.
Łacina: prtr (personaliter) – „osobiście”; per Consequens – „w konsekwencji, a zatem”; nemine [nomine?] quo Supra iterata Manifestat – „w imieniu jak wyżej ponownie manifestuje”; alias – „inaczej, czyli”.
Streszczenie
Jakub Jastrzębski [?] w imieniu Adama Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, posesora klucza suprunowskiego, manifestuje przeciw Adamowi Chołoniewskiemu, kasztelanowi buskiemu, dziedzicowi klucza janowskiego, jego komisarzowi Białoborskiemu [?] i gubernatorowi Dobrowolskiemu [?]. Już w zeszłym roku ludzie janowscy psuli groble i próbowali zabrać sianożęci, pola i łazy nad rzeką Krzywą [?], od dawna spokojnie użytkowane przez ludzi suprunowskich; teraz pobereżnicy janowscy zajęli sadek stawniczego Panteleja w miejscu dawnego majdanu suprunowskiego, związali go, zaprowadzili do Janowa, gdzie przez sześć dni trzymano go głodnego w dybach w ogrodzie zamkowym, a po zwolnieniu zakazano mu korzystać z sadu, stawku i polany, które jego dziad i on użytkowali od stu lat; zabrali mu też siekierę, nóż [?], krzesiwo i torbę z chlebem. Komparent ponawia manifestację.
Akt nr 686
Manifest Jana Mieńskiego [?] w imieniu Gabriela Lenczyńskiego [?], łowczego bracławskiego [?], pisarza grodzkiego winnickiego, przeciw Michałowi Jełowickiemu, staroście bracławskiemu, i komisarzowi Bonialkiewiczowi [?] – o niezwrócone 40 [?] czetwerików żyta i zabranie siana
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
13rey Bracławskiey ze Szpichlerza w Dobrach Zarliowcach [?] [przekreślone: Przed-]
14tym w Possessyi teraznieyszego Manifestanta Zostaiących będą-
15cego y Termin oddania Onego oznaczywszy dotychczas onego
16ani in natura nieoddaie ani Pieniędzmi [?] Cenę teraznieyszym Cza-
17sie po Złł. Siedm Kopie [?] płacić się [?] Zapomnione Żyto
18nie wypłaca. Ur. Zaś Bonialkiewicz [?] Kommissarz privata auctoritate
19[reklamant:] Sui Zabrawszy
k. 409 (skan 0411, strona prawa; w górze „409”, przekreślone „408”)
1Sui Zabrawszy Siana Sążni Sześć Krzywieckich [?] w tych że Dobrach Zarliow-
2cach [?] przez nienieyszego Manifestanta iescze Za Possessyi Swoiey
3zrobionego [?] w Czasie tak teraznieyszym iako y niedawno przeszłym
4Sążeń po Czerwonych Złotych Dwa płacone, też Same Siana in Commo-
5dum Starostwa Bracł. obrocił, przez co nienieyszemu Manifestan-
6towi niemałą Szkodę w Chudobie uczynił, A zatym nienieyszy Com-
7parens tak o pomienione na Skrypt wzięte y dotychczas niezapła-
8cone Żyto iako y o gwałtowne Zabranie Siana a przez to Szkody
9w Chudobie przez odeyście Sztuk kilkanaście Bydła uczynienie [?] Le-
10ratis [?] nemine quo Supra Pko tymże Jchmciom Obżałł. Manifestuie
11się Viribus [?] Comparens nieumieiący pisać Znakiem Krzyża Swię-
12tego podpisuie się Jan Mieński [?] [krzyż]
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Jan MIEŃSKI [?] (odczyt niepewny) w imieniu Gabriela LENCZYŃSKIEGO [?], łowczego bracławskiego [?], pisarza grodzkiego winnickiego (w tytule marginalnym skrót „Ł. B. P. G. W.” [?]). Obżałowani: Michał JEŁOWICKI, starosta bracławski (tytuł „Łowczemu Lub.” [?] niepewny), i Bonialkiewicz [?], komisarz starostwa bracławskiego. Przedmiot: 40 czetwerików żyta starej miary bracławskiej, pobranych przez starostę na skrypt ze spichlerza w dobrach ZARLIOWCE [?] (odczyt niepewny; „Zanliowce”), które komparent trzymał dawniej w posesji; nie oddano ani w naturze, ani w pieniądzach (cena bieżąca – po 7 zł [?] za kopę [?]). Komisarz Bonialkiewicz [?] samowolnie zabrał 6 sążni siana (wartości 2 czerwonych złotych za sążeń) skoszonego przez komparenta i obrócił na pożytek starostwa – przez brak paszy padło kilkanaście sztuk bydła. Komparent niepiśmienny – podpis krzyżykiem.
Łacina: prtr (personaliter) – „osobiście”; Comptis (comparentis) – „komparenta”; in natura – „w naturze”; privata auctoritate Sui [Sua] – „samowolnie, z własnej władzy”; in Commodum – „na pożytek”; nemine [nomine] quo Supra – „w imieniu jak wyżej”; Viribus [?] – „w mocy (ważnie)” [?].
Czetweryk – miara zboża (ćwierć), tu „miary starej bracławskiej”.
Streszczenie
Jan Mieński [?], w imieniu Gabriela Lenczyńskiego [?], łowczego bracławskiego [?] i pisarza grodzkiego winnickiego, ponawia manifest przeciw Michałowi Jełowickiemu, staroście bracławskiemu, i komisarzowi starostwa Bonialkiewiczowi [?]: starosta wziął na swój skrypt 40 czetwerików żyta starej miary bracławskiej ze spichlerza w dobrach trzymanych przez komparenta i mimo wyznaczonego terminu nie zwrócił ani zboża, ani jego wartości; komisarz zaś samowolnie zabrał sześć sążni siana skoszonego przez komparenta w Zarliowcach [?] i oddał na pożytek starostwa, przez co padło kilkanaście sztuk jego bydła. Komparent manifestuje się o żyto, siano i szkody w inwentarzu.
Akt nr 687
Manifest Andrzeja Jażewskiego [?], wicegerenta grodzkiego żydaczowskiego, w imieniu Piotra Potockiego, starosty śniatyńskiego, dziedzica klucza pieczarskiego, przeciw Kapitule Kamienieckiej, zastawnej posesorce klucza – o ucisk poddanych i Żydów ponad inwentarz, zakaz szynków, mostowe i wyręby
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 409 (skan 0411, strona prawa – od ok. 1/4 do dołu) – k. 409v (skan 0412, strona lewa – górne 2/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 409 (skan 0411, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedemną
19y Jnne pretensye nomine Cuius Supra Contra nominatos
20Jnculpatos ratione praemissorum Omnium Manifestat [?] Andrzey
21Jażewski [?] Vicegerent Grodzki Żydaczewski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Andrzej JAŻEWSKI [?] (w tekście „Ja-/żewski”, w podpisie „Jażewski” [?]; to ten sam wicegerent grodu żydaczowskiego, co w akcie 683 – tam odczytany jako „Głażewski” [?]; inicjał J bywa podobny do O/G). Mocodawca: Piotr POTOCKI, starosta śniatyński, dziedzic klucza PIECZARSKIEGO (Pieczara nad Bohem). Obżałowana: Kapituła KAMIENIECKA – zastawna posesorka klucza. Zarzuty: zakaz szynków kahałowi pieczarskiemu i wprowadzenie własnej propinacji (upadek intrat, ruina mieszczan i miasta), pańszczyzna ponad inwentarz (orka, zwózka drewna – po 100 fur tygodniowo [?] na gorzelnię, wyrąb dębiny), „niepotrzebna reparacja” – budowa nowego mostu, choć stary jest dobry, pobieranie mostowego od podwód i pieszych ponad konstytucje, osadzenie na gubernię klucza ks. DŁUSKIEGO, kanonika kamienieckiego (por. akt 690), który bije i kaleczy ludzi i Żydów. Fragmenty pośrodku (zwłaszcza o pańszczyźnie i gubernatorze) odczytane bardzo niepewnie – ręka pospieszna.
Łacina: nomine et ex Commisso – „w imieniu i z polecenia”; de Organisatione [?] Subditorum – „o urządzeniu (powinnościach) poddanych”; Ekstensive – „rozciągle, ponad miarę”; nomine Cuius Supra Contra nominatos Jnculpatos ratione praemissorum Omnium Manifestat – „w imieniu jak wyżej przeciw wymienionym obwinionym z racji wszystkich powyższych spraw manifestuje”; mp. (manu propria) – „własnoręcznie”.
Streszczenie
Andrzej Jażewski [?], wicegerent grodzki żydaczowski, w imieniu Piotra Potockiego, starosty śniatyńskiego, dziedzica klucza pieczarskiego, manifestuje przeciw Kapitule Kamienieckiej, która trzyma klucz w zastawie. Kapituła, choć ma z kontraktu duży zysk, łamie inwentarz: zakazała kahałowi pieczarskiemu szynków i wprowadziła własną propinację, co zrujnowało Żydów, mieszczan i intraty; zmusza poddanych do nadmiernej pańszczyzny (orka, zwózka drewna na gorzelnię, wyrąb dębiny), pod pozorem budowy nowego mostu (stary jest jeszcze dobry) męczy ludzi i niszczy lasy, a mostowe pobiera ponad prawo i konstytucje; na gubernię klucza osadziła człowieka, który bije i kaleczy ludzi i Żydów, tak że poddani uciekają. Komparent zastrzega dowody inkwizycją i osobnym regestrem i manifestuje się o wszystkie te krzywdy.
Akt nr 688
Manifest Piotra Pieniążka [?], komisarza, w imieniu ks. Joanny z Ostrowskich Czetwertyńskiej, podkomorzyny bracławskiej, dożywotniej posesorki dóbr Zatoniec [?], przeciw Marcinowi i Franciszkowi Grocholskim (klucz woronowicki), komisarzowi Michałowi Dobrowolskiemu i dyspozytorowi Komarowskiemu – o odbieranie gruntów, wypasanie sianożęci i bicie ludzi
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 409v (skan 0412, strona lewa – od ok. 2/5 do dołu)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 409v (skan 0412, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winn. y Prze-
16y Jnnym Manifestuie się oto. Jż Jmć Obżałł. niechcąc zachować
17Zastarzałey [?] Zgody Sąsiedzkiey, a pragnąc nienależycie nienieyszego Kom-
18parenta Pryncypałce w Gruntach Jey własnych ukrzywdzić,
19Poddanym Swoim Klucza Woronowickiego bez słuszności w Grunta
20Zatonieckie [?] w dawnym y spokoynym Używaniu Zatonieckim [?] Zostaią-
21ce odbierać, y z Gruntow Woronickiego [?] Klucza przyłączać Łazy [?],
22Pastewnyie [?] Sianożęci wypasać Ludzi Zatonieckich [?] bić, po Lasach roz-
23ganiać, y Podwody [?] Onych odpędzać, rodzie [?] y obdzierać, Siekiery
24Zabierać pod Samą Wsią [?] Zatońcami [?] Każą, A zatym nienieyszy Com-
25parens o przyczynione krzywdy y o dalszey [?] Gruntow odbieranie Ła-
26zow przekoszenie [?] Sianożęci wypasanie Ludzi bicie y rozganianie
27naprzeciwko tymże Jmć Obżałowanym powtornie nomine
28quo Supra Manifestuie się. Jm Petr [?] Pieniążek mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent – podpis „Jm Petr [?] Pieniążek mp.” (imię niepewne: w tekście „Jan [?] / Piotr [?]”), komisarz dóbr ukraińskich [?] podległych dożywotniej posesji księżnej Joanny z Ostrowskich CZETWERTYŃSKIEJ, podkomorzyny bracławskiej. Wieś ZATOŃCE [?] („Zatonieckie”, „Zatońcami”; odczyt niepewny – może Zatonie / Łatoniec) leży „in contiguitate” (w sąsiedztwie) z kluczem WORONOWICKIM Grocholskich (Marcin – chorąży winnicki, Franciszek – podstoli bracławski, podwojewodzi grodzki winnicki; por. akty 630, 638, 673–675). Komisarz Grocholskich Michał DOBROWOLSKI (por. akty 674–675); gubernator klucza i dyspozytor KOMAROWSKI [?]. Pod tekstem dopisek innej ręki „Arest” [?] – zapewne zapowiedź kolejnego wpisu (aresztu). Przy marginesie pionowy dopisek („Lanc…” [?]) – jak w aktach poprzednich, nieczytelny.
Łacina: prtr (personaliter) – „osobiście”; in Contiguitate – „w sąsiedztwie, przylegających”; nomine quo Supra – „w imieniu jak wyżej”; mp. (manu propria) – „własnoręcznie”.
Streszczenie
Piotr [?] Pieniążek, komisarz dóbr dożywotnio trzymanych przez księżnę Joannę z Ostrowskich Czetwertyńską, podkomorzynę bracławską, manifestuje przeciw Marcinowi Grocholskiemu, chorążemu winnickiemu, i Franciszkowi Grocholskiemu, podstolemu bracławskiemu i podwojewodziemu winnickiemu, dziedzicom sąsiedniego klucza woronowickiego, oraz ich komisarzowi Michałowi Dobrowolskiemu i dyspozytorowi Komarowskiemu [?]. Zarzuca, że wbrew dawnej zgodzie sąsiedzkiej ludzie woronowiccy na ich rozkaz odbierają grunty wsi Zatońce [?], od dawna spokojnie użytkowane, przyłączają łazy, wypasają sianożęci, biją i rozpędzają po lasach ludzi zatonieckich, odbierają im podwody i zabierają siekiery pod samą wsią. Komparent ponownie manifestuje się o te krzywdy.
Akt nr 689
Relacja woźnego Bazylego Sadkowskiego [?] o areszcie najeźdźców (gwałcicieli) w Niemirowie – z ramienia Zuzanny Orańskiej, stolnikowej mścisławskiej (zabrane bydło, konie i pasieka z Torkowa)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 410 (skan 0412, strona prawa – górna połowa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 410 (skan 0412, strona prawa; w górze „410”, przekreślone „409”)
1Roku Tysiąc, Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y Przedemną
29pisać Krzyż Swięty kładnie Bazyli Sadowski [?] [krzyż]
Objaśnienia i tłumaczenia
Ciąg dalszy sprawy z aktów 681–682 (Zuzanna ORAŃSKA, stolnikowa mścisławska, wdowa, dziedziczka części TORKOWA): woźny aresztuje w NIEMIROWIE (w zamku, u gubernatora i urzędu miejskiego) uczestników najazdu z 9 V 1770 – szlachtę (3), kozaków (6), Żydów Kotkową i jej synów Lejzora i Icka Kotkowiczów – oraz zabrany inwentarz (liczby zgodne z aktami 681–682: 18 wołów, 16 koni, 20 owiec, 3 żelaza pługowe, 2 siekiery, sól, bielizna, pasieka 80 pni, dzieża miodu). Gubernator i urząd miejski niemirowski w imieniu JW. pana (Józefa POTOCKIEGO, krajczego kor. – por. akt 682) przyjęli areszt i zobowiązali się dotrzymać rzeczy do rozstrzygnięcia sądowego. Nazwisko woźnego: „Sadkowski” [?] w tekście, „Sadowski” [?] w podpisie. Fragment o osobach aresztowanych („Pniewskiego Porucznikowicza od Jamiczy Nadwornego”) odczytany niepewnie – zapewne „porucznika od milicji nadwornej niemirowskiej”.
Łacina: protunc – „ówczesny”; Reluentka [?] – zapewne „Relatorka/Reluentka” (strona wnosząca); Submittowali się (submittere) – „poddali się, zobowiązali”. „Wiolatorowie” (violatores) – gwałciciele (pokoju domowego), najeźdźcy.
Streszczenie
Woźny Bazyli Sadkowski [?] zeznaje, że 17 V 1770 r. na wezwanie Zuzanny Orańskiej, stolnikowej mścisławskiej, w asyście szlachty Józefa Owadowskiego i Antoniego Koreckiego [?] był w Niemirowie i tam, w zamku, u gubernatora i urzędu miejskiego, zaaresztował uczestników najazdu na jej dwór (szlachtę z milicji nadwornej, kozaków, Żydów Kotkową z synami Lejzorem i Ickiem) oraz zabrany z Torkowa dobytek: 18 wołów, 16 koni, 20 owiec, 3 żelaza pługowe, 2 siekiery, sól, bieliznę, pasiekę z 80 pni i dzieżę miodu. Gubernator i urząd niemirowski przyjęli areszt w imieniu swego pana i zobowiązali się dotrzymać rzeczy do rozsądzenia prawnego.
Akt nr 690
Relacja woźnego Hryćka Olesienki [?] o wizji (oględzinach) wsi Łabusze [?] nad Bohem, rozkopanej przez ludzi pieczarskich z dyspozycji ks. Dłuskiego, kanonika kamienieckiego – z ramienia ks. Marcelego [?] Czetwertyńskiego, podkomorzego bracławskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 V 1770, Winnica (czynność 15 V 1770)
Karty / skanyk. 410 (skan 0412, strona prawa – dolna połowa) – k. 410v (skan 0413, strona lewa – górne 5 wierszy)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 410 (skan 0412, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
12chał [?] na Grunt Dobr Wsi Łabusza [?] gdzie ziachawszy y wprzy-
13tomności Ur. Jchmciow PP. Jozefa Czołowskiego [?] y Antoniego
14Myszkowskiego [?] do tego Aktu Sobie przydanych Widział y
15oglądał Kopiec [?] nad Rzeką Bohem przy grodzia [?] a który ozy-
16wany [?] Jeden [?] wyżey rzeczone Dobra Wieś Łabusze [?] JO. Affekton-
17ta Dziedziczna od Dobr Miasta Pieczary oddzielaiący, przez Lu-
18dzi Pieczarskich z Dyspozycyi W. Jmci Xiędza Dłuskiego
19Kanonika Kamienieckiego, od Kapituły Kamienieckiey Destynowanego [?]
20nowanego Rządcy rozkopany y z Gruntu zniesiony, Obeyrzawszy y oglą-
21[reklamant:] daw-
k. 410v (skan 0413, strona lewa)
1dawszy y ogładawszy Oswiadczywszy się Sobie przytomną
2Szlachtą z Miejsca odiechał, y tu przybywszy przedemną Urzę-
3dem Prawdziwey wizyi uczynił y zeznał Relacya Deque-
4Praesens Actus [?] Relato [?] Actis quibus Supra Jgnarus Litterarum
5Crucem posuit Hryćko Olesienko [?] [krzyż]
Objaśnienia i tłumaczenia
Zleceniodawca: „JO. Marcelli [?] Czetwertyński, podkomorzy bracławski” (imię odczytane niepewnie; mąż [?] Joanny z Ostrowskich Czetwertyńskiej, podkomorzyny bracławskiej – por. akt 688). Wieś ŁABUSZE [?] (odczyt niepewny – „Łabusza”, „Łabusze”) nad BOHEM, dziedziczna Czetwertyńskiego, graniczy z dobrami miasta PIECZARA (klucz Piotra Potockiego w zastawie Kapituły Kamienieckiej – por. akt 687). Kopiec graniczny rozkopali ludzie pieczarscy z dyspozycji ks. DŁUSKIEGO, kanonika kamienieckiego, rządcy wyznaczonego przez Kapitułę (to potwierdza odczyt „Dłuski” w akcie 687). Świadkowie: Józef CZOŁOWSKI [?] i Antoni MYSZKOWSKI [?]. Formuła woźnego powtórzona przez pisarza („Sub Vera ac fidelis relationis…”) – w rkp. dwukrotnie.
Łacina: Sub Vera ac fidelis relationis Calamo in publico libero recognivit – „pod piórem (w formie) prawdziwej i wiernej relacji jawnie i dobrowolnie zeznał”; affektacya i Rekwizycya – „żądanie i prawne wezwanie”; Affektont (affectans) – „żądający, zleceniodawca”; Destynowany – „wyznaczony”; Deque Praesens Actus Relato Actis quibus Supra – „i o tym niniejsza relacja do akt jak wyżej”; Ignarus Litterarum Crucem posuit – „nieumiejący pisać postawił krzyż”.
Streszczenie
Woźny Hryćko Olesienko [?] zeznaje, że 15 V 1770 r. na żądanie księcia Marcelego [?] Czetwertyńskiego, podkomorzego bracławskiego, w obecności szlachty Józefa Czołowskiego [?] i Antoniego Myszkowskiego [?] oglądał nad Bohem kopiec graniczny oddzielający dziedziczną wieś Łabusze [?] od dóbr miasta Pieczary – kopiec został rozkopany i zrównany z ziemią przez ludzi pieczarskich z rozkazu ks. Dłuskiego, kanonika kamienieckiego, rządcy wyznaczonego przez Kapitułę Kamieniecką. Woźny niepiśmienny podpisał relację krzyżykiem.
Akt nr 691
Manifest Jana Grabowskiego [?] w imieniu Ignacego i Teofili z książąt Radziwiłłów Morawskich, generałów majorów wojsk litewskich, przeciw Kazimierzowi Brzezińskiemu, miecznikowi inflanckiemu [?], arendarzowi części wsi Wasylkowce (klucz szpiczyniecki) – o ucisk poddanych ponad kontrakt i inwentarz, wyręby i pobicie, z relacją woźnego Andrzeja Wójcickiego [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data19 V 1770, Winnica (wizja 17 V 1770)
Karty / skanyk. 410v (skan 0413, strona lewa – od 6. wiersza do dołu) – k. 411 (skan 0413, strona prawa – górne 4/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 410v (skan 0413, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
Komparent: Jan GRABOWSKI [?] (podpis „Jan Grabowski” [?] – odczyt niepewny). Mocodawcy: Ignacy i Teofila z książąt RADZIWIŁŁÓW MORAWSCY, generałowie majorowie wojsk WXL (por. akty 622, 679 – Morawscy). Obżałowany: Kazimierz BRZEZIŃSKI, miecznik inflancki [?] (skrót „Jnfl.” [?]), trzyletni arendarz wsi WASYLKOWCE („Wasilkowiec”, „Wasilkowcach”), należącej do klucza SZPICZYNIECKIEGO (por. akt 640 – Szpiczyńce; akt 597 – Brzeziński c/a Morawscy, Wasylkowce). Zarzuty: robocizny i podatki ponad kontrakt i inwentarz, zabór zboża chłopów i przymus kupowania go z powrotem, podwody z fasami, ucieczki poddanych; pop miejscowy obciążony 100 kopami żyta i 60 pszenicy za to, że nie dzwonił w cerkwi przed gradem; wyrąb ponad 800 dębów i lasu cerkiewnego; przesiedlanie chłopów; bicie szlachty. Relacja woźnego Andrzeja WOYDECKIEGO [?] (17 V 1770) – oględziny w Szpiczyńcach dwóch pobitych szlachciców z Wasilkowiec: Franciszka MYŚKIEWICZA [?] i KWIATKOWSKIEGO [?]. Świadkowie: Józef ŁENKIEWICZ [?] i Stanisław MUSZYŃSKI [?]. W relacji pisarz omyłkowo „Murawskich” [?] zamiast „Morawskich”. Ręka pospieszna – wiele miejsc [?].
Łacina: prtr (personaliter) – „osobiście”; addendo pessimalis [?] – „dodając [czyny] najgorsze”; in Sperate [?] – niejasne; ausus est temere – „ośmielił się zuchwale”; et in Continenti – „i zaraz potem”; maioris evidentiorisque Testimonij gratia – „dla większego i jaśniejszego świadectwa”; et Generaliter – „i w ogóle”; Actis Connotari – „wpisać do akt”; Ignarus Literarum Crucem Sanctam posuit – „nieumiejący pisać postawił święty krzyż”.
Streszczenie
Jan Grabowski [?] w imieniu Ignacego i Teofili z książąt Radziwiłłów Morawskich, generałów majorów wojsk litewskich, manifestuje przeciw Kazimierzowi Brzezińskiemu, miecznikowi inflanckiemu [?], który trzyma na trzyletni kontrakt arendowny ich wieś Wasylkowce w kluczu szpiczynieckim. Brzeziński ponad kontrakt i inwentarz uciska poddanych robociznami i podatkami, zabiera im zboże i każe je odkupywać, wysyła ich z podwodami, przez co chłopi uciekli i nie obsiali pól; popowi kazał zapłacić 100 kóp żyta i 60 pszenicy za to, że nie dzwonił przed gradem; wyciął ponad 800 najlepszych dębów i las cerkiewny, wypędził zasiedziałych chłopów, osadzał złapanych ludzi w pustych chałupach, bije i więzi szlachtę i grozi komisarzom i ekonomom. Woźny Andrzej Woydecki [?] zeznaje, że 17 V 1770 r. w Szpiczyńcach, w obecności szlachty, oglądał dwóch pobitych w Wasilkowcach przez Brzezińskiego i jego ludzi szlachciców – Franciszka Myśkiewicza [?] i Kwiatkowskiego [?] – z rozbitymi głowami, podbitymi oczami i krwawymi pręgami.
Akt nr 692
Manifest Michała Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego, przeciw Ignacemu Beszyńskiemu, cześnikowi płockiemu – o sumę na wsi Kliszczów (Kleszczów), zaaresztowaną przez Piotra Potockiego, starostę śniatyńskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data19 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 411 (skan 0413, strona prawa – dolne 5 wierszy) – k. 411v (skan 0414, strona lewa – górna 1/4)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 411 (skan 0413, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedem-
15nym iest przyporuczona, więc z mocy wyżey wyrażoney
16Jako et Obi Securum Officij Sequestrandi [?] rursus do Siebie
17odebrał et de recepta Officium [?] Grodz. kwitował Michał
18Żaboklicki mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Michał ŻABOKLICKI, łowczy żydaczowski (por. akty 476–478, 593–594). Obżałowany: Ignacy BESZYŃSKI, cześnik płocki – posiadacz sumy na wsi KLISZCZÓW (Kleszczów; dziedziczna wieś Żaboklickiego). Żaboklicki twierdzi, że Beszyński uchylał się od odebrania sumy, a przy tym przez zajazdy doprowadził Kliszczów do dezolacji; dlatego Żaboklicki złożył w aktach grodzkich należną Beszyńskiemu sumę 16 000 zł (7000 zł w czerwonych złotych liczonych po 18 zł i 9000 zł w białej monecie). Ponieważ suma ta była objęta aresztem urzędowym Piotra POTOCKIEGO, starosty śniatyńskiego (por. akty 476–478, 683 – roszczenia Potockiego wobec Beszyńskiego z dzierżawy Zawadówki i Łubaszówki), Żaboklicki odebrał ją z powrotem jako depozyt (sekwestr) urzędu i pokwitował urząd z odbioru. Środek aktu bardzo trudny (pospieszna ręka) – kilka słów niepewnych.
Łacina: prtr (personaliter) – „osobiście”; Solenniter – „uroczyście”; extenduiący się – „rozciągający się (na)”; in Satisfactionem – „na zaspokojenie”; a praemissis et Similibus Impetitionibus – „od powyższych i podobnych roszczeń”; et quidem – „a mianowicie”; coram Actis praesentibus – „wobec niniejszych akt”; Officij Sequestrandi [?] – „urzędu sekwestrującego (przyjmującego depozyt)”; rursus – „z powrotem”; et de recepta … kwitował – „i z odbioru pokwitował”; mp. (manu propria) – „własnoręcznie”.
Streszczenie
Michał Żaboklicki, łowczy żydaczowski, manifestuje się przeciw Ignacemu Beszyńskiemu, cześnikowi płockiemu, który – mimo listownych i ustnych przyrzeczeń – uchylał się od przyjęcia należnej mu sumy na wsi Kliszczów, a zajazdami doprowadził wieś do ruiny. Aby uwolnić swoją dziedziczną wieś od roszczeń, Żaboklicki złożył wobec akt grodzkich 16 000 zł (7000 w czerwonych złotych liczonych po 18 zł i 9000 w białej monecie); ponieważ suma była zaaresztowana przez Piotra Potockiego, starostę śniatyńskiego, odebrał ją z powrotem w depozyt i pokwitował urząd z jej zwrotu.
Akt nr 693
Relacja woźnego Antoniego Horochowskiego [?] o wizji kopca granicznego rozoranego przez ludzi juszkowieckich [?] – z ramienia Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego [?], dziedzica Łubaszówki [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data19 V 1770, Winnica (czynność 12 V 1770)
Karty / skanyk. 411v (skan 0414, strona lewa – od ok. 2/5 do ok. 4/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 411v (skan 0414, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y Prze-
17a Dobrami Łubaszowką [?] y Jnnemi W. Affektanta iż też Dzie-
18dzicznemi ktory to rozoranie y rozkopanie Tenże Woźny
19mienił być przez poddanych Juszkowieckich [?], to iest Łuka [?]
20witych [?] Fedka Sławnecznego [?] y Stefana Wróblewskiego y Jn-
21nych razem Oraczych [?], y widział, y oglądał, co widziawszy y
22oglądawszy Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy się
23y wyswyrażono [?], ztamtąd odiechał y tu ad Acta przybywszy
24prawdziwey y istotney Wizyi uczynił y zeznał Rel. Woźny
25pisać nieumieiący Znakiem Krzyża Swiętego podpisuie się
26Antoni Horochowski [?] [krzyż]
Objaśnienia i tłumaczenia
Zleceniodawca: Stanisław WORCELL, sędzia ziemski „halicki [?]” (por. akt 665 – Łukaszówka, Bałabanówka; tam ten sam tytuł niepewny). Dobra ŁUBASZÓWKA [?] (w rkp. „Lubaszowki”, „Lubaszowieckie” – odczyt niepewny; może to inna wieś niż Łubaszówka w kluczu berszadzkim – por. akt 683) graniczą z dobrami JUSZKOWCE [?] („Zetyjowcami [?] Jusz-/kowcami” – pierwszy wyraz może być omyłkowo zaczętą nazwą) dziedzica „JW. Pruchockiego [?], starosty włodzimierskiego [?]” (odczyt nazwiska i urzędu bardzo niepewny). Kopiec rozorali poddani juszkowieccy: Fedko [?] i Stefan WRÓBLEWSKI i inni oracze. Świadkowie: Jan MIEŃSKI [?] i Karol SZCZERBICKI [?]. W tytule marginalnym nazwa „Juszkowieckich” zapisana podobnie jak w tekście.
Łacina: protunc – „ówczesny”; Affektacya i Prawna Rekwizycya – „żądanie i prawne wezwanie”; ad Acta – „do akt”.
Streszczenie
Woźny Antoni Horochowski [?] zeznaje, że 12 V 1770 r. na żądanie Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego [?], dziedzica Łubaszówki [?], w obecności szlachty Jana Mieńskiego [?] i Karola Szczerbickiego [?] oglądał na gruntach łubaszowieckich rozkopany i rozorany dawny kopiec graniczny między Łubaszówką [?] a Juszkowcami [?], dobrami JW. Pruchockiego [?], starosty włodzimierskiego [?]; rozorali go poddani juszkowieccy (m.in. Fedko [?] i Stefan Wróblewski). Woźny niepiśmienny podpisał relację krzyżykiem.
Akt nr 694
Manifest Jana Jeżewskiego [?] w imieniu Antoniego Kamińskiego, cześnika żytomierskiego, pułkownika wojsk koronnych, arendownego posesora wsi Pedosy, przeciw Ignacemu i Teofili z Radziwiłłów Morawskim, ekonomowi Ludwikowi Bielskiemu i Żydowi Lachmanowi Lejbowiczowi – o zabory zboża, rozpowszechnianie oszczerstw i podburzanie ludzi
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data19 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 411v (skan 0414, strona lewa – dół, sam nagłówek) – k. 412 (skan 0414, strona prawa – cała) – k. 412v (skan 0415, strona lewa – górne 4 wiersze)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 411v (skan 0414, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiąte[go]
2[reklamant:] Miesiąca
k. 412 (skan 0414, strona prawa; w górze „412”)
1Miesiąca Maja Dziewiętnastego Dnia
2Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
45nił, y tym ieszcze niekontentuiąc się pomieniony Lach-
46man z poduszczenia Ur. Bielskiego Czyniąc Woyskowych
47na Dobra Wieś Pedosy nasyłał, ktorzy niektorych Ludzi bili
48kaleczyli, rozganiali, Kotły [?] arendowane będące porabali, y wiele
49rzeczy osobliwym
k. 412v (skan 0415, strona lewa)
1y wiele rzeczy osobliwym Regestrem Specyfikować się Maiące poza-
2bierali, a zatym Ninieyszy Comparens de praemissis Omnibus, Con-
3tra praenominatos Jnculpatos iterato, nomine quo Supra Ma-
4nifestat. Vice [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Jan JEŻEWSKI [?] (por. akt 622 – Jan JEŻEWSKI, tam pierwotnie odczyt „Ożeszewski”). Mocodawca: Antoni KAMIŃSKI (w rkp. „Kamieński”), cześnik żytomierski, pułkownik wojsk koronnych, arendowny posesor wsi PEDOSY w kluczu SZPICZYNIECKIM (por. akty 609, 679). Obżałowani: Ignacy i Teofila z książąt Radziwiłłów MORAWSCY (w rkp. „Murawskim”), generałowie majorowie WXL, dziedzice klucza; Ludwik BIELSKI, ekonom klucza szpiczynieckiego (por. akt 598); Żyd Lachman LEJBOWICZ, dawny arendarz pedoski. Zarzuty: Bielski wziął w opiekę arendarza, który zalegał 560 zł raty, nie oddawał gorzałki z kontraktu, nabrał zboża i 80 kóp snopów (kradzież z wójtem Dmytrem), wziął dukaty [?] od porucznika rosyjskiego pułku karabinierów Stefana Wasilkowa [?] za 100 korcy owsa i owsa nie dostarczył (zapłacić musiał Kamiński); Bielski przewiózł Żyda z Pedosów do Szpiczyniec, napisał suplikę do Morawskich od Żyda i gromady pedoskiej (podpisaną przez chłopów bez ich wiedzy), oczerniając Kamińskiego; Lachman nasyłał wojskowych na Pedosy, którzy bili ludzi i porąbali kotły [?] (gorzelniane). Sprawa jest odpowiedzią na akt 679 (Morawscy c/a Kamiński – Pedosy) i współbrzmi z aktem 691 (Morawscy c/a Brzeziński). Nazwa pułku („Niezegrodskiego” [?]) – zapewne „Niżegorodzkiego”. Słowo na końcu („Vice” [?]) niejasne – może podpis skrócony.
Łacina: prtr (personaliter) – „osobiście”; Cett. (cetera) – „i tak dalej”; de praemissis Omnibus, Contra praenominatos Inculpatos iterato, nomine quo Supra Manifestat – „o wszystko powyższe przeciw wymienionym obwinionym ponownie, w imieniu jak wyżej, manifestuje”.
Streszczenie
Jan Jeżewski [?] w imieniu Antoniego Kamińskiego, cześnika żytomierskiego i pułkownika wojsk koronnych, arendownego posesora wsi Pedosy w kluczu szpiczynieckim, manifestuje przeciw Ignacemu i Teofili z Radziwiłłów Morawskim, ich ekonomowi Ludwikowi Bielskiemu i Żydowi Lachmanowi Lejbowiczowi, dawnemu arendarzowi pedoskiemu. Arendarz zalegał Kamińskiemu z ratą (560 zł), gorzałką i zbożem, ukradł z wójtem 80 kóp snopów, a od rosyjskiego porucznika Stefana Wasilkowa [?] wziął zapłatę za 100 korcy owsa, którego nie dostarczył, tak że Kamiński musiał zwrócić pieniądze. Bielski wziął Żyda w opiekę, przewiózł go do Szpiczyniec i ułożył w jego i gromady pedoskiej imieniu suplikę do Morawskich, oczerniającą Kamińskiego, a Lachman nasyłał na Pedosy wojskowych, którzy bili ludzi, porąbali kotły i zabrali wiele rzeczy. Komparent ponawia manifest.
Akt nr 695
Drugi manifest Jana Jeżewskiego [?] w imieniu Antoniego Kamińskiego, cześnika żytomierskiego, arendownego posesora wsi Pedosy, przeciw Morawskim, komisarzowi Tyszkiewiczowi [?], ekonomowi Ludwikowi Bielskiemu, kozakom i szlachcie klucza szpiczynieckiego – o niedotrzymanie kontraktu, napady i groźby wobec dworu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data19 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 412v (skan 0415, strona lewa – od 5. wiersza do dołu) – k. 413 (skan 0415, strona prawa – górne 8 wierszy)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 412v (skan 0415, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
13rażonych Dzieł bezprawnych Motorom, tudzież Kozakom y Szlach-
14cie Klucza Szpiczynieckiego Manifestuie się y Protestuie oto: Jż
15Jmć Obżałł. a osobliwie Ur. Kommissarz y Ekonom Szpiczyniecki
16Lubo [?] Statecznie wiedzą że ninieyszy Comptis Pryncypał z Kontraktu
17Dobr Wsi Pedosow Trzechletnego że w czasie Ruiny Kontynuowa-
18ney tylko [?] Tysięcy Dwa wybrał więcey zas iak Trzy Tysiące
19Złotych nie odebrał, a przez z Buntowanych Chłopow Klucza Szpiczy-
20nieckiego iako o tym Manifest w Grodzie tuteyszym Zaniesiony
21Swiadczy na kilka Dziesiąt Tysięcy Zrabowany Został, y Owszem [?]
22tych Sprawiedliwych pretensyi Swoich Summę troiako to
23iest Pierwsza Czerwonych Złł. Dwieście po Złł. Dwadzieścia Pięć [?] w Kuren-
24cyi [?] Moneta, Druga Czerwonych Złł. Trzysta, Trzydzieści Pię-
25ciu [?] Aresztem [?] Dnia Dwudziestego Aprilis Tysiąc, Siedmset, Sześć-
26dziesiątego, Osmego, Od JWW. Murawskich ninieyszemu Comptis
27Pryncypałowi dany w Grodzie zas Zysto [?] Roku Tysiąc, Siedm-
28set Sześćdziesiątego, Dziewiątego, Dnia Dwudziestego, Dziewiąte-
29go Julij Aktykowany [?] Swiadczy, Trzecia Zaś Cztery Tysiące Złł.
30Poll. na Skrypt Rekiny [?] Dnia Dziewiętnastego Octobris Tysiąc
31Siedmset, Sześćdziesiątego, Dziewiątego od Tychże dany a w Gro-
32dzie tuteyszym Dnia Czternastego Aprilis Tysiąc, Siedmset, Siedm-
33dziesiątego, Roku Aktykowany Possessyą niezawodną Dobr Pedo-
34sow utwierdzaiąca, Jmpendować [?] Ktorych miar w Possessyi Spo-
35koyney pomienioney Wsi Pedosow Zostawać powinien, iednak-
36że Jmć Dyspozytorowie Szpiczynieccy goniąc no ostatnią Ru-
37inę y Zniszczenie ninieyszego Komparenta Pryncypała Sposo-
38bow do ukrzywdzenia [?] Szukaią, y tak Kozakow y Szlachtę
39Oczynnych [?] do Dobr Pedosow nasyłaią, Ludzi Poddanych Pedosow-
40skich fomentuią Powinności y Pańszczyznę odbywać zakazu-
41ią, Zgrozą [?] bicia y zabicia, Odgrażaią z Possessyi wyrugo-
42wać, chcąc żeby by dobrowolnie teraznieyszy Protestans z
43pomienionych Dobr Pedosow wyiechać, niechciał, tedy Dworu
44[reklamant:] ktorym ninieyszy
k. 413 (skan 0415, strona prawa; w górze „413”, przekreślone „412”)
1ktorym ninieyszy Zostaie, więcey iak na Czterdzieści Tysięcy Złł.
2w Sprzętach ma Spalić przechwalaią się, co y Listami do Siebie pisa-
3nemi Stwierdzaią, Co [?] Gospodarstwie do czasu Wiosny znaczne prze-
4szkody czynią y tem Swemi postępkami Poddanych Pedosow-
5skich do rozeyścia się ledwie nie przymuszaią, na honor y Życie na-
6stępuią, A zatym ninieyszy Comparens ostrzegaiąc Całości
7honoru Życia y Substancyi W. Pryncypała Swego Pko tymże
8wyż wyrażonym Jchmciom Obżałowanym y powtornie de praemis-
9sis Manifestuie się.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Jan JEŻEWSKI [?] (por. akty 622, 694). Mocodawca: Antoni KAMIŃSKI, cześnik żytomierski, arendowny posesor wsi PEDOSY w kluczu SZPICZYNIECKIM (por. akty 609, 679, 694). Obżałowani: Ignacy i Teofila z Radziwiłłów MORAWSCY (w rkp. „Murawskim”), komisarz TYSZKIEWICZ [?] (odczyt niepewny – „Tyszcanowi” [?]), ekonom Ludwik BIELSKI, kozacy i szlachta klucza szpiczynieckiego. Kamiński z trzyletniego kontraktu arendownego (w czasie „ruiny” – koliszczyzny 1768) wybrał tylko ok. 2000 zł, a ponad 3000 zł nie odebrał; przez zbuntowanych chłopów klucza został zrabowany na kilkadziesiąt tysięcy. Morawscy zabezpieczyli mu jego pretensje trzema sumami: 200 czerwonych złotych (po 25 [?] zł w monecie kurentowej [?]), 335 [?] czerwonych złotych (dokument z 20 IV 1768, aktykowany w grodzie 29 VII 1769) i 4000 zł na skrypt z 19 X 1769 (aktykowany 14 IV 1770) – potwierdzające nieprzerwaną posesję Pedosów. Mimo to dyspozytorzy szpiczynieccy nasyłają kozaków i szlachtę, podburzają poddanych do niewykonywania pańszczyzny, grożą biciem i zabiciem oraz spaleniem dworu (sprzęty ponad 40 000 zł) – co potwierdzają w listach. Liczby i daty miejscami niepewne.
Jan Jeżewski [?] ponownie w imieniu Antoniego Kamińskiego, cześnika żytomierskiego, arendownego posesora Pedosów, manifestuje przeciw Morawskim, ich komisarzowi Tyszkiewiczowi [?], ekonomowi Ludwikowi Bielskiemu oraz kozakom i szlachcie klucza szpiczynieckiego. Kamiński, który z trzyletniej arendy wybrał w czasie koliszczyzny niewiele, a przez zbuntowanych chłopów stracił kilkadziesiąt tysięcy, ma od Morawskich zabezpieczenie trzech sum (dokumenty z 1768 i 1769 r., aktykowane w grodzie), utwierdzające jego posesję; tymczasem dyspozytorzy szpiczynieccy nasyłają na Pedosy kozaków i szlachtę, odwodzą poddanych od pańszczyzny, grożą mu wyrugowaniem, biciem i zabiciem, a w listach zapowiadają spalenie dworu z dobytkiem wartym ponad 40 000 zł. Komparent manifestuje się w obronie czci, życia i majątku pryncypała.
Akt nr 696
Relacja woźnego Klima Czetnowskiego [?] o areszcie gromady wsi Pedosy oraz gubernatora zamkowego szpiczynieckiego Ludwika Bielskiego – z ramienia Antoniego Kamińskiego, cześnika żytomierskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data19 V 1770, Winnica (czynność 15 V 1770)
Karty / skanyk. 413 (skan 0415, strona prawa – środek)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 413 (skan 0415, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnicki-
4mi, y Przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesni-
Ciąg sprawy z aktów 694–695 (Antoni KAMIŃSKI, cześnik żytomierski, pułkownik wojsk koronnych, arendowny posesor PEDOSÓW c/a MORAWSCY i ekonom/gubernator Ludwik BIELSKI). Woźny generał województwa kijowskiego Klim CZETNOWSKI [?] (odczyt nazwiska niepewny) 15 V 1770 w miasteczku SZPICZYŃCE zaaresztował całą gromadę wsi Pedosy (z dobytkiem i sprzętem – kwota „w groszach [?] 50 000” [?] niepewna) u gubernatora zamkowego Bielskiego, a samego Bielskiego – u wójta i gromady Szpiczyniec; obie strony przyjęły areszt w imieniu Morawskich (w rkp. „Murawskich”). Świadkowie: Gabriel DOBROWOLSKI i Adam MAZOLSKI [?]. W tytule marginalnym Bielski nazwany „Gubernatorem tameyszym”.
Łacina: protunc – „ówczesny”; ad affectationem – „na żądanie”; Submittowali się (submittere) – „poddali się, zobowiązali”; ad Acta – „do akt”; de quo Praesens … Actis quibus Supra – „o czym niniejsza [relacja] do akt jak wyżej”; Ignarus Literarum Crucem Sanctam posuit – „nieumiejący pisać postawił święty krzyż”.
Streszczenie
Woźny Klim Czetnowski [?] zeznaje, że 15 V 1770 r. na żądanie Antoniego Kamińskiego, cześnika żytomierskiego i pułkownika wojsk koronnych, w asyście szlachty Gabriela Dobrowolskiego i Adama Mazolskiego [?] był w miasteczku Szpiczyńce i zaaresztował całą gromadę wsi Pedosy wraz z dobytkiem u gubernatora zamkowego Ludwika Bielskiego, samego zaś Bielskiego – u wójta i gromady Szpiczyniec. Gubernator oraz wójt z gromadą przyjęli areszt w imieniu Morawskich, generałów majorów litewskich, i zobowiązali się stawić do rozprawy sądowej.
Akt nr 697
Relacja woźnego Klima Czetnowskiego [?] o areszcie Żyda Lachmana i Parchoma Mielnika we wsi Dłużek [?] (posesja Kamionowskiego [?]) – z ramienia Antoniego Kamińskiego, cześnika żytomierskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Ciąg sprawy z aktów 694–696 (Antoni KAMIŃSKI, cześnik żytomierski, pułkownik wojsk koronnych, c/a Morawscy, ekonom Bielski i Żyd Lachman LEJBOWICZ, dawny arendarz pedoski). Woźny generał województwa kijowskiego Klim CZETNOWSKI [?] (w akcie 696 – ten sam woźny; odczyt nazwiska niepewny) 17 V 1770 we wsi DŁUŻEK [?] (posesja W. KAMIONOWSKIEGO [?], „Komor. Warszawskiego” [?] – komornika [?] warszawskiego) zaaresztował pod zakładem 10 000 grzywien Żyda Lachmana oraz młynarza Parchoma (Parchoma Mielnika) – za spalenie młyna i dawniejsze rabunki – też pod zakładem 10 000 grzywien. Posesor dobrowolnie przyjął areszt. Świadkowie: Gabriel DOBROWOLSKI i Adam MORELSKI [?] (w akcie 696 odczytany „Mazolski” [?]).
Łacina: benevole – „życzliwie, dobrowolnie”; Submittował się – „poddał się, zobowiązał”; ad Acta – „do akt”; Actis quibus Supra Ignarus Litterarum Crucem Sanctam posuit – „do akt jak wyżej, nieumiejący pisać postawił święty krzyż”.
„Grzywna” – kara umowna (zakład) na wypadek niedotrzymania aresztu.
Streszczenie
Woźny Klim Czetnowski [?] zeznaje, że 17 V 1770 r. na żądanie Antoniego Kamińskiego, cześnika żytomierskiego, w asyście szlachty Gabriela Dobrowolskiego i Adama Morelskiego [?] był we wsi Dłużek [?], w posesji Kamionowskiego [?], i zaaresztował tam we dworze – każdego pod zakładem 10 000 grzywien – Żyda Lachmana oraz młynarza Parchoma, oskarżonego o spalenie młyna i dawniejsze rabunki. Posesor dobrowolnie przyjął areszt i zobowiązał się go dotrzymać.
Akt nr 698
Relacja woźnego Ludwika Gołembiowskiego [?] o wizji dębów wyciętych w dąbrowie „Kisiel” w lasach jałużynieckich [?] – z ramienia Antoniego Pruszyńskiego, łowczego trembowelskiego (wyrąb przez posesorów Zarwanieckich [?] Kazimierza Kornackiego [?] i Romana Bylkowskiego [?])
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 V 1770, Winnica (czynność 23 V 1770)
Karty / skanyk. 413v (skan 0416, strona lewa – od ok. 1/2 do dołu)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 413v (skan 0416, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Dwudziestego Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
6sto Woźny Jenerał Wdztwa Bracł. y Jnnych Opatrz. Ludwik Gołembiowski [?]
7ktory in vim Sub vera ac fidelis Relationis Calamo publice libereque
8recognovit, Jż On Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego Dnia
9Dwudziestego, Trzeciego Maja na affektacyą y Prawną Rekwi-
10zycyą W. Antoniego Pruszyńskiego Łowcz. Trembowl. maiąc przy
11Sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Ur. Jmć PP. Jana Pisar-
12skiego [?] y Jozefa Wezerskiego [?] maioris evidentiorisque testimonij gratia ad-
13hibitos, Ziezdzał y był w Dębinie Kisiel nazwaney za Rzeką Wisz-
14nią [?] zarośniętey [?] leżącey do Dobr Jałużyniec [?] należącey w ktorey
15Dębinie Dębow Sto, Osmdziesiąt Cztery świeżo ściętych
16y Zabranych, a zas Zima y na Wiosnę bez liczby wyciętych przez
17W. Pana Kazimierza Kornackiego [?] y Romana Bylkowskiego [?]
18Podstl. [?] Bracł. Possessorow Zarwanieckich [?] do Klucza Pruszkie-
19ckiego [?] y do Jnnych Swoich Dobr wyprowadzonych, Pnie widział
20y oglądał y oszacował, a tak tenże Woźny Szlachtą Sobie przytomną
21oświadczywszy się ztamtąd wyiechał y tu ad Acta Stanowszy
22przedemną Urzędem uczynił y zeznał Prawdziwey Wizyi Wyciętych
23Dębow Rel. de quo Praesens Quis [?] et Actis Rel. Actis Jgnarus
24Scribendi Signum Crucis posuit Ludwik Gołembiowski [?] [krzyż]
Objaśnienia i tłumaczenia
Zleceniodawca: Antoni PRUSZYŃSKI, łowczy trembowelski (Pruszyńscy, łowczowie trembowelscy – por. akty 637, 656, 658). Wyrąb w dąbrowie zwanej „KISIEL” za rzeką WISZNIĄ [?] (odczyt niepewny), należącej do dóbr JAŁUŻYNIEC [?] (odczyt niepewny; tak w tytule marginalnym: „w Lasach Jałużynieckich [?]”): 184 dęby świeżo ścięte i wywiezione oraz zimą i wiosną bez liczby – przez Kazimierza KORNACKIEGO [?] i Romana BYLKOWSKIEGO [?], posesorów „Zarwanieckich” [?] (por. akt 650 – Zarwanka [?]), do klucza „Pruszkieckiego” [?] i innych dóbr. Świadkowie: Jan PISARSKI [?] i Józef WEZERSKI [?]. Nazwy osób i miejscowości w tym akcie odczytane niepewnie.
Łacina: in vim Sub vera ac fidelis Relationis Calamo publice libereque recognovit – „w mocy prawdziwej i wiernej relacji piórem jawnie i dobrowolnie zeznał”; maioris evidentiorisque testimonij gratia adhibitos – „przybranych dla większego i jaśniejszego świadectwa”; ad Acta – „do akt”; Ignarus Scribendi Signum Crucis posuit – „nieumiejący pisać postawił znak krzyża”.
Streszczenie
Woźny Ludwik Gołembiowski [?] zeznaje, że 23 V 1770 r. na żądanie Antoniego Pruszyńskiego, łowczego trembowelskiego, w obecności szlachty Jana Pisarskiego [?] i Józefa Wezerskiego [?] oglądał dąbrowę zwaną „Kisiel” za rzeką Wisznią [?], należącą do dóbr Jałużyniec [?], i stwierdził 184 pnie świeżo ściętych i wywiezionych dębów oraz wiele innych wyciętych zimą i wiosną – przez posesorów Zarwanieckich [?] Kazimierza Kornackiego [?] i Romana Bylkowskiego [?], którzy wywieźli drewno do swoich dóbr. Woźny niepiśmienny podpisał relację krzyżykiem.
Akt nr 699
Manifest Jana Sobieszczańskiego w imieniu Antoniego Pruszyńskiego, łowczego trembowelskiego, dziedzica dóbr Jałużyńce [?], przeciw Kazimierzowi Kornackiemu [?] i Romanowi Bylkowskiemu [?], podstolim bracławskim [?], posesorom Zarwanieckim [?] – o wyrąb i sprzedaż lasów jałużynieckich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 413v (skan 0416, strona lewa – sam tytuł marginalny u dołu) – k. 414 (skan 0416, strona prawa – cała) – k. 414v (skan 0417, strona lewa – górne 2 wiersze)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 413v (skan 0416, strona lewa)
1Roku Tysiąc
k. 414 (skan 0416, strona prawa; w górze „414”, przekreślone „413”)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Maja Dwudziestego Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y Prze-
23Obżałowani Possessorowie Zarwanieccy [?] przedaiąc Trzeci Grosz
24brać dla Siebie tylko powinni, a Dwa Grosze Dworowi Jałużyn-
25nieckiemu [?] oddawać mieli, a Ciż WW. wyż wyrażeni odważaią
26się Drzewa Czarnego Lasu y Dęby Sprzedać [?] y one Rożnym Ludziom
27y Zydom przedawać Podwod kilkadziesiąt wyprowadzać y wy-
28wozić, y na Swoy pożytek obracać iakoż nie tylko Roku prze-
29szłego, ale y dawniey bez liczby Dębinę zaprzedali y bez wiado-
30mości Dworu Jałużyńskiego [?] na kilka set Dębow wycięli y
31przedali, iakoż y teraz w Maju Roku teraznieyszego trzeci [?] wspom-
32nieni WW. Obwinieni, umowiwszy się Sekretnie y targowa-
33wszy się, z Dyspozytorem Dobr Wsi Białey w Kluczu Pruszkiewi-
34czowskim [?] leżącey Dębow Sto, Osmdziesiąt, Cztery iako wizya zaprzysiężo-
35na przez Woźnego y Szlachtę Swiadczy, przedali, y Pod-
36wodom pięte [?] Dęby przyieżdzać kazali, ktore to Dyspozytorz
37Białey z Podwodami przyiechawszy w Dębinie Jałużynieckiey [?]
38Dębow Sto, Osmdziesiąt y Cztery ze Pnia ściął y zabrać kazał,
39Sami zas WW. Obżałł. żeby przeszkody z Dworu Jałużynieckie-
40go niemieli pod pretextem niby demagazonu [?] Załogi Moskiew-
41skiego Saldata sprowadzili, nie [?] tylko uważaiąc że według usta-
42nowy żadnego Drzewa ze Pnia ścinać niepowinni tylko leżałe
43za Ubore [?] lub pieniądze przedawać, a Trzeci Grosz lub Miarkę
44Zboża dla Siebie brać powinni były Kwity Leśniczym dawać
45mieli, ale raz [?] nie daią ani się z Grosza [?] y pieniądzmi zaprzedanemi [?] [?]
46żali [?] Nie daią Leśniczym [?] [?] y przedaią, a zatym [?] tenże
47Comparens oto wszystko iterato Salva Manente melioratione
48Manifestuie się Jan Sobieszczański mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Jan SOBIESZCZAŃSKI (podpis). Mocodawca: Antoni PRUSZYŃSKI, łowczy trembowelski, dziedzic dóbr JAŁUŻYŃCE [?] (por. akt 698 – wizja z tego samego dnia). Obżałowani: Kazimierz KORNACKI [?] i Roman BYLKOWSKI [?], podstolowie bracławscy [?] (drugi z dopiskiem „Litewskiemu” [?]), posesorowie „Zarwanieccy” [?]. Od trzech lat – od wyjazdu Pruszyńskiego „do Ziemi Halickiej [?]” – wycinają i sprzedają lasy czarne i dębowe jałużynieckie ludziom i Żydom, choć według ustanowienia mogli jedynie sprzedawać drzewo leżące (za zboże lub pieniądze), biorąc dla siebie trzeci grosz, a dwa grosze oddając dworowi jałużynieckiemu i dając leśniczym kwity. W maju 1770 sprzedali dyspozytorowi wsi BIAŁA (w kluczu „Pruszkiewiczowskim” [?]) 184 dęby, ścięte z pnia (por. relacja woźnego w akcie 698), sprowadzając dla osłony żołnierza z rosyjskiej załogi. Końcówka aktu (ostatnie 3 wiersze, k. 414) bardzo nieczytelna – plama.
Łacina: prtr (personaliter) – „osobiście”; nomine et ex speciali Commisso – „w imieniu i ze szczególnego polecenia”; ad proprietatem et usum – „na własność i użytek”; continuo – „nieustannie”; Comptis (comparentis) – „komparenta”; iterato Salva Manente melioratione – „ponownie, z zastrzeżeniem prawa do poprawienia (uzupełnienia)”; mp. (manu propria) – „własnoręcznie”.
Streszczenie
Jan Sobieszczański w imieniu Antoniego Pruszyńskiego, łowczego trembowelskiego, dziedzica dóbr Jałużyńce [?], manifestuje przeciw Kazimierzowi Kornackiemu [?] i Romanowi Bylkowskiemu [?], podstolim bracławskim [?], posesorom Zarwanieckim [?]. Od trzech lat, odkąd Pruszyński wyjechał na Ruś Halicką [?], niszczą należące wyłącznie do niego lasy czarne i dębowe – wycinają drzewa z pnia i sprzedają je postronnym ludziom i Żydom, zamiast sprzedawać tylko drzewo leżące i oddawać dworowi dwie trzecie zysku; w maju 1770 r. potajemnie sprzedali dyspozytorowi wsi Biała 184 dęby, które ten wyciął i wywiózł, a dla osłony sprowadzili żołnierza z rosyjskiej załogi. Komparent manifestuje się z zastrzeżeniem uzupełnienia.
Akt nr 700
Relacja woźnego Wawrzyńca Medyńskiego o areszcie Żyda Benia Weyniowicza [?], arendarza we wsi Mołodecki [?] (dobra Potockiego, wojewody kijowskiego, w arendzie Gradowskiego [?]) – z ramienia Antoniego i Katarzyny z Dorożyńskich Kanowskich [?], podczaszych płockich [?] (dług 1666 zł 20 gr wobec Bazylego Dorożyńskiego)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 V 1770, Winnica (czynność 19 V 1770)
Karty / skanyk. 414v (skan 0417, strona lewa – od 3. wiersza do ok. 4/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 414v (skan 0417, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y
6Woźny Jenerał Wdztwa Bracł. y Jnnych Opatrz. Wawrzyniec
7Medyński w Moc Wierney Rel. Swoiey ustnie y dobrowolnie
8zeznał, Jż On Roku Teraznieyszego Tysiąc, Siedmset, Siedm-
9dziesiątego, Miesiąca Maja Dziewiętnastego Dnia na-
10affektacyą y prawną Rekwizycyą WW. Panow Antoniego
11y Kataryny z Dorożyńskich Kanowskich [?] Podczaszych
12Płockich [?] maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary
13godnych Ur. PP. Jacka Młodeckiego [?] „do Klucza Umańskie-
14go [?] należących” y Kazimierza Marlińskiego [?], był w Dobrach
15Wsi Mołodeckim [?] własnych Dziedzicznych JWW. Potockiego
16Wdy Kijowsk. a zas ad praesens w Possessyi Arędowney W.
17Gradowskiego [?] będących, gdzie będąc Żyda nazwiskiem Be-
18nia Weyniowicza [?] Arędarza in ante Wsi Swierniowatey [?]
19do tegoż Klucza należącey, a zas teraz we Wsi Mołodeckim [?]
20na Arędzie zostaiącego, ratione niewypłacenia Summy
21Tysiąca Sześciuset, Sześćdziesięciu, Sześciu Złł. y Groszy
22Dwudziestu Poll. W. niegdy J. P. [?] Bazylemu Dorożyńskie-
23mu Cześnikowi Latycz. eo tempore w tych że Dobrach w Posses-
24syi Swierniowatey [?] będącemu, y dotych czas niezapła-
25coney ana Sukcessorow WW. ninieyszych Reluentow
26Antoniego y Kateryny z Dorożyńskich Kanowskich [?]
27Spadaiącey w przytomności wyż wyrażonych Ur. Panow
28Szlachty pomienionego Arędarza Mołodeckiego [?] u Samego
29W. Gradowskiego [?] Arestował y Prawnie przyporuczył, ktory Arest
30benevole W. Gradowski [?] przyiąć deklarował, y Submittował się
31a tak On Woźny Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy się
32ztamtąd tu ad Acta przybywszy przedemną Urzędem prawdzi-
33wego Arestu uczynił y zeznał Rel. de quo Praesens quis dem
34Actis Litt. Actis quibus Supra ignarus Litt. Crucem Sanctam posuit [krzyż]
Objaśnienia i tłumaczenia
Zleceniodawcy: Antoni i Katarzyna z Dorożyńskich KANOWSCY [?] (odczyt nazwiska niepewny; w tytule marginalnym „Kanowskich” [?]), „podczaszowie płoccy [?]” – sukcesorzy zmarłego Bazylego DOROŻYŃSKIEGO, cześnika latyczowskiego (por. akt 684). Aresztowany: Żyd Benio WEYNIOWICZ [?] (w tytule marginalnym „Bynenicz” [?]), dawny arendarz wsi „Swierniowata” [?] (gdzie posesorem był niegdyś Dorożyński), obecnie arendarz we wsi MOŁODECKI [?] (dobra Potockiego, wojewody kijowskiego, w kluczu UMAŃSKIM [?], w posesji arendownej W. GRADOWSKIEGO [?]) – za dług 1666 zł 20 gr. Świadkowie: Jacek MŁODECKI [?] i Kazimierz MARLIŃSKI [?]. Dopisek w cudzysłowie „do Klucza Umańskiego należących” – w rkp. wstawiony między świadkami, odnosi się zapewne do dóbr Mołodecki. Nazwy miejscowości odczytane niepewnie.
Łacina: protunc – „ówczesny”; ad praesens – „obecnie”; in ante – „poprzednio”; ratione – „z powodu”; eo tempore – „w owym czasie”; Reluenci – „strona zlecająca”; benevole – „dobrowolnie”; Submittował się – „poddał się, zobowiązał”; ad Acta – „do akt”; ignarus Litterarum Crucem Sanctam posuit – „nieumiejący pisać postawił święty krzyż”.
Streszczenie
Woźny Wawrzyniec Medyński zeznaje, że 19 V 1770 r. na żądanie Antoniego i Katarzyny z Dorożyńskich Kanowskich [?], podczaszych płockich [?], w asyście szlachty Jacka Młodeckiego [?] i Kazimierza Marlińskiego [?] był we wsi Mołodecki [?], dziedzicznej Potockiego, wojewody kijowskiego, a trzymanej w arendzie przez Gradowskiego [?], i zaaresztował u samego posesora Żyda Benia Weyniowicza [?], dawniej arendarza w Swierniowatej [?], o niezapłacony dług 1666 zł 20 gr wobec zmarłego Bazylego Dorożyńskiego, cześnika latyczowskiego, przechodzący na jego sukcesorów. Gradowski [?] dobrowolnie przyjął areszt.
Akt nr 701
Relacja woźnego Wawrzyńca Medyńskiego o areszcie wójta i gromady wsi Łomyjnik [?] (dobra Potockiego, wojewody kijowskiego, w posesji bp. Ryłły [?], biskupa chełmskiego) – z ramienia Antoniego i Katarzyny z Dorożyńskich Kanowskich [?] (zabór pasieki i zboża w czasie buntu 1768)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 V 1770, Winnica (czynność 19 V 1770)
Karty / skanyk. 414v (skan 0417, strona lewa – ostatnie 5 wierszy) – k. 415 (skan 0417, strona prawa – górna 1/2)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 414v (skan 0417, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic-
4kiemi y Przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem protunc
Ciąg sprawy z aktu 700 (sukcesorzy Bazylego DOROŻYŃSKIEGO, cześnika latyczowskiego: Antoni i Katarzyna z Dorożyńskich KANOWSCY [?]). Wieś ŁOMYJNIK [?] (odczyt niepewny) – dziedziczna Potockiego, wojewody kijowskiego, obecnie w posesji „JW. X. Ryły [?], biskupa chełmskiego” – najpewniej Maksymilian RYŁŁO, unicki biskup chełmski (identyfikacja hipotetyczna). Aresztowani chłopi „pryncypalni”: wójt Mykita ONDYŁEK [?] (gumienny), Wasyl RUDIK [?], „wójt postawiony przez buntowników i hajdamaków” Łukian PASIECZNIK, Wasyl ŁOZA [?], Tymoszko OPANICA [?] i cała gromada – za zabranie w czasie buntu (koliszczyzny 1768) pasieki i zboża (żyto i in.) po zmarłym Dorożyńskim. Areszt przyjął administrator wsi KASZUBSKI [?] w imieniu swoich panów. Świadkowie: Jacek MŁODECKI [?], Kazimierz MARLIŃSKI [?].
Łacina: a praesens (ad praesens) – „obecnie”; Reluenci – „strona zlecająca”; Submittował się – „poddał się, zobowiązał”; ad Acta – „do akt”.
Streszczenie
Woźny Wawrzyniec Medyński zeznaje, że 19 V 1770 r. na żądanie Antoniego i Katarzyny z Dorożyńskich Kanowskich [?], w asyście szlachty Jacka Młodeckiego [?] i Kazimierza Marlińskiego [?] był we wsi Łomyjnik [?], dziedzicznej Potockiego, wojewody kijowskiego, a trzymanej przez biskupa chełmskiego Ryłłę [?], i we dworze u administratora Kaszubskiego [?] zaaresztował głównych chłopów – wójta Mykitę Ondyłeka [?], Wasyla Rudika [?], Łukiana Pasiecznika (wójta ustanowionego przez hajdamaków), Wasyla Łozę [?], Tymoszka Opanicę [?] – oraz całą gromadę, którzy w czasie buntu 1768 r. zabrali pasiekę i zboże po zmarłym Bazylim Dorożyńskim, należne jego sukcesorom. Administrator przyjął areszt w imieniu swoich panów.
Akt nr 702
Relacja woźnego Piotra Jakimowicza o wizji ran Hilarego Dubieńskiego [?], dyspozytora wsi Żywotówka, pobitego przez kozaków i chłopów żywotowskich – z ramienia Feliksa Wielhorskiego, podstolego parnawskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 V 1770, Winnica (czynność 21 V 1770)
Karty / skanyk. 415 (skan 0417, strona prawa – dolna 1/2) – k. 415v (skan 0418, strona lewa – górne 9 wierszy)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 415 (skan 0417, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Prze-
Woźny Piotr Jakimowicz zeznaje, że 21 V 1770 r. na żądanie Feliksa Wielhorskiego, podstolego parnawskiego, w obecności szlachty Aleksandra Lityńskiego [?] i Jana Szemskiego [?] oglądał w dworze w Żywotówce dyspozytora tej wsi Hilarego Dubieńskiego [?]: plecy miał tak zbite, że skóra zeszła i ciało odpadało od kości, głowę spuchniętą i siną, twarz i oczy pobite, ręce i nogi poprzebijane drągami, odzież podartą i zakrwawioną. Według zeznania pobili go kozacy i chłopi żywotowscy, Puzyński [?], pisarz zamku żywotowskiego i ataman kozacki Patyj [?]. Woźny niepiśmienny podpisał relację krzyżykiem.
Akt nr 703
Relacja woźnego Piotra Jakimowicza o areszcie „wiolatorów” (atamana Iwana Pałyja [?], pisarza i kozaków) oraz rządcy i gromady miasta Żywotowa – z ramienia Feliksa Wielhorskiego, podstolego parnawskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 V 1770, Winnica (czynność 21 V 1770)
Karty / skanyk. 415v (skan 0418, strona lewa – od ok. 2/5 do dołu)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 415v (skan 0418, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Prze-
Ciąg sprawy z aktu 702 (pobicie Hilarego DUBIEŃSKIEGO [?], dyspozytora ŻYWOTÓWKI Feliksa WIELHORSKIEGO). Woźny 21 V 1770 w zamku miasta ŻYWOTOWA zaaresztował sprawców („wiolatorów” – gwałcicieli): atamana Iwana PAŁYJA [?] (w akcie 702 „Patyj” [?]), Jacka KOSTYSZA [?] – pisarza [?], „Szkiaskiego [?]”, „Zrazeskiego [?]”, kozaków i chłopów żywotowskich – u rządcy miasta Mikołaja ZRAZESKIEGO [?], a samego rządcę u wójta i gromady. Rządca i gromada przyjęli areszt w imieniu swego pana (dziedzica Żywotowa). Wyliczenie osób odczytane bardzo niepewnie – możliwe, że „Pisarza Szkiaskiego [?]” oznacza pisarza zamku żywotowskiego (por. akt 702). Pisarz powtórzył omyłkowo „Zas zas”.
Łacina: protunc – „ówczesny”; ad praesens – „obecnie”; Wiolatorowie (violatores) – „gwałciciele, sprawcy przemocy”; Submittowali się – „poddali się, zobowiązali”; ad Acta – „do akt”.
Streszczenie
Woźny Piotr Jakimowicz zeznaje, że 21 V 1770 r. na żądanie Feliksa Wielhorskiego, podstolego parnawskiego, w obecności szlachty Aleksandra Lityńskiego [?] i Jana Szemskiego [?] był w mieście Żywotowie i w tamtejszym zamku zaaresztował sprawców napaści – atamana Iwana Pałyja [?], pisarza Jacka Kostysza [?] i innych kozaków oraz chłopów żywotowskich – u rządcy miasta Mikołaja Zrazeskiego [?], samego zaś rządcę u wójta i gromady. Rządca i gromada przyjęli areszt w imieniu swego pana i zobowiązali się stawić aresztowanych do rozprawy.
Akt nr 704
Relacja woźnego Krzysztofa Kryżanowskiego o areszcie dyspozytora Gabriela Dubańskiego [?] w Żywotówce i dyspozytora Gabriela Puzerniewicza [?] w Oziernej [?] wraz z kozakami – z ramienia Marcina Puzowskiego [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 V 1770, Winnica (czynność 23 V 1770)
Karty / skanyk. 415v (skan 0418, strona lewa – tytuł marginalny u dołu) – k. 416 (skan 0418, strona prawa – górna 1/2)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 415v (skan 0418, strona lewa)
k. 416 (skan 0418, strona prawa; w górze „416”)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Prze-
6sto Woźny Jenerał Wdztwa Bracł. y Jnnych Opatrz. Krzy-
7sztof Kryżanowski w moc wierney Rel. Swoiey iawnie
8y dobrowolnie zeznał, Jż On Roku Teraznieyszego wyżey
9na Akcie wyrażonego Miesiąca Maja Dwudziestego
10Trzeciego Dnia na Affektacyą y Prawną Rekwizycyą
11Ur. Pana Marcina Puzowskiego [?] maiąc przy Sobie Stronę Szlachty
12Ur. Jmć PP. Franciszka Radwickiego [?] y Antoniego Jeżewskiego pro-
13pter maiorem Sibi testimonium był w Dobrach Wsi Żywo-
14towce [?] gdzie będąc Ur. Gabryela Dubańskiego [?] teyże Wsi Dys-
15pozytora u Woyta y całey Gromady Żywotowieckiey, a zas
16Kozakow u Ur. Dubańskiego [?] Dyspozytora Żywotowieckie-
17go iako Wiolatorow Arestował, Tegoż Roku Miesiąca y
18Dnia z tąż Szlachtą był w Dobrach Wsi Oziernej [?] gdzie także
19Ur. Gabryela Puzerniewicza [?] Dyspozytora Ozierańskiego [?] u
20Woyta [?] y całey Gromady Ozierańskiey [?] arestował y Prawnie
21przyporuczył, ktorych Arestowanych tak Ur. Dubański [?]
22Kozakow iako też Woyt y Cała Gromada Żywotowiecka
23Ur. Dubańskiego [?] Dyspozytora Swego, a Gromada Ozieran-
24ska [?] Ur. Puzerniewicza [?] także Dyspozytora do rozprawy Praw-
25ney dotrzymać deklarowali y Submittowali się, a tak On Woź-
26ny Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy się ztamtąd
27powrocił y potym przedemną Urzędem prawdziwego Arestu
28Swego uczynił y zeznał Relacyą de quo Praesens quis dem Actis
29Litt. Actis ignarus Litterar. Signum Crucis posuit Krzysztof
30Kryżanowski [krzyż]
Objaśnienia i tłumaczenia
Druga strona konfliktu z aktów 702–703: zleceniodawca Marcin PUZOWSKI [?] – najpewniej ten sam, którego w akcie 702 wymieniono jako „Ur. Puzyński [?]” wśród sprawców pobicia dyspozytora Żywotówki. Teraz to on każe aresztować dyspozytora ŻYWOTÓWKI (wsi Wielhorskiego) – tu „Gabriel DUBAŃSKI [?]” (w akcie 702 „Hilary Dubieński [?]” – imię i forma nazwiska rozbieżne; możliwa pomyłka pisarza lub dwie różne osoby) – i jego kozaków jako „wiolatorów”, a także dyspozytora wsi OZIERNA [?] (odczyt niepewny) Gabriela PUZERNIEWICZA [?]. Areszt przyjęli wójtowie i gromady obu wsi oraz sam Dubański [?] (co do kozaków). Świadkowie: Franciszek RADWICKI [?] i Antoni JEŻEWSKI. Nr marginalny 692 wpisany na k. 416, tytuł marginalny – u dołu k. 415v.
Łacina: protunc – „ówczesny”; propter maiorem Sibi testimonium – „dla większego świadectwa”; Wiolatorowie – „sprawcy przemocy”; Submittowali się – „poddali się, zobowiązali”; de quo Praesens … Actis – „o czym niniejsza [relacja] do akt”; ignarus Litterarum Signum Crucis posuit – „nieumiejący pisać postawił znak krzyża”.
Streszczenie
Woźny Krzysztof Kryżanowski zeznaje, że 23 V 1770 r. na żądanie Marcina Puzowskiego [?], w obecności szlachty Franciszka Radwickiego [?] i Antoniego Jeżewskiego, zaaresztował we wsi Żywotówka dyspozytora Gabriela Dubańskiego [?] (u wójta i gromady) oraz jego kozaków jako sprawców przemocy (u samego dyspozytora), a następnie we wsi Ozierna [?] dyspozytora Gabriela Puzerniewicza [?] u wójta i gromady. Wszyscy przyjęli areszt i zobowiązali się stawić aresztowanych do rozprawy sądowej.
Akt nr 705
Manifest Marcina Puzowskiego [?] przeciw braciom Witkowskim [?], dyspozytorom Gabrielowi Puzerniewiczowi [?] (Ozierna [?]) i Danielowi Dubańskiemu [?] (Żywotówka) oraz kozakom żywotowieckim – o napaść, pobicie i obrabowanie w mieście Żywotowie, z relacją woźnego Krzysztofa Kryżanowskiego o wizji ran Jana Domańskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 V 1770, Winnica (wizja 22 V 1770)
Karty / skanyk. 416 (skan 0418, strona prawa – dolne 2/5) – k. 416v (skan 0419, strona lewa – cała) – k. 417 (skan 0419, strona prawa – górne 4 wiersze)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 416 (skan 0418, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego, Piątego, Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y
29przełamali Żupana nątyże Rękę Zdiąwszy Zkrwawili, Ur. Jana
30Domańskiego okrutnie Zbili, wtedy z Pasa obdarli y Złotych
31Osmdziesiąt przywłaszczyli ktory dotych czas dla okrutnego
32Zbicia y Skaleczenia ad Acta Stanąć nie może, Ur. Załęczewskie [?]
33Szablę od Boku oderwali, Ktorą połamali, y gdyby Żydzi do Za-
34ucznika [?] Rossyiskiego znać niedali, Zapewnie by Smierć przy-
35prawili, a zatym Zapobiegaiąc całości honoru Zdrowia y Życia
36powtornie Sapirko [?] tymże Jchmościom Obwinionym przed temi
37Aktami Manifestuie y Protestuie się Salva manente Sieque
38rit melioratione et Jnscriptionem [?] Emissam [?], tenże Comparens
39przedemną Urzędem Żupan Skrwawiony y Suknie podarte
40prezentował y one znowu do Siebie wyniosszy Officium Grodz. qui-
41tavit et in Continenti Stanowszy Oczewisto Woźny Krzysztof Kry-
42żanowski dobrowolnie zeznał, Jż On Roku teraznieyszego Dnia
43Dwudziestego Drugiego, Maja z Ur. Franciszkiem Radwickim [?]
44y Antonim Jeżewskim ziezdzał do Dobr Wsi Lucyńcy [?] gdzie będąc
45z tąż Szlachtą widział y oglądał, Urodz. Jana Domańskiego, śmier-
46telnie zbitego na Łóżku leżącego, Głowę Spuchłą, Sukien obdarte [?]
47y Skorę porznięoną [?] widziawszy y oglądawszy Szlachtą Sobie
48przytomną oświadczywszy się ztamtąd powrocił y potym przedemną
49Urzędem prawdziwey
k. 417 (skan 0419, strona prawa; w górze „417”)
1Urzędem prawdziwey wizyi Swoiey uczynił y zeznał Rel. przy czym tak Com-
2parens Manifestacyą, iako y Woźny wizyi y Obdukcyi Relacyą Actis Con-
3notari wyiętym [?] mieli Marcin Puzowski [?], Woźny nieumieiący pisać Krzyż
4Swięty kładzie Krzysztof Kryżanowski [krzyż]
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Marcin PUZOWSKI [?] (podpis „Marcin Putoski” / „Puzoski” [?]; por. akt 704 – zleceniodawca aresztu; w akcie 702 wśród sprawców „Puzyński [?]”). W tekście pojawia się kilkakrotnie forma „Ur. Załęczgowie [?] / Załęczewskie [?]” – odczyt i funkcja niejasne (może drugie nazwisko/przydomek komparenta albo inna osoba, której zabrano szablę). Obżałowani: bracia Stanisław [?] i Franciszek WITKOWSCY [?], dyspozytorzy Gabriel PUZERNIEWICZ [?] (wieś OZIERNA [?]) i Daniel DUBAŃSKI [?] (ŻYWOTÓWKA; w akcie 704 „Gabriel”, w akcie 702 „Hilary Dubieński [?]”), ludzie przybrani (12 osób) i kozacy żywotowieccy. Zdarzenie: 20 V 1770 w mieście ŻYWOTOWIE, najpierw próba napaści w zamku, potem napad na ulicy przy kwaterze [?] żołnierza rosyjskiego – pobicie, złamanie prawej ręki drągiem, podarcie żupana i kontusza; pobity także Jan DOMAŃSKI (zabrano mu z pasa 80 zł); ocalenie dzięki Żydom, którzy dali znać Rosjanom. Relacja woźnego Krzysztofa KRYŻANOWSKIEGO z oględzin (22 V 1770) leżącego Jana Domańskiego we wsi LUCYŃCE [?] (odczyt niepewny). Świadkowie: Franciszek RADWICKI [?], Antoni JEŻEWSKI. Sprawa jest odpowiedzią na akty 702–703 (Wielhorski c/a ludzie żywotowscy). Akt bardzo trudny – liczne [?].
Łacina: personaliter – „osobiście”; ad Acta – „do akt”; Jnkursya (incursio) – „najazd”; ad Effectum – „do skutku”; Excess – „wykroczenie, gwałt”; Jnhonestias [?] – „zniewagi”; Salva manente … melioratione – „z zastrzeżeniem prawa do poprawienia (uzupełnienia)”; Officium quitavit – „pokwitował urząd”; et in Continenti – „i zaraz potem”; Actis Connotari – „wpisać do akt”.
Streszczenie
Marcin Puzowski [?], ledwie wyszedłszy z więzienia i jeszcze chory, manifestuje się przeciw braciom Witkowskim [?], dyspozytorom Gabrielowi Puzerniewiczowi [?] (Ozierna [?]) i Danielowi Dubańskiemu [?] (Żywotówka), dwunastu ich pomocnikom i kozakom żywotowieckim. Dyspozytorzy bez powodu wszczynali z nim zwady i urządzali na niego zasadzki, a 20 V 1770 r. wraz z Witkowskimi przybyli do Żywotowa, wtargnęli do zamku, a potem napadli go na ulicy: znieważyli, powalili, bili kijami, podarli żupan i kontusz, porozdrapywali twarz i złamali mu drągiem prawą rękę; pobili też Jana Domańskiego, obdzierając go z 80 zł, i połamali szablę; od śmierci uratowało go to, że Żydzi dali znać żołnierzom rosyjskim. Komparent okazał w grodzie zakrwawiony żupan i podartą odzież. Woźny Krzysztof Kryżanowski zeznaje, że 22 V 1770 r. ze szlachtą Franciszkiem Radwickim [?] i Antonim Jeżewskim oglądał we wsi Lucyńce [?] ciężko pobitego, leżącego w łóżku Jana Domańskiego.
Akt nr 706
Manifest Bazylego Sołotowskiego [?] w imieniu Wojciecha Jagiełłowicza, namiestnika burgrabstwa grodu winnickiego, o spokojnym wysiedzeniu posesji części wsi Witawy, nabytej od Antoniego i Anastazji z Radońskich [?] Beszyńskich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 417 (skan 0419, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 417 (skan 0419, strona prawa; w górze „417”)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedemną
4Woyciechem Burbinskim Subdelegatem ad Actualitatem [?] umo-
5cowanym [?] Comparens pottr Ur. Pan Bazyli Sołotowski [?] nomine
6et ex speciali Commisso Wiel. JMci Woyciecha Jagiełłowicza Namiestni-
7ka Burgrabstwa Grodu Winn. Pana Swego y pilnowie [?] Tegoż
8Manifestuie się oto: Jż Wiel. Comparentis Pryncypał ad mentem
9Prawa Pospolitego Possessyi Części Wsi Witawy, przez Tegoż Pryn-
10cypała Swego u WW. Antoniego y Anastazyi z Radońskich [?]
12tey Spokoynie przez Niedziel Cztery Wysiedział, Kontynuo-
13wał, dlaczego de expleta in eadem Pacifica et ulteriori Continua-
14nda Possessione eorundem Bonorum Idem Comparens nomi-
15ne quo supra iterato Manifestat Vice, Który nie umieiący pi-
16sać Krzyż Święty kładzie, Bazyli Sołotowski [?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Manifest „dyligencji” (dopełnienia formalności) przy nabyciu dóbr ziemskich: według prawa pospolitego nabywca musiał przez określony czas (tu cztery niedziele, tj. tygodnie) spokojnie „wysiedzieć” posesję, co następnie zgłaszał do akt. Nabywcą części WITAWY jest sam namiestnik burgrabstwa grodu winnickiego Wojciech JAGIEŁŁOWICZ – dlatego manifest przyjmuje subdelegat Wojciech BURBIŃSKI (por. akt 656 „Burliński [?]”; tu czytelnie „Burbinskim”). Zbywcy: Antoni i Anastazja z Radońskich [?] BESZYŃSCY (nazwisko rodowe żony niepewne; por. Radoński w akcie 606). Nazwisko komparenta (Sołotowski [?]) odczytane niepewnie także w podpisie. O Witawie – por. akty 601 (Nosalscy) i 625 (Zagórski, Neleccy [?]).
Łacina: Subdelegatem ad Actualitatem [?] umocowanym – „subdelegatem umocowanym do [tej] czynności”; nomine et ex speciali Commisso – „w imieniu i ze szczególnego zlecenia”; Comparentis Pryncypał – „pryncypał stawającego”; ad mentem Prawa Pospolitego – „według myśli prawa pospolitego”; de expleta in eadem Pacifica et ulteriori Continuanda Possessione eorundem Bonorum … iterato Manifestat Vice – „o dopełnionym spokojnym [wysiedzeniu] i dalej kontynuowanym posiadaniu tychże dóbr … ponownie się manifestuje”; Maanne (manifestatio) … diligentia de expleta Possessione Bonorum – „manifestacja … dyligencja o dopełnionej posesji dóbr”; N. B. G. W. – Namiestnika Burgrabstwa Grodu Winnickiego.
Streszczenie
25V 1770 przed subdelegatem Wojciechem Burbińskim Bazyli Sołotowski [?], w imieniu Wojciecha Jagiełłowicza, namiestnika burgrabstwa grodu winnickiego, oświadczył, że jego mocodawca – zgodnie z prawem pospolitym – spokojnie przez cztery tygodnie wysiedział posesję części wsi Witawy, nabytej na wieczność od Antoniego i Anastazji z Radońskich [?] Beszyńskich, i nadal ją kontynuuje; o dopełnieniu tej formalności manifestuje się do akt. Komparent niepiśmienny podpisał krzyżykiem.
Akt nr 707
Manifest Mikołaja Bezyka [?] w imieniu Gabriela Lenczyńskiego [?], łowczego bracławskiego, pisarza grodzkiego winnickiego, przeciw Michałowi Jełowickiemu, staroście bracławskiemu, komisarzowi Bieniatkiewiczowi [?] i innym – szkody i najazd z Lenkowiec, z prezentacją ludzi, koni i rzeczy
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data26 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 417 (skan 0419, strona prawa – dolna część) – k. 417v (skan 0420, strona lewa – do ok. 4/5)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 417 (skan 0419, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego Szóstego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedemną
32kowanemi [?] Storemi [?] bez podusiek, Druga bez Kłębinków [?] z po-
33duszką, Trzecia obdarta Stara tylko z Strzemionami, Czwarta z Strzemio-
34nami Drewnianemi obdarta Stara, Szabel Trzy, Spis Dwie, przed
35Urzędem Grodz. Winn. w Kancellaryi Prezentował et ad Effide-
36iussionem [?] Partes in sequestro Officii reliquit, Prosząc hoc
37[...] iterata nomine quo supra Offerendo Manifest[...] prin-
38cipalem suum iure vindicatur [?] Manifestando Protestando
39Vice Actis Connotari wyrzymał [?] Comparens nie umieiący
40pisać Znak Krzyża Świętego kładzie Mikołay [?] Bezyk [?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt częściowy: k. 417v pisana gęsto i niestarannie; wiele wyrazów niepewnych lub nieodczytanych ([…], [?]). Sens ogólny pewny: plenipotent Gabriela LENCZYŃSKIEGO [?] (w tytule marginalnym „Ł. B. P. G. W.” = łowczego bracławskiego, pisarza grodzkiego winnickiego; por. akt 686 – „Gabriel Lenczyński [?], pisarz grodzki winn.” c/a Michał JEŁOWICKI, starosta bracławski) skarży się, że poddani z dóbr starostwa bracławskiego (wieś LENKOWCE) wyrządzili szkody w dobrach jego mocodawcy, a komisarz starostwa Bieniatkiewicz [?] nie dał satysfakcji; przeciwnie, ludzie starościńscy najechali wieś PIŁAWY [?] (posiadłość Lenczyńskiego?), zabrali woły, pobili pastuchów i grozili dalszymi napaściami. Komparent zajął najeźdźcom konie, wóz, cztery kulbaki (siodła), trzy szable i dwie spisy (włócznie), zaprezentował je w kancelarii grodzkiej i pozostawił w sekwestrze urzędu. Nazwy wsi „Sław[…]” (dobra Lenczyńskiego) i „Piławy [?]” – niepewne; obie mogą oznaczać tę samą wieś.
Łacina: quam Sufficientissime – „jak najdostateczniej”; Jn Super – „ponadto”; ad Effideiussionem [?] Partes in sequestro Officii reliquit – „dla poręczenia [rzeczy] strony zostawił w sekwestrze urzędu”; Offerendo, Manifestando, Protestando – „ofiarując, manifestując, protestując”; Actis Connotari – „zapisać do akt”; Maanne … cum Praesentatione Ludzi y Koni – „manifest … z prezentacją ludzi i koni”; c/o (contra) – „przeciw”; St. B. – Staroście Bracławskiemu.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
26V 1770 Mikołaj [?] Bezyk [?] w imieniu Gabriela Lenczyńskiego [?], łowczego bracławskiego i pisarza grodzkiego winnickiego, manifestował się przeciw Michałowi Jełowickiemu, staroście bracławskiemu, jego komisarzowi Bieniatkiewiczowi [?], Stefanowi Żukotyńskiemu [?], Ignacemu Lettowskiemu [?], Stefanowi Szpeckiemu [?], Jakubowi Berezowskiemu oraz chłopom Stepanowi Bombele, Pilipowi Zającowi i innym z Lenkowiec. Ludzie z Lenkowiec wyrządzali stale szkody w dobrach jego mocodawcy i nie chcieli ich wynagrodzić; komisarz odmówił sprawiedliwości, a następnie ludzie starościńscy najechali wieś Piławy [?], ścigali komparenta, zabrali woły, napadli na pastuchów i grozili dalszymi najazdami. Komparent zaprezentował w kancelarii zabrane najeźdźcom konie, wóz, cztery siodła, trzy szable i dwie spisy, pozostawiając je w sekwestrze urzędu. (Odczyt k. 417v częściowy.)
Akt nr 708
Manifest Józefa z Drabówki [?] Drabowicza w imieniu ks. Antoniego Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego, o niemożności opłacenia pogłównego żydowskiego przez kahały lipowiecki, lisiański i czehryński, zniszczone w buncie chłopskim 1768 r.
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data26 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 417v (skan 0420, strona lewa – dół) – k. 418 (skan 0420, strona prawa – prawie cała)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 417v (skan 0420, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego Szóstego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y
40nego [?] pomienione niebyły [?], oto wcześnie teraz Comparens Jmie-
41niem JO. Pryncypała Swego przed Urzędem ninieyszym za-
42niósł oświadczenie y pilność prosząc teyże Manifestacyi do
43Akt przyięcie co otrzymał Józef z D[rabówki] [?] Drabowicz mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Manifest „prewencyjny” w sprawie pogłównego żydowskiego (podatku płaconego przez kahały w oparciu o lustrację/taryfę): pełnomocnik ks. Antoniego JABŁONOWSKIEGO, wojewody poznańskiego (dziedzica klucza LIPOWIECKIEGO, posesora „hrabstwa” LISIAŃSKIEGO i starostwa CZEHRYŃSKIEGO; por. akt 659) zgłasza, że kahały w Lipowcu, Lisiance i Czehrynie nie są w stanie płacić wyznaczonego pogłównego, ponieważ w buncie chłopskim (koliszczyźnie) czerwca 1768 wymordowano kilka tysięcy katolików i Żydów, wielu uciekło i nie wróciło, domy stoją puste, a karczmy i arendy przejęli chrześcijanie. Powołuje się na wcześniejszy manifest z 11 X 1768 o zniszczeniu miasta Lipowca. Odczyt nazw miejscowych „Bystryk [?]”, „Trzebów [?]”, „Lisianie Dutomana [?]” – niepewny; szczegóły zdań w środkowej części k. 418 niepewne.
Łacina: personaliter – „osobiście”; Octobris – „października”; Comparentis – „stawającego”; in diligentia – „w ramach dyligencji” (zachowania należytej staranności prawnej); mp (manu propria) – „ręką własną”.
Streszczenie
26V 1770 Józef z Drabówki [?] Drabowicz w imieniu ks. Antoniego Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego, dziedzica klucza lipowieckiego i posesora hrabstwa lisiańskiego oraz starostwa czehryńskiego, nawiązując do manifestu z 11 X 1768 o zniszczeniu Lipowca, oświadczył, że wskutek buntu chłopstwa ukraińskiego w czerwcu 1768 r. (koliszczyzny), w którym w tych dobrach zginęło ponad dwa tysiące katolików i Żydów, a reszta uciekła, kahały lipowiecki, lisiański i czehryński są zrujnowane: domy stoją puste, arendy karczemne przejęli chrześcijanie, a kahały nie mogą opłacić wyznaczonego pogłównego żydowskiego. Manifest ma zabezpieczyć księcia przed odpowiedzialnością za zaległości.
Akt nr 709
Relacja woźnego Błażeja Liniewskiego o rekwizycji w kancelarii grodzkiej winnickiej zapisu długu Heleny z Mierzanowskich (1° v. Walickiej) dla Szymona Jankiewicza [?], horodniczego słonimskiego, oraz kontraktów – z ramienia Michała i Heleny Hembolskich [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
35znał, Woźny nie umieiący pisać Krzyż Święty kładzie
36Błazey Liniewski +
Objaśnienia i tłumaczenia
(Por. akty 711–712: Antoni [?] HEMBOLSKI [?], podstoli żytomierski – możliwe, że ten sam ród; skrót „Pod. Lub. [?]” może być błędnym odczytem „Pod. Żyt.”.) Relacja z „rekwizycji” (poszukiwania) dokumentów w kancelarii grodzkiej: na żądanie małżonków Michała i Heleny z Mierzanowskich HEMBOLSKICH [?] (Helena 1° v. Walicka, 2° v. Jankiewiczowa [?]) woźny w obecności świadków szukał w księgach grodzkich winnickich zapisu długu (simplicis debiti), który Helena jako wdowa po Walickim zeznała na rzecz Szymona JANKIEWICZA [?], horodniczego słonimskiego (później jej drugiego męża), oraz oblaty kontraktów Jankiewicza z Konopskimi [?] i innymi o wsie Farhan [?], Ozikowiec [?] i Łohwin [?] (nazwy bardzo niepewne). Mimo przejrzenia protokołów od 1 I 1766 dokumentów nie znaleziono – stąd urzędowe zaświadczenie „de non repertis” (o nieodnalezieniu). Skróty „Pod. Lub.” (podczaszy lubelski?) i „Regestrantów [?]” (= regestrantów, urzędników prowadzących rejestry kancelarii) niepewne. Jakub NOSALSKI – por. akty 601, 650–657.
Łacina: primo voto … secundo … ad praesens vero voto – „z pierwszego małżeństwa … z drugiego … obecnie zaś z małżeństwa”; Zapis simplicis Debiti – „zapis prostego długu”; Oblata – „wpis dokumentu do ksiąg”; ad Actum praesentem / ad hunc actum – „do niniejszej czynności”; de non repertis iisdem Transactionibus Superius proscriptis [?] in Act. Castr. Vinn. – „o nieodnalezieniu tychże wyżej opisanych transakcji w aktach grodzkich winnickich”; Januarij – „stycznia”.
Streszczenie
28V 1770 woźny Błażej Liniewski zeznał, że na żądanie Michała i Heleny z Mierzanowskich (1° v. Walickiej, 2° v. Jankiewiczowej [?]) Hembolskich [?] udał się w obecności Jakuba Jastrzębskiego i Dominika Malinskiego [?] do kancelarii grodu winnickiego i zażądał zapisu długu zeznanego przez Helenę, wdowę po Walickim, na rzecz Szymona Jankiewicza [?], horodniczego słonimskiego, oraz oblaty kontraktów Jankiewicza z Konopskimi [?] i innymi o wsie Farhan [?], Ozikowiec [?] i Łohwin [?]. Po przejrzeniu protokołów od 1 I 1766 r. dokumentów tych w aktach grodzkich nie znaleziono, co woźny poświadczył.
Akt nr 710
Relacja woźnego Błażeja Liniewskiego o bezskutecznej rekwizycji w kancelarii grodzkiej winnickiej kopii czterech „widentów” [?] (pozwów) – z ramienia Tekli z Dąbrowskich 1° v. Galiczowej, 2° v. Janiszewskiej, i Michała Janiszewskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 418v (skan 0421, strona lewa – dół) – k. 419 (skan 0421, strona prawa – górne 2/3)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 418v (skan 0421, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego Ósmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y prze-
22rował, Którzy JMowie quam Sufficientissime Protokuły Lu[stro-]
23wawszy [?] Burgrabskie y Zarazem [?] Miesięczny [?] Jndukcyi podanych
24Rewidowawszy, nie podali Kopiey żadney wymienionych [?] wy-
25mienionych [?] Wident [?] Maiąc [?] Upewnili [?], o czym teraz Woźny Sobie przy-
26tomną Stroną Szlachty oświadczywszy się przedemną Urzę-
27dem prawdziwey Rekwizycyi Swoiey uczynił y zeznał Rela-
28cyą, De quo Praesens Actis Collationis [?] Mileś [?] quia Signare igna-
29rus Litterarum Crucem Sanctam posuit. Błazey Liniewski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Druga tego dnia relacja woźnego Liniewskiego z bezskutecznej rekwizycji w kancelarii grodzkiej. Rekwirujący: Tekla z Dąbrowskich, 1° v. GALICZOWA, podczaszyna parnawska (wdowa po Stanisławie GALICZU – por. akty 121, 425–426, 485; w rkp. skrót odczytany niepewnie), 2° v. JANISZEWSKA, i jej mąż Michał JANISZEWSKI (skarbnik mozyrski – por. akt 713). Szukano kopii czterech dokumentów („Wident” – zapewne pozwów/„widymusów” wniesionych do grodu): z 14 VIII 1769 od Bielskich małżonków dla Galiczowej [?] jako wdowy; z 12 IX 1769 od tychże dla Józefa KACZOROWSKIEGO [?]; z 12 XII 1769 od tychże przez woźnego Wojciecha STEBACZOWSKIEGO [?]; z 21 III 1770 w imieniu Antoniego i Jana … Galicza [?]. Regestranci grodzcy (Jakub Kozacki [?], Michał Stefanowicz) przejrzeli protokoły i nie znaleźli żadnej z nich. Pierwsze zdanie przeniesione z k. 418v („Liniewski woźny”) powtórzone na k. 419 jako nazwisko; środkowa część aktu (opis czwartego dokumentu i formuła końcowa) – odczyt częściowo niepewny.
Łacina: in Statu viduali – „w stanie wdowim”; Eodem Anno Die Decima Secunda Septembris – „tegoż roku dnia dwunastego września”; Millesimo Septingentesimo Septuagesimo Anno Die Vigesima Prima Marty – „roku 1770 dnia 21 marca”; Nomine – „w imieniu”; quam Sufficientissime – „jak najdokładniej”; De quo Praesens … quia Signare ignarus Litterarum Crucem Sanctam posuit – „o czym niniejsza [relacja] …, a ponieważ nie umie pisać, postawił znak Krzyża Świętego”.
Streszczenie
28V 1770 woźny Błażej Liniewski zeznał, że na żądanie Tekli z Dąbrowskich (1° v. Galiczowej, obecnie Janiszewskiej) i Michała Janiszewskiego, w obecności Dominika Malinskiego [?] i Jakuba Jastrzębskiego, zażądał w kancelarii grodu winnickiego kopii czterech dokumentów (pozwów) z lat 1769–1770, wniesionych m.in. przez Bielskich małżonków przeciw wdowie Galiczowej [?] i w sprawie Antoniego i Jana Galiczów [?]. Regestranci grodzcy przejrzeli protokoły burgrabskie i rejestry, lecz żadnego z tych dokumentów nie znaleźli, co woźny poświadczył.
Akt nr 711
Protestacja Jakuba Sochy Szymanowskiego, subdelegata grodzkiego latyczowskiego, w imieniu ks. Lubomirskich, wojewodów lubelskich, przeciw Antoniemu Hembolskiemu [?], podstolemu żytomierskiemu, i jego kozakom – najazd na wieś Lemieszówkę [?] klucza pikowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 419 (skan 0421, strona prawa – dolna 1/3) – k. 419v (skan 0422, strona lewa – górna 1/4)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 419 (skan 0421, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego Ósmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y przedemną
10Supra Clarature [?] iterato Swiadczy y Protestuie się prosząc
11id totum Actis Connotari co otrzymał J. Socha Szymanowski S. L. [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt częściowy: końcowe linie k. 419 i początek k. 419v (opis wymuszeń najeźdźców) pisane skrótowo, kilka wyrazów niepewnych. Sens: Antoni [?] HEMBOLSKI [?] (nazwisko niepewne; w tytule marginalnym „Hembolskiemu [?] P. Ż.” – podstoli żytomierski; por. akt 709 „Hemborscy [?]” i 712) wprowadził swoich zbrojnych kozaków pod komendą „kułłownika” [?] (pułkownika?) do wsi LEMIESZÓWKA [?] klucza PIKOWSKIEGO, należącej dziedzicznie do ks. LUBOMIRSKICH (por. akty 660–662: ks. A. Lubomirski – Pików), a dawniej trzymanej dożywotnio przez Stanisława GALICZA, podczaszego parnawskiego; kozacy wymuszali od szlachty i poddanych żywność i konie. Komparent: Jakub Socha SZYMANOWSKI, subdelegat grodu latyczowskiego. „Wdów Lubel.” – zapewne „Wojewodów Lubelskich” (książę i księżna).
Łacina: nomine et ex Parte – „w imieniu i ze strony”; Manifestantis Pryncypałów – „pryncypałów manifestującego”; ante hac – „przedtem”; post Fata – „po śmierci”; post extinctum Jus Vitalicium – „po wygaśnięciu prawa dożywocia”; Exterrya [?] (extorsio?) – „wymuszenie”; providendo Jntegritati Bonorum – „dbając o nienaruszalność dóbr”; iterato – „ponownie”; id totum Actis Connotari – „to wszystko zapisać do akt”; de naiazdach – „o najazdy”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
28V 1770 Jakub Socha Szymanowski, subdelegat grodzki latyczowski, plenipotent ks. Lubomirskich, wojewodów lubelskich, dziedziców klucza pikowskiego w powiecie winnickim, zaprotestował przeciw Antoniemu [?] Hembolskiemu [?], podstolemu żytomierskiemu, i jego uzbrojonym kozakom, którzy – wbrew prawu o najeźdźcach dóbr cudzych – najechali wieś Lemieszówkę [?] (dawniej dożywocie zmarłego Stanisława Galicza, podczaszego parnawskiego, po wygaśnięciu dożywocia należną do klucza pikowskiego) i wymuszali od szlachty i poddanych żywność i konie. (Odczyt częściowy.)
Akt nr 712
Manifest Jakuba Sochy Szymanowskiego w imieniu ks. Lubomirskiego, wojewody lubelskiego, przeciw Tekli z Dąbrowskich 1° v. Galiczowej, 2° v. Janiszewskiej, i sukcesorom Galicza – bezprawne zatrzymanie wsi Lemieszówki [?] i sprowadzenie kozaków Hembolskiego [?]; prezentacja 3000 zł
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 419v (skan 0422, strona lewa – od 1/4) – k. 420 (skan 0422, strona prawa – górne 2/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 419v (skan 0422, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego Ósmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y prze-
35[...] Kalenda [?] Rena [?], ale [...] [...] [?] wyrzuciwszy [?] bić [?]
k. 420 (skan 0422, strona prawa; w górze „420”)
1[...]traciwszy [?] ze Dworu wygnać kazała, a gdy się Spodziewała wymasze-
2rowania z Dobr Lemieszówki [?] pomienionego Woyska Zagraniczne-
3go, Sprowadziła Kozaków z Kułłownikiem [?] kilkadziesiąt Wo
4Hembolskiego [?] Podst. Żytomir. na Opresyą Szlachty y Podda-
5nych Lemieszowskich [?], Których dotych czas Sustentować musza [?]
6nie uważaiąc na to że przez Woysko Rossyiskie Akantonowa-
7ne Zabardzo znużeni y zniszczeni, O wszytko Teraz Manife-
8stans nomine quo Supra przeciwko wyżey wyrażonym Obżałowa-
9nym iterato Świadczy y Manifestuie się. Actum continenter te-
10raz [?] Comparens Eodem Coram Officio et Act. prezentował Sum-
11mę Trzy Tysiące Wo [?] Złł. w Złocie y Monecie Białey znayduią-
12cą się, Sukcessorom niegdy Wo Stanisława Galicza Podcz.
13Parnaw. należącą Ewikcyi podległą, która prezentowana y
14przez Urząd Grodz. Winn. rachowana, obsignowana [?] Jnte-
15gre [?] revolutione [?] Cancellariae Lege Sequestri Actorem Cer-
16tum Locum nazad do Siebie wyiął [?], z Którey wyręczoney
17Urząd tenże y Kancellaryą kwitował, prosząc to wszytko Actis
18Connotari co otrzymał J. Socha Szymanowski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt związany z 711. Tekla z Dąbrowskich, wdowa po Stanisławie GALICZU, podczaszym parnawskim (por. akty 121, 425–426, 485, 710), obecnie żona … JANISZEWSKIEGO (imię w akcie niepewne: „Mikołaia bądź innego Jmienia”; w akcie 710 – Michał; skarbnik mozyrski – por. akt 713), po śmierci pierwszego męża (dożywotniego posesora) nie oddała wsi LEMIESZÓWKA [?] do klucza PIKOWSKIEGO ks. Lubomirskiego; zasłaniała się kolejno protekcją regimentarza partii ukraińskiej i podolskiej (Stęplowski [?] – nazwisko niepewne; por. regimentarz Józef Stempkowski) oraz wojska zagranicznego (rosyjskiego), gubernatora pikowskiego Lambrozańskiego [?] wypędziła z dworu, a w końcu sprowadziła kilkudziesięciu kozaków HEMBOLSKIEGO [?], podstolego żytomierskiego, na ciężar szlachty i poddanych, już zniszczonych kantonowaniem wojsk rosyjskich. Komparent zaprezentował 3000 zł w złocie i białej monecie – sumę należną sukcesorom Galicza z tytułu ewikcji (zapewne zwrot sumy dożywocia/zastawu), przeliczoną przez urząd, po czym zabrał ją z powrotem, kwitując urząd. Fragmenty końca k. 419v (zachowanie Galiczowej wobec gubernatora) – nieczytelne lub niepewne.
Łacina: ex primo Thoro – „z pierwszego łoża”; providendo integritati – „dbając o nienaruszalność”; in Viduali Statu post Fata primi viri – „w stanie wdowim po śmierci pierwszego męża”; Jure hereditario – „prawem dziedzicznym”; Quaerulantis – „skarżącego”; intromittuiąc się – „wwiązując się”; inermis – „bezbronny, bez broni”; Akantonowane (od fr. cantonner) – „rozkwaterowane”; Actum continenter – „w ciągłości tej czynności”; Coram Officio et Actis – „wobec urzędu i akt”; Ewikcyi podległa – „podlegająca ewikcji (rękojmi)”; obsignowana – „opieczętowana”; Lege Sequestri – „prawem sekwestru”.
Streszczenie
28V 1770 Jakub Socha Szymanowski, plenipotent ks. Lubomirskiego, wojewody lubelskiego, dziedzica klucza pikowskiego, manifestował się przeciw Tekli z Dąbrowskich, wdowie po Stanisławie Galiczu, podczaszym parnawskim, obecnie Janiszewskiej, i jej dzieciom z pierwszego małżeństwa: po śmierci męża bezprawnie zatrzymała wieś Lemieszówkę [?] należącą do klucza pikowskiego, zasłaniając się protekcją regimentarza, a potem wojska zagranicznego; gubernatora pikowskiego Lambrozańskiego [?], który przyjechał bez broni odebrać wieś, wypędziła z dworu, a na koniec sprowadziła kilkudziesięciu kozaków Hembolskiego [?], podstolego żytomierskiego, którzy ciemiężą szlachtę i poddanych, zniszczonych już kwaterunkiem wojsk rosyjskich. Komparent zaprezentował w urzędzie 3000 zł należne sukcesorom Galicza tytułem ewikcji, po czym zabrał je z powrotem.
Akt nr 713
Manifest Michała Janiszewskiego, skarbnika mozyrskiego, i Tekli z Dąbrowskich 1° v. Galiczowej w imieniu małoletnich sukcesorów Stanisława Galicza przeciw Antoniemu Janowi Steczy [?] Galiczowi, podwojewodziemu [?] bracławskiemu – o nieważność jego cesji praw do Lemieszówki [?] na rzecz ks. Lubomirskich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 420 (skan 0422, strona prawa – od 2/5) – k. 420v (skan 0423, strona lewa – górna 1/2)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 420 (skan 0422, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego Ósmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Prze-
22Salva manente praesentis Manifestationis Si opus fuerit melioratio-
23ne protestuie się, prosząc hoc totum Actis Connotari co otrzy-
24mał M. B. [?] Janiszewski S. M.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpowiedź Janiszewskich na akty 711–712. Według manifestu Antoni Jan STECZA [?] GALICZ (podwojewodzi [?] bracławski – w tytule marginalnym „P. B.”; w tekście raz „Podwoiewodzemu”, raz „Podcze [?] Bracł.”), stryj małoletnich dzieci zmarłego Stanisława Galicza, podczaszego parnawskiego, już dawno (za sumę, cesją zeznaną w grodzie kijowskim) zrzekł się swego dożywocia na wsi LEMIESZÓWKA [?] na rzecz brata i jego sukcesorów; mimo to w 1770 r. w grodzie lubelskim scedował rzekome prawo na ks. Antoniego LUBOMIRSKIEGO, wojewodę lubelskiego. Na tej podstawie Lubomirscy chcą wyrugować Janiszewskich i dzieci Galicza, a gubernator pikowski (tu „Lornański [?]”, w akcie 712 „Lambrozański [?]”) zebrał kozaków, najechał wieś i zakazał gromadzie posłuszeństwa. Komparenci manifestują się o nieważność cesji. Drugi człon nazwiska „Stecza/Steczyja [?]” (też w akcie 712 „Steczni [?]”) – odczyt niepewny; nazwa majętności Janiszewskiego („na … y Sitku [?]”) nieodczytana. Koniec k. 420 częściowo zatarty (plama).
Łacina: Contra – „przeciw”; olim pie defuncti … Fratris Sui Germani, et Ejus Successorum – „niegdyś pobożnie zmarłego … swego brata rodzonego i jego sukcesorów”; Feria Quinta proxima [?] – „w najbliższy czwartek”; Cessionaliter – „w drodze cesji”; de Nullitate et invaliditate … indebite et illegaliter uczynioney … Cessyi – „o nieważności i bezskuteczności … nienależnie i nielegalnie uczynionej cesji”; Suo et Ejus Supra nomine – „w swoim i wyżej [wymienionym] imieniu”; Salva manente praesentis Manifestationis Si opus fuerit melioratione – „z zastrzeżeniem poprawienia niniejszej manifestacji, jeśli zajdzie potrzeba”; S. M. – Skarbnik Mozyrski; P. P. – Podczaszy (Podczaszyna) Parnawski(a).
Streszczenie
28V 1770 Michał Janiszewski, skarbnik mozyrski, i jego żona Tekla z Dąbrowskich, 1° v. Galiczowa, w imieniu własnym i małoletnich dzieci zmarłego Stanisława Galicza, podczaszego parnawskiego, manifestowali się przeciw Antoniemu Janowi Steczy [?] Galiczowi, podwojewodziemu [?] bracławskiemu, stryjowi dzieci: choć dawno, za otrzymaną sumę, odstąpił on cesją w grodzie kijowskim swe dożywocie na wsi Lemieszówce [?] bratu i jego sukcesorom, w 1770 r. ponownie scedował to prawo w grodzie lubelskim na ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewodę lubelskiego. Na tej podstawie gubernator pikowski z kozakami najechał wieś i zakazał gromadzie posłuszeństwa. Komparenci manifestują się o nieważność tej cesji i protestują przeciw Galiczowi.
Akt nr 714
Manifest Wojciecha Dobrowolskiego w imieniu Jana Godziemby Wardeńskiego, podkomorzego latyczowskiego [?], przeciw Antoniemu Jurkiewiczowi [?], stolnikowi wiłkomierskiemu [?], komisarzowi ks. Młodziejowskiego, kanclerza wielkiego koronnego – o nieoddaną sumę 2000 zł i sprzedaż zboża i siana z klucza godziembowskiego [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data29 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 420v (skan 0423, strona lewa – dolna 1/2) – k. 421 (skan 0423, strona prawa – górna 1/4)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 420v (skan 0423, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y
17kownikowi Woyska Rossyiskiego do Lampeta [?] Pobereżnego [?] Za Rub-
18le Czterdzieści y Kopiek Dziewięćdziesiąt Pięć, iako List od Te-
19goż Podpułkownika do JW. Compttis Pryncypała pisany Świad-
20czy, przedał y na Swoy pożytek Obrócił, y niepomnicz [?] na Dobro-
21dzieystwa Sobie Obżał. przez niegdy Wo Andrzeja Godziembę
22Wardenskiego Stolnika Latyczow. wyrządzone Sobie na Skrypt
23Summy Złł.
k. 421 (skan 0423, strona prawa; w górze „421”)
1Summy Zł. Poll. Dwa Tysiące Zł. Poll. a ninieyszemu Compttis Pryncypa-
2łowi Słusznie Jure naturae należącey, Którey nie tylko że do tych czas nie
3oddaie, ale y przez różne przykrości y uciemiężenia w Dobrach wy-
4rządzaiąc niewdzięcznością wypłaca się. Zatym ninieyszy Com-
5parens ostrzegaiąc całości Substancyi JWo Pryncypała Swego, tak
6o nieoddanie Summy wraz z Prowizyą od niey należącą, o trzyma-
7nie [?] Dobr, przedawanie Zboż y Sian Jmieniem Tegoż wyżey wy-
8rażonego [?] JWo Pryncypała Swego naprzeciwko temuż Wo Obwinio-
9nemu powtórnie Manifestuie się. Comparens nie umieiący pisać
10Krzyż Święty kładzie Woyciech Dobrowolski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Pryncypał: Jan GODZIEMBA WARDEŃSKI („Wardynski” w tytule marginalnym), podkomorzy latyczowski [?] (skrót „P. L.” i „Podkomorz. Latycz. [?]” – odczyt niepewny), zastawny posesor klucza „Godziembowskiego [?]” (nazwa niepewna) w dobrach ks. Andrzeja MŁODZIEJOWSKIEGO, kanclerza wielkiego koronnego. Obżałowany: Antoni JURKIEWICZ [?], „Stol. Wilkom. [?]” (stolnik wiłkomierski?), komisarz Młodziejowskiego, który – osiadłszy w tych dobrach – sprzedał zboże i siano Wardeńskiego podpułkownikowi wojsk rosyjskich LANDROWI [?] za 40 rubli 95 kopiejek (na co komparent ma list podpułkownika), a ponadto nie oddaje sumy 2000 zł z dawnego skryptu wystawionego na rzecz zmarłego Andrzeja Godziemby WARDEŃSKIEGO, stolnika latyczowskiego, mimo jego dobrodziejstw. Komparent – Wojciech DOBROWOLSKI (por. akty 668–675, komisarz Grocholskich [?]). „do Lampeta [?] Pobereżnego [?]” – nieodczytane (może „do Szpitala”, „do Lazaretu”).
Łacina: Jure naturae – „z prawa natury”; Compttis (Comparentis) Pryncypał – „pryncypał stawającego”; Rubel, Kopiejka – waluta rosyjska.
Streszczenie
29V 1770 Wojciech Dobrowolski w imieniu Jana Godziemby Wardeńskiego, podkomorzego latyczowskiego [?], zastawnego posesora klucza godziembowskiego [?], manifestował się przeciw Antoniemu Jurkiewiczowi [?], stolnikowi wiłkomierskiemu [?], komisarzowi ks. Młodziejowskiego, kanclerza wielkiego koronnego: obżałowany, osiadłszy w tych dobrach, sprzedał zboże i siano Wardeńskiego rosyjskiemu podpułkownikowi Landrowi [?] za 40 rubli 95 kopiejek i obrócił pieniądze na swój pożytek; ponadto nie oddaje 2000 zł należnych ze skryptu na rzecz zmarłego Andrzeja Godziemby Wardeńskiego, stolnika latyczowskiego, a dobra uciska. Komparent manifestuje się o sumę z prowizją, przetrzymywanie dóbr i sprzedaż zboża i siana.
Akt nr 715
Protestacja Samuela Kadiechowskiego [?] w imieniu Konstancji z Dönhoffów Sanguszkowej, marszałkowej nadwornej litewskiej, i Ledóchowskich, starostów włodzimierskich, przeciw hrabinie Krasickiej, starościnie mereckiej, i gromadzie Teleżyniec – o naruszanie stawu tetyjowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data29 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 421 (skan 0423, strona prawa – od 1/4 do 4/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 421 (skan 0423, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedemną Wo-
32ce y Całey Gromadzie Teleżynieckiey [?] protestuie się. Comparens
33pisać nieumieiący Krzyż Święty kładzie Samuel Kadiechowski [?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Spór sąsiedzki o staw na rzece ROŚ [?] pod TETYJOWEM: posesorka włości tetyjowskiej Konstancja z DÖNHOFFÓW SANGUSZKOWA, wdowa po Pawle Karolu Sanguszce, marszałkowa nadworna litewska, oraz dziedzice – LEDÓCHOWSCY, starostowie włodzimierscy – skarżą hrabinę KRASICKĄ, starościnę merecką, posesorkę wsi TELEŻYŃCE [?] (dziedzictwo hrabiów Krasickich), że jej gromada łowi ryby w stawie tetyjowskim, a pobereżnikom i dozorcom stawu stawia zbrojny opór (spisy i drągi). Nazwa wsi odczytana jako Teleżyńce (dziś Teliżynci [?] koło Tetyjowa) – inicjał „T” podobny jak w „Tetyiow”; odczyt nazwiska komparenta (Kadiechowski/Kudiechowski) niepewny; kilka wyrazów w środkowej części aktu niepewnych.
Łacina: Contra – „przeciw”; Pryncypałów Protestantis – „pryncypałów protestującego”; Stów (Starostów), Stna/Stnie (Starościna/Starościnie); W. X. Litt. – Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Streszczenie
29V 1770 Samuel Kadiechowski [?] w imieniu Konstancji z Dönhoffów Sanguszkowej, marszałkowej nadwornej litewskiej, posesorki włości tetyjowskiej w województwie bracławskim, oraz jej dziedziców – Ledóchowskich, starostów włodzimierskich – protestował przeciw hrabinie Krasickiej, starościnie mereckiej, posesorce wsi Teleżyńce [?], i jej gromadzie: chłopi z Teleżyniec [?] stale wchodzą na staw tetyjowski, łowią ryby, nie dają się wypędzić pobereżnikom i dozorcom, a ostatnio cała gromada, uzbrojona w spisy i drągi, wystąpiła przeciw dozorcom; starościna nie chce zachować dobrego sąsiedztwa.
Akt nr 716
Manifest Dominika Szklińskiego [?] w imieniu Dominika, Józefa, Feliksa i Kazimierza Szpendowskich, skarbnikowiczów owruckich – dyligencja o wysiedzeniu posesji dóbr po ojcu (miasteczko Mazygród [?], Kropiwna Wyższa [?] i dwory)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 421 (skan 0423, strona prawa – sam dół) – k. 421v (skan 0424, strona lewa – górna 1/3)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 421 (skan 0423, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2[reklamant:] Miesiąca Maja
k. 421v (skan 0424, strona lewa)
1Miesiąca Maja Trzydziestego Dnia
2Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedemną
4stwa Grodu Winnickiego, Stawiwszy się Osobiście Ur. Pan Domi-
5nik Szkliński [?] Jmieniem y z wyraźney woli Wiel. JMciów Panów Domi-
6nika, Józefa, Felixa, y Kazimierza Spendowskich Skarbnikowiczów Ow-
7ruckich, niegdy Wiel. Kazimierza Macieja Dwoyga Jmion Spendowskie-
8go Skarbnika Owruckiego Synów, w wszelkiey pilności Świadczy
9y Manifestuie się w niżey opisany Sposób y oto: Jż w Dobrach Miastecz-
10ku Mazygrodzie [?], Kropiwny [?] wyższey y Dworach od wieczystey [?] Urzędow-
11nie z Mocy Prawa Natury, y Zapisaney wtez [?] Dobra pośmierci nie-
12gdy Wiel. Kazimierza Macieja Spendowskiego Skarbn. Owrucz. Jntro-
13missyi nomine et ex re Wiel. Pryncypałów Swoich przez Niedziel
14Cztery niezmiernie [?] y bez Żadney odnikąd przeszkody dziedziczną
15wysiedział Possessyą y One daley kontinuował Wiel. Pryncypałów
16Swoich Oświadczywszy powtórnie y w pilności Jmieniem Onych
17iako nayuroczyściey Manifestuie się. Dominik Szkliński [?] mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Manifest „dyligencji” (por. akt 706): po śmierci Kazimierza Macieja SZPENDOWSKIEGO (w rkp. „Spendowski”), skarbnika owruckiego, jego synowie Dominik, Józef, Feliks i Kazimierz przez plenipotenta wwiązali się (intromisja) w dobra po ojcu i spokojnie przez cztery tygodnie wysiedzieli posesję, co zgłaszają do akt. Nazwy dóbr: „Miasteczko Mazygród [?]” (w tytule marginalnym „w Mazygrodzie [?]”) i „Kropiwna Wyższa [?]” – odczyt niepewny. Nazwisko komparenta (Szkliński/Szklarski) niepewne. Początek aktu (data roczna) na samym dole k. 421, z reklamantem „Miesiąca Maja”.
Łacina: in diligentia de expleta … cum Attinentiis Possessione – „w ramach dyligencji o dopełnionej posesji … z przynależnościami”; Dwoyga Jmion – „dwojga imion”; Jntromissyi nomine et ex re – „w imieniu i z ramienia [przy] intromisji”; mp (manu propria) – „ręką własną”.
Streszczenie
30V 1770 Dominik Szkliński [?] w imieniu Dominika, Józefa, Feliksa i Kazimierza Szpendowskich, synów zmarłego Kazimierza Macieja Szpendowskiego, skarbnika owruckiego, oświadczył, że po intromisji w odziedziczone dobra – miasteczko Mazygród [?], Kropiwną Wyższą [?] i dwory – przez cztery tygodnie bez żadnej przeszkody wysiedział w ich imieniu posesję i nadal ją kontynuuje, o czym manifestuje się do akt.
Akt nr 717
Protestacja Karola Sołtyka [?] w imieniu Franciszki Anny Czeczelowej, cześnikowej bracławskiej, starościny hajsyńskiej, i jej syna Rocha Sudymuntowicza Czeczela, miecznika bracławskiego, przeciw Stanisławowi Bielskiemu, miecznikowi czernihowskiemu [?] – pobicie poddanych z Kuszowiec [?] i Słobódki [?], z relacją woźnego Konrada Dziwirskiego [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 V 1770, Winnica (czynności 4–7 V 1770)
Karty / skanyk. 421v (skan 0424, strona lewa – od 1/3) – k. 422 (skan 0424, strona prawa) – k. 422v (skan 0425, strona lewa – górna 1/2)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 421v (skan 0424, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Trzydziestego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedemną
43niowanych Pryncypałów Swoich Skarży y Protestuie się, oświadczaiąc
44Jmieniem WW. Pryncypałów tak dawne iako y przy tey protestacyi wyr[a]-
45żone Krzywdy Prawem windykować. Actum Continenti teraz [?]
46Protestant przychyla się do Prawa Rozpatrzonego [?] Stawił przed Aktami y
47Urzędem Naszym Woźnego Jenerał. Wdztwa Bracł. y Jnnych Opatrznego
48Kondrata Dziwirskiego [?]
k. 422v (skan 0425, strona lewa)
1Kondrata Dziwirskiego [?] który stawiony maiąc przy Sobie Stronę
2Szlachty Urodz. Jmciów PP. Mateusza Pierlewskiego [?] y Jana Lilickiego [?] w
3moc wierney y Skuteczney Relacyi Swoiey iawnie ustnie y dobrowolnie
4zeznał, Jż On na Prawną y Urzędową Rekwizycyą WW. Franciszki
5Anny Dwoyga Jmion Starościny Hayzyńskiey Matki y Rocha
6Miecz. Bracł. Syna Sudymuntowiczów Czeczelów na Grunt Dobr
7Wsi Kuszowiec [?] wraz z wymienioną Szlachtą do chatyny Pracowitego
8Lewka Korczewskiego [?] Dnia Siodmego Maja Roku wyżey na Ak-
9cie wyrażonego Schodził, gdzie będąc naprzód Pracowitego Lew-
10ka na Ławie [?] leżącego Zastawszy, na Ciele Jego to iest Oko Prawe
11podbite y policzek z iagodą z Siniały, mocno zbity y spuchły z le-
12wey zaś Strony zbita Kość Krzyżowa [?] Skrwawiona, y z Siniałą Ple-
13cyą [?] cale ciężko zbite z Siniałe y Linia [?] Krzyżowe tak dalece że Żywego
14niemożna wynaleźć zdrowego Ciała, potym tegoż Dnia w Kuszowie-
15ckiey [?] Słobódce Pracowitego Petra Tymczuka, Głowę Onego y Bok
16lewy zbity y spuchły mocno y z Siniały widział y Urzędownie o-
17glądał, które to pobicie takie ciężkie mienili Sobie być zadane po-
18mienieni Lewko y Petro od JPana Bielskiego Miecz. Czerni. [?] o
19czym wszystkim Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy się
20przed Urzędem Swego wierną y Skuteczną uczynił Relacyą pro-
21sząc tak Comparens Protestacyi iako y Woźny Swoiey Relacyi Co-
22piam Act. Connotari co otrzymał Karol Sołtyk [?]. Woźny nie
23umieiący pisać Krzyż Święty kładzie Kondrat Dziwirski [?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt częściowy: tekst gęsty, wiele form fonetycznych i wyrazów niepewnych (zwłaszcza k. 422, opis wydarzeń 5 V w Słobódce). Sens pewny. Strony: Franciszka Anna CZECZELOWA, cześnikowa bracławska, starościna hajsyńska (por. akty 626–627; nazwisko rodowe w rkp. odczytywane różnie: „Budymuntów [?]”, „Szastkiewiczów [?]”, tu „Szaszkiewiczów [?]”), i jej syn Roch SUDYMUNTOWICZ CZECZEL, miecznik bracławski – posesorzy wsi KUSZOWCE [?] z przysiółkiem SŁOBÓDKA [?]; obżałowany: Stanisław BIELSKI, miecznik czernihowski [?] („M. Cz.”), posesor sąsiedniej wsi LULIŃCE [?]. Według protestacji Bielski 4 V 1770 na jarmarku w mieście LIPOWIE [?] (może Lipowiec) z pomocą swego kozaka ciężko pobił poddanego Lewka KORCZEWSKIEGO [?]; 5 V, podając się za dysponenta wsi OSTROŻEK Wielki i Mały (dóbr pani Krystyny [?] …), wybierał w Słobódce podwody dla wojska rosyjskiego, pobił pistoletem poddanego Petra TYMCZUKA, bił ludzi i arendarza-Żyda w karczmie i zabrał sześć podwód (ludzie stracili konie i dwa wozy). Woźny Konrad DZIWIRSKI [?] 7 V oglądał rany Lewka i Petra. Odczyt nazw: Kuszowce/Kustowce [?], Lulińce [?], Lipów [?], Zaleszczykowska [?] – niepewny.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
30V 1770 Karol Sołtyk [?] w imieniu Franciszki Anny Czeczelowej, cześnikowej bracławskiej, starościny hajsyńskiej, i jej syna Rocha Sudymuntowicza Czeczela, miecznika bracławskiego, posesorów Kuszowiec [?] i Słobódki [?], protestował przeciw sąsiadowi Stanisławowi Bielskiemu, miecznikowi czernihowskiemu [?], posesorowi Luliniec [?]: Bielski od lat bije ich poddanych; 4 V 1770 na jarmarku w Lipowie [?] wraz ze swoim kozakiem skatował poddanego Lewka Korczewskiego [?] i porzucił go ledwie żywego; 5 V, podając się za dysponenta wsi Ostrożek Wielki i Mały, najechał Słobódkę, wybierał podwody dla wojska rosyjskiego, pobił pistoletem poddanego Petra Tymczuka, bił ludzi i arendarza w karczmie i uprowadził sześć podwód (stracono konie i dwa wozy). Woźny Konrad Dziwirski [?] z szlachtą Mateuszem Pierlewskim [?] i Janem Lilickim [?] 7 V obejrzał ciężkie obrażenia Lewka i Petra.
Akt nr 718
Relacja woźnego Krzysztofa Kryżanowskiego o areszcie dyspozytora Hilarego Dubańskiego [?] i kozaków żywotowskich w Żywotówce – z ramienia Ignacego Cieszkowskiego [?], stolnika czernihowskiego [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data31 V 1770, Winnica (czynność 29 V 1770)
Karty / skanyk. 422v (skan 0425, strona lewa – dolna 1/2) – k. 423 (skan 0425, strona prawa – górne 1/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 422v (skan 0425, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Trzydziestego Pierwszego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedemną
17Płyszenkę [?], Attamana y Jnnych, Kozaków Żywotowskich do Osób Dzie-
18dzictwa wynoszących się, po Jmionach y przezwiskach Lepiey Jm wia-
19domych, iako wiolatorów y naieżdników Domów Szlacheckich, u
20Ur. Dubańskiego [?] Dyspozytora y całey Gromady Żywotowieckiey Ares-
21tował y Prawnie przyporuczył, Który Arest tak Woyt y Gromada Ży-
22wotowiecka na Ur. Dubańskiego [?] Wiernie y Jmieniem Pana Swego, ia-
23ko też na Kozaków włożony Arest Ur. Dubański [?] Jtidem Jmieniem
24Pana Swego dobrowolnie przyiowszy do Sprawy Prawney distinctim [?]
25[reklamant:] wszystkich Arestowanych
k. 423 (skan 0425, strona prawa; w górze „423”)
1wszystkich Arestowanych tak Woyt y Gromada Ur. Dubańskiego [?] Dyspo-
2zytora iako też Ur. Dubański [?] Kozaków dotrzymać deklarowali y Sub-
3mittowali się, a tak On Woźny Szlachtą Sobie przytomną oświadczy-
4wszy się ztamtąd powrócił, y potym przedemną Urzędem prawdziwe-
5go Arestu Swego uczynił y zeznał Relacyą de quo Praesens [?] Quod
6Ministerialis Relatio Actis ignarus Litterarum Crucem San-
7ctam posuit Krzysztof Kryżanowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Tego samego dnia i w tej samej sprawie areszt z ramienia Franciszka CHOJŃSKIEGO [?] (akt 719) – z identyczną treścią i świadkami. Ciąg sporu o ŻYWOTÓWKĘ (akty 702–705): tym razem z ramienia Ignacego CIESZKOWSKIEGO [?] („Stol. Czernie. [?]” – stolnik czernihowski?; w akcie 721 „Łowcz. [?] Czerniechow.” – tytuł niepewny) woźny Krzysztof KRYŻANOWSKI (ten sam co w akcie 704) aresztuje dyspozytora Hilarego DUBAŃSKIEGO [?] (por. akt 702 „Hilary Dubieński [?]”, akt 704 „Gabriel Dubański [?]”) oraz kozaków żywotowskich – Sawkę SZEWCZUKA, Stepana SUDYŁKOWSKIEGO [?], Stepana PŁYSZENKĘ [?], atamana i innych – jako sprawców napaści na domy szlacheckie w czasie „rebelii” (koliszczyzny [?]). Imię „Hilary” potwierdza odczyt z aktu 702. Świadkowie: Franciszek KUŹNICKI [?] i Andrzej ŁOZIŃSKI [?] (w akcie 719 „Jędrzej Łoziński [?]”).
Łacina: ad Actum Testimonij gratia – „dla świadectwa czynności”; Jtidem – „tak samo”; distinctim – „oddzielnie, każdy z osobna”; Submittowali się – „zobowiązali się”; de quo … Ministerialis Relatio Actis … ignarus Litterarum Crucem Sanctam posuit – „o czym relacja woźnego do akt …; nieumiejący pisać postawił znak Krzyża Świętego”.
Streszczenie
31V 1770 woźny Krzysztof Kryżanowski zeznał, że 29 V 1770 na żądanie Ignacego Cieszkowskiego [?], stolnika czernihowskiego [?], w obecności szlachty Franciszka Kuźnickiego [?] i Andrzeja Łozińskiego [?], zaaresztował we wsi Żywotówce dyspozytora Hilarego Dubańskiego [?] (u wójta i gromady) oraz kozaków żywotowskich – Sawkę Szewczuka, Stepana Sudyłkowskiego [?], atamana Stepana Płyszenkę [?] i innych – jako napastników na domy szlacheckie (u dyspozytora). Wójt, gromada i dyspozytor przyjęli areszt i zobowiązali się stawić aresztowanych do sprawy.
Akt nr 719
Relacja woźnego Krzysztofa Kryżanowskiego o areszcie dyspozytora Hilarego Dubańskiego [?] i kozaków żywotowskich w Żywotówce – z ramienia Franciszka Chojńskiego [?], łowczego smoleńskiego [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data31 V 1770, Winnica (czynność 29 V 1770)
Karty / skanyk. 423 (skan 0425, strona prawa – od 1/5 do 4/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 423 (skan 0425, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Trzydziestego Pierwszego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedemną
17pana Płyszenkę [?] Attamana y Jnnych Kozaków Żywotowieckich do
18Osób Dwudziestu wynoszących się, po Jmionach y przezwiskach
19Lepiey Jm wiadomych, iako wiolatorów y naieżdników Domów
20Szlacheckich, u Ur. Dubańskiego [?] Dyspozytora y całey Gromady Ży-
21wotowieckiey Arestował, y Prawnie przyporuczył, Który Arest
22tak Woyt y Gromada Żywotowiecka na Ur. Dubańskiego [?] włożony
23Jmieniem Pana Swego, iako też na Kozaków włożony Arest Ur.
24Dubański [?] itidem Jmieniem Pana Swego dobrowolnie przyiąwszy,
25do Sprawy Prawney distinctim wszystkich Arestowanych tak
26Woyt y Gromada Ur. Dubańskiego [?] Dyspozytora, iako też Ur. Dubań-
27ski [?] Kozaków dotrzymać deklarowali y Submittowali się, a tak On
28Woźny Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy się ztamtąd
29powrócił, y potym przedemną Urzędem prawdziwego Arestu Swe-
30go uczynił y zeznał Relacyą de quo praesens Eiusdem Ministeri-
31alis Relatio Actis ignarus Litterarum Signum Crucis posuit Kry-
32sztof Kryżanowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt bliźniaczy z 718 (ta sama data, woźny, świadkowie, aresztowani i formuły), lecz zleceniodawcą jest Franciszek CHOJŃSKI [?] („Ł. S.”, „Łowcz. Smoleń. [?]” – łowczy smoleński?; odczyt nazwiska i tytułu niepewny). Liczba aresztowanych kozaków – „do osób dwudziestu”. Zapewne obaj zleceniodawcy (Cieszkowski [?] i Chojński [?]) byli poszkodowani przez kozaków z Żywotówki w czasie „rebelii”.
Łacina: propter maiores Sibi Testimonium – „dla większego świadectwa”; itidem – „tak samo”; distinctim – „każdego z osobna”; de quo praesens Eiusdem Ministerialis Relatio Actis … ignarus Litterarum Signum Crucis posuit – „o czym niniejsza relacja tegoż woźnego do akt; nieumiejący pisać postawił znak krzyża”.
Streszczenie
31V 1770 woźny Krzysztof Kryżanowski zeznał, że 29 V 1770 na żądanie Franciszka Chojńskiego [?], łowczego smoleńskiego [?], w obecności szlachty Franciszka Kuźnickiego [?] i Jędrzeja Łozińskiego [?], zaaresztował w Żywotówce dyspozytora Hilarego Dubańskiego [?] (u wójta i gromady) oraz około dwudziestu kozaków żywotowskich – m.in. Sawkę Szewczuka, Stepana Sudyłkowskiego [?] i atamana Stepana Płyszenkę [?] – jako napastników na domy szlacheckie w czasie rebelii; areszt przyjęto i zobowiązano się stawić aresztowanych do sprawy.
Akt nr 720
Manifest Ignacego Karbowskiego w imieniu własnym i Franciszka Chojńskiego [?], łowczego smoleńskiego [?], posesora Kastówki Małej [?], przeciw Feliksowi Wielhorskiemu, podstolemu parnawskiemu, dyspozytorowi Hilaremu Dubańskiemu [?] i kozakom żywotowskim – najście dworu, kwaterunek kozaka, pobicie Szmerka [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data31 V 1770, Winnica
Karty / skanyk. 423 (skan 0425, strona prawa – dół) – k. 423v (skan 0426, strona lewa – cała) – k. 424 (skan 0426, strona prawa – górne 1/6)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 423 (skan 0425, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Maja Trzydziestego Pierwszego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y Prze-
41przysłał, Którey [?] przysłani Poddani Żywotowieccy wpadszy do Dwo-
42ru Ur. Comparenta w Pysy [?] Zabili y Zabitego Szmerka za Szyię wziąw-
43szy do Dworu przyprowadzali, y Ukształtowawszy [?] z Kiiami z Dybami pośmie-
44za Szyie Szmerka ciągnęli, którego Ledwie nieudusili, y gdyby
45perswazya Ur. Janiszewskiego Dyspozytora Kastówki [?] Wielkiey
46nienastąpiła Zapewnie by udusili, Którego już Siana Ryba [?] toczyć
47się zaczęła, y tak Ledwie Za Jnstancyą Ur. Janiszewskiego y Gromady
48[reklamant:] uwolnionym został
k. 424 (skan 0426, strona prawa; w górze „424”)
1uwolnionym został, y ieszcze pokrywaiąc Swoią niegodziwą Akcyą y
2Sniestre [?] przed Aktami opisał, a zatym teraz Comparens Zapobie-
3gaiąc Całości Honoru y Życia Swego, y Pryncypała, iterato
4przed temiż Aktami Jako Jmćiom Obwinionym Manife-
5statur et Remanifestatur Vice Jgnacy Karbowski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt częściowy: tekst gęsty, kilka wyrazów niepewnych (zwłaszcza opis wydarzeń w drugiej połowie k. 423v). Kontekst: spór o ŻYWOTÓWKĘ (akty 677–678 – Wielhorski c/a Karbowski [?]; 702–705, 718–719). Ignacy KARBOWSKI (tu nazwisko pewne; zapewne ten sam „Karbowski [?]” z aktów 677–678), dzierżawca/rządca [?] wsi KASTÓWKA MAŁA [?] Franciszka CHOJŃSKIEGO [?], łowczego smoleńskiego [?] (por. akt 719), skarży się, że dyspozytor Żywotówki Hilary DUBAŃSKI [?] przysłał kozaka Sawkę SZEWCZUKA, który pod pozorem wyznaczania kwater dla „Moskali” żądał obroku, siana i pieniędzy, tratował ogrody, a następnego dnia rzucił się na komparenta i dusił go; gdy komparent go zatrzymał, Dubański z ośmioma uzbrojonymi kozakami najechał nocą dwór, lżył komparenta, a potem przysłał poddanych żywotowskich, którzy pobili niejakiego SZMERKA [?] (Żyda? sługę?) i omal go nie udusili; uratowała go interwencja Janiszewskiego, dyspozytora KASTÓWKI WIELKIEJ [?]. Słowo przy nazwisku Karbowskiego („Rygor [?]”, może „Regent”) – nieodczytane; „Rebellii Zwaiśkiey [?]” – zapewne aluzja do konfederacji/hajdamaczyzny.
Łacina: Pare et Principaliter – „równo i głównie [przeciw]”; Comparentis Pryncypał – „pryncypał stawającego”; iterato – „ponownie”; Manifestatur et Remanifestatur Vice – „manifestuje się i ponownie manifestuje”; mp (manu propria) – „ręką własną”. Moskale – żołnierze rosyjscy.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
31V 1770 Ignacy Karbowski, w imieniu własnym i Franciszka Chojńskiego [?], łowczego smoleńskiego [?], posesora Kastówki Małej [?], manifestował się przeciw Feliksowi Wielhorskiemu, podstolemu parnawskiemu, dziedzicowi Żywotówki, a głównie przeciw jego dyspozytorowi Hilaremu Dubańskiemu [?], atamanowi Stepanowi Płyszence [?], Sawce Szewczukowi, Stepanowi Sudyłkowemu [?] i ok. dwudziestu kozakom żywotowskim: przysłany przez Dubańskiego kozak Szewczuk pod pozorem kwaterunku dla wojsk rosyjskich wymuszał obrok, siano i pieniądze, tratował ogrody i dusił komparenta; gdy go zatrzymano, Dubański z ośmioma uzbrojonymi kozakami najechał nocą dwór, lżył komparenta, a następnie przysłani poddani żywotowscy pobili i omal nie udusili Szmerka [?], uratowanego dzięki dyspozytorowi Kastówki Wielkiej [?] Janiszewskiemu. (Odczyt częściowy.)